Stroom-Betreden, een Alternatieve Lezing

[lang kwaat]

De handelaar in onszelf doet dingen met verwachtingen. Een handeling moet wel renderen, is diens idee. Voorbeeld: Als ik iets geef, of iemand help, stel, moet daar wel wat tegenover staan. Iedereen met nog een beetje gevoel in de donder weet wel dat zoiets niet echt zuiver is. Het is niet echte vrijgevigheid. Je kunt het zelfs amper moreel gedrag noemen, vind ik. Het is eigenlijk handel.

In de praktijk werkt dit verwachtingsvolle helemaal niet als het gaat om de opheffing van lijden, vind ik. Het houdt lijden alleen maar in stand. En wie komt niet in contact met boeddhisme met verwachtingen? Bijvoorbeeld over het einde van ziekte, crises, onheil, vrede, het einde van lijden.

Iedereen kan wel nagaan dat iemand die gewoon uit werkelijke goedheid iets deelt met iemand anders, zonder verwachtingen, om-niet, niet met het oog op winst voor zichzelf, zuiver handelt, zuiver geeft, edel, nobel geven. Het is om-niet. Wat om-niet is verzamel je ook niet, gaat niet aan je kleven, ook niet als verdienste.

Ik geloof dat we ergens allemaal wel weten wat zuiver is en niet. In die zin zijn we niet onwetend over wat edel is, boven-wereldlijk, smetteloos, al vrij.
Maar dit is geen veroordeling van het wereldlijke leven of de handelaar in ons. Maar daar je heil van verwachten lijkt me echt niet wijs.

Soms vind ik dat we zo ontzettend moeilijk doen over alles. Dat eeuwige gedoe bijvoorbeeld over zelf versus niet-zelf, dualiteit versus non-dualiteit, leegte, het niet inherent bestaan van dit en dat, het niet-iets noch niets van het ongeborene, worden en zijn, de ego-dood,  etc. Maar waarom maken we niet gebruik van wat we al weten?  Wat we aanvoelen?

Het is niet allemaal hetzelfde want als je in een wereld of omgeving leeft van mensen die alleen maar zich gedragen als handelaren, wordt dat een naargeestige wereld. In die wereld is helemaal geen onschuld meer, alleen maar karma. Alleen maar mensen met doelen en intenties. Geen spontaniteit. Een hele onnatuurlijke wereld, gekunstelde wereld. Volgens mij kan daar nooit echt heil uit ontstaan.

Ontsnappen we zo ooit aan lijden? Ik geloof van niet. Een wereld waarin mensen zich eigenlijk gedragen als handelaren, zelfs in het goede doen, zelfs in morele dingen doen, dat wordt een vervelende wereld want de mensen zijn gekunsteld, nooit meer spontaan, altijd maar strategisch. In boeddhisme wordt de hel niet zo beschreven. Maar ik vind dat wel een nare wereld.

Het is wel degelijk van groot belang voor ieders heil, vind ik, dat we oog hebben voor de schoonheid van het pure, het edele, het niet intentionele, dat wat echt authentiek is en echt uit jezelf komt, ongekunstelde goedheid, ware moraliteit. Dat is geen handel.

Hoe lang moeten we onszelf en anderen voor de gek houden dat we on-wetenden zijn? Dat we geen gevoel hebben voor wat zuiver is? Hoe lang moeten we onszelf en anderen voor de gek houden dat we doof, blind, en niet wakker zijn?
Wat mij betreft is dat wat vooral speelt. We duiken weg voor wat we best wel weten.

Het wordt nergens zo uitgelegd maar ik vind het niet zo onaardig om het zo te zien dat iemand die de stroom betreedt, niet meer met zichzelf omgaat en wil omgaan als on-wetend. Die persoon heeft niet iets nieuws ontdekt. Die heeft geen bijzondere openbaring gehad maar negeert niet meer wat ie altijd al wist.

[ervaringsgetuige]

De handelaar in onszelf doet dingen met verwachtingen...

Het is bewonderenswaardig hoe creatief je wordt als de traditionele boeddhistische doctrines (Anatta, Tilakkhana) je spirituele constructie beginnen te wankelen. Je verhuist nu naar de 'interreligieuze dialoog' om een lezing van Stroom-Betreden te presenteren die verdacht veel lijkt op ouderwets christelijk moralisme, verpakt in termen als 'edel' en 'smetteloos'.

Je schetst een scherpe dualiteit tussen de 'handelaar' (strategisch, onzuiver) en degene die geeft 'om-niet' (zuiver, nobel). En je stelt dat stroom-betreden simpelweg betekent dat je stopt met het negeren van die 'ongekunstelde goedheid'.

Het is een prachtig, romantisch verhaal, maar je mist de absolute essentie van wat het betreden van de stroom (Sotapatti) werkelijk inhoudt. Volgens de suttas is de allereerste boei (samyojana) die een stroom-betreder definitief doorbreekt Sakkaya-ditthi: de illusie van een afgescheiden identiteit, de illusie van de 'persoon' of de 'doener'.

In jouw lezing is er echter nog steeds een 'persoon' die heel erg zijn best staat te doen om 'nobel' te zijn, 'om-niet' te geven, en niet als 'handelaar' te handelen. Je hebt de handelaar op de marktplaats weliswaar weggestuurd, maar je hebt er een spirituele handelaar voor in de plaats gezet: eentje die handelt in 'smetteloosheid' en 'authentieke moraliteit' om zijn eigen spirituele ego op te poetsen.

Je verzucht: 'Waarom maken we niet gebruik van wat we al weten? Dat eeuwige gedoe over zelf versus niet-zelf, dualiteit versus non-duaal...' Ik begrijp dat je dat 'gedoe' lastig vindt, want zodra je het niet-zelf (Anatta) werkelijk toepast op jouw 'nobele gnosticus', blijft er geen entiteit over om 'heilig' of 'edel' te zijn. Dan is er simpelweg handelen, zonder een 'doener' die de claim legt op puurheid.

Ramesh Balsekar sloeg de spijker op de kop: 'De doorsnee mens leeft in dualisme, en dualisme betekent kiezen.' Jij kiest hier voor het 'pure' en verklaart de oorlog aan de 'handelaar'. Een stroom-betreder daarentegen heeft de illusoire kiezer doorzien. Die leeft in de dualiteit en ziet dat de handelaar én de heilige uit exact dezelfde leegte voortkomen.

Wat jij omschrijft is geen stroom-betreden, maar het polijsten van de gouden kooi van de spirituele zoeker. Maar het blijft een vermakelijke lezing! 

[Gouden middenweg & de wilde natuur]

De handelaar in onszelf doet dingen met verwachtingen. Een handeling moet wel renderen, is diens idee. Voorbeeld: Als ik iets geef, of iemand help, stel, moet daar wel wat tegenover staan. Iedereen met nog een beetje gevoel in de donder weet wel dat zoiets niet echt zuiver is. Het is niet echte vrijgevigheid. Je kunt het zelfs amper moreel gedrag noemen, vind ik. Het is eigenlijk handel.

In de praktijk werkt dit verwachtingsvolle helemaal niet als het gaat om de opheffing van lijden, vind ik. Het houdt lijden alleen maar in stand. En wie komt niet in contact met boeddhisme met verwachtingen? Bijvoorbeeld over het einde van ziekte, crises, onheil, vrede, het einde van lijden.

Iedereen kan wel nagaan dat iemand die gewoon uit werkelijke goedheid iets deelt met iemand anders, zonder verwachtingen, om-niet, niet met het oog op winst voor zichzelf, zuiver handelt, zuiver geeft, edel, nobel geven. Het is om-niet. Wat om-niet is verzamel je ook niet, gaat niet aan je kleven, ook niet als verdienste.

Ik geloof dat we ergens allemaal wel weten wat zuiver is en niet. In die zin zijn we niet onwetend over wat edel is, boven-wereldlijk, smetteloos, al vrij.
Maar dit is geen veroordeling van het wereldlijke leven of de handelaar in ons. Maar daar je heil van verwachten lijkt me echt niet wijs.

Soms vind ik dat we zo ontzettend moeilijk doen over alles. Dat eeuwige gedoe bijvoorbeeld over zelf versus niet-zelf, dualiteit versus non-dualiteit, leegte, het niet inherent bestaan van dit en dat, het niet-iets noch niets van het ongeborene, worden en zijn, de ego-dood,  etc. Maar waarom maken we niet gebruik van wat we al weten?  Wat we aanvoelen?

Het is niet allemaal hetzelfde want als je in een wereld of omgeving leeft van mensen die alleen maar zich gedragen als handelaren, wordt dat een naargeestige wereld. In die wereld is helemaal geen onschuld meer, alleen maar karma. Alleen maar mensen met doelen en intenties. Geen spontaniteit. Een hele onnatuurlijke wereld, gekunstelde wereld. Volgens mij kan daar nooit echt heil uit ontstaan.

Ontsnappen we zo ooit aan lijden? Ik geloof van niet. Een wereld waarin mensen zich eigenlijk gedragen als handelaren, zelfs in het goede doen, zelfs in morele dingen doen, dat wordt een vervelende wereld want de mensen zijn gekunsteld, nooit meer spontaan, altijd maar strategisch. In boeddhisme wordt de hel niet zo beschreven. Maar ik vind dat wel een nare wereld.

Het is wel degelijk van groot belang voor ieders heil, vind ik, dat we oog hebben voor de schoonheid van het pure, het edele, het niet intentionele, dat wat echt authentiek is en echt uit jezelf komt, ongekunstelde goedheid, ware moraliteit. Dat is geen handel.

Hoe lang moeten we onszelf en anderen voor de gek houden dat we on-wetenden zijn? Dat we geen gevoel hebben voor wat zuiver is? Hoe lang moeten we onszelf en anderen voor de gek houden dat we doof, blind, en niet wakker zijn?
Wat mij betreft is dat wat vooral speelt. We duiken weg voor wat we best wel weten.

Het wordt nergens zo uitgelegd maar ik vind het niet zo onaardig om het zo te zien dat iemand die de stroom betreedt, niet meer met zichzelf omgaat en wil omgaan als on-wetend. Die persoon heeft niet iets nieuws ontdekt. Die heeft geen bijzondere openbaring gehad maar negeert niet meer wat ie altijd al wist.

Naar mijn gevoelen.

Stroom-intreder is het moment dat je levenswijze en je bewuste levenskeuzes of doelgerichtheid er voor zorgen dat de (levensoverschrijdende) lijdensspiraal doorbroken is.

Wat is het ultieme doel ?
Het ultieme doel is dat je (bewust) geen wedergeboorte meer veroorzaakt (in een toestand van onwetendheid) in de wereld der verschijnselen (het tijdelijke).
Waar draag je wel aan bij ?
Het wederverschijnen van Boeddha, Dharma, Sangha in de wereld der verschijnselen (het tijdelijke).

Toch kun je het ook in andere woorden gieten.
je kunt ook zeggen : wanneer het goede dusdanig sterk in hart en ziel, doen en laten aanwezig is, (binnen jou mogelijkheden) dat terugvallen naar een toestand dat het  kwade overheerst geen optie meer is.

Dit wil niet zeggen dat er geen kwade, onzuivere, onnobele, meer aanwezig is. Maar wel dat je inzicht en realisatie zodanig sterk is dat het in je leven een blijvende goede spirit is die je met je meedraagt.

Ik lees in je tekst dat je streeft om geen handelaar te zijn. Op uitmuntende, ultieme wijze.
Bij mij leeft deze invalshoek niet, zegt me niets, spreekt me niet aan.

Ik vind voor mezelf, de slogan "gouden middenweg" een veel betere slogan, die me wel aanspreekt.
Streven naar geen handelaar te zijn, voelt voor mij, hard, harteloos, onmenselijk.
Ook omdat het me een onrealistische doelstelling lijkt.

Boeddha verliet de gouden kooi, en volgde ook de harde weg, tot op de grens van de dood, en kwam uiteindelijk tot conclusie dat de weg niet voldeed.

[Buddha Amitabha]

"Alle handelaren gaan naar de hel." - Osho 

[lang kwaat]

Ja, we voelen dingen anders aan. Voor mij voelt het handelaarschap juist vrij hard aan. Een soort winstbejag. "Het moet wel renderen wat ik doe. Zelfs het goede doen".

Dat vind ik een soort hardheid. In wezen alles wel wat nogal draait om Ik en eigenbelang. Ik wil er ook weer niet naïef over doen hoor. Maar ik twijfel er niet aan dat een wereld vol mensen met een handelaarsgeest, vol mensen die ook het goede doen in de geest van een investeerder, dat is geen leuke wereld. Eerlijk gezegd, ik vind dat niet eens echt moraliteit.

Wat mij betreft heb je het goede, het kwade en het zuivere. De handelaar beweegt op het vlak van het goede en kwade. Bij het zuivere handelen is er geen handelsgeest.
Maar ik realiseer me ook ook wel dat je het zuivere niet kunt beoefenen. Je kunt niet beslissen "vanaf morgen doe ik alles om niet". Zulke zaken kun je niet beoefenen. Dat is erg gekunsteld.

Als ik het naar jouw taalgebruik vertaal: geboren worden in een staat van onwetendheid is het ontstaan van de handelsgeest, dus geboren worden als handelaar, met een besef van Ik en mijn.
Die handelaar doet dingen omdat ie daarin voordeel of winst ziet voor zichzelf. Zelfs diens ogenschijnlijk moreel gedrag is een soort investering voor zichzelf in de toekomst.
Het zuivere is niet het terrein van investeren en handel. Niet van karma. Althans zo zie ik dat. Ik geloof dat dit ook aansluit bij MN117.

Geen handelaar zijn voelt voor mij helemaal niet onmenselijk en hard. Voor mij heeft het niks te maken met een soort strengheid maar juist wel het tegendeel.
Voor mij voelt het ook eigenlijk alleen maar als jezelf zijn. Je bent niet jezelf als je geboorte neemt als handelaar vind ik.

Maar ik ben ook niet zo dromerig en naïef, denk ik, dat ik de handelaar veroordeel en afkeer en niet zie en begrijp dat je in de wereld, zo scheef en krom, wel vaak een handelaar moet zijn.
Ik wil ook niet zeggen dat je nooit handelaar mag zijn maar ik geloof niet dat je het einde van lijden er van kan en mag verwachten.

[ervaringsgetuige]

@lang kwaat:
Naar mijn gevoelen...

@Gouden middenweg & de wilde natuur:
Ja, we voelen dingen anders aan...

Beste Gouden middenweg & de wilde natuur, je legt heel scherp de vinger op de zere plek: het streven van lang kwaat om 'geen handelaar te zijn' is inderdaad een onrealistische, harde en conceptuele doelstelling. Het is de weigering van de menselijke natuur. Maar pas op dat je met je eigen definitie van Stroom-betreden niet in een vergelijkbare conceptuele valkuil trapt. Je hebt het over het 'ultieme doel' van het 'bewust geen wedergeboorte meer veroorzaken'. Daarmee maak je van de Dhamma nog steeds een lineaire prestatiesport, een kosmische bureaucratie waarin een 'doener' een levensoverschrijdend doel moet behalen.

En dan 'lang kwaat' (Siebe)... Wat een schitterende acrobatiek laat je hier zien om je spirituele constructie te redden. Nu Gouden middenweg & de wilde natuur je klemzet, haal je bakzeil en zeg je dat je 'niet naïef' bent en dat je in deze scheve wereld 'best vaak een handelaar moet zijn'. Maar om je dualisme te redden, verzin je er ter plekke gewoon een derde categorie bij: naast het goede en het kwade is er nu ineens 'het zuivere'.

Je schrijft: 'Je bent niet jezelf als je geboorte neemt als handelaar met een besef van Ik en mijn.' Dit is de ultieme spirituele ontkenning van de realiteit. Het 'Ik en mijn', het evolutionaire overlevingsmechanisme van het organisme — de handelaar — is simpelweg hoe de dualiteit in de manifestatie verschijnt. Beweren dat dit 'niet jezelf' is, is alsof een golf beweert dat de branding niet de oceaan is. Je verklaart de biologische realiteit tot een foutje van de kosmos.

Je geeft zelf al toe: 'Je kunt het zuivere niet beoefenen.' Exact! En waarom niet? Omdat elke poging om 'het zuivere' te bereiken, een actie is van diezelfde handelaar (het ego) die hoopt op een spiritueel rendement.

Jullie zijn allebei nog steeds druk bezig met het vlot te polijsten en te debatteren over de koers. Gouden middenweg & de wilde natuur wil naar het doel van 'geen wedergeboorte', en Siebe wil reizen naar het land van 'het zuivere niet-intentionele'.

Ramesh Balsekar herinnert ons eraan: 'De dualiteit accepteren is verlichting.' Dat betekent: zien dat de handelaar, de heilige, de modder, het goede, het kwade én de zogenaamde onzuiverheid allemaal verschijningsvormen zijn in het ene tijdloze gewaarzijn. Er is geen doel, er is geen zuiverheid die behaald moet worden, en er is geen 'doener' die de stroom kan betreden. De stroom stroomt al, inclusief de handelaar op de marktplaats.

[lang kwaat]

@Ervaringsgetuige,

Wat ik aanvoel, erken, is dat er er verschillende soorten activiteit in ons opkomen:

Er is activiteit die intentioneel van aard is, waar een bedoeling achter zit.
Niet elke activiteit is zo.
Er is ook activiteit die wortelt in hebzucht, haat en begoocheling (niet verdienstelijk, onverdienstelijk)
Er is ook activiteit die wortelt in de tegendelen (alobha, adosa en amoha) daarvan (verdienstelijk).
Er is ook activiteit die heeft niet zulke wortels.
Er is ook activiteit die je heel duidelijk kan terugbrengen tot je aanleg, als uniek individu, als mens, als levend wezen.  Allerlei conditioneringen die bij je zijn.
Er is ook activiteit die kun je niet terugbrengen tot aanleg.
Er is activiteit die een lading heeft. Er is ook activiteit die geen lading heeft.
Er is activiteit die belast maar ook die niks toevoegt aan belasting.

Verhandelingen in de sutta's zijn vaak nogal technisch. Ze leren bijvoorbeeld dat de stroom hetzelfde is als het edele achtvoudige pad. Maar wat betekent het edele Pad in dit gevaL
Ik zeg...het bezielde Pad. Je kunt het zo technisch maken als je wilt maar volgens mij betekent stroom-betreden de stroom van bezieling betreden. Het edele Pad, en ook de edele waarheden is een bezield Pad en zijn bezielde waarheden. Het moet levend zijn.

De stroom die betreden wordt is een stroom die bezield is met waarheidsliefde, bezield door gnosis, door begrip van het ongekunstelde en smetteloze, de niet-handelaar, het zuivere in ons.

De teksten verwarren ons alleen maar omdat we dit niet zien. Omdat we niet zien dat het edele in de teksten nergens anders naar verwijst dan naar het bezielde .
Een stroom-betreder leidt een bezield leven. Hoeft niet perse makkelijk te zijn. Omdat we niet zien en begijpen dat het edele verwijst naar het bezielde, maken we het veel te technisch.

[ervaringsgetuige]

...
De teksten verwarren ons alleen maar omdat we dit niet zien. Omdat we niet zien dat het edele in de teksten nergens anders naar verwijst dan naar het bezielde .
Een stroom-betreder leidt een bezield leven. Hoeft niet perse makkelijk te zijn. Omdat we niet zien en begijpen dat het edele verwijst naar het bezielde, maken we het veel te technisch.

Nu je merkt dat de Boeddha je met concepten als Anatta (niet-zelf) en de universele kenmerken (Tilakkhana) klemzet in je eigen dualisme, verklaar je de suttas en de teksten in één pennentreep maar gewoon tot 'verwarrend' en 'te technisch'. Wat een magistrale vluchtroute!

De Boeddha was inderdaad technisch en glashelder, omdat hij een vlijmscherpe psychologische deconstructie gaf van het ego. Maar omdat die deconstructie jouw romantische geloofssysteem bedreigt, vervang je het hele Edele Achtvoudige Pad eigenhandig door je eigen 'Bezielde Pad'. Je schrapt de kern van de Dhamma en zet er een spirituele feelgood-term voor in de plaats.

Je begint je betoog met een eindeloze lijst van splitsingen: activiteit met lading, zonder lading, uit aanleg, niet uit aanleg, met wortels, zonder wortels... Zie je werkelijk niet wat je hier aan het doen bent? Dit is de mind in totale paniek, die als een bezetene labels plakt om de controle te behouden. Je bent de werkelijkheid aan het sorteren alsof het de was is: de 'pure' was in de ene mand, de 'onzuivere handelaarswas' in de andere.

Je schrijft: 'De stroom die betreden wordt is een stroom die bezield is met waarheidsliefde... het zuivere in ons.' Hiermee bewijs je exact wat Ramesh Balsekar bedoelde. Dit is de droom van de 'doener'. Jouw 'stroom-betreder' is een spirituele held die op een vlot van 'smetteloosheid' vaart en neerkijkt op de 'naargeestige handelaar' in de modder.

Stroom-betreden is echter niet het betreden van een 'bezielde' droomwereld waarin de modder is weggepoetst. Het is het instorten van de doener die denkt dat hij de stroom moet controleren, sturen of labelen. Het is het besef dat de stroom áltijd al stroomt, inclusief álle activiteiten die jij zo ijverig probeert te categoriseren.

De Boeddha verwarde ons niet; hij ontmaskerde ons. Maar ik begrijp dat het 'Bezielde Pad van Siebe' een stuk comfortabeler aanvoelt voor het spirituele ego dan de radicale leegte van de Dhamma.

[Gouden middenweg & de wilde natuur]

Jullie zijn allebei nog steeds druk bezig met het vlot te polijsten en te debatteren over de koers. Gouden middenweg & de wilde natuur wil naar het doel van 'geen wedergeboorte', en Siebe wil reizen naar het land van 'het zuivere niet-intentionele'.

Ramesh Balsekar herinnert ons eraan: 'De dualiteit accepteren is verlichting.' Dat betekent: zien dat de handelaar, de heilige, de modder, het goede, het kwade én de zogenaamde onzuiverheid allemaal verschijningsvormen zijn in het ene tijdloze gewaarzijn. Er is geen doel, er is geen zuiverheid die behaald moet worden, en er is geen 'doener' die de stroom kan betreden. De stroom stroomt al, inclusief de handelaar op de marktplaats.

Je gelooft toch in karma.
Neen ?
Ik zal het uitleggen.

Je komt nu al jaren op dit forum, je schrijft woorden, je hebt een boodschap.

Als je geen boodschap zou hebben, geen missie,
en als je niet in karma zou geloven.
Dan zou je toch net zo goed een liedje op de radio kunnen spelen.

Maar door de innerlijke drijfveren ga je toch maar steeds weer opnieuw je boodschap(pen) herhalen.
Innerlijke drijfveren of bezieling.

Als je niet in causaliteit, karma, de macht van woorden zou geloven.
Dan zou je net zo goed, morgen naar de bakker gaan, hem flink een pak slaag geven, om een brood te krijgen.
Maar neen, dat doe je niet, je gelooft in karma, causaliteit, de macht van woorden, en je zegt braafjes of met een kwinkslag, voor mij een volkoren gesneden.
Want je weet, als je de bakker slaag gaat geven, met als doel om een brood te krijgen, dit niet zal gebeuren, maar dat de politie zal komen.

En als je honger hebt, dan ga je geen bakstenen eten.
Neen, want je gelooft in karma, in causaliteit, dat bakstenen geen goede voedingsmiddelen zijn.

Ondanks je niet doeners boodschap, leef je wel in de praktijk, en spreek je, handel je in die praktijk. En die praktijk veroorzaakt een keten van gevolgen.

Men kan zeggen jou spiritualiteit (in de betekenis van innerlijke drijfveren, bezieling) bevrucht de praktijk, en je praktijk van alle dag bevrucht jou spiritualiteit.
Ongeacht of je in de doener of niet doener gelooft.

boeddhisme gaat over de praktijk, en niet zozeer over eindeloze filosofische doeners en niet doeners bespiegelingen.

[ervaringsgetuige]

@Ervaringsgetuige:


Je gelooft toch in karma.
Neen ?
Ik zal het uitleggen.

Je komt nu al jaren op dit forum, je schrijft woorden, je hebt een boodschap.

Als je geen boodschap zou hebben, geen missie,
en als je niet in karma zou geloven.
Dan zou je toch net zo goed een liedje op de radio kunnen spelen.

Maar door de innerlijke drijfveren ga je toch maar steeds weer opnieuw je boodschap(pen) herhalen.
Innerlijke drijfveren of bezieling.

Als je niet in causaliteit, karma, de macht van woorden zou geloven.
Dan zou je net zo goed, morgen naar de bakker gaan, hem flink een pak slaag geven, om een brood te krijgen.
Maar neen, dat doe je niet, je gelooft in karma, causaliteit, de macht van woorden, en je zegt braafjes of met een kwinkslag, voor mij een volkoren gesneden.
Want je weet, als je de bakker slaag gaat geven, met als doel om een brood te krijgen, dit niet zal gebeuren, maar dat de politie zal komen.

En als je honger hebt, dan ga je geen bakstenen eten.
Neen, want je gelooft in karma, in causaliteit, dat bakstenen geen goede voedingsmiddelen zijn.

Ondanks je niet doeners boodschap, leef je wel in de praktijk, en spreek je, handel je in die praktijk. En die praktijk veroorzaakt een keten van gevolgen.

Men kan zeggen jou spiritualiteit (in de betekenis van innerlijke drijfveren, bezieling) bevrucht de praktijk, en je praktijk van alle dag bevrucht jou spiritualiteit.
Ongeacht of je in de doener of niet doener gelooft.

boeddhisme gaat over de praktijk, en niet zozeer over eindeloze filosofische doeners en niet doeners bespiegelingen.

Dank voor je smakelijke metafoor over de bakker en de bakstenen. Je illustreert hiermee perfect het fundamentele misverstand waar Ramesh Balsekar en de ware non-duale realisatie zo vaak tegenaan lopen.

Je stelt dat omdat ik brood koop en de bakker niet in elkaar sla, ik dus 'geloof' in karma en causaliteit, en dus een doener ben met een missie. Maar hier haal je twee niveaus volledig door elkaar.

Natuurlijk is er causaliteit. Het organisme heeft honger, de hersenen sturen de benen naar de bakker, en de stem vraagt om een volkoren gesneden. Dat is simpelweg het mechanische functioneren van de dualiteit. De maag verteert brood, geen bakstenen; dat is biologie, geen spirituele keuze. Het grote misverstand is dat je denkt dat er een áfgescheiden 'doener' in dat lichaam moet zitten die dit allemaal beslist, stuurt en bezit. Het organisme functioneert in de praktijk van alledag, maar er is niemand die de scepter zwaait.

Je schrijft: 'Dan zou je toch net zo goed een liedje op de radio kunnen spelen.' Nou, je mocht eens weten hoe dicht dat bij de waarheid zit! Dit typen op het forum is in essentie exact hetzelfde als het spelen van een liedje op de radio. De radio zendt uit omdat het zijn aard is; deze woorden stromen hier uit het toetsenbord omdat het de conditionering en de natuur van dit organisme is. Er is geen 'ik' met een heilige missie of een spiritueel winstbejag. Het is simpelweg het stromen van het leven.

En dat brengt me op je slotalinea, waar je schrijft: 'Boeddhisme gaat over de praktijk, en niet zozeer over eindeloze filosofische doeners en niet doeners bespiegelingen.'

Dat roept bij mij onmiddellijk de vraag op: Wat praktiseren jullie hier dan eigenlijk op dit forum?

Als het boeddhisme over de rauwe praktijk gaat, waarom zijn jullie hier dan al jarenlang dag in, dag uit, duizenden virtuele pagina’s aan het vullen met eindeloze conceptuele bespiegelingen over de ziel, gnosis, stroom-betreden en morele hiërarchieën? Dit forum ís de ultieme marktplaats van filosofische bespiegelingen!

Het verschil is dat jullie deze bespiegelingen loodzwaar en bloedserieus nemen omdat je denkt dat er een 'heilig doel' mee te behalen valt. Vanuit het inzicht van Balsekar is al dit getik op het forum echter niks anders dan 'the most useful entertainment in town'. We spelen allemaal een liedje op de radio. Het enige verschil is dat ik geniet van de muziek, terwijl jullie nog steeds proberen de zender te verbeteren.

Voor mij een volkoren gesneden, alstublieft! 

[ervaringsgetuige]

De Boeddha verwarde ons niet; hij ontmaskerde ons. Maar ik begrijp dat het 'Bezielde Pad van Siebe' een stuk comfortabeler aanvoelt voor het spirituele ego dan de radicale leegte van de Dhamma.

Een radicale leegte van de Dharma heb ik nog nooit van gehoord. Wat is dat?

AI is ook voor jou beschikbaar hoor. 

"Vraag en gij zult ontvangen" (of "krijgen") - Matteüs 7:7

[ervaringsgetuige]

"Alle handelaren gaan naar de hel." - Osho 

En Osho? Zijn teksten bieden briljante filosofische deconstructie, maar de geschiedenis van de beweging waarschuwt voor de gevaren van absolute persoonsverheerlijking binnen een relatieve structuur.

[ervaringsgetuige]

Natuurlijk is er causaliteit. Het organisme heeft honger, de hersenen sturen de benen naar de bakker, en de stem vraagt om een volkoren gesneden. Dat is simpelweg het mechanische functioneren van de dualiteit. De maag verteert brood, geen bakstenen; dat is biologie, geen spirituele keuze. Het grote misverstand is dat je denkt dat er een áfgescheiden 'doener' in dat lichaam moet zitten die dit allemaal beslist, stuurt en bezit. Het organisme functioneert in de praktijk van alledag, maar er is niemand die de scepter zwaait.

Begrip van anatta betekent natuurlijk niet dat het je het niet uitmaakt of je intenties, spraak en daden jezelf en anderen kwellen.

In alles wordt mij wel duidelijk dat spiritualiteit soms echt alleen maar oerlelijk is, en mensen werkelijk geen enkele andere bedoeling hebben dan zichzelf alleen maar vrij te pleiten, en te leven  zonder enig bezwaard gemoed. En alles wat dat onbezwaarde gemoed dient wordt verwelkomd. De meest bizarre ideeen. Oer lelijk vind ik het. Spuuglelijk. Harteloos, onbezielde flauwekul, ijdel, Had ik al gezegd "foeilelijk"?

Het doorzien van de doener (Anatta) betekent helemaal niet dat er een 'vrijpleit-licentie' ontstaat om er een zootje van te maken. Integendeel. Juist wanneer de illusie van het afgescheiden 'Ik' wegvalt, verdwijnt ook de bron van alle hebzucht, haat en spirituele ijdelheid. Het organisme functioneert dan natuurlijk, harmonieus en responsief, zónder de behoefte om zichzelf als 'zuiver', 'heilig' of 'bezield' op een voetstuk te plaatsen. Compassie heeft geen doener nodig die 'zijn best staat te doen om nobel te zijn'; het stroomt vanzelf als de egocentrische kramp is opgelost.

...

De modder hoort er ook bij, Siebe. Ook de modder van jouw eigen boosheid en morele frustratie op dit forum is simpelweg een verschijnsel in de dualiteit. Het mag er allemaal zijn. ...

[Gouden middenweg & de wilde natuur]

@Ervaringsgetuige:


Je gelooft toch in karma.
Neen ?
Ik zal het uitleggen.

Je komt nu al jaren op dit forum, je schrijft woorden, je hebt een boodschap.

Als je geen boodschap zou hebben, geen missie,
en als je niet in karma zou geloven.
Dan zou je toch net zo goed een liedje op de radio kunnen spelen.

Maar door de innerlijke drijfveren ga je toch maar steeds weer opnieuw je boodschap(pen) herhalen.
Innerlijke drijfveren of bezieling.

Als je niet in causaliteit, karma, de macht van woorden zou geloven.
Dan zou je net zo goed, morgen naar de bakker gaan, hem flink een pak slaag geven, om een brood te krijgen.
Maar neen, dat doe je niet, je gelooft in karma, causaliteit, de macht van woorden, en je zegt braafjes of met een kwinkslag, voor mij een volkoren gesneden.
Want je weet, als je de bakker slaag gaat geven, met als doel om een brood te krijgen, dit niet zal gebeuren, maar dat de politie zal komen.

En als je honger hebt, dan ga je geen bakstenen eten.
Neen, want je gelooft in karma, in causaliteit, dat bakstenen geen goede voedingsmiddelen zijn.

Ondanks je niet doeners boodschap, leef je wel in de praktijk, en spreek je, handel je in die praktijk. En die praktijk veroorzaakt een keten van gevolgen.

Men kan zeggen jou spiritualiteit (in de betekenis van innerlijke drijfveren, bezieling) bevrucht de praktijk, en je praktijk van alle dag bevrucht jou spiritualiteit.
Ongeacht of je in de doener of niet doener gelooft.

boeddhisme gaat over de praktijk, en niet zozeer over eindeloze filosofische doeners en niet doeners bespiegelingen.

Dank voor je smakelijke metafoor over de bakker en de bakstenen. Je illustreert hiermee perfect het fundamentele misverstand waar Ramesh Balsekar en de ware non-duale realisatie zo vaak tegenaan lopen.

Je stelt dat omdat ik brood koop en de bakker niet in elkaar sla, ik dus 'geloof' in karma en causaliteit, en dus een doener ben met een missie. Maar hier haal je twee niveaus volledig door elkaar.

Natuurlijk is er causaliteit. Het organisme heeft honger, de hersenen sturen de benen naar de bakker, en de stem vraagt om een volkoren gesneden. Dat is simpelweg het mechanische functioneren van de dualiteit. De maag verteert brood, geen bakstenen; dat is biologie, geen spirituele keuze. Het grote misverstand is dat je denkt dat er een áfgescheiden 'doener' in dat lichaam moet zitten die dit allemaal beslist, stuurt en bezit. Het organisme functioneert in de praktijk van alledag, maar er is niemand die de scepter zwaait.

Je schrijft: 'Dan zou je toch net zo goed een liedje op de radio kunnen spelen.' Nou, je mocht eens weten hoe dicht dat bij de waarheid zit! Dit typen op het forum is in essentie exact hetzelfde als het spelen van een liedje op de radio. De radio zendt uit omdat het zijn aard is; deze woorden stromen hier uit het toetsenbord omdat het de conditionering en de natuur van dit organisme is. Er is geen 'ik' met een heilige missie of een spiritueel winstbejag. Het is simpelweg het stromen van het leven.

En dat brengt me op je slotalinea, waar je schrijft: 'Boeddhisme gaat over de praktijk, en niet zozeer over eindeloze filosofische doeners en niet doeners bespiegelingen.'

Dat roept bij mij onmiddellijk de vraag op: Wat praktiseren jullie hier dan eigenlijk op dit forum?

Als het boeddhisme over de rauwe praktijk gaat, waarom zijn jullie hier dan al jarenlang dag in, dag uit, duizenden virtuele pagina’s aan het vullen met eindeloze conceptuele bespiegelingen over de ziel, gnosis, stroom-betreden en morele hiërarchieën? Dit forum ís de ultieme marktplaats van filosofische bespiegelingen!

Het verschil is dat jullie deze bespiegelingen loodzwaar en bloedserieus nemen omdat je denkt dat er een 'heilig doel' mee te behalen valt. Vanuit het inzicht van Balsekar is al dit getik op het forum echter niks anders dan 'the most useful entertainment in town'. We spelen allemaal een liedje op de radio. Het enige verschil is dat ik geniet van de muziek, terwijl jullie nog steeds proberen de zender te verbeteren.

Voor mij een volkoren gesneden, alstublieft! 

Je ontwijkt de vraagstelling.
Je komt naar dit forum met een boodschap(pen). waarom ? wat zijn je drijfveren ? doelstelling, motivatie ?



toch zijn je intenties niet zuiver, gelet op de voortdurende kritiek die je uit. Je hebt verborgen agenda's.

je schrijft : "Het doorzien van de doener (Anatta) betekent helemaal niet dat er een 'vrijpleit-licentie' ontstaat om er een zootje van te maken. Integendeel. Juist wanneer de illusie van het afgescheiden 'Ik' wegvalt, verdwijnt ook de bron van alle hebzucht, haat en spirituele ijdelheid. "

Terwijl iedereen duidelijk kan zien, dat jij de levende getuige bent dat het niet waar is.
je maakt er wel degelijk een zootje van,

[Buddha Amitabha]

Dit is de reden waarom ik meneer ervaringsgetuige liever mijd op dit forum. Altijd komen met dezelfde boodschap, dezelfde verhalen, zijn spirituele "helden", zoals Tolle, Balsekar e.a. Steeds maar herhalen en herhalen en...

Zijn boodschap heeft mijns inziens weinig tot niets met het boeddhisme van doen. Maar in plaats van dat hij zich echt verdiept in de boeddhistische leringen, gaat hij onafgebroken door met het herhalen van zijn "spirituele" boodschap. En daarbij laat hij zien dat hij meent een "wetende" te zijn, en dat wij (uiteraard) "onwetend" zouden zijn. Want hij heeft immers het ultieme gerealiseerd (wat dat dan ook moge zijn), hij is geen "doener". Alles gaat zoals het gaat, hij zit achter zijn PC te typen, overal kritiek op te spuien maar er is volgens hem niemand die dat doet, er is geen doener. Tuurlijk niet...

Dit is in mijn optiek één grote show, één grote zogenaamde "spirituele" schijnvertoning. Ervaringsgetuige kan het schrijven over zijn ultieme inzichten niet laten. Daar zit een intrinsieke motivatie achter. Hij heeft een verborgen agenda, maar die is helemaal niet zo verborgen. Hij wil contact, communiceren, waarbij hij de wannabee-Leraar is. Hij zegt dat hij dat niet wil zijn, maar aan zijn woorden en benadering hier blijkt het tegenovergestelde. Hij vraagt zich nooit af of wij hier eigenlijk wel op zo'n wannabee-Leraar zitten te wachten. Ik in ieder geval niet.

Het is volgens mij één grote illusie dat meneer "niets" doet (en waar één illusie over de dam is, volgen er meer, en meer, en meer). Nee, het leven doet alles vanzelf... natuurlijk... en hij doet niets, hij bestaat niet, natuurlijk... Ik heb nog niet eerder zoveel ongelofelijke lariekoek bij elkaar gezien. Maar hij gaat maar door, en door en... Voor wie? Wat wil hij bereiken? Zeg het maar...

[lang kwaat]

Ik heb een aantal reacties verwijderd. Het gaat allemaal een kant weer op waar ik geen zin meer in heb. Ik schaam me er voor, ben er niet blij mee.
Ik stop er mee.

[Gouden middenweg & de wilde natuur]

Dit is de reden waarom ik meneer ervaringsgetuige liever mijd op dit forum. Altijd komen met dezelfde boodschap, dezelfde verhalen, zijn spirituele "helden", zoals Tolle, Balsekar e.a. Steeds maar herhalen en herhalen en...

Zijn boodschap heeft mijns inziens weinig tot niets met het boeddhisme van doen. Maar in plaats van dat hij zich echt verdiept in de boeddhistische leringen, gaat hij onafgebroken door met het herhalen van zijn "spirituele" boodschap. En daarbij laat hij zien dat hij meent een "wetende" te zijn, en dat wij (uiteraard) "onwetend" zouden zijn. Want hij heeft immers het ultieme gerealiseerd (wat dat dan ook moge zijn), hij is geen "doener". Alles gaat zoals het gaat, hij zit achter zijn PC te typen, overal kritiek op te spuien maar er is volgens hem niemand die dat doet, er is geen doener. Tuurlijk niet...

Dit is in mijn optiek één grote show, één grote zogenaamde "spirituele" schijnvertoning. Ervaringsgetuige kan het schrijven over zijn ultieme inzichten niet laten. Daar zit een intrinsieke motivatie achter. Hij heeft een verborgen agenda, maar die is helemaal niet zo verborgen. Hij wil contact, communiceren, waarbij hij de wannabee-Leraar is. Hij zegt dat hij dat niet wil zijn, maar aan zijn woorden en benadering hier blijkt het tegenovergestelde. Hij vraagt zich nooit af of wij hier eigenlijk wel op zo'n wannabee-Leraar zitten te wachten. Ik in ieder geval niet.

Het is volgens mij één grote illusie dat meneer "niets" doet (en waar één illusie over de dam is, volgen er meer, en meer, en meer). Nee, het leven doet alles vanzelf... natuurlijk... en hij doet niets, hij bestaat niet, natuurlijk... Ik heb nog niet eerder zoveel ongelofelijke lariekoek bij elkaar gezien. Maar hij gaat maar door, en door en... Voor wie? Wat wil hij bereiken? Zeg het maar...

Blijkbaar  :
Ja,  dit gedrag komt  regelmatig voor en staat in de psychologie bekend als "spirituele inflatie" of het "spirituele super-ego".

Het is een van de meest ironische en fascinerende valkuilen van de psychedelische ervaring. Hoewel mensen tijdens een ego death (ego-dissolutie) ervaren dat hun 'ik' volledig verdwijnt, kan het ego na de trip juist vele malen groter en arroganter terugkeren.

Hoe ontstaat een spiritueel super-ego?Tijdens een intense trip ervaren mensen vaak diepe kosmische inzichten, een gevoel van universele liefde of het idee dat ze de "ultieme waarheid" hebben gezien.
Zodra de drug is uitgewerkt, keert het normale ego onvermijdelijk weer terug.
Als de ervaring niet goed wordt verwerkt (geïntegreerd), kaapt het ego de herinnering aan de ervaring.
Het ego trekt dan als het ware een spiritueel gewaad aan en denkt: "Ik heb het ego overstegen, dus ik ben nu verder ontwikkeld, wijzer en spiritueler dan de mensen om mij heen.

"Kenmerken van dit gedrag

Mensen die in deze valkuil trappen, vertonen vaak specifieke gedragspatronen: Spirituele superioriteit:
Ze kijken subtiel (of minder subtiel) neer op mensen die "nog niet wakker zijn" of die geen psychedelica hebben gebruikt.

Ongevraagd doceren: Ze gaan zich gedragen als een spirituele leraar of goeroe, waarbij ze constante wijsheden en kosmische adviezen uitdelen, zelfs in alledaagse situaties.

De "Spiritual Bypass": Ze gebruiken hun spirituele ervaringen om weg te vluchten van normale, menselijke problemen. Emoties zoals boosheid, jaloezie of verdriet worden weggewuifd als "lage frequenties" of "ego-vallen", in plaats van dat ze hun eigen trauma's echt aankijken.

Dogmatisme: Hun nieuwe, "vrije" wereldbeeld wordt paradoxaal genoeg een heel rigide set regels.
Iedereen moet volgens hen  psychedelica nemen om "geheeld" te zijn.

Wat zegt de wetenschap hierover?

Onderzoekers naar psychedelica (zoals psychologen aan Imperial College London) benadrukken dat psychedelica werken als een versterker van de geest.
Als iemand al diepliggende onzekerheden, een gebrek aan erkenning of narcistische trekjes heeft, kan een mystieke ervaring misbruikt worden door het brein om die onzekerheid te compenseren met een gevoel van grootsheid (grandiositeit).

Een tijdelijke chemische deactivering van het brein (het stillen van het Default Mode Network) staat niet gelijk aan jarenlange psychologische en emotionele rijping.
In de psychedelische gemeenschap wordt daarom vaak gezegd: "Psychedelica geven je een gratis ticket naar de top van de berg, maar je moet daarna nog steeds zelf de hele weg omhoog wandelen."

 Zonder nuchtere zelfreflectie en integratie leidt ego death vaak niet tot verlichting, maar tot een herijking van de arrogantie.

[Buddha Amitabha]

Dit is de reden waarom ik meneer ervaringsgetuige liever mijd op dit forum. Altijd komen met dezelfde boodschap, dezelfde verhalen, zijn spirituele "helden", zoals Tolle, Balsekar e.a. Steeds maar herhalen en herhalen en...

Zijn boodschap heeft mijns inziens weinig tot niets met het boeddhisme van doen. Maar in plaats van dat hij zich echt verdiept in de boeddhistische leringen, gaat hij onafgebroken door met het herhalen van zijn "spirituele" boodschap. En daarbij laat hij zien dat hij meent een "wetende" te zijn, en dat wij (uiteraard) "onwetend" zouden zijn. Want hij heeft immers het ultieme gerealiseerd (wat dat dan ook moge zijn), hij is geen "doener". Alles gaat zoals het gaat, hij zit achter zijn PC te typen, overal kritiek op te spuien maar er is volgens hem niemand die dat doet, er is geen doener. Tuurlijk niet...

Dit is in mijn optiek één grote show, één grote zogenaamde "spirituele" schijnvertoning. Ervaringsgetuige kan het schrijven over zijn ultieme inzichten niet laten. Daar zit een intrinsieke motivatie achter. Hij heeft een verborgen agenda, maar die is helemaal niet zo verborgen. Hij wil contact, communiceren, waarbij hij de wannabee-Leraar is. Hij zegt dat hij dat niet wil zijn, maar aan zijn woorden en benadering hier blijkt het tegenovergestelde. Hij vraagt zich nooit af of wij hier eigenlijk wel op zo'n wannabee-Leraar zitten te wachten. Ik in ieder geval niet.

Het is volgens mij één grote illusie dat meneer "niets" doet (en waar één illusie over de dam is, volgen er meer, en meer, en meer). Nee, het leven doet alles vanzelf... natuurlijk... en hij doet niets, hij bestaat niet, natuurlijk... Ik heb nog niet eerder zoveel ongelofelijke lariekoek bij elkaar gezien. Maar hij gaat maar door, en door en... Voor wie? Wat wil hij bereiken? Zeg het maar...

Blijkbaar  :
Ja,  dit gedrag komt  regelmatig voor en staat in de psychologie bekend als "spirituele inflatie" of het "spirituele super-ego".

Het is een van de meest ironische en fascinerende valkuilen van de psychedelische ervaring. Hoewel mensen tijdens een ego death (ego-dissolutie) ervaren dat hun 'ik' volledig verdwijnt, kan het ego na de trip juist vele malen groter en arroganter terugkeren.

Hoe ontstaat een spiritueel super-ego?Tijdens een intense trip ervaren mensen vaak diepe kosmische inzichten, een gevoel van universele liefde of het idee dat ze de "ultieme waarheid" hebben gezien.
Zodra de drug is uitgewerkt, keert het normale ego onvermijdelijk weer terug.
Als de ervaring niet goed wordt verwerkt (geïntegreerd), kaapt het ego de herinnering aan de ervaring.
Het ego trekt dan als het ware een spiritueel gewaad aan en denkt: "Ik heb het ego overstegen, dus ik ben nu verder ontwikkeld, wijzer en spiritueler dan de mensen om mij heen.

"Kenmerken van dit gedrag

Mensen die in deze valkuil trappen, vertonen vaak specifieke gedragspatronen: Spirituele superioriteit:
Ze kijken subtiel (of minder subtiel) neer op mensen die "nog niet wakker zijn" of die geen psychedelica hebben gebruikt.

Ongevraagd doceren: Ze gaan zich gedragen als een spirituele leraar of goeroe, waarbij ze constante wijsheden en kosmische adviezen uitdelen, zelfs in alledaagse situaties.

De "Spiritual Bypass": Ze gebruiken hun spirituele ervaringen om weg te vluchten van normale, menselijke problemen. Emoties zoals boosheid, jaloezie of verdriet worden weggewuifd als "lage frequenties" of "ego-vallen", in plaats van dat ze hun eigen trauma's echt aankijken.

Dogmatisme: Hun nieuwe, "vrije" wereldbeeld wordt paradoxaal genoeg een heel rigide set regels.
Iedereen moet volgens hen  psychedelica nemen om "geheeld" te zijn.

Wat zegt de wetenschap hierover?

Onderzoekers naar psychedelica (zoals psychologen aan Imperial College London) benadrukken dat psychedelica werken als een versterker van de geest.
Als iemand al diepliggende onzekerheden, een gebrek aan erkenning of narcistische trekjes heeft, kan een mystieke ervaring misbruikt worden door het brein om die onzekerheid te compenseren met een gevoel van grootsheid (grandiositeit).

Een tijdelijke chemische deactivering van het brein (het stillen van het Default Mode Network) staat niet gelijk aan jarenlange psychologische en emotionele rijping.
In de psychedelische gemeenschap wordt daarom vaak gezegd: "Psychedelica geven je een gratis ticket naar de top van de berg, maar je moet daarna nog steeds zelf de hele weg omhoog wandelen."

 Zonder nuchtere zelfreflectie en integratie leidt ego death vaak niet tot verlichting, maar tot een herijking van de arrogantie.

Dat is een duidelijke analyse. Mensen kunnen zoekende zijn, met als (onderliggende) reden dat ze van hun psychische lijden af willen komen. Ze willen "veranderen", gelukkig zijn. Maar de onderliggende werkelijke problematiek wordt vaak niet (h)erkend. Het is wensdenken. Ik zeg niet dat je je problemen niet zou moeten proberen op te lossen, althans, te leren ermee om te gaan. Maar velen (de meesten) voelen zich aangetrokken tot religie en spiritualiteit om de verkeerde redenen. Dit klinkt misschien heel raar, maar de mens zit zo in elkaar, dat hij zijn "hoofdzakelijke fout" niet inziet, de zogenaamde blinde vlek in je eigen psyche. Daardoor blijf je een slachtoffer van deze blindheid, en wellicht kan een professioneel hulpverlener je helpen om die blinde vlek aan te gaan, in kaart te brengen en het lijden wat eraan gekoppeld is te doorleven. Daardoor krijg je bewust inzicht. Dat noemde C.G. jung individuatie. Het is een moeizaam, langdurig en pijnlijk proces en levert op den duur dus meer zelfinzicht. Dat laatste is dan het goede nieuws.

Helaas zitten de mensen zo in elkaar, dat ze, in plaats van bijvoorbeeld in therapie te gaan, zelf op "onderzoek" uit gaan. Men koopt boek na boek, spirituele boeken wel te verstaan, en meent de wijsheid daarin gevonden te hebben. Er volgt adoratie van een spirituele Leraar of erger. De verleiding om ook drugs te gaan gebruiken is groot. Want je bent op zoek naar een manier om uit je psychische shit (zoals je die ervaart) te geraken. Maar de werkelijke problemen (innerlijke inzekerheid, non-assertiviteit, neerslachtigheid, angsten en ga zo maar door) leven in jou, en die dek je liefst toe met allerlei "wijsheden". Een ander leeft in precies dezelfde wereld, en ervaart die niet zozeer als problematisch. In sommige gevallen kan een spirituele Meester je ook helpen om je bewust te maken van waar je psychologisch werkelijk vastloopt. Maar het is maar zeer de vraag of je die Leraar vindt. Tegenwoordig zijn er teveel idioten die menen Verlicht te zijn. Maar goed.

Doordat je "hoofd-fout" (blinde vlek, onderliggende werkelijke problemen) intact blijft, waardoor je als het ware in je eigen psychische kerker blijft ronddraaien, blijf je zoeken en lijkt drugs uitkomst te bieden. Je wilt immers een leven zonder shit en problemen. Ik zeg je dat dit nooit en te nimmer zal slagen, omdat de gegeven situatie immers jouw situatie is. De omgeving kan natuurlijk bedreigend zijn, maar jouw innerlijke weerklank op alles is waar het om draait. Waarom zet je een Leraar op een voetstuk?! Omdat je een slechte relatie met je vader hebt gehad. Je snakt onbewust naar liefde, een liefde die je als kind nooit kreeg van je biologische vader. Dus is de start van je vermeende spirituele zoektocht al meteen verkeerd gericht. Je moet leren omgaan met je pijnlijke gemis, niet een bepaalde goeroe gaan verheerlijken of adoreren. En dit is maar één voorbeeld. Als de Meester waarachtig is, zal hij je leren erkennen dat je een liefhebbende vader hebt gemist. Dat wordt een worsteling, want je zult je verzetten tegen een dergelijke benadering. Daar was je niet voor gekomen! Je wilt helemaal niet lijden, maar wijsheid opdoen en Verlichting realiseren. En de verheerlijking van de Meester doet geen pijn.

Men kan zelf wel bedenken wat er gebeurt als je drugs gaat gebruiken om uit de "shit" te geraken. Die vlucht zal ook nooit en te nimmer iets opleveren. Want je zoekt een uitweg naar het ultieme, de openbaring, de Verlichting en wellicht het eeuwige geluk. Dat het eeuwige geluk niet bestaat, zie je niet in. Je wilt je pijn vermijden. Het gebruik van de drugs geeft "kosmische inzichten", althans, dat meen je. Maar het is één grote illusie, omdat je geest uitgaat van een verkeerd uitgangspunt, namelijk het verdoven van de dagelijkse werkelijkheid en het verwijlen in zogenaamde "spirituele" staten. Ik zeg dat dit de verkeerde weg is. De drugs kan jouw geest zo beïnvloeden, dat je meent dat je problemen weg zijn. Maar na de roes zijn ze weer terug. Een verstandig mens vermijdt dit drugs-vergif. Maar een zoekende kan menen zelfs verlost te zijn, voor altijd (?). Niet wetende, dat zijn of haar psychologische pijn en lijden onaangeraakt in stand blijven. Er is niets doorleefd of geleerd, maar een illusie bij gekomen. Het individuatie proces is overgeslagen en dus mislukt. Maar dat wordt niet ingezien, want men meent Verlicht te zijn op grond van speciale ultieme ervaringen met de drugs. En de neiging om verslaafd te raken aan het middel is levensgroot.

De karmische cirkel van Samsara is gesloten...