Auteur Topic: Zoals het bedoeld is  (gelezen 2348 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Zoals het bedoeld is
« Gepost op: 21-07-2014 12:03 »

Je kunt er natuurlijk van uit gaan dat er zoiets geldt als..."een dier of wezen leeft zoals het bedoeld is. Maar zo'n zienswijze is niet zonder risico. Is een mens als homo bedoeld of als hetero? Door wie of wat dan? De natuur, bestaan, God? Bestaat er echt zo'n opperwezen met een ontwerp, plan, bedoelingen?

Een zwangere vrouw die rookt, veel stress heeft, slecht eet, beinvloedt de aard/aanleg van het nog ongeboren kind. Is dat kind, wanneer het dan wordt geboren met een bepaalde aanleg, dan zo bedoeld? Door wie of wat dan? Door die moeder? Of is het gewoon enkel oorzaak en gevolg en speelt bedoeling niet?
Is iemand die met een afwijking wordt geboren zo bedoeld?

Hoe moeten we dit zien. Als troostende gedachten of als wat?

In de praktijk kun je zien dat zo'n zienswijze ook ellende kan veroorzaken. Homo's zouden niet de bedoeling zijn van God, bijvoorbeeld, en het hetero leven wel. Homo's komen zo allerlei moeilijkheden tegen. Zo'n zienswijze levert munitie aan haat.

Sommige mensen vinden het niet de bedoeling dat de mens zichzelf inent en zo beschermt tegen ziekten. Sommige mensen vinden dat je niet actief iemands ondragelijk lijden mag eindigen. Dat is niet de bedoeling. Alleen God beschikt over leven en dood. Het is niet de bedoeling om voorbehoedsmiddelen te gebruiken. Op zondag te werken. Etc.


Moet je het allemaal respecteren? Totdat het je jezelf treft?

Als je zo denkt, in termen van bedoeling, dan kun je ook denken: "een mens is een omnivoor, dus ook een vleeseter. Zo is diens leven bedoeld. Dus niet-vlees eten is onnatuurlijk en moet ik dus niet doen".
Zo stimuleert dus deze visie het houden van dieren voor het vlees, het doden, het bejagen en eten van dieren.

Deze visie is inferieur vind ik. Het zet niet aan tot het goede, het opent niet het hart, maar verzekert eerder dat slechte dingen doorgaan en het hart zich niet opent.

In boeddhisme beschrijft men dat ook de natuur van dieren Boeddha is. Het belangrijkste lijkt me dat een wijs iemand een dier kent als een Boeddha maar een onwijs mens kent een dier (en mens) enkel van diens  trekken. Dit is een verkeerde zienswijze. Ook dieren hebben het in zich om van agressief te keren naar vriendelijk, bijvoorbeeld. De geest verschilt niet wezenlijk van een mens. Diens natuur is ook helder, leeg en verlicht.

Het lijkt misschien alsof iemand goed voor een dier zorgt wanneer ie inspeelt op diens dierlijke trekken maar dit is een kortzichtige kijk denk ik. Natuurlijk moet je rekening houden met het bestaan van die trekken en er niet volledig tegenin gaan, maar ook belangrijk is te begrijpen dat het slechts trekken zijn, die je ziet, niet diens Boeddha-natuur. Dingen liggen niet vast. Katten jagen niet op muizen. Wat mensen denken dat instinct is, en vastligt, is veelal gewoon aangeleerd gedrag. Sommige katten gaan vriendschappelijk om met muizen.

Het enige wat echt telt, vind ik, is niet of wezens zich gedragen zoals ze bedoeld zijn, want dat bestaat mijns inziens niet, maar of ze stappen in de goede richting zetten. Wij kunnen net als bij mensen een verschil maken. Ook bij een mens ligt iemands aard niet vast. Het is maar wat we voeden, wat we versterken door er aandacht aan te besteden. Bij dieren is het net zo.

Laten we ons dus alstublieft niet laten leiden door wat zogenaamd natuurlijk is en onnatuurlijk of bedoeld is of niet bedoeld is, maar begrijpen dat de natuur van elk wezen Boeddha is en dat wij zien slechts de overheersende ingesleten trekken zijn, niet iets wezenlijks. Alles wat we zien is veranderlijk, bijkomstig van aard, onwezenlijk, niet-Zelf en ligt niet vast. Omdat dit zo is, zijn er altijd stapjes te maken in de goede richting, hoe moeilijk dat soms ook is, voor mens, dier of welk wezen dan ook.

Siebe