Auteur Topic: Drang  (gelezen 2100 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Drang
« Gepost op: 06-02-2014 16:04 »

Ik zie de drang te bestaan als de drang jezelf te manifesteren, te uiten, meningen te vormen, te discussieren, twisten, verheugend in kritiek en twisten, ook als drang zaken intellectueel te willen begrijpen. Het is misschien samen te vatten als geldingsdrang.

Onderscheidt het zich van levenslust?

De drang naar zintuiglijke ervaringen ken ik ook goed. Je aangenaam willen voelen, even het zoet van snoep, de kick van mooie gedachten of visies, etc.  De hunkering aldoor naar aangename ervaringen. Neurologisch schijnt dit te maken te hebben met het genot/beloningscentrum.
Ik heb als ongelukkige puber enorm veel gesnoept, elke dag een half pond of meer, op school. Me even lekker voelen. Ik zie bij velen dat als reactie op lijden men zich wil vertroosten, even aangename gevoelens, een lekker bad, snoep, drank, museum oid. Jezelf verwennen. Welness. Hoe sterker het lijden hoe groter die drang naar aangename gevoelens. Je gaat immers het onaangename haten. Krijgt de pest in. Je wilt het niet.

De drang naar niet-bestaan. Ik begrijp dit nu als de drang om er gewoon niet te zijn, niet meteen in extreemste vorm van dood willen maar ook willen slapen (dan ben je er ergens ook niet), lang uitslapen, lekker niets doen, willen dromen, willen ontsnappen.   Het is eigenlijk een drang tot luiheid, heb ik bedacht.

Van drang wordt gezegd dat het niet stilt door bevrediging. Dat geloof ik. Het wordt juist sterker als je het volgt of gehoorzaamt.  Drang is wel menselijk. Boeddha veroordeelde drang niet volgens mij maar spoorde zeker niet aan het te volgen. 

Door consequent niet mijn zoetbehoefte te volgen, ook tegen de trek in, heb ik minder drang daarnaar gekregen. Dus het werkt wel. Het uitputten van drang lijkt misschien op zelfkwelling maar uiteindelijk is het een opluchting.

Drang als oorzaak van lijden staat denk ik niet tegenover de visie dat onwetendheid over onze ware natuur de oorzaak is, want die natuur is drangloos.

Qua drang staat boeddhisme haaks op de wereld die juist aanspoort om drang te volgen en bevredigen.
Maar dat evolueert niet naar bevrijding maar naar gehechtheid en afhankelijkheid.

Siebe