Daarover nog even opmerken dat door ‘ik’ te zeggen de mens een grens trekt tussen zich zelf en alles wat hij als niet-ik, als jij ervaart – en met deze stap ging de mens de gevangenis van de polariteit binnen. Zijn ‘ik’ bindt hem nu aan de wereld van de tegenstellingen, die zich niet alleen in ik en jij, maar ook in binnen en buiten, vrouw en man, goed en kwaad, groot en klein splitst.
Is het niet ook gewoon een ingebakken noodzaak? Evolutionair ingebakken. Als wij als mens niet in termen van Ik en mijn zouden denken en functioneren, en een tijger of leeuw of luipaard niet zouden zien als niet-Ik, als Ander, als gevaarlijk, zouden er dan wel mensen zijn op Aarde?
Is het een noodzaak dat je geboren wordt?
Voor vele zielen nog wel. Zijn moeten nog een lange evolutie doormaken. Sommigen komen niet meer terug.
Hoort die dualiteit ook niet bij het (voort)bestaan van levensvormen?
Als je geboren bent kan je niet om de dualiteit heen.
Als ziel ben je voortgekomen uit het kosmisch bewustzijn (uit non-dualiteit).
Polariteit is ook vaak oorzaak van beweging, van dynamiek. Of het nu de polariteit is tussen verschillende luchtdruk gebieden, gebieden met verschillende elektrische spanning, chemische samenstellingen, hoogte, dat soort polariteit brengt beweging op gang en wat is leven zonder beweging?
Wij zullen de wetten van de polariteit eens bekijken aan de hand van een concreet voorbeeld als de ademhaling, die de mens de elementaire ervaring van de polariteit verschaft. Inademstroom en uitademstroom wisselen elkaar voortdurend af en vormen zo een ritme. Ritme is echter niets anders dan de voortdurende afwisseling van twee polen. Ritme is het grondpatroon van alles wat leeft. Hetzelfde bedoelt de fysica met de uitspraak, dat alle verschijnselen tot trillingen kunnen worden gereduceerd. Vernietigt men ritme, dan vernietigt men leven, want leven is ritme. Wie weigert uit te ademen kan ook niet meer inademen. Daaraan zien wij dat de inademstroom leeft van de uitademstroom en zonder zijn tegenpool niet kan bestaan. De ene pool leeft van de andere pool. Halen wij een pool weg, dan verdwijnt ook de andere. Zo ontstaat elektriciteit uit de spanning tussen twee polen – halen wij een pool weg, dan verdwijnt de elektriciteit geheel.
Is het wel een gevangenis? Of is het ontbreken van elke dynamiek gevangenis?
Zo lang je niet verlicht bent is het een gevangenis.
