- “Beteugelen” of “aanpakken” veronderstelt een persoonlijke doener die zichzelf kan corrigeren, wat een illusie is.
Dit vind ik echt jouw en Balsekars
grove denkfout...
Er zijn nu eenmaal bepaalde mentale vermogens, zoals het vermogen tot vertrouwen, zaken in jezelf op te merken (mindfulness), het vermogen van initiatief, energie en ijver (je kan jezelf aanzetten tot actie), het vermogen tot concentratie (het bewust richten en gebruiken van de geest), het vermogen van wijsheid (het toepassen van inzicht).
Ik heb het al vaker gezegd, maar door dit soort vermogen kan ik jou een opdracht geven, (strek je been) en jij kunt die horen, begrijpen en ook uitvoeren.
Dit terwijl er innerlijk geen entiteit luisteraar, begrijper en doener is! Toch krijg je het voor elkaar!
Ook al speelt hier geen innerlijke doener als een soort entiteit die de opdracht hoort, begrijpt en uitvoert je bent wel degelijk in staat tot handelen!. Je bent een doener.
Jij hebt hier geen verklaring voor. Of je gaat over tot bizarre verklaringen dat God je been strekt.
Beteugelen, actie, kracht, een keuze maken om bijvoorbeeld niet op opkomende boosheid in te gaan...al dat soort dingen zijn mogelijk zonder dat er een atta is.
Dit komt omdat er weliswaar geen onveranderlijk atta is maar wel vermogens.
Oftewel, de afwezigheid van een innerlijk doener als atta, maakt niemand totaal controleloos en onmachtig of initatiefloos etc.
Die
grove fout maak jij en Balsekar.
Jij en Balsekar menen echt dat ALS er geen innerlijke doener is, wij DUS ook een soort machteloze wezens zijn overgeleverd aan de omstandigheden, zonder initiatief, energie, kracht, vermogens, keuze vrijheid etc. Het een volgt niet uit het ander.
Dit is ook niet de implicatie van anatta!
Ook al bestaat een rivier niet als atta, als een soort zelfstandige entiteit, als je er een steen in legt, of een dam opwerpt, verlegt de stroom wel. Het gaat wel degelijk een hele andere kant op dan.
Zo is ook de aard van kamma. Wij verleggen zelf de levensstroom met onze gewilde activiteiten. Als je kiest voor het genot van dit en dat, dan heeft dat invloed op de stroom en diens richting. Zo hebben onze keuzes gevolgen. Door heilzame en morele wilsdaden gaat het richting relatief welzijn voor jezelf en anderen. Door onheilzame en immorele daden gaat het richting ellende.
Misschien is het troostend, steunend, hoopvol, comfortabel te denken dat als je kiest om te roken, de nadelige gevolgen niet het gevolg zijn van je eigen keuze om te roken, maar Gods wil, maar ja, hoe realistisch ben je dan? Stop je dan niet de kop in het zand? Het is toch voor jezelf niet te verdedigen dat je niet kunt kiezen, jezelf niet kunt beteugelen, totaal krachteloos bent, onmachtig, energieloos, initiatief-loos, slechts een machteloos, krachteloos, initiatiefloos blad in de wind?
