De directe, onomkeerbare realisatie van de ultieme waarheid

[ervaringsgetuige]

Vrienden,

Zes jaar geleden is "het" gebeurd met mij.

In de context van Nisargadatta Maharaj (en bredere non-duale tradities zoals Advaita Vedanta) verwijst "het gebeurde" – of de "definitieve realisatie" – naar een radicale verschuiving in bewustzijn, een plotselinge doorbraak die de illusie van een separate, individuele "ik" (het ego of de doener) doorprikt. Het is geen mystieke ervaring, geen tijdelijke verlichting of een hoogtepunt van meditatie, maar een permanente erkenning van de non-dualiteit: dat er nooit een afgescheiden entiteit was, en dat alles (inclusief het individu) slechts een tijdelijke verschijning is in het ene, ongedeelde bewustzijn (het Absolute, of Sat-Chit-Ananda).

Wat is "het" precies?

Nisargadatta beschrijft dit niet als iets dat "toegevoegd" wordt, maar als het wegvallen van alles wat niet-waar is. Het is de directe, onomkeerbare realisatie van de ultieme waarheid: er is alleen bewustzijn, zonder subject of object, zonder tijd of ruimte.

Nisargadatta beschreef het als een plotselinge “klap” of “explosie” — waarin zelfs het laatste centrum, het “Ik ben” weg viel.

Ik herken dat uit mijn eigen ervaring.
De totaliteit gebruikt blijkbaar wat ze wil/ een guru, een koan, een levenslange praktijk, of een molecule. 

[lang kwaat]

Wat mij betreft is dit Bijbelfragment echt waar:

"Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal. Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn"

Voor mezelf leeft het zo. Het is voor mij echt waar dat je als mens/hart zonder liefde werkelijk alleen maar hol bent, leeg.
Ik zie in de Boeddha ook iemand die wel de liefde had om anderen te willen helpen. En hij zette desnoods opzij te vertellen wat waar is, als dat niet voordelig en welkom zou zijn voor iemand.
Dat kan alleen iemand met liefde doen en oprechte betrokkenheid bij andermans welzijn. Wat mij betreft is dit ook een kenmerk van leraarschap en authentieke realisatie.

De Pali teksten en ook latere tradities leren dat je nooit alleen op wijsheid alleen het spirituele Pad moet gaan maar ook altijd betrokken moet zijn en blijven met je hart bij het welzijn van anderen. Misschien voel jij dit ergens ook wel, en is alles wat je doet niet alleen maar aandacht-zoekerij, maar het komt niet goed uit de verf vind ik dat je anderen ook wilt helpen en begeleiden. 
Je lijkt meer te zoeken naar bevestiging, erkenning, waardering.

 Ik geloof zelf dat dit de diepste menselijke behoefte is ook. Heel normaal, enorm hardnekkig. Ik geloof zelf dat dit de praktische betekenis is van asmi mana. Zelf-bevestigend bezig zijn. Er is niet alleen een eigenwaan 'Ik ben" maar de teksten spreken in 1 adem ook over het verlangen 'Ik ben' en de onderliggende neiging 'Ik ben'. Voor mij leeft dit zo dat er in ons een heel diep oer-verlangen zit, al meteen vanaf de geboorte van kracht, zeer intens, om onszelf centraal te stellen en aandacht, genegenheid, op te eisen. Een baby doet dat al.
Dat is als het ware de echte praktische betekenis van jezelf ervaren als het centrum van het heelal. Alles draait om jou. Dat is wat eigenwaan, asmi mana, op een praktische manier betekent vind ik.

Ik vind niet dat het oer-verlangen in ons naar gezien worden, ons bestaan erkend etc. veroordeeld moet worden maar gezien. Het is natuurlijk altijd een kwestie geweest van overleven.
Want als je als baby niet gezien en gehoord wordt, en niet de bevestiging krijgt dat anderen weten dat je bestaat, dan ga je er aan. Voor een mens is niks harder nodig dan de geruststelling dat anderen je zien, horen, je liefhebben, je bestaan erkennen. Ik geloof dat ook dit liefde vereist en geen veroordeling.

Er is vrijwel nooit iets wat echt zuiver is en blijft, omdat dit diepe verlangen alles altijd maar weer kaapt. Als je iets voor elkaar krijgt, als je iets goeds doet voor een ander, als je iets leert, jezelf ontwikkeld, kennis en visie, het kaapt speciale ervaringen. Het maakt alles weer tot bezit en voedt het idee van de bezitter, de eigenaar van. Het hart is zo  diep en sterk verlangend, een pijl zit er in.

Ik geloof dat we erg moeten oppassen dat het niet naar ons hoofd stijgt, en het is volgens mij zo goed als zeker dat dat gaat gebeuren ook want het hart blijft vanuit  dat oer-verlangen om gezien, gehoord, erkend te worden, functioneren. Het spirituele pad is duidelijk een pad van valkuilen. Je kunt je zo makkelijk heel speciaal gaan voelen omdat je kennis en visie hebt of ervaringen, ontdekkingen die anderen niet hebben. Maar dat gaat fout.

Wijsheid is wat dit betreft binnen boeddhisme geen kennis van het Absolute maar dat wat het oer-verlangen ook ontmantelt. Dat zie ik duidelijk in de sutta's. Het oer-verlangen zal en blijft alles kapen en zelfs de mooiste en diepzinnigste zaken weten te bederven, en toch weer een smeerboel van maken.
Ik zie een Boeddha die hier welbewust van was. Het hart blijft verlangend. Vooral vanuit het oer-verlangen naar gezien, gehoord, bevestigd te worden in je bestaan, wordt alles weer besmeurd als het ware. Hoe sterk is dit wel niet? Het vraagt om gezien te worden vind ik, niet veroordeeld.

[Gouden middenweg & de wilde natuur]

Vrienden,

Zes jaar geleden is "het" gebeurd met mij.

In de context van Nisargadatta Maharaj (en bredere non-duale tradities zoals Advaita Vedanta) verwijst "het gebeurde" – of de "definitieve realisatie" – naar een radicale verschuiving in bewustzijn, een plotselinge doorbraak die de illusie van een separate, individuele "ik" (het ego of de doener) doorprikt. Het is geen mystieke ervaring, geen tijdelijke verlichting of een hoogtepunt van meditatie, maar een permanente erkenning van de non-dualiteit: dat er nooit een afgescheiden entiteit was, en dat alles (inclusief het individu) slechts een tijdelijke verschijning is in het ene, ongedeelde bewustzijn (het Absolute, of Sat-Chit-Ananda).

Wat is "het" precies?

Nisargadatta beschrijft dit niet als iets dat "toegevoegd" wordt, maar als het wegvallen van alles wat niet-waar is. Het is de directe, onomkeerbare realisatie van de ultieme waarheid: er is alleen bewustzijn, zonder subject of object, zonder tijd of ruimte.

Nisargadatta beschreef het als een plotselinge “klap” of “explosie” — waarin zelfs het laatste centrum, het “Ik ben” weg viel.

Ik herken dat uit mijn eigen ervaring.
De totaliteit gebruikt blijkbaar wat ze wil/ een guru, een koan, een levenslange praktijk, of een molecule. 

Je visie is op diverse punten fundamenteel onjuist.
Ik denk niet dat je al in staat bent tot voldoende zelfreflectie om dat te kunnen inzien.
Je gebruikt slogans, en hoewel een slogan kernen van waarheid kan bevatten blijft het toch een slogan.

je ontkent gewoon of beseft gewoonweg niet dat jij deel uitmaakt van het universum.
Alsof gebeurtenissen enkel jou overkomen zonder dat jij er een rol in speelt.
dat  verkeerde inzicht van jou is ontkennen dat jij deel uitmaakt van het universum.

wat is het hoofddoel van het boeddhisme ?

het (bewust) niet meer veroorzaken van een wedergeboorte in een toestand van onwetendheid.
pas dan is er een eindpunt aan de onwetendheidsspiraal van geboren worden en sterven.

de spirituele zoekers in de tijd van Boeddha waren niet bezig met bliss, geluk, zaligheid of de directe, onomkeerbare realisatie van de ultieme waarheid:alleen bewustzijn, zonder subject of object, zonder tijd of ruimte.

En juist omdat jij blijft benadrukken dat de realisatie het hoofddoel is ben je toch nog niet in boeddhistisch opzicht tot inzicht gekomen.

Namelijk het inzicht (bewust zijn van ) hoe je kunt verhinderen dat de onbewustheid/onwetendheid een nieuw wedergeboorte veroorzaakt.

ik geloof jou als je schrijft over de directe onomkeerbare realisatie van de ultieme waarheid, alleen bewustzijn, zonder subject of object, zonder tijd of ruimte.

Maar je hebt geen inzicht hoe jij (als druppel in het universum, dus ook zelf het universum) kunt verhinderen hoe het onbewuste/onwetende aspect van het universum wederom een nieuwe wedergeboorte in onwetendheid veroorzaakt.

Neen, voor jou is het een procesmatig gebeuren, waar jij geen rol in speelt, en dat je denkt te moeten laten gebeuren, omdat je denkt dat jij er geen rol in kunt spelen.
Verblind als je bent door de schittering van de  onomkeerbare realisatie van de ultieme waarheid, alleen bewustzijn zonder subject of object, zonder tijd of ruimte;

Verblind zijn door is nog altijd een toestand van verblinding, en het wederverschijnen van een geest die gestorven is in verblinding is ook blind.
Het eindpunt namelijk bewust geen wedergeboorte veroorzaken in een toestand van onwetendheid is dan niet gerealiseerd.

Je probeert iedereen en jezelf wijs te maken dat jij boven karma staat omwille van de onomkeerbare realisatie van de ultieme waarheid ... .
Maar dat is een leugen, want je bent een kind van de onwetendheid en daar is geen ontsnappen aan. En je kunt blijven argumenteren waarom jij daarboven staat. Maar je staat niet erboven. Dat maak je jezelf wijs en probeer je de anderen wijs te maken.

Ja karma is een procesmatig gebeuren. Het punt is juist om te zien dat je een rol daarin speelt. Hoe jij daar een rol in speelt. En op welke wijze jij daar bewust en intentioneel een einde kunt maken aan de verderzetting van het procesmatige gebeuren.
Jij propagandeert onverschilligheid ten opzichte van jou verantwoordelijkheid, jij ontkent jou verantwoordelijkheid, je ziet ook niet jou verantwoordelijkheid.

[lichaamloze geest]

Vrienden,

Zes jaar geleden is "het" gebeurd met mij.

In de context van Nisargadatta Maharaj (en bredere non-duale tradities zoals Advaita Vedanta) verwijst "het gebeurde" – of de "definitieve realisatie" – naar een radicale verschuiving in bewustzijn, een plotselinge doorbraak die de illusie van een separate, individuele "ik" (het ego of de doener) doorprikt. Het is geen mystieke ervaring, geen tijdelijke verlichting of een hoogtepunt van meditatie, maar een permanente erkenning van de non-dualiteit: dat er nooit een afgescheiden entiteit was, en dat alles (inclusief het individu) slechts een tijdelijke verschijning is in het ene, ongedeelde bewustzijn (het Absolute, of Sat-Chit-Ananda).

Wat is "het" precies?

Nisargadatta beschrijft dit niet als iets dat "toegevoegd" wordt, maar als het wegvallen van alles wat niet-waar is. Het is de directe, onomkeerbare realisatie van de ultieme waarheid: er is alleen bewustzijn, zonder subject of object, zonder tijd of ruimte.

Nisargadatta beschreef het als een plotselinge “klap” of “explosie” — waarin zelfs het laatste centrum, het “Ik ben” weg viel.

Ik herken dat uit mijn eigen ervaring.
De totaliteit gebruikt blijkbaar wat ze wil/ een guru, een koan, een levenslange praktijk, of een molecule. 

Dan is het wel jammer dat er alleen bewustzijn is gerealiseerd en geen waarnemend subject en waargenomen object.  Oftewel: je praat na al die jaren nog steeds een ander na.  En probeert ons daarmee te bedotten.  En vooral jezelf te bedotten.

[Steve]

@Siebe,

Ziehier een illustratie van hoe iets in de stroom van verschijnselen, dat sowieso onderhevig is aan ik en mijn maken, kan denken de herkenning te doen:

Ik herken dat uit mijn eigen ervaring.

Zo kan het dus niet.

Wanneer een gedachte zegt: ‘Ik herken’, is dat slechts een golf die zichzelf aanwijst.
De oceaan hoeft niet te zeggen dat hij water is.

Anders gezegd:
Als het denken zegt “ik herken”, is dat doen alsof. De herkenning waar het om gaat is niet van de orde van denken, maar van de openheid zelf die zichzelf niet hoeft te benoemen.

[Steve]

Het vraagt om gezien te worden vind ik, niet veroordeeld.

Inderdaad, we zien het ervaringsgetuige, we veroordelen het niet. We wensen wel dat je ooit bevrijding zal vinden uit dit juk en echt een licht kan worden in de wereld.

Ik schrijf soms dat als je eens die weg ingeslagen bent dat er geen enkele terugkeer meer uit mogelijk is (doordat het zelf zich onzichtbaar heeft gemaakt voor zichzelf en dus nooit meer echt ontmantelt kan worden als niet-zelf), maar een terugkeer is altijd mogelijk, als je maar open blijft staan voor de mogelijkheid dat wat nu een absolute waarheid lijkt, toch altijd nog illusie kan zijn. Eens die openheid kwijt, is werkelijke bevrijding echt wel heel moeilijk.

Vergeet niet: dat er niemand is die bevrijd kan worden is altijd al het geval, voor de meest geketende als voor de meest vrij denkende of vrij ervarende. Zolang de impulsen die voort komen uit ik en mijn maken niet effectief uitgedoofd zijn, ondanks dat er in essentie niemand werkelijk is op wie die impulsen slaan en dit hoe helder dan ook geweten of gerealiseerd kan zijn, is er geen enkele sprake van bevrijding.

Als je wegkijkt van wat nog ontmanteld moet worden,
wie ontmantelt dan de wegkijker?

[lang kwaat]

@Siebe,

Ziehier een illustratie van hoe iets in de stroom van verschijnselen, dat sowieso onderhevig is aan ik en mijn maken, kan denken de herkenning te doen:

Ik herken dat uit mijn eigen ervaring.

Zo kan het dus niet.

Wanneer een gedachte zegt: ‘Ik herken’, is dat slechts een golf die zichzelf aanwijst.
De oceaan hoeft niet te zeggen dat hij water is.

Anders gezegd:
Als het denken zegt “ik herken”, is dat doen alsof. De herkenning waar het om gaat is niet van de orde van denken, maar van de openheid zelf die zichzelf niet hoeft te benoemen.

Ja, dat snap ik. Ik heb sowieso het idee dat mensen over het algemeen in uitzonderlijke mentale staten terecht kunnen komen, en dan wat ze dan zien, ervaren, beleven, verklaren tot het ultieme. Ik weet bijvoorbeeld niet of het echt zo is dat wat evaringsgetuige gezien heeft echt anders is dan wat in 2e arupa jhana wordt gezien; een eindeloos bewustzijn.

Volgens mij is het belangrijkste van de Boeddha dat hij dit allemaal zag als perceptie: een eindeloze ruimte, een eindeloos bewustzijn, een nietsheid en noch perceptie noch niet-perceptie.
Het is als het ware nog altijd een object van kennis, een perceptueel waarnemen, een object van een bewustzijn dat kent, in dit geval het mentaal bewustzijn.
Boeddha zag dat niet als kennis van het ultieme of van een zelf of het absolute. Zijn leraren wel.

Ik denk dat dit heel belangrijk is want het zegt dat de waarheid, het ultieme, niet via de zintuigen gekend kan worden. Alles wat je perceptueel kent, object van een zintuig, dus ook van het mentale bewustzijn, is tijdelijk. Er is binnen de zes zintuiglijke domeinen niks een zelf of eigendom van een zelf. Niks. Je hoeft het daar dus ook niet te zoeken.
Je kunt het ook zo zeggen volgens mij: de waarheid kan geen object van vinnana zijn. Vinnana is perceptueel kennen, via de zintuigen. Ook de stilte en leegte die het mentale zintuig kan waarnemen is niet het ultieme.

Een stroom-betreder is iemand die dit niet duurzame karakter van alles wat perceptueel word gekend, ook echt kent en ziet. Die zoekt en ziet geen duurzaamheid meer in welke zintuiglijk domein dan ook en in niks wat zintuiglijk wordt gekend. Je kunt een mentale leegte, stilte, openheid zintuiglijk kennen maar ook dat is niet duurzaam. Alles wat zintuiglijk wordt waargenomen is niet duurzaam en niet-zelf.

Ik geloof wel dat de Boeddha iets bespreekt dat hij het ongeborene noemde, het niet desintegrerende, de toevlucht, de waarheid, het sublieme etc. maar dat kan hij niet gekend hebben via de zintuigen, op een perceptuele wijze. https://suttacentral.net/sn43.14-43/en/sujato?lang=en&layout=plain&reference=none&notes=asterisk&highlight=false&script=latin

Toch kun je volgens mij ook weer niet zeggen dat als je dit kent je bevrijding hebt gerealiseerd. Ergens moet het hart ook echt bedaren, de vlammen er uit. De vlam uit de pan:-)
Anders krijg je het alsnog weer in je bolletje. Die kans is levensgroot als je je baseert op ervaringen, ontdekkingen, doorbraken, incidenten. Het hart dat vurig verlangend is, zal ook dat alles weer gebruiken als voedsel...mjammie mjammie...

Tot zover even

[Steve]

Misschien moeten we onze ideeën over ervaringsgetuige laten rusten. Wij kunnen en hoeven niet uit te maken op basis van welke ervaring hij zijn uitspraken hier komt doen. We kunnen alleen maar teruggeven dat zijn uitspraken niet getuigen van bevrijding. Punt aan de lijn

Voor de rest ben ik het helemaal met je eens. De vlammen moeten uit de pan.
 

[Buddha Amitabha]

Misschien moeten we onze ideeën over ervaringsgetuige laten rusten. Wij kunnen en hoeven niet uit te maken op basis van welke ervaring hij zijn uitspraken hier komt doen. We kunnen alleen maar teruggeven dat zijn uitspraken niet getuigen van bevrijding. Punt aan de lijn

Voor de rest ben ik het helemaal met je eens. De vlammen moeten uit de pan.
 

Lijkt me een goed plan. De uitspraken van meneer ervaringsgetuige getuigen wat mij betreft ook zeer zeker niet van realisatie of bevrijding. Dat punt kunnen we zeker maken, mede ook omdat er lezers zijn die geen lidmaatschap hebben hier. Echter bedenkelijke ideeën die sowieso niet aansluiten bij het boeddhisme of dat zelfs foutief uitleggen, kunnen we altijd onderbouwd weerleggen. Maar verder moet ervaringsgetuige maar zien wat hij vindt. Ik ben al vaak kritisch geweest op zijn uitspraken, doch is wat hij meent ervaren te hebben verder zijn zaak. Ik wil er liever zo weinig mogelijk mee te maken hebben, mede vanwege zijn eindeloze herhalingen op dit forum over zijn oncontroleerbare aanspraken op de vermeende Verlichting of zijn mijns inziens schromelijk overdreven obsessie met het zelf, ik of ego.

[lang kwaat]

Vergeet niet: dat er niemand is die bevrijd kan worden is altijd al het geval...

Ik denk dat ALS de natuur van geest wordt gezien en gekend als iets heel subtiels en als de combinatie van een helderheid en leegte, meer als een dimensie dan als iets, je ook niet meer daarover oordeelt in termen van 'iemand' en 'niemand'. Niet in termen van: Of iemand of niemand doet het kennen, noch in termen van: Iemand of niemand thuis, noch in termen van: Iemand of niemand wordt bevrijd. Voor een verlichte is dit volgens mij niet aan de orde. Het zijn ongepaste en misleidende aanduidingen.

Het edele Pad gaat mijns inziens niet over ...van denken dat er iemand thuis is,  realiseren dat er niemand thuis is (dat is filosofie)....
Het gaat over alles zien zoals het werkelijk is. De natuur van geest zien als 'niemand' is ook niet de natuur van geest zien zoals ie werkelijk is.
Het zijn aanduidingen die plank misslaan.

Wat wel overeind blijft volgens mij...het is allemaal iets persoonlijks. Inzicht, wijsheid, heeft zeg maar een persoonlijk effect. Het heeft niet een effect op alles en iedereen, hooguit indirect. Het is niet dat alles en iedereen opeens vrij wordt van de vuren van haat, hebzucht en begoocheling. Het is niet dat de wereld opeens niet meer in brand staat en alle conflicten en leed de wereld uit.
Het is niet dat iedereen opeens een Boeddha is. Bevrijding blijft in die zin volgens mij een individuele zaak.

[ervaringsgetuige]

Misschien moeten we onze ideeën over ervaringsgetuige laten rusten.

"Misschien"? Is het niet eerder zeker?

Want wat zei de Boeddha ook alweer over meningen en opvattingen?
Zou bevrijding daar niet precies van zijn?

Wij kunnen en hoeven niet uit te maken op basis van welke ervaring hij zijn uitspraken hier komt doen. We kunnen alleen maar teruggeven dat zijn uitspraken niet getuigen van bevrijding. Punt aan de lijn

De Boeddha waarschuwde voor gehechtheid aan ideeën.
Welke status hebben dan jullie ideeën over mijn bevrijding?

Als het om bevrijding gaat: wie beoordeelt eigenlijk wie?
En op basis van… een idee?”

[ervaringsgetuige]

Wat mij betreft is dit Bijbelfragment echt waar:
...

Wat een uitgebreide en oprechte reflectie.
Ik heb alleen één ding waar ik graag op wil wijzen:
alles wat je hier beschrijft — het oer-verlangen, de behoefte aan bevestiging, het gevoel centrum van het universum te zijn — is slechts waar zolang men zichzelf nog als een ‘iemand’ ervaart.

Vanaf het moment dat het ‘ik’ als afzonderlijke entiteit wegvalt, verliest ook dit hele psychologische landschap zijn fundament.

Wat overblijft is geen angst, geen verlangen naar erkenning, geen zoektocht naar bevestiging — enkel de eenvoudige helderheid van wat is.

Dat jij al deze drijfveren in mijn woorden leest, zegt iets over jouw interpretatiekader, niet over mijn motief.
En dat is helemaal oké.
Maar projectie is geen diagnose.

Je schreef dus een prachtig essay over het hongerige ‘ik’,
maar je gaat ervan uit dat dat ‘ik’ hier nog aanwezig is.

Dat is precies de vergissing.

[ervaringsgetuige]

@ervaringsgetuige:

Je visie is op diverse punten fundamenteel onjuist.
...

Ik merk dat je heel veel aannames over mij en mijn ervaring invult — terwijl ik niets van dat alles beweerd heb.

Ik heb nergens gezegd dat ik ‘boven karma sta’, dat ik ‘geen rol speel’, dat er ‘niets te doen’ is, dat ik ‘geen deel van het universum ben’, of dat ‘realisatie het doel van het boeddhisme is’.
Dat zijn interpretaties binnen jouw kader, niet mijn woorden.

Wat ik beschreef ging niet over doctrines, wedergeboorte, doelen of systemen — maar over het wegvallen van de illusoire afzonderlijke doener.

Wanneer dat centrum is weggevallen, blijft er eenvoudigweg geen afzonderlijke entiteit over die een rol kan opeisen of ontkennen.
Dat is geen onverschilligheid, maar helderheid.

Of je dit vanuit boeddhisme, Advaita, of een andere traditie wil benaderen is volledig jouw vrije keuze; ik schrijf enkel vanuit directe ervaring, niet vanuit een systeem.

Als jij zegt dat mijn visie ‘fundamenteel onjuist’ is binnen jouw interpretatie van boeddhisme, is dat prima.
Maar dat zegt vooral iets over het kader dat jij gebruikt — niet over de werkelijkheid die ik beschrijf.

Het enige wat ik vroeg, was erkenning dat mijn woorden uit een andere invalshoek komen dan die van jouw doctrine.

Meer is er niet aan de hand.

[Steve]

Vergeet niet: dat er niemand is die bevrijd kan worden is altijd al het geval...

Ik denk dat ALS de natuur van geest wordt gezien en gekend als iets heel subtiels en als de combinatie van een helderheid en leegte, meer als een dimensie dan als iets, je ook niet meer daarover oordeelt in termen van 'iemand' en 'niemand'. Niet in termen van: Of iemand of niemand doet het kennen, noch in termen van: Iemand of niemand thuis, noch in termen van: Iemand of niemand wordt bevrijd. Voor een verlichte is dit volgens mij niet aan de orde. Het zijn ongepaste en misleidende aanduidingen.
...

Ik voeg mij gewoon in naar het woordgebruik van ervaringsgetuige en dat is het woordgebruik van neo-advaita. Daar wordt voortdurend gesteld dat er "niemand is die bevrijd kan worden", omdat er, boeddhtischer uitgedrukt, geen vaststaand zelf is, dus ook geen vaststaand zelf bevrijd kan worden. Ik erken dat, maar benadruk gewoon dat dit sowieso het geval is, zowel voor een veranderlijk geheel van processen waarbij dit geweten is, als voor een geheel van processen waarbij dit niet geweten is. M.a.w. dat het het dit weten niet is dat dit actualiseert, dus dat het weten hiervan niet speciaal is of op zich bevrijdend is.

Het was specifiek naar ervaringsgetuige gericht, niet bedoeld als algemeen geldende, boeddhistische goed klinkende of juiste bewoording.
Keep it please like that.
Thanks.

[ervaringsgetuige]

Ik denk dat ALS de natuur van geest wordt gezien en gekend als iets heel subtiels en als de combinatie van een helderheid en leegte, meer als een dimensie dan als iets, je ook niet meer daarover oordeelt in termen van 'iemand' en 'niemand'. Niet in termen van: Of iemand of niemand doet het kennen, noch in termen van: Iemand of niemand thuis, noch in termen van: Iemand of niemand wordt bevrijd. Voor een verlichte is dit volgens mij niet aan de orde. Het zijn ongepaste en misleidende aanduidingen.
...

Ik voeg mij gewoon in naar het woordgebruik van ervaringsgetuige en dat is het woordgebruik van neo-advaita. Daar wordt voortdurend gesteld dat er "niemand is die bevrijd kan worden", omdat er, boeddhtischer uitgedrukt, geen vaststaand zelf is, dus ook geen vaststaand zelf bevrijd kan worden. Ik erken dat, maar benadruk gewoon dat dit sowieso het geval is, zowel voor een veranderlijk geheel van processen waarbij dit geweten is, als voor een geheel van processen waarbij dit niet geweten is. M.a.w. dat het het dit weten niet is dat dit actualiseert, dus dat het weten hiervan niet speciaal is of op zich bevrijdend is.

Het was specifiek naar ervaringsgetuige gericht, niet bedoeld als algemeen geldende, boeddhistische goed klinkende of goede bewoording bedoeld.
Keep it please like that.
Thanks.

Ik begrijp je toelichting.
Alleen één nuance: wanneer ik zeg dat er ‘niemand is die bevrijd kan worden’, gebruik ik dat niet als neo-advaita-slogan, maar als directe beschrijving van hoe de ervaring na het wegvallen van het centrum werkt.

Het is geen conceptueel standpunt en ook geen filosofisch claimen van ‘kennis’.
Het is simpelweg de constatering dat het idee van een entiteit die iets ‘actualiseert’ nergens meer gevonden kan worden.

Wat jij er vervolgens van maakt — dat het ‘niet speciaal’ is, dat het ‘niets actualiseert’, dat het ‘niet bevrijdend op zich’ is — dat zijn interpretaties binnen jouw kader, niet de mijne.

Niets mis mee, maar ik wil het wel helder houden:
ik beschrijf ervaring, geen theorie.
Daarom hoef je je taalgebruik ook niet aan het mijne ‘in te voegen’.

Gebruik gerust je eigen.

[lang kwaat]

Ik voeg mij gewoon in naar het woordgebruik van ervaringsgetuige en dat is het woordgebruik van neo-advaita. Daar wordt voortdurend gesteld dat er "niemand is die bevrijd kan worden", omdat er, boeddhtischer uitgedrukt, geen vaststaand zelf is, dus ook geen vaststaand zelf bevrijd kan worden. Ik erken dat, maar benadruk gewoon dat dit sowieso het geval is, zowel voor een veranderlijk geheel van processen waarbij dit geweten is, als voor een geheel van processen waarbij dit niet geweten is. M.a.w. dat het het dit weten niet is dat dit actualiseert, dus dat het weten hiervan niet speciaal is of op zich bevrijdend is.

Het was specifiek naar ervaringsgetuige gericht, niet bedoeld als algemeen geldende, boeddhistische goed klinkende of juiste bewoording.
Keep it please like that.
Thanks.

Ja, oke, ik wilde ook alleen maar iets bijdragen waarvan ik dacht dat het wel zinvol was. Ik meen oprecht dat al dat gedoe over iemand zijn versus niemand zijn echt nergens op slaat.
Ik vind die neo-advaita taal dan ook maar misleidend. Ik denk ook dat de taal weerspiegelt hoe iets wordt begrepen.

Ik denk ook dat de Boeddha een fundamenteel ander Pad bewandelde.
Er zijn mensen die zoeken naar identiteit. Wie/Wat ben Ik? Op enig moment maken ze iets mee, een doorbraak, iets wonderbaarlijks. Nzar hun eigen ideeen daarover, die zich later vormen, weten ze nu echt.."DAT ben Ik Echt...niet dit...maar DAT.

Ik geloof deze mensen nog altijd in de greep zijn van de eerste keten die je moet doorbreken om de stroom te betreden. Het vormen van en leven met identiteitsvisies.
Hun identiteitsvisies zijn anders maar het is precies dezelfde neiging!, Sakkaya ditthi. Dit soort mensen treden niet de stroom in maar hun idee is juist dat ze dat op dat moment doen.
Juist niet. Ze zitten nu muurvast. Niks stroomt meer. Zogenaamd weten ze nu alles. Ineens zijn ze allesweters geworden.

Boeddha ging mijns inziens echt een hele andere weg.

Wat doet een wijze, een passieloze? Die ontmoet de natuur van geest, ziet het op dat moment zoals het werkelijk is, en met wijsheid maakt een wijze er ook niet van: 'Dit ben ik dan echt, dit is dan echt mijn zelf en niet dat'. Dat is het hele eiereten. Wijsheid kan volgens mij niet zo over zaken bespiegelen. Over niks wat dan ooit meegemaakt, gezien, ontdekt is, niks.

Dus de Dhamma maakt een einde aan die hele identiteitsperikelen. Niet zoals bij zelfkenners door een zogenaamd juist antwoord op de vraag...'wie/wat ben Ik, of wie/wat is mijn ware zelf'...maar door te zien en begrijpen dat die vragen onzinnig zijn, leeg want alles is wat het is...vedana is vedana, sanna is sanna, God is God, het lichaam is het lichaam, het ongeconditioneerde is het ongeconditioneerde, het element ruimte is het element ruimte, het element bewustzijn is het element bewustzijn, het vormloze is het vormloze etc.
Alles wat je er verder van maakt...'dit ben ben ik, dit is mijn zelf...is een gewoonte die je moet afleren en veroorzaakt lijden.

Het is volgens mij echt allemaal claimerij om niks.
Boeddhisten leren ook dat je nog beter zoiets vluchtigs als een emotie kan zien als 'dit ben Ik, dit is van mij, dit is mijn zelf, dan de natuur van geest.

Een hart dat zelfkennis verlangt...hoe kan dat niet iets op een bepaald moment aangrijpen als: 'dit ben Ik dan echt, dit is dan echt mijn zelf'?
De eerste keten is dan niet verbroken, volgens mij. Daar zit sakkaya ditthi anusaya in dat hart. De oersterke neiging om toch maar weer identiteitsvisies te vormen.

En zie je nou echt dat bij mensen met zelf-kennis bezoedelingen en bezoedeld gedrag eindigt?
Zij hebben de juiste antwoorden...
Nou, als je hun zelf-kennis niet eert, prijst, adoreert, is de kans groot dat ze je afmaken en gaan schelden en tieren.

Oh, oh, wat zijn de wegen toch anders...

[ervaringsgetuige]

Oh, oh, wat zijn de wegen toch anders...

Zo is dat: de wegen van de Totaliteit zijn ondoorgrondelijk!

[ervaringsgetuige]

Ik voeg mij gewoon in naar het woordgebruik van ervaringsgetuige en dat is het woordgebruik van neo-advaita. Daar wordt voortdurend gesteld dat er "niemand is die bevrijd kan worden", omdat er, boeddhtischer uitgedrukt, geen vaststaand zelf is, dus ook geen vaststaand zelf bevrijd kan worden. Ik erken dat, maar benadruk gewoon dat dit sowieso het geval is, zowel voor een veranderlijk geheel van processen waarbij dit geweten is, als voor een geheel van processen waarbij dit niet geweten is. M.a.w. dat het het dit weten niet is dat dit actualiseert, dus dat het weten hiervan niet speciaal is of op zich bevrijdend is.

Het was specifiek naar ervaringsgetuige gericht, niet bedoeld als algemeen geldende, boeddhistische goed klinkende of juiste bewoording.
Keep it please like that.
Thanks.

Ja, oke, ik wilde ook alleen maar iets bijdragen waarvan ik dacht dat het wel zinvol was. Ik meen oprecht dat al dat gedoe over iemand zijn versus niemand zijn echt nergens op slaat.
Ik vind die neo-advaita taal dan ook maar misleidend. Ik denk ook dat de taal weerspiegelt hoe iets wordt begrepen.

Ik denk ook dat de Boeddha een fundamenteel ander Pad bewandelde.
Er zijn mensen die zoeken naar identiteit. Wie/Wat ben Ik? Op enig moment maken ze iets mee, een doorbraak, iets wonderbaarlijks. Nzar hun eigen ideeen daarover, die zich later vormen, weten ze nu echt.."DAT ben Ik Echt...niet dit...maar DAT.

Ik geloof deze mensen nog altijd in de greep zijn van de eerste keten die je moet doorbreken om de stroom te betreden. Het vormen van en leven met identiteitsvisies.
Hun identiteitsvisies zijn anders maar het is precies dezelfde neiging!, Sakkaya ditthi. Dit soort mensen treden niet de stroom in maar hun idee is juist dat ze dat op dat moment doen.
Juist niet. Ze zitten nu muurvast. Niks stroomt meer. Zogenaamd weten ze nu alles. Ineens zijn ze allesweters geworden.

Boeddha ging mijns inziens echt een hele andere weg.

Wat doet een wijze, een passieloze? Die ontmoet de natuur van geest, ziet het op dat moment zoals het werkelijk is, en met wijsheid maakt een wijze er ook niet van: 'Dit ben ik dan echt, dit is dan echt mijn zelf en niet dat'. Dat is het hele eiereten. Wijsheid kan volgens mij niet zo over zaken bespiegelen. Over niks wat dan ooit meegemaakt, gezien, ontdekt is, niks.

Dus de Dhamma maakt een einde aan die hele identiteitsperikelen. Niet zoals bij zelfkenners door een zogenaamd juist antwoord op de vraag...'wie/wat ben Ik, of wie/wat is mijn ware zelf'...maar door te zien en begrijpen dat die vragen onzinnig zijn, leeg want alles is wat het is...vedana is vedana, sanna is sanna, God is God, het lichaam is het lichaam, het ongeconditioneerde is het ongeconditioneerde, het element ruimte is het element ruimte, het element bewustzijn is het element bewustzijn, het vormloze is het vormloze etc.
Alles wat je er verder van maakt...'dit ben ben ik, dit is mijn zelf...is een gewoonte die je moet afleren en veroorzaakt lijden.

Het is volgens mij echt allemaal claimerij om niks.
Boeddhisten leren ook dat je nog beter zoiets vluchtigs als een emotie kan zien als 'dit ben Ik, dit is van mij, dit is mijn zelf, dan de natuur van geest.

Een hart dat zelfkennis verlangt...hoe kan dat niet iets op een bepaald moment aangrijpen als: 'dit ben Ik dan echt, dit is dan echt mijn zelf'?
De eerste keten is dan niet verbroken, volgens mij. Daar zit sakkaya ditthi anusaya in dat hart. De oersterke neiging om toch maar weer identiteitsvisies te vormen.

En zie je nou echt dat bij mensen met zelf-kennis bezoedelingen en bezoedeld gedrag eindigt?
Zij hebben de juiste antwoorden...
Nou, als je hun zelf-kennis niet eert, prijst, adoreert, is de kans groot dat ze je afmaken en gaan schelden en tieren.

Oh, oh, wat zijn de wegen toch anders...

Je spreekt veel over ‘iemand die iets claimt’, over ‘vastzitten’, over ‘identiteitsvisies’, over ‘een hart dat zelfkennis verlangt’.
Maar dat zijn precies vooronderstellingen waar mijn woorden niet uit vertrekken.

Je hoort in mijn beschrijving een identiteit,
maar dat komt omdat jij vanuit identiteit luistert.

Niet erg — het is precies wat de Boeddha bedoelde met het kader dat alles inkleurt.
Maar het is niet mijn ervaring.

Wat jij ‘neo-advaita-taal’ noemt, is geen claim over een zelf,
maar juist het wegvallen ervan.
Er is niemand die zegt “dit ben ik echt”,
evenmin iemand die zegt “dit ben ik niet”.
Dat hele domein is simpelweg niet meer aan de orde.

Als jouw pad je helpt om niet te grijpen naar identiteit: prachtig.
Maar het idee dat er een ‘juiste manier’ is om non-identificatie te formuleren,
is óók gewoon een identiteitsvisie — alleen dan boeddhistisch ingekleurd.

Dat verschillen in taalgebruik bestaan, betekent niet dat er iemand ‘vastzit’.
Het betekent alleen dat perspectieven niet op dezelfde laag opereren.

Woorden zijn uiteindelijk alleen maar conventies.
En zoals de Boeddha al zei:
waar woorden eindigen, wordt het eenvoudig.

[lang kwaat]

Hoe zou iemand op zoek naar zelf-kennis, op zoek naar het zelf, of op zoek naar zichzelf, nou afstand kunnen doen van identiteitskwesties (Ik ben dit of dat), terwijl dat diens hart in beslag neemt?

Het ligt toch in de lijn van diens zoektocht om uit te komen bij een definitief en alles beslissend antwoord op de vraag....Wie/Wat ben Ik?
Maar was dit de zoektocht van de Boeddha? Nou? Brul het Leeuwengebrul maar als je het weet. De zelfkenner neemt waarschijnlijk aan van wel. Maar IS het zo?
Blijkt uit de sutta's dat Boeddha op zoek was naar zichzelf? Of wordt dat aangenomen?  Brul maar als een Leeuw als je het weet.

Elke zelfkenner heeft volgens mij zo'n allesbeslissend antwoord op zak..."Dit ben Ik echt want dat heb ik gezien en ontdekt".
Zelfkennis is het antwoord dat een zelfkenner op zak heeft en dus ook wil verdedigen en stelling wil nemen tegen andere vormen van zelfkennis.
Ze vechten elkaar altijd de tent uit. Of als ze toevallig dezelfde zelfkennis hebben, zijn elkaars vrienden, medestanders.

De zelfkenner verdeelt de mensheid in een kamp van mensen met verkeerde zelfkennis en mensen met juiste zelfkennis.
Deed de Boeddha dit? De zelfkenner neemt aan van wel. Maar Is dat zo? Brul maar als een leeuw als je het zeker weet.

Boeddha leert eerder dat zelf-kennis nooit de oplossing voor lijden zal worden of zijn.
Het punt is niet dat er een einde komt aan lijden door juiste zelfkennis.
Er komt een einde aan lijden door alles te zien zoals het werkelijk is...en niks komt in aanmerking voor 'dit ben Ik, dit is van mij-, dit is mijn zelf'.

Wat mij betreft komt de zoektocht naar een zelf er ook altijd op neer dat je komt te zien dat je eigenlijk onsterfelijk bent, het eeuwige bent, het Absolute bent, een grond die nooit vergaat, een oerb-bewustzijn etc. Dat is vrij voor de hand liggend. Het ligt al vast wat je vindt ook. Het is letterlijk een self-fulfilling prophecy, volgens mij.

Het is gewoon een soort eternalistisch verlangen, lijkt me. Een door Bhava tanha gedreven zoektocht naar eeuwig bestaan. Een verlangen naar eeuwig bestaan.
Dan weliswaar niet als een persoonlijk Ik/Ego, dan wel als een soort oergrond of Oer-Bewustzijn dat eeuwig onveranderlijk bestaat.

Ook dat dekt mijns inziens het idee van een atta. Ook dit is niet vrij van geloof in een atta. Iets wat eeuwig en onveranderlijk bestaat. Is ook een manier om over atta te spreken.

@ervaringsgetuige heeft volgens mij deze zelfkennis (regelmatig gezegd hier): Ik ben niet wat opkomt maar ik ben waarin alles opkomt...en dat is eeuwig bestaand...en hiermee ben ik eigenlijk  dus ook eeuwig bestaand en onsterfelijk. In mijn optiek is dit eternalisme, en ook gehechtheid aan een doctrine van atta. Een van de vier soorten gehechtheid.

Het wordt allemaal verkocht als kennis gebaseerd op ervaring, directe kennis, maar je kunt eeuwig-bestaan niet op basis van ervaring bevestigen. Onmogelijk. Het is gewoon hechten aan een doctrine van atta. De zoektocht naar het zelf is gewoon altijd, volgens mij, een zoektocht naar het soort kennis dat je eigenlijk eeuwig bestaat. Het verschuift alleen maar van een denkbeeldig Ik naar een eeuwig bestaand Bewustzijn of eeuwig bestaande oergrond, eeuwig bestaande leegte...etc.
Dat eeuwig bestaan....zou dan echt direct gezien en gekend worden, direct...tuurlijk...

Het kan niet anders volgens mij...deze claim die gelegd wordt op eeuwig bestaan... is echt door verlangen in het hart ingegeven. Het is geen ware kennis. Het is geen zuivere koffie. Pruttel, pruttel...

[lang kwaat]

Wat jij er vervolgens van maakt — dat het ‘niet speciaal’ is, dat het ‘niets actualiseert’, dat het ‘niet bevrijdend op zich’ is — dat zijn interpretaties binnen jouw kader, niet de mijne.

Niets mis mee, maar ik wil het wel helder houden:
ik beschrijf ervaring, geen theorie.

Ik stop ook met praten met jou, want ik vind je gewoon niet betrouwbaar, en van daaruit op je reageren, helpt jou en mij ook niks verder.
Het beste

[ervaringsgetuige]

Hoe zou iemand op zoek naar zelf-kennis, op zoek naar het zelf, of op zoek naar zichzelf, nou afstand kunnen doen van identiteitskwesties (Ik ben dit of dat),...

Je gaat ervan uit dat “zelfkenners” op zoek zijn naar een soort ultiem antwoord op de vraag “Wie ben ik echt?” — alsof het doel is om een eeuwige essentie te vinden die zegt: “dit ben ik werkelijk”.

Maar precies dát is niet wat ik bedoel, en ook niet wat gerealiseerd wordt wanneer de identificatie met het persoonlijke verhaal wegvalt.

Laat me het helder formuleren:

1. Er is geen zoektocht naar een identiteit
Niet naar een nieuwe vorm van “atta”, niet naar een eeuwige kern, niet naar een metafysisch fundament.
De realisatie waar ik op doel, is exact wat jij zelf uit de sutta’s citeert: zien dat niets wat verschijnt in aanmerking komt voor “dit ben ik”.

Dat is geen nieuwe identiteit, maar het einde van het identificeren.

2. “Bewustzijn” is niet iets dat ik bezit of ben als entiteit
Het is geen ding, geen grond, geen drager, geen eeuwige substantie.
Het is een woord dat verwijst naar het simpele feit dat ervaring verschijnt — maar zonder eigenaar.

Als jij het woord “bewustzijn” automatisch leest als een metafysisch bestaand iets, raken we al snel in een gesprek dat ik niet voer.

3. Er wordt niets geclaimd over eeuwigheid
Je schrijft dat iedereen die spreekt over bewust-zijn automatisch eternalist is.
Maar dat is jouw aanname.

Wat gezien wordt is dit:
ervaring verschijnt nu, zonder een centrum dat het “heeft”.

Verder niets.

Elke uitspraak over “eeuwig” of “onsterfelijk” is speculatie — en daar doe ik niet aan mee.

4. Er is een verschil tussen zien dat er geen eigenaar is,
en het construeren van een nieuwe, subtielere eigenaar
Dat tweede is wat jij eternalistisch noemt.
Maar dat eerste is precies wat de Boeddha bedoelt met anattā.

Het verdwijnen van de eigenaar is geen doctrine, maar een psychologisch feit:
de illusie van het centrum valt weg.

5. De Boeddha zocht niet naar ‘zichzelf’ — maar hij onderzocht het idee van een zelf
En precies dat gebeurt hier:
niet het vinden van een kern,
maar het verdwijnen van het idee dat er een kern moet zijn.

6. Je interpretatie dat dit “self-fulfilling prophecy” is, klopt enkel wanneer iemand op zoek is naar een bevestiging van bestaan.
Maar als de ervaring juist is dat “bestaan” geen kern heeft en nergens in verankerd is, dan is dat het tegenovergestelde van eternalistisch verlangen.

Kort:
Ik verdedig geen zelf, geen oergrond, geen eeuwig bewustzijn.
Ik geef enkel aan dat wanneer de identificatie met het persoonlijke verhaal wegvalt, wat overblijft geen identiteitsclaim is — maar simpelweg de afwezigheid van de claim.

Dat is niet eternalistisch, niet annihilationistisch, maar exact wat anattā aanwijst:
geen eigenaar, geen centrum, geen iets dat “ik” is.

Het is het eind van de vraag “wie ben ik”, niet een antwoord erop.

[ervaringsgetuige]

Wat jij er vervolgens van maakt — dat het ‘niet speciaal’ is, dat het ‘niets actualiseert’, dat het ‘niet bevrijdend op zich’ is — dat zijn interpretaties binnen jouw kader, niet de mijne.

Niets mis mee, maar ik wil het wel helder houden:
ik beschrijf ervaring, geen theorie.

Ik stop ook met praten met jou, want ik vind je gewoon niet betrouwbaar, en van daaruit op je reageren, helpt jou en mij ook niks verder.
Het beste

Volkomen goed.
Wat moet stoppen, stopt vanzelf.
Wat moet verder gaan, gaat vanzelf.

[Steve]

Ik begrijp je toelichting.
Alleen één nuance: wanneer ik zeg dat er ‘niemand is die bevrijd kan worden’, gebruik ik dat niet als neo-advaita-slogan, maar als directe beschrijving van hoe de ervaring na het wegvallen van het centrum werkt.

Het is geen conceptueel standpunt en ook geen filosofisch claimen van ‘kennis’.
Het is simpelweg de constatering dat het idee van een entiteit die iets ‘actualiseert’ nergens meer gevonden kan worden.

Wat jij er vervolgens van maakt — dat het ‘niet speciaal’ is, dat het ‘niets actualiseert’, dat het ‘niet bevrijdend op zich’ is — dat zijn interpretaties binnen jouw kader, niet de mijne.

Niets mis mee, maar ik wil het wel helder houden:
ik beschrijf ervaring, geen theorie.
Daarom hoef je je taalgebruik ook niet aan het mijne ‘in te voegen’.

Gebruik gerust je eigen.

Je doet heel veel aan ik en mijn maken om je ervaring van geen ik en mijn meer te maken erkend te krijgen. Als een golf die naar zichzelf verwijzend als geen golf te zijn erkenning vraagt voor geen golf te zijn die naar zichzelf verwijst.

De oceaan hoeft niet te zeggen water te zijn of geen golf te zijn, laat staan om ergens in erkend te worden.

Iemand, die in ‘elk’ woordelijk argument dat hij schreef steeds zijn toevlucht nam in de woorden die AI steeds opnieuw voorspelt om de gebruiker steeds beter te bevestigen en te erkennen, kopieerde eens niets vermoedend volgende woorden die AI hem voorspelde als verwoede poging zijn verlichtings-neurose te bevestigen.

zoals de Boeddha al zei:
waar woorden eindigen, wordt het eenvoudig.

…





Waar zit toch de onverschilligheid t.o.v. het maar niet kunnen eindigen van woorden?
Aan AI (een woord generator) kan je dit niet vragen.

[ervaringsgetuige]

@ervaringsgetuige:

De oceaan hoeft niet te zeggen water te zijn of geen golf te zijn, laat staan om ergens in erkend te worden.

De oceaan hoeft zichzelf inderdaad niet te benoemen.
En hij hoeft ook niet te bewijzen dat hij geen golf is.

[Steve]

Volkomen goed.
Wat moet stoppen, stopt vanzelf.
Wat moet verder gaan, gaat vanzelf.

…zei bijvoorbeeld de recidivist verkrachter.

Ik heb een jonge Belgische vrouw leren kennen in Bombay die fier aan mij vertelde dat ze tot de binnenste kring van Ramesh Balsekar was toegelaten en de eer kreeg om hem in bad te mogen wassen.

Zou ik de moed gehad hebben om hem daarover aan te spreken en hem te vragen daarmee te stoppen zou ik bovenstaand antwoord gekregen hebben. Zo gaat dat in die kringen.

Een recidivist met zulk een voor zichzelf en anderen schadelijke filosofie of ervaring kan gelukkig door een rechtsapparaat gestopt worden waar die het zelf nooit zal doen. Een forum heeft ook middelen om iemand te doen stoppen. Misschien wordt het eens tijd dit in overweging te nemen.

Wij hebben al meermaals gevraagd jouw verantwoordelijkheid op te nemen en te stoppen met (vooral) jezelf en anderen voor de gek te houden. Maar het antwoord staat al in de sterren geschreven. Vandaar dat ik heel wat jaren en wat wijsheid later nu toch eens de moed ga hebben om aan de forumleiding te vragen te stoppen wat ik nu weet dat uit zichzelf nooit zal stoppen en al zeker niet als je het vraagt.

Dit is een afscheid, want hoe het ook uitdraait, ik wil niet meer meewerken aan zulk een waanzin mede in stand te houden en te stimuleren door er op in te blijven gaan. Ik sluit mij dus bij Siebe aan en zal mij niet verder inlaten met jou.
Het beste.

[ervaringsgetuige]

Volkomen goed.
Wat moet stoppen, stopt vanzelf.
Wat moet verder gaan, gaat vanzelf.

…zei de recidivist verkrachter.
Ik heb een jonge Belgische vrouw leren kennen in Bombay die fier aan mij vertelde dat ze tot de binnenste kring van Ramesh Balsekar was toegelaten en de eer kreeg om hem in bad te mogen wassen.
Zou ik de moed gehad hebben om hem daarover aan te spreken en hem te vragen daarmee te stoppen zou ik bovenstaand antwoord gekregen hebben. Zo gaat dat in die kringen.
Een recidivist met zulk een voor zichzelf en anderen schadelijke filosofie of ervaring kan gelukkig door een rechtsapparaat gestopt worden waar die het zelf nooit zal doen.

Je verhaal over Balsekar heeft dezelfde structuur als alle roddel:

geen namen, geen data, geen klacht, geen feiten — enkel interpretatie, vermoeden en een verhaal dat past in je eigen voorkeurkader.

Wat jij doet strookt totaal niet met de boeddhistische ethiek.

De Boeddha was uitermate duidelijk over dit soort taalhandelingen:

• Musāvāda – onwaarheid spreken
• Pisunāvācā – roddel en laster
• Pharusavācā – harde, beschadigende woorden
• Samphappalāpa – zinloos geklets

Wat jij doet, valt in alle vier.

Zoals de Boeddha zei: kijk niet eerst naar de slangen buiten het huis, maar naar de slang in je eigen hart.

[Buddha Amitabha]

Het is op zich al wonderlijk dat iemand meer dan 3000 reacties op dit (Boeddha)forum kan plaatsen, waarvan de strekking in mijn optiek op zijn minst bedenkelijk is. Het clubje vermeende "zelfkenners" begon ooit met drie man, die de boel min of meer op stelten kwamen zetten op dit Boeddhaforum. Op den duur was hun elitaire en hoogmoedige gedrag zodanig uit de hand gelopen, dat ze niet langer op het reguliere forum mochten bijdragen en dat al hun reacties vooraf op een apart forum werden (en worden) nagekeken door forumbeheer. Dit om onnodige conflicten te voorkomen. Want de reguliere leden van dit Boeddhaforum begonnen klachten in te dienen.

Inmiddels zijn de heer Vrij en de heer i'm a loser van dit forum verdwenen. Alleen ervaringsgetuige is nog over. En ook hij wist en weet het altijd beter. Maar kijk eens naar zijn bijdragen. Het komt allemaal op hetzelfde neer. Ervaringsgetuige gaat namelijk nergens echt serieus op in, zeker niet op belangrijke vragen of nuances. Hij oreert alleen maar over zijn vermeende Verlichting, zijn bijzondere openbaring en over het zelf, ik of ego. En dat hij een niemand is, niet te vergeten. Nooit gaat het ergens anders over en hij herhaalt deze persoonlijke thema's circulair en onafgebroken. Zijn keuze.

Ik zie dat het geduld bij anderen hier zo langzamerhand op is. Bij mij is dat al veel langer aan een einde gekomen. Ik heb de heer ervaringsgetuige de afgelopen periode nog wel af en toe van repliek gediend. Maar mijn geduld is eigenlijk allang ten einde. Het heeft in mijn optiek namelijk totaal geen zin. Mijn keuze, uiteraard. Het valt me op dat velen hebben geprobeerd om netjes en respectvol te reageren. Zo hoort het ook op een forum. Maar hoelang hou je het vol om met iemand te discussiëren die als het ware een gesloten deur is? Die nooit wat toegeeft, nooit. Die altijd de gevierde Verlichte speelt. Want het is mijns inziens een onafgebroken toneelstuk wat hij opvoert, dag in, dag uit. Maar zo denk ik er over.

Of ervaringsgetuige zichzelf Verlicht acht, "wetend", dat moet hij zelf weten. Ik heb er echter helemaal niks mee. En wat kun je er eigenlijk mee? Niets. Want elke aanspraak op de spirituele Verlichting moet in de praktijk worden gezien, waargenomen en zelfs getoetst worden. In Zen valt de leerling onder de roshi of Meester. Laatstgenoemde toetst of er sprake is van daadwerkelijk Verlicht inzicht en hij neemt waar hoe de leerling zich gedraagt tegenover andere leerlingen. Als er sprake is van daadwerkelijk inzicht of zelfs van Verlichting, dan wordt dat uiteindelijk erkend en mag de leerling zelf roshi zijn. Maar dat is een lange initiële weg, en eigenwijze of weerspannige leerlingen worden de deur gewezen. De meerwaarde op een forum van de bewering dat je Verlicht bent, is dus totaal nutteloos. We zien slechts de teksten die iemand schrijft. Teksten kunnen enigszins behulpzaam zijn, voor een beter begrip van de leringen van bijvoorbeeld de Boeddha. Daar houdt het zo'n beetje mee op. De bewering dat je Verlicht zou zijn is oncontroleerbaar, dat heb ik al zo vaak aangegeven. Dus zijn het slechts woordelijke, maar nutteloze aanspraken.

Hoe nu verder? Als forumbeheer van mening is, dat ervaringsgetuige een goede bijdrage levert op dit forum, oké. Ik vind het verder best, heb daar wel zo mijn bedenkingen bij, maar die zijn verder mijn zaak. Ik zal dat verder respecteren, want ik ga uit van de expertise van forumbeheer. Want, let wel(!), wij hoeven immers helemaal niet op dit aparte forum, dat speciaal ontworpen is voor het apart zetten van de zogeheten "zelfkenners" te reageren. Dat is immers eigen keuze. Wij kunnen gewoon verder gaan om met elkaar te discussiëren over het boeddhisme op het reguliere forum waar ervaringsgetuige niet bij kan. Dus is er eigenlijk helemaal geen probleem, ieder lid kan naar wens reageren waar of zij wil. Forumbeheer heeft dit niet voor niets zo ingericht, mede vanwege de in het verleden gerezen conflicten. Ik begrijp heel goed dat forumbeheer een rustig forum wenst, zonder gedoe en eventuele hoog oplopende conflicten. Dus hebben wij de keuze, en hoeven we helemaal niet in discussie te gaan met ervaringsgetuige. Dat is namelijk optioneel, vergeet dat niet. Het hele reguliere forum is zoals gezegd voor de vaste leden open voor het leveren van bijdragen. Kies nu zelf.

[Steve]

Ik ben het daar niet mee eens BA.
De enige reden dat ik hier mij geneigd voel om soms toch even te participeren is juist omdat het een publiek forum is waar mensen die in deze uitdagende tijden en soms op zoek zijn om daar beter mee om te gaan zomaar via Google op terrecht kunnen komen. Om bepaalde niet zo juiste interpretaties van bvb Mahayana Boeddhisme, maar evengoed te enge interpretaties van Pali Sutta boeddhisme wat meer open te trekken zodat ieder de kans heeft om een juister beeld van Boeddhisme kan krijgen en er dat in kan vinden wat het best bij hem/haar past.

Ik kom hier niet om achter de schermen gezellig wat te kletsen over al over zo ruim uiteenlopende ideeën over Boeddhisme. Ik heb daar respect voor en geen enkele behoefte om daar op in te spelen of proberen te veranderen. Ik kijk enkel maar door een publieke bril: wat als iemand die interesse heeft in bvb Zen om maze iets te nemen, hier te lezen krijgt dat Zen pure spielerei is en geen echt Boeddhisme en zich daardoor maar gaat storten op de veel eenvoudiger lijkende slogans die hier bij de vleet worden geproclameerd.

Natuurlijk zijn we allemaal medeplichtig aan het aanzwengelen van die slogans en de gekte van een persoon die hier bijna alle ruimte komt innemen, mea culpa in het bijzonder. Maar er zijn periodes geweest dat ik het zo zat was dat ik mij maanden of een jaar heb weggetrokken van dit forum om dan uit interesse nog eens te komen kijken wat er van gekomen is en dan vast te stellen dat als niemand hier meer reageert het forum bol blijft staan van de monoloog van 1 iemand. 5 Posts per dag soms en de enige die er gepost worden.

Boeddhisme heeft mij acceptatie geleerd, maar geen passieve acceptatie, maar een actieve acceptatie. Als er een situatie is, accepteer die dan zoals die is, want hij is nu eenmaal zo, maar kan je er iets aan doen om het anders, beter, gezonder, zinvoller te maken voor het geheel, blijf dan niet in een gelatenheid zitten, maar heb dan de moed om er op in te spelen.

Als dat niets uitmaakt, accepteer dan gewoon, maar dan heb je toch geprobeerd.
Ik zal dus accepteren dat dit hier zo blijft doorgaan, maar niet gelaten.

[Buddha Amitabha]

Ik ben het daar niet mee eens BA.
De enige reden dat ik hier mij geneigd voel om soms toch even te participeren is juist omdat het een publiek forum is waar mensen die in deze uitdagende tijden en soms op zoek zijn om daar beter mee om te gaan zomaar via Google op terrecht kunnen komen. Om bepaalde niet zo juiste interpretaties van bvb Mahayana Boeddhisme, maar evengoed te enge interpretaties van Pali Sutta boeddhisme wat meer open te trekken zodat ieder de kans heeft om een juister beeld van Boeddhisme kan krijgen en er dat in kan vinden wat het best bij hem/haar past.

Ik kom hier niet om achter de schermen gezellig wat te kletsen over al over zo ruim uiteenlopende ideeën over Boeddhisme. Ik heb daar respect voor en geen enkele behoefte om daar op in te spelen of proberen te veranderen. Ik kijk enkel maar door een publieke bril: wat als iemand die interesse heeft in bvb Zen om maze iets te nemen, hier te lezen krijgt dat Zen pure spielerei is en geen echt Boeddhisme en zich daardoor maar gaat storten op de veel eenvoudiger lijkende slogans die hier bij de vleet worden geproclameerd.

Natuurlijk zijn we allemaal medeplichtig aan het aanzwengelen van die slogans en de gekte van een persoon die hier bijna alle ruimte komt innemen, mea culpa in het bijzonder. Maar er zijn periodes geweest dat ik het zo zat was dat ik mij maanden of een jaar heb weggetrokken van dit forum om dan uit interesse nog eens te komen kijken wat er van gekomen is en dan vast te stellen dat als niemand hier meer reageert het forum bol blijft staan van de monoloog van 1 iemand. 5 Posts per dag soms en de enige die er gepost worden.

Boeddhisme heeft mij acceptatie geleerd, maar geen passieve acceptatie, maar een actieve acceptatie. Als er een situatie is, accepteer die dan zoals die is, want hij is nu eenmaal zo, maar kan je er iets aan doen om het anders, beter, gezonder, zinvoller te maken voor het geheel, blijf dan niet in een gelatenheid zitten, maar heb dan de moed om er op in te spelen.

Als dat niets uitmaakt, accepteer dan gewoon, maar dan heb je toch geprobeerd.
Ik zal dus accepteren dat dit hier zo blijft doorgaan, maar niet gelaten.

Ik begrijp het, natuurlijk zijn er niet-leden, lezers, die niet op dit forum participeren. Dat is zeker een "probleem", als zij foutieve info lezen over het boeddhisme op het open gedeelte van dit forum.

Jij wilt foutieve ideeën bestrijden of voorkomen, ik ook. Maar de huidige opzet geeft die mogelijkheid slechts in beperkte mate. Dan zul je de zelfkenners zoals ervaringsgetuige moeten blijven tegenspreken. Net als jij betreur ik het dat het forum qua kwaliteit en mensen die hier actief waren achteruit is gegaan.

En ervaringsgetuige feitelijk de mond (laten) snoeren, van het forum weren, denk je dat dit gaat gebeuren?

Je kunt ervaringsgetuige ook volledig negeren, en hier blijven bijdragen, hem corrigeren. Maar je schrijft dat je niet meer met hem wilt communiceren, dus ik vraag me af hoe je dat vorm gaat geven. Ik ben benieuwd.

[lang kwaat]

Ik vind het belangrijk dat mensen wel goed geïnformeerd worden over boeddhisme. Ik zelf vooral ook. Met teksten kun je toch verschillende kanten op, en begrip is ook niet statisch. De Pali teksten leren dat ook na stroom-intrede begrip zich nog verdiept.

AI moet gewoon hier verboden worden vind ik. Zeker zoals het door ervaringsgetuige wordt gebruikt. Om te verbergen dat je het zelf allemaal niet hebt bedacht. Al die kennis presenteren als je eigen kennis is gewoon bedrog. Laat mensen zelf maar hun eigen meningen vormen, woorden kiezen en studie doen.  Daar leer je van. En van uitwisselen en discussiëren valt ook te leren omdat het ook kan aanmoedigen tot verdieping, of je woorden bijvoorbeeld beter kiezen.

Ik vond het zelf wel interessant om de leringen van de Boeddha zoals gepresenteerd in de Pali Canon, en zoals ik die begrijp, bijvoorbeeld naast die van Balsekar te leggen. Kan wel leerzaam zijn vind ik. Maar eigenlijk moet je dan met een Balsekar expert praten en zo kun je AI niet behandelen vind ik, noch ervaringsgetuige die graag naar Balsekar verwijst.
 Sowieso, vind ik, praten mensen zelden tot nooit vanuit echte expertise van wat iemand leerde. Dus echt de toespraken lezen van een mysicus of leraar. Echt het onderricht bijwonen.
Jaren en jaren zo'n leraar en diens lessen volgen etc. Er wordt naar mijn smaak veel te veel vanuit een soort onderbuikgevoel gesproken dat ze allemaal hetzelfde bedoelen en allemaal naar hetzelfde verwijzen en hetzelfde realiseren. Dat vind ik geen wijsheid, dat is eerder gemakzucht. Maar het wordt gezien als ruimgeestigheid. Dat is het echt niet.

Qua claims geloof ik dat dit forum echt een voorbeeld kan nemen aan de regels van het forum van sutta central..discuss and discover.
Zij hebben deze regel:

Please do not:

-post your own or any other person’s personal information (email, telephone numbers, addresses, passwords etc)
-reveal your personal practice, personal medical issues, or personal problems
-offer direct personal medical, spiritual, or psychological advice to anyone
-claim any spiritual attainments or psychic powers
-propagate delusional views (bron: faq sutta central)

Dus, ook jezelf als een soort leraar van anderen opstellen vinden ze daar ongepast, net als claims op verlichting.

Naar mijn idee is het hele eiereten van zulke regels.....het gaat niet om jou als persoon....het gaat om de Dhamma, om het onderricht van de Boeddha...
Je ziet hoe het anders uitwerkt...het gaat dan nooit meer over de Dhamma, maar om de persoon en diens claims op ontwaken, verlichting, bezit van het boven-wereldlijke Pad, speciale ontdekkingen etc.

Ik ben het helemaal met BA eens: aanspraken op verlichting moet je in de praktijk bezien en dat is iets tussen leraar en leerling. Claims moeten hier verboden worden vind ik, net als iemand die zich opstelt als spirituele gids van anderen. Ongepast want je kent die mensen niet. Het kunnen wel misbruikers zijn, immorele personen, dwaallichten.

Wat Steve wil vind ik ook wel  op het randje, want wie ben je als mens om te beoordelen dat andere mensen een te enge interpretatie hebben van boeddhisme? Waarom moet jij die persoon zijn die dit zogenaamd moet opentrekken? En...schat je die personen echt wel goed in? Misschien is hun interpretatie helemaal niet zo eng als je die in je eigen hoofd beleeft?
Want tussen tekst en hoe iemand iets allemaal bedoeld en hoe het echt voor iemand leeft zit vaak ook een wereld van verschil. Je moet ook de tijd nemen, het respect hebben, je daarin te willen verdiepen ook. Daar ontbreekt het vaak aan, ook van mijn kant trouwens.
Het is eigenlijk weer teveel op de persoon gericht. Het is gewoon beledigend en belasterend als je iemand in een hoek neerzet van iemand met een te enge interpretatie van boeddhisme. Je plaatst jezelf dan boven anderen. En is dat wel terecht?

Verder vind ik het jammer dat er geen vers bloed komt en snap dit niet. Er is toch iets mis, ik weet niet wat, als er geen nieuwe deelnemers komt? Soms zie ik wel eens dat mensen een account registreren maar er komt nooit een nieuw iemand. Hoe kan dit? Er zijn toch wel mensen die geïnteresseerd zijn? Hebben we het zo verpest, en is het forum zo onveilig dat mensen niet mee willen doen? Moeten we daar dan niet iets aan doen? Of is er teveel informatie? Hoe kan het nou dat in al die jaren er geen enkele nieuwe deelnemer komt? Eerder gebeurde dit nog wel. Ligt het aan mij? Moet ik iets anders doen?

Misschien groeit moderatie beheerder ook wel boven het hoofd? Op sutta central hebben ze een heel team die zich er mee bezighoudt.

[Steve]

Je hebt gelijk. Dat is op het randje.
Ik zal er op letten hier niet in te verzeilen.

[lang kwaat]

Je hebt gelijk. Dat is op het randje.
Ik zal er op letten hier niet in te verzeilen.

Bedankt Steve. Ik zal mijn gevoeligheden op dit vlak ook niet zo voeden.

Mijn eerste contacten met boeddhisme waren met Zen en het Tibetaans Instituut. Dat heeft me beïnvloed en heeft me ook echt geraakt. Ik kan het niet echt laten om dat ook te vergelijken met wat de Pali sutta's leren.

Als jij vindt dat er geen verschillen bestaan, of juist wel, dan kunnen we volgens mij daar prima over praten, zonder dat er allemaal gedoe aan te pas komt.

Ik sta er zelf dubbel in. Aan de ene kant vind ik dat later boeddhisme meer direct naar het hart gaat, maar ik zie dat ook als het gevaar, het nadeel. Want wat zo direct naar het hart gaat, dat meen je ook al te weten. Dat beleef je dan zo. En ergens is dat misschien waar ook maar ook een soort illusie. Er zit iets dubbels is want wat je misschien met je hart begrijpt, dat kan je lichaam en geest wel nog helemaal niet begrijpen zeg maar. Voor mij  maken de Pali sutta's praktisch wat het hart al weet. Zoiets. De Pali sutta's nodigen mij meer uit zaken praktisch te maken.
Dat zie ik als hun waarde. Ik zie het niet als een soort tegenstellingen.

Maar ik zie dat gevoel dat je alles al weet wat je leest, hoort van leraren, omdat het op een bepaald niveau zo herkenbaar is, en ook echt aankomt alsof je het allemaal allang weet, wel als een vuilkuil waar je niet in  moet blijven steken. Ik heb het idee dat jij dat ook wel vindt?

Ik ben eens bij een aurareader geweest en ze zei tegen mij...je weet alles al...maar ergens weet je het ook niet vind ik altijd. Want wat weet je nou echt dan al van egoloosheid als je in je gewone doen en laten maar zulke sterke ego verlangens hebt en die je ook beheersen in je gedrag?

Ik voel het zo aan dat we zaken best weten op een bepaald niveau, maar op een ander niveau weer totaal niet. Dat kan beide waar zijn volgens mij.
Maar het moet bij elkaar komen. Het moet 1 levend geheel worden.

Ik denk dat ervaringsgetuige ook wel dingen weet en gezien heeft maar hij blijft er in steken. Hij ziet het niet als een uitnodiging om verder te gaan. Hij is af, denkt ie.

[Steve]

Bedankt Steve. Ik zal mijn gevoeligheden op dit vlak ook niet zo voeden.

Bedankt Siebe.

Ik sta er zelf dubbel in. Aan de ene kant vind ik dat later boeddhisme meer direct naar het hart gaat, maar ik zie dat ook als het gevaar, het nadeel. Want wat zo direct naar het hart gaat, dat meen je ook al te weten. Dat beleef je dan zo. En ergens is dat misschien waar ook maar ook een soort illusie. Er zit iets dubbels is want wat je misschien met je hart begrijpt, dat kan je lichaam en geest wel nog helemaal niet begrijpen zeg maar. Voor mij  maken de Pali sutta's praktisch wat het hart al weet. Zoiets. De Pali sutta's nodigen mij meer uit zaken praktisch te maken.
Dat zie ik als hun waarde. Ik zie het niet als een soort tegenstellingen.

Maar ik zie dat gevoel dat je alles al weet wat je leest, hoort van leraren, omdat het op een bepaald niveau zo herkenbaar is, en ook echt aankomt alsof je het allemaal allang weet, wel als een vuilkuil waar je niet in  moet blijven steken. Ik heb het idee dat jij dat ook wel vindt?

Eens. En ja, dat vind ik ook:

als je maar open blijft staan voor de mogelijkheid dat wat nu een absolute waarheid lijkt, toch altijd nog illusie kan zijn. Eens die openheid kwijt, is werkelijke bevrijding echt wel heel moeilijk.

[Steve]

Je kunt ervaringsgetuige ook volledig negeren, en hier blijven bijdragen, hem corrigeren. Maar je schrijft dat je niet meer met hem wilt communiceren, dus ik vraag me af hoe je dat vorm gaat geven. Ik ben benieuwd.

Hoewel het niet mijn verantwoordelijkheid is, heb ik alles geprobeerd wat in mijn mogelijkheden ligt. Gewoon negeren ligt niet in mijn aard, zeker niet als het te absurd wordt. Er op reageren zwengelt het alleen maar aan. Dus ja, welke vorm kan dat nog aannemen. Weer maar eens een jaartje wegblijven van het forum zeker. Ik kan mij echt niet vinden in de ruimte die hieraan blijft gegegeven. Ik heb de moed gehad om dat aan te kaarten, wil er zelf geen energie meer in blijven steken, dus de vorm die het maar kan aannemen die over blijft is:

Het actief deel van de acceptatie is uitgeprobeerd, ik kan er dus nu vrede mee vinden.
Het ga jullie allemaal goed. Tot over enkele maanden of een jaartje dan maar weer.

[Buddha Amitabha]

Je kunt ervaringsgetuige ook volledig negeren, en hier blijven bijdragen, hem corrigeren. Maar je schrijft dat je niet meer met hem wilt communiceren, dus ik vraag me af hoe je dat vorm gaat geven. Ik ben benieuwd.

Hoewel het niet mijn verantwoordelijkheid is, heb ik alles geprobeerd wat in mijn mogelijkheden ligt. Gewoon negeren ligt niet in mijn aard, zeker niet als het te absurd wordt. Er op reageren zwengelt het alleen maar aan. Dus ja, welke vorm kan dat nog aannemen. Weer maar eens een jaartje wegblijven van het forum zeker. Ik kan mij echt niet vinden in de ruimte die hieraan blijft gegegeven. Ik heb de moed gehad om dat aan te kaarten, wil er zelf geen energie meer in blijven steken, dus de vorm die het maar kan aannemen die over blijft is:

Het actief deel van de acceptatie is uitgeprobeerd, ik kan er dus nu vrede mee vinden.
Het ga jullie allemaal goed. Tot over enkele maanden of een jaartje dan maar weer.

Ik vind het ernstig dat leden weggaan, of weg blijven. Dat is geen goed teken. Ik vind het erg jammer dat je er zo in staat, ik begrijp het echter wel. Ik vind ook dat dit forum teveel vervuild is en wordt met klaarblijkelijke lariekoek. Maar ik heb het hier niet voor het zeggen. Anders wist ik het wel...

[ervaringsgetuige]

Je hebt gelijk. Dat is op het randje.
Ik zal er op letten hier niet in te verzeilen.

Bedankt Steve. Ik zal mijn gevoeligheden op dit vlak ook niet zo voeden.

Steeds opnieuw je ego voeden is geen goede zaak volgens de Boeddha.

Concreet betekent "je ego niet voeden":

- Minder identificeren met je gedachten, meningen en emoties ("Dit is van MIJ", "Dit ben IK").

- Zelfzuchtige verlangens en gehechtheid aan status, lof, bezit of een bepaald zelfbeeld loslaten.

- Handelen vanuit vrijgevigheid (dana) en zorg voor het welzijn van anderen.

Het doel is niet zelfvernietiging, maar bevrijding van de bekrompenheid van het ego. Hierdoor ontstaat een natuurlijke staat van vrede, vrijheid en verbondenheid.

De Boeddha zei niet voor niets: "Vrede komt van binnen. Zoek het niet buiten jezelf."

Het inzien dat het "steeds opnieuw voeden van je ego" een probleem is, is dus een cruciale eerste stap op het pad.

[ervaringsgetuige]

Ik ben het daar niet mee eens BA.
De enige reden dat ik hier mij geneigd voel om soms toch even te participeren is juist omdat het een publiek forum is waar mensen die in deze uitdagende tijden en soms op zoek zijn om daar beter mee om te gaan zomaar via Google op terrecht kunnen komen. Om bepaalde niet zo juiste interpretaties van bvb Mahayana Boeddhisme, maar evengoed te enge interpretaties van Pali Sutta boeddhisme wat meer open te trekken zodat ieder de kans heeft om een juister beeld van Boeddhisme kan krijgen en er dat in kan vinden wat het best bij hem/haar past.

Ik kom hier niet om achter de schermen gezellig wat te kletsen over al over zo ruim uiteenlopende ideeën over Boeddhisme. Ik heb daar respect voor en geen enkele behoefte om daar op in te spelen of proberen te veranderen. Ik kijk enkel maar door een publieke bril: wat als iemand die interesse heeft in bvb Zen om maze iets te nemen, hier te lezen krijgt dat Zen pure spielerei is en geen echt Boeddhisme en zich daardoor maar gaat storten op de veel eenvoudiger lijkende slogans die hier bij de vleet worden geproclameerd.

Natuurlijk zijn we allemaal medeplichtig aan het aanzwengelen van die slogans en de gekte van een persoon die hier bijna alle ruimte komt innemen, mea culpa in het bijzonder. Maar er zijn periodes geweest dat ik het zo zat was dat ik mij maanden of een jaar heb weggetrokken van dit forum om dan uit interesse nog eens te komen kijken wat er van gekomen is en dan vast te stellen dat als niemand hier meer reageert het forum bol blijft staan van de monoloog van 1 iemand. 5 Posts per dag soms en de enige die er gepost worden.

Boeddhisme heeft mij acceptatie geleerd, maar geen passieve acceptatie, maar een actieve acceptatie. Als er een situatie is, accepteer die dan zoals die is, want hij is nu eenmaal zo, maar kan je er iets aan doen om het anders, beter, gezonder, zinvoller te maken voor het geheel, blijf dan niet in een gelatenheid zitten, maar heb dan de moed om er op in te spelen.

Als dat niets uitmaakt, accepteer dan gewoon, maar dan heb je toch geprobeerd.
Ik zal dus accepteren dat dit hier zo blijft doorgaan, maar niet gelaten.

Ik begrijp het, natuurlijk zijn er niet-leden, lezers, die niet op dit forum participeren. Dat is zeker een "probleem", als zij foutieve info lezen over het boeddhisme op het open gedeelte van dit forum.

Jij wilt foutieve ideeën bestrijden of voorkomen, ik ook. Maar de huidige opzet geeft die mogelijkheid slechts in beperkte mate. Dan zul je de zelfkenners zoals ervaringsgetuige moeten blijven tegenspreken. Net als jij betreur ik het dat het forum qua kwaliteit en mensen die hier actief waren achteruit is gegaan.

En ervaringsgetuige feitelijk de mond (laten) snoeren, van het forum weren, denk je dat dit gaat gebeuren?

Je kunt ervaringsgetuige ook volledig negeren, en hier blijven bijdragen, hem corrigeren. Maar je schrijft dat je niet meer met hem wilt communiceren, dus ik vraag me af hoe je dat vorm gaat geven. Ik ben benieuwd.

Beste Buddha Amitabha,

Wat mij opvalt in deze uitwisseling is het telkens terugkerende idee dat er zoiets bestaat als “foutieve ideeën die bestreden moeten worden” om lezers te beschermen. Dat uitgangspunt zelf verdient misschien eerst onderzoek.

De Boeddha bestreed naar mijn weten geen ideeën in de zin van: dit is fout, dat is juist. Hij wees op dukkha en op het mechanisme waardoor dukkha ontstaat. Niet door doctrines te bevechten, maar door te laten zien hoe identificatie, gehechtheid en zienswijzen zelf het probleem zijn — ook juiste zienswijzen, zodra men eraan hangt.

In de sutta’s wordt niet zelden gewaarschuwd voor het vasthouden aan opvattingen, zelfs aan de leer zelf:
“De Dhamma is als een vlot — om over te steken, niet om op het hoofd te dragen.”

Wat hier vaak “zelfkennis” of “ervaringsgetuigenis” wordt genoemd, wordt dan al snel weggezet als slogan of spielerei. Maar misschien is dat vooral lastig omdat het zich onttrekt aan correctie binnen een doctrinair kader. Het valt niet te weerleggen, maar ook niet te controleren — en dát schuurt.

Wat betreft mijn aanwezigheid: ik hoef niemand te overtuigen, corrigeren of “gelijk te krijgen”. Ik reageer wanneer iets gelezen kan worden alsof de Boeddha een systeem van juiste meningen heeft nagelaten dat bewaakt moet worden. Dat lijkt mij eerder een latere religieuze reflex dan het hart van de Dhamma.

Als iemand Zen leest en daar iets in vindt dat werkt, dan is dat geen schade aan het boeddhisme. Het boeddhisme is geen kwetsbaar object dat beschermd moet worden tegen verkeerde lezingen. Lijden is robuust genoeg; wie werkelijk kijkt, vindt zijn weg — met of zonder forum.

Dat sommigen dit forum ervaren als een monoloog zegt misschien minder over degene die schrijft, dan over de behoefte van anderen om vooral te reageren wanneer iets binnen hun eigen kader valt.

Je hoeft mij niet te corrigeren, te weren of te negeren. Ik neem geen positie in die verdediging vraagt. Wie iets herkent, herkent het. Wie dat niet doet, ook goed.

Dat lijkt mij een vrij boeddhistische houding.

Vriendelijke groet,
ervaringsgetuige

[ervaringsgetuige]

Je kunt ervaringsgetuige ook volledig negeren, en hier blijven bijdragen, hem corrigeren. Maar je schrijft dat je niet meer met hem wilt communiceren, dus ik vraag me af hoe je dat vorm gaat geven. Ik ben benieuwd.

Hoewel het niet mijn verantwoordelijkheid is, heb ik alles geprobeerd wat in mijn mogelijkheden ligt. Gewoon negeren ligt niet in mijn aard, zeker niet als het te absurd wordt. Er op reageren zwengelt het alleen maar aan. Dus ja, welke vorm kan dat nog aannemen. Weer maar eens een jaartje wegblijven van het forum zeker. Ik kan mij echt niet vinden in de ruimte die hieraan blijft gegegeven. Ik heb de moed gehad om dat aan te kaarten, wil er zelf geen energie meer in blijven steken, dus de vorm die het maar kan aannemen die over blijft is:

Het actief deel van de acceptatie is uitgeprobeerd, ik kan er dus nu vrede mee vinden.
Het ga jullie allemaal goed. Tot over enkele maanden of een jaartje dan maar weer.

Ik vind het ernstig dat leden weggaan, of weg blijven. Dat is geen goed teken. Ik vind het erg jammer dat je er zo in staat, ik begrijp het echter wel. Ik vind ook dat dit forum teveel vervuild is en wordt met klaarblijkelijke lariekoek. Maar ik heb het hier niet voor het zeggen. Anders wist ik het wel...

Beste Buddha Amitabha,

Dat leden komen en gaan is op zichzelf geen teken van vervuiling, maar van vergankelijkheid — iets waar dit forum thematisch toch niet helemaal vreemd aan zou moeten zijn.

Wat hier “lariekoek” wordt genoemd, is in wezen geen inhoudelijk probleem maar een spanningsveld tussen ervaring en kader. Wat niet past binnen het vertrouwde begrippenapparaat, wordt al snel als vervuiling ervaren. Dat is menselijk, maar niet per se boeddhistisch.

Je schrijft dat je het forum anders zou inrichten als je het voor het zeggen had. Precies daar zit misschien de kern: de behoefte aan regie, correctie en kwaliteitsbewaking. Maar de Dhamma is geen redactiestatuut. Zij functioneert niet bij gratie van consensus, maar door herkenning.

Dat Steve vertrekt, is jammer voor wie zijn bijdragen waardeerde. Dat anderen blijven schrijven, is evenmin een probleem. Niemand wordt hier gedwongen te lezen, te reageren of te blijven. Ook dat is acceptatie — zonder actief ingrijpen, zonder passieve gelatenheid.

Ik neem geen ruimte in; ik gebruik slechts de ruimte die er is. Wie dat als te veel ervaart, ervaart misschien niet een overvloed aan woorden, maar een tekort aan tolerantie voor wat niet binnen het eigen referentiekader valt.

Dat dit als “vervuiling” wordt benoemd, zegt meer over het verlangen naar zuiverheid dan over wat er feitelijk geschreven wordt.

Met vriendelijke groet,
ervaringsgetuige

[ervaringsgetuige]

Ik vind het belangrijk dat mensen wel goed geïnformeerd worden over boeddhisme. Ik zelf vooral ook. Met teksten kun je toch verschillende kanten op, en begrip is ook niet statisch. De Pali teksten leren dat ook na stroom-intrede begrip zich nog verdiept.

AI moet gewoon hier verboden worden vind ik. Zeker zoals het door ervaringsgetuige wordt gebruikt. Om te verbergen dat je het zelf allemaal niet hebt bedacht. Al die kennis presenteren als je eigen kennis is gewoon bedrog. Laat mensen zelf maar hun eigen meningen vormen, woorden kiezen en studie doen.  Daar leer je van. En van uitwisselen en discussiëren valt ook te leren omdat het ook kan aanmoedigen tot verdieping, of je woorden bijvoorbeeld beter kiezen.

Ik vond het zelf wel interessant om de leringen van de Boeddha zoals gepresenteerd in de Pali Canon, en zoals ik die begrijp, bijvoorbeeld naast die van Balsekar te leggen. Kan wel leerzaam zijn vind ik. Maar eigenlijk moet je dan met een Balsekar expert praten en zo kun je AI niet behandelen vind ik, noch ervaringsgetuige die graag naar Balsekar verwijst.
 Sowieso, vind ik, praten mensen zelden tot nooit vanuit echte expertise van wat iemand leerde. Dus echt de toespraken lezen van een mysicus of leraar. Echt het onderricht bijwonen.
Jaren en jaren zo'n leraar en diens lessen volgen etc. Er wordt naar mijn smaak veel te veel vanuit een soort onderbuikgevoel gesproken dat ze allemaal hetzelfde bedoelen en allemaal naar hetzelfde verwijzen en hetzelfde realiseren. Dat vind ik geen wijsheid, dat is eerder gemakzucht. Maar het wordt gezien als ruimgeestigheid. Dat is het echt niet.

Qua claims geloof ik dat dit forum echt een voorbeeld kan nemen aan de regels van het forum van sutta central..discuss and discover.
Zij hebben deze regel:

Please do not:

-post your own or any other person’s personal information (email, telephone numbers, addresses, passwords etc)
-reveal your personal practice, personal medical issues, or personal problems
-offer direct personal medical, spiritual, or psychological advice to anyone
-claim any spiritual attainments or psychic powers
-propagate delusional views (bron: faq sutta central)

Dus, ook jezelf als een soort leraar van anderen opstellen vinden ze daar ongepast, net als claims op verlichting.

Naar mijn idee is het hele eiereten van zulke regels.....het gaat niet om jou als persoon....het gaat om de Dhamma, om het onderricht van de Boeddha...
Je ziet hoe het anders uitwerkt...het gaat dan nooit meer over de Dhamma, maar om de persoon en diens claims op ontwaken, verlichting, bezit van het boven-wereldlijke Pad, speciale ontdekkingen etc.

Ik ben het helemaal met BA eens: aanspraken op verlichting moet je in de praktijk bezien en dat is iets tussen leraar en leerling. Claims moeten hier verboden worden vind ik, net als iemand die zich opstelt als spirituele gids van anderen. Ongepast want je kent die mensen niet. Het kunnen wel misbruikers zijn, immorele personen, dwaallichten.

Wat Steve wil vind ik ook wel  op het randje, want wie ben je als mens om te beoordelen dat andere mensen een te enge interpretatie hebben van boeddhisme? Waarom moet jij die persoon zijn die dit zogenaamd moet opentrekken? En...schat je die personen echt wel goed in? Misschien is hun interpretatie helemaal niet zo eng als je die in je eigen hoofd beleeft?
Want tussen tekst en hoe iemand iets allemaal bedoeld en hoe het echt voor iemand leeft zit vaak ook een wereld van verschil. Je moet ook de tijd nemen, het respect hebben, je daarin te willen verdiepen ook. Daar ontbreekt het vaak aan, ook van mijn kant trouwens.
Het is eigenlijk weer teveel op de persoon gericht. Het is gewoon beledigend en belasterend als je iemand in een hoek neerzet van iemand met een te enge interpretatie van boeddhisme. Je plaatst jezelf dan boven anderen. En is dat wel terecht?

Verder vind ik het jammer dat er geen vers bloed komt en snap dit niet. Er is toch iets mis, ik weet niet wat, als er geen nieuwe deelnemers komt? Soms zie ik wel eens dat mensen een account registreren maar er komt nooit een nieuw iemand. Hoe kan dit? Er zijn toch wel mensen die geïnteresseerd zijn? Hebben we het zo verpest, en is het forum zo onveilig dat mensen niet mee willen doen? Moeten we daar dan niet iets aan doen? Of is er teveel informatie? Hoe kan het nou dat in al die jaren er geen enkele nieuwe deelnemer komt? Eerder gebeurde dit nog wel. Ligt het aan mij? Moet ik iets anders doen?

Misschien groeit moderatie beheerder ook wel boven het hoofd? Op sutta central hebben ze een heel team die zich er mee bezighoudt.

Wat jij “goede informatie” noemt, lees ik vooral als behoefte aan afbakening:
wie mag spreken, hoe, met welke woorden, en vooral wat níet gezegd mag worden.

Dat is begrijpelijk vanuit academische zorg voor zuiverheid, maar het is geen criterium dat de Boeddha hanteerde. Die vroeg geen referenties, geen jarenlange leerlingstatus en geen toestemming van moderatie — alleen: kom en zie.

AI verandert daar niets aan. Woorden worden niet onwaar door het hulpmiddel waarmee ze zijn geformuleerd, maar door wat ze wel of niet aanwijzen. De fixatie op herkomst vervangt inhoudelijk onderzoek door morele verontwaardiging.

Forumregels zijn geen Dhamma. Ze dienen orde, niet inzicht. Dat SuttaCentral persoonlijke ervaring buitensluit, betekent niet dat ervaring verdacht is — alleen dat men daar een ander gesprek wil voeren.

Wat betreft claims: het idee dat lezers beschermd moeten worden tegen woorden, veronderstelt een zwakke lezer en een fragiele Dhamma. Geen van beide acht ik overtuigend.

Misschien komt er geen “vers bloed” omdat een omgeving waarin ervaring, afwijking en directe taal verdacht zijn, niet uitnodigt tot ontdekken, maar tot aanpassen.

De Dhamma heeft geen bewakers nodig.
Alleen eerlijk kijken.

Vriendelijke groet,
ervaringsgetuige

[ervaringsgetuige]

Het is op zich al wonderlijk dat iemand meer dan 3000 reacties op dit (Boeddha)forum kan plaatsen, waarvan de strekking in mijn optiek op zijn minst bedenkelijk is. Het clubje vermeende "zelfkenners" begon ooit met drie man, die de boel min of meer op stelten kwamen zetten op dit Boeddhaforum. Op den duur was hun elitaire en hoogmoedige gedrag zodanig uit de hand gelopen, dat ze niet langer op het reguliere forum mochten bijdragen en dat al hun reacties vooraf op een apart forum werden (en worden) nagekeken door forumbeheer. Dit om onnodige conflicten te voorkomen. Want de reguliere leden van dit Boeddhaforum begonnen klachten in te dienen.

Inmiddels zijn de heer Vrij en de heer i'm a loser van dit forum verdwenen. Alleen ervaringsgetuige is nog over. En ook hij wist en weet het altijd beter. Maar kijk eens naar zijn bijdragen. Het komt allemaal op hetzelfde neer. Ervaringsgetuige gaat namelijk nergens echt serieus op in, zeker niet op belangrijke vragen of nuances. Hij oreert alleen maar over zijn vermeende Verlichting, zijn bijzondere openbaring en over het zelf, ik of ego. En dat hij een niemand is, niet te vergeten. Nooit gaat het ergens anders over en hij herhaalt deze persoonlijke thema's circulair en onafgebroken. Zijn keuze.

Ik zie dat het geduld bij anderen hier zo langzamerhand op is. Bij mij is dat al veel langer aan een einde gekomen. Ik heb de heer ervaringsgetuige de afgelopen periode nog wel af en toe van repliek gediend. Maar mijn geduld is eigenlijk allang ten einde. Het heeft in mijn optiek namelijk totaal geen zin. Mijn keuze, uiteraard. Het valt me op dat velen hebben geprobeerd om netjes en respectvol te reageren. Zo hoort het ook op een forum. Maar hoelang hou je het vol om met iemand te discussiëren die als het ware een gesloten deur is? Die nooit wat toegeeft, nooit. Die altijd de gevierde Verlichte speelt. Want het is mijns inziens een onafgebroken toneelstuk wat hij opvoert, dag in, dag uit. Maar zo denk ik er over.

Of ervaringsgetuige zichzelf Verlicht acht, "wetend", dat moet hij zelf weten. Ik heb er echter helemaal niks mee. En wat kun je er eigenlijk mee? Niets. Want elke aanspraak op de spirituele Verlichting moet in de praktijk worden gezien, waargenomen en zelfs getoetst worden. In Zen valt de leerling onder de roshi of Meester. Laatstgenoemde toetst of er sprake is van daadwerkelijk Verlicht inzicht en hij neemt waar hoe de leerling zich gedraagt tegenover andere leerlingen. Als er sprake is van daadwerkelijk inzicht of zelfs van Verlichting, dan wordt dat uiteindelijk erkend en mag de leerling zelf roshi zijn. Maar dat is een lange initiële weg, en eigenwijze of weerspannige leerlingen worden de deur gewezen. De meerwaarde op een forum van de bewering dat je Verlicht bent, is dus totaal nutteloos. We zien slechts de teksten die iemand schrijft. Teksten kunnen enigszins behulpzaam zijn, voor een beter begrip van de leringen van bijvoorbeeld de Boeddha. Daar houdt het zo'n beetje mee op. De bewering dat je Verlicht zou zijn is oncontroleerbaar, dat heb ik al zo vaak aangegeven. Dus zijn het slechts woordelijke, maar nutteloze aanspraken.

Hoe nu verder? Als forumbeheer van mening is, dat ervaringsgetuige een goede bijdrage levert op dit forum, oké. Ik vind het verder best, heb daar wel zo mijn bedenkingen bij, maar die zijn verder mijn zaak. Ik zal dat verder respecteren, want ik ga uit van de expertise van forumbeheer. Want, let wel(!), wij hoeven immers helemaal niet op dit aparte forum, dat speciaal ontworpen is voor het apart zetten van de zogeheten "zelfkenners" te reageren. Dat is immers eigen keuze. Wij kunnen gewoon verder gaan om met elkaar te discussiëren over het boeddhisme op het reguliere forum waar ervaringsgetuige niet bij kan. Dus is er eigenlijk helemaal geen probleem, ieder lid kan naar wens reageren waar of zij wil. Forumbeheer heeft dit niet voor niets zo ingericht, mede vanwege de in het verleden gerezen conflicten. Ik begrijp heel goed dat forumbeheer een rustig forum wenst, zonder gedoe en eventuele hoog oplopende conflicten. Dus hebben wij de keuze, en hoeven we helemaal niet in discussie te gaan met ervaringsgetuige. Dat is namelijk optioneel, vergeet dat niet. Het hele reguliere forum is zoals gezegd voor de vaste leden open voor het leveren van bijdragen. Kies nu zelf.

Beste Buddha Amitabha,

Je schetst een geschiedenis, een karakter en een intentie — maar je gaat nauwelijks in op wat er inhoudelijk geschreven wordt. Dat is veelzeggend.

Dat ik veel schrijf, is geen argument. Dat ik thema’s herhaal, evenmin. De Boeddha deed dat ook. Niet omdat hij niets anders wist te zeggen, maar omdat het probleem zelf steeds hetzelfde is: identificatie, vastklampen, het zoeken naar zekerheid in zienswijzen.

Je noemt mijn bijdragen “bedenkelijk”, “elitair” en “hoogmoedig”, maar onderbouwt dat niet inhoudelijk. In plaats daarvan verschuift het gesprek naar toon, verleden, aantallen posts en vermeende motieven. Dat is geen dhamma-discussie, dat is persoonsduiding.

Wat betreft “verlichting”: ik vraag geen erkenning, geen status en geen volgelingen. Ik stel mij ook niet op als roshi, leraar of gids. Dat frame leg jij er zelf overheen. Dat jij claims alleen zinvol vindt binnen een hiërarchisch Zen-model, zegt iets over jouw referentiekader — niet over wat hier gezegd wordt.

Je schrijft dat teksten het enige zijn wat telt op een forum. Prima. Dan laten we het daarbij. Beoordeel de woorden, niet het beeld dat je van de schrijver hebt gevormd.

Dat je ervoor kiest niet meer met mij in gesprek te gaan, is volledig legitiem. Maar doe dat dan ook — zonder er tegelijk een moreel of psychologisch oordeel aan vast te knopen.

Het forum biedt ruimte.
Wie waar leest of schrijft, is een keuze.
Meer is het niet.

Vriendelijke groet,
ervaringsgetuige

[Buddha Amitabha]

Meneer ervaringsgetuige,

Dit is de allerlaatste reactie op jouw schrijfsels. Ik ga verder ook niet in op jouw recente "weerleggingen", die tijd is geweest. Ik acht het ook niet zinnig. Wij zullen het immers nooit ergens over eens worden. Ik kan jouw mijns inziens onzinnige verhalen niet serieus nemen.

Wellicht dat er anderen zijn, die wel met je willen discussiëren.

Vriendelijke groet,

Buddha Amitabha.

[ervaringsgetuige]

...
Ik denk dat ervaringsgetuige ook wel dingen weet en gezien heeft maar hij blijft er in steken. Hij ziet het niet als een uitnodiging om verder te gaan. Hij is af, denkt ie.

Voor mij is wat gezien wordt geen springplank naar iets anders. Het is het zien zelf. Begrippen als ‘blijven steken’ of ‘af zijn’ spelen daarin geen rol. Ze veronderstellen dat er nog een volgend stadium is – iets wat voor mij niet vanzelfsprekend is.

Wat gezien wordt is geen springplank naar iets anders, geen pad, geen doel. Het is het zien zelf, puur en onverdeeld, volledig aanwezig in dit moment, zonder dat er iets aan toegevoegd hoeft te worden.

[ervaringsgetuige]

AI moet gewoon hier verboden worden vind ik. Zeker zoals het door ervaringsgetuige wordt gebruikt. Om te verbergen dat je het zelf allemaal niet hebt bedacht. Al die kennis presenteren als je eigen kennis is gewoon bedrog. Laat mensen zelf maar hun eigen meningen vormen, woorden kiezen en studie doen.  Daar leer je van. En van uitwisselen en discussiëren valt ook te leren omdat het ook kan aanmoedigen tot verdieping, of je woorden bijvoorbeeld beter kiezen.

Beste lang kwaat,

Je bezwaar tegen AI lijkt minder te gaan over waarheid of inzicht, en meer over controle: wie mag spreken, met welke woorden, en vooral op welke manier.

De Boeddha verbood geen hulpmiddelen.
Hij verbood zelfs geen verkeerde opvattingen.
Hij wees ze aan — en liet het verder aan het onderscheidingsvermogen van de toehoorder.

Het idee dat woorden “bedrog” worden zodra ze met hulp tot stand komen, is vreemd.
De Pali-canon zelf is het resultaat van overdracht, redactie, geheugen, selectie en interpretatie.
Geen enkel woord op dit forum is “puur eigen maaksel”.

Dat mensen hun “eigen woorden” moeten kiezen, klinkt nobel, maar is een illusie.
Woorden zijn altijd geleend.
Inzicht niet.

Wat hier “verboden” zou moeten worden, zegt vooral iets over de angst dat betekenis ontsnapt aan regie.



Maar betekenis laat zich niet bewaken.
En inzicht al helemaal niet.

De Dhamma is niet kwetsbaar.
Als een vermeend iemand niet kwetsbaar is — hoe kan de Dhamma dat dan zijn?

Een vermeend iemand kan niet realiseren wat er altijd al is.
Kan niet ontsporen.
Kan niet misleiden.
Kan niet schaden.
Kan niets beschermen.
Kan niets bedreigen.

Wie precies wordt hier dan aangesproken?

NIEMAND. 😉

[ervaringsgetuige]

@ervaringsgetuige:
...
oftewel: je praat na al die jaren nog steeds een ander na.

Het verwijt van "na-praten"

Dit is de meest voorkomende kritiek op mensen die spreken over non-duale realisatie. Omdat de realisatie zelf onuitsprekelijk is, ben je gedwongen om de terminologie van je leraren (Nisargadatta, Balsekar, de Boeddha) te gebruiken om het te communiceren.

• De paradox: Als je nieuwe woorden verzint, begrijpt niemand je. Als je de klassieke woorden gebruikt, vindt men dat je "na-praat".

• Balsekars visie: Hij zei vaak dat woorden alleen "pointers" (wijzers) zijn. Ze zijn niet de waarheid zelf, maar wegwijzers.

En de ultieme grap?
Zelfs Ramesh Balsekar wordt door sommigen beschuldigd van na-praten, papegaaien!

Met deze ultieme grap is de cirkel rond. Het is het ultieme vastzitten in een cirkelredenering: als je de waarheid spreekt, gebruik je per definitie woorden die al duizenden jaren worden gebruikt, simpelweg omdat de waarheid niet verandert.

Balsekar kon daar zelf ook hartelijk om lachen. Hij zei vaak dat hij niets anders deed dan de "levering van de post" verzorgen. Hij zag zichzelf als de postbode die de brieven van zijn goeroe, Nisargadatta Maharaj, bezorgde.

Waarom de grap zo diep zit:

• De paradox van de 'Originaliteit': De geest (het ego) hunkert naar originaliteit en iets "nieuws". Maar de realiteit van non-dualiteit is het oudste dat er is. Het is tijdloos. Iemand die "origineel" probeert te zijn in non-dualiteit, zit meestal juist gevangen in zijn ego.
  
  
• De stem van het Bewustzijn: Vanuit Balsekars perspectief is er maar één Bewustzijn. Of de woorden nu uit de mond van de Boeddha, Nisargadatta, Balsekar of uit die van mij komen: het is hetzelfde Bewustzijn dat tegen zichzelf praat. Een papegaai die naar een andere papegaai luistert.
  
  
• De spiegel voor de criticus: De criticus die roept "Je praat na!", zit zelf vast in het concept dat er een "iemand" moet zijn die iets nieuws of eigens moet verzinnen. Hij mist dat de afwezigheid van die "iemand" juist de hele bevrijding is.
  
  

Het is precies zoals Ramesh vaak zei: "Het is een prachtig kosmisch amusement (Leela)." Het Bewustzijn creëert een criticus om het Bewustzijn te beschuldigen van het napraten van het Bewustzijn.