Auteur Topic: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?  (gelezen 1975 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Gepost op: 05-04-2024 06:37 »
Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?

Ligt lijden aan de oorsprong van de beginnende waarheidszoeker ? Of misschien gezellig rond het kampvuur zitten en naar de sterren kijken en mijmeren over de grootsheid en onmetelijkheid van het heelal, de oorsprong van het bestaan, het doel van het leven.

Ik ben op zoek naar mezelf, hoort men soms. Wat wil zeggen dat men met zichzelf en het leven, zijn taak en opdracht in dit leven geen blijf weet. Het ervaren van een doelloosheid, zinloosheid. Een zichzelf onbelangrijk voelen en niet weten waar naartoe?

Men spreekt over waarheid, maar waarom juist dat woord waarheid, dat heeft toch niets met waarheid te maken ?
Of is het misschien een verbastering van waardevol, boven elke twijfel verheven waardevol.
Ongeacht de relativiteit van het bestaan, ongeacht dat alles vergankelijk en veranderlijk is, ongeacht dat uiteindelijk dood en verderf het doel is, toch waardevol.

Ik veronderstel dat de meeste deelnemers hier op het forum die fase zijn ontstegen. Ze hebben voor zichzelf voldoende antwoorden gevonden. Ze ervaren geen doelloosheid of zinloosheid meer.
Allemaal heb ze de waarheid in onstoffelijke zin gezocht en gevonden.
Of niet soms ?

Zit je nog in twijfels, verwarring, doelloosheid , zinloosheid ?
En wat heb je dan gevonden ? Hoe heb je het gevonden ?

Voor mezelf kan ik niet zeggen dat ik iets bijzonders gevonden heb, behalve dat doelloosheid en zinloosheid geen beduidende rol meer spelen in mijn leven. Ik ga niet zeggen dat ik geen doelloosheid of zinloosheid meer kan ervaren, maar eerder dat het niet leeft. In die zin ben ik geen zoeker meer naar datgene wat waardevol is. Wat nog iets anders is dan geen levensvragen meer stellen.

Ligt het misschien aan mijn comfortabele levenssituatie ?
Waarschijnlijk voor een deel wel. Materieel heb ik weinig zorgen. Toch zie ik mensen in eenzelfde materiële situatie die zich meer zorgen maken. Ik zou me veel meer zorgen kunnen maken, maar ik doe het actief niet.
En dat is wel anders. Actief en alert zijn op de geestelijke attitude.
Misschien moet ik dan antwoorden, ik heb gevonden dat actief en alert zijn op de geestelijke hygiëne wel een verschil maakt.

Een onstoffelijkheid die ik waardevol vind om actief en alert over te zijn in mijn leven. Dat is spiritualiteit. het waardevolle in iets onstoffelijk / geestelijk gevonden hebben. 

Is er nog meer ?
Voor voorlopig ga het ik laten, moet gaan werken.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #1 Gepost op: 05-04-2024 09:16 »
Een interessant vraagstuk.

Bij mij gaat het een beetje om mijn eigen aard en mijn plaats in het leven. Osho zegt dus ook “je bent al een Boeddha, het is geen kwestie van iets worden” maar om dat ook werkelijk te ontdekken  heeft wat meer om het lijf. Het is een geleidelijk ontplooien dat gebeurt door je inwaarts te richten, spirituele ideeën tot je te nemen.

Voor veel mensen begint dat process met een persoonlijke crisis — ziekte, ongeval, ouderdom, verlies van een baan. Tenminste zo leek het mij toen ik naar de mensen om mij heen keek toen ik de cursus ‘Introductie tot het Boeddhisme’ deed bij mijn lokale tempel, al mijn mede cursisten waren zo. Iets van die aard schud je wakker en opeens ga je vragen stellen.

Inmiddels heb ik wel antwoorden gevonden, eerst op de simpele vragen en daarna op de diepere ongesproken vragen van het hart. De vraag ‘wie ben ik?’ blijft nog hangen, dat is een eeuwig instrument voor zolang er een ik is, en zover ben ik nog niet.

Met die vervulling komt er een mate van vrede van binnen, alsof je hebt gezocht en ook hebt gevonden, zelfs als je niet weet precies wat je hebt gevonden. En dan is het een kwestie van rustig en meditatief en vriendelijk bewust worden van de bron van die vrede.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #2 Gepost op: 05-04-2024 13:14 »
Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
Het is allemaal zo simpel ééns men tot helder-zien is gekomen: De mens houd ziekelijk vast aan zijn intellect.
En dus zijn er psychische symptomen bij de vleet.
Depressie, agressie, slapeloosheid, noem maar op.
Maar niks met depressie, want depressie maakt eerlijk: zij maakt het onvermogen om te leven en om te sterven zichtbaar.

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #3 Gepost op: 05-04-2024 14:07 »
Ik ben groot geworden in een religieus gezin. Misschien is het dat ?
Religie was vanzelfsprekend in mijn jeugdjaren. Naast het feit dat het vanzelfsprekend is had/heb ik er ook een bijzondere interesse in.

Rond de leeftijd van 10 ben ik me meer en meer levensvragen beginnen te stellen. Inwendig bezig zijn met de levensvragen.
Rond de leeftijd van 12/13 ben ik massaal beginnen te lezen,verslinden... de bijbel, de koran, das kapitaal enz...

Wat toch wijst op een honger naar...
Misschien een onlesbare honger naar informatie, of was het misschien dieper. Een cumulatie, niet één honger, maar diverse bronnen.

Kan ik mij nog het grote lijden toen herinneren. Niet echt. Er waren zeker de eerste scheuren in een perfect leven. Maar zeker niet dat ik gebukt ging onder Dukha. Laat ik zeggen : het stond aan de poort, en ik heb het binnengelaten of is het daarna vanzelf binnengewandeld.

Alleszins lijkt er tegelijkertijd een sociale en genetische determinatie richting religie. Niemand dwong me om de bijbel of koran te lezen. Ik vond het interessant. En dat geeft dan toch een zekere determinatie, het vanzelf interessant vinden.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #4 Gepost op: 05-04-2024 14:45 »
GM&DWN was je geïnteresseerd in vergelijkende religie? Het tot je nemen van zoveel verschillende materie geeft je wel de mogelijkheid de overeenkomsten en verschillen te zien, en uit de overeenkomsten te speculeren of er niet een onderliggend systeem is waardoor de mensen worden beïnvloed of gemanipuleerd, want dat is toch de bron van de macht die religie heeft. De priesters van de religie waren vaak mensen die iets te zeggen hadden over hoe men leefde.

Mijn formatieve jaren van mijn jeugd heb ik doorgebracht in de communes van Osho, in Nederland en in America, en daar kregen wij dus ook van allerlei lezingen over verschillende religieuze stromingen en Osho’s interpretaties daarvan. Alles van Tao tot Zen tot de Sufi’s en de Bauls kwam langs. Dat heb ik allemaal vroeg geabsorbeerd, en toen ben ik andere dingen gaan doen. Pas toen ik 40 was heb ik de draad weer opgepakt.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #5 Gepost op: 05-04-2024 14:46 »
Ik ben groot geworden in een religieus gezin. Misschien is het dat ?
Religie was vanzelfsprekend in mijn jeugdjaren. Naast het feit dat het vanzelfsprekend is had/heb ik er ook een bijzondere interesse in.

Rond de leeftijd van 10 ben ik me meer en meer levensvragen beginnen te stellen. Inwendig bezig zijn met de levensvragen.
Rond de leeftijd van 12/13 ben ik massaal beginnen te lezen,verslinden... de bijbel, de koran, das kapitaal enz...

Wat toch wijst op een honger naar...
Misschien een onlesbare honger naar informatie, of was het misschien dieper. Een cumulatie, niet één honger, maar diverse bronnen.

Kan ik mij nog het grote lijden toen herinneren. Niet echt. Er waren zeker de eerste scheuren in een perfect leven. Maar zeker niet dat ik gebukt ging onder Dukha. Laat ik zeggen : het stond aan de poort, en ik heb het binnengelaten of is het daarna vanzelf binnengewandeld.

Alleszins lijkt er tegelijkertijd een sociale en genetische determinatie richting religie. Niemand dwong me om de bijbel of koran te lezen. Ik vond het interessant. En dat geeft dan toch een zekere determinatie, het vanzelf interessant vinden.
Dat jij in een religieus gezin bent groot geworden en rond 12/13 massaal bent beginnen te lezen,verslinden... de bijbel, de koran etc, zegt weinig tot niks.
Ik heb toevallig twee kennissen van inmiddels 70 jaar oud met hetzelfde verhaal.
De éne is 45 jaar niet van de alcohol kunnen blijven, heeft zijn leven lang geworsteld met depressies en is nu stervende vanwege pancreaskanker begin vorig jaar gediagnostiseerd en de andere woont als 70 jarige nog altijd bij zijn moeder.
Hebben zij allebei een groot lijden gekend in hun jeugd? De éne wel, de andere die nog bij zijn moeder woont niet.
Wat zochten zij?
Iets gevonden, "zichzelf", hebben ze duidelijk niet gedaan, maar wandelende encyclopedieën wat 'spiritualiteit' en filosofie betreft zijn het wel.

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #6 Gepost op: 05-04-2024 22:43 »
Ervaringsgetuige, ik zie toch een hoop oordelen bij jou. Wat is er mis met je moeder samenwonen, of met pancreaskanker hebben?

Sri Ramana Maharshi is ook gestorven aan kanker, hoge spirituele doelen bereiken beschermt je daar niet tegen. Het kan met iedereen gebeuren.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #7 Gepost op: 05-04-2024 22:57 »
GM&DWN was je geïnteresseerd in vergelijkende religie? Het tot je nemen van zoveel verschillende materie geeft je wel de mogelijkheid de overeenkomsten en verschillen te zien, en uit de overeenkomsten te speculeren of er niet een onderliggend systeem is waardoor de mensen worden beïnvloed of gemanipuleerd, want dat is toch de bron van de macht die religie heeft. De priesters van de religie waren vaak mensen die iets te zeggen hadden over hoe men leefde.

Mijn formatieve jaren van mijn jeugd heb ik doorgebracht in de communes van Osho, in Nederland en in America, en daar kregen wij dus ook van allerlei lezingen over verschillende religieuze stromingen en Osho’s interpretaties daarvan. Alles van Tao tot Zen tot de Sufi’s en de Bauls kwam langs. Dat heb ik allemaal vroeg geabsorbeerd, en toen ben ik andere dingen gaan doen. Pas toen ik 40 was heb ik de draad weer opgepakt.
Ik denk niet dat ik bijzondere interesse had in een vergelijkende religie.
Eerder vond ik het allemaal boeiend. Misschien de horizon verbreden.

Na mijn dertiende had ik geen interesse meer in het reguliere waar ik in groot ben geworden. Voor mij was het klaar en duidelijk, de reguliere religie was nonsens, achterlijk, onwaarachtig, onlogisch.
Gedeeltelijk ben ik zelf tot die conclusies gekomen, gedeeltelijk was het ook een product van de tijdsgeest.
Voor een stuk was er ook een onbegrijpen en weerstand tegenover  het archaïsche woordgebruik, het jargon, de beeldspraak .

Ik zie nu een zeker verloren lopen, een onbewust ervaren dat het houvast uit de kinderjaren, geen werkelijk houvast is als men zich gaat verdiepen. de intellectuele bezigheid lezen, versterkt misschien de verwarring.
Een effect dat men krijgt door informatie overload.
En ook de vraagstukken waar de mensheid al duizenden jaren mee bezig is, zal men ook niet op één twee drie sluitend kunnen beantwoorden.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #8 Gepost op: 06-04-2024 10:33 »
Je bent zo fel vandaag, wat zit je dwars ?
Zat U.G. Krishnamurti (de beeldenstormer) iets dwars?  ;D

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #9 Gepost op: 06-04-2024 23:44 »
En dan, opeens, zonder het te willen of beseffen, zit je midden in een existentiële crisis.

Soms stel ik me de vraag, als ik nu dit of dat had gedaan, had het iets uitgemaakt.
Ja misschien wel, maar tegelijkertijd blijkt toch wel "zie de waarheid van het lijden".
Het lijdensvraagstuk is fundamenteel.
Wie kan er aan ontsnappen ?

Wanneer ben je een waarheidszoeker ? Als je in een existentiële crisis bent terechtgekomen. Wanneer de fundamenten van het bestaan en jezelf één groot vraagteken en lebensschmertz is.
Is er een "wie ben ik" vraag ?

Lijkt me niet, eerder een afwijzen van alles. Verwarring, chaos, onwetendheid, geen houvast.

Hoe lang heeft de lebensschmertz geduurd ?
Misschien moet ik 40 jaar of langer zeggen.

Wat zoekt de beginnende waarheidszoeker ?
Een uitweg uit de verwarring, chaos, onwetendheid ?

Boeddha, lijkt me , zocht geen doekje voor het bloeden. Geen pijnstiller.
De waarheidszoeker wil de verwarring, chaos, onwetendheid niet loslaten.
De waarheidszoeker is een ongelovige, koestert de weltschmerz.
Liever sorrow dan onecht of oppervlakkigheid.

En zo kun je zeggen dat de waarheidszoeker met niets anders dan alleen de waarheid nog tevreden kan zijn. 
 
« Laatst bewerkt op: 06-04-2024 23:55 door Gouden middenweg & de wilde natuur »
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #10 Gepost op: 07-04-2024 00:23 »
Na mijn dertiende had ik geen interesse meer in het reguliere waar ik in groot ben geworden. Voor mij was het klaar en duidelijk, de reguliere religie was nonsens, achterlijk, onwaarachtig, onlogisch.
Gedeeltelijk ben ik zelf tot die conclusies gekomen, gedeeltelijk was het ook een product van de tijdsgeest.
Voor een stuk was er ook een onbegrijpen en weerstand tegenover  het archaïsche woordgebruik, het jargon, de beeldspraak .

Mijn encounters met de Christelijk gereformeerde kerk waren toen ik nog heel jong was, grotendeels door de gewoontes van mijn grootouders. Die deden een gebed voor het eten, en gingen in nette kleren op Zondag naar de kerk. Ik vond het interessant dat deze gewoontes zoveel respect kregen.

Maar door de lezingen van Osho in ‘Het Mosterd Zaadje’ werd het mij duidelijk dat de hemel en de hel een psychologisch spel waren om invloed voor de priesters te verwerven, dat het hiernamaals onbewijsbaar was, dat beloften van de wederopstanding en mirakels slechts zoveel hete lucht waren, en dat Christus niet was wie zij zeiden.

Citaat
En ook de vraagstukken waar de mensheid al duizenden jaren mee bezig is, zal men ook niet op één twee drie sluitend kunnen beantwoorden.

Dat is waar, maar moderne figuren zoals Osho die zich interesseerden in de filosofie kwamen toch een heel eind. De Boeddha was juist 2500 jaar geleden door te zeggen, sommige vraagstukken hebben geen goed einde.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #11 Gepost op: 07-04-2024 10:07 »


Citaat
En ook de vraagstukken waar de mensheid al duizenden jaren mee bezig is, zal men ook niet op één twee drie sluitend kunnen beantwoorden.

Dat is waar, maar moderne figuren zoals Osho die zich interesseerden in de filosofie kwamen toch een heel eind. De Boeddha was juist 2500 jaar geleden door te zeggen, sommige vraagstukken hebben geen goed einde.
Religie/spiritualiteit die denkt op alle vraagstukken,  ik denk dan aan de metafysische vraagstukken, een antwoord te moeten geven, is niet goed bezig.
In boeddhisme heeft men ook zo'n stroming, waar Boeddha een alwetende is. En sommige mensen omarmen dit.
Maar ik denk dat je dan bedrogen uitkomt, of bijgeloof gaat vasthouden als waar.

Soms is het juiste antwoord : ik weet het niet.

Dat is ook spiritualiteit, leren omgaan met het gegeven dat je het niet weet. Dat er op vele vraagstukken momenteel geen precies, correct juist antwoord te geven. Of dat je als mens gewoonweg te beperkt bent om sommige dingen te begrijpen.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #12 Gepost op: 07-04-2024 10:29 »
Na mijn dertiende had ik geen interesse meer in het reguliere waar ik in groot ben geworden. Voor mij was het klaar en duidelijk, de reguliere religie was nonsens, achterlijk, onwaarachtig, onlogisch.
Gedeeltelijk ben ik zelf tot die conclusies gekomen, gedeeltelijk was het ook een product van de tijdsgeest.
Voor een stuk was er ook een onbegrijpen en weerstand tegenover  het archaïsche woordgebruik, het jargon, de beeldspraak .

Mijn encounters met de Christelijk gereformeerde kerk waren toen ik nog heel jong was, grotendeels door de gewoontes van mijn grootouders. Die deden een gebed voor het eten, en gingen in nette kleren op Zondag naar de kerk. Ik vond het interessant dat deze gewoontes zoveel respect kregen.

Maar door de lezingen van Osho in ‘Het Mosterd Zaadje’ werd het mij duidelijk dat de hemel en de hel een psychologisch spel waren om invloed voor de priesters te verwerven, dat het hiernamaals onbewijsbaar was, dat beloften van de wederopstanding en mirakels slechts zoveel hete lucht waren, en dat Christus niet was wie zij zeiden.

Ik heb een fase gehad dat ik de kerk, de priesters, de boodschap totaal heb afgewezen.
Nu geloof ik niet meer in de mythe van de boze priesters die alleen bezig zijn om invloed te verwerven.
Ik geloof in de beperkte menselijke oprechtheid.

Ik ben er zeker van het psychologische spel om invloed te verwerven, ten dele waar is.
Toch zie ik het meer als stichtende verhalen van een volksreligie.
De waarheidszoeker heeft weinig aan dit soort bijgeloof.
Tegelijkertijd is het doorprikken en doorgronden van de mythes waardevol.

het blind en fundamenteel afwijzen op een negatieve wijze schenkt eerder negativiteit dan waarheid.
Voor veel mensen zijn de volksreligies voldoende en schenkt ook vaak positiviteit in hun leven.

En aan de andere kant van het spectrum zitten er inderdaad in elke religie, stroming fundamentalisten, fanatici die niet uiterlijk alsook niet innerlijk de belichaming zijn van de waarden of het waardevolle. Maar wel de volksreligie in een bepaalde duistere richting sturen.
Sommigen zijn priesters met machtswellust. Eerder politiek dan spiritueel, macht versus geest.
Sommigen zijn verdwaalde gelovigen, waarheidszoekers in een existentiële crisis. blind en bang om bijgeloof los te laten.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Buddha Amitabha

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 683
  • Wees zelf het licht voor uzelve
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #13 Gepost op: 07-04-2024 14:56 »
Waarheidszoekend… Tja, wat zal ik ervan zeggen. Ik heb al meermalen op dit forum aangegeven wat zo ongeveer mijn persoonlijke weg was en is, ik ga dat hier niet opnieuw uitkauwen. Kort gezegd komt het er op neer dat ik op de religieuze weg ben beland vanuit een ernstig lijden. Voor velen is dat ook de reden om in religie terecht te komen, over het algemeen aanvankelijk blind zoekend. Ik ben zeer belezen, heb de diverse wegen bestudeerd, de Koran het minst, eerlijk gezegd. Maar het boeddhisme, hindoeïsme, jaïnisme, het christelijk geloof e.a. zijn mij redelijk wel bekend, inmiddels. Maar ook de weg van Gurdjieff heb ik behoorlijk uitgewerkt, en heb er veel aan gehad.

Echter, alle wegen hebben zo hun specifieke beperkingen. Geen enkele weg is zaligmakend of de enige waarheid. Voor zover ik het kan zien, zijn de diverse religies of godsdiensten meerdere wijzen om met de waarheid in aanraking te komen, echter is de uiteindelijke waarheid niet in geschriften te vatten, omdat elk geschrift zoals gezegd bepaalde beperkingen heeft. Grotendeels heeft dat zelfs te maken met het begripsniveau van de zoekende, de waarheidszoekende. Vaak is men in het begin geraakt door een bepaalde opvatting, systematiek, de woorden van de heilige of de centrale figuur in de desbetreffende religie. Het grote gevaar is echter dat de weg die wordt aangegeven tot het heil veelal door de leerling wordt beschouwd als de enige ware weg. Dat is het gevolg van het volledige en niet kritische geloof dat deze ene weg de werkelijkheid is en voorschrijft. Met als gevolg fanatisme en zelfs sektarisme. De priesters krijgen vaak de schuld, maar de volgeling creëert ook de eigen starre “waarheid”, als men niet erg goed oppast.

Alle waarachtige religies zijn ooit begonnen als zuiver, maar gaandeweg is de stroom langzaam maar zeker verworden tot een miniem klein stroompje, of zelfs is de bron helemaal opgedroogd. Mensen kunnen niet begrijpen dat ook godsdiensten en religies als wegen naar de waarheid zo hun geboorte en dood kunnen hebben. Hierboven wordt met name gerefereerd aan (de negatieve kanten van) het christelijk geloof, omdat dit eenmaal in onze westerse cultuur zit ingebakken. Van oorsprong is dit katholiek, maar later is het protestantisme er aan toegevoegd, als protestbeweging tegen de verkeerde praktijken van de katholieke kerk. En dat was vaak terecht, maar het protestantisme is veel te letterknechterig, het wil teveel uitgaan van de letterlijke betekenis van de Bijbel. Alsof alles letterlijk zou moeten worden genomen. Dit is ook een dwaalweg, dat alles letterlijk nemen wat in de Schrift staat. Niet alles is letterlijk bedoeld, maar meer een verwijzing naar de waarheid. Deze starheid komt ook in het boeddhisme voor. Ook daar meent Theravada dat men de enige waarheid in pacht heeft, door letterlijk uit te gaan van de leringen van de Boeddha. Veel is letterlijk juist, niet alles. Maar dit gebeurt met elke religieuze weg. En dan spreek ik nog niet eens van de talloze interpretaties van de geschriften en de daaruit voortkomende verkeerde opvattingen van wat bijvoorbeeld Jezus Christus of Gautama de Boeddha e.a. hebben aangegeven, gezegd en voorgeleefd. Mensen hebben de neiging om alles in het persoonlijke plaatje te passen, vandaar dat goede Leraren of Meesters eigenlijk onontbeerlijk zijn. Zij kunnen vanuit hun daadwerkelijke ervaring met de leringen nog corrigerend optreden, maar desondanks heeft elke religie de neiging om in geschrift althans langzamerhand te verworden tot een miniem stroompje aan waarheid. Terwijl aan het begin de desbetreffende religie of godsdienst een waterval aan waarheid was. Maar nogmaals: mensen kunnen dit niet begrijpen, en ze menen ook nog dat sommige zaken die honderden of duizenden jaren geleden zijn opgetekend heden ten dage nog immer volledig passend zijn. Deze lieden zijn blind, en menen ten onrechte dat sommige leringen een soort absolute eeuwigheidswaarde hebben. Dit zien we vooral gebeuren in de woestijnreligies, zoals het jodendom, het christelijk geloof en de islam.

Zelf ben ik een aantal jaren naar de christelijke kerk gegaan om te onderzoeken wat hiervan de waarde was en is. Het zijn best aardige en soms zelfs lieve mensen, en ik heb gemerkt dat er ook nog diverse wijze mensen zijn die er elke zondag komen. Maar ik heb ook ervaren dat een aantal zaken in het geloof verkeerd worden uitgelegd en voorgeleefd. Hiermee bedoel ik niet dat ik nu eventjes de waarheid in pacht zou hebben. Maar er zijn gewoon zaken die uiterst gevoelig zijn voor misinterpretatie. En dat gebeurt dan ook, en nog steeds. Zelf heb ik meer met de mystieke kant van het christelijk geloof, en niet zozeer met de kerkelijke. De mystieke kant heeft nog een grotere waterstroom aan waarheid, de kerkelijke kant heeft daarentegen nog maar een klein waterstraaltje aan waarheid, en dan is het nog best moeilijk om dat te kunnen ontwaren. Maar dan spreek ik op persoonlijke titel, en ik kan niet bewijzen dat ik gelijk heb. Dat kan ik trouwens nooit. Maar ik zie diverse tegenstrijdigheden, die bijvoorbeeld de gereformeerde uitleg van de Bijbel onderuit halen. Maar de mensen die deze letterlijkheid van de Schrift aanhangen, zien de tegenstrijdigheden in hun opvattingen niet in. Ze begrijpen niet dat ze zichzelf in de weg zitten. Want enerzijds beweren ze dat Christus voor hun zonden is gestorven en is het offer volbracht, maar anderzijds leven ze in angst en onzekerheid en twijfel over hun uiteindelijke behoud. En gaan ze angstvallig de Tien Geboden herhalen en proberen er naar te leven. Niet dat de Tien Geboden van Mozes onwaar zijn, maar als je eenmaal waarlijk bevrijd bent en je naaste liefhebt en God, waarom moet je je dan nog zorgen maken over al die regeltjes? En daar gaat het mis, uit een zogenaamde dankbaarheid omwille van Gods genade gaat men de wet houden en naleven. Terwijl die wet van Mozes feitelijk allang is ingehaald door de missie van Jezus Christus. Ik wil het niet te ingewikkeld maken, maar tegenstrijdig is het wel. Bevrijding is namelijk ook vrij zijn van al die leefregels. Ze zijn goed en juist, maar de uiteindelijke vrijheid zullen ze je niet geven. Maar zo gaat het met geschriften eenmaal: mensen gaan van de geschriften regeltjesboeken maken, in hun interpretaties. En dan denk je zelf niet meer na. Want je zoekt op wat de geschriften weergeven over die en die situatie. Waarna je het regeltje gaat toepassen op de nieuwe situatie en hoe te handelen. Soms klopt het ook nog, maar veel vaker zit men er faliekant naast. Vandaar dat elke situatie alertheid en oplettendheid vereist, en dat je eigenlijk vanuit een vrijheid reageert op de gegeven nieuwe situatie. Maar de mens kan dat niet, die zoekt houvast. En die houvast vind men in… Farizeïsme, de gehechtheid aan leefregels.

Ik ben niet meer zoekende, ik denk dat ik de waarde of waardeloosheid erken van geschriften. Ze kunnen je op weg helpen, maar niet bevrijden. Dat is een ernstige beperking, die je denk ik moet beseffen. Het slaafs volgen van een bepaalde lering is funest, omdat het een kadaverdiscipline in het leven roept. Maar helaas zit de mensheid zo in elkaar, dat deze liever slaaf is dan naar de waarheid zoekt. Want de waarheid en werkelijkheid zijn open en onvoorspelbaar. En daar is de mens doodsbang voor: het verliezen van de controle over het leven. En dat is de keuze: blijf je slaaf van een religie of leef je de ware bedoeling van waar de desbetreffende religie naar verwijst: vrijheid van het bekende. De mensheid beseft echter niet in welke ketenen het leeft, omwille van duidelijkheid en het behouden van de controle over elke situatie. Dat is geboren uit angst, en angst leidt uiteindelijk tot slavernij, de slavernij van het sektarisme en in het ernstigste geval tot fundamentalisme.
"Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien."
- Mattheüs 5:8

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #14 Gepost op: 07-04-2024 17:20 »
Nu geloof ik niet meer in de mythe van de boze priesters die alleen bezig zijn om invloed te verwerven.
Ik geloof in de beperkte menselijke oprechtheid.

Ik ben er zeker van het psychologische spel om invloed te verwerven, ten dele waar is.
Toch zie ik het meer als stichtende verhalen van een volksreligie.
De waarheidszoeker heeft weinig aan dit soort bijgeloof.

Toch, wat ik zie in de Christelijke kerk is een bepaald cynisme op de hoogste niveaus. De missionarissen die ze nog steeds sturen, het behouden van de ‘schaapjes van God’ door de ouderlingen. En dit sijpelt door naar de lagere niveaus.

Laatst nog hoorde ik een verhaal van mijn vader over zijn vriend BB, die op leeftijd was en alcoholist was. BB wou zich nog wel eens onverbloemd laten gaan op het kerkelijk forum, en wat deed men? Meerdere bezoekjes van de dominee om hem in het gareel te krijgen. Je reinste sociale controle. BB heeft ze de deur gewezen, en is niet lang daarna overleden.

Als je in zo een traditie wilt zoeken naar waarheid, dan moet je best ver gaan, en kijken naar de dingen waarvan men liever niet heeft dat jij je neus erin steekt. Dan ben je vaak beter af om van buiten die traditie naar je eigen waarheid te zoeken.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #15 Gepost op: 07-04-2024 18:38 »
... Kort gezegd komt het er op neer dat ik op de religieuze weg ben beland vanuit een ernstig lijden.

... als je eenmaal waarlijk bevrijd bent ...

Als ik samenvattend zou zeggen :
simpel gezegd, de waarheidszoeker zit in een existentiële crisis... en bevrijding is dat men voor zichzelf voldoende antwoorden, inzichten, of bron van heil gevonden heeft.

de ogenschijnlijke zinloosheid van het bestaan heeft plaats gemaakt "in vol vertrouwen", "geen twijfel" over de waarde, het waardevolle
Zowel jezelf als de weg gevonden dat een
waarachtige innerlijke voortschrijdende rust schenkt in de steeds veranderende omstandigheden.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #16 Gepost op: 07-04-2024 23:07 »
Citaat
Citaat van: Bodhiboem op Vandaag om 17:20

 
    Als je in zo een traditie wilt zoeken naar waarheid, dan moet je best ver gaan, en kijken naar de dingen waarvan men liever niet heeft dat jij je neus erin steekt. Dan ben je vaak beter af om van buiten die traditie naar je eigen waarheid te zoeken.


Is het niet zo dat wanneer de innerlijke crisis zo groot is dat men alles afwijst en automatisch op zoek gaat naar de eigen waarheid ?
Maar als je gevonden hebt wat je zocht, ga je dan echt blijven zeggen dat in zo'n traditie geen waardevolle zaken te vinden zijn ?
Ik denk dan bv. aan ethiek ?

Een waarachtige , waardevolle boodschap blijft toch waarachtig ook als de boodschapper laakbare feiten stelt.
Wat niet wil zeggen dat het instituut moet behouden blijven.
Maar misschien kan er geen menselijk instituut bestaan zonder duisternis, en is zoiets een utopische verwachting.
« Laatst bewerkt op: 08-04-2024 07:06 door Gouden middenweg & de wilde natuur »
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #17 Gepost op: 08-04-2024 11:03 »
Is het niet zo dat wanneer de innerlijke crisis zo groot is dat men alles afwijst en automatisch op zoek gaat naar de eigen waarheid ?

Nee ik denk het niet. Als men een innerlijke crisis tegenkomt - door ziekte, ongeval, verlies van een baan - dan is denk ik de eerste impuls om buiten jezelf te gaan zoeken. Zo komt men in de introductie cursus boeddhisme terecht, als je geluk hebt. Als je gewend bent om dat soort vragen bij de dominee neer te leggen, dan kan dat best een probleem zijn.

Citaat
Maar als je gevonden hebt wat je zocht, ga je dan echt blijven zeggen dat in zo'n traditie geen waardevolle zaken te vinden zijn ?
Ik denk dan bv. aan ethiek ?

Ik zeg zeker niet dat er niets waardevols in het Christendom zit. Maar van het leiderschap kan je niet veel verwachten, het is verrot. Ik heb veel meer gehad aan de dunne boekjes van Nisargadatta als we het over waarheid hebben, dan aan mijn grootouders devotie voor het Christendom en de Bijbel.

Eigenlijk is het zoeken naar de waarheid de mens eigen, en word je door religie op een zijspoor gezet. “Geloof toch in God, die weet alles”. Als je echt in de Westerse traditie naar waarheid gaat zoeken, dan wordt je filosoof. Maar filosofie is ook slechts eindeloos geneuzel. Het westen heeft de stap naar meditatie niet kunnen maken, het is niet bij het beoefenen uitgekomen.

Het was slechts met de komst van Zen en Tao en Yoga en Mindfulness dat die oosterse wijsheden hun entree maakten. Je zou kunnen zeggen dat het westerse gedachtengoed op dit vlak nog stevig achter ligt.

Citaat
Een waarachtige , waardevolle boodschap blijft toch waarachtig ook als de boodschapper laakbare feiten stelt.
Wat niet wil zeggen dat het instituut moet behouden blijven.
Maar misschien kan er geen menselijk instituut bestaan zonder duisternis, en is zoiets een utopische verwachting.

Tja, grote geloven zijn als olietankers, die draaien slechts met moeite.

Het deed me denken aan een voorval in het leven van Osho. Na de gebeurtenissen in Wild, Wild Country verliet hij de VS, en ging hij op zoek naar een nieuwe plaats om zijn commune te vestigen. Maar hij mocht nergens het land in, geweigerd door regeringen en kerken. Later werd deze periode door zijn sannyasins de “World Tour” genoemd.

De reacties van de religies waren heel interessant. In Griekenland heeft de Bischop nog gesproken tegen het parliament, dat het gevaarlijk was deze man ook maar een weekend toe te staan in het land. De religies waren geheel incapabel om in te zien dat er hier nieuwe ideeën waren, een nieuwe manier van leven, een nieuwe mens.

Mijn conclusie is dat religies niet echt de waarheid op het oog hebben, alhoewel hun oprichters dat, misschien paradoxaal, wel hadden in vroegere tijden. Er is een proces waar macht en politiek bepalend worden bij religies.

Het beste wat je kan doen als waarheidszoeker is terugkeren naar de bron, wat er over is gebleven van de woorden van de oprichters. De Gospels, bijvoorbeeld. Of de Pali Canon.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #18 Gepost op: 08-04-2024 12:18 »
Religie is eigenlijk een parasiet op de waarheid. De mens zoekt naar waarheid, maar weet niet wat hij zoekt, alleen dat hij het zal herkennen als hij het hoort of leest. Dat gevoel, dat word misbruikt door religie… zij nemen een stukje waarheid, en maken daar iets van waar zij macht en rijkdom aan kunnen ontlenen, en gooien het dan door een megafoon terug de massa in.

En dan heb ik het niet alleen over het Christendom alhoewel dat dominant is in het Westen, maar zo een beetje alle religies, de Islam, de Joodse religie, veel delen van het Boeddhisme ook. Je kan het zien in de aanwezigheid van de ideeën van hemel en hel in hun geschriften, die dingen zijn je reinste manipulatie.

Ik denk dat de puurste vorm van de zoektocht naar waarheid begint met de woorden van recente gurus. Mensen die zelf hun waarheid hebben gezocht en gevonden, en die dat nu voor anderen verkondigen. Mensen als Jiddu Krishnamurti, Osho, Ramana Maharshi, Papaji, Mooji.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #19 Gepost op: 08-04-2024 14:07 »

Religie is eigenlijk een parasiet op de waarheid.

Echte religie heeft nog nooit pogingen ondernomen om van deze  wereld een paradijs te maken, maar leerde de weg uit deze  wereld naar de eenheid.


Ik denk dat de puurste vorm van de zoektocht naar waarheid begint met de woorden van recente gurus. Mensen die zelf hun waarheid hebben gezocht en gevonden, en die dat nu voor anderen verkondigen. Mensen als Jiddu Krishnamurti, Osho, Ramana Maharshi, Papaji, Mooji.
Van de mensen die je hier opnoemt leeft er nog maar één van, Mooji, en die is nou niet meteen de meest toegankelijke want nogal wat goeroe-allures, al was het maar zijn verschijning die erg in de traditie gaat van Oosterse goeroe's.

Hij is ook bekritiseerd voor zijn vermeende autoritaire leiderschapsstijl en voor het creëren van een sekteachtige sfeer in zijn ashram te Portugal.
Er zijn beschuldigingen van seksueel misbruik en financiële onregelmatigheden binnen zijn organisatie.


Dus beveel ik maar één recente "goeroe" aan. Je kent hem wel, hij is geen religieuze goeroe, allesbehalve dat zelfs, als je hem zo op het podium ziet zitten, een kleine, broze man, fysiek zeker geen aantrekkelijk type met zijn wat knullige gelaatsuitdrukking en dito kapsel. Hij draagt een beige vest en daaronder het onvermijdelijke debardeurke, zowat het enige uiterlijke handelskenmerk van deze leraar.

Eckhart Tolle brengt zijn spirituele boodschap ontdaan van alle ballast die de aandacht kan afleiden. Hij beroept zich niet op een religie. ‘Geloof biedt geen antwoord. Het is een concept van de geest.'


Vandaar mijn en andere mystici hun advies: Laat alle concepten los!

Offline Buddha Amitabha

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 683
  • Wees zelf het licht voor uzelve
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #20 Gepost op: 08-04-2024 16:59 »
Religie is eigenlijk een parasiet op de waarheid. De mens zoekt naar waarheid, maar weet niet wat hij zoekt, alleen dat hij het zal herkennen als hij het hoort of leest. Dat gevoel, dat word misbruikt door religie… zij nemen een stukje waarheid, en maken daar iets van waar zij macht en rijkdom aan kunnen ontlenen, en gooien het dan door een megafoon terug de massa in.

En dan heb ik het niet alleen over het Christendom alhoewel dat dominant is in het Westen, maar zo een beetje alle religies, de Islam, de Joodse religie, veel delen van het Boeddhisme ook. Je kan het zien in de aanwezigheid van de ideeën van hemel en hel in hun geschriften, die dingen zijn je reinste manipulatie.

Ik denk dat de puurste vorm van de zoektocht naar waarheid begint met de woorden van recente gurus. Mensen die zelf hun waarheid hebben gezocht en gevonden, en die dat nu voor anderen verkondigen. Mensen als Jiddu Krishnamurti, Osho, Ramana Maharshi, Papaji, Mooji.

Ik vind deze redenering nogal zwart-wit en zeer negatief jegens de grote wereldreligies. Volgens mij ligt het een en ander toch wel wat genuanceerder.
"Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien."
- Mattheüs 5:8

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #21 Gepost op: 09-04-2024 07:20 »
Religie is eigenlijk een parasiet op de waarheid. De mens zoekt naar waarheid, maar weet niet wat hij zoekt, alleen dat hij het zal herkennen als hij het hoort of leest. Dat gevoel, dat word misbruikt door religie… zij nemen een stukje waarheid, en maken daar iets van waar zij macht en rijkdom aan kunnen ontlenen, en gooien het dan door een megafoon terug de massa in.

En dan heb ik het niet alleen over het Christendom alhoewel dat dominant is in het Westen, maar zo een beetje alle religies, de Islam, de Joodse religie, veel delen van het Boeddhisme ook. Je kan het zien in de aanwezigheid van de ideeën van hemel en hel in hun geschriften, die dingen zijn je reinste manipulatie.

Ik denk dat de puurste vorm van de zoektocht naar waarheid begint met de woorden van recente gurus. Mensen die zelf hun waarheid hebben gezocht en gevonden, en die dat nu voor anderen verkondigen. Mensen als Jiddu Krishnamurti, Osho, Ramana Maharshi, Papaji, Mooji.
Zodra je een massa-beweging hebt, is er ook manipulatie en politiek gekonkel.

Wat ik ook zie dat is dat miljoenen en miljoenen mensen wel voldoende inspiratie en motivatie voor het goede halen uit hun religie.
Bevrijding krijg je niet per enkel door de woorden van een recente guru.

Ik zie voortschrijdende bevrijding als bewandelen van het goede. Maakt het iets uit of je bewust het goede pad gaat bewandelen door een recente guru of door eeuwenoude geschriften of boodschappen ?
Het goede bevrijdt . punt. en brengt je naar innerlijke vrede en vrede met het heelal.

Om de waarde van de wereldreligies te kennen moet men toch naar de volgelingen kijken die inderdaad in hun concrete leven en in hart en geest ware getuigen zijn van hun religie.

En als je een vergelijking wil maken moet je ook een eerlijke vergelijking maken.
Als je het kwaad van de wereldreligies vergelijkt met het goede van de recente guru's is de conclusie duidelijk in het voordeel van de guru's.

Maar je moet het goede met het goede vergelijken en het kwaad met het kwaad.
Ook in de beweging van osho of mooji was/is er manipulatie en politiek gekonkel bv.

Dit neemt niet weg dat het christendom in het westen aan het sterven is, en voor een groot stuk ook ten gevolge van de manipulaties en politiek gekonkel. De leiders worden niet meer ervaren als  goede voorbeelden of getuigen .

Mensen in het westen kunnen niet meer verdragen dat de goede voorbeelden zich arrogant en verwaand gedragen.
Terwijl ze dat wel kunnen verdragen van economische helden, die stelen, liegen en bedriegen om meer en meer geld en macht te verkrijgen. Daar buigt men dan wel alweer voor alsof het halve goden zijn. Die arrogant en verwaand pronken met de symbolen van de welvaart. Auto's, vakanties, lekker eten, enz.

Misschien is de verwachting van zuiverste zuiverheid misschien wel een overdreven verwachting, en is het menselijke altijd wel ten dele corrupt.

Misschien moeten we wat meer tevreden stellen  met het gewone en zien : Wat heeft de overhand ? Het zuivere of het corrupte ?
« Laatst bewerkt op: 09-04-2024 09:00 door Gouden middenweg & de wilde natuur »
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #22 Gepost op: 09-04-2024 09:40 »
Citaat
ik zie voortschrijdende bevrijding als het bewandelen van het goede.

Ja maar kijk, Jiddu Krishnamurti zegt bevrijdt jezelf van je conditioneringen, en de religies doen niet anders dan je conditioneren. Zijn definitie van het goede zijn die dingen die je tot bevrijding van je gedachten patronen brengen, en hij zegt dus ook dat de enige revolutie die het hebben waard is een innerlijke revolutie is.

Eeuwenoude wijsheid is sowieso al een beetje voorgekauwd en bijgeschaafd zodat het makkelijk past naast de idealen van welke kerk dan ook. Maar als je het over mentale vrijheid wilt hebben, dan is Jiddu Krishnamurti de meester.

Of je nou kunt zeggen “het goede bevrijdt” dat lijkt mij niet. Je kan goed zijn maar gedreven door allerlei mis concepties over de hemel en de hel. Kijk maar naar Moeder Teresa, of de volgelingen van al-Queda die denken dat ze goed zijn. Wat is het goede? Wie definieert dat? Als het niet op een onderliggende waarheid berust, dan is men bezig valse ideeën uit te dragen.

Als je het mij vraagt moet je het meer zoeken in het afleggen van ideeen en geloven, die allemaal het resultaat zijn van conditionering. De geest heeft de tendens om dingen in tweeen te splijten, bruikbare dingen en onbruikbaar, goed en slecht. Daar spelen religies op in, om hun conditionering natuurlijk te maken. Dat moet je dan ook weer afleggen.

Citaat
om de waarde van de wereldreligies te kennen moet men toch naar de volgelingen kijken die inderdaad in hun concrete leven en in hart en geest ware getuigen zijn van hun religie.


Dan heb je het niet meer echt over waarheidsvinding, lijkt mij. Je kan een gelukkige volgeling zijn van een religie, maar de meeste mensen die dat pad volgen zijn gewikkeld in illusie en vaak ook bedrog. Voorbeelden zijn niet ver te zoeken, tussen Amerikaanse tv-pastors die rijkdommen verzamelen, of Imams die met een eigen agenda haat staan te prediken, of zelfs jonge Thaise mensen die een jaartje Boeddhistisch monnik worden en de boel staan te belazeren.

Dat wekt dan weer tegenstrijdigheden en conflict op, waarin je verwikkeld kan raken op je zoektocht langs het zuivere en het onzuivere. Dat is niet het pad naar vrede en bevrijding van de geest.
« Laatst bewerkt op: 09-04-2024 09:43 door Bodhiboem »
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #23 Gepost op: 09-04-2024 10:47 »
Citaat
ik zie voortschrijdende bevrijding als het bewandelen van het goede.

Ja maar kijk, Jiddu Krishnamurti zegt bevrijdt jezelf van je conditioneringen, en de religies doen niet anders dan je conditioneren. Zijn definitie van het goede zijn die dingen die je tot bevrijding van je gedachten patronen brengen, en hij zegt dus ook dat de enige revolutie die het hebben waard is een innerlijke revolutie is.


Je moet ook naar de miljoenen gelovigen op aarde kijken die juist door gebed en toewijding om de naaste als zichzelf te beminnen en zichzelf niet op de eerste plaats te zetten juist tot bevrijding komen waarbij de innerlijke revolutie leeft.

En je moet ook naar de talloze volgelingen van Jiddu Krishnamurti kijken, die alleen maar praatjes napraten maar voor de rest geen flauw benul hebben.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #24 Gepost op: 09-04-2024 11:45 »
Citaat
ik zie voortschrijdende bevrijding als het bewandelen van het goede.

Ja maar kijk, Jiddu Krishnamurti zegt bevrijdt jezelf van je conditioneringen, en de religies doen niet anders dan je conditioneren. Zijn definitie van het goede zijn die dingen die je tot bevrijding van je gedachten patronen brengen, en hij zegt dus ook dat de enige revolutie die het hebben waard is een innerlijke revolutie is.


Je moet ook naar de miljoenen gelovigen op aarde kijken die juist door gebed en toewijding om de naaste als zichzelf te beminnen en zichzelf niet op de eerste plaats te zetten juist tot bevrijding komen waarbij de innerlijke revolutie leeft.

En je moet ook naar de talloze volgelingen van Jiddu Krishnamurti kijken, die alleen maar praatjes napraten maar voor de rest geen flauw benul hebben.

Dat doe ik dus met opzet niet. De enige aanpak die daar iets waars van zou kunnen maken is een studieuze, die met surveys en statistieken probeert te begrijpen of Jiddu Krishnamurti’s aanpak een betere was.

Dus daarom leg ik het relativeren naast mij neer, en let ik op wat mijn hart zegt. Als ik van binnen uit de impuls krijg, Krishnamurti had het bij het juiste eind, zijn waarheid is mijn waarheid, dan argumenteer ik daarvoor. Om iets anders te doen zou zijn alsof ik mijn eigen waarheid verloochende.

Uiteindelijk kan je alleen spreken vanuit je eigen waarheid, en over jou pad. Ik zie best wel in dat het gebed en de Christelijke ethiek voor sommige mensen iets te bieden hebben, maar ik denk dat velen beter af zouden zijn als ze serieus op zoek gingen naar de waarheid, en zich niet lieten verleiden door vader figuren op een wolk ergens in de lucht.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #25 Gepost op: 09-04-2024 12:55 »
Eind 2003 reisde ik voor het eerst naar India. Daar hoorde ik voor het eerst van "Advaita" en kwam ik in Bombay / Mumbai als verwarde spirituele zoeker terecht bij de schrijver van dit boek...

Citaat
Chapter ONE

            
Confusion in spiritual seeking
                                   
            
What is spiritual seeking all about? Who is seeking what? Obviously, the seeker, in whatever kind of seeking, must be the ‘me’, the ego. In spiritual seeking, what does the ego want? The obvious answer would be: freedom. The ‘ego’ means identification with a particular form and name as a separate entity, who considers himself in control of his own life. The freedom which the ego seeks is not, as is generally misconceived, freedom from itself. This can never happen. Even after the total understanding, (enlightenment, Self-realization or whatever) the ego has to live the rest of his life as that particular separate entity: the sage does respond to his name being called even after the fact of Self-realization.
            
The idea of the ego seeking freedom from itself (!) has been the cause of enormous confusion. So what is the freedom sought by the ego? It must surely mean freedom from the ‘other’! And yet, free-dom from the ‘other’ seems as confusing as freedom from itself: the relationship with the other – ‘me’ and the ‘other’ – is the very basis of life and living. The ‘other’ can be as close as the father or the mother, wife, or son or daughter, or as distant as a total stranger.
            
This is the basic conundrum – the enigma – which every seeker faces at some time or the other. And yet, this aspect of the seeking has not received the attention it deserves. What is sought is not freedom from the ‘other’ – as impossible as freedom from the ‘me’ himself – but freedom from the problems which the relationship causes in its functioning. And, one must emphasize that the problem exists even in a very close relationship, perhaps even more intensely than a relationship with a comparable stranger: the closer the relationship, the more intense the pain caused by a ‘faulty’ relationship.
            
The core of the problem in spiritual seeking thus centres around the basic cause in a faulty relationship between the ‘me’ and the ‘other’. Is there a basic cause in almost all relationship? If you analyse the many instances of faulty relationships, you will be astonished to realize in how many cases, the cause comes down to something like:
            
            
1.  Why should she have said that?

2. Why could he not have done this for me?

            
In other words, the basic cause of almost all faulty relationships arrives at something someone did to hurt the other or something someone did not do to help the other: the sense of personal doership. And the relationship can work smoothly only if there is a total acceptance that, in the words of the Buddha, ‘Events happen, deeds are done, but there is no individual doer of any deed.’
            
The fact of the matter is, that while in reality the ego does not ‘exist’, for all practical purposes it is the ego who is the seeker and it is the ego who needs to be convinced that his ‘existence’ is merely a matter of divine hypnosis, and that his notion of free will or volition is based on the programming in the body-mind organism – genes plus environmental conditioning – over which he has had no control.
            
It is only when the ego himself comes to the conclusion, from personal investigation into his own personal experience, that his every single action has been based on some prior happening over which he has had no control, that he is finally compelled to surrender his sense of personal doership, that no one is the doer of any action, neither himself nor the ‘other’, that all that happens at any moment, through any body-mind organism is brought about by the Primal Energy functioning through each body-mind-organism, according to God’s will or the Cosmic Law.
            
It is only with this total acceptance of personal non-doership that the ego ceases to blame anyone for any event – neither himself nor the ‘other’; and the relationship between ‘him’ and the ‘other’ can run smoothly. What causes the rupture in any relationship in day-to-day living is the heavy load almost every individual carries, of guilt and shame for his own actions and the load of hatred and malice towards the other for his actions.

There is an enormous complexity in our day-to-day living that gives rise to stress and strain almost continuously. Our present-day living has lost all its simplicity and we are bewildered by the complexity and multiplicity of choices in almost whatever we do. And yet, deep down it is everyone’s experience that while we try to shape our day-to-day living, what actually happens is that events seem to happen in a unique way, which is not explained by our usual reason. And, in that odd moment, the thought occurs: why do I bother? Why don’t I just float along the flow of living instead of struggling against it?
            
It is clearly everyone’s experience that all one can do is to make a choice and, thereafter in spite of all one’s efforts, what actually happens – or does not happen – has never been in one’s control. Indeed, the more one thinks seriously on these lines, one cannot help coming to the conclusion that the absolute limit of one’s free will is to make a decision and try one’s best to transform that decision into action. Whether the efforts succeed or not has never really been in one’s control. It is quite clear, therefore, that the strain and stress of life is the result of our expectation of our efforts to succeed. Therefore, why not, in our own interest, make our best effort and leave it at that? Expectation of results leads to frustration.
            
Another constant underlying feeling – a result of modern hectic living – is a feeling of uncertainty which constantly haunts anyone who is not naturally a slob: have I left something undone? It is my experience that it really helps to get into the habit of doing immediately whatever can be done at once, instead of putting it forward to another time. I remember a very dear friend of mine saying that his father was always at him, when he was young, yelling some bit of advice or the other all the time, and that he had managed to forget most of such advice which was, of course, meant to make the father’s life easier. But he had never forgotten one piece of advice that he has been following scrupulously as long as he could remember: do it now!
            
Which of us does not remember the many times we have uttered the words of anguish: ‘if only I had done it when I thought of it,’ or, ‘why did I not do it earlier?’ Would it not contribute a lot of peace and harmony in our daily living if such anguished expressions became an exception than a rule?
            
It is quite a usual experience that one makes a decision in a responsible way, but there is a lingering doubt: have I made the right decision? In such a situation, the really vital point is that there cannot ever be a ‘right decision’. One’s supposed ‘free will’ extends only towards making a decision. It is everyone’s actual experience that, having made a decision and having made the necessary effort, what happens subsequently has never been in one’s control, because other forces in the circumstances come into effect, over which one cannot possibly have any control. And, what is even more extraordinary, the actual results affect not only the apparent doer of the deed, but many other people who were not directly concerned. And this is the fact that produces considerable confusion and uncertainty in life, leading to a continuous sense of discomfort in daily living.
            
The only answer to this situation is to try and have an awareness of the present moment, a realization of the fact that one’s place in the fabric of all that exists in the moment has never been in one’s control. What this realization means in effect is that in the moment, every single moment, ‘all living things of the Earth open their eyes wide and look Me in the eye’. It is the simple realization that whatever exists in the moment is precisely as it is supposed to be, according to the Cosmic Law that is forever beyond the conception of the human intellect.
            
This radically realistic and experiential approach to Reality, although more prevalent in the East – especially in India – was not unknown to the great mystics and authentic creative artists all over the world. The summit of Awareness cannot be different in the East and the West. The ninth-century Irish mystic, John Scotus Erigena, knew: ‘Every visible and invisible creature is an appearance of God.’
And Meister Eckhart in thirteenth-century Europe said: ‘The eye with which I see God is the same eye [seeing] with which God sees me.’
Eckhart’s ‘eye’ is the very same that in the East is called the ‘Buddha eye’, or what the Upanishads speak of: ‘Verily, oneself is the eye, the endless eye.’ It is the eye not of the ‘me’, but of ‘God born in man’s soul’, of the true Self. In other words, it is not the eye with which one human being sees another, not the eye that operates in a subject-object relationship in relative phenomenality.
...

Fragment uit: Confusion No More
Ramesh S. Balsekar
Begon mij daar een licht te branden zeg! ;D
Sinds eind augustus 2019 ben ik helemaal verlicht.  8)


Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #26 Gepost op: 09-04-2024 16:33 »
Citaat van: ervaringsgetuige
In 2003 reisde ik voor het eerst naar India

Sinds eind augustus 2019 ben ik echt verlicht

En wat voor een waarheid heeft jou verlichting jou bijgebracht? De vraag waarmee DGM&DWN deze topic begon ging over waarheid zoeken…

Jij kwam dus aan bij Ramesh Balsekar, en na eventjes naar hem te luisteren begon het licht van de Advaita bij jou te branden.

Maar verlichting gaat iets verder, dat geeft wel aan dat je iets hebt bereikt, of niet?
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ? Zichzelf, God?
« Reactie #27 Gepost op: 09-04-2024 19:31 »
Citaat van: ervaringsgetuige

In 2003 reisde ik voor het eerst naar India

Sinds eind augustus 2019 ben ik echt verlicht

En wat voor een waarheid heeft jou verlichting jou bijgebracht? De vraag waarmee DGM&DWN deze topic begon ging over waarheid zoeken…

Verlichting kan alleen maar gebeuren volgens de wil van de Bron (of God), of, als je dat liever hebt, volgens de “Kosmische Wet”, niet eerder.
Hoe en wanneer dat gebeurt weet niemand want God's wegen zijn ondoorgrondelijk.
Bij mij gebeurde het definitief eind 2019 bij het inhaleren van de Gods-molecule (5-Me0-DMT).
Dat was mijn unieke manier om verlichting te bereiken. Dat moment van verlichting zat bij mij natuurlijk gewoon al lange tijd klaar onder de oppervlakte om te ontluiken. Er was alleen maar even het sterkste psychedelicum ter wereld voor nodig om een ego-dood voor elkaar te krijgen. Daarna was het in één klap allemaal duidelijk voor mij.

In afwachting van het befaamde gezochte verlichtingsmoment kan een mens veel lezen van goeroe's, luisteren naar goeroe's, alle heilige boeken ter wereld bestuderen, cursussen rond 'spiritualiteit volgen, mediteren etc.
Mijn weg die een 37 jaar geleden begon was daarin niet anders.

Wat voor een waarheid verlichting mij heeft bijgebracht?
heel simpel, zo simpel dat je erover heen gelezen hebt. Ik licht het nog is vergroot uit voor jou...

Citaat

...in the words of the Buddha, ‘Events happen, deeds are done, but there is no individual doer of any deed.’

...

Fragment uit: Confusion No More
Ramesh S. Balsekar
Kijk, 16 jaar geleden heb ik dat kort fragment nog op YouTube gezet > What is a spiritual seeker seeking? - YouTube


Jij kwam dus aan bij Ramesh Balsekar, en na eventjes naar hem te luisteren begon het licht van de Advaita bij jou te branden.
Nee, het was niet na eventjes luisteren. Ik ben maar twee dagen in november 2003 de dag na mijn aankomen in Mumbai naar zijn dagelijkse gratis satsangs bij hem thuis geweest en begreep in eerst instantie niets van waarover hij praatte.
Ik was zo benieuwd naar India en vooral Osho's resort in Pune dat ik geen derde dag plande naar Ramesh maar zijn boek "Confusion no more" kocht om mee te nemen naar Pune, want potverdorie waar was ik toen feitelijk al een dikke 15 jaar naar op zoek???
Ik realiseerde me toen al stilaan dat ik in feite een verwarde spirituele zoeker was en daarom sprak natuurlijk de titel van dat boek me sterk aan.
Zo ging het vaak wanneer nieuwe spirituele zoekers zich aandienden bij Ramesh Balsekar:

Citaat
What does a spiritual seeker really seek? The answer often is contained in certain words he has come across in some books or in conversation with some spiritual seekers – such as “I am seeking myself”, or “I am seeking the God within me”, or “I am seeking Truth” or something like that which is very vague.

Sometimes I am surprised by a simple, honest answer like “I want to be comfortable with myself, and I know that I cannot be comfortable with myself unless I am comfortable with others.” My suggestion usually is that perhaps what he is looking for is THAT which transcends both the happiness in material things and the unhappiness in the lack of material things in life – perhaps we could call that PEACE. The actual experience of this peace happens in deep sleep and, also, during certain moments in the waking state when the thinking mind of expectation happens to be still.

What, therefore, the seeker is really seeking is the peace of deep sleep to prevail even in the waking state when the thinking mind is not dormant as in the sleeping state. Inner peace prevails in deep sleep because the ego is not active – the sense of personal doership accompanied by the sense of expectation is absent.

The same inner peace can prevail even in the waking state only if this sense of personal doership is absent while participating in life. In other words, while activity is happening in the waking state in life and living, inner peace can prevail only if there is the total, unconditional conviction that there is no individual doer behind any action happening through any body-mind organism.

This means in effect total unconditional acceptance of “what-is” at any moment for the simple reason that there is no individual capable of doing anything, that everything that happens is a divine happening through some body-mind organism which simply had to happen, at the moment at the place where it happened, according to the will of the Source (or God), or, if you so prefer it, according to the “Cosmic Law”.

Fragment uit: Sin & Guilt: Monstrosity of Mind
Ramesh S. Balsekar
Zo hilarisch dat ik één van die vele verdwaalde spirituele zoekers was die aanspoelde bij Ramesh Balsekar!  ;D
In Osho's resort in Pune las ik elke dag in Ramesh Balsekar's boek "confusion no more" en dag na dag begon het me meer te dagen waarover hij sprak en na een maand in Osho's resort was ik terug op de satsangs van Ramesh Balsekar in Mumbay en die keer voor 14 dagen lang.


Maar verlichting gaat iets verder, dat geeft wel aan dat je iets hebt bereikt, of niet?
Tuurlijk heb ik iets bereikt. Het is naast verlichting ook gekend onder de naam zelf-realisatie.
Zie...

Citaat


'Self-realization or enlightenment is nothing more than the deepest possible understanding that there is no individual doer of any action – neither you nor anyone else. Also, you are not the thinker of any thoughts, nor the experiencer of any experiences – they happen.'


Fragment uit: Sin & Guilt: Monstrosity of Mind
Ramesh S. Balsekar



Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #28 Gepost op: 10-04-2024 07:19 »
Citaat
ik zie voortschrijdende bevrijding als het bewandelen van het goede.


Uiteindelijk kan je alleen spreken vanuit je eigen waarheid, en over jou pad. Ik zie best wel in dat het gebed en de Christelijke ethiek voor sommige mensen iets te bieden hebben, maar ik denk dat velen beter af zouden zijn als ze serieus op zoek gingen naar de waarheid, en zich niet lieten verleiden door vader figuren op een wolk ergens in de lucht.
Is dat niet een beetje een karikatuur ?
Ik denk dat veel serieuze gelovigen van diverse stromingen, voor zichzelf de waarde(volheid) hebben ontdekt.
Wat niet wil zeggen dat ze niet ook in andere stromingen waarde zouden ontdekt hebben, of dat andere stromingen geen waarde hebben.

Voor zichzelf gevonden hebben is toch een essentieel punt.
religie is toch slechts een inleiding, een verhaaltje.
Je moet het toch voor jezelf betekenisvol, waardevol maken.
En dan kan het een heilskracht worden.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #29 Gepost op: 10-04-2024 10:34 »
Denk je dan dat iedere ‘waarde’ hetzelfde effect heeft op de mens? Dat iedereen die waarde heeft ontdekt binnen de Islam bijvoorbeeld zichzelf tot dezelfde mate heeft gevonden als iemand die zijn waarde heeft gevonden binnen het Boeddhisme?

Die twee personen zullen geheel andere gedachtes hebben, een ander begrip. Zijn ze even dicht bij realisatie? Of is dat ook weer een concept dat moet worden losgelaten?

Ik denk dat als je waardes zoekt, dat je dan nog vrij dicht bij het begin van het pad bent. Je bent jezelf aan het definiëren, het veld van mogelijke identiteiten te verkennen, terwijl de latere stages van het pad gaan om verlossing van identiteit.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #30 Gepost op: 10-04-2024 11:30 »

Jij kwam dus aan bij Ramesh Balsekar, en na eventjes naar hem te luisteren begon het licht van de Advaita bij jou te branden.
Awakening is always “sudden”, while deliverance may take time. (Zen Master)

Citaat
The only certain thing in life is death, and obviously death is the end of everything. This was the perspective in which death was viewed in the West until the early 1970s: death meant the end of everything, so what was there to think about, except perhaps that one must make the best of one’s opportunities in this life to achieve whatever it is that one wanted to achieve. The basic view in the East, by and large, was different: life and death have, since time immemorial, been viewed not as separate events but as a series of connected events in the flow of time.
     
    In the 1970s, there was a sudden explosion of interest in the West about the phenomenon of death and the process of dying, mainly because of a series of studies made by several psychiatrists, physicians and scientists concerning the process of death. These ‘near-death’ studies have focused the attention of the Western man on the nature and significance of the phenomenon of death, and have thus brought the East and the West together in regard to the question of individual survival after death. The most important point, however, which has been ignored in these near- death studies is the fact that all near-death experiences can only be movements in Consciousness and, therefore, can only be of the nature of dreaming and, therefore, conceptual and illusory. Near-death experiences can happen only to the ego, and it just cannot be denied that the ego has no real existence: the ego is purely a concept, an illusion, and it is only when the ego gets totally annihilated that real Beingness can come into being. Being is cognized as That which, by its very nature, can never be non-being.
     
    In most cases, the interest in this subject is not to know the process, as such, and the principle behind the phenomenon of death, but to find the key to survival of the individual entity, the key to achieving the security that will provide such survival, the immortality of the individual personality. In this incessant search the basic question that is forgotten is: who or what is this individual entity that is afraid of insecurity?
     
    The key to the problem – and the search – is the deepest possible understanding that no individual as such can pull himself out of the perennial stream of life, that he is an inseparable part of the whole manifestation, and that death and life are the inseparable and interrelated duality of an essential whole. And it really is a truism that such deep understanding cannot come out of an intellectual comprehension but only out of a totally different dimension. Intellection is part of phenomenality and the required dimension of apperception must be other than phenomenal, that is to say, it must be noumenal. In other words, the individual comprehension must lose itself and merge itself into noumenal apprehension or apperception in which the individual no longer exists as such and the ego is annihilated.
     
    When existence is accepted and apperceived as an impersonal sense of being alive and present HERE and NOW, the concept of space- time disappears, and the individual entity with his mind and sense of doership gets annihilated. All seeking becomes irrelevant, and all that remains is Impersonal Consciousness, our true nature as the imperishable birthless and deathless Infinity and Intemporality, the purely Subjective ‘I’. The only way such apperception can arise is through the acceptance by the mind-intellect (the ego) of its inherent limitation – mind cannot locate its own source – so that mind-intellect gives up its search for meanings and totally surrenders itself. Then the mind becomes a vacant, fasting mind that can lay itself open to the arising of that intuitive apprehension which may be called ‘apperception’. Such apperception cannot be ‘achieved’ for the simple reason that in such efforts it would necessarily be the individual mind that is concerned, and the individual mind is a split-mind divided into subject-object, separated into the ‘self’ and the ‘other’. It is beyond the capacity of one individual wave to understand its true nature; it is only when it subsides, surrenders and merges into the ocean that it is the ocean.
     
    Deep down, man has always known with intuitive conviction that he really is immortal and it is for this reason that he has always been seeking – consciously or otherwise – for his true nature. And this search is bound to be futile until the realization happens that the ego – the split- mind – cannot possibly find the answer to its own source until he gives up the search in total surrender; the mind cannot transcend mind, the eye cannot see itself.
     
  Self-knowledge is not something to be acquired through a process, as is generally misconceived. Self-knowledge is something to be experienced in the moment when the mind is silent and, therefore, extremely alert; in that alertness of the mind lies a certain motionless silence, that is itself Self-knowledge. Self-knowledge, therefore, is not something apart from day-to-day living. Sometimes, in the midst of the day-to-day activity, a sudden quiet awareness of the activity of the mind happens – a passive awareness of the hopes, fears, wants and joys of the thinking mind of the self, a quiet awareness of the craving of the mind. In that awareness, free of the chatter of the thinking mind, lies the Self-knowledge, the Self- awareness. It must be very clearly understood that this quiet, passive but alert awareness is totally different from self-observation by the mind and investigation by the ego. In other words, Self-knowledge cannot be an intellectual understanding.
     
    The Ultimate Understanding means the end of the questions, the end of the search for knowledge, which means the end of worry and vexation. The spiritual seeker, at a certain stage, understands and accepts that when the Ultimate Understanding suddenly happens, all doubts and questions about the seeking cease altogether. But what happens to the ego, after this happening, during the course of the normal life? Does something happen perhaps gradually? The answer is ‘yes’.
     
    The sage realizes that the programming somehow gets mellower: the reactions to the outside world in the body-mind organism have become fewer and less intense. Witnessing becomes more and more obvious with the lessening of the mechanical reactions. For instance, the imminence of a calamity like a war, which did produce at one time a real reaction, now really does not seem such a calamity that may not happen at all, or if it does happen, will take its course and affect everyone according to the destiny of each one. It certainly seems rather amusing that such a thought did at one time create, even for an instant, any concern. Perhaps this is what the Zen Master had in mind when he pronounced that Awakening is always “sudden”, while deliverance may take time.
     
    It is an interesting fact that Advaita is generally considered as something meant for a retired person to take to in order to fill the vacant time. Some time ago, my nephew, Mahesh, a well-know pediatrician, took me to his colleague, a heart specialist, for a routine check-up. Mahesh mentioned that I have been giving talks on Advaita for a number of years. His colleague promptly brushed aside this piece of information with the remark that he was only 52 and that there was plenty of time for him to think about the subject when he retired. Mahesh looked at me and smiled. He told his colleague that most of my visitors were less than 50 years of age and almost everyone wished that he had known about me 10 years earlier! He also added that he himself had found in his own experience that the principle of Advaita had been of tremendous help in keeping the stress and tension in day-to-day living under control.
     
   The understanding of Advaita, or non-duality, is that the manifest universe is only an appearance that arises in Consciousness, the Source, and, therefore, the Source and the appearance in it are not two.
The arising of the apparent universe is not independent of the human beings, nor is it because of the human beings. Both the universe and the human beings therein appear together spontaneously and concurrently like in a dream. It is only Consciousness (like the dreamer) that perceives and cognizes the universe through the instruments of the sentient human beings. There is nothing other than Consciousness: the appearance of the manifested universe and everything therein is the static aspect of Consciousness while sentience (by means of which phenomena are perceived and cognized through the senses in the physical bodies) is the dynamic aspect of Consciousness.
     
    A clear understanding of the nature of the universe, and the human beings therein, would make it clear that the individual human being is essentially a mere phenomenal appearance that is ‘being lived’ in this dream-manifestation. Thus, the process of being lived totally excludes the idea of any individual volition whereby the human being could decide and pursue what he wanted. In other words, volition – choice, independence of decision and action – can never be an effective factor in phenomenal life.
     
    What has to be realized, in fact, is that every human being is the dreamer who is asleep, who can only witness the dream and everything that happens in it, and can take no active part in the dream. The dreamer is as real as Consciousness, the dreamed character only an illusion like the entire dream. How can the dreamed character play any part or role other than the one that has been assigned to it? When this is clearly apprehended by the human being, such apperception – Self-realization – bridges the separation that was created by his identification with a separate entity with volition and choice of action. And, thus the sense of oppression and fear resulting from the earlier separative aggression gives way to a sense of freedom, an acceptance of What-Is. Absence of fear means a love that can never be the result of any commandment, but only the result of a deep understanding of the Oneness of non-duality.
     
    In other words, with the new understanding of non-duality, that all human beings are merely physical instruments through which the Source or Consciousness functions, and not independent entities with choice of action, life becomes a relaxed, effortless non-volitional living. Such natural living – effortless because of the absence of the illusory sense of personal doership – actually results not in a lazy or wasted living but in a healthier, more meaningful living because of the absence of fear and tension that had earlier sapped our energy in wasteful pursuit of imaginary goals with perverted values.
     
    A really important aspect of the non-volitional living is that the absence of the sense of personal doership leaves the mind open and receptive for the direct, intuitional promptings which must necessarily be far more effective than the working of the limited human intellect. Every renowned scientist, musician, artist, writer, athlete, dancer has confessed that his best performance has been the result of spontaneous and intuitional inspiration – the ego can only recoil and restrict, never expand or create. Finally, the Ultimate Understanding is that there is no one to understand anything.


Fragment uit: Peace and Harmony in Daily Living
Ramesh Balsekar

Offline Buddha Amitabha

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 683
  • Wees zelf het licht voor uzelve
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #31 Gepost op: 10-04-2024 14:01 »
Opnieuw neem ik waar dat het christelijk geloof in zekere zin ter discussie wordt gesteld. En ik zie helaas dat mensen hun eigen waarden, hun eigen mening en hun eigen bedenkingen ventileren. Natuurlijk kun je een bepaald beeld vormen van wat het christelijk geloof voorschrijft, maar klopt dat beeld eigenlijk wel? Of heb je je laten beïnvloeden door wat bepaalde kerken lijken voor te schrijven? Wellicht zijn de media van doorslaggevende betekenis geweest om je te beïnvloeden. En niet te vergeten bepaalde wetenschappers, die op grond van hun empirische waarheden religie en godsdienst in de ban hebben gedaan. “God is dood”, beweerde Friedrich Nietzsche ooit, een intelligente, maar uiterst cynische filosoof. Hij schreef ooit de “Antichrist” in 1888, een boek waarin hij het christendom eigenlijk tot op het bot afmaakt. Nietzsche vond dat het christendom de religie van de zwakheid zou zijn. In tegenstelling tot Zarathustra, waarover hij ook een boek schreef. Dat was één van zijn helden, een sterke religieuze persoonlijkheid. Van een dergelijke stellingname, of van wat men er van heeft begrepen, heeft Adolf Hitler dankbaar gebruik gemaakt. Samen met de donderpreken van Martin Luther over de joden. Aanvankelijk was Luther vrij mild over joodse mensen, maar toen hij oud was, heeft hij geschriften aangelegd die niet erg mals waren over de joden. En zo heeft Hitler de ideeën van Nietzsche en Luther misbruikt in zijn voordeel om zijn Arische ras naar voren te schuiven. Want er zou maar één uitverkoren volk kunnen bestaan, en dat waren in de ogen van Hitler natuurlijk de nazi’s. En niet de joden. Hij maakte van de filosofie van Nietzsche en de donderpreken van Luther een afschuwelijke politieke leer, waarin als het ware de survival of the fittest centraal stond. Uiteindelijk was Adolf Hitler van plan om ook korte metten te maken met de christelijke kerken en het hele christelijke geloof. Maar dat durfde hij niet meteen aan, dat was van later zorg, eerst moest hij de ultieme wereldoverwinnaar zijn.

Wat ik met het vorenstaande wil zeggen is, wees uiterst voorzichtig met wat je beweert over het christelijk geloof. En dat geldt eigenlijk voor alles. Mensen zijn helaas bevooroordeeld en hebben zich laten beïnvloeden door wat ze zijn voorgeleefd. Wie heeft het christelijk geloof goed genoeg bestudeerd om tot een evenwichtig oordeel te komen over deze religie? Dit geldt natuurlijk ook voor het boeddhisme, of wat dan ook. Sorry, maar alles wordt maar zozo lala geweten en gekend. Ik wil niemand ertoe bewegen om het christelijk geloof te omarmen of te beschouwen als gelijkwaardig aan het boeddhisme, bijvoorbeeld. Maar ik beschouw de Boeddha wel als volledig gelijkwaardig aan Jezus Christus. Ik ken zowel het boeddhisme goed alswel het christelijk geloof. Ik probeer hierin de kernwaarden te zien, aan te voelen, er over te mediteren zelfs. En ik dring niemand iets op, ik probeer niemand iets voor te schrijven. Je moet het allemaal zelf maar weten. Echter, waarom zou iemand niet Verlicht kunnen zijn door het christelijk geloof? Dat lijkt volgens de normerende insteek van veel boeddhisten uitgesloten. Want er kan als heet hangijzer immers geen God bestaan, net als dat de hedendaagse wetenschap dat beweert. En zo hebben we volgens mij twee handen op één buik: de wetenschap heeft momenteel erg veel invloed en vanwege het feit dat de Boeddha nooit over God sprak, en dat komt alleen maar mooi uit als je boeddhist bent, want je hebt zelfs de moderne wetenschap aan je zijde. Je zit in het juiste kamp. Maar is de hele discussie of God wel of niet bestaat wel relevant? Wat bereik je er mee? Of ik in God geloof is immers volledig mijn zaak. Net zoals het volledig de zaak is van iemand anders om de woorden van de Boeddha als waar te ervaren. Ik heb er niets mee van doen of iemand iets anders gelooft of aanneemt. Ik ben echter op mijn beurt wel verdacht omdat ik van het boeddhisme over ben gegaan naar het christelijk geloof. Alsof ik een val naar beneden zou hebben gemaakt, in een gevaarlijke illusie terecht ben gekomen? Wie bepaalt dat? Kijk, als je van een christen overgaat naar het boeddhisme, dan krijg je de zegen van velen, zelfs van seculiere mensen. Je kunt op hun respect rekenen. Maar o wee als je van het boeddhisme de overstap maakt naar het christelijk geloof. Dan lijk je toch wel zo ongeveer van lotje getikt. Waarom? Denk daar maar eens over na. Wat kan jou dit schelen? Waarom wil je de discussie aan gaan met een christelijk gelovige als ik? Ik ga die discussie met niemand hier aan die gelooft in de leringen van de Boeddha. Dus let liever op wat je doet en wat je denkt dat juist is. Wat voor de één een juist pad is, hoeft voor de ander totaal geen juist pad te zijn. Voor mij voelt het christelijk geloof als juist, ongeveer gelijk aan het boeddhisme, maar ik heb toch iets meer met de leringen van Jezus Christus. Ja en? Maak van een andere religie geen karikatuur, omdat jij het niks vindt.
« Laatst bewerkt op: 10-04-2024 14:04 door Buddha Amitabha »
"Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien."
- Mattheüs 5:8

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #32 Gepost op: 10-04-2024 16:03 »
Citaat van: ervaringsgetuige
Awakening is always “sudden”, while deliverance may take time. (Zen Master)

Ik lees de citaten van Ramesh Balsekar niet, maar wou wel iets zeggen over het langzaam aanpassen van de geest. Je kan best een ervaring hebben en pas later je realiseren wat het betekende. Het komt niet altijd als een plotselinge openbaring, alles in een.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #33 Gepost op: 10-04-2024 16:18 »

Ik lees de citaten van Ramesh Balsekar niet,...
Ja, da's duidelijk.  ::)

Citaat van: ervaringsgetuige

In 2003 reisde ik voor het eerst naar India

Sinds eind augustus 2019 ben ik echt verlicht

En wat voor een waarheid heeft jou verlichting jou bijgebracht? De vraag waarmee DGM&DWN deze topic begon ging over waarheid zoeken…

....Wat voor een waarheid verlichting mij heeft bijgebracht?heel simpel, zo simpel dat je erover heen gelezen hebt. Ik licht het nog is vergroot uit voor jou..

Citaat

...in the words of the Buddha, ‘Events happen, deeds are done, but there is no individual doer of any deed.’...


Fragment uit: Confusion No MoreRamesh S. Balsekar

Fragment uit: Sin & Guilt: Monstrosity of Mind
Ramesh S. Balsekar


Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #34 Gepost op: 10-04-2024 16:38 »
Citaat van: Buddha Amitabha
Maak van een andere religie geen karikatuur, omdat jij het niks vindt.

Maar wat doe je dan met gerechtigde kritiek? In deze wetenschappelijke tijd zijn er geen heilige koeien meer, er is ruimte voor atheïsme zowel als de Bijbel.

Mensen zoals Osho en Jiddu Krishnamurti staken hun kritische visie op bestaande religies niet onder stoelen of banken. En de samenleving geeft nog steeds aan, minder religie, meer seculariteit.

Maar nu wij het besproken hebben is daarmee de kous af, mijn intentie was niet om van het Christendom een karikatuur te maken, maar eerder om de negatieve punten van alle wereldreligies kort te belichten. Er zijn goede redenen om geen religie te beoefenen, vind ik.

Zelfs bij Advaita Vedanta vind ik toch nog veel terug dat niet past. Het geloof in atman, Zelf, brahman, Krishna… al dat soort dingen kom je tegen bij Ramana, Papaji enzo.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #35 Gepost op: 10-04-2024 17:06 »
Zelfs bij Advaita Vedanta vind ik toch nog veel terug dat niet past. Het geloof in atman, Zelf, brahman, Krishna… al dat soort dingen kom je tegen bij Ramana, Papaji enzo.
Ramana, Papaja, Nisargadatta Maharaj, Ramesh Balsekar en andere geloven NIET in Brahman, Krishna en al dat soort dingen.
Zie ook...

Citaat
Advaita Vedanta heeft een interessante relatie met geloof. Het is niet zo simpel als iets geloven in een traditionele zin. Hier zijn een aantal punten ter overweging:


- Geen Geloofssysteem: Advaita Vedanta wordt niet beschouwd als een religie in strikte zin. Religies zijn vaak gebaseerd op geloof in heilige teksten, profeten of goddelijke figuren. Advaita Vedanta daarentegen richt zich op het verkrijgen van directe kennis van de ware aard van het zelf (Atman) en de werkelijkheid (Brahman).


- Ervaring boven Geloof: Centraal staat het bereiken van bevrijding (moksha) door middel van zelfrealisatie. Dit wordt bereikt door meditatie, studie en spirituele discipline, niet door blind geloof.


- Geloof kan een Startpunt zijn: Geloof in de leringen van Advaita Vedanta kan een beginpunt zijn op het spirituele pad. Het kan de motivatie geven om de weg te bewandelen, maar uiteindelijk is het doel om datgene te ervaren wat de leringen beschrijven.


- Kritisch Kijken: Advaita Vedanta moedigt aan om alles in twijfel te trekken, inclusief de leringen zelf. Uiteindelijk is het jouw eigen ervaring die telt, niet blindelings aannemen wat er wordt gezegd.


Samengevat, Advaita Vedanta gaat verder dan blind geloof. Het is een pad naar directe realisatie van de waarheid. Geloof kan een rol spelen, maar het is uiteindelijk de ervaring die telt.


Bron: google's Artificiële-intelligentie

Offline Buddha Amitabha

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 683
  • Wees zelf het licht voor uzelve
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #36 Gepost op: 10-04-2024 17:34 »
Citaat van: Buddha Amitabha
Maak van een andere religie geen karikatuur, omdat jij het niks vindt.

Maar wat doe je dan met gerechtigde kritiek? In deze wetenschappelijke tijd zijn er geen heilige koeien meer, er is ruimte voor atheïsme zowel als de Bijbel.

Mensen zoals Osho en Jiddu Krishnamurti staken hun kritische visie op bestaande religies niet onder stoelen of banken. En de samenleving geeft nog steeds aan, minder religie, meer seculariteit.

Maar nu wij het besproken hebben is daarmee de kous af, mijn intentie was niet om van het Christendom een karikatuur te maken, maar eerder om de negatieve punten van alle wereldreligies kort te belichten. Er zijn goede redenen om geen religie te beoefenen, vind ik.

Zelfs bij Advaita Vedanta vind ik toch nog veel terug dat niet past. Het geloof in atman, Zelf, brahman, Krishna… al dat soort dingen kom je tegen bij Ramana, Papaji enzo.

Ik heb het niet gehad over rechtmatige kritiek, wat mij betreft is daar de discussie altijd over mogelijk. Ik slik zeer zeker niet alles voor zoete koek, en zie ook veel rare en doodlopende kanten in de wereldreligies.

Ik ken de kritiek van Osho en Krishnamurti, soms hebben ze wel een punt. Maar ik zie ook dat ze het christelijk geloof vaak niet helemaal begrijpen. Ze bekijken het christelijk geloof als het ware met Oosterse ogen. En ze belichten mijns inziens te veel de negatieve zijden van deze godsdienst. Maar goed, ze mogen zeggen wat ze willen. Ik kijk zelf, en voeg me niet zomaar naar wat deze heren allemaal beweren.
« Laatst bewerkt op: 10-04-2024 17:38 door Buddha Amitabha »
"Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien."
- Mattheüs 5:8

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #37 Gepost op: 10-04-2024 20:14 »

Osho, Jiddu én U.G. Krishnamurti Krishnamurti hadden altijd een punt wat betreft het dienen van goden (godsdienst).
Ze bekritiseerden evengoed Westerse als Oosterse vormen van goden dienen.
Ik vind je opmerking dat ze het christelijk geloof met Oosterse ogen bekeken geen steek houden.
Jiddu en U.G. Krishnamurti zijn dan wel geboren als Indiërs, maar hebben beiden lange tijd in het Westen doorgebracht. U.G. Krishnamurti woonde zelfs lange tijd Londen en Zwitserland.

Afijn, voor mij is dit overduidelijk...

Citaat

KRISHNAMURTI: VRIJHEID EN MEDITATIE
 OVER GELOOF IN GOD 


Vraag: Geloof in God is een machtige prikkel tot beter leven geweest. Waarom verloochent gij God?


Waarom tracht gij niet 's mensen vertrouwen in het denkbeeld van God te doen herleven?


Krishnamurti: Laat ons dit probleem op brede en intelligente basis beschouwen.


Ik verloochen God niet - dat zou dwaasheid zijn.


Slechts hij, die de werkelijkheid niet kent, permitteert zich het gebruik van zinledige woorden.


Hij, die zegt, dat hij weet, weet niet; hij, die de werkelijkheid van ogenblik tot ogenblik ervaart, heeft geen middelen om die werkelijkheid mede te delen.


Geloof is een ontkenning van de waarheid, geloof staat de waarheid in de weg; geloven in God, is niet God vinden.


Noch de gelovige, noch de ongelovige zal God vinden; want de werkelijkheid is het ongekende en uw geloof in het ongekende is louter zelfprojectie en daarom niet werkelijk.


Ik weet, dat ge gelooft en ik weet, dat het zeer, dat het zeer weinig betekenis in uw leven heeft.


Er bestaan velen die geloven; miljoenen geloven aan God en vinden daarin troost.


Ten eerste, waarom gelooft ge?


Gij gelooft, omdat het u bevrediging schenkt, troost en hoop, en ge zegt, dat dit aan uw leven betekenis geeft.


Feitelijk heeft uw geloof weinig betekenis, omdat gij gelooft en exploiteert, gij geloofd en doodt.


Ge gelooft in een universeel God en tegelijkertijd vermoordt ge elkander.


De rijkaard gelooft ook in God; hij exploiteert zonder genade, hij verzamelt geld en bouwt dan een tempel of wordt filantroop.


Zij, die de atoombom op Hiroshima wierpen, zeiden, dat God met hen was; zij, die van Engeland vlogen om Duitsland te vernietigen, zeiden, dat God hun medepiloot was.


De dictators, de eerste ministers, de generaals, de presidenten, allen praten over god, zij hebben een ontzaglijk vertrouwen in God.


Dienen zij de mens en maken zij een beter leven voor hem?


De mensen, die zeggen in God te geloven, hebben de halve wereld vernield en de wereld is in volledige ellende gedompeld.


Door godsdienstige onverdraagzaamheid zijn de mensen verdeeld in gelovigen en ongelovigen, hetgeen leidt tot godsdienstoorlogen.


Dit wijst erop hoe buitengewoon politiek ge zijt ingesteld.


Is geloof in God 'een machtige prikkel' tot een betere levenswijze? Waarom hebt ge een prikkel nodig om beter te leven?


Zeer zeker, uw eigen verlangen moest een prikkel zijn om rein en eenvoudig te leven, nietwaar?


Indien gij uitziet naar een prikkel, dan hebt ge geen interesse om het leven voor allen mogelijk te maken, dan stelt ge enkel belang in uw prikkel, welke verschilt van de mijne - en wij gaan kibbelen over de prikkel.


 Indien we gelukkig samenleven, niet omdat wij in God geloven, maar omdat wij menselijke wezens zijn, dan zullen we deel hebben in de totale productiemiddelen, teneinde voor allen te produceren.


Door gebrek aan intelligentie nemen we het denkbeeld van een super-intelligentie aan, die wij 'God' noemen; maar deze 'God', deze super-intelligentie geeft ons geen beter leven.


Intelligentie kan ons naar een beter leven voeren; en intelligentie kan er niet zijn, indien er geloof is, indien er klassen-verdeeldheid heerst, indien de productiemiddelen in handen zijn van de enkelen, indien er afgescheiden nationaliteiten bestaan en soevereine regeringen.


Dit alles duidt klaarblijkelijk op gebrek aan intelligentie, en het is dit gebrek aan intelligentie, welke een beter leven in de weg staat, niet het geloven in God.


Gij allen gelooft op verschillende wijze, maar uw geloof heeft hoegenaamd niets met werkelijkheid te maken.


De werkelijkheid is, wat gij zijt, wat gij doet, wat gij denkt en uw geloof in God is louter een vlucht uit uw monotoon, stupide en wreed leven.


Bovendien verdeelt geloof steeds de mensen: er zijn Hindoes, Boeddhisten, Christenen, communisten, socialisten, kapitalisten enz.


Geloof en denkbeeld verdelen; zij brengen nimmer de mensheid tezamen.


Ge mocht dan een paar mensen in een groep verenigen, doch die groep staat weer tegenover een andere groep.


Denkbeelden en geloven zijn nimmer verenigend; integendeel zij werken afscheidend, ontbindend en vernietigend.


Daarom verspreidt uw geloof in God eigenlijk ellende in de wereld; het moge u tijdelijk troost gebracht hebben, daadwerkelijk bracht het u meer ellende en vernietiging in de vorm van oorlogen, hongersnoden, klassenindelingen en in de vorm van de onbarmhartige daden van een paar enkelingen.


Uw geloof heeft dus geen enkele waarde.


Indien gij werkelijk in God zou geloven, indien dat een werkelijke ervaring voor u zou zijn, dan zou uw gelaat een glimlach dragen en ge zou geen menselijke wezens vernietigen.


Welnu, wat is de werkelijkheid, wat is God?


God is niet het woord, het woord is niet het ding.


Om dat te kennen, wat onmeetbaar is, niet van de tijd, moet uw geest vrij van de tijd zijn, hetgeen betekent, dat de geest vrij moet zijn van alle denken, van alle denkbeelden over God.


Wat weet gij van God of van Waarheid?


Ge weet waarlijk niets omtrent die werkelijkheid.


Al wat ge weet, zijn woorden, ervaringen van anderen, of enige ogenblikken van nogal vage eigen ervaringen.


Dat is stellig niet god, dat is geen werkelijkheid, dat ligt niet buiten het veld van tijd.


Om te weten, wat buiten tijd ligt, moeten wij het proces van tijd begrijpen, de tijd welke het denken is, het proces van worden, de opeenhoping van kennis.


Dit is de hele achtergrond van de geest, de geest zelf is die achtergrond, zowel het bewuste als het onbewuste omvattend, het collectieve en het individuele.


De geest moet dus vrij zijn van het bekende, hetgeen betekent, dat de geest totaal stil moet zijn en niet stil gemaakt.


De geest, die stilte bereikt als een resultaat, als de uitkomst van bepaalde handelingen, van oefeningen, van discipline, is geen stille geest.


De geest, die wordt gedwongen, beheerst, gevormd, in een omlijsting geplaatst en rustig gehouden, is geen stille geest.


 Ge mocht er misschien in slagen de geest oppervlakkig tot stilte te dwingen, doch zulk een geest is niet stil.


Stilte ontstaat slechts, wanneer gij het hele denkproces begrijpt, omdat het begrijpen van het proces het beëindigen ervan is, en het eindigen van het denkproces is het begin van de stilte.


Slechts wanneer uw geest volkomen zwijgt, niet alleen in zijn bovenste lagen, doch fundamenteel, door alles heen, zowel in de oppervlakkige als in de diepere lagen van het bewustzijn - slechts dan kan het ongekende tot 'zijn' komen.


Het ongekende is niet iets dat door de geest kan worden ervaren; stilte alleen kan worden ervaren, niets dan stilte.


Als de geest iets anders dan stilte ervaart, projecteert hij louter eigen wensen en zulk een geest is niet stil; zolang de geest niet stil is, zolang de geest niet stil is, zolang het denken in welke vorm ook, bewust of onbewust in beweging is, kan er geen stilte zijn.


Stilte is vrijheid van het verleden, van kennis, van bewuste en onbewuste herinnering beide; wanneer de geest volkomen stil is, niet in functie, wanneer er stilte is, welke geen gevolg is van inspanning, dan alleen komt het tijdloze, het eeuwige tot 'zijn'.


Die toestand is niet een toestand van herinnering - er is geen wezenheid, die herinnert of ervaart.


Daarom is God of waarheid, of hoe ge het noemen wilt, iets, dat tot aanzijn komt van ogenblik tot ogenblik, en dit gebeurt alleen in een toestand van vrijheid en spontaniteit, niet, wanneer onze geest volgens een model is gedisciplineerd.


God is niet iets van de geest, het ontstaat niet door zelfprojectie, het komt alleen wanneer er deugd is, welke vrijheid is.


Deugd treedt het feit van wat is tegemoet en het tegemoet treden van het feit is een toestand van grote zaligheid.


Alleen wanneer de geest vervuld is van zaligheid, stil, zonder eigen beweging, zonder bewuste of onbewuste denkprojecties - slechts dan komt het eeuwige tot 'zijn'.


  bron: http://www.levendegedachten.nl/krishnamurti/over-geloof-in-god.htm

 


Wat mijn favoriet Ramesh Balsekar betreft is dit gevonden door Google's Artificiële-intelligentie ...

Citaat

There's no record of Ramesh Balsekar directly commenting on Christianity.  However, based on his overall teachings, we can glean some potential points of connection:

- Non-duality: Balsekar was a proponent of Advaita Vedanta, which emphasizes non-duality – the oneness of reality. This perspective might resonate with some Christian mystical traditions that focus on a direct experience of the divine.

- God's Will: Balsekar spoke of life unfolding according to a universal will or source, which some might interpret as similar to the concept of God's will in Christianity. However, Balsekar likely wouldn't emphasize free will or concepts of sin in the same way.

- Focus on Being: Balsekar's teachings aimed at realizing the unchanging reality beyond the mind's concepts. This aligns with some Christian traditions that emphasize experiencing God's presence beyond theological ideas.
It's important to remember that Balsekar likely saw all religions as pointing to the same underlying truth, but using different concepts.

Here are some resources that might be helpful:

An interview with Ramesh Balsekar: [An Interview with Ramesh Balsekar Part I]
A short video on Balsekar and the concept of God's will: [Ramesh Balsekar - Thy Will Be Done - YouTube]


« Laatst bewerkt op: 10-04-2024 23:00 door forumbeheer »

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Actief Boeddha Forum lid
  • Nieuwkomer
  • ****
  • Berichten: 1670
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #38 Gepost op: 11-04-2024 23:05 »
Een interessant vraagstuk.

Bij mij gaat het een beetje om mijn eigen aard en mijn plaats in het leven. Osho zegt dus ook “je bent al een Boeddha, het is geen kwestie van iets worden” maar om dat ook werkelijk te ontdekken  heeft wat meer om het lijf. Het is een geleidelijk ontplooien dat gebeurt door je inwaarts te richten, spirituele ideeën tot je te nemen.

Voor veel mensen begint dat process met een persoonlijke crisis — ziekte, ongeval, ouderdom, verlies van een baan. Tenminste zo leek het mij toen ik naar de mensen om mij heen keek toen ik de cursus ‘Introductie tot het Boeddhisme’ deed bij mijn lokale tempel, al mijn mede cursisten waren zo. Iets van die aard schud je wakker en opeens ga je vragen stellen.

Inmiddels heb ik wel antwoorden gevonden, eerst op de simpele vragen en daarna op de diepere ongesproken vragen van het hart. De vraag ‘wie ben ik?’ blijft nog hangen, dat is een eeuwig instrument voor zolang er een ik is, en zover ben ik nog niet.

Met die vervulling komt er een mate van vrede van binnen, alsof je hebt gezocht en ook hebt gevonden, zelfs als je niet weet precies wat je hebt gevonden. En dan is het een kwestie van rustig en meditatief en vriendelijk bewust worden van de bron van die vrede.
Je bent al een boeddha.

Er zijn talloze spirituele spreuken/boodschappen om iets duidelijk te maken. En de kans dat het verkeerd begrepen zal worden is vele malen groter.
En zodra je de waarheid ziet van een uitspraak, zie je ook dat het totaal niet waar is, hoewel inderdaad, je kunt het zo stellen.

Waarom gaat de beginnende zoeker op zoek ?
Toch omdat hij in de knoop zit met zichzelf.
bv. Zijn plaats en rol in de samenleving niet zien.

Hij wil iets hebben.
En het ultieme wat er gevonden kan worden is niet iets.
En al zeker niet dat je al een boeddha bent.

Maar als ik schrijf : het ultieme.
Dan lijkt dat geweldig, fantastisch, wonderbaarlijk, beter en groter.

stel nu, dat je dat ultieme niet iets NIET gevonden hebt, wat mis je dan ?

Poëtisch zou men kunnen zeggen "jezelf".
Maar in in feite gaat dat dus niet en ben je altijd "jezelf".
Hoewel spreken over "jezelf" als je "jezelf" gevonden hebt klopt van geen kanten. Misschien beter spreken over "ware aard van het zelf".

En dan nu, hoe gaat het dan verder ?
De oorspronkelijke vraag "mijn plaats en rol in de samenleving"  ?
Hoe zit het daar dan mee ?
Het lijden daarmee verbonden verdwijnt niet zomaar ineens.

Je bent echt niet ineens een leraar van de mensheid. Want dat is toch een boeddha, een leraar van de mensheid.
Misschien ben je wel gewoon een goede schoenmaker en is er helemaal geen noodzaak om een leraar van de mensheid te zijn.

Om nog iets te zeggen over het religieuze pad.
Je hoeft niet het religieuze pad te volgen om de ware aard van het zelf te zien.
Maar het is ook niet omdat je de ware aard van het zelf ziet dat je daarom niet het religieuze pad zou mogen volgen.

In mijn ogen wees boeddha helemaal niet het religieuze pad af, in die zin was hij ook een religie leraar. Met een verhaal dat veel gelijkenissen heeft met de grote religies uit zijn tijd.
En tegelijkertijd had hij de ware aard van het zelf ingezien
« Laatst bewerkt op: 11-04-2024 23:12 door Gouden middenweg & de wilde natuur »
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #39 Gepost op: 12-04-2024 00:50 »
Als we kijken naar een iets verder gevorderde waarheidszoeker, die kijkt naar het Zelf, dan geloof ik niet zo in de Hindu interpretatie van Atman die je wel vindt bij Indische wijsgeren als Ramana of Nisargadatta. Dat idee van een blijvende ziel lijkt tegen wat wij observeren van de wereld, dat alles blijft transformeren.

Ik kom dichter in de buurt bij Jiddu Krishnamurti, die zei, de zelf is als een rivier, een process meer dan een stabiel iets. Gevormd door conditionering. De Boeddha met niet-zelf kwam ook daarbij in de buurt.

Toch is de ervaring van Osho, dat onze ware zelf uiteindelijk een staat van puur bewustzijn en oneindig potentieel is, daar een stap aan voorbij gegaan. Osho zei dat als een mens waarlijk doodgaat dat het is als een dauwdruppel die oplost in de oceaan.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #40 Gepost op: 12-04-2024 01:11 »
Citaat van: De Gouden Middenweg
De oorspronkelijke vraag "mijn plaats en rol in de samenleving"  ?
Hoe zit het daar dan mee ?

De samenleving bestaat uit een aantal parasieten: de regering, de rechtsstaat, religies, de educatieve instellingen, het koninkrijk. Geen van allen hebben jou beste interesses op het oog, en een plaats verwerven, als je al wat geld hebt, is ook geheel niet nodig.

Het leven als een onafhankelijke, buiten de samenleving, is veelal geriefelijker en plezieriger dan leven erbinnen. Wat moet ik met status, een plaats, een rol? Het zijn grotendeels illusoire zoethoudertjes, en mocht je in geldnood komen te zitten, dan zouden al die vrienden verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Echte vriendschap, een band waar je op kan bouwen, dat verkrijg je niet zo makkelijk.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline Buddha Amitabha

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 683
  • Wees zelf het licht voor uzelve
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #41 Gepost op: 12-04-2024 08:35 »
Citaat van: De Gouden Middenweg
De oorspronkelijke vraag "mijn plaats en rol in de samenleving"  ?
Hoe zit het daar dan mee ?

De samenleving bestaat uit een aantal parasieten: de regering, de rechtsstaat, religies, de educatieve instellingen, het koninkrijk. Geen van allen hebben jou beste interesses op het oog, en een plaats verwerven, als je al wat geld hebt, is ook geheel niet nodig.

Het leven als een onafhankelijke, buiten de samenleving, is veelal geriefelijker en plezieriger dan leven erbinnen. Wat moet ik met status, een plaats, een rol? Het zijn grotendeels illusoire zoethoudertjes, en mocht je in geldnood komen te zitten, dan zouden al die vrienden verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Echte vriendschap, een band waar je op kan bouwen, dat verkrijg je niet zo makkelijk.

Dat is niet correct. Instituten als de maatschappij, de cultuur, de opvoeding, scholing e.a. zijn geen los staande, ons beïnvloedende kwade entiteiten, in het ernstigste geval creëeren dergelijke ideeën helaas de meest bizarre complottheorieën. De instituten worden gewoon door mensen gevormd en ontwikkeld. Dat er bedenkelijke kanten aan kleven, dat zal ongetwijfeld. Maar mensen zijn mensen, en hun instituten zijn het directe gevolg van hun manier van leven, en hoe ze willen leven.

Alles is afhankelijk van alles, alles is verbonden, niets staat op zichzelf. Daarom gaat alles op de enige manier waarop het kan gaan. Indien de mensen anders zouden zijn, zou alles anders zijn. Zij zijn wat zij zijn, en daarom is alles zoals het is. Dit zijn de woorden die Ouspensky ooit neerschreef van zijn meester Gurdjieff, en het is waar. Maar dit zijn irriterende woorden, omdat mensen menen dat dit niet waar is, dat zij zelf richting geven aan hun leven en dat ze toch anders en onafhankelijk(er) zouden zijn van de massa, de burgerij, het gewone volk, de instituties. Niets is minder waar, iedereen zit in hetzelfde schuitje. Mensen overschatten zichzelf enorm. Wellicht heeft de één meer bezit dan de ander, maar de rollen kunnen net zo makkelijk opeens omgedraaid worden, en dat hij of zij die eerst niks had, nu rijk is geworden. En denk je dat hij of zij zich zoveel anders of nobeler zou gedragen dan de voormalig rijke? Geen sprake van. Als er wat te graaien valt, is iedereen gewoon dezelfde soort graaier.
« Laatst bewerkt op: 12-04-2024 08:38 door Buddha Amitabha »
"Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien."
- Mattheüs 5:8

Offline Vrij

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 877
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #42 Gepost op: 12-04-2024 10:21 »
Citaat van: De Gouden Middenweg
De oorspronkelijke vraag "mijn plaats en rol in de samenleving"  ?
Hoe zit het daar dan mee ?

De samenleving bestaat uit een aantal parasieten: de regering, de rechtsstaat, religies, de educatieve instellingen, het koninkrijk. Geen van allen hebben jou beste interesses op het oog, en een plaats verwerven, als je al wat geld hebt, is ook geheel niet nodig.

Het leven als een onafhankelijke, buiten de samenleving, is veelal geriefelijker en plezieriger dan leven erbinnen. Wat moet ik met status, een plaats, een rol? Het zijn grotendeels illusoire zoethoudertjes, en mocht je in geldnood komen te zitten, dan zouden al die vrienden verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Echte vriendschap, een band waar je op kan bouwen, dat verkrijg je niet zo makkelijk.

De gevoelsmens zit in het zelfde schuitje als de intellectueel.. no way out.
De antwoorden en vragen ontstaan uit specifieke perceptuele perspectieven. Inzichten polijsten de droom van de 'zelf'- beleving, meer niet.

Offline Bodhiboem

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 2687
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #43 Gepost op: 12-04-2024 10:30 »
Citaat van: Buddha Amitabha
Als er wat te graaien valt, is iedereen gewoon dezelfde soort graaier.

Daar ben ik het helemaal niet mee eens. Dingen zoals een drang naar status, macht, rijkdom zijn aangeleerd, geconditioneerd. Een jong kind heeft ze niet. Een van de taken van de spirituele zoeker is dus ook om zich te bevrijden van die impulsen.

De Boeddhisten (en Christenen ook) deden dit door monnik te worden, dingen te verzaken, op te geven. Maar dat is maar een symbolische stap op een bestaand pad dat eigenlijk voor iedereen geldt.

Door jezelf te verlossen van status, macht, rijkdom bevrijdt je je ook van veel van de instituties die er omheen zijn gegroeid. Zoals bureaucratie en religie. Voor een spiritueel mens zijn die niet helpend.
“The man of knowledge gains something new every day, the Man of Tao lets something go every day.” — Lao Tzu

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #44 Gepost op: 12-04-2024 12:13 »
Citaat van: De Gouden Middenweg
De oorspronkelijke vraag "mijn plaats en rol in de samenleving"  ?
Hoe zit het daar dan mee ?

De samenleving bestaat uit een aantal parasieten: de regering, de rechtsstaat, religies, de educatieve instellingen, het koninkrijk. Geen van allen hebben jou beste interesses op het oog, en een plaats verwerven, als je al wat geld hebt, is ook geheel niet nodig.

Het leven als een onafhankelijke, buiten de samenleving, is veelal geriefelijker en plezieriger dan leven erbinnen. Wat moet ik met status, een plaats, een rol? Het zijn grotendeels illusoire zoethoudertjes, en mocht je in geldnood komen te zitten, dan zouden al die vrienden verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Echte vriendschap, een band waar je op kan bouwen, dat verkrijg je niet zo makkelijk.

De gevoelsmens zit in het zelfde schuitje als de intellectueel.. no way out.
De antwoorden en vragen ontstaan uit specifieke perceptuele perspectieven. Inzichten polijsten de droom van de 'zelf'- beleving, meer niet.
Heerlijk die good old Vrij als vanouds!






Offline Vrij

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 877
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #45 Gepost op: 12-04-2024 12:13 »
Hier in Griekenland kom je overal van die Fresco's tegen, de ideële mens t.o.v. de lijdende zwoegen en onzekere.
De heiligen worden op een voetstuk geplaatst, omdat 'ons' begrip geleid wil worden.. maar de mens zoals die van nature is heeft helemaal geen spirituele, geestelijke, religieuze  leiding nodig, die veronderstelling is 'gemaakt' door 'ons' begrip.
Als je het diep op je besef door laat dringen, dan is het enigste wat heiligen, gurus,  en gerealiseerden etc vertellen, dat zij het ook niet weten, en dat het overgeven aan het mens zijn zoals dat van nature moeiteloos is, de rust en verlichting geeft die door de onrust (begrip) gezocht wordt.

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #46 Gepost op: 12-04-2024 12:17 »
Door jezelf te verlossen van status, macht, rijkdom bevrijdt je je ook van veel van de instituties die er omheen zijn gegroeid. Zoals bureaucratie en religie. Voor een spiritueel mens zijn die niet helpend.
Wat nog beter is, is jezelf te verlossen van alle concepten!  ;D

Offline Buddha Amitabha

  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 683
  • Wees zelf het licht voor uzelve
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #47 Gepost op: 12-04-2024 12:28 »
Citaat van: Buddha Amitabha
Als er wat te graaien valt, is iedereen gewoon dezelfde soort graaier.

Daar ben ik het helemaal niet mee eens. Dingen zoals een drang naar status, macht, rijkdom zijn aangeleerd, geconditioneerd. Een jong kind heeft ze niet. Een van de taken van de spirituele zoeker is dus ook om zich te bevrijden van die impulsen.

De Boeddhisten (en Christenen ook) deden dit door monnik te worden, dingen te verzaken, op te geven. Maar dat is maar een symbolische stap op een bestaand pad dat eigenlijk voor iedereen geldt.

Door jezelf te verlossen van status, macht, rijkdom bevrijdt je je ook van veel van de instituties die er omheen zijn gegroeid. Zoals bureaucratie en religie. Voor een spiritueel mens zijn die niet helpend.

Een jong kind heeft geen neiging naar status, bezit, e.a.? Volgens mij zit dit in elk mens, er bestaat niet zoiets als het zuivere onschuldige kind. Als je twee kleine peuters onbewaakt alleen laat, kunnen ze elkaar zelfs vermoorden. Jouw vermeende onschuld bestaat niet, alhoewel kinderen aanvankelijk wel onschuldiger lijken dan volwassenen. Ze hebben bepaalde capaciteiten nog niet, die ontwikkelen ze nog. Daar zit een ontwikkeling in, die inderdaad ook onder invloed van conditioneringen later tot uiting komt of kan komen.

Enne...

Je haalt nu wel 1 enkel zinnetje uit zijn bredere context.
Maar goed, iedereen zijn mening.
« Laatst bewerkt op: 12-04-2024 14:35 door Buddha Amitabha »
"Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien."
- Mattheüs 5:8

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #48 Gepost op: 12-04-2024 12:55 »
Als je het diep op je besef door laat dringen, dan is het enigste wat heiligen, gurus,  en gerealiseerden etc vertellen, dat zij het ook niet weten, en dat het overgeven aan het mens zijn zoals dat van nature moeiteloos is, de rust en verlichting geeft die door de onrust (begrip) gezocht wordt.
Komaan jongens, slechts simpelweg je overgeven aan het mens zijn zoals dat van nature moeiteloos is, en de zaak is opgelost! ;D
Geen religie, geen psychedelica, niks, nada, nodig. Kan het nou nog makkelijker? ::)

En voor wie het nog niet lukt toony forumlid Vrij alsnog gratis ende moeiteloos de weg met zijn unieke aanwijzingen. ;)


Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1880
Re: Wat zoekt (de beginnende) waarheidszoeker ?
« Reactie #49 Gepost op: 12-04-2024 13:04 »
de mens zoals die van nature is heeft helemaal geen spirituele, geestelijke, religieuze  leiding nodig,...

Of de mens van nature al dan niet spirituele, geestelijke of religieuze begeleiding nodig heeft, is een complexe vraag waar al eeuwenlang over wordt gedebatteerd.
Zie verder google's Artificiële-intelligentie....

Citaat
Er is geen eenvoudig antwoord op de vraag of de mens van nature al dan niet spirituele, geestelijke of religieuze begeleiding nodig heeft, aangezien het afhangt van verschillende factoren, zoals iemands persoonlijke ervaringen, overtuigingen en culturele achtergrond.

Sommige mensen geloven dat mensen van nature spirituele wezens zijn met een inherente behoefte aan verbinding met iets groters dan henzelf. Ze vinden dat spirituele, geestelijke of religieuze begeleiding kan helpen om deze behoefte te vervullen en een gevoel van zingeving, doel en verbondenheid in het leven te bieden. Anderen geloven dat mensen puur fysieke wezens zijn en dat er geen behoefte is aan spirituele of religieuze overtuigingen of praktijken. Ze vinden dat mensen geluk en voldoening kunnen vinden in het leven zonder zich bezig te houden met spiritualiteit of religie.

Uiteindelijk is de vraag of de mens al dan niet spirituele, geestelijke of religieuze begeleiding nodig heeft, een persoonlijke vraag die elk individu voor zichzelf moet beantwoorden. Er is geen goed of fout antwoord, en wat voor de een werkt, werkt misschien niet voor de ander.

Er is bewijs dat suggereert dat spiritualiteit en religie een positieve invloed kunnen hebben op de geestelijke en lichamelijke gezondheid van mensen. Studies hebben aangetoond dat mensen die spiritueel of religieus zijn, minder vatbaar zijn voor depressie, angst en stress. Ze hebben ook de neiging om een ​​sterker immuunsysteem te hebben en leven langer.

Spiritualiteit en religie kunnen ook een gevoel van sociaal contact en steun bieden. Mensen die behoren tot een religieuze gemeenschap hebben de neiging om sterkere sociale netwerken te hebben en zich meer verbonden te voelen met hun gemeenschap. Dit kan een belangrijke buffer zijn tegen de negatieve effecten van stress en tegenslag.