Recente berichten

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
spiritualiteit divers / Gerichtheid, in Vrijheid of Dwangmatig?
« Laatste bericht door lang kwaat Gepost op Gisteren om 08:26 »
Volgens mij kun je het ook zo zeggen:

Gerichtheid kan vanuit de kracht van gewoonte zich voordoen. Innerlijke factoren zorgen daar dan voor.
Door innerlijke factoren richt de aandacht zich op iet specifieks, landt er op, raakt er bij betrokken.  Iets in jezelf maakt dat je een eye-, ear...mind catching moment krijgt. Dat komt uit onszelf. Je ziet vele zaken maar ineens valt je aandacht op iets, en dan ontstaat er een eye-catching moment? Waarom? Hoe werkt dit? Ligt dat aan wat je ziet of komt dit uit jezelf voort?

Zoals ik het begrijp: Als er geen tanha en avijja meer is, blijft dit uit omdat alle factoren in jezelf dit veroorzaken, weggenomen zijn (7 anusaya, 4 asava, tanha).
Maar dit betekent niet dat het bevrijde hart en geest zich niet in vrijheid kan richten op iets of iemand. Dat kan het juist extreem goed en krachtig.

Ik zie het net zo met Ik en mijn maken. In het niet bevrijde hart en geest gebeurt dit onvrijwillig, uit de kracht van gewoonte, op een blinde manier zeg maar, onvrij. Op een dwangmatige manier deal je met gevoelens, het lichaam, emoties etc, in termen van "dit ben Ik, dit is van-mij en dit is mijn zelf'. Maar in het bevrijde hart en geest wordt het iets puur functioneels. Het dwangmatige karakter verdwijnt. Daarmee wordt de geest extreem soepel ook, makkelijk te gebruiken, leren de sutta's.

Een Boeddha raakt niet meer vanuit factoren in hart en geest instinctief, uit de kracht van gewoonte, op dwangmatige wijze, op iets specifieks gericht en bij betrokken (via visie, via emotie, via begeerte of via verbeelding).

In deze zin is de uitdoofvisie wel de mijne en ik denk ook wel des Mahamudra's?

Totdat avijja echt volledig verdwenen is, ook vooral als onderliggende neiging, en ook tanha, zal er altijd nog wel een element van dwangmatigheid in het richten van de geest zijn, lijkt me.

2
spiritualiteit divers / Re: Wat wij zoeken, is wat zoekt. - Franciscus van Assisi
« Laatste bericht door lang kwaat Gepost op Gisteren om 08:08 »
Citaat van: ervaringsgetuige op 15-04-2026 14:10
Ik probeer te wijzen naar de maan (de eenheid, het heilige, het mysterie)

in het boeddhisme heb je twee kanten: de analytische psychologie  en de diepe, onzegbare realiteit

Eckhart en Franciscus nodigen uit om de ruimte in te stappen,en niet :  "Blijf maar zitten, het is gewoon je zenuwstelsel of chemische reacties in de hersenen ."

Ik denk dat het wel oke is om zaken nuchter te bezien. We kunnen wel onszelf wijsmaken dat we worden bewogen door leegte, God, het absolute, eenheidsbewustzijn etc.
maar het is ook wel goed dat dan te onderzoeken vind ik. Waarschijnlijk liggen de zaken wel wat anders, aardser, nuchterder.

Dat het zoeken van ons wortelt in ons diepe behoefte aan geruststelling lijkt me waar.
Ik wil hiermee niet het heilige ontkennen of maar eerder het heilige scherper onderscheiden van iets wat eigenlijk gewoon onze biologie is, evolutionaire bagage etc.
3
spiritualiteit divers / Re: Wat wij zoeken, is wat zoekt. - Franciscus van Assisi
« Laatste bericht door ervaringsgetuige Gepost op 15-04-2026 14:10 »
Citaat van: lang kwaat op 15-04-2026 10:35
Citaat van: ervaringsgetuige op 14-04-2026 20:23
In de spiritualiteit is er vaak het idee van een pad: ik ben hier (onwetend, onvolmaakt) en wat ik zoek is daar (verlichting, God, vrede). Franciscus trekt daar een streep doorheen. Hij stelt dat de drang om te zoeken, de nieuwsgierigheid en het bewustzijn dat de vraag stelt, in essentie hetzelfde is als de bestemming. Het is het Bewustzijn dat zichzelf probeert te herkennen doorheen de menselijke vorm.

De drang om te zoeken komt denk ik voort uit de biologisch of evolutionaire nood aan geruststelling, die al bij de geboorte oersterk is.
We voelen ons niet echt gerust.

Er lijkt een soort ongerustheid die zich op allerlei manieren vertakt en uit.
Ongerust, worden we zoekende. Gaan die ongerustheid willen bestrijden want het is naar.
Als baby moet dit van anderen komen. Ouder geworden vinden we zelf meer manieren om ons gerust te stellen.

Het zoeken hoeft denk ik niet echt in een religieuze hoek geplaatst te worden. De ene neigt meer om geruststelling te zoeken in spullen, in drank en drugs of veel eten. Anderen zoeken geruststelling in relaties en het gevoel krijgen dat anderen je waarderen. Of in gewoonten en rituelen. Een ander zoekt geruststelling in leren, weten, in kennis opdoen over de wereld en zichzelf en anderen. Uiteindelijk dient het hetzelfde volgens mij: geruststelling.

In de regel komen we denk ik niet veel verder dan ongerustheid bestrijden. Dat is naar mijn smaak de hele onderliggende structuur van zoeken en hechten.
Ik denk ook niet dat dit pas allemaal start als we een duidelijk zelf-besef krijgen. Nee, een baby zoekt al naar geruststelling en heeft dit echt heel hard nodig ook om te overleven.
Maar met pijnlijke ervaringen, met wonden, littekens, kwetsuren, trauma's die opdoen, wordt dat zoeken naar geruststelling wel steeds heviger.
Mensen lijken soms ook erfelijk belast met een sterke ongerustheid.

Ongerustheid ervaar ik als een nogal wezenlijk aspect in mijn leven. Zelfs als er eigenlijk geen directe aanleiding voor is, kan er toch ongerustheid zijn, is mijn ervaring.
Dit gevoel van ongerustheid brengt een zoektocht op gang. Naar aangename zaken die ons even kalmeren bijvoorbeeld. Of we stellen ons gerust met het idee dat de dood het einde is van ons lijden en ellende. Of we stellen ons voor dat er na de dood eeuwig geluk volgt voor ons in een hemel, verzoent met dierbaren oid. Het werkt kalmerend. Geruststellend.

Ik vind het wel goed om te zien dat het zo werkt. Dat er een verschil is tussen je echt niet meer ongerust voelen, omdat de oorzaak er van weg is, EN je geruststellen door dit en dat. Dat laatste is volgens mij wel gewoon menselijk, ook niet slecht vind ik. Ik heb het idee dat het zoeken diep biologisch is en alles te maken heeft met de ongerustheid die al meteen aanwezig is als we ter wereld komen.

Ook spiritualiteit kun je volgens mij wel plaatsen in dit kader van hoe we zoeken naar geruststelling: 'Ik ben God en Eeuwig', 'Ik ben het Absolute', 'alles wat ik niet ben kan vergaan maar niet wat ik ben'...'Ik ben niet Worden maar Zijn'....'Dat Ene dat Ik ben, vergaat niet'..."Ik ben de kosmos'....'Ik ben een gewaarzijn wat niet gegrepen kan worden'...etc.
Vele soorten identiteitsvisies. Iets verstrekkender dan 'Ik ben dit lichaam' en 'Ik ben gevoelens, emoties', etc.  maar wezenlijk anders? Ik denk het niet. Ze stellen gerust. Althans dat lijkt de bedoeling.


Ik probeer te wijzen naar de maan (de eenheid, het heilige, het mysterie)

in het boeddhisme heb je twee kanten: de analytische psychologie  en de diepe, onzegbare realiteit

Eckhart en Franciscus nodigen uit om de ruimte in te stappen,en niet :  "Blijf maar zitten, het is gewoon je zenuwstelsel of chemische reacties in de hersenen ."
4
spiritualiteit divers / Re: The knower and the known are one ~ Meister Eckhart
« Laatste bericht door ervaringsgetuige Gepost op 15-04-2026 13:55 »
Citaat van: lang kwaat op 15-04-2026 10:58
Citaat van: ervaringsgetuige op 14-04-2026 09:32
Citaat van: lang kwaat op 12-04-2026 11:17
Uit welke preek of werk van Meister Eckhart komt dit?
Zie antwoord uit AI:

Dit specifieke citaat komt uit Preek 6 (volgens de indeling van Quint: Sermon 6).

Kun je dat citaat tonen waarin Meister Eckhart in preek 6 zegt:
-"The knower and the known are one. Simple people imagine that they should see God as if he stood there and they here. This is not so. God and I, we are one in knowledge."

Het kan wel er staan maar ik wil dat graag ook zien dan.
.. het is belangrijk om te weten dat Meister Eckhart zijn preken oorspronkelijk in het Middelhoogduits schreef. De tekst ...is een Engelse vertaling die zeer dicht bij de originele bron ligt.[/size]

Hier is .. de brontekst , inclusief de vertaling en de context:

De bron: Preek 6 (Quint-nummering)

De preek is gebaseerd op de tekst In hoc apparuit caritas Dei in nobis (1 Johannes 4:9). In de wetenschappelijke standaardeditie van Josef Quint vind je deze passage onder Predigt 6.

De tekst in het Middelhoogduits

Dit is het originele fragment waar de vertaling op gebaseerd is:
"Daz künnen und daz bekante daz ist ein. Einfeltige liute wænent, sie schulen Got visionary, als stüende er dâ und sie hie. Daz enist niht alsô. Got enist und ich, wir sîn ein in dem bekantnisse."

De Nederlandse vertaling

 als volgt te vertalen:
"Het kennen en het gekende zijn één. Eenvoudige mensen menen dat zij God moeten zien alsof Hij daar stond en zij hier. Dat is niet zo. God en ik, wij zijn één in het kennen."



de volgende bronnen om het "echt te zien":

1) Het boek: Meister Eckhart: Die deutschen Werke (herzien door Josef Quint). Dit is het standaardwerk voor onderzoekers.







5
spiritualiteit divers / Reactie op Siebe
« Laatste bericht door Steve Gepost op 15-04-2026 11:50 »
Citaat
vind jij dan ook dat er sprake is van bevrijding als het kennen alsnog vaak op gewoontevolle wijze gefixeerd en gericht raakt, ook al herken je al het bovenstaande?

Ter afronding.

Als je bevrijding ziet als het einde van alle gerichtheid dan is bevrijding niet mogelijk terwijl er nog gerichtheid optreedt, en staat bevrijding voor totale uitdoving van gerichtheid. Dan was de Boeddha tijdens zijn leven ook niet bevrijdt, want advies geven aan anderen kan niet gebeuren zonder zich voortdoende gerichtheid op die anderen.

Als je bevrijding ziet als het niet meer bepaald zijn door die gerichtheid terwijl ze zich nog voordoet, dan staat bevrijding voor iets dat hier en nu in dit leven gerealiseerd kan worden. Dat is de Mahamudra visie.

De uitdoofvisie is niet mijn visie. De Mahamudra visie wel.

Wat niet betekent dat louter herkennen dat je verstrikt raakt in gefixeerdheid of daarvan dissociëren, betekent dat je bevrijdt bent. Pas als gefixeerdheid zich niet meer voordoet “terwijl” gericht kennen zich toch nog voordoet als de situatie daar om vraagt, is er volgens de Mahamudra visie maar sprake van bevrijding.

6
spiritualiteit divers / Re: The knower and the known are one ~ Meister Eckhart
« Laatste bericht door lang kwaat Gepost op 15-04-2026 10:58 »
Citaat van: ervaringsgetuige op 14-04-2026 09:32
Citaat van: lang kwaat op 12-04-2026 11:17
Uit welke preek of werk van Meister Eckhart komt dit?
Zie antwoord uit AI:

Dit specifieke citaat komt uit Preek 6 (volgens de indeling van Quint: Sermon 6).

Kun je dat citaat tonen waarin Meister Eckhart in preek 6 zegt:
-"The knower and the known are one. Simple people imagine that they should see God as if he stood there and they here. This is not so. God and I, we are one in knowledge."

Het kan wel er staan maar ik wil dat graag ook zien dan.

7
spiritualiteit divers / Re: Wat wij zoeken, is wat zoekt. - Franciscus van Assisi
« Laatste bericht door lang kwaat Gepost op 15-04-2026 10:35 »
Citaat van: ervaringsgetuige op 14-04-2026 20:23
In de spiritualiteit is er vaak het idee van een pad: ik ben hier (onwetend, onvolmaakt) en wat ik zoek is daar (verlichting, God, vrede). Franciscus trekt daar een streep doorheen. Hij stelt dat de drang om te zoeken, de nieuwsgierigheid en het bewustzijn dat de vraag stelt, in essentie hetzelfde is als de bestemming. Het is het Bewustzijn dat zichzelf probeert te herkennen doorheen de menselijke vorm.

De drang om te zoeken komt denk ik voort uit de biologisch of evolutionaire nood aan geruststelling, die al bij de geboorte oersterk is.
We voelen ons niet echt gerust.

Er lijkt een soort ongerustheid die zich op allerlei manieren vertakt en uit.
Ongerust, worden we zoekende. Gaan die ongerustheid willen bestrijden want het is naar.
Als baby moet dit van anderen komen. Ouder geworden vinden we zelf meer manieren om ons gerust te stellen.

Het zoeken hoeft denk ik niet echt in een religieuze hoek geplaatst te worden. De ene neigt meer om geruststelling te zoeken in spullen, in drank en drugs of veel eten. Anderen zoeken geruststelling in relaties en het gevoel krijgen dat anderen je waarderen. Of in gewoonten en rituelen. Een ander zoekt geruststelling in leren, weten, in kennis opdoen over de wereld en zichzelf en anderen. Uiteindelijk dient het hetzelfde volgens mij: geruststelling.

In de regel komen we denk ik niet veel verder dan ongerustheid bestrijden. Dat is naar mijn smaak de hele onderliggende structuur van zoeken en hechten.
Ik denk ook niet dat dit pas allemaal start als we een duidelijk zelf-besef krijgen. Nee, een baby zoekt al naar geruststelling en heeft dit echt heel hard nodig ook om te overleven.
Maar met pijnlijke ervaringen, met wonden, littekens, kwetsuren, trauma's die opdoen, wordt dat zoeken naar geruststelling wel steeds heviger.
Mensen lijken soms ook erfelijk belast met een sterke ongerustheid.

Ongerustheid ervaar ik als een nogal wezenlijk aspect in mijn leven. Zelfs als er eigenlijk geen directe aanleiding voor is, kan er toch ongerustheid zijn, is mijn ervaring.
Dit gevoel van ongerustheid brengt een zoektocht op gang. Naar aangename zaken die ons even kalmeren bijvoorbeeld. Of we stellen ons gerust met het idee dat de dood het einde is van ons lijden en ellende. Of we stellen ons voor dat er na de dood eeuwig geluk volgt voor ons in een hemel, verzoent met dierbaren oid. Het werkt kalmerend. Geruststellend.

Ik vind het wel goed om te zien dat het zo werkt. Dat er een verschil is tussen je echt niet meer ongerust voelen, omdat de oorzaak er van weg is, EN je geruststellen door dit en dat. Dat laatste is volgens mij wel gewoon menselijk, ook niet slecht vind ik. Ik heb het idee dat het zoeken diep biologisch is en alles te maken heeft met de ongerustheid die al meteen aanwezig is als we ter wereld komen.

Ook spiritualiteit kun je volgens mij wel plaatsen in dit kader van hoe we zoeken naar geruststelling: 'Ik ben God en Eeuwig', 'Ik ben het Absolute', 'alles wat ik niet ben kan vergaan maar niet wat ik ben'...'Ik ben niet Worden maar Zijn'....'Dat Ene dat Ik ben, vergaat niet'..."Ik ben de kosmos'....'Ik ben een gewaarzijn wat niet gegrepen kan worden'...etc.
Vele soorten identiteitsvisies. Iets verstrekkender dan 'Ik ben dit lichaam' en 'Ik ben gevoelens, emoties', etc.  maar wezenlijk anders? Ik denk het niet. Ze stellen gerust. Althans dat lijkt de bedoeling.

8
spiritualiteit divers / Wat wij zoeken, is wat zoekt. - Franciscus van Assisi
« Laatste bericht door ervaringsgetuige Gepost op 14-04-2026 20:23 »
Wat wij zoeken, is wat zoekt. - Franciscus van Assisi

Dat is een prachtig en krachtig citaat dat de kern van de non-duale ervaring raakt. Hoewel Franciscus van Assisi vaak wordt geassocieerd met devotie en liefde voor de natuur, wijst deze specifieke uitspraak op een diep psychologisch en spiritueel inzicht dat naadloos aansluit bij Meister Eckhart en Ramesh Balsekar.

Het breekt de lineaire gedachte van een "reis naar God" volledig af. Hier zijn een paar manieren om dit perspectief te bekijken:

1. De Zoeker is het Gezochte

In de spiritualiteit is er vaak het idee van een pad: ik ben hier (onwetend, onvolmaakt) en wat ik zoek is daar (verlichting, God, vrede). Franciscus trekt daar een streep doorheen. Hij stelt dat de drang om te zoeken, de nieuwsgierigheid en het bewustzijn dat de vraag stelt, in essentie hetzelfde is als de bestemming. Het is het Bewustzijn dat zichzelf probeert te herkennen doorheen de menselijke vorm.

2. De Spiegeling

Dit citaat doet denken aan de beroemde uitspraak van de Perzische dichter Rumi: "Wat je zoekt, is jou aan het zoeken."Het suggereert dat de bron van de zoektocht niet in het ego ligt, maar in de Bron zelf. Als je dorst hebt, is dat het bewijs dat er water bestaat. Als je zoekt naar waarheid, is dat omdat de waarheid al in je aanwezig is als de drijvende kracht achter die zoektocht.

3. De Paradox van de Aandacht

In de filosofie van Balsekar of moderne leraren zoals Rupert Spira, wordt dit vaak uitgelegd aan de hand van het subject:
  • Je kunt alles objectiveren (je ziet een boom, een gedachte, een gevoel).

  • Maar je kunt het 'ik' dat ziet nooit als een object waarnemen.

  • Daarom is "wat zoekt" (het subjectieve gewaarzijn) de enige plek waar de oplossing ligt. Je kunt niet vinden wat je al bent, je kunt alleen ophouden met het ergens anders te zoeken.

4. De Rust in het Zoeken

Voor veel mensen geeft dit citaat een enorme rust. Het betekent namelijk dat je niet "verkeerd" bezig bent of "nog niet ver genoeg" bent op je pad. De aanwezigheid van het verlangen naar eenheid is al een expressie van die eenheid zelf.

Het is interessant hoe deze "vrije geesten" binnen de christelijke traditie — zoals Franciscus en Eckhart — vaak precies dezelfde taal spraken als de oosterse wijzen, ondanks de enorme geografische en culturele afstanden.
9
Theravada Boeddhisme / Re: Gevestigd en Ongevestigd Soort Kennen
« Laatste bericht door lang kwaat Gepost op 14-04-2026 14:25 »
Dank Steve,

Je reactie doet me deugd. Ik spreek wel via internet met andere boeddhisten en die hebben er geen enkele herkenning van, of connectie met, de ongerichtheid van het kennen.
Oordelen er alleen maar negatief over, wijzen het af, van de hand. Ik zie het zelf als nogal een cruciale herkenning dat er een ongericht soort kennen is. Want het betekent ook dat je ziet dat gerichtheid altijd iets is wat ontstaat, of zich gaat voordoen. Er is niet altijd gerichtheid. Ik vind dat geen onbelangrijke herkenning.
Dat mede-boeddhisten daar dan niks mee willen en kunnen, is wat ontmoedigend. Dat druk ik me zwak uit. Het ga me aan het hart eigenlijk.
Daarom doet je reactie me deugd.

Gerichte kennis momenten, oftewel wanneer de aandacht duidelijk op iets specifieks gericht is geraakt, geland, vereist een element van betrokkenheid wat uit onszelf komt.
Ik ben er van overtuigd dat de Boeddha dit gericht soort kennen meestal bespreekt als vinnana. Vinnana wordt vaak vertaald als consciousness, bewustzijn, maar ik geloof dat dit niet recht doet aan wat vinnana echt betekent. Bewustzijn is een te algemeen begrip voor vinnana, vind ik. Is ook niemand het mee eens. Nou ik blijft er bij :)

Vinnana verwijst naar een specifiek soort cognitief moment, met gerichtheid, met tekens of betekenis, met de aandacht voor iet specifieks in een bepaald zintuiglijk domein, en met een element van betrokkenheid bij wat je ziet, hoort etc.

De sutta's spreken trouwens ook over 'het ongerichte, verlangenloze, lege, tekenloze'. Ik zie dit als manieren om te verwijzen naar de ongerichte aard van kennen, meer de natuur van geest dan de manier waarop die tot expressie komt.

Uiteraard kun je het ongerichte ook niet kennen vanuit gerichtheid. Je kunt het niet grijpen zeg maar. Het is ook moeilijk over te brengen met woorden wat we hier bespreken. Dat kan een enorm frustrerende bedoeling worden.

Het moment dat een emotie opkomt, en je wordt die emoties gewaar, dan is dat een zintuiglijke beleving (van het mano vinnana, het 6e soort bewustzijn) maar het ongerichte kennen is niet zo.
Het laat zich niet zo kennen.

Ja, gewaarzijn vasthouden is een hele pijnlijke gebeurtenis. Veel pijnlijker dan emoties vasthouden zelfs. Het is de ultieme stagnatie.

Citaat van: Steve op 12-04-2026 23:49
Bevrijding ligt in die zin niet in het ontdekken of behouden van een blijvend gewaarzijn, maar in het herkennen dat kennen uit zichzelf ongefixeerd, ongericht, ongeconditioneerd is. Wanneer het niet vastgehouden, benoemd of gefundeerd wordt, valt het vanzelf buiten ontstaan en vergaan, niet omdat het blijft, maar omdat het niets is wat begint of eindigt.

Mooi gezegd. Maar vind jij dan ook dat er sprake is van bevrijding als het kennen alsnog vaak op gewoontevolle wijze gefixeerd en gericht raakt, ook al herken je al het bovenstaande?

10
spiritualiteit divers / Re: The knower and the known are one ~ Meister Eckhart
« Laatste bericht door ervaringsgetuige Gepost op 14-04-2026 09:32 »
Citaat van: lang kwaat op 12-04-2026 11:17
Uit welke preek of werk van Meister Eckhart komt dit?
Zie antwoord uit AI:

Dit specifieke citaat komt uit Preek 6 (volgens de indeling van Quint: Sermon 6).

In deze preek behandelt Eckhart de tekst uit de Bijbel (1 Johannes 4:9) over hoe de liefde van God in ons is geopenbaard. Het centrale thema is de mystieke eenwording tussen de ziel en God, waarbij hij de nadruk legt op kennis (connaissanceof erkentnisse) als het punt waar die eenheid plaatsvindt.

Kernpunten van deze tekst:
  • De intellectuele eenheid: Eckhart stelt dat in de handeling van het "kennen", het subject (de kenner) en het object (het gekende) samensmelten. Als de mens God werkelijk kent, is er geen afstand meer.

  • Kritiek op dualisme: Hij zet zich af tegen de "eenvoudige mensen" die God zien als een extern object, vergelijkbaar met een persoon die tegenover je staat.

  • De "Seelenfünklein": Dit citaat raakt aan zijn leer over de "vunckelin der sele" (het vonkje van de ziel), het ongeschapen deel van de mens dat één is met God.
Het is een van zijn meest gedurfde uitspraken, die destijds ook kritisch werd bekeken door de kerkelijke autoriteiten omdat de grens tussen de schepper en de schepping hierin lijkt te vervagen.

Pagina's: [1] 2 3 ... 10