Dezelfde creatieve botsing van apophatisch met kataphatisch spreken.

[ervaringsgetuige]

Vrienden van de Boeddha (en Jezus),

Ik ben weer een woord en inzicht rijker in mijn vocabulaire: "kataphatisch". 
Het woordje "apophatisch" had ik al eerder ontdekt. In oktober vorig jaar schreef ik al over 'de apophatische theologie' op dit forum.
Zie...

...
Ook de apophatische theologie van Gregorius van Nyssa sluit goed aan bij het concept van niet-weten. In de apophatische benadering wordt benadrukt dat God voorbij woorden en begrippen ligt, en dat we God beter kunnen begrijpen door te erkennen wat Hij niet is, dan door te proberen te beschrijven wat Hij wel is. Deze negatieve theologie is een erkenning van de grenzen van het menselijke intellect in het begrijpen van het goddelijke.

Vandaag ontdekte ik als bij toeval het woordje "kataphatisch".

Hoe ik dat ontdekte kan je daar lezen > https://www.perplexity.ai/search/forumlid-tineke-schreef-zo-lan-7xTZZS1ZQUChqln8ZRm1lA#0

Wat ik daaruit leerde is dat meerdere discussies reeds in 2011 op het waarheidvinding forum al dezelfde creatieve botsingen van apophatisch (negatief, ontkennend: geen zelf, geen wil) met kataphatisch (positief, belichaamd, keuze en moraal) spreken waren, net zoals op dit forum sinds de komst van advaita-posters.


Steeds hetzelfde toneelstuk, elke keer in nieuwe pakken dus:

Of het nu forumleden Tineke vs. Sagnaar (dewelke hier schreef als forumlid "Vrij") op het waarheidvinding forum in december 2011 waren - zie discussie HIER, of lang kwaat/Siebe versus “Buddha Amitabha” en advaita-posters hier het boeddhaforum — het patroon blijft identiek.

De ene flank (boeddhistisch of christelijk) hamert op aarden, keuze, moraal, mens-zijn en verantwoordelijkheid; de andere (advaita) houdt vol: geen centrum, geen eigen wil, “centrumloos beschikbaar”.
Geen van beide partijen overtuigt de ander — iedereen herhaalt zijn script eindeloos, onder steeds wisselende namen en tradities.
Kortom: de cast wisselt, maar het drama blijft hetzelfde.