Auteur Topic: De Boeddha en de dood  (gelezen 163 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline I'm a loser

  • Geïntresseerde
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 705
De Boeddha en de dood
« Gepost op: 15-04-2023 20:33 »
https://boeddhistischdagblad.nl/achtergronden/154192-de-boeddha-en-de-dood/

Citaat
De Boeddha gebruikte dus een gangbare term om zijn eigen ontdekking te beschrijven. Hij is dan echter bij lange na nog niet overleden. Dat is een heel verschil en het zou een vergissing zijn dit te negeren door het woord “doodloos” al te letterlijk te nemen. Als de Boeddha gevraagd wordt waar hij na zijn overlijden naartoe gaat, geeft hij dan ook geen antwoord. Elk antwoord zou immers de veronderstelling erkennen dat er een ziel is die ergens naar toe kan gaan. Je kunt het doodloze daarom beter opvatten als een soort metafoor voor de staat voorbij het lijden, voorbij saṃsāra.

Ik begrijp inmiddels dat de Boeddha het doodloze heeft ontdekt.  Toch ben ik van mening dat het doodloze niet als een metafoor opgevat dient te worden.  (De scribent heeft geen ervaring met het doodloze kennelijk)

Citaat
De ontdekking van de Boeddha is immers dat er in werkelijkheid niets zelfstandig bestaat, dat er niets blijvends is en dat niets een blijvende voldoening geeft.

Dat is bekend, maar de Boeddha wilde daar alleen mee zeggen dat er geen hechting hoeft te zijn aan 'het wordende'.

Citaat
Nu kun je dit alleen weten en ervaren als je er los van staat, net zoals je de gevel van een huis alleen van buiten kunt zien. Het nirvāṇa is dus een staat die wel en niet van het gewone leven verschilt. Misschien is het te vergelijken met het transcendentale zelfbewustzijn van Husserl, dat impliciet deel uitmaakt van elk bewustzijnsmoment.

Het doodloze is de staat als je geheel los staat van het 'wordende', inclusief jezelf.  The way out.  Het is dus een staat die wél van het gewone leven verschilt, maar er dan toch weer innig mee verbonden is.
Leven is uitvaren met een schip waarvan je weet dat het op zee zal vergaan.

Offline I'm a loser

  • Geïntresseerde
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 705
Re: De Boeddha en de dood
« Reactie #1 Gepost op: 15-04-2023 20:40 »
https://www.antwerpen-meditatie.be/2021_10_15_guy_dubois.html

Citaat
Wie noemt men een stroombetreder?
Een stroombetreder is een nobele discipel die ziet. Het is een edel persoon die tot inzicht gekomen is. Die de ware Dhamma verworven heeft. Die de ware Dhamma begrijpt. Die de nodige wijsheid verkregen heeft. Die de stroom van Dhamma betreden heeft. [Een stroombetreder] is een Ariya met penetrerende wijsheid. Het is een edel persoon die voor de poort van het Doodloze staat.

Dit verheldert het begrip 'stroombetreder' weer een beetje.  Met het betreden van het doodloze betreedt je ook 'de stroom'.

Citaat
Door stroombetreding opent zich bij hem het Dhamma-oog. Zo verwerft hij inzicht in de ware aard van het bestaan. Hij ziet "plóts, spontaan, onverwachts, maar zeer manifest en expliciet", met voortschrijdend inzicht, waar het in het leven écht om gaat.

En dit verheldert ook. Het zogeheten Dhamma oog is geopend in het doodloze.   Helemaal plots, en onverwacht is het trouwens niet. Wel zeer expliciet, er is geen twijfel over mogelijk.   Waarom is het niet plots en onverwachts?  Omdat je de weg al een poos bewandelt.  Je bent je al een poos bewust van 'dat wat schouwt'.
« Laatst bewerkt op: 15-04-2023 20:44 door I'm a loser »
Leven is uitvaren met een schip waarvan je weet dat het op zee zal vergaan.

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 485
Het doodloze als een soort metafoor voor de staat voorbij saṃsāra
« Reactie #2 Gepost op: 15-04-2023 20:47 »
https://www.antwerpen-meditatie.be/2021_10_15_guy_dubois.html

Citaat
Wie noemt men een stroombetreder?
Een stroombetreder is een nobele discipel die ziet. Het is een edel persoon die tot inzicht gekomen is. Die de ware Dhamma verworven heeft. Die de ware Dhamma begrijpt. Die de nodige wijsheid verkregen heeft. Die de stroom van Dhamma betreden heeft. [Een stroombetreder] is een Ariya met penetrerende wijsheid. Het is een edel persoon die voor de poort van het Doodloze staat.

Dit verheldert het begrip 'stroombetreder' weer een beetje.  Met het betreden van het doodloze betreedt je ook 'de stroom'.
Ben je zeker dat het je helder is nu?
Ik vond en las dit net...
Citaat
Ode aan de vriendschap

In dezelfde geest schreef Jacques Derrida een in memoriam bij de dood van Hans-Georg Gadamer (1900 – 2002), waarin hij betoogde dat de dood ons in staat stelt te rouwen.  Dit is de voornaamste reden om het leven en de vriendschap serieus te nemen. Er is dus alle reden om aan te nemen dat de dood bij het leven hoort. Hoe kan het dan dat de Boeddha triomfantelijk verklaart het doodloze te hebben gevonden? Blijkbaar is het doodloze ook het levenloze, waarbij het leven in boeddhistische termen niets anders is dan saṃsāra: leed, treurnis en dood. In zijn inleiding van “De verzameling middellange leerredes” wijst Rob Janssen erop dat het doodloze (amṛtyu) ook al in de Oepanishaden voorkomt. Het is het brahman waar de ziel van een overledene naartoe gaat als deze beseft dat hij in wezen identiek is met dit brahman.

De Boeddha gebruikte dus een gangbare term om zijn eigen ontdekking te beschrijven. Hij is dan echter bij lange na nog niet overleden. Dat is een heel verschil en het zou een vergissing zijn dit te negeren door het woord “doodloos” al te letterlijk te nemen. Als de Boeddha gevraagd wordt waar hij na zijn overlijden naartoe gaat, geeft hij dan ook geen antwoord. Elk antwoord zou immers de veronderstelling erkennen dat er een ziel is die ergens naar toe kan gaan. Je kunt het doodloze daarom beter opvatten als een soort metafoor voor de staat voorbij het lijden, voorbij saṃsāra.

bron: https://boeddhistischdagblad.nl/achtergronden/154192-de-boeddha-en-de-dood/

Het doodloze beter opvatten dus als een soort metafoor voor de staat voorbij het lijden, voorbij saṃsāra.
Ja, dan heb ik het doodloze ook gevonden!
Kan ook niet anders want ik heb drie jaar geleden een bijna-dood ervaring gehad!   ;D

Offline I'm a loser

  • Geïntresseerde
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 705
Re: De Boeddha en de dood
« Reactie #3 Gepost op: 15-04-2023 20:51 »
https://joopromeijn.blogspot.com/2011/11/wat-is-kritisch-boeddhisme-en-geloof-ik.html?m=1

Een interessante reactie van een zekere Siebe:

Nirvana, in het Pali ook wel het doodloze genoemd, is een ander woord voor Boeddha-natuur. Het doodloze heet het doodloze omdat het geboorteloos is en niet-samengesteld. Omdat het geboorteloos, doodloos en niet-samengesteld is, is het Eeuwig en onveranderlijk.

Alleen het doodloze kan een ware toevlucht zijn. In het doodloze zijn Boeddha, Dharma en Sangha en bevrijding één en hetzelfde.
Ook alle meesters die ooit Verlichting realiseerden en alle wezens die dat zullen doen, vinde hetzelfde, het doodloze.

Nirvana is het doodloze en dat is het omdat het niet veroorzaakt is of wordt. Immers, alles wat veroorzaakt is of wordt, en dus op basis van oorzaken en voorwaarden bestaat, is juist niet doodloos. Alles wat samengesteld is zal weer uiteenvallen. Zo is het met Nirvana, het doodloze niet.

Het doodloze, Nirvana staat dus voor datgene wat niet veroorzaakt is of wordt. Zou Nirvana iets anders zijn, bijvoorbeeld een door training geforceerde of veroorzaakte staat van geest oid, dan zou dat tot de absurde conclusie leiden dat Boeddha een staat van geest veroorzaakt heeft die zelf weer zal vergaan. Zoiets is te bizar voor woorden. Alle Pali sutta's maken juist duidelijk dat het hier niet om draait.

Nee, Nirvana, het doodloze is en wordt dus niet veroorzaakt door de Boeddha, komt ook niet door training tot stand en zal door geen Boeddha ooit veroorzaakt worden. Zou dat wel zo zijn, zou het werkelijk veroorzaakt worden, dan is dit in strijd met de benaming 'het doodloze' want alles wat veroorzaakt wordt, sterft of breekt af. Zo is het niet met Nirvana.

Heel belangrijk is dus te begrijpen dat je Nirvana niet kunt veroorzaken. Het is niet zoals spiermassa of conditie dat je kan trainen. Nirvana is er allang, geheel compleet, onveranderbaar sinds het begin zonder begin.

De ontdekking van de Boeddha was dat onze diepste natuur, die zo subtiel is dat ie moeilijk te ontdekken is, -en die bovendien bedekt is door allerlei neigingen, emoties, gedachtestromen etc-, ongeboren is, niet samengesteld, niet veroudert, niet ziek wordt, geen voedsel nodig heeft, niet sterft.

Nirvana is niks anders dan dit als je-zelf herkennen, niet als intellectueel concept maar als inzicht, als iets wat zich onthult of aan je openbaart.
Boeddhisme gaat dus over niet-zelf, de skandha's en alles wat veranderlijk is en vergaat En het zelf, nirvana, het doodloze, boeddha-natuur.

De realisatie van de edele waarheid van de beeindiging van lijden is het ontdekken van deze ware natuur, je ware lichaam.

Er is geen Boeddha die Nirvana veroorzaakt heeft door training of gedrag. Je kunt alleen door training sluiers wegwerken, belemmeringen, hindernissen, die het onthullen van de ware natuur, verhinderen. Maar je kunt iets wat niet samengesteld is, niet veroorzaken.

Vrijwel alle raadgevingen in Pali sutra's maar ook in de disciplinaire voorschriften dienen om geen belemmeringen te veroorzaken voor het ontdekken van die natuur die buitengewoon subtiel is, maar niettemin ons ware 'lichaam' is. Het zijn geen gerechten voor Nirvana. Nirvana wordt niet klaargemaakt of in elkaar geknutseld want zoiets zou de Boeddha nooit het doodloze noemen.

Het is omdat er een niet samengestelde natuur is die eeuwig is, onveranderlijk, ongedifferentieerd, vrij van geboorte, verouderen en dood dat er ook een oplossing van lijden mogelijk is. Dit is de grond, de enige ware en veilige toevlucht, de ultieme toevlucht, Boeddha.

Maar zolang we dit niet met eigen ogen van wijsheid gezien hebben zolang cirkelen we vragend en zoekend, onwetend, rond en komt er geen einde aan lijden en zullen we zeker geidentificeerd blijven met de skandha's.

Siebe

---------------------------------

Bedankt voor deze informatie, Siebe.    Nu begrijp ik dat Nirvana synoniem is aan het doodloze.  Ik meende altijd dat het een staat van 'uitgedoofd' zijn was.
Leven is uitvaren met een schip waarvan je weet dat het op zee zal vergaan.

Offline lang kwaat

  • zo blij
  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 748
Re: De Boeddha en de dood
« Reactie #4 Gepost op: 16-04-2023 10:50 »
Die Siebe met zijn antwoorden...:-)

Ik kan wel zeggen dat de ene leraar boeddhist het doodloze wel letterlijk neemt, zoals Maha Boowa, (althans dat zie ik bij hem) en anderen doen dit niet (zoals Ajahn Brahmali).

De laatste baseert zich hierbij naar mijn weten wel alleen op studie en tekst onderzoek en logica, denken, redeneren (wat de Boeddha nooit aanraadt trouwens), terwijl Maha Boowa over het doodloze, de citta, juist spreekt vanuit ervaring, vanuit een praktijk van uiterst verstilde meditatie, vanuit ontdekken en zien. Ik ga dan toch meer voor Maha Boowa, hoewel ik die ook niet helemaal vertrouw, maar dat is mijn probleem.

Ik heb er ook geen weet van maar mij lijkt dit van de Boeddha wel logisch: (Udana 8.3)

"Er is, monniken, het niet-geborene, het niet-gewordene, het niet-geschapene, het niet-gevormde.
Als, monniken, dit niet-geborene, niet-gewordene, niet-geschapene, niet-gevormde er niet zou zijn
dan zou hier geen ontkomen aan het geborene, het gewordene, het geschapene, het gevormde te bespeuren zijn.
Maar omdat het niet-geborene, het niet-gewordene, het niet-geschapene, het niet-gevormde er is, is het mogelijk een ontkomen aan het geborene, het gewordene, het geschapene, het gevormde te bespeuren".


Eigenlijk, zo denk ik te zien, komt het er op neer wat beeindiging werkelijk is. Volgens sommigen, die zich puur baseren op teksten en studie, is beeindiging iets wat niet te kennen is omdat alles is beeindigd, dus ook kennen. Beeindiging van waarneming en gevoel is onkenbaar volgens hen. Dit lijkt mij sterk, eigenlijk zelfs absurd.


Offline I'm a loser

  • Geïntresseerde
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 705
Re: De Boeddha en de dood
« Reactie #5 Gepost op: 16-04-2023 11:04 »
Die Siebe met zijn antwoorden...:-)

Ik kan wel zeggen dat de ene leraar boeddhist het doodloze wel letterlijk neemt, zoals Maha Boowa, (althans dat zie ik bij hem) en anderen doen dit niet (zoals Ajahn Brahmali).

De laatste baseert zich hierbij naar mijn weten wel alleen op studie en tekst onderzoek en logica, denken, redeneren (wat de Boeddha nooit aanraadt trouwens), terwijl Maha Boowa over het doodloze, de citta, juist spreekt vanuit ervaring, vanuit een praktijk van uiterst verstilde meditatie, vanuit ontdekken en zien. Ik ga dan toch meer voor Maha Boowa, hoewel ik die ook niet helemaal vertrouw, maar dat is mijn probleem.

Ik heb er ook geen weet van maar mij lijkt dit van de Boeddha wel logisch: (Udana 8.3)

"Er is, monniken, het niet-geborene, het niet-gewordene, het niet-geschapene, het niet-gevormde.
Als, monniken, dit niet-geborene, niet-gewordene, niet-geschapene, niet-gevormde er niet zou zijn
dan zou hier geen ontkomen aan het geborene, het gewordene, het geschapene, het gevormde te bespeuren zijn.
Maar omdat het niet-geborene, het niet-gewordene, het niet-geschapene, het niet-gevormde er is, is het mogelijk een ontkomen aan het geborene, het gewordene, het geschapene, het gevormde te bespeuren".


Eigenlijk, zo denk ik te zien, komt het er op neer wat beeindiging werkelijk is. Volgens sommigen, die zich puur baseren op teksten en studie, is beeindiging iets wat niet te kennen is omdat alles is beeindigd, dus ook kennen. Beeindiging van waarneming en gevoel is onkenbaar volgens hen. Dit lijkt mij sterk, eigenlijk zelfs absurd.

In de wereld tussen geboorte en dood zit de mens gevangen in de zaken welke waarneembaar zijn.  Het geborene, het geschapene, het gevormde.   En omdat de mens als verschijning ook vorm is, geboren is, geschapen is, gaat het om je zelf.  Dat je het geborene, het geschapene, het gevormde niet bent is alleen met zekerheid vast te stellen als je 'the way out' hebt bereikt: het doodloze.

Ik neem net zoals Maha Boowa het doodloze letterlijk en niet zoals de scribent van het topic-artikel als metafoor.   Dat is de enige bevrijding van 'zelf' waarover de Boeddha spreekt.  Ajahn Brahmali (ik ken hem verder ook niet) lijkt mij dan ook een zogeheten mentaal gerealiseerde.  Studie en tekst onderzoek en logica, denken, redeneren brengt je alleen maar mentale realisatie, mensen die denken dat ze verlicht zijn.  De wereld zit er vol mee, en ze geven zich dan ook nog weer uit voor leraar ook.
Leven is uitvaren met een schip waarvan je weet dat het op zee zal vergaan.

Offline lang kwaat

  • zo blij
  • Eerwaarde
  • Nieuwkomer
  • ******
  • Berichten: 748
Re: De Boeddha en de dood
« Reactie #6 Gepost op: 16-04-2023 12:04 »
In de wereld tussen geboorte en dood zit de mens gevangen in de zaken welke waarneembaar zijn.  Het geborene, het geschapene, het gevormde.   En omdat de mens als verschijning ook vorm is, geboren is, geschapen is, gaat het om je zelf.  Dat je het geborene, het geschapene, het gevormde niet bent is alleen met zekerheid vast te stellen als je 'the way out' hebt bereikt: het doodloze.

Het lijkt me de climax, de ultieme beslissing maar ik denk wel dat je voor dit ultieme moment al wel gevoel kunt krijgen voor het feit dat je niet het gevormde bent etc.
Het zien van het doodloze lijkt mij het moment dat onwetendheid als neiging alle grip verliest. In technische termen: De avijja-anusaya wordt nu krachteloos.
Maar avijja kan ook eerder al aan kracht inboeten.


Ik neem net zoals Maha Boowa het doodloze letterlijk en niet zoals de scribent van het topic-artikel als metafoor.   Dat is de enige bevrijding van 'zelf' waarover de Boeddha spreekt.  Ajahn Brahmali (ik ken hem verder ook niet) lijkt mij dan ook een zogeheten mentaal gerealiseerde.  Studie en tekst onderzoek en logica, denken, redeneren brengt je alleen maar mentale realisatie, mensen die denken dat ze verlicht zijn.  De wereld zit er vol mee, en ze geven zich dan ook nog weer uit voor leraar ook.

Ja, mentaal gerealiseerde vind ik een goede aanduiding van je. Ik besef zelf ook heel goed dat je als mens nog zo prachtig dingen kunt verwoorden en op een rijtje kunt hebben, het betekent weinig. Ik denk ook dat mensen vaak die vrede en kalmte en zekerheid die komt met dingen allemaal goed op een rijtje hebben, verwarren met ware helderheid, ware kalmte, ware zekerheid. Het is meer orde. De geest houdt van orde. Maar orde is geen vrede en kalmte. Maar orde geeft wel vrede en kalmte. Maar dat is niet de soort vrede en kalmte die de Boeddha bedoelt.

In boeddhisme is hier veel aandacht voor. Het is niet dat dit niet wordt onderkend zeg maar. Een mentaal gerealiseerde is in wezen nog altijd een heel gewoon mens, met hele gewone menselijke angsten, behoeften, verlangens etc. maar kan heel diepzinnig over zaken praten en zo ook veel mensen aanzuigen en de pretentie van realisatie opwekken.
Het zijn eigenlijk meer geleerden die zaken goed op een rijtje hebben. Maar pas op...als je daar wat in port...in dat alles goed op een rijtje hebben...veranderen ze in demonen, gaan je doodzwijgen, willen je niet meer zien, horen. Het is eigenlijk weer heel menselijk allemaal. Normaal.

Daarom leert de Pali Boeddha volgens mij ook dat je realisatie niet niet kunt delen. Want realisatie verandert je altijd in gedrag. Vrij zit niet op dit spoor. Hij ziet de wezenlijke realisatie als iets wat ondeelbaar is, wat verborgen is en blijft, maar wezenlijke realisatie kan juist niet verborgen blijven. Het zien van het doodloze, blijft niet verborgen. Het zal zich tonen via de persoon. Die is dan echt verandert. Vrij vindt dit een sprookje, ik niet. Sariputta had het doodloze gezien, Boeddha belangrijkste leerling in wijsheid. Iemand zag dit, want Sariputta straalde en alles aan hem was volledig sereen...een beetjes zoals Ik:-)




Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 485
Re: De Boeddha en de dood
« Reactie #7 Gepost op: 16-04-2023 12:16 »
Ook alle meesters die ooit Verlichting realiseerden en alle wezens die dat zullen doen, vinde hetzelfde, het doodloze.
Dat is toch de logica zelve als je ziet wat ik eerder citeerde....
Het doodloze beter opvatten dus als een soort metafoor voor de staat voorbij het lijden, voorbij saṃsāra.
Alle meesters die ooit Verlichting realiseerden en alle wezens die dat zullen doen zijn dus voorbij saṃsāra.
Ik ben ook voorbij saṃsāra.

Offline ervaringsgetuige

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 485
Re: De Boeddha en de dood
« Reactie #8 Gepost op: 16-04-2023 12:26 »
Die Siebe met zijn antwoorden...:-)

Ik kan wel zeggen dat de ene leraar boeddhist het doodloze wel letterlijk neemt, zoals Maha Boowa, (althans dat zie ik bij hem) en anderen doen dit niet (zoals Ajahn Brahmali).

De laatste baseert zich hierbij naar mijn weten wel alleen op studie en tekst onderzoek en logica, denken, redeneren (wat de Boeddha nooit aanraadt trouwens), ...
Aha, de Boeddha raadt nooit aan je alleen op studie, tekst onderzoek en logica, denken, redeneren, te baseren.
Wijze man die Boeddha!  ;D

... terwijl Maha Boowa over het doodloze, de citta, juist spreekt vanuit ervaring, vanuit een praktijk van uiterst verstilde meditatie, vanuit ontdekken en zien. Ik ga dan toch meer voor Maha Boowa, hoewel ik die ook niet helemaal vertrouw, maar dat is mijn probleem.
Ervaring en studie erover combineren hé. Probleem opgelost.
Ga leven, krijg een lief, relatie, seks, loop tegen je projecties aan, voel je verdriet, afgewezen zijn, jaloezie, voel je verliefd, heb een rose bril op, voel je uitgeblust, voel je euforisch, etc.

De weg van de mens is de weg naar grotere bewustheid. De mens wordt voortdurend gedwongen zich bewust te maken van tot dan toe onbewust gebleven schaduwgedeelten en deze te integreren in zijn identificatie. Dit leerproces kan pas worden afgesloten, wanneer wij een vol-komen bewustzijn bezitten, wanneer wij ‘heel’ geworden zijn. Deze eenheid omvat de totale polariteit in haar on-gescheidenheid, dus ook het mannelijke en het vrouwelijke.
De volkomen mens is androgyn, dat wil zeggen, hij heeft de mannelijke en vrouwelijke aspecten in zijn psyche tot een eenheid samengesmolten.
 

Offline I'm a loser

  • Geïntresseerde
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 705
Re: De Boeddha en de dood
« Reactie #9 Gepost op: 16-04-2023 12:54 »
In de wereld tussen geboorte en dood zit de mens gevangen in de zaken welke waarneembaar zijn.  Het geborene, het geschapene, het gevormde.   En omdat de mens als verschijning ook vorm is, geboren is, geschapen is, gaat het om je zelf.  Dat je het geborene, het geschapene, het gevormde niet bent is alleen met zekerheid vast te stellen als je 'the way out' hebt bereikt: het doodloze.

Het lijkt me de climax, de ultieme beslissing maar ik denk wel dat je voor dit ultieme moment al wel gevoel kunt krijgen voor het feit dat je niet het gevormde bent etc.
Het zien van het doodloze lijkt mij het moment dat onwetendheid als neiging alle grip verliest. In technische termen: De avijja-anusaya wordt nu krachteloos.
Maar avijja kan ook eerder al aan kracht inboeten.


Avijja staat voor onwetendheid begrijp ik en anusaya latente tendensen.    Voor de duidelijkheid: het doodloze kun je niet zien, op geen enkele wijze waarnemen.   Je bent het doodloze in citta.

Waar je een goed punt aan hebt is dat avijja ook eerder al aan kracht kan inboeten.   Dat is wat ik de ontologische verschuiving noem.  Als de zintuigelijk waarnemende persoon aan gehechtheid mindert dan treedt die verschuiving op zonder dat er moeite voor gedaan hoeft te worden. Maar vergeet de  zintuigelijk waarnemende persoon op enig moment de opgedane lessen/wijsheid en grijpt hij ergens naar dan is hij weer terug bij af.

Ja, mentaal gerealiseerde vind ik een goede aanduiding van je. Ik besef zelf ook heel goed dat je als mens nog zo prachtig dingen kunt verwoorden en op een rijtje kunt hebben, het betekent weinig. Ik denk ook dat mensen vaak die vrede en kalmte en zekerheid die komt met dingen allemaal goed op een rijtje hebben, verwarren met ware helderheid, ware kalmte, ware zekerheid. Het is meer orde. De geest houdt van orde. Maar orde is geen vrede en kalmte. Maar orde geeft wel vrede en kalmte. Maar dat is niet de soort vrede en kalmte die de Boeddha bedoelt.

Ik heb ook lang gedacht dat ik het allemaal wel wist in het leven.  Als de geest verstild is en het gemoed bedaart is (stoïcisme) dan lijkt het al heel wat. Ik heb het geluk gehad dat ik nooit bij goeroe's in India of Thailand heb aangezeten.  Dat ik niet wist wat satsang was en dat ik me spiritueel niet aan het afmeten was aan anderen.  Veel van die quasi verlichten menen dat ze in een wedstrijd zitten, soms roepen ze zelfs zichzelf tot God uit.  Ik  had gelukkig geen weet van dergelijke malle zaken.  Anders was ik misschien ook mezelf als een quasi verlichte gaan inbeelden.
« Laatst bewerkt op: 16-04-2023 12:59 door I'm a loser »
Leven is uitvaren met een schip waarvan je weet dat het op zee zal vergaan.

Offline I'm a loser

  • Geïntresseerde
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 705
Re: De Boeddha en de dood
« Reactie #10 Gepost op: 16-04-2023 13:03 »


Daarom leert de Pali Boeddha volgens mij ook dat je realisatie niet niet kunt delen. Want realisatie verandert je altijd in gedrag. Vrij zit niet op dit spoor. Hij ziet de wezenlijke realisatie als iets wat ondeelbaar is, wat verborgen is en blijft, maar wezenlijke realisatie kan juist niet verborgen blijven. Het zien van het doodloze, blijft niet verborgen. Het zal zich tonen via de persoon. Die is dan echt verandert. Vrij vindt dit een sprookje, ik niet. Sariputta had het doodloze gezien, Boeddha belangrijkste leerling in wijsheid. Iemand zag dit, want Sariputta straalde en alles aan hem was volledig sereen...een beetjes zoals Ik:-)

Realisatie kun je op zich niet delen.  Ik kan niet een afspraak maken met iemand die gerealiseerd is om dat dan maar eens even te gaan vergelijken. Maar zoiets als Waarheid is uiterlijk waarneembaar bij een ander mens, ook bij vreemden.  Het doodloze is dan weer een innerlijke herkenning.  Ongezegd. Maar ook bij herkenning ga je er niet over spreken, er is de herkenning en dat is voldoende.
Leven is uitvaren met een schip waarvan je weet dat het op zee zal vergaan.