Recente berichten

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
spiritualiteit divers / Re: De waarde van dingen die niet echt zijn
« Laatste bericht door Steve Gepost op Vandaag om 10:19 »
Wat erfenis aangaat. Zoals je wel weet benadrukken de Pali teksten dat er geen onveranderlijk zelf of entiteit-Ik is dat gevolgen van daden erft, maar die gevolgen rijpen wel in dezelfde geestesstroom, als het ware. Als je je niet insmeert vandaag, en lang in de zon gaat liggen, dan zal je toch s'avonds de pijn van verbranding ervaren. Ook al is dat niet hetzelfde Ik of zelf.

Zoals je wel weet geven de Pali teksten aan dat dit principe ook na de dood werkt omdat de geestesstroom niet eindigt na de dood, tenzij je volledig verlicht bent.
Iemand is en blijft erfgenaam, eigenaar van diens daden. Zo zeggen de teksten dat. Ik heb hier geen direct inzicht in maar het is wel een belangrijke pijler in het Pali onderricht.

Mooi en helder verwoord.

Het is inderdaad belangrijk om gelijktijdig met inzicht krijgen in niet-zelf, men het inzicht in de wet van oorzaak en gevolg niet laat vertroebelen, want tot zou, zoals gezegd, tot een nihilisme leiden.

Een manier om dat niet te doen is zoals Gouden middenweg dat doet door de erfenis te zien doorgaan zonder dat het zich op iets specifieks doorzet. De visie van alles wat ik nu doe zet zich door via beïnvloeding van anderen, kinderen, kennissen, omgeving... Hoewel dit een prima visie is om tot een loskomen van die zelf-gerichtheid te komen, vraag ik mij wel af of het Boeddhisme het als dusdanig aanwijst?

Ik herken er meer in zoals Langkwaat het hier beschrijft: dat er geen (vaststaand) zelf is, maar dat tot en met de verlichting, die erfenis zich wel doorzet op die "individuele" geestesstroom en dat het individuele hiervan niet ontkend hoeft te worden, zoals aangetoond met het verbranden in de zon: de gevolgen ervan worden wel degelijk door deze individuele geestesstroom ervaren (wat ook weer effect kan hebben op het geheel, door norsheid door de pijn bijvoorbeeld en de gevolgen hiervan in het reageren op anderen, maar ook op die individuele geestesstroom zelf), hoewel er in die geestesstroom niets vast is dat vastgepind kan worden en hetzelfde zou zijn als dat van een paar minuten geleden. Volgens mij wijst het Boeddhisme er ook op dat dit zich ook verder zet na de dood van het lichaam, dat de erfenis niet door een zelf gedragen wordt, maar zich wel doorzet, laat voelen/ervaren door een steeds veranderlijke, ik-loze geestesstroom die zich voort blijft zetten en niet zomaar opgaat in het geheel, na de dood. Dit opgaan in het geheel doet zich dan eerder voor na de verlichting.

Ik heb niet het gevoel dat met niet-zelf het zich voortzetten van zo'n stroom ontkend wordt, noch in dit leven, noch na de dood van het lichaam.
Jij wel, Gouden middenweg?
2
spiritualiteit divers / Re: De waarde van dingen die niet echt zijn
« Laatste bericht door Buddha Amitabha Gepost op Vandaag om 08:48 »
Er zijn inderdaad helaas teveel "spirituele" lieden, die menen "bevrijd" te zijn, maar ze verraden zichzelf door nog steeds allerlei cerebrale vergelijkingen te maken. Ze stellen dat zij bevrijd of zelfs Verlicht te zijn, en zetten zich af tegenover anderen waarvan ze menen dat ze "niet-bevrijd" zijn, met alle praatjesmakerij erbij inbegrepen. Terwijl als je ze dat vertelt, ze erop wijst, dan raken ze verongelijkt en soms zelfs geïrriteerd. En gaan ze hun vermeende "bevrijding" nog verder uitbouwen met meer redeneringen.

Dat is je reinste zelfbedrog. Ware realisatie, als je dat al zo zou kunnen noemen, maakt rustig, vredig van hart en misschien zelfs nederig. En zo iemand toont zorgzaamheid, respect en hij of zij is begaan met de ander. Maar dat is tegen het zere been van zij die menen dat ze "bevrijd" of Verlicht zijn. Deze lieden tonen afgunst ten opzichte van andere mensen, die volgens hun niet aan hun cerebrale voorwaarden voldoen. Ze peperen de anderen in dat zij "natuurlijk" fout zitten. Dit is de verkeerde of onjuiste weg, en helaas lijden velen aan deze ziekte der onverdraagzaamheid.

Misschien moet iedereen zijn eigen pad ontdekken.
Sommigen volgen het pad van studie en ervaren het als waardevol.
Sommigen hebben het pad van studie gevolgd en zijn daarna afgeweken en ervaren dat nu als waardevol.
Sommigen kunnen per definitie het studie pad niet omhelzen omdat ze helemaal niet graag studeren.

Het lijkt me dat over het algemeen mensen propaganda maken voor hetgeen zijzelf als waardevol hebben ontdekt.
Maar waarom moet men zich dan in minachtende woorden uitlaten over een pad wat anderen als waardevol ervaren ?

En dat klopt dan niet, waarom zou je de noodzaak ervaren om een ander pad omlaag te halen. Welke honger zit daarachter verscholen ? (Kijk eens naar mij honger ? )
Of welke waan zit daarachter verscholen. (Mijn pad is het beste waan ? )

Langs de andere kant, wie doet daar niet aan mee ? Wie is vrij van honger en waan ? Mij en mijn.

De reden hiervan is de menselijke aard, die graag etaleert met opgedane kennis. De mens meent dat hijzelf eigenlijk wat beter of zelfs zoveel beter is dan een ander. De menselijke zelfoverschatting is eindeloos en gevaarlijk. Dit is het gevolg van het egocentrisme. De mens wil geëerd worden, mogelijk zelfs aanbeden, in het ernstigste geval.

Christus waarschuwde bijvoorbeeld al voor het gedrag van de religieuze elite, de Farizeeën en Schriftgeleerden. Omdat zij de mensen een zwaar juk oplegden van allerlei leefregeltjes. En dat ze daar zelf geenszins aan voldeden. Dat is huichelarij. En dat ze graag met brede gebedsriemen op de hoek van de straat stonden te bidden, zodat iedereen hun vroomheid kon zien.

Daarom zei Jezus dat je in het verborgene moest bidden, binnenskamers en nooit op straat. Omdat je dan immers geen sociaal (wenselijk) gedrag kunt veinzen. Want wat komt er dan nog terecht van je gebed? Ik heb al vaker gewaarschuwd voor de slinkse wegen van het ego in spirituele zin. Het ego van de mens kan zich vermommen in elke gewenste gedaante, dus ook in een spiritueel kostuum. En het past hem of haar perfect, té perfect.
3
spiritualiteit divers / Re: De waarde van dingen die niet echt zijn
« Laatste bericht door lang kwaat Gepost op Vandaag om 08:45 »
Daar ben ik het alleen maar me eens GM&WN. Mijn reactie was absoluut niet bedoeld om de waarde van moraliteit, kennis en visie, concentratie etc. onderuit te halen.
Ongelukkig dat dat zo is overgekomen want op dat spoor zit ik totaal niet. Bedankt.

Wat erfenis aangaat. Zoals je wel weet benadrukken de Pali teksten dat er geen onveranderlijk zelf of entiteit-Ik is dat gevolgen van daden erft, maar die gevolgen rijpen wel in dezelfde geestesstroom, als het ware. Als je je niet insmeert vandaag, en lang in de zon gaat liggen, dan zal je toch s'avonds de pijn van verbranding ervaren. Ook al is dat niet hetzelfde Ik of zelf.

Zoals je wel weet geven de Pali teksten aan dat dit principe ook na de dood werkt omdat de geestesstroom niet eindigt na de dood, tenzij je volledig verlicht bent.
Iemand is en blijft erfgenaam, eigenaar van diens daden. Zo zeggen de teksten dat. Ik heb hier geen direct inzicht in maar het is wel een belangrijke pijler in het Pali onderricht.

4


Ook de Pali Canon beschrijft in wezen dat het in de Dhamma niet gaat om deugdzaamheid an sich, concentratie an sich, kennis en visie an sich, zuivering an sich.
Het enige doel is Nibbana, onthechting, vrij zijn alles wat gehechtheid veroorzaakt. Maar de rest is geen doel an sich. (MN24)

"So this holy life, bhikkhus, does not have gain, honour, and renown for its benefit, or the Attainment of virtue for its benefit, or the attainment of concentration for its benefit, or knowledge and vision for its benefit. But it is this unshakeable deliverance of mind that is the goal of this holy life, its heartwood, and its end." (MN28, MN30)

MN29 beschrijft hoe mensen bedwelmd kunnen raken van kennis en visie. Het zegt: On account of it he lauds himself and disparages others thus: 'I live knowing and seeing, but these other bhikkhus live unknowing and unseeing.' He becomes intoxicated with that knowledge and vision, grows negligent, falls into negligence, and being negligent, he lives in suffering.


Ik wil je niet tegenspreken, toch lijkt het  me dat je de klemtoon van de teksten verkeerd legt.

Je schrijft dat het in de Dhamma niet gaat om deugdzaamheid an sich, concentratie an sich, kennis en visie an sich, zuivering an sich.
Door dat zo te stellen wekt het de indruk dat deugdzaamheid, concentratie, kennis en visie, zuivering  waardeloos zouden zijn als onderdeel van het heilige leven.

Maar MN28, MN30 wijst deugdzaamheid, concentratie ...  helemaal niet af, maar wel de hunkering voor ik-zuchtig profijt die men zoekt in deugdzaamheid, concentratie,... .
Wat ook logisch is, want de honger dooft niet door de honger te voeden, of brandstof op het vuur te gooien.
En niet dat deugdzaamheid, concentratie, kennis en visie, zuivering, waardeloos zouden zijn om in je levenspad te integreren als onderdeel van het heilige leven.

In je betoog omtrent kennis en visie, lijkt het een te negatieve klemtoon tegenover kennis en visie.
MN29 kennis en visie helemaal niet af, want de tekst zegt ook "I live knowing and seeing". Maar geeft wel een boodschap van voorzichtigheid dat wanneer je op blinde wijze door het leven gaat omtrent het doven van het vuur, dat dit juist het vuur , de honger, het lijden aanwakkert.

MN29 roept juist op om tot kennis en inzicht te komen omtrent de wijze hoe je het vuur dooft.
Waarbij deugdzaamheid, concentratie, kennis en visie, zuivering juist een essentieel onderdeel van het Boedhistische pad vormt maar niet  als hoofddoel wat "jij" er profijt van kunt krijgen. jij die verlichting wil hebben, jij die boeddha wil worden, voor mijn eer en glorie.

Niet ter zake bijvoegend :

Na je dood is er geen "jij" die erfgenaam zal zijn van jou inspanningen. Ondanks dit is er wel een erfenis, en door die erfenis verschijnen er Arahants en Boeddha's in de wereld der verschijnselen, het universum. En daarom is het ook geen nihilisme, overal waar Boeddha verschijnt, daar verschijnt ook jij.
Ook onze onwetendheid, blindheid, zucht en verwarring heeft een erfenis, en door die erfenis verschijnen er levende wezens in pijn, verdriet, verwarring, onwetendheid in de wereld der verschijnselen, het universum, gevangen in de "ik"waan.
5
Er zijn inderdaad helaas teveel "spirituele" lieden, die menen "bevrijd" te zijn, maar ze verraden zichzelf door nog steeds allerlei cerebrale vergelijkingen te maken. Ze stellen dat zij bevrijd of zelfs Verlicht te zijn, en zetten zich af tegenover anderen waarvan ze menen dat ze "niet-bevrijd" zijn, met alle praatjesmakerij erbij inbegrepen. Terwijl als je ze dat vertelt, ze erop wijst, dan raken ze verongelijkt en soms zelfs geïrriteerd. En gaan ze hun vermeende "bevrijding" nog verder uitbouwen met meer redeneringen.

Dat is je reinste zelfbedrog. Ware realisatie, als je dat al zo zou kunnen noemen, maakt rustig, vredig van hart en misschien zelfs nederig. En zo iemand toont zorgzaamheid, respect en hij of zij is begaan met de ander. Maar dat is tegen het zere been van zij die menen dat ze "bevrijd" of Verlicht zijn. Deze lieden tonen afgunst ten opzichte van andere mensen, die volgens hun niet aan hun cerebrale voorwaarden voldoen. Ze peperen de anderen in dat zij "natuurlijk" fout zitten. Dit is de verkeerde of onjuiste weg, en helaas lijden velen aan deze ziekte der onverdraagzaamheid.

Misschien moet iedereen zijn eigen pad ontdekken.
Sommigen volgen het pad van studie en ervaren het als waardevol.
Sommigen hebben het pad van studie gevolgd en zijn daarna afgeweken en ervaren dat nu als waardevol.
Sommigen kunnen per definitie het studie pad niet omhelzen omdat ze helemaal niet graag studeren.

Het lijkt me dat over het algemeen mensen propaganda maken voor hetgeen zijzelf als waardevol hebben ontdekt.
Maar waarom moet men zich dan in minachtende woorden uitlaten over een pad wat anderen als waardevol ervaren ?

En dat klopt dan niet, waarom zou je de noodzaak ervaren om een ander pad omlaag te halen. Welke honger zit daarachter verscholen ? (Kijk eens naar mij honger ? )
Of welke waan zit daarachter verscholen. (Mijn pad is het beste waan ? )

Langs de andere kant, wie doet daar niet aan mee ? Wie is vrij van honger en waan ? Mij en mijn.

6
spiritualiteit divers / Re: De waarde van dingen die niet echt zijn
« Laatste bericht door Buddha Amitabha Gepost op Gisteren om 18:20 »
Er zijn inderdaad helaas teveel "spirituele" lieden, die menen "bevrijd" te zijn, maar ze verraden zichzelf door nog steeds allerlei cerebrale vergelijkingen te maken. Ze stellen dat zij bevrijd of zelfs Verlicht te zijn, en zetten zich af tegenover anderen waarvan ze menen dat ze "niet-bevrijd" zijn, met alle praatjesmakerij erbij inbegrepen. Terwijl als je ze dat vertelt, ze erop wijst, dan raken ze verongelijkt en soms zelfs geïrriteerd. En gaan ze hun vermeende "bevrijding" nog verder uitbouwen met meer redeneringen.

Dat is je reinste zelfbedrog. Ware realisatie, als je dat al zo zou kunnen noemen, maakt rustig, vredig van hart en misschien zelfs nederig. En zo iemand toont zorgzaamheid, respect en hij of zij is begaan met de ander. Maar dat is tegen het zere been van zij die menen dat ze "bevrijd" of Verlicht zijn. Deze lieden tonen afgunst ten opzichte van andere mensen, die volgens hun niet aan hun cerebrale voorwaarden voldoen. Ze peperen de anderen in dat zij "natuurlijk" fout zitten. Dit is de verkeerde of onjuiste weg, en helaas lijden velen aan deze ziekte der onverdraagzaamheid.
7
Bevrijding het doel van de Dhamma?

De Boeddha zelf zei specifiek dat hij niets had bereikt.
Ramana Maharsi heeft herhaaldelijk verklaard dat wat mensen gewoonlijk ‘realisatie’ of ‘verlichting’ noemen, al bestaat. Het is niet iets dat je kunt verwerven.
Daarom zou elke poging om dit te bereiken een zelfvernietigende oefening zijn. Maar geloofden bezoekers hem? Blijkbaar niet.

De zoektocht van zoekers naar verwezenlijking, en diverse intense discussies over de beste methoden om iets te bereiken, lijken onverminderd door te gaan.
Waarom?
Omdat de conditionering die een kind wordt opgedrongen, thuis en op school sinds het ontstaan ​​van het intellect, zo krachtig is dat zelfs het woord van een wijze niet voldoende is om deze weg te nemen. De dringende boodschap van de meeste meesters – dat bevrijding niets anders is dan het wegnemen van de illusie van gebondenheid – lijkt weinig effect te hebben gehad.

Een klassieke neo-Advaita interpretatie van het inzicht door gerealiseerden met ons gedeeld: “er valt niets te bereiken”. Dat geldt enkel voor als dit door en door is gerealiseerd. Zolang dit enkel een overgenomen gedachte is, is het enkel een valkuil. Zolang zulke gedachten met je aan de haal blijven gaan, kan de realisatie niet plaatsvinden.

“Wees stil” zei Ramana.  Als je echt stil zou kunnen zijn, niet meegesleurd door gedachten, ervaringen, dan zou je ontdekken dat vrijheid er altijd al is. In 99.9999 procent van de gevallen lukt het echter niet om zo stil te zijn, en is die vrijheid die er al is dan ook niet te realiseren. En die 0,0001 procent van de gevallen die overtuigd zijn geraakt dat ze die 0,0001 procent zijn, zijn nog slechter af.
Lukt dit niet, doe dan een sadhana, zei hij verder, een beoefening. Lukt dat niet, ontwikkel dan devotie, …

De Boeddha heeft het zo niet verwoord, lijkt mij, ook niet dat hij iets bereikt zou hebben. Hij wijst een pad dat bereiken en niet-bereiken op den duur overstijgt. Hij wijst geen pad naar niet bereiken.

Het pad is er zolang je voeten ze gaan. Het pad verdwijnt maar als er niemand meer is die gaat, niet als er iemand is die denkt er niet meer te zijn, of dit even ervaren heeft en vastklampt aan zulk een ervaring.
8

Ik reken mezelf niet tot welke stroming dan ook en heb dat ook nooit gedaan.

Vanwaar dan nog je vechtlust?



Ik snap wel wat ie zegt maar ik geloof dat Krishnamurti zichzelf juist enorm geweld aan deed met deze visie. Deze visie verklaart volgens mij ook zijn 'proces' en intense pijnen en rare psychische toestanden.

Hij had volgens mij het vormloze tot zichzelf gemaakt waardoor, elke keer als ie vorm aannam, zoals bij een speech, dan kreeg ie daarna gigantische pijnen en toestanden.

Boeddha leerde echter al dat je drie soorten zelf kunt eigenmaken, een grof zelf, een fijnstoffelijke zelf en een vormloos zelf. En de Dhamma is om  van alle onthecht te zijn.
Want wat je dan ook aanziet voor jezelf, als wie/wat je bent, daarin zit je vast, en daar wordt je rigide. Ja, je kunt ook rigide zijn in het vormloze. Dat je een soort weerzin of weerstand voelt om iemand te zijn. Dat je je veilig, beschermd, comfortabel voelt in een soort gebrek aan persoonlijkheid en er niet echt uit durft te komen. Buiten spelen.

Ik denk niet dat K. analyse van geweld klopt. Je kunt best op een losse, speelse, relatieve manier omgaan met identiteit. Steve benadrukt dat ook en ik voel daar wel in mee.






9
spiritualiteit divers / Re: De waarde van dingen die niet echt zijn
« Laatste bericht door Steve Gepost op Gisteren om 16:56 »
Hi Steve,

Ik was eigenlijk helemaal niet bezig met mahayana versus theravada. Ik reken mezelf niet tot welke stroming dan ook en heb dat ook nooit gedaan. Ik verdiep me in alle yana's, evenals christelijke mystiek. Heb ik ook altijd gedaan.
Ik sloot alleen maar aan bij wat BA zei. De spirituele mens die denkt groots te zijn. Een weter, kenner, dit en dat.  Ik gaf aan dat de Pali teksten ook onderkennen dat ervaringen maar ook kennis en visie, kan leiden tot hoogmoed en het ophemelen van jezelf en het misprijzen van anderen. Dit komt volgens mij omdat mensen niet begrijpen dat kennis en visie niet het doel is van de Dhamma, maar bevrijding.

Ok, ja nu begrijp ik het, en helemaal mee eens.

Noch kennis, noch ervaring, noch de directheid ervan is een teken van bevrijding. Dat wel zo zien is een valkuil. Maar je kan ook niet voorkomen er in te vallen of dat anderen er in vallen. Sommigen leren fietsen zonder steunwieltjes, met veel vallen en opstaan. Er zijn er ook die liever in de kuil blijven zitten. We kunnen dit jammer vinden, maar veel kunnen we er niet aan doen. We kunnen alleen maar wijzen op de kuil, en dan nog… iemand die gehecht is aan zijn kuil, haal je daarmee er nog niet uit.
10

Ik reken mezelf niet tot welke stroming dan ook en heb dat ook nooit gedaan.

Vanwaar dan nog je vechtlust?

Pagina's: [1] 2 3 ... 10