Auteur Topic: Over Shikantaza, ‘just sitting’  (gelezen 164 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1820
Over Shikantaza, ‘just sitting’
« Gepost op: 14-07-2022 13:56 »
Ik kwam vandaag een prachtig artikel tegen over de wijsheid van shikantaza, dat ik graag zou willen delen. De oorspronkelijke tekst in het engels kunt u hier vinden:

https://tricycle.org/trikedaily/wisdom-of-shikantaza/

Hier is wat google translate ervan maakt:

“De wortel van menselijk lijden ( dukkha ) is te vinden in onze talloze verlangens om de levensomstandigheden te veranderen om die verlangens te bevredigen. Veel van die verlangens zijn extreem of oneindig. Ze zijn de bron van teleurstelling en woede, evenals de trigger voor andere schadelijke emoties zoals jaloezie en angst. We zouden dus kunnen denken dat we al die doelen en verlangens moeten bereiken om gelukkig te zijn, en één voor één de eindeloze doelen van onze woede, verdriet en angst moeten verwijderen om ons tevreden te voelen. We denken dat we moeten werken om deze dingen op te lossen.

De verrassende wending van shikantaza , of 'gewoon zitten', is echter dat men zich radicaal tevreden voelt door te zitten, alle maten van een 'gebrek' neerlegt en niets anders verlangt dan zitten. De wortel van teleurstelling, woede, vergelijkingen, wanhoop, angst, frustratie en andere verlangens valt weg, en dus valt dukkha weg. Het doel van zitten is zitten, dat wordt bevredigd door te zitten.

Hoe contra-intuïtief het ook klinkt, er is gewoon niets meer om naar te verlangen, niets anders om te veranderen of op te lossen tijdens het zitten, en dat feit verandert - en herstelt zelfs - veel over wat ons scheelt, omdat de woede, angst, en al de rest verliest hun brandstof. Woede en angst verdampen door radicale acceptatie van wat is, en door niets anders te eisen of te wensen dan zittend zitten. Acceptatie verandert dus hoe we zijn en hoe we het leven ervaren, woede en angst tenietdoen.

Een ander contra-intuïtief feit over shikantaza is dat we ons - noch zittend, noch op andere momenten - zorgen maken over kensho, een ervaring van de harde grenzen van het zelf en de wereld die wegvallen, en alle fenomenen die binnenstromen en één worden met ons en allemaal. We hopen ook niet op prettige samadhi, concentratie ervaringen tijdens het zitten. Zittend zoeken we niets in de hele wereld. We beschouwen zitten, als een kwestie van diep vertrouwen, als zelf de actie en belichaming van Boeddha's en voorouders. We zitten en hebben niets nodig, noch kensho noch geen kensho, noch samadhi noch geen samadhi, want alles wat we nodig hebben voor voltooiing is zitten... en we zitten.

Gek genoeg echter, juist door de actie van zitten om te zitten, met de bijbehorende gelijkmoedigheid en andere verlangens buiten beschouwing latend, en of we nu de adem volgen of in open bewustzijn zitten, de harde grenzen tussen het zelf en de rest van de wereld kunnen inderdaad zachter worden, soms volledig wegvallen, waarbij alle fenomenen in en uit stromen om elkaar en alle realiteit te worden. Voor sommige mensen is het een plotselinge en diepgaande ervaring die korte of lange tijd kan duren. Voor anderen is het een subtielere wijsheid die na verloop van tijd in de botten dringt. Hij die langzaam door de mist loopt, en zij die diep in de oceaan duikt, worden allebei net zo nat. In feite blijken beide de oceaan te zijn die al die tijd stroomt. Een plotselinge en steile kensho of een langzame en subtiele kensho is allemaal nog steeds kensho, nog steeds dezelfde wijsheid.

Evenzo is shikantaza altijd perfect, of samadhi nu wordt bereikt of niet. Maar een ander grappig ding is dat ons zitten met vertrouwen in de perfectie van het zitten, niets anders waarnaar wordt gezocht, simpelweg de adem volgen of openlijk bewust zijn, rijke ervaringen van samadhi teweeg kan brengen. Het is als een cadeau dat je krijgt als je het niet meer wilt of probeert te krijgen. Samadhi kan zomaar gebeuren. En als dat niet zo is, is zazen nog steeds perfect.

Soms kunnen we niet zazen zitten. Als we vanwege hevige pijn, levenstrauma of andere echt onvermijdelijke redenen niet kunnen zitten, zelfs niet voor een minuut of twee, dan accepteren we dat ook. Het is niet nodig om zazen te zitten. Maar als we kunnen, is het heerlijk om gewoon te zitten zazen met de pijn, het trauma of wat het leven je ook opdringt, de pijn, het trauma of het leven gewoon te laten zijn, zonder dat er iets van wordt verlangd. We laten de pijn gewoon de pijn zijn op het ene mentale kanaal, zelfs als een ander deel van ons er een hekel aan heeft en op genezing hoopt.

Dit is hoe de handeling van zitten zonder te streven naar verandering, zonder te streven naar iets, iets zeer diepgaands bereikt dat ons en al onze ontmoetingen met de wereld echt verandert. Het is een zeer diepgaande daling van de eisen, wrijvingen en scheidingen van lichaam en geest - soms diep, soms licht, soms helemaal niet. (Toch weten we dat, als een kwestie van geloof, de maan altijd schijnt, zelfs als hij achter de wolken verborgen is).

Dan, opstaan ​​uit het kussen, terugkerend naar deze wereld van problemen om op te lossen, dingen om bang voor te zijn en plaatsen om naartoe te gaan, met veel dingen om te veranderen en veel dingen die ontbreken, gingen we aan het werk. Maar nu hebben we diep in onze botten de wetenschap dat er eigenlijk niets te veranderen of te vrezen is, niets ontbreekt en nergens anders heen kan.”
« Laatst bewerkt op: 14-07-2022 14:06 door Bodhiboom »
“Absorb what is useful, discard what is not, add what is uniquely your own.”
— Bruce Lee

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2440
Re: Over Shikantaza, ‘just sitting’
« Reactie #1 Gepost op: 14-07-2022 21:42 »
Ja, mooi!

Zitten zonder doel.

Zitten met het zitten.

En weer opstaan uit het zitten in de wetenschap dat het pad al onder je voeten ligt. Je kan niet anders dan het begaan, alleen kan je missen dat je het aan het gaan bent.

Als je dat mist, kan je gewoon af en toe wat zitten, maar zonder het doel het niet meer te willen missen. Als dit doel wegvalt, valt het missen paradoxaal vanzelf ook weg.

Dan is er enkel gewoon zitten als je zit en gewoon gaan als je gaat. Nergens om naartoe te gaan en tegelijkertijd toch naartoe gaan waar je naar gaat. Niets dat opgelost of verandert moet worden en tegelijkertijd toch oplossen, veranderen wat er op dat moment opgelost, verandert kan worden.

Mooi!


« Laatst bewerkt op: 14-07-2022 21:45 door Steve »

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1820
Re: Over Shikantaza, ‘just sitting’
« Reactie #2 Gepost op: 16-07-2022 21:33 »
Het is al sinds een tijd de enige meditatie vorm die ik beoefen.
“Absorb what is useful, discard what is not, add what is uniquely your own.”
— Bruce Lee

Offline Steve

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2440
Re: Over Shikantaza, ‘just sitting’
« Reactie #3 Gepost op: 18-07-2022 15:07 »
Dat is ook de meditatie vorm waarin ik verdwijn en waaruit ik weer verschijn.

Het verdwijnen van het ik, de doelsteller, de bereiker, ... noem ik de meditatie, het terug verschijnen van het ik, het masker, de rol, het voertuig, ... noem ik de post-meditatie. Vroeger vond ik enkel de meditatie belangrijk, nu is meditatie en post-meditatie even belangrijk.

 


Laatste berichten

[Algemeen] Re: Vergelijken: heilzaam of niet by nico70+ 17-09-2022 23:04
[Algemeen] Re: Vergelijken: heilzaam of niet by Gouden middenweg & de wilde natuur 17-09-2022 12:51
[Algemeen] Re: Vergelijken: heilzaam of niet by Steve 16-09-2022 10:47
[Algemeen] Vergelijken: heilzaam of niet by Bodhiboom 15-09-2022 16:57
[Algemeen] Re: Het uiteindelijke doel van het uitdoven... by Steve 01-09-2022 12:19
Powered by EzPortal