Auteur Topic: Adyashanti: Falling into Grace  (gelezen 809 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2080
Re: Adyashanti: Falling into Grace
« Reactie #50 Gepost op: 02-08-2021 21:38 »
Wil je de afwas dus toch nog aangaan?

Wel dan herhaal ik even (zie quote hieronder). Want je blijft het hebben over de illusie van het zelf, terwijl het in de Pali sutta's duidelijk gaat en ik het ook daar over heb, over de waan "ik ben", de illusie van er zit een vaste kern in die voortdurend veranderlijke stroom, hetgeen de Boeddha geen zelf noemde, maar juist door het ontbreken van een vaste kern, niet-zelf, niet-ziel noemde, niets dat eeuwig blijft. Het staat echt wel buiten alle discussie, in elke traditie trouwens, oud of nieuw, dat de Boeddha ruimte liet voor een eeuwige ziel. Als je dat er toch wilt in projecteren, dan heb je het niet meer over Boeddhisme. Je mag geloven in een ziel, en toch nog Boeddhisme genegen zijn, methodes er uit gebruiken en dergelijke, maar je mag niet gaan doen alsof Boeddhisme zelf werkelijk die opening laat die je er zelf in projecteert.

De Boeddha ontkende geen voortdurend veranderlijke stroom dat het gevoel geeft van een zelf. Hij ontkende dat er werkelijk een zelf zat in die stroom, iets dat niet veranderde, eeuwig hetzelfde bleef. Hij ontkende ook dat die stoom ik, mijn, mijn zelf is. En hij gaf duidelijk aan dat de waan "ik ben" iets is dat komt weg te vallen bij de arahant. Dit hoeft niet te betekenen dat er geen gevoel "ik ben" meer is dat opkomt en nodig is om te bewegen in de wereld, het betekent gewoon dat het niet als een Werkelijk iets Gerealiseerd is, als waan dus of als illusie. De "ik ben een zelf" is illusie, waan, asmi mana. Niemand kan ontkennen dat de Boeddha dit als dusdanig gebracht heeft.

Dit neemt echter niet weg dat Boeddhisme wel de vrijheid geeft om het voor jezelf anders in te vullen. Belangrijk is dat zaken als liefde en mededogen er uit genomen kunnen worden. Dus ga je gang. Herschrijf gewoon niet zijn leer, zie het dan gewoon als een leer, waar je uit mag halen wat goed voor je voelt en nergens anders toe verplicht bent.

.
Een ik-gevoel is een ervaring, in de ervaring kan het opkomen als het nodig is, en binnen de ervaring is het gewoon nodig, maar het is niet iets dat blijvend is, een kern heeft, steeds maar weer verdedigd moet worden. Als de ervaring het nodig heeft om, zoals ik altijd zeg het eten in de juiste mond te steken en de juiste (de eigen) kinderen van school te halen, dan verschijnt het gewoon, als het even niet meer nodig is, dan kan het gewoon verdwijnen. Wat wel definitief weg kan vallen is:

Vandaar, dat is het niveau waar de notie "ik ben" weg komt te vallen als iets dat Werkelijk bestaat. Het is nog eenvoudiger als wat er ervoor ervaren is: "wat ik ben", maar dan zonder de "ik", gewoon puur "wat is" zonder het laatste bolwerk van het zelf, de toeschouwer, de ervaarder.

Binnen de ervaring komt het ik-gevoel nog steeds op, maar enkel als het nodig is, en als het niet meer nodig is valt het weer weg. Wat definitief weg kan vallen is de ervaring inclusief de ervaring dat "ik te zijn" voor Werkelijkheid te houden. Daar is niets gevaarlijk aan.




Offline Buddha Amitabha

  • Mahayana boeddhisme
  • Actief Lid
  • Sangha lid
  • **
  • Berichten: 450
  • Oordeelt niet
Re: Adyashanti: Falling into Grace
« Reactie #51 Gepost op: 03-08-2021 09:59 »
"There is a difference between knowing the path and walking the path." - The Matrix
"Zalig zijn zij die treuren, want zij zullen vertroost worden."

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2080
Re: Adyashanti: Falling into Grace
« Reactie #52 Gepost op: 03-08-2021 10:19 »
"There is a difference between knowing the path and walking the path." - The Matrix

...

Offline the innerspace

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha Ouderling
  • *
  • Berichten: 750
Re: Adyashanti: Falling into Grace
« Reactie #53 Gepost op: 03-08-2021 13:14 »
Discussies of min of meer eenzijdige schrijfsels over het ‘zelf’ of het ego in (of over) het boeddhisme lopen nogal eens uit op de ronduit starre doctrine van het zogeheten 'niet-zelf'. Met daarbij de gebruikelijke, welhaast metafysische conclusie dat het 'zelf' immers een illusie zou zijn. Het is de vraag of dit eigenlijk wel volledig in lijn is met wat de Boeddha feitelijk leerde over het (niet-)zelf (anattā). Vooral in het latere boeddhisme is men nogal stellig over de volledige ontkenning van het ātman (eeuwige zelf). Gautama de Boeddha liet deze kwestie vermoedelijk meer in het midden.

Volgens mij ontkende Gautama de Boeddha helemaal niet het bestaan van een 'zelf' (hij beschouwde het eerder als zijnde noch een illusie, noch iets substantieels), maar zag hij het 'zelf' eigenlijk als een onafgebroken veranderlijk proces. Je 'zelf' is dus feitelijk een dynamisch proces van verandering en dat ontvouwt zich onafgebroken. Wanneer men zich daar niet van bewust is, leeft men inderdaad in een illusie. Wie zich er wél van bewust is, hecht zich niet langer aan allerlei vaststaande beelden van wie of wat we zijn. Dat noemen we onthecht zijn, of zich niet vereenzelvigen. En dat is de ware vrijheid. Niets meer, niets minder.

Dit lijkt me een goede analyse BA, voor wat het waard is :)

Op het vlak van identiteit spelen volgens de Pali overlevering eigenlijk twee zaken of niveaus:

-1. identiteitsvisies....beschouwingen over jezelf. "Ik ben dit of dat". Deze blokkeren progressie. Een uitdrukking of geloof in de vorm van 'Dit ben Ik' of 'Ik ben dit' is een uitdrukking van gehechtheid en onwetendheid. Of het nu gaat over emoties, neigingen, gedachten, geuren, kleuren, waarnemingen, drang, drift, al het ervarene komt en gaat en hoe kun je dat zijn? Verdwijn je dan zelf als gedachten verdwijnen? Als boosheid stopt? Als een bepaalde aandrang eindigt? etc?
Ik denk dat er ook wel bij hoort...'Ik ben nederlander, ik ben boeddhist"...daarvan de betrekkelijkheid inzien. Er niet star mee omgaan.

2. perceptie van jezelf...dit zit niet op het niveau van visie of beschouwing maar meer op het niveau van beleving. Je kunt het bijvoorbeeld eng vinden dat gedachten eindigen en dat je geestelijk in stilte verkeert. Dat kan een gevoel van onveiligheid geven omdat je dan de perceptie krijgt dat je niet meer bestaat. Dus er loopt een schema of gewoonte in de geest die er zo uitziet: "er zijn gedachten, dus "Ik ben", of "Ik besta, want er zijn gedachten". Deze neiging meet als het ware je eigen bestaan constant af aan het feit dat je allerlei zaken ervaart. Als een spiegel en diens spiegelbeeld.
Hier zit ook een heel stuk gehechtheid en onwetendheid want besta je echt niet meer als je driftigheid eindigt, als begeerte eindigt, als gedachten eindigen of een lichaamsbesef eindigt etc?

Het eindigen van formaties kan leiden tot angst door dit diepe ingesleten patroon om je eigen bestaan "Ik ben" af te meten aan ervaringen.
Dit heet asmi mana in de Pali overlevering en gaat volledig verloren bij arhantschap.

In jhana gebeurt dit eindigen van formaties ook. Steeds subtielere formaties eindigen. Mensen die jhana ervaren kunnen hierdoor ook voordeel hebben er van. Je kunt via jhana ook een staat bereiken waarin zelfs cognitie eindigt en alle waarneming en gevoel.

De volgorde in de Pali overlevering is dat je eerst het grove prijsgeeft, de verkeerde visies over jezelf die leiden tot verstarring. Ik ben dit en dat is geen uitdrukking van wijsheid maar van verstarring en daarmee blokkeert het je ontwikkeling. Later wordt ook afstand gedaan van asmi mana.

Er is dan niks meer wat belast. Door wijsheid bevrijd.




 


Laatste berichten

[Theravada Boeddhisme] Re: Stroom-intrede(r), Een Verkennend Onderzoek by Vrij Vandaag om 20:45
[Theravada Boeddhisme] Re: Stroom-intrede(r), Een Verkennend Onderzoek by Bodhiboom Vandaag om 19:40
[Theravada Boeddhisme] Re: Stroom-intrede(r), Een Verkennend Onderzoek by Buddha Amitabha Vandaag om 18:19
[Theravada Boeddhisme] Re: Stroom-intrede(r), Een Verkennend Onderzoek by the innerspace Vandaag om 16:57
[Theravada Boeddhisme] Re: Stroom-intrede(r), Een Verkennend Onderzoek by Bodhiboom Vandaag om 13:02
Powered by EzPortal