Auteur Topic: Het verlangenloze, tekenloze, niet-neigende, ongerichte  (gelezen 69 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline the innerspace

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 457
'Monniken, er is een Ongeborene, Ongewordene, Ongemaakte, Onsamengestelde.
Als dit Ongeborene... (fragment uit Udana 8.3)

https://suttacentral.net/ud8.3/en/anandajoti

Batchelor zegt hierover: "Deze gezaghebbende stelling over een transcedente werkelijkheid die aan de voorwaardelijke wereld voorbij gaat, staat op gespannen voet met het opschorten van oordelen en argwaan ten aanzien van het ultieme, zoals dat elders in diezelfde teksten wordt bepleit."

Ik ben hier wat mee bezig. Voor mij is de Dhamma zo niet direct zichtbaar. Niet als het ongeborene, ongemaakte, en onsamengestelde. Ik heb er wel gevoel bij maar het is nog te filosofisch, in de zin van...hoezo weet ik dat iets ongeboren is, ongemaakt, onsamengesteld...zie ik dat echt, ken ik dat echt zo, weet ik dit?
Nee.

Voor mij wordt de Dhamma rechtstreekser zichtbaar in termen die denk ik op hetzelfde neerkomen maar voor mij minder filosofisch zijn. Misschien voor jullie ook wel?

De termen zijn: Het tekenloze, het verlangenloze, het lege, en het niet neigende of ongerichte.
Daar kan ik veel directer contact mee maken, dat hoeft niet bevraagt te worden.

Het zijn ook aanduidingen voor het ongeconditioneerde.

In ons is al een domein/sfeer (hoe zeg je zoiets) van het verlangenloze, ongerichte, niet-neigende, tekenloze.

Richting, neiging, teken, verlangen is meer bijzaak. Dat is iets dat voorwaardelijk ontstaat en verdwijnt.

Wat ik de Pali sutta's zie beschrijven is dat een geest die Nibbana heeft gerealiseerd die is, als het ware, helemaal in dat tekenloze, verlangenloze, ongerichte, niet neigende ondergedompeld. Waarnemingen wekken niet afkeer of voorkeur op. De geest rent er niet achteraan, gaat er niet naar uit, pakt het niet vast. Blijft in het ongerichte en niet-neigende.

Je kunt hier (in ieder geval) op twee manier komen geven de Pali sutta's aan:

-via de weg van verstilling, via jhana, arupa jhana en sannavedayitanirodha. Dit is een weg die niet voor iedereen is weggelegd. Niet iedereen is een goede mediteerder, kan zich goed concentreren en kan lichamelijke en geestelijke formaties zo kalmeren dat je in hele subtiele staten terecht komt en zelfs de beeindiging van alle mentale activiteit, alle cognitie, kunt meemaken. Ik denk dat Zenners dit noemen: het wegvallen van lichaam en geest. Wie dat laatst meemaakt, en met wijsheid beziet, daar kunnen de asava's eindigen. Als dan waarnemingen en gevoelens terugkomen, hou je een soort na-ijl contact met het lege , het tekenloze, het niet-neigende, het ongerichte. Als je asava's zijn beeindigd en dus helemaal in dat verlangenloze en ongerichte verkeert, heb je het Nibbana in dit leven gerealiseerd.
Maar in je ervaring is dat ongerichte, niet-neigende, tekenloze, verlangenloze niet iets nieuws! Het is iets wat je allang kent. Je bent aangekomen bij waar je altijd al was.

Het is denk ik echt belangrijk te beseffen, meen ik (sorry voor mijn vuur) dat dit echter niet DE weg is naar Nibbana, sterker, het is duidelijk uit de praktijk dat deze weg ook maar voor weinig mensen is weggelegd.

-de tweede weg is de weg via inzicht-meditatie. Je hoeft niet in een bepaalde staat te zijn, dat kan maar hoeft niet. Alles wat je ervaart bezie je als anicca, dukkha en anatta. Je krijgt er gevoel voor dat het komt en gaat, vergankelijk is, niet onder controle. Dat wat ontstaat en tijdelijk is niet zaligmakend. Het komt en gaat.
Je krijgt er gevoel voor dat het weinig zin heeft dit onder controle willen hebben en houden want dat kan niet. Je krijgt er gevoel voor dat al het geconditioneerde niet zaligmakend is. Je kunt wel genot najagen met het is ook zo weer weg en je begint ook de nadelen van deze jacht meer en meer te zien.
De wil om alles te controleren en naar je zin te handhaven ga je zien als onnuttig, als onvoordelig, als onheilzaam. Net als het zoeken van zaligheid en heil in al dat geconditioneerde, want immers, het komt en gaat.

Hoe meer gevoel je hiervoor ontwikkelt, hoe meer je het verlangenloze, tekenloze, ongerichte en niet-neigende ook binnengaat. De geest komt meer thuis, rent ook niet meer als een dolle alles achterna, er is meer wijsheid in ontstaan nu. Als het rennen helemaal gestopt is, de dorst, de honger, is je hart bevrijd van zijn hartstocht. Je bent aangekomen waar je altijd al was, bij het verlangeloze, tekenloze, niet-neigende, ongerichte.

Zoals de Pali sutta's aangeven start alles met het inzicht dat alles wat ontstaat ook weer eindigt...moeilijker is het niet. Kun je echt aangename gevoelens vasthouden, geluk, blijdschap, optimisme, pessimisme, mentale staten etc?

Beide wegen komen samen in dezelfde realisatie.

In de Pali overlevering geeft de Boeddha aan dat het niet nodig is om allerlei uiterst subtiele tijdelijke staten binnen te kunnen gaan om bevrijding te realiseren.
Mensen die dat wel kunnen worden lichaamsgetuigen genoemd.

Ik denk dat dit een heel belangrijk punt is. We moeten oppassen, vind ik, met de cultus van speciale ervaringen of exotische doorbraken. Dingen die vrijwel geen mens meemaakt. Het gevaar van deze cultus is dat die speciale ervaringen of doorbraken eigenlijk belangrijker worden dan de vruchten, belangrijker dan werkelijke realisatie, namelijk het volledig ontwortelen van tanha, asava, anusaya en alle kilesa. Daar zou de nadruk op moeten liggen.


 


Laatste berichten

[Denk je het of weet je het...] Re: Innerlijke wijsheid by Bodhiboom Vandaag om 03:54
[Denk je het of weet je het...] Re: Innerlijke wijsheid by Buddha Amitabha Gisteren om 17:25
[Denk je het of weet je het...] Re: Innerlijke wijsheid by the innerspace Gisteren om 17:01
[Denk je het of weet je het...] Re: Innerlijke wijsheid by Bodhiboom Gisteren om 16:14
[Denk je het of weet je het...] Re: Innerlijke wijsheid by Bodhiboom Gisteren om 15:46
Powered by EzPortal