Leegte is radicaal onveranderlijk en daarmee ook radicaal vrij van mogelijkheden.
Je legt de klemtoon nu zo dat het overeenkomt met jou denkbeeld.
Toch kan men een andere opvatting hebben, namelijk dat leegte niet hetzelfde is als niets, zowel verschillend van niets als verschillend van iets. potentie, vol van mogelijkheden.
Maar vormen daarentegen! Ik kwam op de wereld als een klein mensje, werd een knappe jongeman en kijk nu er eens hoe mijn vorm veranderd is. Een lelijke oude man is er nog over qua vorm.
Maar de leegte bleef al die tijd leeg.
een klein mensje kan alleen oude man worden indien die mogelijkheid ook bestaat.
en waar is die wereld van mogelijkheden ?
stel dat er alleen niets zou bestaan ( wat waarschijnlijk ook zo is)
is de wereld van mogelijkheden dan gelijk of verschillend van niets ?
de wereld van mogelijkheden is toch verschillend van niets, nietwaar
en tegelijkertijd is de wereld van mogelijkheden ook verschillend van iets, toch
ongeschapen, ongeboren, groter dan niets, kleiner dan iets.
zowel hier als daar, noch hier noch daar
dus leegte is niet alleen leeg, het omvat ook de wereld der mogelijkheden, potentie , vormen in hun ongeboren gedaante
en toch zijn de vormen ook leeg, niet vast, maar veranderlijk, en in wat veranderen ze ?
als .... dan..... het is altijd een mogelijkheid die verschijnt
als de mogelijkheid niet zou bestaan, zou het niet kunnen verschijnen.
waarom is leegte een vorm ? omdat het toch verschillend is van niets,
waarom is vorm toch leegte , omdat het niet vast is, en elk moment dreigt terug te vallen tot haar oorspronkelijke gedaante, " alle mogelijkheden" "leegte"
of van gedaante te verwisselen overeenkomstig haar ontstaansvoorwaarden.
Is het de vorm die van gedaante wisselt ? neen toch .
ik probeer gewoon een verklaring te vinden waarom ze zeggen leegte is vorm en vorm is leegte, in welke denkwereld is dat wel waar.
en niet vanaf het begin zeggen, neen, dat is niet waar. ze moeten toch een reden hebben gehad om tot die conclusie te komen.