Boeddha Forum

Boeddhisme => Het gewone leven => Topic gestart door: Old Soul op 09-06-2009 22:31

Titel: Bevrijding van Ego
Bericht door: Old Soul op 09-06-2009 22:31


Denken jullie dat je in een maatschappij als Nederland of een ander land van je ego kunt afkomen.

Eigenlijk is de maatschappij gericht op ego, en om dit te ontwikkelen. Alles lijkt zo ingedeelt dat er bijna geen rust te vinden is, of verlichting.

Wakker worden voor mij, koffie drinken omdat ik energie nodig heb, de tv even aan omdat ik de stilte niet aan kan, in de trein een tijdschrift lezen omdat ik me wil verliezen in informatie.

Werken met mensen en 8 uur lang * theater spelen * omdat ik anders het contact niet aan kan, ( mensen zien mij al aankomen met * dat ik gisteren puur contact met een vlieg had hehe *
Na het werk na een vereniging, omdat ik * of mijn ego ergens bij wil horen.

Ik vind het persoonlijk zeer en zeer lastig om in een maatschappij te leven waar alles je eraan herrinert om je ego te vergroten, ik heb er wel vertrouwen in dat het zal lukken

Hoe gaan jullie daar mee om

liefs Old Soul
Titel: Re: Bevrijding van Ego
Bericht door: frederik op 09-06-2009 23:12
Ik denk niet dat het probleem in de "maatschappij" ligt, of hoeft te liggen.

Het probleem en de oplossing liggen in eerder in onszelf,  in hoe we dingen (die ons aan ons ego doen herinneren, of ons aansporen het te vergroten) benaderen. Onze 'attitude' ten opzichte van dingen... Inclusief onze attitude ten opzichte van onszelf.
Deze attitude kan er één zijn van hechten of onthechten, van opblazen of relativeren, van verzet of acceptatie enz...

Rust is enkel in jezelf te vinden, en niet in iets als de maatschappij.

Maar als luie student heb ik natuurlijk makkelijk praten.  :)

goeienacht!
Titel: Re: Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.Y1010 op 17-06-2009 22:14
Hoe ga je ermee om?

Old soul, ik begrijp je eigenlijk wel.
Volgens mij kan je best in een sangha verblijven om het ego te bevrijden en de verlichting te bereiken.
Maar het is in elk geval een uitdaging om het ook in de grote wereld te proberen.
Ik dacht dat de Boeddha daaromtrent wel duidelijk was: een afgezonderde gemeenschap.

Misschien kan een boeddhist dat weerleggen.
Titel: Re: Bevrijding van Ego
Bericht door: bigbear op 17-06-2009 23:00
Als het de bedoeling was om afgezonderd te zijn was je daar toch wel geboren? Ik geloof er niet in dat je eerst op een berg moet gaan zitten om vrij te worden. Natuurlijk kan dit ook in onze "hectische maatschappij". Dat het een grotere uitdaging is zeker.

Maar m.i. hoeft niet van het ego te worden bevrijd, het realiseren dat het ego al lang vrij is, is genoeg. Het ego heeft het ego gevangen gezet. En is daariets voor nodig om de illusionaire muur af te breken? Bewustwording kan al die muren afbreken en kan overal plaats vinden.

Liefs en warmte, Bigbear
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Kahini op 15-07-2009 18:01
Ego.......... is niet erg. Ooit hoorde ik het als volgt omschrijven: het ego is in dienst van de ziel, als een hond die uitgaat met zijn baas! Persoonlijk vind ik dit wel een leuk "beeld". Het geeft in ieder geval een soort van perspektief.
En als het bovenstaande dat in jezelf heeft gesettled is het makkelijker om vanuit mededogen te leven, zeker als je met mensen werkt. Niet oordelen, zien wat is (ook al is dat subjectief), het is een stuk helderder dan vanuit het ego op alles reageren.

En......... je mag het elke dag weer opnieuw proberen!
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Winnetoe op 16-07-2009 07:07
Er is geen ego. Ego is een illusie. Alles wat zich voltrekt is slechts een onpersoonlijk proces. De vergissing die we veelal maken is dat we "ons" identificeren met dit proces. Dat wil zeggen dat wij denken dat ik dit proces ben en dat IK controle heb over dit proces.

Groeten,
Erwin.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 18-09-2010 15:01
Des te meer je probeert
Om van het “ego”af te komen,
Des te meer zul je er aan vastkleven.
Hoe vaker je het “ego” ontkent,
Of zelfs etiketteert als een illusie,
Hoe meer zul je je er mee vereenzelvigen.

Het “ego”, het “ik” proberen teniet te doen
Is spirituele zelfmoord.
Het is eerder zaak, om de werking
Van je “ik” – of dat nu bestaat of niet
Te beschouwen, te zien.
Oordeel niet over je “ego”
Of over andermans “ik”.

Het is mijns inziens
Totaal zinloos om te proberen
Het “ego” te doen verdampen
Door allerlei zogenaamde
Spirituele oefeningen of wat dan ook.

Diverse spirituele richtingen
Geven aan dat het leven feitelijk
In dienst zou moeten staan van de ander.
Mededogen, dienstbaar zijn, helpen,
Allemaal mooie woorden, een morele plicht?
Kinderen worden fout opgevoed
Als ze zichzelf totaal weg moeten cijferen
Kinderen worden ook fout opgevoed
Als ze maar alles mogen en hen niets
In de weg wordt gelegd.
Dat zijn de extremen.

Boeddha heeft gezegd
Dat het belangrijk is
Om de Middenweg te bewandelen.
Extreem egoïsme is dwaas
Extreem altruïsme is net zo dwaas.
Het is belangrijk de balans te vinden
Tussen het “ego” en de ander.

Jean Paul Sartre zei ooit:
“De ander, dat is de hel”
Dat lijkt een zeer egocentrische
Uitspraak. Maar…
We handelen zo ongeveer net
Als dat Sartre beweerde:
We oordelen over de ander
We stellen onszelf in een
Mooi daglicht.
Soms gebruiken we zelfs
Het Boeddhisme daarvoor.

We worden dan heiliger
Dan jij… Wie is er beter
Dan de ander?

Vergeet niet dat jij
De “ander” bent voor de ander
Is de “ander” dus de hel?
Wie houden we dus voor de gek?

Onszelf…

Mumonkan
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: In search for sunrise op 06-06-2011 02:55
Hele mooie, treffende tekst, Mumonkan! De middenweg is inderdaad belangrijk om gegrond in wat is te blijven. De strijd tegen het ego zal idealiter een zaak van liefde en vergeving zijn, niet van ontkenning en vertrapping van de realiteit.
Maar een lofzang aan het ego lijkt me wat te veel van het goede; het is overduidelijk de bron van ieders diepe innerlijke splijting in de denkgeest zit waardoor we ons in een niet-verlichte staat bevinden. Mee eens?
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: nancy op 06-06-2011 10:50
Waarom wordt het "ego" telkens zo negatief afgeschilderd ? Kan dit niet iets positiefs zijn ? Is een ego altijd arrogant, egoistisch, zelfzuchtig, ... ? Mijn ego is wie ik ben en ik zie mezelf (net zoals mijn naaste medemensen) als iemand positief, goedlachs, optimistisch : is dat niet positief ?
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 06-06-2011 17:22
met het ego is niks mis,
het is een funktie en ons werkmateriaal.

Waar het mis gaat is wanneer
we gaan overdrijven.Dat wil zeggen dat we 'het ego'
hard maken of op doen zwellen.

Op die manier ontstaat er een scherpe scheidslijn
tussen 'ik' en de 'ander',
'ik' en de wereld.

Wat is daar eigenlijk het probleem van?



Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Katinka - Boeddha hoekje op 07-06-2011 07:23
Zoals ik het altijd begrepen heb is het de identificatie met het ego het probleem. Ik vermoed dat hier doorgaans een onderliggende onzekerheid bij zit. Dus, bv, als je je zo identificeert met die vrolijkheid dat verdriet er niet mag zijn. En daarmee staat het ego, de identificatie met die vrolijkheid, de ervaring van wat is in de weg.

(je begrijpt dat ikhet niet over jou persoonlijk heb, ik ken je tenslotte niet in het 'echte' leven. Ik doe niet meer dan het verzinnen van een voorbeeld op grond van wat je schrijft.)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: nancy op 07-06-2011 13:21
Sorry, maar toch begrijp ik het nog niet, ... voor mij blijft "ego" gewoon een verwijzing naar wie je bent, wat je bent en dat kan zowel positief als negatief zijn, waarschijnlijk zelfs van beide een beetje (of een beetje veel), ... OK, men zegt wel bv : "mijn ego wordt gestreeld" en dan heeft dat een beetje een negatieve bijklank, maar zolang je je ego "onder controle" houdt, lijkt er voor mij geen probleem te zijn.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: frederik op 07-06-2011 13:28
Er wordt m.i. niet zozeer gezegd dat het ego negatief is, alswel dat de dingen waar we ons meestal mee identificeren eigenlijk slechts tijdelijk en dus pijnlijk zijn. Het probleem zit 'm dus in deze identificatie, deze hechting aan dingen die eigenlijk buiten onze controle liggen.

Dit is ook duidelijk in de Vier Nobele Waarheden en de sutta over de karakters van niet-zelf:
http://www.sleuteltotinzicht.nl/s22-059.htm
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 07-06-2011 19:38
Sorry, maar toch begrijp ik het nog niet, ... voor mij blijft "ego" gewoon een verwijzing naar wie je bent, wat je bent en dat kan zowel positief als negatief zijn, waarschijnlijk zelfs van beide een beetje (of een beetje veel), ... OK, men zegt wel bv : "mijn ego wordt gestreeld" en dan heeft dat een beetje een negatieve bijklank, maar zolang je je ego "onder controle" houdt, lijkt er voor mij geen probleem te zijn.

dit lijkt mij een gezonde houding.

zie wat er gebeurd,

veroordeel het niet direkt

en pak het niet automatisch vast

de middenweg

Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 07-06-2011 19:47
Het overgrote deel van de tijd dat de mens wakker is denkt de mens.
De mens kan op of in twee hoedanigheden denken, enerzijds is dat het 'lichamelijke denken' (de hersenfuncties), anderzijd is dat het bewustzijns-denken.
Het lichamelijke denken is van dien aard dat het afhankelijk is van het lichaam en zelfs kan functioneren zonder al te veel bewustzijn.
Het pure denken, het hogere spirituele denken, kan alleen maar actief zijn in bewustzijn want het is bewustzijn en wordt geinspireerd vanuit de onvergankelijke geest.
Al het denken van de mens dat zich bindt met het tijdelijke, vergankelijke, is ego activiteit. Dat, vanuit ons Karma, vormt ons ego, onzed identiteit.
Dat is een denken dat bestaat op grond van de condities en dat die condities, als identiteit,  op een of andere manier in stand wil houden.
Het hogere denken is het autonome denken, het bewustzijnsdenken dat nergens van afhankelijk is, het is spiritualiteit en richt zich op onvergankelijkheid.

Wanneer de mens zijn hogere denken in aandacht richt op het lagere, het lichaamsgebonden denken en zich bewust wordt van het ego dat daar in werkt kan de mens dat met bewustzijn transformeren.
Een deel van het lagere denken, een deel van het ego, houdt zich bezig met een gezond fysiek en psychisch leven waarmee de mens zich basaal fysiek en psychisch in leven houdt. En dat is  op dat niveau ook van evident belang.

Als ieder mens op aarde zich echter BOVENDIEN serieus zou gaan bezighouden met het spirituele in het leven, met die zaken die uitstijgen boven het alledaagse bestaan, zaken welke een universele waarde hebben, zaken dus die niet alleen maar geldingskracht hebben voor de persoonlijke tijdelijke fysieke incarnatie maar geldingskracht hebben voor de mensheid en de wereld in het algemeen, dan zou er al heel veel in de wereld veranderen.

Dat bezighouden betekent het bewust voeden en verzorgen van de ziel met spirituele gedachten en gevoelens zodat het hogere denken, voelen en willen daaraan in autonomie kan ontwaken.
 
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 07-06-2011 20:19
Het ego, en egoïsme worden vaak afgeschilderd als iets negatiefs. Maar soms moet je als mens toch voor jezelf opkomen, helaas wordt dat voor jezelf opkomen soms wel wat overdreven hier in Westerse landen. Het Westerse spreekwoord “de aanval is de beste verdediging” getuigt feitelijk van een agressieve opstelling. In het Oosten daarentegen, betekent (oorspronkelijk) het voor jezelf opkomen slechts dat je je verdedigt als je wordt aangevallen. Je veert mee en gebruikt de kracht van de aanvaller zelfs om hem te kunnen vloeren, dat is de kern van bijvoorbeeld karateachtige sporten. Als je zuiver en waarachtig leeft, val je zelf nooit iemand actief aan. 

Het is een kunst om met jezelf te kunnen leven, vriend te zijn van jezelf. Jezus zei ooit dat je net zoveel van je naaste zou moeten houden als van jezelf. Een prachtige uitspraak, maar dan moet je wel eerst leren om op goede voet met jezelf te staan. En dat is vaak ook nog een probleem voor heel veel mensen. Ze zijn veelal hard tegen zichzelf, onderdrukken van alles (met name emoties), misbruiken hun lichaam via bedwelmende middelen, slapen te weinig, zijn constant in de weer tegen beter weten in en ga zo maar door. Dat is niet van jezelf houden en als je niet met jezelf in harmonie kunt leven, hoe denk je dan met de ander in harmonie te kunnen zijn?

Ik denk dat Lord Rainbow het goed verwoord heeft, Nancy, probeer geen probleem te maken van wat voor jou eigenlijk geen moeilijkheden oplevert. Het “ik” is het spel der persoonlijkheid, misschien hoef je er niet te serieus over te doen. Want dan kan het juist een probleem worden. Het gaat in Boeddhistisch opzicht altijd om de weg van het Midden te vinden. Via ons ego kunnen we regelmatig de neiging hebben om te overdrijven, onszelf te onderschatten of juist te overschatten. Het is de kunst om hierin het midden te houden. Maar als je geen last hebt van het ego, en de ander ook niet, dan is er dus geen probleem. De aard van het denken is dat het problemen kan maken; zonder het denken kan er geen sprake zijn van problemen. De aarde is in balans, de seizoenen zijn in balans, de flora en fauna zijn in balans. Die balans kan verstoord raken, maar de Kosmos herstelt altijd een bepaalde harmonie. De mens is voor zover ons bekend is de enige die psychisch in de knoop met zichzelf kan raken door middel van het denken. Dieren kunnen elkaar aanvallen om te eten, maar kennen over het algemeen geen wraakgevoelens. Dat is voorbehouden aan mensen. Een dier kan een moment boos zijn, maar het volgende moment is dit weer voorbij en lijkt het alsof er niets gebeurd is.

Schep dus vooral geen probleem, anders moet je op zoek gaan naar een “oplossing”, een opheffing van de zelfgeschapen moeilijkheid. ;)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: In search for sunrise op 08-06-2011 19:27
Hier heb ik een leuke afbeelding wat een treffend onderscheid maakt tussen het ego, en het  'spirituele bewustzijn'(de Heilige [denk]geest), zoals dat in ECIW wordt genoemd)

(http://asset-server.libsyn.com/item/732078/assets/Red_Do_3.jpg)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: nancy op 08-06-2011 21:38
Thanks voor de duidelijke uitleg : heb ik wel wat aan.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Pandapapa op 13-07-2011 08:13
Wat mij helpt is om te denken dat je je ego niet hoeft te vernietigen. Jouw ego is zeer nuttig. De Dalaï Lama heeft ook een ego. Het doel is om je ego te zien als...je ego. Je ego te ontstijgen.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 13-07-2011 10:22
Wat mij helpt is om te denken dat je je ego niet hoeft te vernietigen. Jouw ego is zeer nuttig. De Dalaï Lama heeft ook een ego. Het doel is om je ego te zien als...je ego. Je ego te ontstijgen.

Dat is juist, er hoeft geen ego te worden "vernietigd", het ego, het "ik" heeft zijn functie, in strikt praktisch opzicht. Alleen vergeten we vaak dat dit verdedigingsmechanisme geen eeuwigheidswaarde heeft, en dat het geen entiteit is. Het ik is een product van het denken, het kan soms nuttig zijn, het kan je ook behoorlijk in de weg lopen. In absolute zin is er eigenlijk helemaal geen zelf.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: nadineneke op 17-07-2011 12:01
Sorry, maar toch begrijp ik het nog niet, ... voor mij blijft "ego" gewoon een verwijzing naar wie je bent, wat je bent en dat kan zowel positief als negatief zijn, waarschijnlijk zelfs van beide een beetje (of een beetje veel), ... OK, men zegt wel bv : "mijn ego wordt gestreeld" en dan heeft dat een beetje een negatieve bijklank, maar zolang je je ego "onder controle" houdt, lijkt er voor mij geen probleem te zijn.
voor mij zit ego simpel in elkaar,
ego is eigenlijk gewoon een vervorming van je werkelijke denken ....werkelijk denken betekend voor mij dezelfde gedachten van je schepper hebben, door onze opvoeding zijn we dat verleerd,als we hetzelfde denken als god dan voelen we ons een stuk gelukkiger ......ik vind het heel plezant om bewust te worden van mijn ego ....dat geeft mij de kans om mijn ego gedachten te veranderen enzo groei ik weer ......dus negatief ego word verandert in positieve gedachten en dat maakt het een genezingsproces ....al is nieuwe gedachten maken wel een lange tijd doen voor het werkt
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: nancy op 17-07-2011 17:07
Dat is dan niet zo simpel voor mij, aangezien er voor mij geen schepper, noch een god is.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: nadineneke op 17-07-2011 20:14
Dat is dan niet zo simpel voor mij, aangezien er voor mij geen schepper, noch een god is.
aaah ok dat wist ik niet .... ;)
ik mag niet aannemen dat iedereen een geloof heeft ....foutje van mij  ;)

Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: janaka op 03-08-2011 14:18
Zag een briljant filmpje van Eckhart tolle over het ego.
http://www.youtube.com/watch?v=hbj4nLOPN8o


En hoorde een stukje audio over hoe om te gaan met Grote ego's, het is een spiegel voor jezelf omdat alleen je eigen ego reageert op het ego in de ander, als je ego op een laag pitje staat, heb je geen last meer van andere.
http://patrick.fm/2009/www.kicken.com-pkpraatmetpaulsmit7.mp3
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 03-08-2011 14:42
Zag een briljant filmpje van Eckhart tolle over het ego.
http://www.youtube.com/watch?v=hbj4nLOPN8o


En hoorde een stukje audio over hoe om te gaan met Grote ego's, het is een spiegel voor jezelf omdat alleen je eigen ego reageert op het ego in de ander, als je ego op een laag pitje staat, heb je geen last meer van andere.
http://patrick.fm/2009/www.kicken.com-pkpraatmetpaulsmit7.mp3
Hoe kun je je bevrijden van iets wat helemaal niet bestaat?
Hoogstens door te zien dat het ego een volkomen illusie is.
Er bestaat geen zogenaamd tweede ik, want ego betekent 'ik'.
We zijn bijvoorbeeld aardig of niet, in beide gevallen ben jezelf daarvoor verantwoordelijk.
Geen excuses, geen moesjes, geen zogenaamd ego.
We zijn altijd wat we zijn.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 03-08-2011 15:25
Feit is echter dat eigenlijk iedereen zich kenbaar maakt door middel van een “ik”, een ego. Alles om ons een is een maaksel van Maya, illusie. Er is bijna geen ontkomen aan, zelfs als je denkt dat je geen illusies meer hebt, ben je er nog een slachtoffer van. Het komt allemaal zo overtuigend over, het lijkt wel magie. Wat is hieruit de uitweg, de “bevrijding”? Er proberen achter te komen wat onomstotelijk “waar” is. Dat betekent de “doodssteek” voor het ego. Niet dat het ego “dood” zou moeten, nee. Maar als je datgene waarvan je denkt dat jij het bent gaat ontleden, wat blijft er dan over? Dat is een pijnlijke aangelegenheid, waar eigenlijk maar zeer weinigen niet voor terugschrikken. De meeste mensen krijgen liever een aai over de bol van een goeroe, of ze gaan boeken lezen over altruïsme, idealen, rust, vrede, gelukzaligheid, spiritualiteit, en de hele rataplan.

Ontwaken is heel wat anders, dat betekent dat je ego op instorten staat, je ik aan flarden gaat. Wie wil dat? Ontwaken is inzien dat je je hele leven hebt geïnvesteerd in de grootst mogelijke flauwekul: religie, spiritualiteit, filosofie, enzovoort, enzovoort. Niet dat er met theorie wat mis is, mits het een hulpmiddel is en blijft. Maar dat gebeurt niet. Ga maar na, welke overtuigingen heb je? Die overtuigingen verdedig je, desnoods met hand en tand, omdat je hebt aangenomen dat ze “waar” zijn. Maar is dit wel de waarheid? Want feit is dat jij immers die overtuigingen bent, anders zou je ze niet verdedigen. Het ego is een verdedigingsmechanisme, een heel vernuftig verdedigingsmechanisme, maar opgebouwd uit duizenden illusies. Verlichting betekent dat je al die illusies één voor één kapot ziet vallen. Dat is verschrikkelijk voor het ego, voor jou. Liever gaan we die weg helemaal niet, en gaan we eerder allerlei leuke vervangende spirituele theorietjes tot ons nemen.

Maar elke verklaring is een manifest van het “ik”, omdat het ego slechts kan bestaan bij de gratie van verklaringen, theorieën, overtuigingen. Wat je zaait, zul je oogsten…
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 03-08-2011 15:47
Beste Nathan en B A.

Hoe  weten  jullie dat allemaal?
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 03-08-2011 18:02
Beste Nathan en B A.

Hoe  weten  jullie dat allemaal?
Het enige wat valt te weten, inzien, begrijpen, doorzien, dat al het gepraat over een ego hebben onzin is.
Je hebt geen zelf maar bent een zelf en daarin is geen ruimte voor nog een zelf. Hahaha.
Het zelf is wat is. Probeer het verder niet te lokaliseren.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 03-08-2011 18:56
Beste Nathan en B A.

Hoe  weten  jullie dat allemaal?
Het enige wat valt te weten, inzien, begrijpen, doorzien, dat al het gepraat over een ego hebben onzin is.
Je hebt geen zelf maar bent een zelf en daarin is geen ruimte voor nog een zelf. Hahaha.
Het zelf is wat is. Probeer het verder niet te lokaliseren.

Volstrekt mee oneens, Nathan. Er valt juist veel te praten over het ego, wat er de werkelijkheidswaarde van is, of juist niet. Ik spreek hierboven trouwens uit ervaring, mijn ervaring wel te verstaan. Je kunt wel gemakkelijk het “gepraat over een ego” concluderend labelen als “onzin”, maar wat je ontkent, erken je immers tegelijkertijd, omdat je er tenslotte over schrijft. Of dat in negatieve of ontkennende zin is, maakt verder geen verschil. Ik vind zelf het schrijven, het onderzoeken van de werkelijkheid of onwerkelijkheid van het ego, van het “ik” zeer nuttig en ik raad het iedereen juist aan. Ik veeg het niet zomaar van de tafel als zijnde “onzin”; natuurlijk is het je goed recht om dat te doen, maar waarschijnlijk is het handiger om anderen eerder aan te moedigen om het eigen ego te onderzoeken. Misschien heb jij je eigen ego doorzien, maar dat betekent niet automatisch dat het 'zelf"-onderzoek in het openbaar zou moeten worden geëtiketteerd als “onzin”, omdat een dergelijk label als het ware de deur dicht wil gooien, nietwaar?

Het lijkt me beter die deur open te houden, open voor mensen die je teksten lezen. Die er weinig aan hebben om het onderzoek naar de werkelijkheid te staken. Ik zeg niet dat ze altijd en zómaar door je zullen worden beïnvloed, maar er zijn immers ook beginners op het spirituele pad, die hebben niet veel aan het label “onzin” dat aan het ego wordt geplakt. Het is volkomen legitiem en aan te raden om het “zelf” diepgaand te onderzoeken, om te proberen het te localiseren. Of het ego of het zelf te localiseren is, is een andere vraag. Het is absoluut van belang dat mensen zelf kijken, zelf beschouwen en zelf zien.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 03-08-2011 20:27
Volstrekt mee oneens, Nathan.
Fijn voor je!
Voor mij bestaat Sinterklaas ook allang niet meer!!
Je kunt je hele leven in de stront blijven roeren, zoals ik al ergens eerder schreef.
Iemand  die wakker ligt over het bestaan van Sinterklaas en Zwarte Piet help ik graag meteen uit de droom (nachtmerrie).

Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 03-08-2011 20:35
Sinterkalaas bestaat natuurlijk wel.
Sterker nog: het barst er in de decembermaand van.

De kwestie is niet of sinterklaas wel of niet bestaat,
maar op wat voor manier hij bestaat.

Te zeggen dat sinterklaas niet bestaat is net zo'n grote leugen
als te zeggen dat hij wel bestaat.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 03-08-2011 20:39
Volstrekt mee oneens, Nathan.
Fijn voor je!
Voor mij bestaat Sinterklaas ook allang niet meer!!
Je kunt je hele leven in de stront blijven roeren, zoals ik al ergens eerder schreef.
Iemand  die wakker ligt over het bestaan van Sinterklaas en Zwarte Piet help ik graag meteen uit de droom (nachtmerrie).

Ik ben het met je oneens, en het lijkt er op dat je dat niet zo leuk vindt. Ik motiveer mijn bijdrage nog, maar helaas ga jij het in het belachelijke trekken, althans, zo komt het op mij over. Maar dat is verder niet erg, anderen kunnen in ieder geval lezen dat er toch meerdere wegen naar Rome leiden... :)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 03-08-2011 20:57
Volstrekt mee oneens, Nathan.
Fijn voor je!
Voor mij bestaat Sinterklaas ook allang niet meer!!
Je kunt je hele leven in de stront blijven roeren, zoals ik al ergens eerder schreef.
Iemand  die wakker ligt over het bestaan van Sinterklaas en Zwarte Piet help ik graag meteen uit de droom (nachtmerrie).

Ik ben het met je oneens, en het lijkt er op dat je dat niet zo leuk vindt. Ik motiveer mijn bijdrage nog, maar helaas ga jij het in het belachelijke trekken, althans, zo komt het op mij over. Maar dat is verder niet erg, anderen kunnen in ieder geval lezen dat er toch meerdere wegen naar Rome leiden... :)
Ik wil helemaal niet naar Rome. Hebben daar niet juist de grootste idioten huisgehouden? Is Rome niet het symbool juist van de zetel van de wereld?

Ik zeg eenvoudig, laat die onzin los over Rome, over een weg die je moet gaan.
Je bent er immers al.
Je hebt altijd gewoon gehandeld volgens je eigen beste inzicht.
Je komt tot bloei op de plek waar je bent.
Wil je geen haat in je leven kies er dan ook niet langer voor.
Je bepaalt je eigen gedachten en handelingen er is absoluut geen sprake van een achterliggende ego.
Een wijs mens is niets anders dan een idioot die zich niet meer als zodanig gedraagt.

Maar wat ik ook zal schrijven, je zal het er toch mee oneens zijn.
Of toch niet?
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 03-08-2011 21:00
Ik ben het soms met je oneens, natuurlijk niet altijd, Nathan. Relax, man... Ik denk dat het beter is om het hierbij althans tijdelijk even af te sluiten, voor mezelf. Ik geef je de ruimte, ik zal vooralsnog gewoon maar eens zwijgen. En als ik het wel met je eens ben, zul je dat vanzelf wel weer merken...

Met vriendelijke groet, Buddha Amitabha ;)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 03-08-2011 21:09
De laatste illusie

Her en der wordt er geschreven binnen spirituele fora over het ego.
Ja, wat is het ego?
Men verschuilt zijn of haar eigen gedrag achter het zogenaamde feit dat er nog sprake zou zijn van een ego in zijn of haar leven.
Er is helemaal geen ego. Je gedraagt je blijkbaar gewoon nog lullig, vreemd of verschrikkelijk en dat is blijkbaar gewoon een bewuste of zogenaamde onbewuste keuze.
Er valt beslist geen ego te overwinnen omdat er helemaal geen ego bestaat. Hoogstens zit je nog ergens in, maar dat ben je gewoon zelf.
Je verandert ergens in of niet, niemand die je daarin werkelijk tegen kan houden.
Met andere woorden: Je bent altijd gewoon jezelf geweest. Het 'ego' is onze beste excuus, net zoiets als de duivel.
Voel je woede, dan voel je woede. Geef je daar uiting aan, dan geef je daar uiting aan. Het kan ook zijn dat je op een dag daar min of meer klaar mee bent.
Je bent altijd gewoon jezelf.

Zo kun je vlees eten of niet.
Zo kun je roken of niet.
Zo kun je stelen en liegen of niet.
Wat we ook doen of laten, we gaan altijd de weg die we gaan. We zijn niets anders dan het product van onze eigen gedachten en handelingen.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 03-08-2011 23:43

Ik zou zo zeggen Nathan dat jij met jouw tekst waarschijnlijk mooi formuleert hoe jouw ego, of zelf, er zo ongeveer een beetje uit ziet. Als ik lees wat jij schrijft en bijvoorbeeld lord Rainbow, B A of mijn persoon dan zie ik duidelijk verschillen.
Ja, en dan zijn we allemaal wie we zijn, dan zijn we allemaal wie we zelf zijn.
Wat voegt dat toe? Wat haalt het weg? Niets.
Is een dergelijke visie van jou vruchtbaar? Ik durf het te betwijfelen.
Niet op basis van wat ik er als mening over heb maar op basis van observaties.
Ik zie dat de tandarts die mijn gebit verzorgt, op een zeker moment er voor gekozen heeft om die studie te gaan volgen. Ik zie dat die zusters, die kaholieke zusters,  die kansloze arme kinderen in Indonesie opvangen, opereren en verzorgen nadat ze een ernstig ongeluk hebben gehad daar ook voor hebben gekozen.

Het zelf, en soms ook het ego, van de tandarts en de zusters, wordt bepaald door factoren zoals geslacht, opvoeding, afkomst en zovoort. Volgens mij speelt daarin van voor naar achteren, van links naar rechts Karma.

Waar begint het om te zeggen je bent wat je bent je voelt wat je voelt als je een ander mens tegenkomt die lijdt, ernstig lijdt, zoals slachtoffers van een bomaanslag, slachtoffers van een schietpartij, een mens met de ziekte van down of Parkinson, een mens die verslaafd is geraakt aan drugs enzovoort?

Zeg je dan ook;
Je bepaalt je eigen gedachten en handelingen er is absoluut geen sprake van een achterliggende ego.
Je komt tot bloei op de plek waar je bent.
Voel je woede, dan voel je woede.
Enzovoort.

Het voegt naar mijn idee niets toe.
Het is zo ongeveer net zoiets als zintuiglijke waarneming, iets waarnemen en verder niet eens in de buurt komen van de betekenis en de zin van de waarneming.

De vraag is; waarom ben je als mens  nu juist dat wat je bent, nu juist dat wat je voelt, denkt en wilt?
De vraag is: welke keuzes maak je en waarom maak je die keuzes?
De vraag is; wat vertelt jouw leven jou over jouw persoonlijk Karma?
Dat is allemaal een kwestie van, op zijn best, ontwikkelend zelfbewustzijn.

Zijn wat je bent , voelen wat je voelt, en doen wat je doet, en meer niet dat geldt bijvoorbeeld voor een paard.
Weten wat je en waarom je voelt wat je voelt en denkt wat je denkt en wilt wat je wilt geldt voor een mens want dat is  het weten van je zelf.
Want een mens ontmoet zichzelf op zijn best als mens in zelfbewustzijn en beleeft daarin zijn IK wezen.
Want dat wat de mens daar ontmoet als specifiek denken, voelen en willen is specifiek zijn mens-zijn, en zo is geen ander mens in dit tijdelijk bestaan, jouw specifiek individueel bestaan, jouw specifiek individueel mens-zijn. En dat dit in het materiële bestaan, in die vorm een impernament bestaan is doet daar helemaal niets aan af.

De mens die zichzelf, zijn zelf, in zelfbewustzijn ontmoet, kan meester worden van zijn ego, de aangeleerde leef, denk, gevoels en wilsgewoontes afkomstig uit  opvoeding, scholing en dergelijke in en met bewustzijn  over'meesteren'.
De mens die zichzelf in bewustzijn ontmoet,  ontmoet daarmee zijn IK wezen, dat wezen, die persoonlijke kracht die kan bevrijden.

Als er geen ego is, is er ook geen ego die het ego kan bevrijden.
Als er geen zelf is, is er ook geen zelf wat het zelf kan bevrijden.
Als er wel een zelf is, wat is er dan in dat zelf dat het zelf bevrijdt van zichzelf?
Dat wat bevrijdt is bewust-zijn.

Verder is het geen antwoord op mijn vraag: hoe weet jij wat je weet als je antwoord wat er volgens jouw zelf, of ego, allemaal valt te weten.
De vraag was niet ; Wat is het enige wat er valt te weten? (en waar jouw antwoord extreem beperkt/onvolledig in is)
De vraag die was en is: Hoe weet je wat je weet?




Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 04-08-2011 06:22
Ik hecht geen waarde aan jouw stelling, Chan.
De mens is gewoon wat ie is, dat is altijd al zo geweest. Het product van eigen kunnen en falen.

Ik zeg trouwens niet dat iemand die ernstig ziek is, dat alles - altijd - te wijten zou hebben aan zichzelf. We creeren de wereld met onze gedachten en daden. Een fabriek naast ons die giftig spul loost in een rivier, waar kinderen spelen, is natuurlijk ook verantwoordelijk.

Zoals jij bent, hier en nu, daar bestaat geen excuses voor. Geen tweede ik die je daarvan de schuld kan geven. Je hebt gehandeld zoals je hebt gehandeld. Heb je van eigen handelen geleerd, dan heeft dat invloed, lijkt me logisch.
Jij hebt geen groter of kleiner ego dan wie dan ook. Je hebt meer of minder inzicht in bepaalde zaken, dan wie dan ook.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 04-08-2011 09:23
Waarom we geloven in een ego (betekent ik)?
Ik ontken niet mijn eigen bestaan maar wel het bestaan van een ego in mij.
We gebruiken het 'ego' om een excuus te hebben voor alle gedachten en daden, voor alle verlangens en activiteiten, die we zullen afkeuren.
Geef het ego maar de schuld.
Van de Boeddha en de Christus hebben we mythologische wezens gemaakt, mensen zonder ego maar wijzelf gaan natuurlijk nog wel gebukt onder het ego.
Je bent zo wijs als je bent en je bent zo dom als je bent. Volmaaktheid bestaat niet. Onze kennis is nimmer volledig. Wat vroeger beweerd werd hoeft nu niet langer beweerd te worden. Bepaalde zaken worden eenvoudig achterhaald.
We zijn en blijven het product van ons eigen denken en handelen.
Ik kan onmogelijk alles weten van de Boeddha, want ik leefde toen niet in zijn tijd naast hem en zelfs had ik dat gedaan, dan kunnen toch nog zaken niet door mij goed zijn waargenomen.
Het gebruiken van een zogenaamd ego binnen ons denken is handig. Een soort van stop: nu hoef ik niet verder te onderzoeken want het ego zit er achter. Het geloof in een ego blokkeert onze waarneming op een bepaalde manier. We zijn minder open. Ja, scherp naar het zogenaamde ego.
Bepaalde gedachten en verlangens in onszelf kunnen we bestempelen als het ego maar het zijn gewoon gedachten en verlangens. Net zo goed vuil water nog altijd water is.
Ook kan het zijn dat we niet die kwalijke gedachten zijn maar de waarnemer ervan. Dat we dat geloven. Ik zeg dan: de denker en het denken zijn een. En het is ook daarom dat er geen ruimte is voor een zogenaamd (tweede) ik/ego.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: janaka op 04-08-2011 15:07
2 jaar geleden kwam ik deze site tegen, was mn eerste kennismaking met deze zaken, was toen een goed begin naar bevrijding

http://www.levenskwaliteit.nl/script/13/egotrans13.html
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 04-08-2011 17:22
Je bent niet makkelijk te volgen Nathan.
Dat komt onder andere dat je je in je teksten zelf tegenspreekt.
Ik begrijp daar nu uit dat een mens wel een ego heeft maar dat ego niet moet accepteren, cq moet oplossen of zoals B A dat graag omschrijft "vernietigen" (of iets in die orde)??
Ja, dat verhaal dat kennen we al uit het Boeddhisme.
Niets nieuws en zo geformuleerd als jij dat doet nogal verwarrend.

Ik herken mij niet in jouw, nogal dramatisch verhaal,  over het - dus bestaande - ego.
Ik geef mijn ego, in zoverre dat al speelt, mijn zelf gebaseerd op oorzaak en gevolg zoals in mijn vorige bijdrage omschreven, nergens de schuld van en ik gebruik het al helemaal niet als excuss voor wat dan ook.
Ik ga niet gebukt onder mijn ego, ik geloof er niet in - ego's bestaan  dus daar hoef ik dan niet in te geloven - en mijn ego blokkeert mij niet.
Ik sta met mijn bewustzijn boven mijn ego en kan zien wat daar eventueel gebeurt en mijn zelf vanuit inzichtelijk bewustzijn in vrijheid veranderen.
Ik ben, met mijn bewustzijn in bewustzijn, de meester van mijn zelf.
De denker en de gedachte zijn een, hoe weet ik dat?
Niet door mijn ego maar door de kracht van mijn bewustzijn, mijn persoonlijk bewustzijn, hoe zou ik dat ook anders kunnen weten?
Dus wellicht zou ik voor een groot deel al bevrijd kunnen zijn van de wetmatige werking van mijn ego doordat ik dat ego in waarnemend denken heb leren kennen en in mij tot bewustzijn heb gebracht.

 

Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 04-08-2011 18:01
Ik denk niet dat het zelf de laatste illusie is, eerder wellicht de enige illusie? Gautama de Boeddha is al lang dood en we kunnen hem niet meer op de man af vragen of dit volgens hem de belangrijkste of zelfs enige illusie is. Bekend is wel dat hij een geloof in het zelf, in een atman een zottengeloof noemde. Zonder weer een hele discussie over het atman te ontketenen, al het gedoe rondom of er een zelf is of niet: Boeddha beweerde immers dat er geen zelf bestaat, er zou eerder sprake zijn van een niet-zelf, of een anatta. Elders op dit forum is mijns inziens al veel geschreven over het anatta begrip, het niet-zelf. Voordat ik teveel voort ga borduren op wat Boeddha gezegd zou hebben, lijkt het mij beter als eenieder gewoon voor zichzelf uitmaakt of er sprake is van een zelf of juist niet. Ik moedig dus zelfonderzoek aan. En wanneer ik over de teloorgang van het ego spreek, bedoel ik niet de vernietiging ervan. Ik heb het over zelfontleding, of het kapot kan, is zeer de vraag. Ik denk van niet, want je kunt een gedachte niet elimineren, hooguit de onwaarheid er van inzien, voor jezelf. Waarom zouden we proberen het “ik” kapot te maken? Misschien voelt het als kapot gaan als je door zelfontleding inziet dat er totaal niets klopt van wat je altijd aan hebt genomen als “waar” omtrent het zelf. Dat is pijnlijk, maar overkomelijk, omdat wat niet-waar is het altijd zal verliezen van de waarheid. Je zult die pijn te boven komen.

Er zijn net zo goed mystici in religies (geweest) die zo ongeveer tot dezelfde conclusie komen als de Boeddha, alleen via een volstrekt andere weg, een andere opvatting. Het is de vraag waarom er zoveel verhitte discussies plaatsvinden over het ego, het zelf. Waarom moet de ander zo nodig overtuigd worden of er sprake is van een zelf of van een niet-zelf? Waar is de hulpvraag? Die is er niet. Althans niet in de discussies die hier worden gevoerd, met alle respect. Er wordt gekissebist over termen, over het al dan niet bestaan van een ego, de illusie van het “ik”. Wie zijn we daarmee aan het adviseren? Elkaar? En doen we alsof we daadwerkelijk weten dat het ego een illusie is, of hebben we dat netjes uit de boeken gehaald, gecombineerd en hebben we nu een mooi, maar volstrekt theoretisch inzicht in het al dan niet bestaan van een ego? Let wel: ik wil niemand zijn bijdragen wegredeneren, hoe je er over denkt, denk je er over. Dat is een eigen keuze.

Als er geen Gautama de Boeddha was geweest, hadden we misschien nooit vernomen of geweten dat er ooit sprake zou zijn geweest van het anatta-begrip. Dan hadden we hooguit het Zelf-begrip gekend van de Hindoes, het Atman van de Brahmanen. Maar nu er een Boeddha heeft bestaan die dit onderuit haalde via bepaalde argumenten, zou er opeens geen sprake meer zijn van een “zelf” maar van een niet-zelf? En zou het zelf niets meer zijn dan een projectie van het denken? Wellicht is daarvoor toch enig zelfonderzoek noodzakelijk, zodat mensen voor zichzelf kunnen onderzoeken of er inderdaad sprake is van een zelf of van een niet-zelf. De benadering of de beschrijvingen die hier op dit forum worden gegeven zonder hulpvraag zijn allemaal mooie verklaringen, maar wat voegt het toe als ieder zijn eigen omschrijvingen blijft verdedigen ten aanzien van de omschrijvingen van de ander? Als ik er over nadenk, lijkt dit alles niet veel op het leren van elkaar, maar de ander willen voorschrijven zoals het volgens jouw opvatting zou moeten zijn. Maar kunnen we de waarheid van onze schrijfsels aantonen? Kunnen we bewijzen dat er geen sprake is van een zelf? Of willen we het ongelijk van de ander aantonen?

We kunnen onszelf misschien beter “bevrijden” van al die overtuigingen dan van “het” ego, want wat betekent bevrijding eigenlijk? Dat je er “vrij” van bent of wordt. Bevrijding van “iets” willen betekent dat je het gevoel hebt dat je gevangen zit, terwijl het zeer de vraag is of dat wel waar is. En stel dat het mogelijk zou zijn om jezelf te “bevrijden” van het eigen zelf? Wat dan? Zijn we dan… Verlicht? Of spiegelen we onszelf dat maar voor? Mijns inziens is niet het ego de laatste illusie, maar de Verlichting. Boeddha zei het immers zelf: “Verlichting heeft mij werkelijk niets opgeleverd.” Dus waarom dan nog een probleem maken van een zelf? Want als de Verlichting uiteindelijk niets oplevert, wat denken we dan er beter van te worden als we ons “zelf” weg relativeren (als zoiets al mogelijk zou zijn)? :)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 04-08-2011 18:01
Je bent niet makkelijk te volgen Nathan.
Dat beweer ik toch ook niet.
Dus wellicht zou ik voor een groot deel al bevrijd kunnen zijn van de wetmatige werking van mijn ego doordat ik dat ego in waarnemend denken heb leren kennen en in mij tot bewustzijn heb gebracht.
Je kijkt nog altijd gewoon naar jezelf, er bestaat immers geen ego in onszelf. De waarnemer is het waargenomene. Het bewustzijn is zijn inhoud.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 04-08-2011 18:24
Mijn formulering is,dat er geen solide,permanent bestaande persoon of ego is.
Maar er is wel een funktionerend persoon/ego .

Dat is zeg maar een kluster van samenhangende lichamelijke en geestelijke
processen.
Dat is(althans voor mij) onmiskenbaar.
Het is deze persoon/ego/zelf/identiteit.die onderhavig is aan oorzaak en gevolg.
Zo is tie ook tot stand gekomen.
En het is deze persoon,die tegelijkertijd ook karma creeert.
En op die manier richting geeft aan zijn/haar leven.
Zonder deze persoon zou er van karma geen sprake zijn.Dat is duidelijk.

Wanneer we zo'n combinatie van processen gaan benoemen,bijvoorbeeld:dat is Lord Rainbow,
dan gaat deze benoeming een eigen leven lijden.
En lijkt het alsof er warempel ergens een konkreet bestaande LR is.
Hiermee verdwijnt het procesmatig karakter van het hele gebeuren.
Er vindt een soort verdichting plaats.
De persoon raakt geidentificeerd met zijn naam en gaat zichzelf als zodanig beleven.
En op die manier ontstaan aantrekking en verwerping.
Worden bezittingen verworven,kreeeren we vrienden en vijanden,
voorkeuren en weerstanden ,kortom:we eigenen ons op die manier dingen toe,
en zo is het lijden geboren.
Deze neiging, zeg maar,is  zowel aangeleerd,alsook aangeboren.


(overdreven)Gehechtheid is de rem op bevrijding(van lijden).

Boeddhisme gaat volgens mij dus niet over bevrijding van het ego,
maar over bevrijding van het lijden.


Iets van deze persoon,de combinatie van lichamelijke en geestelijke processen,
gaat door naar een volgend leven.
Wat doorgaat naar een volgend leven,
is een soort voortzetting van die persoon,in mentale zin.
En het bevat de karmische indrukken daarvan.
Deze voortzetting is geen konkrete entiteit,maar een opeenvolging van bewustzijnsmomenten.
Daar zit beweging in.Dat is veranderlijk en kan alle kanten op.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 04-08-2011 18:39
.
 De waarnemer is het waargenomene.


Das een leuke Murtiaanse quote,
maar er is geen waarnemer,dus hoe kan iets wat niet bestaat,
hetzelfde zijn als iets anders?

.
Het bewustzijn is zijn inhoud.

Dat klinkt als: de waterkan is het water...

Als het bewustzijn zijn inhoud is,
kan het zich er moeilijk van bewustzijn,lijkt mij.

Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 04-08-2011 18:53
.
 De waarnemer is het waargenomene.


Das een leuke Murtiaanse quote,
maar er is geen waarnemer,dus hoe kan iets wat niet bestaat,
hetzelfde zijn als iets anders?


.
Het bewustzijn is zijn inhoud.

Dat klinkt als: de waterkan is het water...

Als het bewustzijn zijn inhoud is,
kan het zich er moeilijk van bewustzijn,lijkt mij.
Misschien is het wat duidelijker voor in deze bewoording: De denker en het denken zijn Een.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 04-08-2011 19:39
niet echt,

wat mij betreft:

same difference...
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 04-08-2011 20:36
niet echt,

wat mij betreft:

same difference...
Niet echt...
Nou ja, je hebt de tijd, blijkt, want je gelooft in reincarnatie.

Er bestaat maar Een geest, je kunt dus niet jezelf waarnemen. Daarom zijn de denker en het denken Een. Is het bewustzijn gelijk de inhoud.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 04-08-2011 20:38
De slachtofferrol heeft alles te maken met ons geloof in een ego.
Want anders nam je voor 100% verantwoordelijkheid.
Wat we denken zijn wezelf.
Onze afwachtende houding naar onze eigen gedachtes en verlangens vertegenwoordigt een geloof, een overtuiging dat er een ego bestaat. Je neemt automatisch verantwoordelijkheid voor je gemoed bij het doorzien van de hersenschim dat ego heet.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: gouden middenweg & de wilde natuur op 04-08-2011 23:18
Zag een briljant filmpje van Eckhart tolle over het ego.
http://www.youtube.com/watch?v=hbj4nLOPN8o


En hoorde een stukje audio over hoe om te gaan met Grote ego's, het is een spiegel voor jezelf omdat alleen je eigen ego reageert op het ego in de ander, als je ego op een laag pitje staat, heb je geen last meer van andere.
http://patrick.fm/2009/www.kicken.com-pkpraatmetpaulsmit7.mp3
Hoe kun je je bevrijden van iets wat helemaal niet bestaat?
Hoogstens door te zien dat het ego een volkomen illusie is.
Er bestaat geen zogenaamd tweede ik, want ego betekent 'ik'.
We zijn bijvoorbeeld aardig of niet, in beide gevallen ben jezelf daarvoor verantwoordelijk.
Geen excuses, geen moesjes, geen zogenaamd ego.
We zijn altijd wat we zijn.

Jij gebruikt het woord ego als synoniem van "ik", maar Janaka gebruikt het eerder in een andere betekenis, namelijk in de betekenis van  blaaskakerij, eigendunk, grootheidswaan, trots en protserig.

Een blaaskaak reageert fel op  blaaskakerij. Maar als je eenvoudig, gewoon bent dan raakt de blaaskakerij van de ander je niet.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 04-08-2011 23:22
Nathan:
Je kijkt nog altijd gewoon naar jezelf, er bestaat immers geen ego in onszelf. De waarnemer is het waargenomene. Het bewustzijn is zijn inhoud.

Ja, Nathan dat is dan wel zo maar daarmee ben je er nog niet.
In de (geestelijke) waarneming van een paard ben je een met het (geestelijke) begrip (van) paard, dat wil nog niet zeggen dat je dan een paard bent tijdens je impermanente bestaan op aarde.
De waarnemer is een met het waargenomene wil zeggen: de geestelijk waarnemer is in de volledige waarneming een met het geestelijke begrip, het levende idee,  van het waargenomene.
Want hier gaat het niet over het zintuiglijk waarnemen maar over het geestelijk waarnemen, op zijn best het intuitief (geestelijk) waarnemen. Met het waarnemen van het begrip paard leeft men IN die waarneming en is men er niet gescheiden van.
Zo leeft de mens met zijn geestelijke waarneming IN  de geestelijke waarneming van zichzelf (als waarnemer) en is hij er een mee. DAT is IK-bewustzijn werkend in zelf-bewustzijn.
De waarnemer die zichzelf in bewustzijn als de waarnemer van zijn eigen waarneming, en waarnemer zijn, waarneemt.
Dat is de werkelijkheid waar de dualiteit ophoud te bestaan, een werkelijkheid die niet afhankelijk is van iets ander buiten het eigen bestaan.   
Een dergelijk begrijpend waarnemen doorziet uiteindelijk de werking van het Karma, de wet van oorzaak en gevolg, die aan het Karmische zelf, het ego, van de mens, waarin hij of zij in eerste instantie onbewust als mens levend op aarde onbewust in aanwezig is (als persoonlijk resultaat van vorige levens),  ten grondslag ligt.
Het ego van de mens wordt bevrijd door persoonlijke bewustzijnsontwikkeling.
Het is de individuele mens die, door zelfwerkzaamheid, van het onbewuste Karmische  leven in denk, voel en wilsgewoontes overgaat tot bewust zijn van zijn denk, voel en wilsgewoontes en daardoor meester wordt van zijn zelf en tot vrijheid komt in denken voelen en willen.
 




Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 04-08-2011 23:32

Nathan:

Er bestaat maar Een geest, je kunt dus niet jezelf waarnemen. Daarom zijn de denker en het denken Een. Is het bewustzijn gelijk de inhoud.

En hoe weet je dat de geest zichzelf niet kan waarnemen Nathan?
Neem je niet met je oog je eigen fysiek waar en met je bewustzijn - jouw geestelijkheid, je eigen denken?

Er bestaat Geest en er bestaat materie.
Er bestaat niet 1 materie, er bestaat materie.
Er bestaat niet 1 geest, er bestaat geest.

Maar hoe het ook verder met jouw geest is,  mijn geest neemt de werking van mijn geestelijk werken waar, bewustzijn neemt bewustzijn waar op een niet materiële maar geestelijke wijze en deze werking is dan ook niet zichtbaar voor de fysieke zintuigen van mij of andere mensen.
Ze is alleen maar 'zichtbaar voor de geestelijke zintuigen.

Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 05-08-2011 06:20

Nou ja, je hebt de tijd, blijkt, want je gelooft in reincarnatie.

Er bestaat maar Een geest, je kunt dus niet jezelf waarnemen. Daarom zijn de denker en het denken Een. Is het bewustzijn gelijk de inhoud.

...ach Nathan wat zal ik zeggen,beter doe ik er het zwijgen toe,jedoch:
gezien het voortdurend proces van de wetten van karma,
op basis waarvan 'wij' wedergeboren worden,totdat verlichting gerealiseerd is,
heb jij ook nog wel een tijdje..
Ik begrijp dat je geen geloof hecht aan wedergeboorte en dus ook niet aan karma.

Dan riposteer ik:

door niet te geloven in reinkarnatie,
wimpel je het niet zomaar weg.



Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 10:24
Jij gebruikt het woord ego als synoniem van "ik", maar Janaka gebruikt het eerder in een andere betekenis, namelijk in de betekenis van  blaaskakerij, eigendunk, grootheidswaan, trots en protserig.

Een blaaskaak reageert fel op  blaaskakerij. Maar als je eenvoudig, gewoon bent dan raakt de blaaskakerij van de ander je niet.
Waarom 'blaaskakerij' als 'ik' bestempelen?
Net of er dan twee zelven zijn.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 10:38
Het is de individuele mens die, door zelfwerkzaamheid, van het onbewuste Karmische  leven in denk, voel en wilsgewoontes overgaat tot bewust zijn van zijn denk, voel en wilsgewoontes en daardoor meester wordt van zijn zelf en tot vrijheid komt in denken voelen en willen.
Je kunt helemaal niet meester worden van een zelf. Daar ligt juist het probleem, dat je dat zou geloven.
Je bent het zelf en dat zelf is onbegrensd.
Het gaat om inzicht en spontane verandering. En ook die beweging is oneindig.
Het ik-bewustzijn is helemaal geen apart bewustzijn maar slechts een ervaring binnen bewustzijn zelf. De ene keer handel je automatisch en de andere keer niet, big deal.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 10:45

Nou ja, je hebt de tijd, blijkt, want je gelooft in reincarnatie.

Er bestaat maar Een geest, je kunt dus niet jezelf waarnemen. Daarom zijn de denker en het denken Een. Is het bewustzijn gelijk de inhoud.

...ach Nathan wat zal ik zeggen,beter doe ik er het zwijgen toe,jedoch:
gezien het voortdurend proces van de wetten van karma,
op basis waarvan 'wij' wedergeboren worden,totdat verlichting gerealiseerd is,
heb jij ook nog wel een tijdje..
Ik begrijp dat je geen geloof hecht aan wedergeboorte en dus ook niet aan karma.

Dan riposteer ik:

door niet te geloven in reinkarnatie,
wimpel je het niet zomaar weg.
Wel of geen geloof in reincarnatie, het zegt me helemaal niets.
Maar er bestaat wel degelijk oorzaak en gevolg.
Sommige mensen moeten hun hele leven doorbrengen in een gevangenis...
Of zijn ernstig verminkt, door onwetendheid of nalatigheid.
Of sterven aan de gevolgen van een of andere ziekte, waar ze zich niet tegen wisten te beschermen.
Et cetera.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 10:52
Een andere manier om te beschrijven dat er geen ego is:

Alles is okee.
Jij bent zoals je bent.
Anders was je wel anders geweest.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: janaka op 05-08-2011 11:19
Wat bij mij erg meespeelde is dat er veel angst stress en boosheid in mn lijf zat, en dan wordt iedere gedachte heel zwaar, je moet eerst je lijf "leegmaken" voordat je je ego niet meer sereus neemt, met veel emotionele pijn is het bijna niet te doen om je ego los te laten.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 12:13
Wat bij mij erg meespeelde is dat er veel angst stress en boosheid in mn lijf zat, en dan wordt iedere gedachte heel zwaar, je moet eerst je lijf "leegmaken" voordat je je ego niet meer sereus neemt, met veel emotionele pijn is het bijna niet te doen om je ego los te laten.
Ik raad iedereen aan om zich rechtstreeks te richten op zijn emoties en gedachten en niet via een zogenaamd ego te denken.
Met andere woorden: kunnen we rechtstreeks gewaar zijn?
Wanneer we ons verzetten tegen dit gewaar zijn, komen pas echt de problemen.

Wanneer je gedachten hebt over angst, stress en boosheid. Zijn dat gewoon gedachten ergens over. Probeer deze gedachten niet te bestempelen met: 'ego'.
Ervaar wat je ervaart en voordat je het weet zit je in een geheel ander vaarwater.  :)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 05-08-2011 16:14
Wel of geen geloof in reincarnatie, het zegt me helemaal niets.
Maar er bestaat wel degelijk oorzaak en gevolg.
Sommige mensen moeten hun hele leven doorbrengen in een gevangenis...
Of zijn ernstig verminkt, door onwetendheid of nalatigheid.
Of sterven aan de gevolgen van een of andere ziekte, waar ze zich niet tegen wisten te beschermen.
Et cetera.

Mooi,er is oorzaak en gevolg.
Fijn dat je dat vaststeld.

En wat meen je Nathan:

Is er een begin aan deze oorzaak en gevolg keten?


En is het zo,dat dit proces stopt met het wegvallen van het lichaam?
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 05-08-2011 17:27
Wat bij mij erg meespeelde is dat er veel angst stress en boosheid in mn lijf zat, en dan wordt iedere gedachte heel zwaar, je moet eerst je lijf "leegmaken" voordat je je ego niet meer sereus neemt, met veel emotionele pijn is het bijna niet te doen om je ego los te laten.

Helemaal juist Janaka, als er veel emotionele pijn is, is het bijna niet te doen om “je ego los te laten”, of te mediteren, ik schreef hierover het volgende in een andere topic:

Ik heb een ander advies: Je kunt best mediteren, maar feit is dat de mens de gewoonte heeft om te denken, zelfs de hele dag te denken. En als je bijvoorbeeld een turbulente tijd hebt meegemaakt, zit je ook nog vol emoties. Die emoties zullen veel gedachten blijven vormen, omdat het emotionele leven immers ten grondslag ligt aan het menselijke denken. Als je boos bent, kan het denken stormachtige bewegingen maken, steeds rondkolkend om wat er gebeurd is en wat je het liefst zou willen doen, wat je in je boosheid zou willen zeggen, misschien zelfs zou willen schreeuwen. Dit is maar een voorbeeld, dus ik bedoel niet per sé dat jij boos bent, vergeet dat niet. Ik leg slechts uit wat ik bedoel aan de hand van woede.

Je kunt elke emotie zien als het gevolg van een zorgenzaad, het zaad valt in de grond en begint te groeien naar een plant als je het voeding geeft, via water en mest. Emoties zijn als het ware het water en de mest voor het zorgenzaad, dat gaat groeien en groeien en dan ontstaat op den duur een boom met veel takken. Die takken zijn je gedachten, als je er in gaat snoeien, wat gebeurt er dan? Als je gaat oordelen over deze gedachte is goed en die gedachte is fout, of die gedachte wil ik niet en die wel, dan ben je hard aan het snoeien. Maar wanneer je een boom of een struik gaat snoeien met de snoeischaar, zal de boom het gevoel krijgen dat hij langzaam maar zeker vernietigd zal worden. Dus gaat de boom nog meer takken laten groeien op de plaats waar gesnoeid is of wordt. Meer en meer gebladerte vormt zich; door de bomen zie je op den duur het bos niet meer.

Op die wijze gaan zitten is min of meer onjuist, het gaat immers niet om snoeien, maar om beschouwen. Maar wanneer je wordt overmand door emoties (ik zeg niet dat jij hierdoor wordt overmand, ik wil slechts iets uitleggen) overzie je het allemaal niet zo goed en wordt mediteren moeilijk, zo niet onmogelijk. Ik raad je aan eerst te zorgen voor een catharsis, voor het uiten van je emoties. Wat je denk ik het beste kan doen, is intensief gaan sporten. Daardoor zal je lichaam energie gaan gebruiken en dientengevolge aarden, de energie die nu als gevolg van je emoties als het ware in je hoofd “vast” gaat zitten, gaat weer terug in je lichaam circuleren. Verder raad ik je aan, als je bijvoorbeeld teveel emoties ervaart of teveel gedachten, om er met iemand over te praten die je vertrouwt. En dat hoeft geen discussie te zijn, je kunt de ander die je vertrouwt vragen om alleen maar te luisteren en pas iets te zeggen als jij helemaal klaar bent. Als je géén mensen hebt die je je hart kunt toevertrouwen, ga het dan opschrijven. Schrijf gewoon letterlijk alles op wat je dwars zit, uit het. Corrigeer jezelf niet, schrijf gewoon alles op. Je bent niet op school, dus niets is fout, niets is verkeerd. Speel dus geen strenge schoolmeester over jezelf, schijf en schrijf en schrijf. Zo kun je het van je afschrijven, en het is een goede methode.

Mocht het echter zo zijn, dat je overvol met emoties zit zoals verdriet, woede en frustratie, neem dan een matras of een groot hoofdkussen en mep dat gewoon met je vuisten totdat je het gevoel hebt dat de emotie verdwijnt. Leef je gewoon totaal uit op de matras of het kussen, laat alles er uit komen. In het begin zul je denken dat je aan iets kinderachtigs bent begonnen, maar wanneer je je vastzittende emoties eenmaal gebotvierd hebt op het kussen of op de matras, dan zul je merken dat je weer helder kunt denken. Ik verzeker je dat het werkt. Daarna voel je meteen resultaat, alsof er iets van je afgevallen is. Het kan zelfs zo zijn dat je op den duur gaat huilen als je je volledig uitleeft op het kussen of op de matras. Dat is een volstrekt normaal verschijnsel, er zit veel verdriet verscholen onder onze woede of onder andere negatieve emoties. Dus schrik daar niet al te veel van. Als de catharsis werkt, en je het negatieve actief doorleeft, kun je daarna veel beter rustig gaan zitten. Want de belemmerende emoties zijn immers tot uiting gekomen, waardoor je weer helderheid ontvangt van het leven, van de natuur. Nogmaals, ik geef hier voorbeelden, ik zeg niet welke emotie bij jou de boventoon voert waardoor er zoveel gedachten in je hoofd opkomen. Dat kun je zelf het beste bepalen. Maak de emotie actief, zorg er echter altijd voor dat je nooit jezelf of een ander schade mag toebrengen. Dat is ook niet nodig, het gaat om jouw blokkade(s), niet om de ander. Die blokkade mag je alleen uitleven op je matras of op een hoofdkussen. 8)

http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,1265.msg9498.html#msg9498 (http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,1265.msg9498.html#msg9498)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 17:56

Mooi,er is oorzaak en gevolg.
Fijn dat je dat vaststeld.
Dat wist ik al als kind.  ;)
En wat meen je Nathan:

Is er een begin aan deze oorzaak en gevolg keten?
Ja, wat was er eerder de kip of het ei?

En is het zo,dat dit proces stopt met het wegvallen van het lichaam?
Is het niet zo dat een vlam van de ene kaars op een andere kaars kan overspringen?
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 18:09
Wat heeft het zelfbeeld met het 'ego' gemeen?

Kunnen we leven zonder een zelfbeeld?
Ja, maar niet continu.
Het is heerlijk om leeg te zijn aan jezelf. Zonder gedachten te zijn over wie en wat je bent.
Sommige mensen beweren dat het zelfbeeld ons ego is. Daar ben ik het dan absoluut niet mee eens.
Twijfel gerust aan je gedachten en gevoelens.

Ook wordt er gezegd dat je je kunt hechten aan je zelfbeeld en dat dat dan het ego is. Ook daar ben ik het niet mee eens.

Door je zelfbeeld het ego te noemen, daarin te geloven, geef je juist aan het zelfbeeld een negatieve lading. Terwijl het zelfbeeld van nature gewoon functioneel is.
Zonder beeld van mijn doen en laten, zou ik wel eens kunnen vergeten dat ik het gas aan heb gedaan. Dat ik mijn kinderen van school moet halen. Et cetera.
Natuurlijk ben ik dat beeld niet maar zegt het wel iets over mij, mijn aanwezigheid.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 18:12
Zelfbeeld... Is niets anders dan een beeld in onszelf met bepaalde informatie. Deze informatie is altijd beperkt of zelfs niet juist.
Dat zelfbeeld is niet onszelf.
Omdat er geen ego in ons zelf bestaat is dat zelfbeeld ook niet het ego.
Je kunt je niet identificeren met dat zelfbeeld en dan zeggen dat dat het ego is. Want het zelfbeeld bestaat reeds door identificatie met wat en wie dan ook.
Je kunt het zelfbeeld wel overdrijven, zoveel je wil.

Het zelfbeeld heeft een functie.
En het zelfbeeld is een verzameling van identificaties.
Denken dat het zelfbeeld het ego is, is zoiets denken dat de zon om de aarde draait.

Het zelfbeeld hoort erbij, alleen het is niet het ego. Je hoeft het dus niet te vernietigen. Ook kun je er niet mee identificeren. Want op het moment dat het er is, is er al sprake van een of andere identificatie.

Het zelfbeeld kunnen we wel zuiveren van onzin, onjuiste info.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 05-08-2011 19:56
Alle zelfbeelden zijn vals, geen enkel zelfbeeld uitgezonderd. Vanaf je geboorte ben je als het ware als een politicus bezig, je bent totaal afhankelijk van de zorg van je ouders en met name je moeder. Zij geeft je liefde en aandacht, maar als er geen aandacht is, ga je huilen. Dan komt mama met haar lach en krijg je de borst. Janken is als het ware ma roepen. Uiteraard zul je als baby lachen als je gevoed wordt met aandacht of met voedsel. Zo koop je je moeder… Ik zeg niet dat er iets mis mee is, want als de baby nooit huilt als het zich onaangenaam voelt, kan de moeder in extremere situaties bijvoorbeeld niet gealarmeerd raken. Maar ik heb het niet over gevaar, ik heb het over de werking van de relatie van moeder en kind. Je moeder is als je een baby bent je eerste spiegel, je wordt er in weerspiegeld via aandacht en eten. Dus ben je haar onbewust aan het besturen, als je huilt komt ze immers met aandacht en als je naar haar lacht, lacht ze terug met liefde en genegenheid.

Wanneer je opgroeit verzamel je meer weerspiegelingen: leeftijdgenoten, leraren, de maatschappij doen hun intrede. En allemaal weerspiegelen ze iets bepaalds naar jou, ze definiëren je, ze laten je net zo goed vallen, ze haten je en ze hebben je lief. Je hele geest zit vol met dit soort weerspiegelingen waarmee je jezelf vereenzelvigt, met deze spiegels: zoals je wordt beoordeeld van buitenaf, daar besta je uit. Je maakt mooie combinaties met al die weerspiegelingen, die beelden. Dit zijn identificaties, dit maakt het “ik”. Je wordt een aangepast deel van de samenleving, een maatschappelijk lid van de groep. En het hele leven blijft de mens dat herhalen, hij begeeft zich van de ene situatie naar de andere, en blijft zich schikken in al die weerspiegelingen die hem zijn aangepraat en die hij geïnternaliseerd heeft. Waarom geloven in die weerspiegelingen? Omdat we diep in onszelf niet weten wie we zijn, dus bouwen we een nep-ik op uit al die weerspiegelingen. Diep van binnen zijn we als het ware een soort zwart gat, en daar zijn we doodsbang voor, voor het niet-iets zijn. En iedereen zit in datzelfde schuitje, niemand uitgezonderd.

Op een dag kan het zo zijn dat al die weerspiegelingen opeens niet meer passend zijn, je komt in een identiteitscrisis terecht. In het slechtste geval word je netjes teruggeleid naar de samenleving, naar het maatschappelijk model. Je opnieuw leren aanpassen, noemen ze dat. Als dat aanpassen niet goed gaat, verschijnt een schuldgevoel en in een ernstig geval depressie. Je bent geen lid meer van de cultuur, je lijkt er niet meer bij te horen. Deze crisis kan een doorbraak betekenen, je krijgt de gelegenheid om je ego, je ik, je zelfbeeld te herbeoordelen. Deze crisis kan je helpen om het neppe van alle zelfbeelden te doorzien. Het zelfbeeld is absoluut gelijk aan het ego en je bent totaal geïdentificeerd met dat zelfbeeld, iedereen is dat. Een voorbeeld: als een puber merkt dat hij homoseksueel is, begint het angst en beven. De wereld om hem heen gedraagt zich volstrekt hetero, zelfs zijn beste vrienden vinden homo’s maar niks. Er wordt gezegd dat homo-zijn een “keuze” is, maar dat is volstrekt belachelijk. Iedereen, niemand uitgezonderd, kiest automatisch voor een leven als hetero. Maar de puber ziet dat zijn zelfbeeld niet meer klopt, hij past emotioneel niet meer in het voorgeschreven gedrag van de samenleving. Hij is een outlaw geworden. Dit wordt een innerlijke strijd, er komt wrijving. Die innerlijke strijd kan zo hevig zijn, dat het tot zelfmoord leidt. Komt de puber echter op de een of andere wijze door deze crisis, dan gaat hij een bestaan als homo leiden, komt voor zichzelf op en piekert er niet meer over om zich te identificeren met het heterobestaan. Er is een nieuw etiket wat beter bij hem past, dus neemt hij dat aan. Dit is maar een simpel voorbeeld.

In spiritualiteit gebeurt exact hetzelfde, althans... De meeste leringen gaan uit van vrede, liefde, gelukzaligheid, ethiek, enzovoort. Geen enkel gevaar voor de samenleving dus en dientengevolge de ultieme droomstaat. Je raakt er niet onaangepast door. Maar al die mooie theorieën passen exact in het beeld van de serene en zelfs verheven Verlichte. Wie wil dat nou niet? Iemand die echter een spirituele identiteitscrisis doormaakt, merkt dat alles wat hij heeft gelezen over Verlichting, zelfrealisatie, mystiek, een hoger zelf, en ga zo maar door de grootst mogelijke onzin is. Hij past niet meer in het mooie plaatje van de religie, van de spirituele theorieën. Hij verbrandt letterlijk alle boeken over spiritualiteit en wil niks meer van doen hebben met het spirituele “ik”; dat opgepoetste Boeddhabeeld. Hij stapt uit het zelfbeeld, het etiket waar hij altijd in geloofde, en is een outlaw geworden. Dit is het gevolg van innerlijke strijd, er komt wrijving. Ook deze innerlijke strijd kan zo hevig zijn, dat het in principe tot zelfmoord zou kunnen leiden. Wordt deze crisis doorstaan, is het mogelijk dat alle weerspiegelingen worden doorzien als vals en dat er geen nieuw etiket meer wordt gekozen, er wordt totaal niets meer aangenomen. Eindelijk is men dat wat men altijd al was, en valt men samen met wie men daadwerkelijk is. Tat Swam Asi
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 20:37
Een dialoog...

Leerling: Ik heb last van mijn ego.
Leraar: Waar zit dat ego dan?
Leerling: In mezelf.
Leraar: Wat doet het dan?
Leerling: Het valt me lastig met bepaalde gedachten en gevoelens.
Leraar: Zijn die dan niet gewoon van jezelf?
Leerling: Nee, want ik wil die gedachtes en gevoelens niet.
Leraar: Maar misschien oogst je nu wat je ooit hebt gezaaid.
Leerling: (stilte.)
Leraar: Kijk er maar gewoon naar.
Leerling: Zal ik doen.

Twee weken later...
Leraar: En nog last ergens van?
Leerling: Nee, maar het is wel erg leeg nu...
Leraar: Goed zo. Hahaha.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 20:50
Alle zelfbeelden zijn vals, geen enkel zelfbeeld uitgezonderd. Vanaf je geboorte ben je als het ware als een politicus bezig, je bent totaal afhankelijk van de zorg van je ouders en met name je moeder. Zij geeft je liefde en aandacht, maar als er geen aandacht is, ga je huilen. Dan komt mama met haar lach en krijg je de borst. Janken is als het ware ma roepen. Uiteraard zul je als baby lachen als je gevoed wordt met aandacht of met voedsel. Zo koop je je moeder… Ik zeg niet dat er iets mis mee is, want als de baby nooit huilt als het zich onaangenaam voelt, kan de moeder in extremere situaties bijvoorbeeld niet gealarmeerd raken. Maar ik heb het niet over gevaar, ik heb het over de werking van de relatie van moeder en kind. Je moeder is als je een baby bent je eerste spiegel, je wordt er in weerspiegeld via aandacht en eten. Dus ben je haar onbewust aan het besturen, als je huilt komt ze immers met aandacht en als je naar haar lacht, lacht ze terug met liefde en genegenheid.

Wanneer je opgroeit verzamel je meer weerspiegelingen: leeftijdgenoten, leraren, de maatschappij doen hun intrede. En allemaal weerspiegelen ze iets bepaalds naar jou, ze definiëren je, ze laten je net zo goed vallen, ze haten je en ze hebben je lief. Je hele geest zit vol met dit soort weerspiegelingen waarmee je jezelf vereenzelvigt, met deze spiegels: zoals je wordt beoordeeld van buitenaf, daar besta je uit. Je maakt mooie combinaties met al die weerspiegelingen, die beelden. Dit zijn identificaties, dit maakt het “ik”. Je wordt een aangepast deel van de samenleving, een maatschappelijk lid van de groep. En het hele leven blijft de mens dat herhalen, hij begeeft zich van de ene situatie naar de andere, en blijft zich schikken in al die weerspiegelingen die hem zijn aangepraat en die hij geïnternaliseerd heeft. Waarom geloven in die weerspiegelingen? Omdat we diep in onszelf niet weten wie we zijn, dus bouwen we een nep-ik op uit al die weerspiegelingen. Diep van binnen zijn we als het ware een soort zwart gat, en daar zijn we doodsbang voor, voor het niet-iets zijn. En iedereen zit in datzelfde schuitje, niemand uitgezonderd.

Op een dag kan het zo zijn dat al die weerspiegelingen opeens niet meer passend zijn, je komt in een identiteitscrisis terecht. In het slechtste geval word je netjes teruggeleid naar de samenleving, naar het maatschappelijk model. Je opnieuw leren aanpassen, noemen ze dat. Als dat aanpassen niet goed gaat, verschijnt een schuldgevoel en in een ernstig geval depressie. Je bent geen lid meer van de cultuur, je lijkt er niet meer bij te horen. Deze crisis kan een doorbraak betekenen, je krijgt de gelegenheid om je ego, je ik, je zelfbeeld te herbeoordelen. Deze crisis kan je helpen om het neppe van alle zelfbeelden te doorzien. Het zelfbeeld is absoluut gelijk aan het ego en je bent totaal geïdentificeerd met dat zelfbeeld, iedereen is dat. Een voorbeeld: als een puber merkt dat hij homoseksueel is, begint het angst en beven. De wereld om hem heen gedraagt zich volstrekt hetero, zelfs zijn beste vrienden vinden homo’s maar niks. Er wordt gezegd dat homo-zijn een “keuze” is, maar dat is volstrekt belachelijk. Iedereen, niemand uitgezonderd, kiest automatisch voor een leven als hetero. Maar de puber ziet dat zijn zelfbeeld niet meer klopt, hij past emotioneel niet meer in het voorgeschreven gedrag van de samenleving. Hij is een outlaw geworden. Dit wordt een innerlijke strijd, er komt wrijving. Die innerlijke strijd kan zo hevig zijn, dat het tot zelfmoord leidt. Komt de puber echter op de een of andere wijze door deze crisis, dan gaat hij een bestaan als homo leiden, komt voor zichzelf op en piekert er niet meer over om zich te identificeren met het heterobestaan. Er is een nieuw etiket wat beter bij hem past, dus neemt hij dat aan. Dit is maar een simpel voorbeeld.

In spiritualiteit gebeurt exact hetzelfde, althans... De meeste leringen gaan uit van vrede, liefde, gelukzaligheid, ethiek, enzovoort. Geen enkel gevaar voor de samenleving dus en dientengevolge de ultieme droomstaat. Je raakt er niet onaangepast door. Maar al die mooie theorieën passen exact in het beeld van de serene en zelfs verheven Verlichte. Wie wil dat nou niet? Iemand die echter een spirituele identiteitscrisis doormaakt, merkt dat alles wat hij heeft gelezen over Verlichting, zelfrealisatie, mystiek, een hoger zelf, en ga zo maar door de grootst mogelijke onzin is. Hij past niet meer in het mooie plaatje van de religie, van de spirituele theorieën. Hij verbrandt letterlijk alle boeken over spiritualiteit en wil niks meer van doen hebben met het spirituele “ik”; dat opgepoetste Boeddhabeeld. Hij stapt uit het zelfbeeld, het etiket waar hij altijd in geloofde, en is een outlaw geworden. Dit is het gevolg van innerlijke strijd, er komt wrijving. Ook deze innerlijke strijd kan zo hevig zijn, dat het in principe tot zelfmoord zou kunnen leiden. Wordt deze crisis doorstaan, is het mogelijk dat alle weerspiegelingen worden doorzien als vals en dat er geen nieuw etiket meer wordt gekozen, er wordt totaal niets meer aangenomen. Eindelijk is men dat wat men altijd al was, en valt men samen met wie men daadwerkelijk is. Tat Swam Asi
Man, wat kan jij wauwelen zeg.
Ik was even aan het surfen en toen kwam ik dit gewauwel tegen. Ik vroeg me toen oprecht af, of dat er enig verschil is met jouw geschrijf hier.
Oja, de link: http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?f=5&t=17545 (http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?f=5&t=17545)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 05-08-2011 22:57

Als ik geboren wordt zit ik in een wereld van Karma.
Ik wordt geboren vanwege mijn Karma en ik heb te maken met fysieke manifestaties die ook te maken hebben met Karma.
Dat betekent dat alles wat zich in een fysiek bestaan bevindt, en daar beperk ik me nu toe, daar in zit vanwege Karma, dus vanwege oorzaak en gevolg.
Dat is toch wat Boeddha leert.......... ?????
Tijdens mijn leven weerspiegeld mijn omgeving de persoon die ik ben in dit leven.
In een vorig leven was ik wellicht een blindgeboren vrouw met een meer cholerische persoonlijkheid en veel aanleg voor muziek en een uitzichtloze liefde, was ik dus een andere persoonlijkheid, en het is door mijn vorige levens dat ik nu de persoonlijkheid ben die ik ben.
En dat geld ook voor hetero zijn of homo zijn. Karma.
Ik ben als mens geen product van mijn omgeving, ik ben als mens levend Karma.  Dat is toch wat Boeddha leert...........????

Ik ontdek mijn persoonlijkheid door de spiegelingen , doordat wat ik terug krijg in die specifieke ervaringen die ik in dit leven heb.
Ik ontdek zo waarom ik doe wat ik doe, denk wat ik denk, voel wat ik voel, ben die ik ben.
Ik ontdek mijn zelf ook doordat ik me bewust wordt van de verschillen tussen mensen met betrekking tot het denken doen en willen.
Zo leer ik mijn zelf, mijn persoonlijkheid kennen.
En mijn persoonlijkheid is geen verzameling van identificaties en mijn persoonlijkheid is zeker niet gedefinieerd door mijn omgeving. Ze is tot op zekere hoogte slechts gedefinieerd door mijn Karma.

Denken dat mijn persoonlijkheid een verzameling van identificaties zou zijn of zou zijn gedefinieerd door mijn omgeving zou impliceren dat ik nu ieder willekeurige identificatie zou kunnen 'verzamelen' c.q aannemen of dat mijn omgeving mij van de ene op de andere dag anders zou kunnen  'definiëren'.
Wie durft hier van zichzelf, anders dan in abstracte verhandelingen, te vertellen dat hij of zij door zijn omgeving gedefinieerd is of zijn identiteit ontleent heeft aan identificaties met de honderden identiteitsaanbiedingen om hem of haar heen? Zonder daar zelf enige rol in gespeeld te hebben?
Waarin homo zijn of hetero zijn voor homo's en hetero's een kwestie is van gedefinieerd zijn door je omgeving of een verzamelde identificatie, of een kwestie van een etiket?
Heeft daarin dus niets te maken met mijn of jouw oorspronkelijke,  persoonlijke diepste Karmische wezen???

Het beeld dat ik van mijn zelf heb is niet vals, het is wellicht onvolledig maar zeker niet vals en wellicht behoorlijk correct overeenkomstig de persoon die ik in dit tijdelijke bestaan werkelijk ben.
In dit leven ben ik die persoonlijkheid en ik ben niet voor niets die persoonlijkheid want het is doordat ik die persoonlijkheid ben dat ik bepaalde heel specifieke Karmische ervaringen kan hebben die ik in een andere situatie niet zou kunnen hebben.
Als begeleider van psychiatrische patiënten heb ik hele andere ervaringen als wanneer ik een verkoper zou zijn in een winkel.
En ik weet dat het geen toeval is dat ik die ouders had die ik had, die mensen ben tegen gekomen die ik ben tegengekomen, dat beroep heb of heb gehad welke ik heb of heb gehad,enzovoort.
Ik kan mijn leven steeds meer lezen als een boek en begrijpen dat alles wat daar in heeft plaats gevonden diepe betekenis had en heeft.
Die betekenis heeft het vanwege de relatie oorzaak en gevolg en vanwege de actieve rol die mijn Ik daarin heeft als menselijke geest.

Het voegt niets toe als ik zou denken; ik ben wie ik ben en het is goed wie ik ben.
Het enige wat daaraan te ontlenen valt is dat het geen betekenis heeft om mijn zijn te veroordelen.
Zijn wie je bent, voelen watje voelt, willen wat je wilt, op ieder moment van je leven is iedere keer weer het uitgangspunt voor je toekomst.
Of je dat een ego-zijn noemt, een zelf(beeld)-zijn noemt of persoonlijk-zijn, maakt eigenlijk weinig uit.
Wat uitmaakt is dat je van de levende realiteit bewustzijn hebt.
Wat verder uitmaakt is dat je op ieder moment van zijn je afvraagt hoe het volgende moment van zijn er uit zou kunnen zien.
Dat doen mensen vaak.
Omdat ieder mens in bewustzijn kan weten dat elk komend moment voor een groot deel afhangt van zijn denken, voelen en willen nu.
Ieder komend moment in je leven hangt voor een groot deel af van jouw handelen dat gebaseerd is op jouw denken, voelen en willen.
Zelfs als je niets doet heeft dat al invloed op het komende moment.
Dus vraagt de mens zich af; hoe kan ik het beste omgaan met het komende moment als ik kijk naar mijn kwaliteiten van denken voelen en willen?
En dat vraagt de mens zich soms af wetende dat hij of zij te maken heeft met zijn eigen specifieke persoonlijkheid met de eigen mogelijkheden en beperkingen.
Luidt het spreekwoord niet : Zelfkennis siert de mens?
Stond er boven de tempel in Griekenland niet; "Mens ken U zelve"?

De vraag is niet of de mens lijdt, de vraag voor de mens is ; hoe kan ik het lijden, mijn lijden,  stoppen?
De mens wil het lijden stoppen – voor de toekomst – op het moment dat de mens lijdt.
Dan moeten er keuzes worden gemaakt, keuzes die te maken hebben met denken voelen en willen.
Dan heb je er niet veel aan om enkel te ervaren wat je ervaart, om zonder gedachten te zijn over wie en wat je bent in dit leven.
Dan heb je er niet veel aan om te denken dat alles o.k. is en dat jij bent zoals je bent en dat je anders wel anders was geweest.

Dan wil een mens weten, kennis hebben, bewustzijn met betrekking tot het lijden een zodanig bewustzijn dat de mens keuzes kan maken om daarmee door zijn zelf zijn lijden te stoppen.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -  - - - - - - - - - - - -

 
Ik vind heel wat bijdragen hier behoorlijk onsamenhangend.

Vaak wordt het mens-zijn uitgebreid belerend  of ironisch grappig omschreven als een robotachtig gebeuren waar jij als mens eigenlijk niets in in te brengen hebt, (behalve je 'paard-zijn' )
Een mens zijn wat bepaald is door alles behalve je eigen Ik-zijn, je eigen-mens zijn.
Er is dan ook geen IK in die omschrijvingen en eigenlijk ook geen ego, geen zelf en maar een soort van illusionair functioneel zelfbeeld.

Maar dan plots, als een spirituele donderslag bij duistere hemel is daar dan de 'Verlichting'
Toverwoord daarvoor is  'meditatie', een gebeuren die niet veel verder wordt omschreven als 'heerlijk', ontspannen zijn, relaxed, enzovoort.
Ik denk soms: het lijkt wel drugsgebruik.

De onsamenhangendheid in de verhandelingen zie ik in de onverenigbaarheid van het gegeven dat een mens die geen ik, geen zelf van enige spirituele kwaliteit heeft, dan ook niets heeft vanwaaruit deze mens een volgende stap kan maken.
Ook als ik regelmatig vraag: Hoe weet je wat je weet? Wie is dat wat hier denkend zijn of haar bijdragen schrijft? WIE is het die de waarheid kent van wat hij of zij hier als waarheid schrijft – het niet bestaande ego? – het niet bestaande zelf? – het functionele zelfbeeld?
Er komt nooit een samenhangend antwoord, altijd een ontwijkend nosense antwoord.

Neem nou bijvoorbeeld de opmerking, want meer is het niet:
Is het niet zo dat een vlam van de ene kaars op een andere kaars kan overspringen?
Alsjeblieft, heb je ooit een vlam van de ene kaars op een andere kaars over zien springen Nathan?
Als je dat nooit hebt gezien en niet kunt aantonen dat zoiets spontaan kan zonder een derde factor die daar in mee speelt stopt dan met het steeds maar weer schrijven van die dodende dooddoeners.
Dat zou je ego ook wat minder kleuren.

 Dan B A. Ik heb het je al eerder gevraagd, schrijf voor je zelf, hoe kom je er bij om het volgende in een algemene zin te schrijven:

Iemand die echter een spirituele identiteitscrisis doormaakt, merkt dat alles wat hij heeft gelezen over Verlichting, zelfrealisatie, mystiek, een hoger zelf, en ga zo maar door de grootst mogelijke onzin is. Hij past niet meer in het mooie plaatje van de religie, van de spirituele theorieën. Hij verbrandt letterlijk alle boeken over spiritualiteit en wil niks meer van doen hebben met het spirituele “ik”;

Ken je soms alle 'iemanden'' die spirituele crisissen hebben doorgemaakt? Onzin? Waar HEB je het over?
Ik heb geen zin meer om  hier uitgebreid te gaan aanhalen wat een onzin het is om op een dergelijke manier zoiets te schrijven.

A l s j e b l i e f t      mensen.
 




Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 05-08-2011 23:15
Het valt me op dat hier zo'n beetje iedereen de laatste tijd tegen een muur zit te praten of tegen zichzelf. Jij ook, Chan.

Ook valt het me nu op dat sinds Katinka hier de scepter is gaan zwaaien, hier behoorlijk wat is veranderd, bepaalde deelnemers zich hier niet meer melden.

Ik vraag me dan ook werkelijk af wat ik hier dan nog te zoeken heb...
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 05-08-2011 23:43
Dat vraag ik me ook wel eens af.

Ik respekteer je 'muur'ervaring.

Wil er wel aan toevoegen dat ik vind
dat je zelf,bij voortduring,
onvoldoende zorgvuldigheid aan de dag legt
bij het lezen van de ander.

Je wekt de indruk af en toe langs te zappen
en met een sneltreinvaart even de laatste reakties
in jouw perspectief te willen zetten.

Die indruk wordt bij mij gewekt
door je manier van reageren.
Meestal glij je gewoon langs de ander heen
om vervolgens over je eigen glijbaan het topic uit te glijden.

En dat ervaar ik niet  als een muur in de conversatie,
maar als een moeras.

En dat schiet ook niet echt op.

Das mijn waarneming.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 06-08-2011 00:10
Dat vraag ik me ook wel eens af.

Ik respekteer je 'muur'ervaring.

Wil er wel aan toevoegen dat ik vind
dat je zelf,bij voortduring,
onvoldoende zorgvuldigheid aan de dag legt
bij het lezen van de ander.

Je wekt de indruk af en toe langs te zappen
en met een sneltreinvaart even de laatste reakties
in jouw perspectief te willen zetten.

Die indruk wordt bij mij gewekt
door je manier van reageren.
Meestal glij je gewoon langs de ander heen
om vervolgens over je eigen glijbaan het topic uit te glijden.

En dat ervaar ik niet  als een muur in de conversatie,
maar als een moeras.

En dat schiet ook niet echt op.

Das mijn waarneming.
Het is mij opgevallen dat je geen scherpe moderator bent, wanneer je zomaar toestaat dat iemand een naam van een ander toeeigend en diens foto, dus zich voordoet als geheel iemand anders, iemand die daadwerkelijk heeft geleefd.
Zodat alle posts voortaan geassocieerd worden met die naam en foto, mensen die googlen het idee zouden kunnen krijgen dat de inzichten daar in die posts aan die persoon ontleend zijn of zoiets.
Dat vind ik knudde man.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 06-08-2011 00:16
en dan heb ik het nog niet erover dat je bijdragen van medeforumgenoten
wel betiteld als ''Krankzinnig'' en ''Gewauwel''.

Het staat je vrij het forumbeleid als knudde te benoemen.
Erg leuk, daar gedachte en denker een zijn!
Naar eigen zegge....

Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 06-08-2011 00:28
en dan heb ik het nog niet erover dat je bijdragen van medeforumgenoten
wel betiteld als ''Krankzinnig'' en ''Gewauwel''.

Het staat je vrij het forumbeleid als knudde te benoemen.
Erg leuk, daar gedachte en denker een zijn!
Naar eigen zegge....
Je gaat hier opnieuw als moderator het gegeven uit de weg dat iemand zich voordoet als iemand anders die bestaan heeft!
Verder reageerde je niet op het feit dat chan iemand anders voor dictator uitmaakte.
Je komt niet over als een onpartijdige moderator.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 06-08-2011 00:30
Jij kunt helemaal niet weten of Chan wel of niet aangesproken is.
Is het trouwens niet een beetje kinderachtig
om het gedrag van anderen in het verleden
te gebruiken als ekskuus voor jouw huidige manier van opereren.

Ik zie bij Chan en jou de omgekeerde beweging.

En op jou fotoneurose heb ik al diverse malen gereageerd.
Dat het antwoord je niet bevalt is iets anders,
maar dat hoort bij zorgvuldig lezen.

Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 06-08-2011 00:41
Jij kunt helemaal niet weten of Chan wel of niet aangesproken is.

En op jou fotoneurose heb ik al diverse malen gereageerd.
Dat het antwoord je niet bevalt is iets anders,
maar dat hoort bij zorgvuldig lezen.

Ik zie bij Chan en jou de omgekeerde beweging.
Je ziet wel vaker dat deelnemers op fora fotootjes gebruiken voor hun profiel van andere bestaande personen maar niet dat ze dan ook de naam van die persoon er boven zetten!
En dat gebeurde hier en jij vond dat nog goed ook.

En wat Chan betreft, dan moet je daar dan wat transparanter over zijn. Een normaal antwoord geven als moderator als je daarover iets gevraagd wordt.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 06-08-2011 00:45
Sja....

hier past er nog maar deze:

...als de waarheid spreekt,
zwijgt het ego....
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: Nathan op 06-08-2011 00:51
Sja....

hier past er nog maar deze:

...als de waarheid spreekt,
zwijgt het ego....
Je mag me uitschrijven meneer de moderator.
Dit is echt een forum van niets geworden.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 06-08-2011 08:53


Per definitie komen op dit forum alleen mensen die in disharmonie met zichzelf zitten. Ze komen hier iets zoeken wat ze zichzelf nog niet kunnen schenken

Alsjeblieft Betweter, schrijf voor jezelf, ik heb ook bij B A al een paar keer  gevraagd om voor dit soort persoonlijke  over je zelf geprojecteerde waarheden te zetten: IK VIND...

Verder hoeft een mens geen wauwelaar te zijn..................om toch  te kunnen wauwelen.

Als je het niet met Nathan eens ben draag hem dan ook geen bewijzen voor zijn gelijk aan.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 06-08-2011 08:59

van Nathan:
Je gaat hier opnieuw als moderator het gegeven uit de weg dat iemand zich voordoet als iemand anders die bestaan heeft!
Verder reageerde je niet op het feit dat chan iemand anders voor dictator uitmaakte.
Je komt niet over als een onpartijdige moderator.

Beste Nathan,  ik heb nergens iemand anders voor dictator uitgemaakt.
Het schijnt een deel van jouw ego te zijn om niet goed te lezen en na die oppervlakkige waarneming mijn tekst, waarin ik het heb over een vorm van dictatuur op je geheel eigen subjectieve manier te interpreteren.
De moderator kon dus niet reageren op het gegeven dat er iemand voor dictator zou zijn uitgemaakt.
Waar hij wel op had kunnen reageren was dat jij met je subjectieve insteek hierover de discussie dan 'vervuilt'.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 06-08-2011 10:08
Jezus Christus heeft volgens mij trouwens een uitstekende methode om het valse zelfbeeld de das om te doen:

“Uw wil geschiede, zoals in de hemel zo ook op de aarde.” (Bijbel, Matth. 6:10)

Want als je de controle loslaat en alles aan het universum overlaat, zal alles zich als vanzelf besturen. Het menselijke ego is helemaal niet nodig om alles in banen te leiden, het universum (of God) doet dat al voor ons. Maar omdat we allemaal stuk voor stuk bezig zijn om de besturing van het universum over te willen nemen via onze egoïstische neigingen, verstoren we het goddelijke.

“Kijk naar de vogels in de lucht: zij zaaien niet en maaien niet, en verzamelen niet in schuren; uw hemelse Vader voedt ze evenwel; gaat u ze niet ver te boven?” (Bijbel, Matth. 6:26)

Maar dat gelooft de mens niet, hij wil zijn persoonlijke wensen vervuld zien, desnoods via strijd en daarom wordt steeds de ander beschouwd als degene die in de weg loopt. Je denkt dat je altijd op je hoede moet zijn voor anderen of voor de wereld. Zij hebben immers ongelijk en jij hebt uiteraard… gelijk? :)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 06-08-2011 10:15
Je mag me uitschrijven meneer de moderator.
Dit is echt een forum van niets geworden.

Het zou je sieren Nathan
wanneer je niet alleen balletjes kaatst,
maar ze ook aan zou kunnen nemen....

De kritiek die je oproept komt niet uit de lucht vallen,
daar zijn oorzaken voor.
En een van die oorzaken in het hele gebeuren ben jij zelf
met de manier waarop je je bijdragen levert.


Wat betreft je verzoek(of was het meer een verzuchting)tot verwijderen
van je account wil ik je
naar Katinka verwijzen.



Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 06-08-2011 13:15
Uitschrijven is hier al eerder uitgebreid aan de orde geweest. B A zou daar Nathan voorlichting over kunnen geven.
Iedere deelnemer kan zichzelf uitschrijven heb ik begrepen, de eigen account opheffen.
Vragen om uitschrijving lijkt dan ook iedere keer weer op een poging om een soort statement te maken.
En met dit alles komen we weer een heel eind van het topic.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 06-08-2011 14:01
topic zo nu beter heten:

'hoe leer ik mijn ego kennen'


...van de andere kant kunnen we onszelf niet weerleggen,
voor we weten wie we zijn.Dit is het onderzoek. 
Allemaal kunnen we ieder voor zich opmerken,
wat er met ons gebeurd
wanneer een topiclijn zich ontwikkeld,zoals die dat doet.

Voor mezelf wisselt het nogal:

de ene tijd ben ik ontspannen,
helder en ruimtelijk.

Een ander moment schiet ik in de vernauwing.
kan ik mijn hart voelen bonken,
krijg ik een bewegingsdrang en voel ik boosheid opkomen,
of ergernis...bijvoorbeeld...

We kunnen daarop de vraag stellen hoe dat komt.

En we kunnen zien hoe dat we iets kunnen corrigeren.

Zo zijn we onze eigen leraar.

zo komt bevrijding in zicht
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 06-08-2011 14:21
Heel openhartig van je, Lord Rainbow! 8)

Sterker nog: we kunnen slechts onze eigen leraar zijn, denk ik. Alle andere leraren die we raadplegen kunnen hooguit een inspiratie zijn en soms zelfs een helpende hand bieden, tot zover dat mogelijk is. Maar niemand kan jou zien in jezelf, dat kunnen we slechts zelf doen. Inzicht betekent letterlijk In-kijken oftewel in jezelf kijken. Ik ben ook van mening dat er soms irritant wordt gereageerd in deze topic. Maar ik denk meestal: “Ach…” Het is inderdaad nog altijd het beste om in jezelf te kijken, hoe je ergens op reageert. De ander kan slechts een aanleiding zijn. Misschien ontstaat er dan zelf-inzicht, en dat is meteen het allerbeste effect dat het hebben kan.

 :)

Jezus zei: "Heb je vijanden lief." (Bijbel, Math. 5:44) Waarom? Omdat je van tegenstanders kunt leren hoe je op hen reageert. Waar je valkuilen liggen in je reacties naar anderen toe. Misschien is tegenstand niet leuk, maar er valt dus wel veel van te leren.

 ;)

Trouwens: Wat je het meest stoort in de ander, is vaak de eigenschap die je in jezelf probeert het hardst te ontkennen of te onderdrukken. Je hebt geen zicht meer op die bepaalde negatief gelabelde eigenschap in jezelf, zo diep heb je hem onderdrukt in je eigen persoontje, maar je ziet die eigenschap wél in de ander; projectie wordt dat genoemd. We zijn over het algemeen behoorlijk blind als het gaat om het (h)erkennen van onze eigen fouten en tekortkomingen en leggen liever de fout bij de ander dan dat we in ons eigen vlees snijden, leren zien dat we zelf ook verkeerd bezig kunnen zijn. Dat geldt uiteraard ook voor mijzelf...

 ;D
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 06-08-2011 16:06

Ik zou het prettig vinden en bevorderlijk voor een gezonde discussie als  de moderator de gebruikers van dit forum er meer op zou willen wijzen om - overeenkomstig de richtlijnen van dit forum - hun persoonlijke waarheden in te leiden met......ik denk dat

De manier waarop het nu nog te vaak gaat is dat de persoonlijke 'waarheden' hier als een soort van universele waarheden worden verkondigd, terwijl al te vaak is gebleken dat dat soort waarheden bepaald niet strookten met andere waarneembare feiten. 
De niet afgesproken manier van het aanreiken van de persoonlijke waarheden is in mijn ogen vaak al een vorm van agressie en leden die op een dergelijke bijdrage een pittige reactie krijgen lokken die door hun manier van aanreiken dan ook uit.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 06-08-2011 16:24
De optie om je eigen account te verwijderen van dit forum is niet (meer) te vinden in je profiel. Ik kan het althans niet zo snel vinden. Mogelijk is dat er uit gehaald via een software update of is het de keuze van de Admin.

Ik ben het er mee eens dat het soms iets duidelijker kan zijn als je er bij zet: “mijns inziens” of “ik ben van mening”.

En ik doe mijn best, maar ik ben:

Jezus niet...
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 06-08-2011 17:33

Ik zou het prettig vinden en bevorderlijk voor een gezonde discussie als  de moderator de gebruikers van dit forum er meer op zou willen wijzen om - overeenkomstig de richtlijnen van dit forum - hun persoonlijke waarheden in te leiden met......ik denk dat

De manier waarop het nu nog te vaak gaat is dat de persoonlijke 'waarheden' hier als een soort van universele waarheden worden verkondigd, terwijl al te vaak is gebleken dat dat soort waarheden bepaald niet strookten met andere waarneembare feiten. 
De niet afgesproken manier van het aanreiken van de persoonlijke waarheden is in mijn ogen vaak al een vorm van agressie en leden die op een dergelijke bijdrage een pittige reactie krijgen lokken die door hun manier van aanreiken dan ook uit.

Hallo Chan (en andere forumgangers)

Bij deze ondersteun ik je oproep.

Verder mag je er denk ik van uitgaan
dat mensen  trachten mee te bewegen
met de algehele richting van een
forumcommunicatie tendens...

Laten we vooral uitgaan van goede bedoelingen
(in het algemeen)

Het kan natuurlijk niet allemaal perfect,

Het is belangrijk dat we elkaar kunnen aanspreken,
maar ook dat we ons laten aanspreken..

We kunnen dingen niet afdwingen waar dat niet gaat,
We kunnen wel ons beste beentje voor zetten..

...Rest ons allen om te trachten
het goede voorbeeld te geven...

Ik vind bovenstaande reaktie van jou
daar trouwens een geschikt voorbeeld van.

voorwaarts maar weer!


hoop dat je deze bijdrage een funktionele bijdrage vind,
maar de moderator wordt er ook wel eens een beetje moe van
wanneer het zelfregulerend vermogen van het forum
in zo'n korte tijd
zo vaak tekort schiet...
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 06-08-2011 22:41

Bedankt voor je positieve reactie lord Rainbow
Ik ben van mening dat je, gezien de moeilijke taak hier het goed doet.
Hoe goed de moderator uiteindelijk ook is, als de mensen op het forum uiteindelijk in al hun geschrijf over bevrijding van het ego, leegte van het zelf, enzovoort, niet  in staat zijn om hun zelf in de meeste van hun bijdragen te 'reguleren' dan is het voor een moderator ook bijna een onbegonnen taak en wordt dit forum een weinig aantrekkelijk gebeuren.

Verder lijkt het er volgens mij op - als we het over ego's hebben en regulerende zelfs, wat wellicht ook anderen hier niet ontgaan zal zijn, dat het over het algemeen de vrouwen zijn hier die zich bescheiden en flexibel opstellen en meestal geen aanleiding geven tot escalerende gesprekken.

Iets om bij stil te staan.
Complimenten aan de vrouwelijke deelneemsters hier.
Als ik het goed zeg, complimenten aan de vrouwelijke zelven hier.
Het zou prettig zijn om hier wat meer van ze te vernemen.
Het zou prettiger zijn als hier een sfeer zou zijn waardoor er meer van anderen te vernemen zou zijn.

Dat lukt als iedereen voordat die zijn bijdrage POST deze eerst naleest en daar waar vereist erbij zet/veranderd dat dat wat hij of zij schrijft het resultaat is van de eigen denkprocessen en de eigen (beperkte) ervaringen.
Dat doen we dus door te schrijven ......Ik denk dat ......of .... naar mijn mening of ervaring is.....enzovoort.

Om dat te doen hoeven we geen Jezus, Boeddha of een of andere heilige te zijn, om dat te doen moeten we behalve gevolg te geven aan de aandrift om ons zegje hier te doen .....om wat voor reden dan ook..... eveneens zorg hebben en voelen voor het forum en de andere leden hier.

Zoals je optimistisch en positief verwoord L R


Voorwaarts maar weer.




Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 06-08-2011 23:05
Vanavond zat ik nog eens te turen naar het onderwerp van deze topic: “Bevrijding van ego”. Als we het ego even vergeten, want dat heeft al genoeg hoofdbrekens opgeleverd, dan blijft over: “Bevrijding van”. Vrij zijn of “worden” van wat? Als je vrij bent, denk ik, heb je niet eens het gevoel dat je dat bent. Een vis in het water is zich niet bewust van het water waarin hij leeft, pas als het dier op het droge terecht komt, voelt hij dat hij niet meer kan “ademen” met de kieuwen, dan is de vis zich bewust van het verschil. Natuurlijk is het zeer de vraag of de vis daadwerkelijk zo’n onderscheidingsvermogen heeft, maar het gaat even om het simpele voorbeeld. Het streven naar vrijheid of “bevrijding van” geldt eigenlijk slechts voor zij die het gevoel hebben opgesloten te zitten. Wanneer je eenmaal vrij bent, denk je nooit aan het vastzitten en het turen naar de blinde muren van je cel. Zo liggen de kaarten blijkbaar. Dus in hoeverre iemand het gevoel heeft vast te zitten, beperkt te worden in de persoonlijke bewegingsvrijheid (op welke manier dan ook) zal dit zijn streven voeden om “vrij” te worden “van”.

Wanneer je denkt vast te zitten, word je een zoekende. Waar is de deur en hoe kom ik aan de sleutel? En wie zoekt, zal altijd iets vinden, wat dan ook. Als hetgeen je vindt je tevreden kan stellen, dan houdt het zoeken op. Maar is de conclusie dan uiteindelijk getrokken en kun je vervolgens op je lauweren gaan rusten? Ik denk dat er altijd een “verder” is, dat we nooit aan het einde zullen komen van wat we immers het “oneindige” noemen. Want het is onmogelijk om het einde van de regenboog te bereiken. Wie bereikt, komt aan, en gaat zich vestigen. En wie zich vestigt, of dat nu een maatschappij is of een reeks denkbeelden, raakt langzaam maar zeker georganiseerd. We weten vanuit de historie dat organisatie conformisme met zich meebrengt. De enige uitweg of “bevrijding van” ligt denk ik in het individu, dat zich innerlijk losmaakt uit de culturele en conformistische banden. Niet dat je dan een revolutionair wordt, die zich tegen de maatschappij keert. Nee. Dat is mijns inziens eerder een reactionair. Je kunt gewoon in de wereld blijven leven, en je rol spelen. Alleen ben jij stiekem de acteur en niet (meer) vereenzelvigd met die rol en besef je dat het leven één groot toneelspel is, een drama wel te verstaan. Dat is wat ze denk ik bedoelen met: ”Je leeft in de wereld, maar je bent niet van deze wereld.”

“Dit zogenaamde universum lijkt op een goochelvoorstelling, op een circusvoorstelling. Om gelukkig te zijn, zie het aldus.”

Vigyana Bhairava Tantra, soetra 58.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: chan op 07-08-2011 08:16
Het is mijn ervaring dat , hoe meer inzicht ik heb, hoe vrijer ik ben.
Doordat ik inzicht heb gekregen in dat wat we ego noemen, mijn ego, ben ik vrijer geworden.
Ik vergelijk het wel eens met schilderen.
Als ik een mooi schilderij wil maken en ik loop naar de winkel voor de nodige spullen daartoe dan begint het probleem al.
Wat moet ik kopen? Ik weet er niets van af, weet alleen dat ik een mooi schilderij wil maken.
Gelukkig staat daar een aardige verkoopster, (echt waar) die er heel veel van af weet en mij adviseert.
Ik stel vragen en luister naar haar voorstellen en argumenten omdat ik dat wil begrijpen.
Zonder het te begrijpen kom ik nog nergens.
Dan ga ik weer naar huis, zet mijn nieuwe ezel op en plaats het doek. Ik heb - materieel-  alles wat ik nodig heb.
Ik begin te schilderen en moet ontdekken dat het niets wordt.
Vervolgens kies ik uit alle informatie mogelijkheden, boeken, DVD's, lessen bij iemand die erg goed kan schilderen dat wat bij mij past.
Maar ook met alle informatie die ik nu op doe lukt het me nog niet, maar het gaat wel steeds beter.
Ik merk dat door oefenen mijn vaardigheden toenemen.
Na veel studie, veel materiaal, doeken, verf en penselen, maar vooral na veel oefenen kan ik na jaren eindelijk zo goed schilderen dat ik alles kan schilderen wat ik wil schilderen.
Vergeleken met het begin, toen ik nog slechts een voornemen had, b e n   i k  n u  v r i j   om te schilderen wat ik maar wil.
 
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 29-08-2012 21:50
De grote vraag is hoe men zich kan “bevrijden” van iets wat geen werkelijkheidswaarde heeft, iets wat slechts een idee is, een zelf gevormd plan, een conceptueel ego. Hoe kun je iets “laten vallen” wat niet bestaat? Nu kan men hier tegenin brengen dat als “ik” hier dit allemaal neerschrijf, dat slechts een voortbrengsel kan zijn van mijn klaarblijkelijke zelfgevoel. Maar is dat wel zo? En zo ja, van waaruit schrijf ik deze woorden dan? Is dat misschien hetgeen we in ons hoekje bijeen hebben gebracht, ons persoonlijke hoekje van voor- en afkeur, in onze zelfontworpen gevangenis? Ik citeer:

“Een vorm is slechts een weergave. Je ziet duizend vormen per dag met verschillende namen en verschillende functies en je denkt er niet aan dat ze allemaal hetzelfde zijn. Je kent aan elk waarde toe, gebaseerd op de bruikbaarheid, de aangename verschijning, de populariteit of de reputatie ervan. Elk van die dingen zie je in relatie tot jezelf, en zo zie je de vorm zelfs niet eens zoals die is, maar alleen in de functie van wat die vorm voor jou kan doen. Je plaatst de vorm in de gevangenis van jouw betekenis en dan nog is jouw betekenis meer waar dan de vorm ervan. Je geeft betekenis aan alles en daarmee bevolk jij je wereld met engelen en demonen, met een status die wordt bepaald door de vraag wie jou zou helpen en wie je zou dwarsbomen. Zo bepaal je wie je vrienden zijn en wie je vijanden en zo heb je vrienden die vijanden worden en vijanden die vrienden worden. Hoewel een potlood naar jouw oordeel in essentie een potlood kan blijven, in elk geval zolang hij alle eigenschappen heeft waarvan jij hebt bepaald dat een potlood ze moet hebben, zijn er maar weinig mensen die de eigenschappen kunnen tonen waarvan jij van tevoren hebt bepaald dat ze die altijd en overal dienen te hebben. En zo gebeurt het dat de een je teleurstelt en de ander je boeit, de een voor je opkomt en de ander je kleineert. In alle scenario’s blijf jij de maker van je wereld en bepaal jij voor die wereld oorzaak en gevolg. Als dat zo is, hoe kan de wereld dan iets anders zijn dan symbolisch, waarbij de betekenis van ieder symbool door jou en voor jou is gekozen? Niets is wat het is, maar alleen wat het is voor jou.

In deze absolute verwarring wordt een eenvoudige verklaring naar voren gebracht: Liefde is. Hoe zou liefde, nooit aan verandering onderhevig en alleen symbool voor zichzelf, er niet in kunnen slagen alles te zijn of alle betekenis te bevatten? Geen enkele vorm kan haar omvatten, want zij omvat alle vorm. Liefde is het licht waarin vorm verdwijnt en alles wat is, gezien wordt zoals het is.”

(citaat uit: Mari Perron en Dan Odegard: “Een Cursus in Liefde”, Uitgeverij Gaia Eemnes 2004, blz. 50-51)

Wijsheid toegewenst,

Basho :)
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: draak op 31-08-2012 09:17
Ik sta nog maar helemaal aan het begin van het pad. Maar juist het bevrijden van ego in deze maatschappij houdt me op dit moment tegen om verder het pad op te gaan.

Hoe meer ik las over boeddhisme, hoe meer ik me aangetrokken voelde. Heel veel zaken passen mij mijn karakter. Ik probeer bescheiden te zijn en niet op de voorgrond te treden. Anderen voor te laten gaan. Zo ben ik opgevoed. De verwarring ontstond toen iemand me vertelde dat het juist mijn ego is die dit doet. Door me zo op te stellen hoop ik waardering van anderen te krijgen. Ik heb daarover nagedacht en ik denk dat hij gelijk had.

Maar hoe stel ik me dan op. Ik merk ook dat bescheidenheid me in de weg zit. Je wordt niet gehoord en mensen om me heen vinden me soms passief. Ik stel te weinig doelen en kom niet echt verder in mijn leven. Soms heb ik het gevoel dat er over me heen gelopen wordt. Ook dat is mijn ego, ik weet het.

Maar mijn belangrijkste vraag is eigenlijk wel: als ik leer om mijn ego los te laten, functioneer ik dan nog wel volwaardig in deze maatschappij? Draagt dat wel bij aan mijn geluk?
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 31-08-2012 10:37
Je ego loslaten(...wie/wat laat het ego los...),wil naar mijn idee zoveel zeggen als dat je
je niet langer laat bepalen door de kramp van het kortzichtige eigen belang,
dat totaal voorbij gaat aan het belang van anderen.
Dit soort egoisme is schadelijk voor het welzijn van anderen.
Het houdt daar geen of onvoldoende rekening mee.

Je ego loslaten is niet hetzelfde als het ontkennen van je bestaan of je persoonlijkheid.

Wanneer je je eigenbelang in verband brengt met dat van anderen,worden de effecten anders.
En omdat de kramp eruit is funktioneer je juist beter in de maatschappij,ben je gelukkiger en anderen plukken daar ook de vruchten van in hun omgang met jou.

Voorbeeld: Je staat 's-morgens op met de gedachte :''nou daar gaan we weer. Toujour la meme
chose. Ik ga ze vandaag weer eens verdienen en iedereen die me in de weg loopt zal er van lusten.''
Nou,kun je raden hoe deze houding van invloed is op je funktioneren,je contacten en je geluksbeleving.

Maar je kunt ook op staan en de gedachte opwekken dat je er vandaag op gaat letten rekening te houden met anderen.
Op die manier creeer je heel andere effecten.

Nu kun je zeggen dat dat toch ook allemaal egoisme is.
Maar dan vind ik het egoisme waarin de ander nadrukkelijk gekend en gewogen wordt te prefereren boven een egoisme dat alles naar zijn eigen hand wil zetten.
Dat maakt de wereld een stuk leefbaarder voor iedereen.

Bescheidenheid is een schone deugd, maar het vergt moed en kracht.
Zomaar bescheiden zijn omdat dat het gemakkelijkst uitkomt omdat je dat het gemakkelijkst afgaat,zodat je niet assertief hoeft te zijn, is geen bescheidenheid,maar luiheid of angst.

Boeddhistische bescheidenheid komt voort uit het inzicht in de vergankelijkheid en verbondenheid van alles.  Uit het zien hoe oorzaak en gevolg werken.
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: draak op 31-08-2012 10:57
Prachtig omschreven lord Rainbow. Dit helpt me zeker een stap verder, waarvoor dank.

Met 'Je ego loslaten is niet hetzelfde als het ontkennen van je bestaan of je persoonlijkheid.' sla je precies de spijker op zijn kop. Dit is waar ik tegenaanloop en waar ik nu ook het verschil begin te beseffen.

Als ik je mooie epistel heel erg plat sla, en ik hoop dat je me dat vergeeft, komt het neer op een oude volkswijsheid: je kunt alleen goed voor andere zorgen als je ook goed voor je zelf zorgt.

Ook het stuk over bescheidenheid als uiting van luiheid en angst spreekt me aan. Confronterend, maar ik denk dat dit soms het geval is. Gelukkig zijn er ook genoeg momenten waarin ik er beuwst voor kies om bescheiden te zijn, omdat dit het geluk van een ander bespoedigt.

Toch zal het veel oefenen zijn. Hoe laat ik mijn ego los zonder mijn persoonlijkheid te verliezen ?

Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: JG888 op 31-08-2012 14:32
Er is geen MIJN persoonlijkheid. Je gedrag, denken, bewustzijnstoestanden, reacties etc veranderen voortdurend. Er zijn alleen veel momenten die na elkaar komen en zorgt voor oorzaak en gevolg.
Als je een gelukkige/tevreden bewustzijnstoestand hebt dan gedraag en reageer je heel anders dan wanneer je een boze/ontevreden bewustzijnstoestand hebt. In het boeddhisme ligt essentie in de dingen zien zoals ze zijn en te zien dat het een onpersoonlijk proces is. Om dit goed te kunnen zien moet je in het heden leven en opmerkzaam zijn, om dit te bereiken is meditatie een hulpmiddel.
Er is alleen een lichaam-geest (nama-rupa) systeem dat door middel van zijn omgeving en DNA is geconditioneerd om sommige objecten prettig te vinden en ernaar te verlangen, sommige objecten onprettig te vinden en deze af te stoten. Door meditatie leer je dit proces objectief beschouwen en zie je dat dit gebeurd en dat het een onpersoonlijk proces is. Jij hebt zelf het concept 'IK' bedacht maar als je nou echt gaat kijken, waar zit dat ik? Dan kan je het niet vinden.
Hier gaan de drie universele waarheden over: de veranderlijkheid, onvoldaanheid/lijden, geen controle/ geen-zelf.
Intellectueel weten we ze wel, andere beter dan andere maar met goed nadenken en kijken weten we het wel. Maar diep in ons hart hebben we het nog niet geinternaliseerd.
Dit gebeurt ook niet door er nog meer over na te denken. Je moet het daadwerkelijk ervaren en keer op keer. Dit gebeurd tijdens de meditatie en door opmerkzaam te zijn in het heden. Je ervaart dat alles veranderd, dat als je ergens naar verlangt dat het doordat het veranderd weer weggaat en dus zorgt voor lijden. En dat je er geen controle over hebt. Want als jou lichaam echt van jou was dan zou je ervoor kunnen zorgen dat je niet ouder wordt, of dat je niet ziek wordt of dat je niet dood gaat.

Ik hoop dat dit je een beetje heeft geholpen.

Veel metta!

JG888
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: marcel op 31-08-2012 15:06
Er is geen persoon of persoonlijkheid in onveranderlijke zin.
Maar er is natuurlijk wel een persoon die karmisch aktief is,
bijvoorbeeld op dit forum.

''Persoon'' is een benoeming op de basis van benoeming.
De basis van benoeming in geval van 'persoon' zijn de aggregaten.

Aan deze kant van het forum zit een combinatie van geestelijke en lichamelijke processen dit te typen. Deze,voortdurende verandering heeft het etiket 'lord rainbow'.

Door het geven van een naam lijkt er iets te bestaan wat er niet is.
De naam gaat een eigen leven leiden.
Maar dat wat er wel is,wordt daarmee niet ongedaan gemaakt...
Titel: Re:Bevrijding van Ego
Bericht door: teksten.BA op 31-08-2012 20:27
Dit is een moeilijk onderwerp. Het ‘ik’ ter discussie stellen is hachelijk en kan veel stof doen oplaaien of zelfs tot min of meer ernstige onderlinge conflicten leiden, zowel binnen als buiten dit forum. Het is natuurlijk maar al te gemakkelijk om te beweren dat men geen “ik” of ego zou bezitten, dat het een illusie is en ga zo maar door. Maar dat is slechts een theoretische bewering, al dan niet uit een spiritueel boekje gedistilleerd, en zeer zeker niet voldoende. Waarom niet? Omdat theoretische kennis vaak ontoereikend is, en des te ontoereikender wordt naarmate we dichter komen bij wat “ik” denk te zijn. Hoe ik mezelf wil definiëren. Zodra kennis echter gaat over objecten: over wiskunde, over exactheid en proefondervindelijke herhaalbaarheid in bijvoorbeeld de hedendaagse wetenschappen, des te minder gaat het over “mij”, en ben ik als subject niet in het geding. En hoef ik niet het gevoel te krijgen dat mijn ego ter discussie staat. Wie het gevoel heeft ter discussie te staan, zal over het algemeen de neiging hebben om te gaan strijden om zichzelf als subject te rechtvaardigen. Wat de objectiverende wetenschap doet is daarentegen wat anders: het wil zoveel mogelijk het ego uitschakelen als subjectieve (be)oordelaar in het wetenschappelijke proces. Dat het zeer de vraag is of je de observator als subject zomaar buiten beschouwing wilt laten, is natuurlijk een heel andere vraag.

G.I. Gurdjieff zei dat de mens een machine is. Hij leefde in het begin van de 20ste eeuw, dus hij heeft de opkomst computer niet meegemaakt. Anders zou hij ongetwijfeld de mens hebben vergeleken met een computer. Hoe meer de mens samenvalt c.q. geïdentificeerd is met het robot-zijn, des te minder hij of zij volgens Gurdjieff echt vrij is. Eigenlijk beweerde hij dat niemand iets doet, dat “alles gebeurt”. Waarom? Ik denk omdat mensen de neiging hebben om niet of niet in voldoende mate in te zien hoe de eigen geest werkt, hoe het eigen gedrag zich herhaalt, hoe we afhankelijk zijn van onze persoonlijke associaties die onafgebroken worden opgeroepen in onszelf als gevolg van de omstandigheden waarin we verkeren of geraken. Over het algemeen reageren we op een machinale wijze, exact zoals we dat geleerd hebben, zoals we ooit reageerden in het verleden onder invloed van omstandigheden die lijken op de omstandigheden waarin we nu verzeild zijn geraakt. Maar dit betekent als het ware dat we ons gedrag herhalen zonder dat we er zelf erg in hebben, een gedrag wat in ons verankerd zit, omdat we ons er onvoldoende rekenschap van geven hoezeer we reageren als een machine danwel als een geprogrammeerde computer. Dit noemen we met een duur woord “geconditioneerdheid”. Deze geconditioneerdheid gaat zo ver, dat we denken dat we vanuit “onszelf” reageren op bepaalde situaties, maar in feite worden geregeerd worden door onze neiging tot het herhalen van ons gedrag als gevolg van diverse situaties. Des te meer we door de omstandigheden onder druk worden gezet, des te minder we “vrij” zijn om keuzen te maken of alternatief gedrag kunnen vertonen, omdat we onszelf eigenlijk nooit herinneren, in voldoende mate kunnen terugtreden in onszelf om te kunnen waarnemen hoe we onszelf hopeloos dreigen te herhalen, op vastgestelde wijze reageren, en op die wijze onszelf klem zetten. Dat komt omdat we subjecten zijn en volledig geïdentificeerd zijn met wat we allemaal tegen onszelf zeggen en welke associaties we hebben bij bepaalde woorden, daden en situaties.

Zoals Lord Rainbow ook al stelt: het woord “bescheidenheid” kan op diverse wijzen worden uitgelegd, het kan iemands luiheid onderschijven, of iemands verlegenheid, iemands angst, of wat dan ook. Daarmee kan men tegen zichzelf blijven beweren dat men immers “bescheiden” is en bescheidenheid wordt in maatschappelijk opzicht vaak positief geëtiketteerd. Wie zich bescheiden opstelt, komt fatsoenlijk over en beheerst. Maar daarmee kan men zichzelf een rad voor ogen draaien, omdat men feitelijk uit angst reageert of uit ander gedrag, maar dit voor zichzelf niet inziet of toe wil geven. En waarmee men zichzelf in de zich herhalende situatie houdt zoals die is. En op die wijze blijft men platgetreden paden volgen, de platgetreden paden van het telkens op dezelfde wijze reageren op bepaalde situaties waar men tegenop ziet, waarmee men geen raad weet, en/of men niet weet hoe anders te kunnen reageren. In dat opzicht zegt men tegen zichzelf dat men immers “bescheiden” is, maar in werkelijkheid is dat een vorm van valse bescheidenheid, omdat er geen sprake is van een vrije keuze om bepaald alternatief gedrag te tonen. Men wordt als het ware geregeerd door de robot in zichzelf en is geen meester over de situatie. Het is echter niet zo dat dit robotgedrag altijd negatief is, vandaar dat het zo lastig is om te herkennen waar je wordt geregeerd door het eigen ‘starre’ robotisme en waar de interne robot juist goed van pas komt. Ik citeer in dit kader Colin Wilson:

“Men kan Gurdjieff’s zienswijze begrijpelijker maken als we in plaats van over een ‘machine’ te spreken, de term ‘robot’ gebruiken. Ik heb in mijn onderbewustzijn een robot, die dingen voor me doet. Als ik leer typen of autorijden of een vreemde taal spreken, moet ik het moeizaam en bewust doen, stap voor stap. Al gauw neemt mijn robot-dienaar het van me over en typt of rijdt veel sneller en efficiënter dan ‘ik’ dat kan. Deze robot is van onschatbaar belang. Toen ik klein was, was hij minder efficiënt en daarom was ik onhandig en kostte alles me veel meer inspanning. Nu neemt mijn robot mij de meeste levensarbeid uit handen.
Er is één probleem. Hij doet niet alleen de dingen die ik wil dat hij doet – zoals typen en Frans spreken. Hij doet ook dingen die ik niet wil dat hij doet. Ik houd van muziek en gedichten, maar als ik een dozijn malen naar een symfonie luister of een gedicht lees, verliezen ze de helft van hun uitwerking, omdat de robot luistert in plaats van ikzelf. Als ik verstrooid ben, eet hij het eten voor mij op. Hij kan zelfs met mijn vrouw naar bed gaan. Ik mis heel wat interessante en nieuwe ervaringen, omdat ik te afhankelijk van de robot geworden ben.
Duidelijk heeft Gurdjieff het over de robot en onze verslaving aan hem. Ik kan de robot buiten werking stellen om zodoende de ‘nieuwheid’ van dingen te ervaren. Een paar glazen wijn doen de robot verslappen. Psychedelische drugs als LSD of mescaline verlammen de robot volledig en het resultaat is dat de gebruiker geconfronteerd wordt met een gloed van werkelijkheid die hem verblindt; een bloem of een boom kan zo werkelijk lijken dat ze de aandacht vasthouden door hun volheid van betekenis.
De moeilijkheid is, dat dergelijke drugs de robot geheel buiten bedrijf stellen. En dit is niet het vereiste. Want we hebben de robot in de eerste plaats ontwikkeld omdat we meer vrijheid wensten. Het is niet verstandig hem te verlammen. In opwellingen van echte vrijheid lijken de echte ik en de robot in feite tot een volmaakte samenwerking te komen.
William James merkte op, dat een voetballer jarenlang uitstekend kan spelen, maar dat hij op een dag een barrière doorbreekt waarbij hij plotseling geen stap verkeerd meer kan zetten: het spel schijnt hem te bespelen. Of een musicus kan plotseling merken dat hij zijn instrument met een merkwaardige perfectie en een graad van beheersing bespeelt, als hem nooit tevoren gelukt is.”

(citaat uit: Colin Wilson: “Het ontwaakte bewustzijn, de filosofie van Gurdjieff”, De Driehoek Amsterdam 1980,  blz. 44-45)

Gurdjieff was geen Boeddhist maar een Soefi, maar zijn leer heeft grote overeenkomsten die we ook in het Boeddhisme terugvinden. Alles draait er in het Boeddhisme om, de illusie van het ego te doorzien en volledige vrijheid van het lijden te bewerkstelligen. Dat betekent dat de werkingen van de eigen geest via waakzaamheid moeten worden beschouwd, en dat we zelf leren en kunnen leren inzien, wat we eigenlijk allemaal tegen onszelf zeggen, hoe we onszelf ervan overtuigen dat we “vrij zijn”, “keus hebben” en “goed bezig” zijn op de manier waarop we voortleven. Maar zijn we eigenlijk werkelijk vrij, of volgen we te veel de werking van onze ‘machine’, onze ‘robot’ of ‘computer’ via de condities die er aan gegeven zijn door onze levensgang? Condities die door ‘toevallige situaties’ zijn gevormd, door opvoeding, scholing, enzovoort. Onze persoonlijke reacties op diverse situaties ontstaan vaak onbewust, omdat we niet inzien dat we oude patronen aan het herhalen zijn. Dat kunnen we geen daadwerkelijke vrijheid noemen. Het is een moeilijk pad, vol kronkelingen, en je komt distels tegen en andere gevaren die je kunnen verwonden of doen lijden. Dus is de gemakkelijkste weg terugrennen naar het oude en vertrouwde. Maar dat betekent geen vrijheid en wanneer je eenmaal één keer hebt geproefd van iets van de echte vrijheid in jezelf, is er eigenlijk geen weg meer terug. Altijd zal er namelijk iets blijven knagen…

Met vriendelijke groet,

Basho :)