Er is geen afronden. Indien de mens tot de leegte is gekomen is er de bovenwereldlijke stroom.
bovenwereldlijke stroom?
Dat klinkt als Nirwana of nibbana (Pali), de hoogste staat die door de mens bereikt kan worden en waardoor heiligheid behaald wordt.
De hoogste staat welke bereikt kan worden is het doodloze (De zuivere citta in het boeddhisme) . Deze staat heb ik een jaar of wat terug gerealiseerd, het is een ontologische staat.
Ik denk niet dat je zo moet zien. Ik denk ook niet dat Maha Boowa het zo zag. Maar dat moet je zelf maar beoordelen door bijvoorbeeld het boek Arhattamagga-arahattaphala te lezen waar hij veel van dit soort dingen beschrijft.
Ik geloof zelf dat Maha Boowa de ontdekking/eenwording met de citta (degene die kent) eerder zag als dat wat een einde maakt aan
het laatste restje begeerte en onwetendheid nadat in een traject van ijverig oefenen al veel begeerte en onwetendheid door hem was afgezwakt.
Hij zag het dus als Arahatta magga, het Pad van het Arahant. De beslissende doorbraak. De ultieme vrucht is, als het goed is, dat je nu helemaal vrij bent van alle begeerte, alle begoocheling, alle haat en hebzucht, alle trots, meedogenloosheid, hardheid, vervreemding. Dat is het hoogste haalbare, het ultieme. Dat is totale onthechting, bevrijding. Alleen dan zit je taak er op.
Er is dus een Pad moment, dus een moment van ogenblikkelijke doorbraak. Dat kennen de zelfkenners hier ook. EN er is ook een vrucht moment , phala-moment, dat als het ware het resultaat is van het Pad moment. Soms wordt dat voorgesteld als ogenblikkelijk volgend op doorbraak maar soms niet.
Het vrucht moment verwijst naar hoe zo'n moment van ogenblikkelijke doorbraak (Pad moment) jou als mens/persoon in de wereld verandert. Of hoe het de geest verandert, de cognitie.
Als het goed is leidt elk Pad moment naar de uitwissing van bepaalde beklemmende neigingen die je ervaart terwijl je gewoon aan de wereld deelneemt.
Het ultieme Pad moment beschrijft Maha Boowa als het ontdekken of eenworden met de citta. Ultiem omdat dan het laatste restje onwetendheid en begeerte wordt verwijderd.
Als het goed gaat en alles met wijsheid wordt bezien is de vrucht het einde van alle beklemming en bezoedeling. Gebeurt dit niet, dan kun je zeg maar concluderen dat je niet echt de vruchten plukt van zo'n ogenblikkelijk doorbraak moment. In de sutta's wordt dit getackeld met de disclaimer dat alles met wijsheid wordt bezien. Het is niet zo dat als er een doorbraak is, een bepaald ervaring, een bepaalde ontdekking, of is geweest, het perse met wijsheid wordt bezien. Dan kan het zelfs bezoedeling aanwakkeren.
Doorbraak en realisatie is dus ook niet hetzelfde. Realisatie is wat waargemaakt wordt na doorbraak. Als je na een bepaalde doorbraak alleen maar eigenwijzer wordt, stel, nou dan heb je dat dus (tijdelijk) gerealiseerd.
Ja, deze presentatie wordt zeker afgekeurd. Dat ben ik wel gewend. Jullie vinden het allemaal maar een postgevat idee van wat realisatie en bevrijding echt is, theorie. Boekenkennis. Het zei zo.