Recente berichten

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
Algemeen / Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Laatste bericht door gouden middenweg & de wilde natuur Gepost op Gisteren om 23:18 »

Het wil er bij mij niet goed in dat de Boeddha zoveel levens heeft geleefd, zolang heeft gezocht, zo heeft geploeterd ook, om uiteindelijk met een leer te komen die aangeeft dat er met lichaam en geest nooit een einde kan komen aan lijden, en je dus hard moet streven naar de totale beeindiging van lichaam en geest.  Ipv als een lichtbrenger in het leven, komt dat op mij eerder duister over. Het kan toch niet zo zijn dat je enige boodschap eigenlijk is dat er geen andere uitweg is uit lijden, dan voor eeuwig opgaan in het absolute, het ongeborene, en nooit meer geboren te worden? Ik kan eigenlijk niet goed geloven dat dit nou werkelijk bedoeld wordt.
Ik kan alleen herhalen zoals ik het zie en begrijp.

Je leeft enkel nu, altijd en alleen nu, en het is steeds nu.
Wat er zich bewust is in dat nu, dat ben jij, steeds jij, en enkel jij.
Die jij in dat nu, dat kan in onwetende toestand zijn of dat kan in "ontwaakte" toestand zijn.
In alle gevallen is dat verschijnen van jij in nu van tijdelijke aard. Het is komen en gaan. Onder invloed van bepaalde wetmatigheden verschijn jij in dat nu, wat jij ervaart als jou leven, en onder invloed van bepaalde wetmatigheden verdwijn jij uit dat nu.

Jou leven veroorzaakt een keten van gevolgen. Eén van de gevolgen kan zijn dat jou leven een wederverschijnen van jij in dat nu veroorzaakt in een toestand van onwetendheid.
Maar, als je ontwaakt bent, dan veroorzaak je geen wederverschijnen meer van jij in dat nu in een toestand van onwetendheid. Maar draagt het bij tot het ontwaken van jij in dat nu die nog gevangen zit in onwetendheid.
Waar ga jij naartoe als je sterft als ontwaakt mens ? Dit is eigenlijk geen relevante vraag. Want overal waar jij in dat nu ontwaakt, daar ben jij terug in dat nu in ontwaakte toestand.


2
Het gewone leven / Re: Vragen bij gehechtheid aan wereldse zaken.
« Laatste bericht door marcel Gepost op Gisteren om 23:05 »
dag Hawarden,

Je bent gezond, gelukkig,
waardeert het leven
en je voelt je verbonden
Dat ziet er goed uit.
Zo kijk ik er naar.

Ik zou gewoon op deze voet doorgaan.
En zou me verder geen nodeloze zorgen op de nek halen.
Das toch helemaal niet nodig...

3
Het gewone leven / Vragen bij gehechtheid aan wereldse zaken.
« Laatste bericht door Hawarden Gepost op Gisteren om 22:46 »
Ik ben gezond, gelukkig en voel me erg gehecht aan de materiële dingen van het leven hier op aarde.
Natuurlijk heb ik het als spirituele mens niet over de economische waarde.
Vorig jaar kocht ik een Drentse kast.
Ze is vervaardigd rond 1700.
Omdat het zware volle eikenhouten panelen zijn, denk ik dat ze daarvoor bomen gebruikten die toch minstens 100 jaar oud waren, mogelijk 200 jaar.
Dus heb ik nu een prachtig meubel in de leefruimte staan waarvan het hout misschien wel vijf eeuwen geleden leefde.
Die gedachte laat mij niet koud.
Soms groet ik even mijn kast 's ochtends bij het opstaan.
Nu en dan geef ik haar zelfs een zachte aanraking in het voorbijgaan.
Wat voor leven er ook in die kast zit, ik heb er respect voor en voel me ermee geconnecteerd.
Ook mijn kamerplanten geef ik soms een vriendelijke aanraking.
Ik denk dat het hen geruststelt, en hen veilig doet voelen in mijn omgeving.
Baat het niet, dan schaadt het alleszins niet.
's ochtends als het mooi weer is, doe ik een kleine wandeling in de tuin.
Ik zie met ongeduld maar grote tevredenheid elke dag de zonnebloemen verder ontkiemen en groeien.
Ik zie ook de ouder en kaler wordende lavendelborder die vroeg of laat vervangen zal moeten worden.
En de hagen die helaas aangetast worden en afsterven door insecten.
Het maakt me niet opstandig. Aanvaarding ervaar ik als een kracht die me rust brengt.
Mijn tuin is mijn paradijsje.
Ik ben dankbaar om de zon die 's ochtends op het terras schijnt, en al dat leven hier mogelijk maakt.
Met dit alles (en nog veel meer) bedoel ik dat ik me zeer gehecht voel aan mijn lichaam en alles wat het rondom zich fysiek ervaart.
Ik hou ook van eten, en probeer met mate en gezond te eten.
Wat niet steeds lukt. Soms kan ik niet aan een vreetbui weerstaan, goed wetende dat ik mijn lichaam daarmee geen dienst bewijs.
Ik kan ook nog erg verlangen naar en genieten van seks met een ander mens.
Het fysieke genot lijkt als een soort drug te werken, maar ook voel ik daarbij een verbinding van ziel tot ziel.

Mijn vragen en twijfels, waarover ik graag jullie visie verneem:

Sta ik op een overgang naar onthechting van het materiële leven?
Wat betekent dit alles voor het verheffen van mijn ziel naar een hoger niveau?
Enerzijds wil ik deze aarde niet verlaten, ik geniet ervan en hou me eraan vast.
Ik zou hier nog honderd jaren of langer willen leven.
Misschien zal ik dan ooit wel een afscheid kunnen nemen.
Uiteraard kunnen die 100 jaren fysiologisch niet.
Betekent het dan dat ik nogmaals zal moeten reïncarneren?
Dat idee spreekt me ook niet echt aan.
Ik heb namelijk geestelijk geen makkelijk leven achter de rug, met behoorlijk wat psychisch lijden.
Het heeft me bijna zestig jaren tijd (en heel wat psychotherapie) gekost om tot de toestand van geluk te komen waarin ik me nu bevind.

Hoe kan ik ertegen aan kijken, of wat kan ik doen om mezelf geestelijk op een hoger niveau te tillen?
Ik wil van het lijden verlost worden, en heb dus schrik om hier nogmaals te reïncarneren.
Maar ik wil hier nog niet weg.
4
Denk je het of weet je het... / Re: Begrip en wijsheid
« Laatste bericht door Siebe Gepost op Gisteren om 21:11 »
De teksten benadrukken de vriendschap met een edele vriend, dus iemand die bekend is met het boven-wereldlijke pad en je daarin kan introduceren. Er zijn in de sutta's zeker verslagen dat mensen door luisteren naar de Boeddha (of anderen edelen) tot inzicht kwamen en het dhamma-oog opende. Het is zelfs zo dat het omgaan met en bezoeken van edelen en het luisteren naar hen woorden, ook als een voorwaarde wordt gezien voor stroom-intrede. 

-Welke vier factoren leiden naar stroom-intrede? Omgaan met superieure mensen (dit zijn edelen), de ware Dhamma horen, zorgvuldige aandacht, oefenen overeenkomstig de Dhamma (SN55.50, DN33§1.11(13)).

Lal benadrukt dat het bij superieure mensen gaat om mensen wiens dhamma-oog al geopend is. Andere mensen kunnen wel les geven maar hun lessen missen de kracht om echt veel effect te sorteren. Kennelijk komt er iets mee van de edelen in hun onderricht, misschien een helderheid/klaarheid, die ook andermans ogen kan openen. Gewone leraren missen deze kracht nog.
Lal benadrukt ook erg dat het gaat om het horen van de ware Dhamma, en er is ook onware Dhamma, volgens hem, en trouwens ook volgens de teksten.

Als het om het edele achtvoudige pad gaat, behoren de eerste twee factoren tot de wijsheidspoot van het Pad: juiste visie (ook wel vertaald als juist begrip) en juiste intentie.

Juiste visie (wereldlijk) kun je niet echt goed zelf ontwikkelen, denk ik, want wie heeft nou spontaan bijvoorbeeld de visie van wedergeboorte en al die bestaansvormen of van een gandhabba in paralowa? De wereld is veel uitgebreider dan wij denken en waarnemen, en er wordt gezegd dat alleen een Boeddha kan die veel wijdere wereld onthullen en openbaart dat aan wezens. Veel teksten geven dat aan...de Boeddha openbaart een wereld met zijn deva's, Brahma's, mara's, etc.

Juiste intentie ligt ook erg lastig denk ik. Kijk maar naar onze discussie over geweld of vijandigheid of boosheid. Wie verdedigt niet het belang daarvan? Allemaal zijn we geneigd wel degelijk geweld, vijandigheid, boosheid, agressie etc. goed te praten. Als iemand onze belangen bedreigd, dan...dan mogen we best even vergeten wat de Boeddha onderwees. Dat de Boeddha onderwijst dat we afstand dienen te doen van meedogenloze neigingen, vijandige neigingen, boosaardige gedachten, wellustige gedachte, is dat nou iets wat een mens zonder luisteren vanzelf wel uitzichzelf zou doen? Eenn Boeddha ziet de nadelen er van. Wij niet. Hooguit de nadelen in dit leven maar niet de nadelen die deze onheilzame intenties hebben na de dood voor degene die ze had.

Ook de wijsheid die bij inzicht-meditatie speelt "dit is niet van-mij, dit ben ik niet, dit is niet mijn zelf" komt denk ik ook niet zo makkelijk spontaan in iemand op.
Misschien kan iemand zich niet identificeren met het lichaam, maar dan wel weer met geestelijke aspecten zoals gevoelens, herinneringen, voorstellingen, andere mentale formaties en bewustzijn, vinnana, het hele cognitieve proces. Maar de Boeddha leert juist noch met lichaam noch met geest te identificeren en deze ook niet te zien als je bezit, als iets wat je hebt. Wie komt hier op?
5
Denk je het of weet je het... / Re: Begrip en wijsheid
« Laatste bericht door Ujukarin Gepost op Gisteren om 20:33 »
Hoi BB,

Deels. Wijsheid zit zowel in Hoofd als in Hart, en dus is er beduidend meer nodig dan luisteren en lezen. Ervaren in diepste zin nameiijk.
Bijvoorbeeld door dialoog met spirituele vrienden/innen en lerarenressen, rituelen, mediteren, reflecteren en noem maar op.

With folded palms,

<Ujukarin>

6
Denk je het of weet je het... / Re: Begrip en wijsheid
« Laatste bericht door marcel Gepost op Gisteren om 20:32 »
Ik zie het zo dat de eerste stap van wijheid
begint met het gebruiken van je gezond verstand

dat verstand gebruik je
om  begrip te verkrijgen
via luisteren en lezen
en wat mij betreft is dat niet alleen luisteren naar-  en lezen van anderen,
maar gaat dat gepaard aan het beluisteren en lezen van je eigen leven,
het leven van anderen en wat je ziet van het leven in het algemeen

als je daar dan op een gegeven moment
iets van snapt, inziet,aha,dat het doordringt, je beseft het,je weet het,
dan is dat een stukje wijsheid dat verworven, ontwikkelt is
 
7
Denk je het of weet je het... / Begrip en wijsheid
« Laatste bericht door Bodhiboom Gepost op Gisteren om 19:49 »
Beste allen,

Ik zat mij af te vragen, wat is de relatie tussen begrip en wijsheid? Wijsheid is een van de belangrijke dingen op het pad, maar is het mogelijk om hem te vergaren door middel van luisteren en lezen? Is het mogelijk om via begrip van andermans woorden bij wijsheid te komen?

Een interessante vraag, niet?

Met klaarheldere groet,
Bodhiboom
8
Algemeen / Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Laatste bericht door Bodhiboom Gepost op Gisteren om 17:02 »
Ramses Shaffy — Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
https://youtu.be/HThgAQksAjI
9
Algemeen / Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Laatste bericht door Bodhiboom Gepost op Gisteren om 16:59 »
Het wil er bij mij niet goed in dat de Boeddha zoveel levens heeft geleefd, zolang heeft gezocht, zo heeft geploeterd ook, om uiteindelijk met een leer te komen die aangeeft dat er met lichaam en geest nooit een einde kan komen aan lijden, en je dus hard moet streven naar de totale beeindiging van lichaam en geest.  Ipv als een lichtbrenger in het leven, komt dat op mij eerder duister over. Het kan toch niet zo zijn dat je enige boodschap eigenlijk is dat er geen andere uitweg is uit lijden, dan voor eeuwig opgaan in het absolute, het ongeborene, en nooit meer geboren te worden? Ik kan eigenlijk niet goed geloven dat dit nou werkelijk bedoeld wordt.

Ben ik wel met je eens. Maar als je begrijpt dat alles tijdelijk is, en dat terwijl sommige momenten lijden zijn, dat er andere momenten zijn die plezier vertegenwoordigen? Dat je een mengeling krijgt van het een en het ander, en dat als je door gaat met het leven dat je van de goede momenten moet genieten, en de slechte momenten moet verdragen?

Er zijn best wel mooie dingen in het boeddhisme, zoals het langzaam duidelijk worden dat het allemaal symptomen van de geest zijn. Dat alles alleen plezierig of onplezierig lijkt door de werking van de geest. Dat is ook een bevrijdend inzicht, dat als je er vanuit het standpunt van de natuur naar kijkt, dat al die dingen waar wij ons zo druk over maken niet echt plezierig of onplezierig genoemd kunnen worden.

Ik kwam ook een video tegen van B. Allan Wallace die zei dat de Dharma een zoektocht naar bliss was. Niet helemaal correct want het is een zoektocht naar het einde van lijden, maar toch demonstratief van de positie van sommige boeddhistische leraars die een positieve kant willen laten zien.
10
Algemeen / Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Laatste bericht door Siebe Gepost op Gisteren om 12:21 »

 Als ik naar de beschrijvingen kijk van wat er gebeurt als je een arahant word dan klinkt dat grotendeels niet positief. Bevrijd ja leuk, uitdoven wat minder.



Wanneer men het wil beoordelen moet men het wel in de juiste context zien.
Voor te beginnen moet je al je ware aard ingezien hebben.

Wat bedoel je hier mee?

Als je je ware aard nog niet hebt ingezien, moet je je ook niet teveel bezighouden met concepten zoals uitdoven als het je in de war brengt. De bedoeling van spiritualiteit is toch juist om je te inspireren, maar het is gewoonweg onmogelijk dat alle teksten of concepten je op dezelfde wijze kunnen inspireren.
Of je nu je ware aard hebt ingezien hebt of niet, de middenweg volgen is altijd juist. tegelijkertijd menselijk, in overeenstemming met je menselijke aard en tegelijkertijd realistisch, binnen jou mogelijkheden vallend.

Er is een verschil tussen " achter genot aanlopen" en "genieten".
Maar ik denk dat iedereen voor zichzelf ook moet erkennen dat we er ook  achter aan kunnen  lopen, en daar kunnen we mee beginnen om ons van te onthechten. Ik denk niet dat het nuttig is om te denken dat we onze blinde wilde natuur de baas zijn. Die natuur heeft andere doelstellingen.

Helemaal mee eens.

En als we binnen de middenweg blijven, dan blijkt dat onthechten voor een mens enkel met vallen en opstaan kan. Van sommige zaken kunnen we ons makkelijk onthechten, en van andere zaken blijft het een leven lang een gevecht. Maar integreren we de beoefening in voldoende mate in ons leven, dan hebben we de negatieve lijdensspiraal doorbroken. We zijn er nog lang niet, maar we zijn wel op weg. De ommekeer is bezig.

Mooi.

Ik denk ook dat heel veel afhangt van hoe de zaken worden vertaald en begrepen. Neem het effect van vipassana. Dat wordt in de sutta's beschreven als het afzwakken en verdwijnen van hartstocht of passie. Dat klinkt heel veel mensen al niet zo positief in de oren, want wij zien passie als iets positiefs. Als je passie hebt voor fietsen dan heb je ook de zorg om die goed te repareren, geen slordig werk af te leveren, je vindt het leuk om aan fietsen te werken etc. Je ervaart het niet allemaal als een last. En bij zo iemand biedt je je fiets veel liever aan dan bij iemand voor wie het gewoon maar een baan is. Passie, hartstocht zien we vaak als iets positief, nietwaar?
Dus ja, is dan het afzwakken en beeindigen van hartstocht of passie iets positiefs? Als je dit begrijpt als het afzwakken en verdwijnen van de zoekende geest, de onrustige geest, die dan weer eens hierin, dan weer eens daarin zijn heil zoekt, altijd maar die dwingende opgejaagde rusteloosheid in jezelf, die hartstocht, dan klinkt het al heel anders. Dan voel je aan dat het juist wel iets positiefs is want dat gejakker in jezelf, die dwingende rusteloosheid kun je missen als kiespijn, nietwaar?

Ik denk dat dit ook geldt voor het uiteindelijke doel van de Dhamma, Nibbana, alleen is daarvan het euvel dat er vrijwel niemand is die hier iets uit eigen ervaring over kan vertellen. In de loop der jaren zijn er allerlei invullingen ontstaan over wat het uiteindelijk doel van de Dhamma is. Hier worden een aantal beschreven:
https://boeddhistischdagblad.nl/boekbespreking/142595-er-zij-licht/

Het wil er bij mij niet goed in dat de Boeddha zoveel levens heeft geleefd, zolang heeft gezocht, zo heeft geploeterd ook, om uiteindelijk met een leer te komen die aangeeft dat er met lichaam en geest nooit een einde kan komen aan lijden, en je dus hard moet streven naar de totale beeindiging van lichaam en geest.  Ipv als een lichtbrenger in het leven, komt dat op mij eerder duister over. Het kan toch niet zo zijn dat je enige boodschap eigenlijk is dat er geen andere uitweg is uit lijden, dan voor eeuwig opgaan in het absolute, het ongeborene, en nooit meer geboren te worden? Ik kan eigenlijk niet goed geloven dat dit nou werkelijk bedoeld wordt.


Pagina's: [1] 2 3 ... 10
Powered by EzPortal