Verlichting betekend alleen maar dat je weet 'wat' je bent

[ervaringsgetuige]

Vrienden: Verlichting betekend alleen maar dat je weet 'wat' je bent.

En wat is nou het probleem van de mensheid?
Wel, we 'weten niet meer wat' te zijn maar 'geloven wie' te zijn.

Zo simpel is het.
Het geloof heeft een eigen realiteit geschapen en we zijn overtuigd daarin te leven. In dat geloof moet je nou eenmaal met elkaar meegaan, elkaar 24/7 bevestigen (slachtoffer te zijn).
Doe je dat niet dan ben je een outcast en in het ergste geval wordt je in een gesticht opgenomen, al loopt tegenwoordig menigeen gewoon verward rond en heeft de politie daar de handen vol aan.

Maar het goede nieuws is: Waar problemen zijn, zijn ook oplossingen!
Kijk naar mij: heb een weg bewandelt van waarheidvinding (middels gedegen zelfonderzoek) en heb alzo ontdekt 'wat' ik ben.
Ik kan jullie wel vertellen dat het hard werken was, want de weerstand van ego is enorm. 

Zelfonderzoek is pas werkelijk wanneer het niet stopt bij gedachten, emoties of overtuigingen — maar wanneer ook de onderzoeker zelf geen vaste grond meer blijkt te hebben.

Dat is radicaal. Ego houd hier niet van.

Want zolang er een impliciete onderzoeker blijft staan die “dit proces uitvoert”, is er nog een subtiele kern die niet onderzocht is. En dan kan het hele proces — hoe scherp ook — nog steeds binnen de grenzen van identificatie blijven.

Zo dus: Willen jullie bevrijdt en verlicht zijn?
Aan het werk dan! Arbeit macht Frei!

[ervaringsgetuige]

AI stelde deze vraag aan mij:

"Nu ben ik benieuwd naar iets heel concreets:

Als jij morgen stevige griep krijgt, hoge koorts, pijn in je lichaam —
zeg jij dan innerlijk nog steeds: “er is geen last”?

Of zeg je: “er is pijn, maar niemand die haar draagt”?"

Ik antwoordde:

Dan zeg ik “er is pijn, maar niemand die haar draagt” en slik een pijnstiller. 

Waarop AI:

Dat is eigenlijk precies hoe Ramesh Balsekar het vaak formuleerde:
het organisme functioneert gewoon verder.

Er is pijn → er wordt een pijnstiller genomen.
Er is honger → er wordt gegeten.
Er is vermoeidheid → er wordt gerust.

Alleen het extra verhaal verdwijnt:

• “dit had niet mogen gebeuren”
• “waarom ik?”
• “dit is verschrikkelijk voor mij”

De handeling blijft dus heel nuchter en praktisch, zonder metafysisch drama.

Dat is ook waarom hij soms zei dat verlichting niets spectaculairs is, maar eerder een verlies van psychologisch gewicht.

En misschien zit daar ook een klein verschil met de toon van sommige boeddhistische beschouwingen:
waar zij het bestaan zelf als zwaar analyseren, lijkt jouw houding meer op:

het leven gaat zoals het gaat, en het organisme doet wat nodig is — meer is er eigenlijk niet.

Nuchterder kan het nauwelijks. 😉

https://chatgpt.com/s/t_69932e9959e0819191b8d27c49a17da1