Auteur Topic: de ander  (gelezen 6988 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1356
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
de ander
« Gepost op: 14-07-2009 22:50 »
De ander ontmoeten is ook altijd wel zijn irrationaliteit, onredelijkheid, geblaas, stugheid, stoerheid en nog zovele zaken ontmoeten en soms valt dat zwaar.
Vooral, waarschijnlijk bij mijn irrationaliteit, onredelijkheid, geblaas, stugheid, stoerheid en nog zovele zaken die ik van mezelf toch makkelijker ervaar.

Soms bij het ontmoeten van die ander is het van "Laat me nu toch met rust". En toch ben ik zo graag bij en met die ander.
Waarom kan het nu nooit eens langdurig, mooi, fijn, leuk, aangenaam en verkwikkend zijn ?
Waarom altijd die bevestiging " mooie liedjes duren niet lang".

En als ik dan die ander in zijn onaangenaamheid tegen kom is er die neiging om die ander te verbeteren, hem het juiste te leren en te laten zien.

Hoe moeilijk en zwaar is het om de ander te laten zoals ie is.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1356
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re:de ander
« Reactie #1 Gepost op: 14-07-2009 23:21 »
Mijn baas zit ergens mee, iets zit hem dwars, ik merk het want dan gaat ie vitten en zeuren en sluit zich op in zijn eigen gelijk.

Daar sta je dan machteloos, en toch is dat dan de gegeven situatie.
Sommige mensen gaan vitten en zeuren en sluiten zich op  in hun eigen gelijk wanneer hun iets dwars zit. Een knelpunt waar ze geen blijf mee weten. Een teer punt, dat op één of andere manier groter en sterker is dan zichzelf.

Iets moet hem getroffen hebben en het is beginnen te zweren. De tijdelijke grenzen van zijn kunnen is bereikt.

Zijn gevit en gezeur is niets meer dan een hulpkreet naar verlossing en rust. Daar sta je dan machteloos omdat je niet datgene te  bieden hebt waar hij eigenlijk naar smacht.

Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

bigbear

  • Gast
Re:de ander
« Reactie #2 Gepost op: 15-07-2009 15:08 »
Welke ander?  ;)

Liefs en warmte, Bigbear

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1356
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re:de ander
« Reactie #3 Gepost op: 15-07-2009 23:49 »
De wereld is irrationeler

Het gaat allemaal zo snel.

Als ik kijk naar de relatie met mijn baas dan zie ik dat er zoveel zaken spelen.
Zaken die nooit zijn besproken en zelfs totaal onbespreekbaar zijn en blijven. Al die dingen, al die kleine dingetjes spelen een rol op de achtergrond.

Je wilt zo graag dat elke ontmoeting als een nieuw onbeschreven blad is. Maar dat is het niet. Al die pijntjes, al die verdrietjes, al die conflicten spelen toch een rol.
Ergens wil je toch een zekere zuiverheid blijven behouden in de omgang met de ander.

Met sommige mensen klikt het zo makkelijk, met deze mensen is elke ontmoeting bijna een feest. En met sommigen is het zo vaak een moeras. Je wilt zo graag dat dit ook een feest kan zijn of zal worden. En toch zal dit waarschijnlijk nooit gebeuren.

Met sommigen is het makkelijk praten, je ziet dat er iets mis zit, en je begint erover, en zonder al te veel weerstand kom je tot een ontmoeting.

Maar bij mijn baas mis ik de skills om zulk een ontmoeting tot stand te brengen. En ruimer gesproken, bij sommige mensen mis ik de skills. Ook al zie ik klaar en duidelijk dat er iets mis zit.
Ook al wil je graag een hand uitsteken, maar je beseft dat je niet de juiste persoon bent. En dat wringt.
Je ziet iemand lijden en je bent niet de persoon die er iets aan kan doen.

En tegelijkertijd is dat allemaal verbonden met de ganse situatie.
Als mens wil je toch ook vrij en onafhankelijk en sterk in het leven staan.
Een vittende, zeurende baas hoort niet in dat plaatje. Je wordt door het leven gedwongen om daar een positie in kiezen, terwijl je helemaal geen positie daarin wil kiezen.

Dat is natuurlijk mijn irrationaliteit. Het leven moet zijn zoals ik het graag zie. En het leven trekt zich daar geen moer van aan.
Je probeert een uitweg te zoeken, maar er is geen uitweg. Of de uitweg is totaal verschillend van mijn verwachtingen en verlangens. Op een bepaalde manier probeer ik de wereld naar mijn hand te zetten, maar de wereld laat zich niet naar mijn hand zetten.

Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

bigbear

  • Gast
Re:de ander
« Reactie #4 Gepost op: 16-07-2009 11:47 »
Lieve Spawn,

Ik ben jij en jij bent ik. Wat is het verschil?

Lieve Nova,

Met de baas/werknemer situatie is er geen gelijkheid. Op het menselijke vlak is er altijd gelijkheid. Pas als je mensen gaat zien (waarnemen) als objecten is er geen gelijkheid meer. Mensen kun je altijd ontmoeten op het mensniveau d.w.z. de behoeften.

Liefs en warmte, Bigbear

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1356
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re:de ander
« Reactie #5 Gepost op: 17-07-2009 00:01 »
Sommige mensen gedragen zich als bullebakken… Blijkbaar is jouw baas iemand waarmee je mogelijkerwijs nooit echt zult kunnen opschieten…

Ik zou natuurlijk kunnen kiezen om van job te veranderen. En deel van mij speelt daar ook mee. Maar fundamenteel verandert daar niets mee.  Namelijk ik zal altijd en immer mensen tegen komen die zich gedragen als bullebakken of waar ik niet echt goed mee kan opschieten maar waar ik door omstandigheden toch gedwongen ben om (intensief) mee om te gaan.

Verstandelijk is het makkelijk  "er is geen ander". Dat is niet de moeilijkheid.

De moeilijkheid ligt 'm in het feit dat het allemaal zo snel gaat.
Laat ik zeggen dat ik x-niveau stabiliteit heb. Zolang ik mijn stabiliteitsniveau zit is er geen probleem.
Maar sommige omstandigheden, of ontmoetingen met mensen die zorgen ervoor dat ik begin te wankelen. Dat ik dus uit mijn stabiliteit geraak. En dat is altijd plots. En daarom ook dat ik zeg dat het zo snel gaat. Het is sneller dan het bewuste.

De irrationaliteit van anderen infecteert als het ware mijn stabiliteit.  (Waarmee ik niet de schuld in de schoenen van de anderen wil schuiven, maar wel dat er daar bij mij een wankelpunt zit. ). En dan kom ik in mijn irrationaliteit.
Het rare is, je wordt echt geen ander mens natuurlijk. Je blijft gewoon jezelf (Siebe)

bigbear

  • Gast
Re:de ander
« Reactie #6 Gepost op: 17-07-2009 09:00 »
we hebben geleerd om over mensen te oordelen, waardoor we het werkelijke kontakt met de ander zijn kwijtgeraakt. Natuurlijk bestaat de IK en doordat ik de IK vergelijk met de JIJ onstaat er een illusie dat ik de ander zie als projectie van mijzelf. Dat bedoel ik met dat ik de ander zie als object. Als ik echter weer op een andere manier ga waarnemen (het oordelen dat ik doe, niet afkeur, maar gebruik om mijn eigen verantwoordelijkheid neem en niet mijn gevoelens aan andere wijt), kan ik zien dat we allemaal mens zijn met al onze menselijke behoeften. Ook mijn baas heeft behoeften en op dat vlak zijn we allemaal mens. Als we weer gaan communiceren op dat niveau is er weer connectie mogelijk en het ego zal zich fijn voelen bij die connectie. We willen allemaal verbondenheid voelen, gehoord worden, maar zijn zo ver van ons zelf afgeraakt dat we niet meer weten wat we voelen, wat we eigenlijk werkelijk van dit leven willen en daardoor raken we steeds meer afgescheiden. We sluiten ons aan bij groepen en raken nog verder afgescheiden. De spiritualiteit is de volgende valkuil. Krijgen we straks de strijd tussen de spirituelen en de niet-spirituelen of gaan we eindelijk inzien dat we door ons niet meer te verschuilen achter een groep gelijkgestemden we ons kunnen verbinden met iedereen?

Liefs en warmte, Bigbear

bigbear

  • Gast
Re:de ander
« Reactie #7 Gepost op: 19-07-2009 12:57 »
Lieve Spawn,

Citaat
Met een transparant ego projecteer je als het goed is niet (meer),

Mensen zullen altijd blijven projecteren, oordelen en veroordelen. Het inzicht dat we dit doen, kan ervoor zorgen dat we dit gebruiken om onze eigen pijnen op te lossen en ze niet meer naar buiten hoeven te brengen. Ik heb niet de illusie dat deze pijnen ooit zullen verdwijnen, alleen maar draagbaarder zullen worden. We kunnen het meeste leren van onszelf door echt naar onszelf te kijken, een mooiere leermeester kun je naar mijn idee niet hebben.

We zijn het als ik jouw zo lees, het in veel dingen eens, ook al gebruiken we soms andere woorden.  ;)

Liefs en warmte, Bigbear