Auteur Topic: Wat het ego is...  (gelezen 12569 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Nathan

  • Gast
Wat het ego is...
« Gepost op: 09-03-2015 07:42 »
Als je positief staat tegenover alles en iedereen. Dan hoef je niet verder te lezen...
Maar als je twijfelt aan bepaalde dingen en ook twijfelt aan iets in jezelf, lees dan gerustig verder!

We gebruiken het begrip ego gauw voor iets wat ons stoort in onszelf of bij een ander, niet waar?
Maar het kan ook zijn dat je iets aanziet voor het ego maar het in werkelijkheid niet is. Jagen op spoken, zoiets. Of we denken iets te zien bij een ander maar dat blijkt dan een spiegeltje te zijn. We zien dan indirect iets van onszelf waar we eigenlijk nog mee worstelen, niet echt klaar zijn.

Hoe dan ook, je kunt maar beter afrekenen met dat wat je leven beperkt. Alleen lukt dat maar weinig mensen, want de meesten vluchten naar geestelijke hulpverleners, guru's en of in het gebruik van drugs of medicijnen. En dat de rest van hun leven, als ze niet uitkijken,...
Het lijkt dat iedereen zijn eigen pad creeert. Dat we de vruchten plukken van onze eigen gedachten, gevoelens en daden.

Hoe rekenen we af met dat wat we het ego noemen?
1) Wees alert. Wees zelfkritisch.
2) Neem geen genoegen met een halve waarheid.
3) Weet, begrijp dat haat niet haat verdrijft.
4) Zorg voor de juiste levensinstelling. Onderschat niet je houding en de eventuele gevolgen daarvan.
5) Maak van deze opsomming 1 t/m 4 geen pad, techniek en of regel. Maar kijk er gewoon naar, laat het even op je inwerken.

Het ego is slimmer dan je denkt omdat het een deel is van je denken en als je denkt over het ego hoe aan te pakken, denkt het altijd met je mee. Het ego blijft je een stap voor, als je niet bereid bent ook voorbij het denken, bekende te gaan.
Je bestaat niet alleen door het feit dat er denken is maar ook gevoelens en zintuigelijke ervaring.
Zelfobservatie omvat alles wat er op dit moment is. Dring erin door!
Het ego is als een slang onder het zand. Trap er niet op maar betrap het.
Het ego is niets anders dan al die beelden die zeggen wat je vooral wel of niet moet doen. Het zelfbeeld weet precies wie jij bent en wat goed en slecht voor je is. Maar dat zelfbeeld is het ego, de gevangenis.
Door volledig door te dringen tot je zelfbeeld (dat ontstaan is in de prille jaren) kun je het radicaal achter je laten, hier en nu. Mits je het met wortel en al pakt, zogezegd.
Als het zelfbeeld verdwijnt overkomt je de bevrijding. Een leven dat vrij is als zichzelf, door zichzelf.

Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 888
Re: Wat het ego is...
« Reactie #1 Gepost op: 09-03-2015 12:13 »
Hoe rekenen we af met dat wat we het ego noemen?
1) Wees alert. Wees zelfkritisch.
2) Neem geen genoegen met een halve waarheid.
3) Weet, begrijp dat haat niet haat verdrijft.
4) Zorg voor de juiste levensinstelling. Onderschat niet je houding en de eventuele gevolgen daarvan.
5) Maak van deze opsomming 1 t/m 4 geen pad, techniek en of regel. Maar kijk er gewoon naar, laat het even op je inwerken.

Zou zeker nog enkele toevoegen voor het wat moeilijker te maken.
In yoga zijn er de niyama's en de yama's, in totaal 10, zoals de 10 geboden en ook in het boeddhisme zijn er 10 voorschriften. Altijd in 10-voud.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Yogasoetra%27s
Yama verwijst naar de vijf onthoudingen:
Ahimsā: geweldloosheid;
Satya: waarheidslievendheid;
Āsthēya: niet stelen;
Brahmachārya: kuisheid, beheersing van de seksuele energie;
Aparigraha: vrij zijn van bezitzucht.
Niyama verwijst naar de vijf voorschriften:
Shaucha: reinheid (in alle opzichten);
Samtosha: tevredenheid, welbehagen;
Tapas: soberheid, ascese;
Svādhyāya: zelfbeschouwing, introspectie;
Īshvarapranidhāna: devotie en overgave aan God (Īshvara).

http://nl.wikipedia.org/wiki/Tien_Voorschriften
De Tien Voorschriften zijn:

Ik onderneem de training van het niet doden van levende wezens.
Ik onderneem de training van het niet nemen van wat aan anderen toebehoort (niet stelen).
Ik onderneem de training van het afzien van al het seksueel gedrag.
Ik onderneem de training van het niet liegen of de onwaarheid spreken.
Ik onderneem de training van het niet consumeren van middelen die de geest bedwelmen (drugs en alcohol).
Ik onderneem de training van het niet eten op de foute tijd (de foute tijd is van het middaguur tot het ochtendgloren).
Ik onderneem de training van het niet bezoeken van shows en gelegenheden van vermaak.
Ik onderneem de training van het niet dragen van lichamelijke versieringen en parfums.
Ik onderneem de training van het niet gebruiken van een hoge en comfortabele slaapplaats.
Ik onderneem de training van het niet gebruiken van goud en zilver (en geld).

http://nl.wikipedia.org/wiki/Tien_geboden
De joodse indeling:
Ik ben de eeuwige uw God die u uit het land Egypte, uit het diensthuis, geleid heeft.
Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben.
Gij zult de naam van de Eeuwige, uw God, niet ijdel gebruiken.
Gedenk de Sjabbat, dat gij die heiligt.
Eer uw vader en uw moeder.
Gij zult niet moorden.
Gij zult niet echtbreken.
Gij zult niet stelen.
Gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste.
Gij zult niets begeren dat van uw naaste is.
Men verdeelt de woorden soms als 1 + 3 + 3 + 3: één afgezonderd (heilig) woord, drie met betrekking tot de relatie tussen mens en God, drie met betrekking tot de verhouding tot de naaste en drie met betrekking tot het innerlijk van de mens.

Katholieke indeling:
Gij zult geen afgoden vereren, maar Mij alleen aanbidden en boven alles beminnen.
Gij zult de naam van de Heer, uw God, niet zonder eerbied gebruiken.
Wees gedachtig dat gij de dag des Heren heiligt.
Eer uw vader en uw moeder.
Gij zult niet doden.
Gij zult geen onkuisheid doen.
Gij zult niet stelen.
Gij zult tegen uw naaste niet vals getuigen.
Gij zult geen onkuisheid begeren.
Gij zult niet onrechtvaardig begeren wat uw naaste toebehoort.



Nathan

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #2 Gepost op: 09-03-2015 12:23 »
Zou zeker nog enkele toevoegen voor het wat moeilijker te maken.
Maar waarom, dan?

Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 888
Re: Wat het ego is...
« Reactie #3 Gepost op: 09-03-2015 14:11 »
Een score is best op 10, als je de helft hebt is dat voldoende; als je dus een lijst hanteert van 5 punten, daar kan je niet met scoren, 2 en een half op vijf ? Met halven is niet gemakkelijk te rekenen en je laatste vijfde punt is niet concreet genoeg en het eerste eigenlijk ook niet en het tweede ook niet want wat juist een halve waarheid is, dat kun je niet weten...

Nathan

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #4 Gepost op: 10-03-2015 13:25 »
Een score is best op 10, als je de helft hebt is dat voldoende; als je dus een lijst hanteert van 5 punten, daar kan je niet met scoren, 2 en een half op vijf ? Met halven is niet gemakkelijk te rekenen en je laatste vijfde punt is niet concreet genoeg en het eerste eigenlijk ook niet en het tweede ook niet want wat juist een halve waarheid is, dat kun je niet weten...
Als je behoefte aan controle hebt over je leven, is volgens mij zelfs 10 niet voldoende. ;)

Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 888
Re: Wat het ego is...
« Reactie #5 Gepost op: 10-03-2015 15:08 »
Als je behoefte aan controle hebt over je leven, is volgens mij zelfs 10 niet voldoende. ;)

De middenweg is dat er controle en er geen controle is.






Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #6 Gepost op: 10-03-2015 15:09 »
Het ego is niets anders dan al die beelden die zeggen wat je vooral wel of niet moet doen. Het zelfbeeld weet precies wie jij bent en wat goed en slecht voor je is. Maar dat zelfbeeld is het ego, de gevangenis.
Door volledig door te dringen tot je zelfbeeld (dat ontstaan is in de prille jaren) kun je het radicaal achter je laten, hier en nu. Mits je het met wortel en al pakt, zogezegd.
Als het zelfbeeld verdwijnt overkomt je de bevrijding. Een leven dat vrij is als zichzelf, door zichzelf.

Als het zelfbeeld verdwijnt in de vorm van mentale beelden overkomt je een subtieler soort zelfgevoel. Iets wat eigenlijk aldoor al aanwezig was. Maar van bevrijding is nog geen sprake zolang de ware aard van dit zelf-gevoel niet met wijsheid is gezien. We blijven toch het gevoel houden dat dit subtieler zelfgevoel het zelf is, wie we zijn, ons zelf, de persoon wie we zijn, en dat brengt nog altijd allerlei reacties op gang zoals begeerte, haat, gehechtheid, overgevoeligheid etc. Een bevrijding door wijsheid is het niet. Nog altijd vraagt een persoon om aandacht, liefde, waardering, gezien te worden etc etc.

Siebe




Nathan

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #7 Gepost op: 11-03-2015 11:08 »
Als je behoefte aan controle hebt over je leven, is volgens mij zelfs 10 niet voldoende. ;)

De middenweg is dat er controle en er geen controle is.
Kom ik dan op de helft van 10 uit. :D

Nathan

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #8 Gepost op: 11-03-2015 11:11 »

Als het zelfbeeld verdwijnt in de vorm van mentale beelden overkomt je een subtieler soort zelfgevoel. Iets wat eigenlijk aldoor al aanwezig was. Maar van bevrijding is nog geen sprake zolang de ware aard van dit zelf-gevoel niet met wijsheid is gezien. We blijven toch het gevoel houden dat dit subtieler zelfgevoel het zelf is, wie we zijn, ons zelf, de persoon wie we zijn, en dat brengt nog altijd allerlei reacties op gang zoals begeerte, haat, gehechtheid, overgevoeligheid etc. Een bevrijding door wijsheid is het niet. Nog altijd vraagt een persoon om aandacht, liefde, waardering, gezien te worden etc etc.

Siebe
Kijk, Siebe... Als we ons werkelijk bevrijden van ons zelfbeeld, is er geen sprake meer van de beperkte mens. Want het zelfbeeld beperkt hem. En niet zijn aanwezigheid. En ook niet dat ie een mens van vlees en bloed is. Het lijden is geestelijk lijden. Want lichamelijk lijden doen we allemaal t.z.t.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #9 Gepost op: 11-03-2015 12:54 »
Kijk, Siebe... Als we ons werkelijk bevrijden van ons zelfbeeld, is er geen sprake meer van de beperkte mens. Want het zelfbeeld beperkt hem. En niet zijn aanwezigheid. En ook niet dat ie een mens van vlees en bloed is. Het lijden is geestelijk lijden. Want lichamelijk lijden doen we allemaal t.z.t.

Als jij op een kussen gaat zitten mediteren, zeg twee uur, zal je waarschijnlijk een beperking ontmoeten in de zin dat het niet meevalt om dit lichamelijk en geestelijk vol te houden. Vooral als allerlei onrust opwelt dan wordt het moeilijk om daarmee te verwijlen en sta je misschien op. Dus meditatie-met/in-activiteit is beperkt ontwikkeld. Als ik jou de opdracht geef, concentreer je op die kaars, dan zal je dit waarschijnlijk ook niet een uur aanhoudend volhouden. Dus het concentratievermogen is mogelijk beperkt. Als ik je vraag, Nathan, transformeer jezelf nu in het element vuur, dan gaat dat waarschijnlijk niet, dus beheersing over de elementen is mogelijk beperkt. Als ik je vraag, Nathan ga nu de beëindiging van waarneming en gevoel binnen, dan is het maar de vraag of je weet wat ik bedoel en of dat gaat. Dus begrip hiervan en beheersing hierover is dan mogelijk beperkt. Als ik je vraag, Nathan, stijg nu kruiselings me je benen op in de lucht, dan gaat dat misschien niet. Dus beheersing over het lichaam is mogelijk beperkt.
Als ik je zou vragen iemand die je niet kent volledig te beschrijven maak je misschien inschattingsfouten over diens aard, dus intuitie is mogelijk beperkt. Als er misschien eens een negatief gevoel in je opkomt en bij je blijft, heb je misschien moeite dat te verdrijven, dus die vaardigheid van verdrijven is dan, stel, beperkt. Als ik je vraag, Nathan ga eens terug naar jezelf als puber, dan lukt dat misschien. Dan vraag ik of je terug wilt gaan naar herinneringen in je prille jeugd. Dan zie je misschien alleen nog kleine flarden. Dus geheugen is mogelijk beperkt. Herinneringen aan al je vorige levens zijn misschien ook beperkt. Als ik je vraag om zo levendig mogelijk een Boeddha te visualiseren krijg je dit misschien moeilijk voor elkaar, dus het voorstellingsvermogen is mogelijk beperkt.

Om aan te geven hoe ik dit zie met beperking.
Nee, je kunt mijns inziens niet zeggen dat, omdat je geen mentale zelfbeelden meer hebt, je niet meer beperkt bent. Een koe heeft misschien ook wel geen zelfbeeld.
Bovendien ben ik er ook niet van overtuigd dat het ontbreken van mentale zelfbeelden ook betekent dat het geloof in zelf is beëindigd. Iets zegt mij dat dit niet zo is.
Verder geloof ik dat bevrijding iets anders is dan mentale bevrijding. Het gaat wel degelijk om een volledige transformatie, ook van het lichaam. In een gezuiverd lichaam stromen winden anders en als alles zuiver is, recht, dan is er sprake van nirmanakaya. Veranderingen voltrekken zich ook op dit vlak van chakra's, nadi's etc.

Siebe






Nathan

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #10 Gepost op: 12-03-2015 08:26 »

Om aan te geven hoe ik dit zie met beperking.
Nee, je kunt mijns inziens niet zeggen dat, omdat je geen mentale zelfbeelden meer hebt, je niet meer beperkt bent. Een koe heeft misschien ook wel geen zelfbeeld.
Bovendien ben ik er ook niet van overtuigd dat het ontbreken van mentale zelfbeelden ook betekent dat het geloof in zelf is beëindigd. Iets zegt mij dat dit niet zo is.
Verder geloof ik dat bevrijding iets anders is dan mentale bevrijding. Het gaat wel degelijk om een volledige transformatie, ook van het lichaam. In een gezuiverd lichaam stromen winden anders en als alles zuiver is, recht, dan is er sprake van nirmanakaya. Veranderingen voltrekken zich ook op dit vlak van chakra's, nadi's etc.

Siebe
Blijf vooral kritisch en alles onderzoeken, waarom niet?
Ik zeg niet dat ik in het geheel geen beelden heb.
Maar in ons prille jaren bouwen we een hardnekkig zelfbeeld op. Dat je aardig bent (want dat zei bijvoorbeeld je moeder) dat je nooit iets zal worden (dat zei misschien je docent), et cetera.
We voeden dat zelfbeeld, door erin te geloven of ons er agressief tegen te verzetten. ;)

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #11 Gepost op: 12-03-2015 15:03 »
Blijf vooral kritisch en alles onderzoeken, waarom niet?
Ik zeg niet dat ik in het geheel geen beelden heb.
Maar in ons prille jaren bouwen we een hardnekkig zelfbeeld op. Dat je aardig bent (want dat zei bijvoorbeeld je moeder) dat je nooit iets zal worden (dat zei misschien je docent), et cetera.
We voeden dat zelfbeeld, door erin te geloven of ons er agressief tegen te verzetten. ;)

Ja, ik heb dit zelf met deels afgekeurd zijn. Siebe-wao´er-deugt-voor-niks-beeld, kan heel dominant aanwezig zijn. Ik heb ook nog geen eigenwaarde of vorm van zelfvertrouwen of stabiliteit gevonden die nergens op steunt. Het gevoel van tekortschieten, van falen, van negatief oordelen, snijdt als een mes in de geest. Het is als verscheuring.

Dat die verbeelding ketent omdat we er zoveel waarde aan hechten/in geloven dat vind ik ook. Vooral opspelend geweten speelt een rol vind ik.
Siebe



Nathan

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #12 Gepost op: 12-03-2015 17:00 »

Ja, ik heb dit zelf met deels afgekeurd zijn. Siebe-wao´er-deugt-voor-niks-beeld, kan heel dominant aanwezig zijn. Ik heb ook nog geen eigenwaarde of vorm van zelfvertrouwen of stabiliteit gevonden die nergens op steunt. Het gevoel van tekortschieten, van falen, van negatief oordelen, snijdt als een mes in de geest. Het is als verscheuring.

Dat die verbeelding ketent omdat we er zoveel waarde aan hechten/in geloven dat vind ik ook. Vooral opspelend geweten speelt een rol vind ik.
Siebe
Ik noem het zelfbeeld het ego of het ego het zelfbeeld. Dat is volgens mij het zogenaamde zelf waar Gautama de Boeddha vijfentwintighonderd jaar geleden naar verwees.
Het aanwezig zijn, is niet het ego. Alert zijn zelf is van enorm belang. Omdat je dan kan doordringen tot de wortels van het zelfbeeld.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #13 Gepost op: 12-03-2015 19:49 »
Ik noem het zelfbeeld het ego of het ego het zelfbeeld. Dat is volgens mij het zogenaamde zelf waar Gautama de Boeddha vijfentwintighonderd jaar geleden naar verwees.
Het aanwezig zijn, is niet het ego. Alert zijn zelf is van enorm belang. Omdat je dan kan doordringen tot de wortels van het zelfbeeld.

Het lijkt zo te zijn dat de Boeddha onderwees dat het sowieso niet juist is enig zelf waar dan ook te poneren of te ervaren.

Als je zeg maar gewaarzijn echt ervaart als gewaarzijn, dus directe kennis hebt van gewaarzijn, dan is dat juist maar ervaar je toch iets van een persoon(lijkheid) of zelf er in/aan, dan is dat volgens mij geen juist weten.  Het is ook juist gewaarzijn dat wij zo sterk ervaren als iets persoonlijks, of als een persoon, toch? Dus, ik denk dat je wel degelijk kunt zeggen dat ook het aanwezig zijn al verbonden is met geloof in zelf.

Siebe

Nathan

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #14 Gepost op: 18-03-2015 09:52 »
Dus, ik denk dat je wel degelijk kunt zeggen dat ook het aanwezig zijn al verbonden is met geloof in zelf.
Jij bent dan liever bewusteloos?   ;)

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #15 Gepost op: 18-03-2015 14:05 »
Dus, ik denk dat je wel degelijk kunt zeggen dat ook het aanwezig zijn al verbonden is met geloof in zelf.
Jij bent dan liever bewusteloos?   ;)

Jij bent liever vol van je-zelf?
Misschien zegt een ander soms nog iets zinnigs?

Siebe


Offline Marcel

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2977
Re: Wat het ego is...
« Reactie #16 Gepost op: 23-09-2018 11:10 »
sJajaja zo was het ...
wel uitdelen maar
niet kunnen incasseren....

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #17 Gepost op: 23-09-2018 11:38 »
sJajaja zo was het ...
wel uitdelen maar
niet kunnen incasseren....
Exact!

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #18 Gepost op: 23-09-2018 11:50 »
Maakt niet uit,

Ik zag er onmiddellijk een mooie omschrijving van ego in:

Kan wel rake klappen uitdelen, maar kan ze niet incasseren.
8)


Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #19 Gepost op: 23-09-2018 12:08 »
...is bedoeld als hele stille hint ......

Niet zo stil. En ik sluit mijzelf hier niet van uit, wees gerust.
;)


Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #20 Gepost op: 23-09-2018 12:43 »
Grappig.

Maakt niet uit, laten we concluderen dat de hint eigenlijk wel voor ons allemaal bedoeld is, dan sluiten we tenminste niemand buiten. En kan wijsheid (zelf-kennis) incrementeel vermeerderen.

:D

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1600
Re: Wat het ego is...
« Reactie #21 Gepost op: 23-09-2018 15:54 »
Zelf vind ik de volgende omschrijving passend voor wat het ego of “Ik” voorstelt, ik citeer:

“Ik: in de zin van het Latijnse ego. In het boeddhisme beschouwt men de voorstelling van het ego, dus de bewustheid van onszelf als een afzonderlijke individualiteit, als een illusie. Deze voorstelling komt op, omdat wij, begoocheld door ons tweespaltige intellect (het zesde zintuig) om het dualisme van ‘mijzelf’ en ‘niet-mijzelf’ te veronderstellen, ertoe verleid worden te denken en te handelen alsof we een afzonderlijke entiteit waren, gesteld tegenover een wereld die buiten ons ligt. Zo vestigt zich in ons onderbewustzijn de idee van ‘Ik’, van zelfheid, van waaruit gedachtegangen als ‘ik haat dit, ik bemin dat; dit is van mij, dat is van jou’ ontstaan. Door dit voer gevoed, gaat het ego-Ik de persoonlijkheid domineren, alles aanvallen wat zijn overheersing bedreigt, en alles aangrijpen om zijn macht te vergroten. Vijandschap, begeerte en vervreemding, die in lijden culmineren, zijn de onontkoombare consequenties van dit kringproces.”

Citaat uit Philip Kapleau: “De drie pijlers van Zen”, Uitgeverij Ankh Hermes, blz. 355. 

Met respectvolle groet,

[Old Bhikkhu]

Offline Marcel

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2977
Re: Wat het ego is...
« Reactie #22 Gepost op: 31-05-2020 16:33 »
kgooi er eentje in

ego is een benoeming
op basis van de skandha's
die afhankelijk ontstaan zijn

met pensioen he
alle tijd

marcel is een benoeming
op de basis van benoeming
te weten: de vijf groepen van bestaan
marcel denkt nu dat hij dat is
marcel denkt dat ie
marcel is
hij vereenzelvigt zich ermee
maakt zichzelf hard,
maakt een punt van zichzelf
afgescheiden van - en levend
temidden van andere puntjes

echter
de vijf groepen van bestaan
zijn afhankelijk ontstaan
relationeel,veranderlijk, onbestendig

deze marcel bestaat maar 1 leven
als tie dood is, is tie weg, foetsjie


« Laatst bewerkt op: 31-05-2020 17:32 door marcel »

Noel

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #23 Gepost op: 31-05-2020 16:51 »
Osho zegt: waar een keuze is, is een ik (ego)

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #24 Gepost op: 31-05-2020 21:26 »
Is ego de oorzaak van gehechtheid?

Noel

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #25 Gepost op: 31-05-2020 21:51 »
Is ego de oorzaak van gehechtheid?

Ik geloof dat Osho haar meer ziet als “babbelbox”(praatjesmaker). Verhalen kunnen alle kanten op, zelfs die van “je moet onthechten”.
« Laatst bewerkt op: 01-06-2020 20:17 door Noel »

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1802
Re: Wat het ego is...
« Reactie #26 Gepost op: 31-05-2020 23:18 »
Het is subtiel, maar het bestaat wel.

Het begint bij ogen, oren en de rest van de zintuigen.
Dat is gecentreerd om het lichaam.
Dat creëert de gedachte van een ‘ik’.
Daaruit komt voort eigenbelang.
Dat geeft dan weer de tendens tot ‘mijn-maken’.
Daar komen een hele serie negatieve gevoelens uit, zoals begeerte (iets je eigen willen maken).
Daaruit komen de bezoedelingen.
“Absorb what is useful, discard what is not, add what is uniquely your own.”
— Bruce Lee

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #27 Gepost op: 30-12-2021 13:32 »
Zelf vind ik de volgende omschrijving passend voor wat het ego of “Ik” voorstelt, ik citeer:

“Ik: in de zin van het Latijnse ego. In het boeddhisme beschouwt men de voorstelling van het ego, dus de bewustheid van onszelf als een afzonderlijke individualiteit, als een illusie. Deze voorstelling komt op, omdat wij, begoocheld door ons tweespaltige intellect (het zesde zintuig) om het dualisme van ‘mijzelf’ en ‘niet-mijzelf’ te veronderstellen, ertoe verleid worden te denken en te handelen alsof we een afzonderlijke entiteit waren, gesteld tegenover een wereld die buiten ons ligt. Zo vestigt zich in ons onderbewustzijn de idee van ‘Ik’, van zelfheid, van waaruit gedachtegangen als ‘ik haat dit, ik bemin dat; dit is van mij, dat is van jou’ ontstaan. Door dit voer gevoed, gaat het ego-Ik de persoonlijkheid domineren, alles aanvallen wat zijn overheersing bedreigt, en alles aangrijpen om zijn macht te vergroten. Vijandschap, begeerte en vervreemding, die in lijden culmineren, zijn de onontkoombare consequenties van dit kringproces.”

Citaat uit Philip Kapleau: “De drie pijlers van Zen”, Uitgeverij Ankh Hermes, blz. 355. 

Met respectvolle groet,

[Old Bhikkhu]

Nog even over het ego. Ons favoriete lieverdje...

Veroorzaakt ego de illusie van een afzonderlijke individualiteit, of komt dit doordat elk lichaam/geest combinatie sowieso uniek is en daarom altijd afzonderlijke en individuele gevoelens en gewaarwordingen met zich meebrengt en een centrum, een persoonlijk perspectief?

Ben je niet net zo goed vervreemd van jezelf en anderen als je jezelf niet langer ​ziet als een afzonderlijke individualiteit, een uniek mens, met een uniek en afzonderlijke perspectief op de wereld?
Ben je dan niet juist vervreemd van anderen die zichzelf wel gewoon identificeren met lichaam en geest, zoals ieder 'gewoon' mens?

Wil een boeddhist niet een bepaalde kant op (niet meer geboren worden) en creeert ie zo niet zijn eigen waarheden over zichzelf door de-identificeren, onthechten?

Ligt er echt geen wereld buiten onszelf? Hallucineren we dan alles?

Beschermen we alleen maar ego, of ook ons leven als een uniek lichaam/geest? En is dat niet de moeite waard om te beschermen ook?

Als ik geen zin heb om zinloos steeds weer hetzelfde schone Pad te vegen of schone oppervlakken te poetsen, heb ik dan een groot ego? Is alle weerstand/weerzin ego gerelateerd? Of is er ook weerstand/weerzin gebaseerd op wijsheid?

Is het werkelijk een illusie dat er ook niet-mezelf is?

lushan3

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #28 Gepost op: 30-12-2021 14:55 »
Het ego vooronderstelt het denkproces en de gehechtheid daaraan. Iedereen is van nature vereenzelvigd met het denken, dat zich als persoonlijk voordoet. En ik denk niet dat het denken op zichzelf zozeer een probleem is, anders kunnen we niet functioneren in deze wereld. Denken is een noodzakelijke functionaliteit, voor zover we ons kunnen en moeten oriënteren in het bestaan. Vandaar dat ik pertinent tegen al dat loze gepraat ben, waarin het ego, ik, of zelf wordt weggewuifd als zijnde het verkeerde, foute, illusoire, onjuiste of zelfs slechte. Het ego in een verdacht verdomhoekje plaatsen is niet alleen schadelijk, maar ook zeer dom en ondoordacht. Het ego wordt op dit forum over het algemeen helaas ook niet erg respectvol benaderd.

Door meditatie kunnen we merken dat we eigenlijk niet echt (volledig) vereenzelvigd zijn met onze gedachtenstroom. Het is een onafgebroken proces van gedachten dat voortgaat met (vooral) het verleden te (her)associeren. Het gaat automatisch door, ook als we het niet actief sturen. Dat geeft de indruk dat we onze gedachten zijn, terwijl we ook kunnen zien, dat dit niet zo is. We hebben (of: zijn) namelijk ook nog een lichaam, dat zijn eigen wijsheid in zich draagt. Daarnaast hebben we emoties en wellicht zelfs een mate van spirituele wijsheid.

Het is eigenlijk allemaal een kwestie van besef, dat het gedachtenleven maar een klein en beperkt gedeelte is van wie we zijn. Dat vereist zelfonderzoek, kijken naar wat er allemaal in je omgaat. Normaliter doet de mens dat niet, die leeft als ego, als ik, als zelf, en beseft helemaal niet dat hij of zij maar een klein deel van het hele potentieel actief gebruikt om in het leven te staan. Het is metaforisch gezien net alsof we een enorm kasteel zijn, maar onszelf feitelijk hebben opgesloten in een klein torentje, van waaruit we ons voornamelijk verzetten tegen de wereld en de werkelijkheid zoals die is. We leven op verlangens naar plezier en genot, en proberen pijn, lijden en verdriet angstvallig buiten de deur te houden.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #29 Gepost op: 30-12-2021 16:55 »
Ik denk dat de Boeddha wijs is maar het is volgens mij wel de wijsheid van iemand die thuis en bezitloos is en niet zelf hoeft te zorgen voor een gezin, voor onderdak, eten, medicatie, kleding etc.  En als dat wel je eigen werkelijkheid is, dan kun je zijn wijsheid niet zomaar op je eigen leven betrekken.

Hoe zou je als gewoon mens die voor zichzelf of anderen moet zorgen ooit vrij kunnen worden van zorgen, angsten, onzekerheid, wantrouwen, ergernis, boosheid? Je gaat jezelf toch het onmogelijke opleggen? Het past helemaal niet bij onze manier van leven. Dat hele idee van onthechten, vrij worden van zorgen, verdriet, angsten binnen een wereldlijk leven, terwijl je een gewoon leven leidt en wilt leiden, is toch eigenlijk gewoon onrealistisch? Is het dat niet zoiets als verwachten dat een ijsbeer gelukkig wordt in de tropen?

Je kan wel spiritueel, of zelfs religieus, willen leven in de wereld maar is dat niet een beetje dwaas? Kun je dan niet veel beter een klooster opzoeken, een tempel?

Heel veel instructies van de Pali Boedddha zijn eigenlijk gebaseerd op het leven van een geestelijke, op dat van een religieus iemand, die puur gaat voor waarheid, goedheid, en geen ander doel in zijn leven wil en kent dan dat.

Dit geldt ook voor lessen over ego, over denken en voorstellen, over begeerte, over onthechten. Goed beschouwd past dat helemaal niet in hoe wij leven, toch?

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #30 Gepost op: 30-12-2021 23:10 »
Voor wat het waard is (niet om discussie uit te lokken, daar heb ik geen zin meer in, voor mij is het kraakhelder, een ander heeft er iets aan of niet):

Daarom heeft Mahayana een belangrijk inzicht toegevoegd aan het Boeddhisme: je kan in de wereld zijn (zorgen voor een gezin, voor onderdak, eten, medicatie, kleding etc.) en toch niet van de wereld zijn (niets Werkelijk bezitten, wijs, vrij van zorgen, angsten, onzekerheid, wantrouwen, ergernis, boosheid,...). De wereld hoeft daarvoor niet weg of buiten gesloten te worden, het gezin hoeft daarvoor niet weg of verlaten te worden, alleen de gehechtheid er aan kan wegvallen ondanks dat dit alles zich blijft voordoen.

Het zich voordoen van de individuele stroom en zijn plaats, effect en verantwoordelijkheid op het leven, en de subjectieve ervaring hiervan (ego), hoeft helemaal niet ontkend (weggewuifd) te worden. Het heeft allemaal zijn (tijdelijke) functie. Het moet gewoon gezien zijn voor wat het is: niet ik, niet mijn, niet mijn zelf, tijdelijk, eindig, steeds veranderlijk, vergangkelijk, zonder werkelijke essentie en nooit echt bevredigend.

Het is niet gemakkelijk (niet zo makkelijk als bij een monnik die zich van veel van dit alles kan afschermen, of veel van dit alles uit de weg gaat), maar het is ook niet onmogelijk. Het wordt mogelijk als in zicht komt dat we niet die mens zijn (noch dat verstandelijke, noch dat lichamelijke), maar dan zonder het zich tijdelijk wel degelijk voordoen van die mens, die zeer indivudele stroom, en deze steeds verandelijke en tijdelijke lichamelijke en verstandelijke verschijningsvorm, te ontkennen.

Citaat
‘Dit monniken, is de edele waarheid van de oorzaak van lijden: het is de hunkering die wedergeboorte (patisandhi) veroorzaakt en welke gepaard gaat met begeerte en wellust, en welke bevrediging zoekt in dingen, dan weer hier, dan weer daar, namelijk: hunkering naar zintuiglijke geneugten (kama tanha), hunkering naar bestaan, en hunkering naar niet-bestaan’

—Boeddha

Al het menselijk lijden ontstaat als gevolg van deze drie vormen van begeerte. Deze vormen van begeerte ontstaan op hun beurt door het aanwezig zijn van onwetendheid: het niet begrijpen van de drie karakteristieken en het daardoor ontstaan van de perceptie van een 'zelf'. Onze begeerten om de realiteit te veranderen zijn op dit gepercipieerde zelf gebaseerd. Indien dit gevoel van "ik ben" er niet zou zijn, zou er geen begeerte en dus ook geen lijden zijn.

‘Dit, monniken, is de edele waarheid van de opheffing van lijden: Het is het gaandeweg verdwijnen en uiteindelijk ophouden van voornoemde begeerten. Het opgeven, het laten varen, het loslaten en de verwerping van deze hunkering zonder dat er een spoor van overblijft.’

—Boeddha

Deze waarheid vertelt dat ieder mens genoeg in zich heeft om het lijden op te heffen. Verlossing van het lijden wordt ook wel verlichting, ontwaking of Nirwana genoemd. Om deze toestand te bereiken zouden we moeten beseffen dat werkelijk geluk niet voortkomt uit het enkel nastreven en bereiken van onze hunkeringen, maar juist volgt als we openstaan voor de realiteit, door te zien wat er met en in ons gebeurt, en deze realiteit te accepteren zoals ze is.

Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Vier_edele_waarheden

En voor de zekerherid:
Siebe, ik weet dat jij deze edele waarheden heel anders ziet (toch voor wat betreft: "indien dit gevoel van 'ik ben' er niet zou zijn"). En dat is ok voor mij, hopelijk is het ook ok voor jou dat ik ze als bovenstaand zie. Ik probeer je niet te overtuigen van hoe ik het zie, gelieve ook mij niet te overtuigen van hoe dat jij het ziet. Laten we beide gezichspunten in vrede naast elkaar bestaan en de strijdbijl begraven. Ik ga dit allesinds doen, dus ik ga er verder niet meer op in als je weer komt aandraven met jouw (of Lal's) visie als tegenkanting hier tegen.

Een fijn eindejaar allemaal! Fijn, maar toch niet gehecht aan de fijnheid ervan.
;)
« Laatst bewerkt op: 31-12-2021 12:12 door Steve »

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #31 Gepost op: 31-12-2021 12:16 »
Ik zou huishouders niet te serieus nemen, inclusief jezelf, als het gaat over ont-ketening, bevrijding, onthechting. Blijf maar met beide beentjes op de grond.

De sterkste neigingen en banden zijn volgens mij de algemeen menselijke behoefte aan aandacht, gezien en gehoord worden, een behoefte aan genegenheid en ook aan seks, een behoefte aan gezelschap, ook wel aan een zekere comfort. Daarom richten wij ons leven in op een manier dat in die behoeften wordt voorzien. Met warme huizen, aangename matrassen, partner, kinderen, voldoende en lekker eten etc. Ik denk niet dat er iets mis mee is. Er gaat wel iets mis, volgens mij, als iemand niet meer ziet hoe die gecreeerde omstandigheden je eigen behoeften min of meer automatisch vervullen. Je haalt er, onbewust, enorm veel voeding uit.

Dit kan de illusie wekken dat je overal vrij van bent, dat je geen beklemmende neigingen meer hebt, ont-ketend bent, omdat je behoeften min of meer vanzelf wel worden vervuld door je geschapen levensomstandigheden. Je merkt als het ware niet meer je ketening, omdat je de ketens niet meer voelt, omdat je je leven zo hebt ingericht dat je behoeften worden vervuld. Zo kun je denk ik een heel onrealistisch beeld krijgen over jezelf, als een vrij mens, bevrijd, ontwaakt, ont-ketent etc. Dat zie ik als het gevaar van het leven als huishouder. 

Dit wordt waarschijnlijk heel anders als je zou besluiten in afzondering te gaan leven. Daar, verstoken van mensen die je liefhebben en jij kunt liefhebben, verstoken van luxe, verstoken van aandacht en gezelschap, verstoken van een publiek en aanhang, leer je jezelf weer heel anders kennen. Waarschijnlijk wordt je gillend gek van verlangens. En blijkt je staat toch niet zo onthecht, passieloos, ont-ketent en ont-waakt als je meende in je huishouder bestaan. Opeens blijkt je ontdekking geen mens te zijn volkomen betekenisloos. Opeens heb je er niks meer aan. Je voelt je door en door mens, in je opspelende menselijke verlangens en behoeften die, nu onvervuld, knellen, ketenen en je pijn doen. Je blijkt niet zo ont-ketent als je meende als huishouder en een heel gewoon mens.

Hier gaat ontwaken over, bevrijding, ont-ketening. Een Boeddha is verlost van al deze beklemmende banden.

Een leraar als Maha Boowa, een afzonderaar, sprak ook heel vaak over zijn strijd met de bezoedelingen, met de ketens. Veel vaker dan over de ongeboren citta. Milarepa ook. Die mensen zijn veel realistischer vind ik dan de huishouder-guru's. De afzonderaars, zoals de Boeddha ook, kennen uit eigen ervaring de intense macht van de bezoedelingen. De kracht. Afzonderaars hebben hier veel meer besef van, vind ik. Zij doorleven dit echt veel intenser. Huishouders gaan er langs, er omheen, omdat de levensomstandigheden de ketens automatisch dempen. Dan leer je ook niet echt hun kracht en macht kennen.

Dit is realistische Dhamma, vind ik. Deze realistisch benadering van de macht van de bezoedeling, de intensiteit van de ketening voelen bij jezelf, de verscheurdheid, deze praktijk, hoor je nooit van leraren zoals Steve. Dat moet altijd maar gaan over de meest esoterische ongewone dingen. Je hoort nooit iets over hoe zij zelf als mens gebonden zijn  door agressie, lust, eigenwaan, haat, behoefte aan dit en dat. Het ideale plaatje van de mens die overal boven staat, mag vooral niet verstoord worden.
Ik vind zoiets totaal niet realistisch. Zelfs de Boeddha en andere grote meesters hadden extreem veel moeite om te ont-ketenen, en kenden de kracht van Mara en de bezoedelingen. Boeddha sprak over Mara als het allermoeilijkste te verslaan. De Oppermacht in de wereld.

Daarom, realistische  Dhamma zie en hoor je toch vooral bij de afzonderaars vind ik. Die ontwikkelen in hun afzondering een veel indringender besef van de innerlijke koorts, de hunkeringen, de hunker-bunker die je hart is, de soorten ketens, de kracht van die ketens, en hebben daarom ook een veel realistischer besef van wat bevrijding echt betekent. Zij weten wat de Boeddha echt gerealiseerd heeft en hoe bijzonder dat is. Huishouder hebben geen idee van, naar mijn mening, maar doen wel alsof.

Laat je niet gek maken.



Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #32 Gepost op: 31-12-2021 12:54 »
Als mens met gezin, met werk, met een warm huis, met dit en dat, kun je je maar beter geen illusies maken over ont-hechting of niet van de wereld zijn. In werkelijkheid ben je volledig van de wereld, diens bezit. Je kunt jezelf en anderen wel wijsmaken dat jij allerlei zaken bezit maar de werkelijkheid is dat die bezittingen jou ook bezitten.

Overigens, het is volledig onmogelijk, ook voor een Boeddha, om levend in de wereld, niet van de wereld te zijn. Ik erken zoiets niet. Iedereen is van de wereld. Je leeft er van, ademt er in en uit. Je bent dankzij de wereld. Tuurlijk is het makkelijk praten niet van de wereld te zijn als anderen je voedsel bereiden, je kleding maken, je onderdak regelen, je in medicijnen voorzien. Ja, zo kan ik ook doen alsof ik niet van de wereld ben. Neh...sprookjes...iedereen is van de wereld.

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #33 Gepost op: 31-12-2021 14:27 »
...kun je je ... ben je ... Je kunt jezelf ... dat jij... je leeft er van... je bent dankzij...

Het moet gewoon gezien zijn voor wat het is: niet ik, niet mijn, niet mijn zelf, tijdelijk, eindig, steeds veranderlijk, vergangkelijk, zonder werkelijke essentie en nooit echt bevredigend.
...
Het wordt mogelijk als in zicht komt dat we niet die mens zijn.

Dus juist, Siebe, je hebt helemaal gelijk, dus rustig aan: zolang er visie is "ik ben dit of dat, ik ben die mens, ik ben die Boeddha die op de grond moet gaan liggen als er rugpijn opkomt... of zelfs gewoon maar 'ik ben'" is er gehechtheid en is ont-hechting, in dit leven, onmogelijk, zelfs voor een Boeddha. Pas als in zicht komt dat dit niet ik, niet mijn, niet mijn zelf is... wordt bevrijding, in dit leven, een optie. Daarzonder kan het nooit, of te nooit tot de mogelijkheden behoren.

Het ga je goed, ik wens je een rustige afsluiting van dit jaar, echt waar, gemeend.


Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 5315
Re: Wat het ego is...
« Reactie #34 Gepost op: 31-12-2021 17:31 »
...kun je je ... ben je ... Je kunt jezelf ... dat jij... je leeft er van... je bent dankzij...

Het moet gewoon gezien zijn voor wat het is: niet ik, niet mijn, niet mijn zelf, tijdelijk, eindig, steeds veranderlijk, vergangkelijk, zonder werkelijke essentie en nooit echt bevredigend.
...
Het wordt mogelijk als in zicht komt dat we niet die mens zijn.

Dus juist, Siebe, je hebt helemaal gelijk, dus rustig aan: zolang er visie is "ik ben dit of dat, ik ben die mens, ik ben die Boeddha die op de grond moet gaan liggen als er rugpijn opkomt... of zelfs gewoon maar 'ik ben'" is er gehechtheid en is ont-hechting, in dit leven, onmogelijk, zelfs voor een Boeddha. Pas als in zicht komt dat dit niet ik, niet mijn, niet mijn zelf is... wordt bevrijding, in dit leven, een optie. Daarzonder kan het nooit, of te nooit tot de mogelijkheden behoren.

Het ga je goed, ik wens je een rustige afsluiting van dit jaar, echt waar, gemeend.

Ik ga pauzeren. Je hebt het rijk alleen. Ik vind het wel genoeg zo.
Mooi nieuw jaar.



Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #35 Gepost op: 01-01-2022 11:32 »
Het ga je goed, Siebe.
Een mooi nieuwjaar.
Iedereen trouwens!

Moge het forum-rijk voor niemand alleen zijn, maar een plaats waar (schijnbaar) contrasterende visies naast elkaar kunnen geplaatst worden.







« Laatst bewerkt op: 01-01-2022 11:36 door Steve »

lushan3

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #36 Gepost op: 01-01-2022 12:22 »
Weet je wat het is? Geïnteresseerden in religie en spiritualiteit willen te veel. Als een Don Quichote proberen ze om zichzelf aan de haren uit het moeras omhoog te trekken. En dat alles omwille van het feit dat ze zonodig willen veranderen. Ze zijn er ontevreden over dat ze aan van alles en nog wat gehecht zijn. Ze dromen over de bevrijding.

Op den duur kom je jezelf onherroepelijk tegen, althans, als het goed is. Als het niet goed is, beland je mogelijk in een sekte of in het gesticht. Ik heb dit zelf doorgemaakt. Je bent zoekende, door de drang zul je altijd wel wat vinden wat past. Ik heb niet in een sekte gezeten, alhoewel, misschien bijna. Of ik gek ben? Denk het niet. Ik heb wel aan de rand van de afgrond gelopen, op het scherpst van de snede. Zeer onaangenaam en angstig!

Uiteindelijk merk je, ik, dat die hele zoektocht misschien logisch is, wellicht zelfs existentieel, maar er zit geen echte vooruitgang in, tenminste, niet in de richting die je ideaal achtte vanaf het begin van je reis. Ik heb al vaker aangegeven dat je veel, zo niet alles kwijt zal raken, in spiritueel opzicht. In de christelijke mystiek wordt dit godverlatenheid genoemd. Of de zwarte nacht van de ziel. Ik wil er niet dramatisch over doen, en het zeer zeker niet aandikken. Bij mij heeft het jaren geduurd, voordat het kwartje viel dat de hele spirituele rataplan me steeds verder deed afdrijven van wie of wat ik in werkelijkheid ben.

Ik hoef geen verklaringen dat er geen zelf is, dat het ik-ben een illusie is en weet ik veel wat voor ideale blabla toestanden. Bij mij is dat alles gewoon simpelweg gevallen. Je zou mij kunnen typeren als sober religieus. Ik blijf bij mezelf. Ik lees nog wel godsdienstige of religieuze boeken, soms, uit interesse, maar ik brouw er geen weg meer van, geen ideaal. Ik laat alles zijn zoals het is. Ik ben een doodgewoon mens, niks bijzonders. Ik heb veel gelezen, weet veel, maar het belangrijkste is te beseffen, dat we zijn wie we zijn. En dat we feilbaar zijn. Mensen, met verdriet, lijden, littekens op onze ziel, géén bloedeloze heiligen. We zijn volledig van deze wereld, zoals Siebe stelt. De ontkenning daarvan, dat dit niet zo zou zijn, is een ander (vals) houvast, een geloof dat je niet van deze wereld zou zijn. Iedereen zoekt in geestelijke zin houvast, ook zij die beweren dat er geen houvast is. Het is precies hetzelfde verhaal, maar dan omgekeerd. Wat je ontkent, erken je. Je staat alleen nu op je kop.

In religies kun je mooie parels vinden. Prachtig, maar wees op je hoede. Probeer er geen ideaal van te maken. En probeer ook niet het relativisme te omarmen, want dat lijkt zo aantrekkelijk en waar, maar het levert uiteindelijk niets op dan cynisch redeneren. Alsof je alles al weet.

We zijn levende wonderen, geboren uit liefde. We zijn liefde, alleen is het zo merkwaardig dat we dat zo moeilijk kunnen beseffen. Wie al die mooie religieuze idealen doorziet, die hij of zij immers zelf heeft geprojecteerd op de spiritualiteit, komt tot rust. Vrede is bij hen, die alles niet zo bloedserieus nemen. Ooit was ik ook bloedserieus. Nu zit ik aan de waterkant, op het strand bij de zee. Het geluid van het bruisende water is rustgevend. Er is niets te doen, niets te laten. Elke cel in mijn lijf is van deze aarde. Wij horen hier, net als de bomen, de dieren, alles. Het is inderdaad een geheel, een op elkaar afgestemd wonder. Het leven is wonderlijk, te wonderlijk om het te verdoen met pogingen om iets anders te worden dan dat je bent. We zijn wie we zijn.

Er valt niets te doen aan jezelf. Ja, in het begin struikel je misschien over je eigen conditioneringen. Maar uiteindelijk zijn die nodig geweest om je te tonen, te laten beseffen dat je de weg naar jezelf moet bewandelen. En de weg naar jezelf is langer dan een voetreis om de wereld, zei mijn Leraar ooit. En hij heeft gelijk gehad. Hij bedoelde specifiek dat je een groot geduld moet hebben. Ik was natuurlijk eigenwijs en ging als een razende aan de slag met spiritualiteit. Hij zei: "Je kunt veel vinden door te lezen en te studeren. Maar begrijp je ook daadwerkelijk wat je leest?" Later besefte ik, dat ik er eigenlijk maar weinig van heb begrepen. Ik zocht uit wanhoop, uit onwetendheid. Maar een geschrift kan daarin misschien enige troost bieden, maar niet echt helpen. Het lijkt allemaal tegenstrijdig en moeilijk, maar het ligt volledig voor de hand, alles wat je zoekt ligt pal voor je neus. Maar dat bevredigt onze wensen en idealen niet. Dus kijken we er overheen wat altijd al het geval was, en is! De mens is een merkwaardig, maar wonderlijk wezen...
« Laatst bewerkt op: 01-01-2022 12:38 door Buddha Amitabha »

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #37 Gepost op: 01-01-2022 20:39 »
BA,

Je geeft een klare beschrijving van hoe jij er in staat. Fijn dat je dit zo deelt. Ik zie er jouw proces in, en jouw obstakels die je tegengekomen bent en hoe je er mee omgegaan bent. Mooi en prima. Tot zover.

Maar dan begin je te insinueren, dat er zijn, "ik" neem ik aan, die gaan ontkennen in de wereld te zijn. En net als bij het insinueren dat ego weggewuifd wordt, ga je hier dan insinueren dat het in de wereld zijn van dat "ik" ontkend wordt. Net als dat ego, dat zijn functie heeft, en helemaal niet weggewuifd wordt, wordt dat in de wereld zijn niet ontkend. Het subliele, heel erg moeilijke, haast niet te vatten is: dat dit "ik", die doodgewone mens die veel gelezen heeft, veel meent te weten, en die beseft 'wie' die is, altijd van de wereld zal zijn, maar niet is 'wat' je bent. Dat wat jij aanduidt als die wie die je bent is die, wat ik noem, zeer indivudele stroom, die steeds verandelijke en tijdelijke lichamelijke en verstandelijke verschijningsvorm. Dit zal altijd lijden blijven ervaren, tot het er niet meer is, geen ontsnappen aan. Zo ook kan het niet ontsnappen aan in de wereld te zijn. Voor die is bevrijding enkel een nooit te bereiken ideaal, en natuurlijk ook redelijk dom om naar zoiets, dat onbereikbaar is, te streven.

Waar ik het over heb, is over het in zicht komen dat dit niet ik, niet mijn, niet mijn zelf is. Pas dan wordt bevrijding, in dit leven, een optie. Niet voor die vergangkelijke mens die van de wereld is en daar niet aan ontsnappen kan, maar als bevrijding uit die mens te zijn. En dit ligt jou, BA, en niet alleen jou, maar ook onze goede vriend Siebe (hoewel niet zo erg als jou, lijkt mij) heel erg moeilijk, het ligt  logischerwijs zelfs ieder mens moeilijk, want hoewel het de mens niet ontkent, ontkent het wel het centrale belang van die mens, erkent het zijn tijdelijkheid, vergankelijkheid, onbevredigbaarheid, onbevrijdbaarheid... . Als dat hetgeen is en blijft wat je beseft te zijn, dan rest je hier enkel in te berusten, veel beter dan er tegen te vechten.

Maar dat is helemaal niet waar ik het over heb. Waar ik het over heb is geen hoopvol ideaal, geen gekmakende psychose, geen ideale blabla toestanden, niet iets wat een mens er van kan brouwen, geen cynische redenering of wat voor woorden er allemaal al op geprojecteerd zijn, maar iets dat Werkelijk in zicht kan komen: dit is niet wat ik Werkelijk ben, dit is wat eindig is, geboren is, onheroepelijk zal lijden en ook zal sterven. Het is heel wat hierin te berusten, ik kan het alleen maar aanmoedigen, maar het kan eenvoudigweg in zicht komen dat het dat ook niet is wat je bent. En dan opent zich een heel andere optie. Dan is de terugkoppeling op die "wie wie we denken te zijn" doorbroken. Dan is er ook geen zelf om iets aan te doen, maar niet omdat je dat zelf bent, maar omdat het niet is wat je bent, en er dus niets aan hoeft te gebeuren. Het neveneffect hiervan is wel, dat dit tijdelijke, geborene, vergankelijke, lijdende (zoals de rug van de Boeddha die pijn blijft doen en deze pijn verlost moet blijven, om verder te kunnen gaan), en stervende, de angel van op zichzelf gericht te zijn en te blijven verliest, inclusief al zijn idealen. Het doet zich dan nog voort, niet te ontkennen, niet weg te wuiven, nog steeds in dit leven, van dit leven, maar niet meer als wat je bent. Het zich voordoen van onderscheiden als "ik" t.o.v. de ander blijft zich ook nog voordoen, maar als iets dat zich blijft voordoen, maar niet als wat je bent. Eerder als een soort voertuig, waar geen identificatie mee nodig is opdat het zich zou kunnen voortbewegen, en iets wat met gemak achter gelaten kan worden als het oud en versleten is. Het is maar als die identificatie er is en blijft dat voertuig te zijn, dat bevrijding in het leven waarin dit voertuig zich voortbewgeegt geen optie is, en nooit niet zal zijn. Neemt die identificatie met dat voertuig zo'n optie wel als een ideaal, in plaats van dat de identificatie er mee losweekt, dan kan dit alleen maar desilusioneren. Dat is wat ik bedoel met het niet van de wereld zijn. Het geïdentificeerd zijn met het voertuig, dat niet van de wereld los kan komen, kan dit maar interpreteren als een gevaarlijke zinsbegoocheling, en voor dat geïdentificeerd zijn is dat ook zo. Maar dat is niet waar ik op doel.

Geen enkel geschrift, niet van de Boeddha, niet van een Jezus, niet van een Dzogchen meester, noch van een woud-monnik kan dit in zicht brengen. Dit kan alleen maar in zicht komen als die identificatie daadwerkelijk begint af te brokkelen.

Voor wat het waard is.
En als het niets waard is, de prullemand in. Beter dan er een eigen verhaal van te maken en dan te gaan geloven dat het dat is wat ik bedoel en er je bezorgdheden op te projecteren. Mooi, menselijk en goed bedoeld allemaal, maar het maakt er iets van waar het niet om gaat. En dit zal ik, zolang ik er het geduld voor blijf opbrengen, altijd blijven rechtzetten, niet om iemand te overtuigen, gewoon voor wat het waard is, gewoon voor de duidelijkheid, voor die wat het toevallig wel iets doet of vatten kan, zodat dezen een optie hebben, in plaats dat dat hen dit afgepakt wordt door iemands eigen verhaal die er is op gelegd.

Mijn boodschap is: bevrijding is wel degelijk mogelijk, en wel in dit leven, niet als deze mens, maar als bevrijding uit deze tijdelijke, vergangkelijke mens te zijn. Het opent iets, of het houdt deze optie gesloten. Een keuze is er niet. Deze optie zomaar aannemen doet niets. Dus zelfs daar kan je niet voor kiezen. Een mogelijkheid om tot die optie te komen is er wel. De keuze is er enkel er voor open te staan of er bang voor te blijven, bang voor het verliezen van wie we denken te zijn.

Voor wat het waard is hee...
;)
« Laatst bewerkt op: 01-01-2022 22:25 door Steve »

lushan3

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #38 Gepost op: 01-01-2022 22:37 »
Beetje jammer dat je overal insinuaties meent te zien. En vervolgens een heel verhaal ter verdediging gaat formuleren.

Mijn intentie is helemaal niet om insinuaties te formuleren, ik zou dat ook niet zo aardig vinden. Dat jij op sommige zaken aanslaat, waar ik blijkbaar een andere mening over heb dan jij, zijn dat dan opeens insinuaties? Dat ik over bepaalde zaken anders denk, dat is uiteraard waar.

Nogmaals: een beetje jammer dit... zo valt er geen dialoog te voeren.

Maar goed, het zij zo. Wellicht ga ik hier ook maar eens een pauze inlassen. In ieder geval de beste wensen voor 2022.

Offline Vrij

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Boeddha Forumganger
  • *
  • Berichten: 207
Re: Wat het ego is...
« Reactie #39 Gepost op: 01-01-2022 23:43 »
Geen enkel geschrift, niet van de Boeddha, niet van een Jezus, niet van een Dzogchen meester, noch van een woud-monnik kan dit in zicht brengen. Dit kan alleen maar in zicht komen als die identificatie daadwerkelijk begint af te brokkelen.

Zo is dat Steve.
De verwarring, de psychose, de vervreemding, de angst, de ontreddering, de verlatenheid, de euforie, de gelukzaligheid, de opwinding, de verbazing, de verbondenheid, de gelatenheid... etc
Dat alles is allemaal een schaduw identiteit t.o.v. de natuurlijke gang van zaken aangaande 'wie' je ogenschijnlijk bent bij leven en welzijn.
Het verliezen van identificatie met de schaduw identiteit ('ik en 'mijzelf, kortom.. zelfbeeld) laat de natuurlijke identiteit vrij komen, zonder dat zich daar nog iets van identificatie in voordoet.
Een onkwetsbare empathie neemt dan steeds meer de sociale vaardigheden over.
 :)

 

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1295
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat het ego is...
« Reactie #40 Gepost op: 01-01-2022 23:58 »
Nu, ik zie de bijdragen van Steve als bijdragen  van een boodschapper.
Alleszins een boodschap in het verlengde van de boeddhistische woordenschat.
Het is natuurlijk niet evident om een dialoog met Steve aan te gaan, omdat de kern van zijn betoog eigenlijk inzicht is. Zie je het, dan zie je het, maar als je het niet ziet zijn het woorden.
Er is geen dialoog, maar een proberen te laten zien.

het belangrijkste is echter dat het geen prietpraat is maar echt.
Zie het, en dan kunnen we verder praten.

Wat is het antwoord ?
Laat me met rust, het interesseert me niet. Laat me met rust met je prietpraat.
Het kan allemaal wel best zijn, maar niets voor mij.

Zou toch een beetje raar klinken op een boeddhaforum. Als het niet op een boeddhaforum kan, in alle ernst kan. Waar kan het dan wel ? Op café ?

Moeten niet juist de deuren van een boeddhaforum openstaan voor oprechte getuigenissen ?
Natuurlijk is de boodschapper en de formuleringen van de boodschapper niet perfect.
Maar in essentie is het toch een oprechte getuigenis  en iets dat kan gezien worden.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

lushan3

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #41 Gepost op: 02-01-2022 05:54 »
Het is fijn dat je het zo opneemt voor Steve. Dat is een keuze. Je ziet in hem blijkbaar iemand met inzicht, een weter.

Dat is legitiem, ik heb daar verder geen oordeel over. Het zegt ook iets over jou en over wat je belangrijk vindt op dit forum.

Mijn boodschap is anders, maar wellicht net zo legitiem. Dat ik Steve niet beschouw als een weter, klinkt misschien niet leuk, maar het lijkt er een beetje op dat als ik (of anderen) niet in lijn spreken van de bijzondere boodschap van Steve, je dan zo ongeveer met oogkleppen op op dit forum participeert.

Dat is ook een keuze, de keuze van bijzondere getuigenissen, van zij die weten, of menen te weten.

Ik ben daar kritisch op. Ik neem dat niet zomaar aan voor zoete koek. Als je graag wenst dat mensen met de neus dezelfde richting in gaan staan, analoog aan de boodschap van Steve, dan betekent dat dat je mensen op je forum wilt die in een bepaalde richting geloven, de richting van bijzondere mensen als Steve. Ik zie op dit forum geen bijzondere mensen, hooguit zij die proberen een bepaalde zienswijze of ervaring te beschrijven. Daar kun je het mee eens zijn, of niet. Al dan niet op grond van de eigen ervaring. Ik weiger om me in een bepaald keurslijf te laten passen, ik heb namelijk mijn eigen zienswijze en ervaring.

Als die niet op prijs wordt gesteld, rest mij weinig meer dan te zwijgen.

Ik wens eenieder een mooie voortzetting op dit forum en een gezond en inspirerend 2022.

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1802
Re: Wat het ego is...
« Reactie #42 Gepost op: 02-01-2022 09:21 »
Natuurlijk word je op prijs gesteld, BA. Verschillende oogpunten moeten er zijn, want op een boeddhaforum zijn er mensen die verschillende paden bewandelen. Ik vind het ook jammer dat Steve een insinuatie ziet, dat is een vermoeden dat een ander jou slinks tegenspreekt, maar dat is slechts een vermoeden. Steve antwoord daarop alsof het aan hem gericht is… het zij zo, ik voel me niet geroepen om tegenover alles tegen woorden neer te gaan zetten, ik richt me liever tot iedereen die wel iets ziet in mijn vragen en schrijfsels.

“This is how to contemplate our conditioned existence in this fleeting world:
Like a tiny drop of dew, or a bubble floating in a stream;
Like a flash of lightning in a summer cloud,
Or a flickering lamp, an illusion, a phantom, or a dream.
So is all conditioned existence to be seen.”

― The Buddha, The Diamond Sutra
“Absorb what is useful, discard what is not, add what is uniquely your own.”
— Bruce Lee

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #43 Gepost op: 02-01-2022 10:40 »
Dat er zaken jammer gevonden worden, daar is op een forum geen ontkomen aan. Als er iemand een onderwerp aansnijdt, en er daar even later een 'algemene reactie' op komt, dan is het toch niet zo raar die reactie te zien als een reactie op het bovenstaande?

Ik haal het onderwerp aan "het niet van de wereld zijn", ik geef er handen en voeten aan dat dit niet gaat om het tijdelijke, vergangkelijke, lichamelijke, geestelijke menselijke dat zich sowieso in de wereld afspeelt, en dan krijg je onderstaande. Op wat anders kan die reactie van BA dan wel slaan? 

We zijn volledig van deze wereld, zoals Siebe stelt. De ontkenning daarvan, dat dit niet zo zou zijn, is een ander (vals) houvast, een geloof dat je niet van deze wereld zou zijn. Iedereen zoekt in geestelijke zin houvast, ook zij die beweren dat er geen houvast is. Het is precies hetzelfde verhaal, maar dan omgekeerd. Wat je ontkent, erken je. Je staat alleen nu op je kop.

Ik blijf gewoon geduldig verduidelijken dat er niets hoeft ontkend te worden, en verduidelijken waar de uitspraak dan echt over gaat. Dit mag gerust een andere visie zijn, naast die van BA of die van Siebe, of die van Bodhiboom. Als die visie ingekleurd gaat worden met de eigen kleurpotloden zoals daar zijn: een hoopvol ideaal, ideale blabla toestanden, iets wat een mens er van kan brouwen, een cynische redenering, ... . Dan zal ik dat...

...zolang ik er het geduld voor blijf opbrengen, altijd blijven rechtzetten, niet om iemand te overtuigen, gewoon voor wat het waard is, gewoon voor de duidelijkheid, voor die wat het toevallig wel iets doet of vatten kan, zodat dezen een optie hebben, in plaats dat dat hen dit afgepakt wordt door iemands eigen verhaal die er is op gelegd.

En hetgeen er van gemaakt wordt ("een hoopvol ideaal, ideale blabla toestanden, iets wat een mens er van kan brouwen, een cynische redenering") mag dan toch wel rechtgezet worden? Ik begrijp niet wat daar nu zo jammer aan is? Jullie mogen het mij altijd verduidelijken hoor.

Voorst wordt er dan ook nog uitgegaan dat er iets als zoete broodjes moet aangenomen worden. Waar wordt dit allemaal vandaan gehaald vraag ik mij dan af.

Deze optie zomaar aannemen doet niets.

En natuurlijk wordt BA's inbreng op prijs gesteld. Waar het zijn visie en mening is, mag dit gerust bestaan en gedeeld worden, naast de vele andere visies, heel graag zelfs. Waar er de visie van een ander ingekleurd gaat worden, mag dit gewoon rechtgezet worden.
« Laatst bewerkt op: 02-01-2022 10:46 door Steve »

lushan3

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #44 Gepost op: 02-01-2022 11:01 »
Dat er zaken jammer gevonden worden, daar is op een forum geen ontkomen aan. Als er iemand een onderwerp aansnijdt, en er daar even later een 'algemene reactie' op komt, dan is het toch niet zo raar die reactie te zien als een reactie op het bovenstaande?

Ik haal het onderwerp aan "het niet van de wereld zijn", ik geef er handen en voeten aan dat dit niet gaat om het tijdelijke, vergangkelijke, lichamelijke, geestelijke menselijke dat zich sowieso in de wereld afspeelt, en dan krijg je onderstaande. Op wat anders kan die reactie van BA dan wel slaan? 

We zijn volledig van deze wereld, zoals Siebe stelt. De ontkenning daarvan, dat dit niet zo zou zijn, is een ander (vals) houvast, een geloof dat je niet van deze wereld zou zijn. Iedereen zoekt in geestelijke zin houvast, ook zij die beweren dat er geen houvast is. Het is precies hetzelfde verhaal, maar dan omgekeerd. Wat je ontkent, erken je. Je staat alleen nu op je kop.

Ik blijf gewoon geduldig verduidelijken dat er niets hoeft ontkend te worden, en verduidelijken waar de uitspraak dan echt over gaat. Dit mag gerust een andere visie zijn, naast die van BA of die van Siebe, of die van Bodhiboom. Als die visie ingekleurd gaat worden met de eigen kleurpotloden zoals daar zijn: een hoopvol ideaal, ideale blabla toestanden, iets wat een mens er van kan brouwen, een cynische redenering, ... . Dan zal ik dat...

...zolang ik er het geduld voor blijf opbrengen, altijd blijven rechtzetten, niet om iemand te overtuigen, gewoon voor wat het waard is, gewoon voor de duidelijkheid, voor die wat het toevallig wel iets doet of vatten kan, zodat dezen een optie hebben, in plaats dat dat hen dit afgepakt wordt door iemands eigen verhaal die er is op gelegd.

En hetgeen er van gemaakt wordt ("een hoopvol ideaal, ideale blabla toestanden, iets wat een mens er van kan brouwen, een cynische redenering") mag dan toch wel rechtgezet worden? Ik begrijp niet wat daar nu zo jammer aan is? Jullie mogen het mij altijd verduidelijken hoor.

Voorst wordt er dan ook nog uitgegaan dat er iets als zoete broodjes moet aangenomen worden. Waar wordt dit allemaal vandaan gehaald vraag ik mij dan af.

Deze optie zomaar aannemen doet niets.

En natuurlijk wordt BA's inbreng op prijs gesteld. Waar het zijn visie en mening is, mag dit gerust bestaan en gedeeld worden, naast de vele andere visies, heel graag zelfs. Waar er de visie van een ander ingekleurd gaat worden, mag dit gewoon rechtgezet worden.

Beste Steve, ik denk dat je toch een denkfout maakt. En je schrijft opnieuw een hele verdedigingslinie met citaten van onder andere mij om aan te tonen dat ik toch een soort insinuator zou zijn. En dat je daar jou legitieme zegje tegenover zet. Ik denk dat je het nu nog erger aan het maken bent. Dat ik zaken schrijf, die linea recta tegen jouw persoonlijke bevindingen ingaan, trek je je blijkbaar ook nogal persoonlijk aan.

Laten we het volgende afspreken, althans, ik ga dat doen. Wanneer ik specifiek een kritiekpunt heb op iets wat jij geschreven heb, zal ik je naam er duidelijk bij vermelden, dat ik het bijvoorbeeld met jou over dat-en-dat niet eens ben, en waarom. Gesteld dat ik hier verder nog wat ga schrijven. Daardoor kunnen we vermeende insinuaties denk ik grotendeels voorkomen. Mocht je dan toch nog iets tegenkomen wat je niet prettig vind, stuur me dan bijvoorbeeld een persoonlijk bericht via dit forum.

Voor de rest blijf ik het jammer vinden dat je nu opeens zo heftig uit de panty gaat en je specifiek op mij gaat richten. Schrijf ik dan zulke vreselijke dingen? Ik zie niet dat ik me anders opstel, als dat ik voorheen eigenlijk ook al deed.

Ik heb geenszins de intentie om hier een soort intrigant te spelen, om mensen via insinuaties op slinkse wijze uit de tent te lokken. Dat is gewoon erg laag en zeer beneden mijn menselijke waardigheid.

Hopelijk heb ik zo weer voldoende uitgelegd. Een fijne dag!

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #45 Gepost op: 02-01-2022 11:09 »
Dat ik Steve niet beschouw als een weter, klinkt misschien niet leuk, maar het lijkt er een beetje op dat als ik (of anderen) niet in lijn spreken van de bijzondere boodschap van Steve, je dan zo ongeveer met oogkleppen op op dit forum participeert.

Ik ben maar wat blij dat je mij niet als een weter beschouwt. Waar ik gewoon naar verwijs als optie heeft niets met weten te maken. Ik heb er niets mee als iemand in een bepaalde lijn van iemand anders gaat spreken, of dat nu in mijn of iemand anders lijn is. Dat brengt geen zoden aan de dijk, integendeel. Het verblijd mij wel als er herkenning optreedt. In de herkenning valt immers de opdeling tussen boodschapper en ontvanger weg, dat is helemaal iets anders. In de herkenning wordt er geen iemand die iets zegt erkend, maar wat er gezegd wordt gevat, waarbij het belang op de boodschapper helemaal komt te vervallen. Pas zo kan er herkenning optreden. Maar het hoeft ook niet:

Als je graag wenst dat mensen met de neus dezelfde richting in gaan staan, analoog aan de boodschap van Steve, dan betekent dat dat je mensen op je forum wilt die in een bepaalde richting geloven

Daar stuurt hier niemand op aan. Integendeel, als er iemand mij naar de mond zou gaan praten, dan zou ik daar even zo op reageren als op dat iemand zijn eigen dingen in mijn mond gaat leggen. Beiden zijn nefast. Als iemand daadwerkelijk herkenning vindt in waar naar verwezen wordt en niemands weten of bezit is, dat is een heel andere zaak. Daar is niets nefast aan. Maar ook dat hoeft niet. Gebeurt het niet: gewoon de prullemand in. Gebeurt dit bij een ander zijn verwijzingen, zij het Adyashanti, Nisargadatta, Theravada, Mahayana, Advaita of nog andere a's, zij het BA, Gouden middenweg, Siebe, Bodhiboom, Vrij, ... dan is dit even fijn.

Niemand daarvan hoeft bijzonder te zijn. Er treedt herkenning op of niet. Erkenning heeft niemand nodig, integendeel.

Ik weiger om me in een bepaald keurslijf te laten passen, ik heb namelijk mijn eigen zienswijze en ervaring.

Ik hoop dat je dit nooit zal doen, niemand niet. Niemand vraagt dit ook, in sektes wordt dat gevraagd ja. Hier gaat het om delen, verwijzen, het doet jou iets of niet. Enkel, als de verwijzing bijgekleurd gaat worden met de eigen kleurpotloden, dan kan je daar reactie op verwachten en zo is het goed.


Als die niet op prijs wordt gesteld, rest mij weinig meer dan te zwijgen.

Wat ik zelf niet doe (zwijgen) zal ik ook nooit verwachten van een ander.
;)


Ik wens eenieder een mooie voortzetting op dit forum en een gezond en inspirerend 2022.

Hetzelfde!

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2386
Re: Wat het ego is...
« Reactie #46 Gepost op: 02-01-2022 11:29 »
Beste Steve, ik denk dat je toch een denkfout maakt. En je schrijft opnieuw een hele verdedigingslinie met citaten van onder andere mij om aan te tonen dat ik toch een soort insinuator zou zijn. En dat je daar jou legitieme zegje tegenover zet. Ik denk dat je het nu nog erger aan het maken bent. Dat ik zaken schrijf, die linea recta tegen jouw persoonlijke bevindingen ingaan, trek je je blijkbaar ook nogal persoonlijk aan.

Laten we het volgende afspreken, althans, ik ga dat doen. Wanneer ik specifiek een kritiekpunt heb op iets wat jij geschreven heb, zal ik je naam er duidelijk bij vermelden, dat ik het bijvoorbeeld met jou over dat-en-dat niet eens ben, en waarom. Gesteld dat ik hier verder nog wat ga schrijven. Daardoor kunnen we vermeende insinuaties denk ik grotendeels voorkomen. Mocht je dan toch nog iets tegenkomen wat je niet prettig vind, stuur me dan bijvoorbeeld een persoonlijk bericht via dit forum.

Voor de rest blijf ik het jammer vinden dat je nu opeens zo heftig uit de panty gaat en je specifiek op mij gaat richten. Schrijf ik dan zulke vreselijke dingen? Ik zie niet dat ik me anders opstel, als dat ik voorheen eigenlijk ook al deed.

Ik heb geenszins de intentie om hier een soort intrigant te spelen, om mensen via insinuaties op slinkse wijze uit de tent te lokken. Dat is gewoon erg laag en zeer beneden mijn menselijke waardigheid.

Hopelijk heb ik zo weer voldoende uitgelegd. Een fijne dag!

:D

Wat mij betreft is het al lang duidelijk, wat jou betreft ook.
En zo is het goed.
Let the forum go on...
;)

Ook nog een prettige dag.

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1295
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Wat het ego is...
« Reactie #47 Gepost op: 02-01-2022 12:59 »
Het is fijn dat je het zo opneemt voor Steve. Dat is een keuze. Je ziet in hem blijkbaar iemand met inzicht, een weter.

Dat is legitiem, ik heb daar verder geen oordeel over. Het zegt ook iets over jou en over wat je belangrijk vindt op dit forum.

Mijn boodschap is anders, maar wellicht net zo legitiem. Dat ik Steve niet beschouw als een weter, klinkt misschien niet leuk, maar het lijkt er een beetje op dat als ik (of anderen) niet in lijn spreken van de bijzondere boodschap van Steve, je dan zo ongeveer met oogkleppen op op dit forum participeert.

Dat is ook een keuze, de keuze van bijzondere getuigenissen, van zij die weten, of menen te weten.

Ik ben daar kritisch op. Ik neem dat niet zomaar aan voor zoete koek. Als je graag wenst dat mensen met de neus dezelfde richting in gaan staan, analoog aan de boodschap van Steve, dan betekent dat dat je mensen op je forum wilt die in een bepaalde richting geloven, de richting van bijzondere mensen als Steve. Ik zie op dit forum geen bijzondere mensen, hooguit zij die proberen een bepaalde zienswijze of ervaring te beschrijven. Daar kun je het mee eens zijn, of niet. Al dan niet op grond van de eigen ervaring. Ik weiger om me in een bepaald keurslijf te laten passen, ik heb namelijk mijn eigen zienswijze en ervaring.

Als die niet op prijs wordt gesteld, rest mij weinig meer dan te zwijgen.

Ik wens eenieder een mooie voortzetting op dit forum en een gezond en inspirerend 2022.

Bij wat jij al op dit forum hebt geschreven is al heel vaak de ogen gegaan. Ik heb dat ook al vaak naar jou toe kenbaar gemaakt.
Alles dat toedraagt tot bevrijding, emancipatie, overwinning enz. enz. is welkom.

Streven naar bevrijding kan zwaar psychologisch belastend zijn, een voorwerp van begeerte dat onbereikbaar is. Bevrijding in de gedaante van supermanachtige proporties en dan het gewone dagelijkse leven en het ervaren van dit gewone.
Niet willen boos worden en toch boos worden en de teleurstelling hieromtrent.

Bevrijding en een discussieforum is geen makkelijke opdracht.
Iedereen overtreedt de ongeschreven regels van het forum.
Regels die men wel heeft voor de ander en waar men zich zelf niet aan kan houden. De eisen die men stelt aan de ander en waar men zelf niet aan kan voldoen.

Het zou fijner zijn als ik neutraal en gelijkmoedig de teksten kan lezen en neutraal, objectief, gelijkmoedig kan reageren.
En ik denk dat iedereen dat ook probeert te doen.

Ik probeer op een vrije manier de teksten te lezen, zonder oordeel, veroordeling of beoordeling.
Lukt dat ? Absoluut niet.
Stoort mij dat? Ja dat stoort mij.
Kan ik er mee leven ?
Ik moet het wel loslaten ander is het ondraaglijk.
Ervaar ik het als  bevrijdend om de teksten te lezen zonder oordeel, veroordeling of beoordeling ?
Het is een aandachtspunt dat ik koester en waar ik veel van verwacht.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

lushan3

  • Gast
Re: Wat het ego is...
« Reactie #48 Gepost op: 02-01-2022 14:04 »
Het is fijn dat je het zo opneemt voor Steve. Dat is een keuze. Je ziet in hem blijkbaar iemand met inzicht, een weter.

Dat is legitiem, ik heb daar verder geen oordeel over. Het zegt ook iets over jou en over wat je belangrijk vindt op dit forum.

Mijn boodschap is anders, maar wellicht net zo legitiem. Dat ik Steve niet beschouw als een weter, klinkt misschien niet leuk, maar het lijkt er een beetje op dat als ik (of anderen) niet in lijn spreken van de bijzondere boodschap van Steve, je dan zo ongeveer met oogkleppen op op dit forum participeert.

Dat is ook een keuze, de keuze van bijzondere getuigenissen, van zij die weten, of menen te weten.

Ik ben daar kritisch op. Ik neem dat niet zomaar aan voor zoete koek. Als je graag wenst dat mensen met de neus dezelfde richting in gaan staan, analoog aan de boodschap van Steve, dan betekent dat dat je mensen op je forum wilt die in een bepaalde richting geloven, de richting van bijzondere mensen als Steve. Ik zie op dit forum geen bijzondere mensen, hooguit zij die proberen een bepaalde zienswijze of ervaring te beschrijven. Daar kun je het mee eens zijn, of niet. Al dan niet op grond van de eigen ervaring. Ik weiger om me in een bepaald keurslijf te laten passen, ik heb namelijk mijn eigen zienswijze en ervaring.

Als die niet op prijs wordt gesteld, rest mij weinig meer dan te zwijgen.

Ik wens eenieder een mooie voortzetting op dit forum en een gezond en inspirerend 2022.

Bij wat jij al op dit forum hebt geschreven is al heel vaak de ogen gegaan. Ik heb dat ook al vaak naar jou toe kenbaar gemaakt.
Alles dat toedraagt tot bevrijding, emancipatie, overwinning enz. enz. is welkom.

Streven naar bevrijding kan zwaar psychologisch belastend zijn, een voorwerp van begeerte dat onbereikbaar is. Bevrijding in de gedaante van supermanachtige proporties en dan het gewone dagelijkse leven en het ervaren van dit gewone.
Niet willen boos worden en toch boos worden en de teleurstelling hieromtrent.

Bevrijding en een discussieforum is geen makkelijke opdracht.
Iedereen overtreedt de ongeschreven regels van het forum.
Regels die men wel heeft voor de ander en waar men zich zelf niet aan kan houden. De eisen die men stelt aan de ander en waar men zelf niet aan kan voldoen.

Het zou fijner zijn als ik neutraal en gelijkmoedig de teksten kan lezen en neutraal, objectief, gelijkmoedig kan reageren.
En ik denk dat iedereen dat ook probeert te doen.

Ik probeer op een vrije manier de teksten te lezen, zonder oordeel, veroordeling of beoordeling.
Lukt dat ? Absoluut niet.
Stoort mij dat? Ja dat stoort mij.
Kan ik er mee leven ?
Ik moet het wel loslaten ander is het ondraaglijk.
Ervaar ik het als  bevrijdend om de teksten te lezen zonder oordeel, veroordeling of beoordeling ?
Het is een aandachtspunt dat ik koester en waar ik veel van verwacht.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet zo helemaal goed begrijp waar je op doelt. Je uitleg is in mijn beleving nogal troebel. Maar het zij zo, dat is verder mijn probleem. Ik snap dat je als forumbeheerder en deelnemer (twee accounts) meedoet aan de discussie. Maar je hebt immers ook twee petten op, misschien dat je daaraan refereert (?). Dat is legitiem, als ik het tenminste goed begrijp. Je hebt de macht hier om welke bijdrage dan ook te verwijderen, je kunt zelfs op allerlei manieren ingrijpen. Ik zeg niet dat je dat doet, maar je zit op de stoel van forumeigenaar, waardoor je je in mijn optiek beter kunt onthouden van het opspelden van medailles. Je hebt de neiging om wat voetstukken te plaatsen, ik neem waar dat je de boodschap van Steve hoog hebt zitten. Prima, niks mis mee, maar ik zou als ik in jouw schoenen zou staan toch wat objectiever proberen te participeren, anders loop je de kans dat er meer chaos ontstaat dan dat je misschien zou willen. Maar zo zie ik het, hoe jij het beschouwt is verder aan jou.

Je refereert ook aan de supermanachtige vorm van spiritualiteit. Helaas ben ik die vaak tegen gekomen, ook op dit forum. Die inbeelding van weten, van het allerhoogste inzicht is één van de grootste illusies van de mens. Een mens die meent dat hij van alles kan doen, tot van alles in staat is, zuiver en alleen omdat hij denkt dat hij het kan. Op grond van allerlei bijzondere inzichten. Maar in werkelijkheid doet niemand wat, mensen gedragen zich als geconditioneerde machines. Niemand ontkomt daaraan. Bevrijding is zwaar, loodzwaar, dat ben ik meteen met je eens. Omdat je tegen jezelf in moet gaan, jezelf moet waarnemen, kijken hoe je reageert op de ander, kritiek verdragen. Vaak is het de ander, die de hoofdfout van iemand kan zien, zelf is men daar meestal volledig blind voor. De mens is een ingewikkeld wezen, die zich van alles inbeeldt, vooral omtrent zijn positie in de wereld en ook op een forum als dit.

Misschien zit ik er helemaal naast, met wat ik op dit forum schrijf, wellicht leef ik volledig in de illusie dat er toch iets te bereiken valt, terwijl dat niet het geval is. De mens, ik (?) leeft in talloze persoonlijke denkbeelden omtrent zichzelf en de wereld. Maar waarheid is daarin eigenlijk nauwelijks of niet te vinden. Over het algemeen overschat de mens zijn eigen capaciteiten, of andersom onderschat men zichzelf. Het is om het even, omdat het beiden zuiver mechanische impulsen zijn, die een persoon volledig de verkeerde kant op zal laten gaan, in weerwil van wat we bevrijding noemen.

Ik vermoed dat je mij maar een lastig figuur vindt. Je hebt me zelfs in het verleden specifieke forumbeperkingen opgelegd, omdat je meende dat ik me kinderachtig gedroeg, met show en boosheid steeds vertrokken ben van dit forum en vervolgens terug ben gekeerd. Ik ga dat niet opnieuw uitwerken, maar ik begrijp dat je op je hoede bent voor dat ik mogelijk stampij zou kunnen veroorzaken. Ik weet niet of je dit zo ervaart, maar ik zou me er iets bij voor kunnen stellen. Maar we zijn nu verder in de tijd, en ik ben een persoon die in bepaald opzicht in het verleden wanhopig was en zelfs ernstig onder dit forum heb geleden. Dat is één van de redenen waarom ik diverse malen ben vertrokken, en teruggekeerd. Met instemming van de vorige forumbeheerder. Je kunt dat beschouwen als een duiveltje in een doosje, die onverwacht weer komt en gaat, juist als je het niet verwacht. Inmiddels lijd ik allang niet meer onder dit forum en de wijze waarop men soms met elkaar omgaat. Je zegt het zelf al dat het niet gemakkelijk is, misschien kun je je enigszins indenken dat ik het hier ooit zwaar heb gehad. Voor mijn gevoel heb ik behoorlijk onder vuur gelegen. Of dat aan mijzelf heeft gelegen, wellicht…

Ik ben bloedserieus bezig geweest met spiritualiteit, dat heeft mij onder andere nogal laten struikelen. Ik ben geen heilige, eerder een mens als iedereen. Met fouten en gebreken, met verkeerde inschattingen en ga zo maar door. Ik heb al aangegeven dat ik liever iemand zie, die littekens op zijn ziel heeft, die valt, opstaat, struikelt en weer verder gaat dan dat ik de mooie presentator loop uit te hangen. Al dan niet op dit forum. Je stelt verder dat er forumregels worden overschreden, door wie dan ook. Daaraan ontkom je nooit, omdat mensen wispelturiger zijn dan forumregels. Natuurlijk ben ik het er absoluut mee eens, dat deelnemers aan dit forum fatsoenlijk met elkaar om gaan. Maar zelfs dat is een hoge eis, want als mensen onder sociale druk komen te staan, kunnen ze soms rare bokkesprongen doen. En later hebben ze er vaak weer spijt van. Ik zou zo zeggen: bied gewoon je excuses aan. Ik heb al vaker gezegd, en ik zeg dat nogmaals: als ik onverhoopt iemand heb gekwetst, wie dan ook, dan bied ik alsnog mijn diepe verontschuldigingen aan. Ik herhaal dat ik geen heilige ben, maar ik ben ook naarstig zoekende geweest. En eerlijk gezegd ben ik nog steeds niet aangekomen, omdat een mensenleven immers onafgebroken onderweg is.

Mocht je twijfelen aan mijn authentieke en eerlijke intenties, dan hoor ik dat graag. Ik verklaar echter bij deze, dat ik absoluut niet de intentie heb om anderen onderuit te halen, te kwetsen, belachelijk te maken, te insinueren, en ga zo nog maar een tijdje door. Besef dat we allemaal in ons eigen menszijn zitten, en dat we feilbaar zijn tot op het bot. Dus ik zal ongetwijfeld zaken fout hebben gezegd hier, onbedoeld wellicht mensen hebben beledigd. Maar dat geldt voor iedereen, en niet alleen voor mij. Omdat we immers allen mensen zijn. In sociale relaties, dus ook op een forum als dit, gaat er regelmatig wat fout. Omdat mensen tenslotte mensen zijn en de boodschap van de ander op een verkeerde manier kunnen interpreteren. Dat doet men niet bewust, het anders opvatten van een boodschap heeft te maken met hoe je zelf in het leven staat, wat je hebt meegemaakt en wat je denkt te weten.

Het kan dus zijn dat we volledig langs elkaar heen praten, en dat kan mogelijk ook irritatie opwekken. Hoe het ook zij, ik wil – voor zover ik op dit forum participeer – gewoon vertellen wat mijn ervaringen zijn. Daarbij ben ik het soms niet eens met een ander; of ik daarin eigenzinnig ben? Wellicht. Misschien zelfs tegen beter weten in, kan de indruk bij anderen zijn. Maar als je een rijk forum wilt, met veel verschillende gezichtspunten, lijkt het me handig dat er ook andere gezichtspunten zijn dan alleen die van bepaalde personen hier, waarvan jij de boodschap volledig in lijn vindt zijn van het boeddhisme. Besef dat wat jij vindt als forumbeheerder ook maar een mening, gezichtspunt of interpretatie is. Als je de boodschap van Steve geweldig vindt, mijn zegen heb je. Ik vind Steve vaak eerlijk en authentiek, maar niet altijd. Dat zal hij van mij ongetwijfeld ook vinden. Prima, niks mis mee. Maar ik respecteer Steve (of wie dan ook) hier op dit forum. En dat fatsoenlijk reageren op dit forum lijkt me de belangrijkste forumregel om naar te streven. Dat dit niet altijd lukt, dat zij zo. Als je daar wakker van zou moeten liggen, ook als forumbeheerder, dan heb je inderdaad geen leven.

Dus, dit is hoe ik er over denk. Ik herhaal dat mijn intenties zo zuiver mogelijk proberen te zijn. Dat ik daarin soms faal, is evident. Niemand is een superspiritueel heilige, dus ik ook niet. We zijn allemaal mensen, en ik heb al eerder aangegeven dat ik hier niemand ervaar die meer bijzonder is dan de ander. Kom van dat voetstuk af, als je daar al op staat. Wees gewoon een mens, met fouten, gebreken, verdriet, pijn en lijden. Dat is denk ik meer in lijn met het boeddhisme dan welk allerhoogste inzicht dan ook.

Offline Vrij

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Boeddha Forumganger
  • *
  • Berichten: 207
Re: Wat het ego is...
« Reactie #49 Gepost op: 02-01-2022 18:43 »
gewoon een mens, met fouten, gebreken, verdriet, pijn en lijden.  in zicht .

 :)

 


Laatste berichten

[Filosofie , Metafysica, multi- en interreligieuze dialoog] Re: BDE's, geloof, ontwaken by Bodhiboom Vandaag om 13:55
[Filosofie , Metafysica, multi- en interreligieuze dialoog] Re: BDE's, geloof, ontwaken by Steve Vandaag om 12:33
[Filosofie , Metafysica, multi- en interreligieuze dialoog] Re: ik-bewustzijn en zo-bewustzijn by Gouden middenweg & de wilde natuur Vandaag om 11:31
[Filosofie , Metafysica, multi- en interreligieuze dialoog] Re: BDE's, geloof, ontwaken by Steve Vandaag om 09:02
[Filosofie , Metafysica, multi- en interreligieuze dialoog] Re: BDE's, geloof, ontwaken by Bodhiboom Gisteren om 18:31
Powered by EzPortal