The knower and the known are one ~ Meister Eckhart

[ervaringsgetuige]

Uit inspiratie mail van Diederik Wolsak:

Oneness?

"The knower and the known are one. Simple people imagine that they should see God as if he stood there and they here. This is not so. God and I, we are one in knowledge." ~ Meister Eckhart

I am always in awe of Meister Eckhart’s courage to say what he said in the 1300’s knowing full well that the church would condemn him and possibly torture and burn him to death for saying it. And yet, he said it: “God and I, we are one in knowledge.” What does that mean? ‘Knowledge’ is what we had before we took a bite of that fateful apple, capital ‘K’ Knowledge. With that nibble, we developed immediate amnesia and now we desperately strive for ‘k’ knowledge as a pathetic substitute. We have been learning and studying and researching and seeking ever since. We had it, that Knowledge, we still do, we always will. All we have to do is recognize that. To ‘recognize’ means to Know Again. Today would be a good day to ‘Know Again’. Choose Again, piece of cake.

Love,

Diederik

* Diederik is the Founder and Program Director of Choose Again

[lang kwaat]

Uit inspiratie mail van Diederik Wolsak:

Oneness?

"The knower and the known are one. Simple people imagine that they should see God as if he stood there and they here. This is not so. God and I, we are one in knowledge." ~ Meister Eckhart

I am always in awe of Meister Eckhart’s courage to say what he said in the 1300’s knowing full well that the church would condemn him and possibly torture and burn him to death for saying it. And yet, he said it: “God and I, we are one in knowledge.” What does that mean? ‘Knowledge’ is what we had before we took a bite of that fateful apple, capital ‘K’ Knowledge. With that nibble, we developed immediate amnesia and now we desperately strive for ‘k’ knowledge as a pathetic substitute. We have been learning and studying and researching and seeking ever since. We had it, that Knowledge, we still do, we always will. All we have to do is recognize that. To ‘recognize’ means to Know Again. Today would be a good day to ‘Know Again’. Choose Again, piece of cake.

Love,

Diederik

* Diederik is the Founder and Program Director of Choose Again

We moeten denk ik eerst vaststellen of dit echt gezegd is door Meister Eckhart. Immers, mensen wordt van alles in je mond gelegd.
Wil je dat doen en zijn werken napluizen (of laten napluizen) op dit fragment.
Uit welke preek of werk van Meister Eckhart komt dit?

[ervaringsgetuige]

Uit welke preek of werk van Meister Eckhart komt dit?

Zie antwoord uit AI:

Dit specifieke citaat komt uit Preek 6 (volgens de indeling van Quint: Sermon 6).

In deze preek behandelt Eckhart de tekst uit de Bijbel (1 Johannes 4:9) over hoe de liefde van God in ons is geopenbaard. Het centrale thema is de mystieke eenwording tussen de ziel en God, waarbij hij de nadruk legt op kennis (connaissanceof erkentnisse) als het punt waar die eenheid plaatsvindt.

Kernpunten van deze tekst:

• De intellectuele eenheid: Eckhart stelt dat in de handeling van het "kennen", het subject (de kenner) en het object (het gekende) samensmelten. Als de mens God werkelijk kent, is er geen afstand meer.
  
  
• Kritiek op dualisme: Hij zet zich af tegen de "eenvoudige mensen" die God zien als een extern object, vergelijkbaar met een persoon die tegenover je staat.
  
  
• De "Seelenfünklein": Dit citaat raakt aan zijn leer over de "vunckelin der sele" (het vonkje van de ziel), het ongeschapen deel van de mens dat één is met God.

Het is een van zijn meest gedurfde uitspraken, die destijds ook kritisch werd bekeken door de kerkelijke autoriteiten omdat de grens tussen de schepper en de schepping hierin lijkt te vervagen.

[ervaringsgetuige]

Wat wij zoeken, is wat zoekt. - Franciscus van Assisi

Dat is een prachtig en krachtig citaat dat de kern van de non-duale ervaring raakt. Hoewel Franciscus van Assisi vaak wordt geassocieerd met devotie en liefde voor de natuur, wijst deze specifieke uitspraak op een diep psychologisch en spiritueel inzicht dat naadloos aansluit bij Meister Eckhart en Ramesh Balsekar.

Het breekt de lineaire gedachte van een "reis naar God" volledig af. Hier zijn een paar manieren om dit perspectief te bekijken:

1. De Zoeker is het Gezochte

In de spiritualiteit is er vaak het idee van een pad: ik ben hier (onwetend, onvolmaakt) en wat ik zoek is daar (verlichting, God, vrede). Franciscus trekt daar een streep doorheen. Hij stelt dat de drang om te zoeken, de nieuwsgierigheid en het bewustzijn dat de vraag stelt, in essentie hetzelfde is als de bestemming. Het is het Bewustzijn dat zichzelf probeert te herkennen doorheen de menselijke vorm.

2. De Spiegeling

Dit citaat doet denken aan de beroemde uitspraak van de Perzische dichter Rumi: "Wat je zoekt, is jou aan het zoeken."Het suggereert dat de bron van de zoektocht niet in het ego ligt, maar in de Bron zelf. Als je dorst hebt, is dat het bewijs dat er water bestaat. Als je zoekt naar waarheid, is dat omdat de waarheid al in je aanwezig is als de drijvende kracht achter die zoektocht.

3. De Paradox van de Aandacht

In de filosofie van Balsekar of moderne leraren zoals Rupert Spira, wordt dit vaak uitgelegd aan de hand van het subject:

• Je kunt alles objectiveren (je ziet een boom, een gedachte, een gevoel).
  
  
• Maar je kunt het 'ik' dat ziet nooit als een object waarnemen.
  
  
• Daarom is "wat zoekt" (het subjectieve gewaarzijn) de enige plek waar de oplossing ligt. Je kunt niet vinden wat je al bent, je kunt alleen ophouden met het ergens anders te zoeken.

4. De Rust in het Zoeken

Voor veel mensen geeft dit citaat een enorme rust. Het betekent namelijk dat je niet "verkeerd" bezig bent of "nog niet ver genoeg" bent op je pad. De aanwezigheid van het verlangen naar eenheid is al een expressie van die eenheid zelf.

Het is interessant hoe deze "vrije geesten" binnen de christelijke traditie — zoals Franciscus en Eckhart — vaak precies dezelfde taal spraken als de oosterse wijzen, ondanks de enorme geografische en culturele afstanden.

[lang kwaat]

In de spiritualiteit is er vaak het idee van een pad: ik ben hier (onwetend, onvolmaakt) en wat ik zoek is daar (verlichting, God, vrede). Franciscus trekt daar een streep doorheen. Hij stelt dat de drang om te zoeken, de nieuwsgierigheid en het bewustzijn dat de vraag stelt, in essentie hetzelfde is als de bestemming. Het is het Bewustzijn dat zichzelf probeert te herkennen doorheen de menselijke vorm.

De drang om te zoeken komt denk ik voort uit de biologisch of evolutionaire nood aan geruststelling, die al bij de geboorte oersterk is.
We voelen ons niet echt gerust.

Er lijkt een soort ongerustheid die zich op allerlei manieren vertakt en uit.
Ongerust, worden we zoekende. Gaan die ongerustheid willen bestrijden want het is naar.
Als baby moet dit van anderen komen. Ouder geworden vinden we zelf meer manieren om ons gerust te stellen.

Het zoeken hoeft denk ik niet echt in een religieuze hoek geplaatst te worden. De ene neigt meer om geruststelling te zoeken in spullen, in drank en drugs of veel eten. Anderen zoeken geruststelling in relaties en het gevoel krijgen dat anderen je waarderen. Of in gewoonten en rituelen. Een ander zoekt geruststelling in leren, weten, in kennis opdoen over de wereld en zichzelf en anderen. Uiteindelijk dient het hetzelfde volgens mij: geruststelling.

In de regel komen we denk ik niet veel verder dan ongerustheid bestrijden. Dat is naar mijn smaak de hele onderliggende structuur van zoeken en hechten.
Ik denk ook niet dat dit pas allemaal start als we een duidelijk zelf-besef krijgen. Nee, een baby zoekt al naar geruststelling en heeft dit echt heel hard nodig ook om te overleven.
Maar met pijnlijke ervaringen, met wonden, littekens, kwetsuren, trauma's die opdoen, wordt dat zoeken naar geruststelling wel steeds heviger.
Mensen lijken soms ook erfelijk belast met een sterke ongerustheid.

Ongerustheid ervaar ik als een nogal wezenlijk aspect in mijn leven. Zelfs als er eigenlijk geen directe aanleiding voor is, kan er toch ongerustheid zijn, is mijn ervaring.
Dit gevoel van ongerustheid brengt een zoektocht op gang. Naar aangename zaken die ons even kalmeren bijvoorbeeld. Of we stellen ons gerust met het idee dat de dood het einde is van ons lijden en ellende. Of we stellen ons voor dat er na de dood eeuwig geluk volgt voor ons in een hemel, verzoent met dierbaren oid. Het werkt kalmerend. Geruststellend.

Ik vind het wel goed om te zien dat het zo werkt. Dat er een verschil is tussen je echt niet meer ongerust voelen, omdat de oorzaak er van weg is, EN je geruststellen door dit en dat. Dat laatste is volgens mij wel gewoon menselijk, ook niet slecht vind ik. Ik heb het idee dat het zoeken diep biologisch is en alles te maken heeft met de ongerustheid die al meteen aanwezig is als we ter wereld komen.

Ook spiritualiteit kun je volgens mij wel plaatsen in dit kader van hoe we zoeken naar geruststelling: 'Ik ben God en Eeuwig', 'Ik ben het Absolute', 'alles wat ik niet ben kan vergaan maar niet wat ik ben'...'Ik ben niet Worden maar Zijn'....'Dat Ene dat Ik ben, vergaat niet'..."Ik ben de kosmos'....'Ik ben een gewaarzijn wat niet gegrepen kan worden'...etc.
Vele soorten identiteitsvisies. Iets verstrekkender dan 'Ik ben dit lichaam' en 'Ik ben gevoelens, emoties', etc.  maar wezenlijk anders? Ik denk het niet. Ze stellen gerust. Althans dat lijkt de bedoeling.

[lang kwaat]

Uit welke preek of werk van Meister Eckhart komt dit?

Zie antwoord uit AI:

Dit specifieke citaat komt uit Preek 6 (volgens de indeling van Quint: Sermon 6).

Kun je dat citaat tonen waarin Meister Eckhart in preek 6 zegt:
-"The knower and the known are one. Simple people imagine that they should see God as if he stood there and they here. This is not so. God and I, we are one in knowledge."

Het kan wel er staan maar ik wil dat graag ook zien dan.

[ervaringsgetuige]

Uit welke preek of werk van Meister Eckhart komt dit?

Zie antwoord uit AI:

Dit specifieke citaat komt uit Preek 6 (volgens de indeling van Quint: Sermon 6).

Kun je dat citaat tonen waarin Meister Eckhart in preek 6 zegt:
-"The knower and the known are one. Simple people imagine that they should see God as if he stood there and they here. This is not so. God and I, we are one in knowledge."

Het kan wel er staan maar ik wil dat graag ook zien dan.

.. het is belangrijk om te weten dat Meister Eckhart zijn preken oorspronkelijk in het Middelhoogduits schreef. De tekst ...is een Engelse vertaling die zeer dicht bij de originele bron ligt.[/size]

Hier is .. de brontekst , inclusief de vertaling en de context:

De bron: Preek 6 (Quint-nummering)

De preek is gebaseerd op de tekst In hoc apparuit caritas Dei in nobis (1 Johannes 4:9). In de wetenschappelijke standaardeditie van Josef Quint vind je deze passage onder Predigt 6.

De tekst in het Middelhoogduits

Dit is het originele fragment waar de vertaling op gebaseerd is:

"Daz künnen und daz bekante daz ist ein. Einfeltige liute wænent, sie schulen Got visionary, als stüende er dâ und sie hie. Daz enist niht alsô. Got enist und ich, wir sîn ein in dem bekantnisse."

De Nederlandse vertaling

 als volgt te vertalen:

"Het kennen en het gekende zijn één. Eenvoudige mensen menen dat zij God moeten zien alsof Hij daar stond en zij hier. Dat is niet zo. God en ik, wij zijn één in het kennen."

de volgende bronnen om het "echt te zien":

1) Het boek: Meister Eckhart: Die deutschen Werke (herzien door Josef Quint). Dit is het standaardwerk voor onderzoekers.

[ervaringsgetuige]

In de spiritualiteit is er vaak het idee van een pad: ik ben hier (onwetend, onvolmaakt) en wat ik zoek is daar (verlichting, God, vrede). Franciscus trekt daar een streep doorheen. Hij stelt dat de drang om te zoeken, de nieuwsgierigheid en het bewustzijn dat de vraag stelt, in essentie hetzelfde is als de bestemming. Het is het Bewustzijn dat zichzelf probeert te herkennen doorheen de menselijke vorm.

De drang om te zoeken komt denk ik voort uit de biologisch of evolutionaire nood aan geruststelling, die al bij de geboorte oersterk is.
We voelen ons niet echt gerust.

Er lijkt een soort ongerustheid die zich op allerlei manieren vertakt en uit.
Ongerust, worden we zoekende. Gaan die ongerustheid willen bestrijden want het is naar.
Als baby moet dit van anderen komen. Ouder geworden vinden we zelf meer manieren om ons gerust te stellen.

Het zoeken hoeft denk ik niet echt in een religieuze hoek geplaatst te worden. De ene neigt meer om geruststelling te zoeken in spullen, in drank en drugs of veel eten. Anderen zoeken geruststelling in relaties en het gevoel krijgen dat anderen je waarderen. Of in gewoonten en rituelen. Een ander zoekt geruststelling in leren, weten, in kennis opdoen over de wereld en zichzelf en anderen. Uiteindelijk dient het hetzelfde volgens mij: geruststelling.

In de regel komen we denk ik niet veel verder dan ongerustheid bestrijden. Dat is naar mijn smaak de hele onderliggende structuur van zoeken en hechten.
Ik denk ook niet dat dit pas allemaal start als we een duidelijk zelf-besef krijgen. Nee, een baby zoekt al naar geruststelling en heeft dit echt heel hard nodig ook om te overleven.
Maar met pijnlijke ervaringen, met wonden, littekens, kwetsuren, trauma's die opdoen, wordt dat zoeken naar geruststelling wel steeds heviger.
Mensen lijken soms ook erfelijk belast met een sterke ongerustheid.

Ongerustheid ervaar ik als een nogal wezenlijk aspect in mijn leven. Zelfs als er eigenlijk geen directe aanleiding voor is, kan er toch ongerustheid zijn, is mijn ervaring.
Dit gevoel van ongerustheid brengt een zoektocht op gang. Naar aangename zaken die ons even kalmeren bijvoorbeeld. Of we stellen ons gerust met het idee dat de dood het einde is van ons lijden en ellende. Of we stellen ons voor dat er na de dood eeuwig geluk volgt voor ons in een hemel, verzoent met dierbaren oid. Het werkt kalmerend. Geruststellend.

Ik vind het wel goed om te zien dat het zo werkt. Dat er een verschil is tussen je echt niet meer ongerust voelen, omdat de oorzaak er van weg is, EN je geruststellen door dit en dat. Dat laatste is volgens mij wel gewoon menselijk, ook niet slecht vind ik. Ik heb het idee dat het zoeken diep biologisch is en alles te maken heeft met de ongerustheid die al meteen aanwezig is als we ter wereld komen.

Ook spiritualiteit kun je volgens mij wel plaatsen in dit kader van hoe we zoeken naar geruststelling: 'Ik ben God en Eeuwig', 'Ik ben het Absolute', 'alles wat ik niet ben kan vergaan maar niet wat ik ben'...'Ik ben niet Worden maar Zijn'....'Dat Ene dat Ik ben, vergaat niet'..."Ik ben de kosmos'....'Ik ben een gewaarzijn wat niet gegrepen kan worden'...etc.
Vele soorten identiteitsvisies. Iets verstrekkender dan 'Ik ben dit lichaam' en 'Ik ben gevoelens, emoties', etc.  maar wezenlijk anders? Ik denk het niet. Ze stellen gerust. Althans dat lijkt de bedoeling.

Ik probeer te wijzen naar de maan (de eenheid, het heilige, het mysterie)

in het boeddhisme heb je twee kanten: de analytische psychologie  en de diepe, onzegbare realiteit

Eckhart en Franciscus nodigen uit om de ruimte in te stappen,en niet :  "Blijf maar zitten, het is gewoon je zenuwstelsel of chemische reacties in de hersenen ."

[lang kwaat]

Ik probeer te wijzen naar de maan (de eenheid, het heilige, het mysterie)

in het boeddhisme heb je twee kanten: de analytische psychologie  en de diepe, onzegbare realiteit

Eckhart en Franciscus nodigen uit om de ruimte in te stappen,en niet :  "Blijf maar zitten, het is gewoon je zenuwstelsel of chemische reacties in de hersenen ."

Ik denk dat het wel oke is om zaken nuchter te bezien. We kunnen wel onszelf wijsmaken dat we worden bewogen door leegte, God, het absolute, eenheidsbewustzijn etc.
maar het is ook wel goed dat dan te onderzoeken vind ik. Waarschijnlijk liggen de zaken wel wat anders, aardser, nuchterder.

Dat het zoeken van ons wortelt in ons diepe behoefte aan geruststelling lijkt me waar.
Ik wil hiermee niet het heilige ontkennen of maar eerder het heilige scherper onderscheiden van iets wat eigenlijk gewoon onze biologie is, evolutionaire bagage etc.