Auteur Topic: Met jezelf uithouden  (gelezen 35781 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Met jezelf uithouden
« Gepost op: 18-07-2014 23:36 »

Van mezelf ben ik van beton. Keihard. Ik kan mezelf wel een beetje verzachten met liefdevolle gedachten, met lekkere dingen, aangename strelingen, door handigheidjes, maar zonder inspanning stol ik geleidelijk, als beton, als een rivier die in de winter bevriest.

Ik denk dat ik zelden tot nooit echt van mensen gehouden heb. Niet dat ik niet goed wil doen maar het gaat allemaal niet van harte zeg maar. Het is alsof mijn hart gebroken of gestolen of gesloten is, zoiets.
Ook bij vorige relaties heb ik grote bedenkingen. Was dat nou liefde?
Wat mensen aangaat is het beste wat ik kan bieden, dat ik ze niet haat, niet onvriendelijk doe, niet kwets, redelijk normaal doe, maar een open onbelast hart? Nee, dat kan ik niet bieden, integendeel. Liefde is voor mij een grote onbekende.

Het is best een harde les maar dit is waar ik ben, gestolde Siebe, verhard, verdicht, eerder onvriendelijk dan vriendelijk, eerder ontoegankelijk dan toegankelijk, eerder streng dan mild, eerder meedogenloos dan meedogend.

Er zit iets aan me vast, en dat overspant me, een kant van gevoelloosheid, doffe onverschilligheid, uitgeputheid. Ik heb dit denk ik altijd gehad. Als kind ook al. Ook niet tot rust komen.

Ik zou het graag bij mezelf willen vinden, met mezelf willen uithouden, maar dat gaat helemaal niet. Dat vind ik een vreselijk naar gegeven, te weten dat ik het niet met mezelf kan uithouden. Het is alsof je zeg maar van een junk vraagt het met zichzelf uit te houden zonder drugs. Die kan dat niet. Ik ook niet.

Ik geloof in het onderricht over karma. Wie het niet met zichzelf kan uithouden, zoals ik, weet dus wat karma betekent. Veel dingen die je gedaan hebt, driftig worden (vooral dat denk ik zelf), jaloers worden, hebzuchtig zijn, geilheid, eigenwaan, al die zaken, het keert zich allemaal tegen je. Omdat het er was kun je het nu niet met jezelf uithouden. Het is geen straf van God denk ik. Ik denk ook niet dat de Duivel er achter zit. Alleen, je kunt als mens jezelf versieren/verschonen of vervuilen. Wie zichzelf vervuilt kan het op een gegeven moment niet meer met zichzelf uithouden. Zo eenvoudig is het denk ik. 

Wat zich onvermijdelijk tegen je keert is de drijfveer van egocentrische bevrediging. Het verlangen naar aangename gevoelens. Dat kan via van alles zijn, ook dingen als werk, vriendschappen, sport etc. In de kern draait vrijwel alles om egocentrische verlangens.

Hoe menselijk ook, dat volgend, dat sterker makend, je vervuilt jezelf, langzaam maar zeker.
Als je eenmaal dat beloningscentrum in je brein, Mara, tot je roerganger maakt, helt alles al omlaag. Je toekomst is zeker. Je gaat de lagere rijken tegemoet. Je zult gaan merken dat het gezeur in je geest steeds overheersender wordt, het armoede-gevoel steeds sterker en je lijden intensiveert. Met als gevolg dat je wrs nog sterker naar aangename gevoelens zoekt. Wat een ellende!

Het is echt heel moeilijk het met jezelf uit te houden, vind ik. Er is zoveel drang verzameld. Drang om iets te betekenen, drang om belangrijk te zijn, drang om goed te doen, drang naar zintuigelijke ervaringen, drang naar gezelschap, drang naar een goed gesprek etc etc. Maar altijd komt het er op neer dat die drang je gelukkig moet maken, het moet er even voor zorgen dat je je ellende vergeet.

Ik gun het jullie, dat jullie het met jezelf kunnen uithouden.

Siebe



Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #1 Gepost op: 19-07-2014 12:01 »
al ben ik hier als vervelend veroordeeld,
er is geen haar op mijn hoofd dat een probleem heeft met de overige delen
incl. teennagel, voetzool, oksel, knie, oog, brein, geest.
ook al ruiken de ene en de andere niet zo best
en veroorzaken ze niet wat ik gewenst zou hebben
steeds maar weer die modder van me afschudden
onder de douche en het is weer netjes

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #2 Gepost op: 19-07-2014 13:39 »
al ben ik hier als vervelend veroordeeld,
er is geen haar op mijn hoofd dat een probleem heeft met de overige delen
incl. teennagel, voetzool, oksel, knie, oog, brein, geest.
ook al ruiken de ene en de andere niet zo best
en veroorzaken ze niet wat ik gewenst zou hebben
steeds maar weer die modder van me afschudden
onder de douche en het is weer netjes

Werkt het echt zo, of blijft er toch wat kleven?
Siebe



Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #3 Gepost op: 20-07-2014 11:27 »
als er iets zou blijven kleven, zou dat dan betekenen dat ik ergens aan gehecht ben?
bij momenten is er inderdaad gehechtheid, maar ik ga er zacht mee om
en beschouw dat als een neiging die heel menselijk is en alleen me in het lijden brengt
in combinatie met de visie omdat het gewoon verbeelding is,
het heeft geen waarde tenzij ik er waarde aan wil geven
het leven is moeilijker als er gehechtheid is
het is niet erg zinvol je druk te maken
wat heb je nodig? :)


Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #4 Gepost op: 20-07-2014 13:50 »
als er iets zou blijven kleven, zou dat dan betekenen dat ik ergens aan gehecht ben?
bij momenten is er inderdaad gehechtheid, maar ik ga er zacht mee om
en beschouw dat als een neiging die heel menselijk is en alleen me in het lijden brengt
in combinatie met de visie omdat het gewoon verbeelding is,
het heeft geen waarde tenzij ik er waarde aan wil geven
het leven is moeilijker als er gehechtheid is
het is niet erg zinvol je druk te maken
wat heb je nodig? :)

Het gewone leven voedt de verbeelding, geloof ik. Ik zie het zo dat alleen afzondering, eenzaamheid, verlatenheid je werkelijk onthult hoe je er aan toe bent. Ik denk namelijk dat dat op de meest confronterende manier blootlegt waar je als mens op een voorgeprogrammeerde, dwangmatige manier, zoal naar hunkert. Vooral confronteert het je met hunkering zelf  http://en.wikipedia.org/wiki/Ta%E1%B9%87h%C4%81. Met het gevoel iets te moeten en te missen. Je wordt een armoedzaaier, een zoekende.
Doordat die hunkering op een voorgeprogrammeerde manier in de mens zo sterk is, is er altijd onrust, onvrede, zoeken.

In het gewone leven blijft dit redelijk gemaskeerd omdat je middenin alles zit. Het is zeg maar zoals een junk. Die kent ook pas zijn eigen situatie goed wanneer ie de drugs een tijd moet missen. Zo werken onze levensomstandigheden ook maskerend en werken zo verbeelding in de hand. Wat geluk lijkt is eigenlijk lijden. Wat vrijheid lijkt is eigenlijk onvrijheid. Wat licht lijkt is eigenlijk duister. Wat helder lijkt is eigenlijk verward. Wat sterk lijkt is eigenlijk zwak. Wat moedig lijkt is eigenlijk laf.

Siebe, mannetje met meer dan genoeg verbeelding






Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #5 Gepost op: 20-07-2014 14:23 »
als er iets zou blijven kleven, zou dat dan betekenen dat ik ergens aan gehecht ben?
bij momenten is er inderdaad gehechtheid, maar ik ga er zacht mee om
en beschouw dat als een neiging die heel menselijk is en alleen me in het lijden brengt
in combinatie met de visie omdat het gewoon verbeelding is,
het heeft geen waarde tenzij ik er waarde aan wil geven
het leven is moeilijker als er gehechtheid is
het is niet erg zinvol je druk te maken
wat heb je nodig? :)

Het gewone leven voedt de verbeelding, geloof ik. Ik zie het zo dat alleen afzondering, eenzaamheid, verlatenheid je werkelijk onthult hoe je er aan toe bent. Ik denk namelijk dat dat op de meest confronterende manier blootlegt waar je als mens op een voorgeprogrammeerde, dwangmatige manier, zoal naar hunkert. Vooral confronteert het je met hunkering zelf  http://en.wikipedia.org/wiki/Ta%E1%B9%87h%C4%81. Met het gevoel iets te moeten en te missen. Je wordt een armoedzaaier, een zoekende.
Doordat die hunkering op een voorgeprogrammeerde manier in de mens zo sterk is, is er altijd onrust, onvrede, zoeken.

In het gewone leven blijft dit redelijk gemaskeerd omdat je middenin alles zit. Het is zeg maar zoals een junk. Die kent ook pas zijn eigen situatie goed wanneer ie de drugs een tijd moet missen. Zo werken onze levensomstandigheden ook maskerend en werken zo verbeelding in de hand. Wat geluk lijkt is eigenlijk lijden. Wat vrijheid lijkt is eigenlijk onvrijheid. Wat licht lijkt is eigenlijk duister. Wat helder lijkt is eigenlijk verward. Wat sterk lijkt is eigenlijk zwak. Wat moedig lijkt is eigenlijk laf.

Siebe, mannetje met meer dan genoeg verbeelding

wat je nu zegt siebe
ik zou dood kunnen zijn en nooit geweten hebben wat ik nu eigenlijk wilde
40 dagen in een grot kruipen, dat lijkt me wel iets
ik heb wel angst voor spinnen, dat is mijn immens probleem in de grot
liever dood dan spinnen om me heen

wanneer ga je in eenzaamheid verwijlen siebe?

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #6 Gepost op: 20-07-2014 19:54 »
wat je nu zegt siebe
ik zou dood kunnen zijn en nooit geweten hebben wat ik nu eigenlijk wilde
40 dagen in een grot kruipen, dat lijkt me wel iets
ik heb wel angst voor spinnen, dat is mijn immens probleem in de grot
liever dood dan spinnen om me heen

wanneer ga je in eenzaamheid verwijlen siebe?

Ik weet het niet. Ik heb er nu nog allerlei bedenkingen bij. Het illustreert voor mezelf ook hoe vreselijk gehecht ik ben. Bedenkingen of ik wel zonder afleiding kan, zonder computer, zonder ziektekostenverzekering, zonder aangenaam bed, zonder lekker eten, zonder dit en dat. Heel lang heeft ook zonder pillen meegespeeld maar hierin heb ik wel weer enig vertrouwen gekregen. Maar ik zit wel in de bek van Mara. Dat is zeker.

Veel meesters onderwijzen dat het het beste is de dharma in het leven van alledag te beoefenen. Nou dat is niet niks. Je moet dat maar kunnen. Ik kan dat niet. Het leven van alledag is krom. Die kromheid harmonieert niet met de rechtheid van Dharma.

Het is allemaal niet te verzoenen met wat van je verwacht wordt vind ik, door collega's, baas, regering, club, staat, bedrijf of wat of wie dan dan ook, zelfs niet je ouders. Het bijt elkaar allemaal vind ik. Zij verwachten partijdigheid maar dharma gaat over onpartijdigheid. Zij verwachten dat je je verbindt met een kleingeestig doel, bijvoorbeeld bedrijfsdoel of belang van een land, maar dharma gaat over ruimere doelen. Zij verwachten dat je meedoet met roddel, achterklap, liegen en bedriegen, draaien,  maar dharma zegt...neem daar juist afstand van. Zij verwachten dat je hun behandelt als persoonlijkheid, dharma kijkt daar dwars doorheen. Zij moedigen je aan vooral je voorkeur en afkeer te volgen, te uiten en dharma beoefent iets anders. Je vrienden zullen je willen zoals je nu bent. Ze waarderen je verwardheid, je lelijke kanten. Verandering zullen ze niet tolereren. Ze zullen je in het keurslijf houden. De wereld heeft niks met wijsheid. Goedheid wekt ook enkel de cynische lach op iemands gezicht, alsof je totaal naief bent. Iedereen zal je altijd op zijn eigen spoor willen hebben, onderdeel willen maken van zijn eigen beperkte plannetjes.  Zeg niet wat waar is, want dan krijg je ruzie. Dus beoefen maar eens Dharma.

Natuurlijk, iedereen voegt zich maar wat leveren we daarmee in? En wat levert zoiets nou werkelijk op?
Ik ken mensen die het zich kunnen voegen begrijpen als een teken van egoloosheid of wijsheid. Ze zijn aldoor maar zichzelf aan het testen. Kunnen ze zich wel voegen? Dus ze zijn helemaal geobsedeerd door spelletjes, door trucs, handigheid. Ik vind het onzin. Dit is gewoon egocentrisme. Kunnen voegen is enkel 
kunnen uitschakelen, onverschilligheid kunnen beoefenen, waarheid kunnen doen verloochenen, je van jezelf kunnen afsplitsen. Het is geen kwaliteit. Je kunnen voegen is geen teken van soepelheid van geest maar gestoordheid. Het is een teken van afgestomptheid en gebrek aan moed. Wees niet een voeg, wees nooit een brug, wees nooit een verbindende factor, wees de waarheid, compromisloos. Waarheid is niet bezig met bruggenbouwen, verbinden, voegen. Het is gewoon zichzelf.

Het is ook geen moed of wijsheid om door te gaan in een relatie die geweldaig is en dus niet deugt. Zo is dit ook met je voegen aan de kromme zaken in de wereld en zelf dus ook krom gaan doen. Dat is toch nooit wijsheid? De wereld ziet dit natuurlijk wel als grote handigheid maar dat komt omdat in de wereld alles krom is. Hoe kun je krom en recht tegelijkertijd beoefenen?

Ik denk dat iedereen die leeft dit aanvoelt als een conflict. Het past gewoon niet bij elkaar. Je kunt niet twee heren dienen. De heer van de wereld is niet heer Boeddha. 

Siebe, niet moedig maar wel niet bang voor spinnen


Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #7 Gepost op: 22-07-2014 19:50 »
misschien begrijp ik je
je zal niet verbaasd zijn dat ik een dwarsligger ben
dat zit in de genen en vermoedelijk is dat ook zo bij jou
als ik puber was heb ik de bijbel tegen de muur gesmeten omdat ik
aanvoelde dat het niets te maken zou kunnen hebben met het goddelijke
ik zie hier op dit forum veel mensen verschijnen met die factor
mensen die bezig zijn met de fundamentele waarheid
die bezorgd zijn om de anderen en die niet zomaar gaan voor eigen succes of geld
het was trouwens zolang geleden Nova (nu onder een andere naam lid van dit forum)
die gewezen had op dat onderscheid
het is een hobby, een aanleg...
niet beter of slechter als iets anders
een voorkeur voor het religieuze, het mysterie


Basho Roshi

  • Gast
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #8 Gepost op: 22-07-2014 22:02 »
Die hele hetze tegen het ego is klinkklare onzin, we kunnen niet tegen onszelf getuigen. Als we dat wel doen, plegen we als het ware spirituele zelfmoord. Uiteraard is het ego een vernuftig geestelijk bouwwerk, dat veelal grotendeels onbewust is opgebouwd vanuit onze jeugd. Met alle condities, complexen en neigingen. Wie van het ego af wil, moet zich afvragen waarom men er zo graag vanaf wil. Wanneer dat nader onderzocht wordt, komt men er hoogstwaarschijnlijk achter dat de wens tot de vernietiging van het ego wordt gevoed door een subtiel(er) ego, het ego dat zich nu weer hult in heiligheid. Dat moet immers in stand gehouden worden, want zo voelen we ons bijzonder en niet meer zo gewoontjes. En op die wijze willen we uiteraard de ander imponeren, dat we gezien worden. En dat men ons zal bewonderen omwille van onze kennis, onze spirituele verworvenheden. Eén grote luchtbel, natuurlijk, van waaruit men denkt bijvoorbeeld de Verlichting te bereiken. Niets anders dan niemandsland, dorheid en ellende. Hooguit kunnen we eens rustig toekijken hoe het ego zich in allerlei bochten wringt om zichzelf in stand te willen houden. Wanneer we er een probleem van maken, zijn we al weer een slaaf van ons egoïsme. Het lijkt een puzzel zonder einde, totdat we mogelijk op een dag inzien, dat het allemaal dwarsgebakken lucht is. Vanaf dat moment is het prima met jezelf uit te houden.

Met vriendelijke groet,

Basho Roshi :)
« Laatst bewerkt op: 22-07-2014 22:04 door Basho Roshi »

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2990
  • een goed voorbeeld is van onschatbere waarde
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #9 Gepost op: 23-07-2014 08:17 »
...wie is het
die het wel
of niet
met zichzelf
uithoudt...

is dat dezelfde?

een andere?
inner peace and love
is the only revolution

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #10 Gepost op: 23-07-2014 08:46 »
Ooit trok ik eens een engelenkaartje.
Hierop stond de tekst:

Een goede verhouding met jezelf is belangrijk want
daaruit stromen de verhoudingen met anderen.


Mij heeft het geholpen.
Misschien heb je er óók iets aan, Sybe.

Ik weet niet wat jou Sadhana is, maar door aandachtstraining ontwikkelen zich normaal gesproken de kwaliteiten: niet-oordelen, geduld, acceptatie, mild zijn, niet streven naar resultaat en loslaten.
Met die kwaliteiten laat het zich best uithouden.

Het kind in je is engel-achtig.

               

Of als je dit inspirerender vindt:

« Laatst bewerkt op: 23-07-2014 08:56 door IssaBuddha »

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #11 Gepost op: 23-07-2014 11:15 »
Ooit trok ik eens een engelenkaartje.
Hierop stond de tekst:

Een goede verhouding met jezelf is belangrijk want
daaruit stromen de verhoudingen met anderen.


Mij heeft het geholpen.
Misschien heb je er óók iets aan, Sybe.

Als je de eenzaamheid zou opzoeken, de verlatenheid, of gewoon een situatie waar je niet, zoals gebruikelijk, gevoed wordt door de liefde van een ander, de gevoelens bij lekker eten, het gezelschap van vrienden, de intimiteit/sex, de afleiding van vermaak door bioscoop, tv, computer etc, de voldoening die je haalt uit je werk, de oppeppers die je haalt uit boeken, de voldoening die je haalt uit het helpen van anderen etc etc...dan zal je zien/merken dat je bent in een situatie dat je het niet met jezelf kunt uithouden. Dat weet ik zeker. Je weet niet waar je het moet zoeken. Het voedsel wat je altijd op de been hield, is niet voorradig, wat nu?

Je zult dan overvallen worden door een gevoel van rusteloosheid, van onvrede, ongenoegen en je zult, geconfronteerd daarmee, opnieuw vervallen in wat je al zo lang doet, zoeken naar het voedsel dat dat nare gevoel wegneemt, het voedsel van voldoening. Dit is dus ook onze feitelijke situatie. Dit is hoe je er echt aan toe bent. Een junk. Je hebt je hele leven, en waarschijnlijk vele ervoor, vrijwel niks anders gedaan dan het voedsel van voldoening gegeten. Ja, zelfs door goed te doen heb je voldoening gezocht en zo de nare gevoelens in jezelf bestreden. En nu dat voedsel er niet is, wat nu? Dan is er gemis, naargeestigheid, depressie-achtig, ellendige toestand, lijden.

Zoals een junk ook veel meer bewust wordt van zijn afhankelijkheid en werkelijke situatie wanneer ie een tijd niet het spul kan krijgen, zo moeten wij ook af en toe ook onze werkelijke situatie onder ogen zien, voordat verbeelding met ons aan de haal gaat. Het leven van alledag maskeert onze feitelijke situatie van intense afhankelijkheid nogal.

We zijn voldoening-junks. Dit is geen failliet, geen nederlaag, het is ook niet erg, zo is het. Dit is onze conditie; onverlicht, onvermogend, niet zelf-voedend, afhankelijk, onvrij en telkens weer opnieuw toevlucht nemend in het voedsel van voldoening omdat we ons onvoldaan voelen.  Dit is de basis. Hiermee gaan we werken. Deze erkenning is de start. We moeten eerst de afhankelijkheid erkennen, het onvermogen om geluk uit onszelf te putten, dat we onvrij te zijn.

Niet met jezelf uithouden is geen schande. Het hoeft ook niet vertroost te worden, hoeft niet gepamperd te worden, het vraagt niet om gemaskeerd te worden, of je er boven te plaatsen. Geen kaartjes met engeltjes of andere flauwekul. Het is enkel de feitelijke situatie.

Siebe


Basho Roshi

  • Gast
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #12 Gepost op: 23-07-2014 11:29 »
...wie is het
die het wel
of niet
met zichzelf
uithoudt...

is dat dezelfde?

een andere?


“13 En ze brachten kinderen bij Hem, opdat Hij hen zou aanraken, maar de discipelen bestraften degenen die hen bij Hem brachten.
14 Maar toen Jezus dat zag, nam Hij het hun zeer kwalijk en zei tegen hen: Laat de kinderen bij Mij komen en verhinder hen niet, want voor zulke mensen is het Koninkrijk van God.
15 Voorwaar, Ik zeg u: wie het Koninkrijk van God niet ontvangt als een kind, zal het beslist niet binnengaan.
16 En Hij omarmde hen en terwijl Hij de handen op hen legde, zegende Hij hen.”

(Citaat uit de Bijbel, Herziene Statenvertaling, Marcus 10:13-16)

Kinderen zijn spontaan en zijn zoals ze zijn. Ze vragen zich niet af, of huilen wel cultureel verantwoord is, ze huilen. En ze huilen totaal en houden niets achter. Wij volwassenen daarentegen, categoriseren ononderbroken via ons denken. Is er wel een ego waarmee we onszelf als het ware besturen in ons handelen, geen ego, niet-zelf, wel-zelf, enzovoort. En hoe komen we via dat ego over op de buitenwereld? Want daar zijn we altijd mee bezig: ‘wat zal de ander toch van mij denken?’ Wat we daarentegen innerlijk waarnemen in onszelf, is dat wat we werkelijk zijn? Het valt me op dat het “ik” of ik of zelf nooit hetzelfde is, en geen substantie heeft of is. Het is een onafgebroken geestelijke stroom van ervaren die telkens verandert. Wanneer je je bedreigd voelt, reageert je systeem daarop. En krijg je meer adrenaline in je bloed, gevoelens van vrees en gealarmeerd zijn. Als je rustig een krantje leest, is dit ervaren weer heel anders. Dan is er ontspanning en rust. Wie is in dit kader hetzelfde en wie is eventueel een ander “ik”, die het al dan niet met zichzelf uithoudt? Er is geen dezelfde en geen ander ego, althans, zo ervaar ik het. Het is gewoon steeds hetzelfde liedje: ik voel me aangetrokken tot dit, dat stoot mij af, ik wil dit, verlang naar dat, enzovoort tot in het oneindige. Die stroom van veranderlijkheid kan worden gadegeslagen. Is degene die gadeslaat soms het ik, het ego? In Oosterse leringen wordt dit niet geëtiketteerd als het ego, doch echter de “getuige” genoemd, degene die gadeslaat. Osho noemde die getuige ook heel vaak in zijn toespraken, alleen zei hij op een gegeven moment: “Je getuige is het laatste bolwerk van het ego”. Met andere woorden, houd ook dáár niet aan vast, maak er geen huis van, geen dogma. Dat is wat de mens doet: houvast zoeken. Het is er niet, houvast hebben is slechts een vorm van inbeelding. Als we geen houvast hebben, voelen we ons ontworteld, ontredderd en zien we als het ware de grond onder ons wegzinken.

“25 In die tijd antwoordde Jezus en zei: Ik dank U, Vader, Heere van de hemel en van de aarde, dat U deze dingen voor wijzen en verstandigen verborgen hebt, en ze aan jonge kinderen hebt geopenbaard.
26 Ja, Vader, want zo was het Uw welbehagen.
27 Alle dingen zijn Mij overgegeven door Mijn Vader; en niemand kent de Zoon dan de Vader, en niemand kent de Vader dan de Zoon, en hij aan wie de Zoon het wil openbaren.
28 Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven.
29 Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel;
30 want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.”

(Citaat uit de Bijbel, Herziene Statenvertaling, Mattheüs 11:25-30)

De mens is een nieuwsgierig wezen, hij probeert immer op ontdekkingsreis te gaan. Dat kan in de wereld, maar ook in onszelf. Via beide wegen kan men veel leren over zichzelf. Alleen is het onderzoeken van de eigen neigingen, emoties, gevoelens, gedachten, enzovoort een hachelijke onderneming, omdat we zelf niet weten hoe dit aan te pakken. We zoeken hulp van buitenaf. Het Boeddhisme is bijvoorbeeld een leer die probeert een handvat te geven tot zelfonderzoek. Het is de vraag in hoeverre we alles op de juiste manier begrijpen, zoals de Boeddha het bedoeld heeft. Want ook Gautama de Boeddha heeft wat betreft zijn prediking gebruik gemaakt van woorden. En woorden zijn etiketten, categorieën. De ene mens vat een woord of een zin op een heel andere wijze op dan de ander. Dus blijft het altijd linke soep om dat wat eigenlijk niet in woorden kan worden uitgelegd toch in woorden te vatten. Hoe leren we onszelf kennen? Hoe kunnen we leren met onszelf te leven, zonder al te veel lijden? Dat is een vraag waar iedereen zelf antwoord op dient te geven. Ik heb al duizenden woorden geschreven over wat mijn ervaring is. Ik kan mijn ervaren niet precies overdragen in woorden. Ik ervaar de wereld anders dan mijn naaste, de laatstgenoemde legt op grond van zijn eigen ervaringswereld heel andere accenten in het leven dan ikzelf. Het is zoals gezegd onmogelijk om exact over te dragen wat we bedoelen, zeker in geestelijke zin. Vandaar dat ik een Christen ben, en ik zoek niet langer. Ik heb vertrouwen in de genade van God de Vader en in de liefde van Jezus Christus. Ik geloof in Hem en ik aanbid God, waarmee ik devotioneel ben ingesteld. Dat past bij mijn emotionele wezenlijkheid.

“1 Jezus echter ging naar de Olijfberg.
2 En 's morgens vroeg kwam Hij opnieuw in de tempel en al het volk kwam naar Hem toe; en Hij ging zitten en onderwees hen.
3 En de schriftgeleerden en de Farizeeën brachten een vrouw bij Hem die op overspel betrapt was.
4 En toen ze haar in het midden hadden doen staan, zeiden zij tegen Hem: Meester, deze vrouw is op heterdaad betrapt bij het plegen van overspel.
5 In de wet nu heeft Mozes ons geboden zulke vrouwen te stenigen; U dan, wat zegt U?
6 En dit zeiden zij om Hem te verzoeken, opdat zij iets hadden om Hem aan te klagen. Maar Jezus bukte en schreef met de vinger in de aarde.
7 En toen zij Hem dit bleven vragen, richtte Hij Zich op en zei tegen hen: Wie van u zonder zonde is, laat die als eerste de steen op haar werpen.
8 En opnieuw bukte Hij en schreef in de aarde.
9 Maar toen zij dit hoorden en in hun geweten overtuigd waren, gingen zij weg, de één na de ander, te beginnen bij de oudsten tot de laatsten; en Jezus werd alleen achtergelaten, en de vrouw die in het midden stond.
10 Jezus nu richtte Zich op en toen Hij niemand zag dan de vrouw, zei Hij tegen haar: Vrouw, waar zijn die aanklagers van u? Heeft niemand u veroordeeld?
11 En zij zei: Niemand, Heere. En Jezus zei tegen haar: Dan veroordeel Ik u ook niet; ga heen en zondig niet meer.”

(Citaat uit de Bijbel, Herziene Statenvertaling, Johannes 8:1-11)

De mens is niet alleen nieuwsgierig, maar ook bemoeizuchtig en zou de wereld het liefst naar zijn hand zetten. Omdat bijna niets naar zijn hand te zetten is, proberen sommigen het via macht, de ander te manipuleren, te onderdrukken, te kneden naar het eigen beeld. Maar dat is één van de grootste illusies die er bestaan. Omdat je de ander slechts leed bezorgt. En voor het leed van anderen zijn we vaak geestelijk doof. We willen dat de ander zich gedraagt zoals wij het willen en goed achten. Maar dit is zeer relatief: wat bijvoorbeeld in de ene cultuur normaal is, is in de andere cultuur abnormaal. Hoe vinden we ooit het meest objectieve criterium voor het leven? Dat kunnen we niet vinden, dus houden we ons liever bezig met ons te bemoeien met anderen. Bemoeizucht leunt op oordelen en veroordelen. Je kunt de ander niet vernederen als je hem of haar beschouwt als je gelijke, als gelijkwaardig. Dus wordt het oordeel op allerlei slinkse wijzen klaargemaakt, categorieën waarmee we de ander kunnen verkleinen, vernederen, doen lijden. Zonder oordeel over de ander kun je je niet met de ander bemoeien. Met het oordeel in de hand, is het daarentegen o zo gemakkelijk om allerlei onjuistheden in die ander te vinden. Dit is niet goed, dat is niet goed, enzovoort. Eén grote veroordeling! Jezus Christus zei:

“1 Oordeel niet, opdat u niet geoordeeld wordt;
2 want met het oordeel waarmee u oordeelt, zult u zelf geoordeeld worden; en met welke maat u meet, zal er bij u ook gemeten worden.
3 Waarom ziet u wel de splinter in het oog van uw broeder, maar merkt u de balk in uw eigen oog niet op?
4 Of, hoe zult u tegen uw broeder zeggen: Laat toe dat ik de splinter uit uw oog haal; en zie, er is een balk in uw eigen oog?
5 Huichelaar, haal eerst de balk uit uw oog en dan zult u goed kunnen zien om de splinter uit het oog van uw broeder te halen.”

(Citaat uit de Bijbel, Herziene Statenvertaling, Mattheüs 7:1-5)

De grote vraag in spirituele zin is: in hoeverre veroordelen we onszelf? Welke criteria leggen we voor onszelf aan, waar willen we aan voldoen? Kunnen we wel aan bepaalde criteria voldoen, of maken we onszelf maar wat wijs? Want criteria vooronderstellen verandering. Lukt het ons om via al die spirituele voorschriften, wetten, regels en criteria om onszelf te veranderen? Want dat is de wortel van de veroordeling van de andere mens: dat wat we in onszelf niet kunnen aanvaarden. Met de maat waarmee we meten, meten we niet slechts de ander, maar ook onszelf. Wordt het niet eens tijd om onszelf te aanvaarden wie we zijn? Wie we werkelijk zijn? Dat vereist een grote eerlijkheid ten opzichte van onszelf, en zullen we geconfronteerd worden met onze eigen tekortkomingen. Dat willen we liever niet. En daarbij komt nog dat de mens de neiging heeft om onafgebroken over zichzelf te liegen. Ik bedoel hiermee dat we talloze overtuigingen over onszelf hebben, die bij nader inzien totaal niet blijken te kloppen. De mens overschat zichzelf schromelijk in sociale situaties en onderschat zichzelf soms in zijn of haar kunnen. Wat is de juiste balans? Is dat gevecht met onszelf wel noodzakelijk? In hoeverre is het nodig om onszelf in een bepaald spiritueel “perfect” keurslijf van leefregels te dwingen? Halen we op die manier niet het wetticisme in huis? “Accepteer jezelf zoals je bent, en accepteer jezelf totaal en onvoorwaardelijk”, zei Osho eens. Een belangrijke uitspraak, omdat we onszelf nooit accepteren zoals we zijn. En we accepteren ook onze omstandigheden niet zoals ze zijn. Altijd moet er iets veranderd worden of klopt er iets niet. En klagen we steen en been, terwijl we over het algemeen kerngezond zijn, te eten hebben, een dak boven ons hoofd, enzovoort. We worden niet bedreigd, enzovoort. Toch zijn we niet gelukkig… Is onze (ver)oordelende benadering van de werkelijkheid eigenlijk wel in orde?

Met vriendelijke groet,

Basho Roshi :)
« Laatst bewerkt op: 23-07-2014 18:23 door Basho Roshi »

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #13 Gepost op: 23-07-2014 11:31 »
Geen kaartjes met engeltjes of andere flauwekul. Het is enkel de feitelijke situatie.

Kaartjes met engeltjes en andere "flauwekul" horen net zo goed bij de feitelijke situatie.
Niet-oordelen, acceptatie, mild zijn, weet je wel...
Maar goed, je kunt er dus niets mee. Even goed vrienden.  :-*



« Laatst bewerkt op: 23-07-2014 11:49 door IssaBuddha »

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #14 Gepost op: 23-07-2014 11:55 »
Vanaf dat moment is het prima met jezelf uit te houden.

Ja, ja....

Siebe

Basho Roshi

  • Gast
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #15 Gepost op: 23-07-2014 12:00 »
Vanaf dat moment is het prima met jezelf uit te houden.

Ja, ja....

Siebe

Niet? Je hoeft niets aan te nemen van wat ik schrijf, beste vriend. Volg maar gewoon je eigen pad en vergeet wat ik gezegd heb...

Vriendelijke groet,

Basho Roshi :)

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #16 Gepost op: 23-07-2014 12:13 »
Geen kaartjes met engeltjes of andere flauwekul. Het is enkel de feitelijke situatie.

Kaartjes met engeltjes en andere "flauwekul" horen net zo goed bij de feitelijke situatie.
Niet-oordelen, acceptatie, mild zijn, weet je wel...
Maar goed, je kunt er dus niets mee. Even goed vrienden.  :-*

Je moet niet doen alsof je voor mij die kaartjes verstuurt. Dit doe je enkel voor jezelf.

Siebe



Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #17 Gepost op: 23-07-2014 12:21 »
...wie is het
die het wel
of niet
met zichzelf
uithoudt...

is dat dezelfde?

een andere?

Toen ik dit las, moest ik denken aan Eckart Tolle's verlichtingservaring, zoals hij deze beschrijft in "The Power of Now". Hier een fragment:

"Until my thirtieth year, I lived in a state of almost continuous anxiety interspersed
with periods of suicidal depression. It feels now as if I am talking about some past
lifetime or somebody else's life.
One night not long after my twenty-ninth birthday, I woke up in the early hours with
a feeling of absolute dread. I had woken up with such a feeling many times before,
but this time it was more intense than it had ever been. The silence of the night, the
vague outlines of the furniture in the dark room, the distant noise of a passing train -
everything felt so alien, so hostile, and so utterly meaningless that it created in me a
deep loathing of the world. The most loathsome thing of all, however, was my own
existence. What was the point in continuing to live with this burden of misery? Why
carry on with this continuous struggle? I could feel that a deep longing for
annihilation, for nonexistence, was now becoming much stronger than the instinctive
desire to continue to live.
"I cannot live with myself any longer." This was the thought that kept repeating itself
in my mind. Then suddenly I became aware of what a peculiar thought it was. `Am I
one or two? If I cannot live with myself, there must be two of me: the `I' and the `self'
that `I' cannot live with." "Maybe," I thought, "only one of them is real."

I was so stunned by this strange realization that my mind stopped. I was fully
conscious, but there were no more thoughts. Then I felt drawn into what seemed like
a vortex of energy. It was a slow movement at first and then accelerated. I was
gripped by an intense fear, and my body started to shake. I heard the words "resist
nothing," as if spoken inside my chest. I could feel myself being sucked into a void. It
felt as if the void was inside myself rather than outside. Suddenly, there was no more
fear, and I let myself fall into that void. I have no recollection of what happened after
that.
I was awakened by the chirping of a bird outside the window. I had never heard such
a sound before. My eyes were still closed, and I saw the image of a precious
diamond. The first light of dawn was filtering through the curtains. Without
any thought, I felt, I knew, that there is infinitely more to light than we realize. That
soft luminosity filtering through the curtains was love itself. Tears came into my
eyes. I got up and walked around the room. I recognized the room, and yet I knew
that I had never truly seen it before. Everything was fresh and pristine, as if it had just
come into existence. I picked up things, a pencil, an empty bottle, marveling at the
beauty and aliveness of it all.
That day I walked around the city in utter amazement at the miracle of life on earth,
as if I had just been born into this world."

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #18 Gepost op: 23-07-2014 12:23 »
Je moet niet doen alsof je voor mij die kaartjes verstuurt. Dit doe je enkel voor jezelf.

De waarheid is, dat ik het noch voor jou, noch voor me zelf verstuur.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #19 Gepost op: 23-07-2014 13:21 »
Je moet niet doen alsof je voor mij die kaartjes verstuurt. Dit doe je enkel voor jezelf.

De waarheid is, dat ik het noch voor jou, noch voor me zelf verstuur.

Je gedraagt je als iemand die graag iets koopt voor een jarige. Dat met liefde/zorg uitzoekt maar zich ondertussen meer laat leiden door wat ie zelf leuk, interessant en belangrijk vindt.
Siebe


Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #20 Gepost op: 23-07-2014 13:52 »
Je gedraagt je als iemand die graag iets koopt voor een jarige. Dat met liefde/zorg uitzoekt maar zich ondertussen meer laat leiden door wat ie zelf leuk, interessant en belangrijk vindt.

Het maakt mij niet uit hoe jij mij ziet Sybe en ik ben er óók niet in geïnteresseerd om dat te vernemen.
Wel ga ik me nu ernstig afvragen, waarom je de draad "Met je zelf uithouden" überhaupt gestart bent.
Als je niet wilt dat ik er op reageer, dan kun je me dat gerust mededelen. Ik trek me dan gewoon terug van deze draad. En als je niets kunt met wat ik schrijf, dan vergeet het gewoon maar.
Ik hoop oprecht, dat je de dag mag meemaken, dat je het wel met je zelf (en/of anderen) kunt uithouden en dat je hart zich in liefde kan openen voor jezelf en voor anderen.

OM Shanti.
« Laatst bewerkt op: 23-07-2014 13:55 door IssaBuddha »

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #21 Gepost op: 23-07-2014 14:48 »
Je hoeft niets aan te nemen van wat ik schrijf, beste vriend. Volg maar gewoon je eigen pad en vergeet wat ik gezegd heb...

Neem eens iets van mij aan!
Siebe












Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #22 Gepost op: 23-07-2014 15:14 »
Het maakt mij niet uit hoe jij mij ziet Sybe en ik ben er óók niet in geïnteresseerd om dat te vernemen.
Wel ga ik me nu ernstig afvragen, waarom je de draad "Met je zelf uithouden" überhaupt gestart bent.
Als je niet wilt dat ik er op reageer, dan kun je me dat gerust mededelen. Ik trek me dan gewoon terug van deze draad. En als je niets kunt met wat ik schrijf, dan vergeet het gewoon maar.
Ik hoop oprecht, dat je de dag mag meemaken, dat je het wel met je zelf (en/of anderen) kunt uithouden en dat je hart zich in liefde kan openen voor jezelf en voor anderen.

OM Shanti.

Het feit dat je er de kwestie van maakt "Ik IssaBoeddha kan het wel met mezelf uithouden en Siebe niet", zegt mij genoeg. Je begrijpt het onderwerp niet. De geest waarin zo'n keuze ook wordt gemaakt, daar denk ik het mijne van. Niet mooie dingen, niet in termen van kwaliteiten. Het is allemaal verbeelding en daar kan ik niks mee.

Siebe

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2990
  • een goed voorbeeld is van onschatbere waarde
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #23 Gepost op: 23-07-2014 17:45 »
Je moet niet doen alsof je voor mij die kaartjes verstuurt. Dit doe je enkel voor jezelf.

De waarheid is, dat ik het noch voor jou, noch voor me zelf verstuur.

Heb getwijfeld deze bijdrage te leveren hier komt ie toch.
Wanneer je iemand een reactie geeft en daarin
de opmerking maakt:

''Mij heeft het geholpen.
Misschien heb je er óók iets aan, Sybe.''
zie ,  is het een beetje vreemd
om vervolgens te reageren :

''De waarheid is, dat ik het noch voor jou, noch voor me zelf verstuur.''

Hoe wil je op deze wijze in gesprek geraken?
« Laatst bewerkt op: 24-07-2014 10:04 door Dirk Knol »
inner peace and love
is the only revolution

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #24 Gepost op: 23-07-2014 18:32 »
Ooit trok ik eens een engelenkaartje.
Hierop stond de tekst:

Een goede verhouding met jezelf is belangrijk want
daaruit stromen de verhoudingen met anderen.


Eén van de belangrijkste dingen die een goede verhouding met jezelf in de weg staan, is aldoor ondermijnt of onderuitgehaald worden in wat je ziet/begrijpt. Aldoor de boodschap krijgen, van ouders, vrienden, forumleden, wie dan ook..." je ziet dit verkeerd". Zelfs iemand met geweldige vermogens te observeren iemand die helder ziet wat er aan de hand is, kan zo volledig verknipt raken. Sta er eens bij stil.
Siebe


Basho Roshi

  • Gast
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #25 Gepost op: 23-07-2014 18:36 »
Je hoeft niets aan te nemen van wat ik schrijf, beste vriend. Volg maar gewoon je eigen pad en vergeet wat ik gezegd heb...

Neem eens iets van mij aan!
Siebe

Ik heb je schrijfsels doorgelezen. Ik moet zeggen dat het in deze topic op mij overkomt alsof je je emotioneel niet erg lekker in je vel voelt zitten en zoekende bent. Je vergelijkt de Dharma met het dagelijkse leven, en ervaart veel discrepanties. Dat is erg jammer, en ik vind het zelfs verdrietig. Maar ik weet niet precies hoe ik jou moet benaderen, omdat ik dat erg moeilijk vind. Ik ben bang dat ik iets schrijf, waarmee ik misschien de plank mis sla. Je komt soms erg cynisch naar jezelf en zelfs afwerend op me over. Niet altijd, natuurlijk. En dat bedoel ik respectvol, niet om je te beleren. Ik wil je op geen enkele manier kwetsen. Ik heb de indruk dat je mijn reacties hier wellicht ervaart als een spreken vanuit een soort ivoren toren van dorre wijsheden. Maar ik ben net als jij een doodgewoon mens van vlees en bloed. Niets meer, en niets minder. Ik vraag me af wat ik van je aan zou kunnen nemen, zoals je voorstelt. Ik schrijf wat mijn ervaringen zijn. Maar ik verschil waarschijnlijk nogal in opvatting met jou, of niet? Ik heb met Y1010 onlangs een goede conversatie gehouden, dat was een verademing. Misschien kan dat ook met jou, Sybe, maar dat vereist een opening. Ik ervaar helaas met jou nog niet zo'n opening, maar wellicht kan dat nog komen. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte op je pad, en vooral veel liefde en geluk. Meer kan ik op dit moment niet doen.

Met respectvolle groet,

Basho Roshi :)

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #26 Gepost op: 23-07-2014 18:39 »
Hoe wil je op deze wijze in gesprek geraken?

Dat lijkt mij wel een goede vraag voor Sybe, gezien zijn reacties op zowel mijn eigen als Basho's bijdragen.
Ik vraag me toch wel af, of hij zelf wel in gesprek wil geraken.

Wat mij betreft, kan ik je het volgende mededelen: ik schrijf wat in mij opkomt als ik mij geroepen voel om te reageren.
In dit geval heeft een bepaalde spreuk - die volgens mij te maken heeft met het thema "het met jezelf uithouden" - mij geholpen. Dat wil ik gewoon mededelen.
Meer is het niet en er zit verder niets achter.
Sybe zoekt er zo te zien van alles achter en zoekt tevens van alles achter mij.
Dat is precies wat ik op een andere draad bedoelde met: op de persoon spelen.
Ik pas er voor om op zulke ego-spelletjes in te gaan.
Dat heeft namelijk met een gesprek over het thema niets meer te maken.

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2990
  • een goed voorbeeld is van onschatbere waarde
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #27 Gepost op: 23-07-2014 19:21 »
...deze reactie was de rede van mijn twijfel ,was mijn twijfel...
inner peace and love
is the only revolution

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #28 Gepost op: 23-07-2014 21:32 »
Je hoeft niets aan te nemen van wat ik schrijf, beste vriend. Volg maar gewoon je eigen pad en vergeet wat ik gezegd heb...

Neem eens iets van mij aan!
Siebe

Ik heb je schrijfsels doorgelezen. Ik moet zeggen dat het in deze topic op mij overkomt alsof je je emotioneel niet erg lekker in je vel voelt zitten en zoekende bent. Je vergelijkt de Dharma met het dagelijkse leven, en ervaart veel discrepanties. Dat is erg jammer, en ik vind het zelfs verdrietig. Maar ik weet niet precies hoe ik jou moet benaderen, omdat ik dat erg moeilijk vind. Ik ben bang dat ik iets schrijf, waarmee ik misschien de plank mis sla. Je komt soms erg cynisch naar jezelf en zelfs afwerend op me over. Niet altijd, natuurlijk. En dat bedoel ik respectvol, niet om je te beleren. Ik wil je op geen enkele manier kwetsen. Ik heb de indruk dat je mijn reacties hier wellicht ervaart als een spreken vanuit een soort ivoren toren van dorre wijsheden. Maar ik ben net als jij een doodgewoon mens van vlees en bloed. Niets meer, en niets minder. Ik vraag me af wat ik van je aan zou kunnen nemen, zoals je voorstelt. Ik schrijf wat mijn ervaringen zijn. Maar ik verschil waarschijnlijk nogal in opvatting met jou, of niet? Ik heb met Y1010 onlangs een goede conversatie gehouden, dat was een verademing. Misschien kan dat ook met jou, Sybe, maar dat vereist een opening. Ik ervaar helaas met jou nog niet zo'n opening, maar wellicht kan dat nog komen. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte op je pad, en vooral veel liefde en geluk. Meer kan ik op dit moment niet doen.

Nee, helaas, jij en IssaBoeddha lezen mijn stukje niet als mens.  Waarom herkennen jullie het niet? Dat is de cruciale vraag. Waarom sluit je er niet op aan via herkenning? Waarom distantieer je je er van?
Je gelooft dat ik de mentaliteit van een zieke of afwijking beschrijf? Ik denk het niet.

Veel kinderen kunnen het al niet met zichzelf uithouden. Worden negatief als ze niks te doen hebben, moeten aldoor bezig gehouden worden om zich wat goed te voelen. Hoeveel mensen hebben niet enorme moeite met niet meer werken? Ze kunnen het niet uithouden. Of wanneer mensen geen partner meer hebben. Of wanneer ze niet schrijven, niet dichten. Waarom ontploft een mens uit zichzelf? Waarom bouwt zich aldoor zoveel spanning op, onvrede, ongenoegen? Waarom kan een mens niet gewoon met zichzelf leven?

Je herkent het nog steeds niet? Jij acht het niet op jezelf van toepassing wat ik schrijf?
Ga hier nou gewoon eens als mens op in.

Siebe





Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #29 Gepost op: 23-07-2014 21:34 »
Die hele hetze tegen het ego is klinkklare onzin, we kunnen niet tegen onszelf getuigen. Als we dat wel doen, plegen we als het ware spirituele zelfmoord. Uiteraard is het ego een vernuftig geestelijk bouwwerk, dat veelal grotendeels onbewust is opgebouwd vanuit onze jeugd. Met alle condities, complexen en neigingen. Wie van het ego af wil, moet zich afvragen waarom men er zo graag vanaf wil. Wanneer dat nader onderzocht wordt, komt men er hoogstwaarschijnlijk achter dat de wens tot de vernietiging van het ego wordt gevoed door een subtiel(er) ego, het ego dat zich nu weer hult in heiligheid. Dat moet immers in stand gehouden worden, want zo voelen we ons bijzonder en niet meer zo gewoontjes. En op die wijze willen we uiteraard de ander imponeren, dat we gezien worden. En dat men ons zal bewonderen omwille van onze kennis, onze spirituele verworvenheden. Eén grote luchtbel, natuurlijk, van waaruit men denkt bijvoorbeeld de Verlichting te bereiken. Niets anders dan niemandsland, dorheid en ellende. Hooguit kunnen we eens rustig toekijken hoe het ego zich in allerlei bochten wringt om zichzelf in stand te willen houden. Wanneer we er een probleem van maken, zijn we al weer een slaaf van ons egoïsme. Het lijkt een puzzel zonder einde, totdat we mogelijk op een dag inzien, dat het allemaal dwarsgebakken lucht is. Vanaf dat moment is het prima met jezelf uit te houden.

Met vriendelijke groet,

Basho Roshi :)
dat is inderdaad wel zo, lijkt een correcte visie van het ego
alleen gaat dit topic eigenlijk niet over het gebakken ego en staat het in een verkeerd topic
groet

Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #30 Gepost op: 23-07-2014 22:00 »
Geen kaartjes met engeltjes of andere flauwekul. Het is enkel de feitelijke situatie.

Kaartjes met engeltjes en andere "flauwekul" horen net zo goed bij de feitelijke situatie.
Niet-oordelen, acceptatie, mild zijn, weet je wel...
Maar goed, je kunt er dus niets mee. Even goed vrienden.  :-*



veel te leren van de honden  :)

Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #31 Gepost op: 23-07-2014 22:20 »



Toen ik dit las, moest ik denken aan Eckart Tolle's verlichtingservaring, zoals hij deze beschrijft in "The Power of Now". Hier een fragment:

"Until my thirtieth year, I lived in a state of almost continuous anxiety interspersed
with periods of suicidal depression. It feels now as if I am talking about some past
lifetime or somebody else's life.
One night not long after my twenty-ninth birthday, I woke up in the early hours with
a feeling of absolute dread. I had woken up with such a feeling many times before,
but this time it was more intense than it had ever been. The silence of the night, the
vague outlines of the furniture in the dark room, the distant noise of a passing train -
everything felt so alien, so hostile, and so utterly meaningless that it created in me a
deep loathing of the world. The most loathsome thing of all, however, was my own
existence. What was the point in continuing to live with this burden of misery? Why
carry on with this continuous struggle? I could feel that a deep longing for
annihilation, for nonexistence, was now becoming much stronger than the instinctive
desire to continue to live.
"I cannot live with myself any longer." This was the thought that kept repeating itself
in my mind. Then suddenly I became aware of what a peculiar thought it was. `Am I
one or two? If I cannot live with myself, there must be two of me: the `I' and the `self'
that `I' cannot live with." "Maybe," I thought, "only one of them is real."

I was so stunned by this strange realization that my mind stopped. I was fully
conscious, but there were no more thoughts. Then I felt drawn into what seemed like
a vortex of energy. It was a slow movement at first and then accelerated. I was
gripped by an intense fear, and my body started to shake. I heard the words "resist
nothing," as if spoken inside my chest. I could feel myself being sucked into a void. It
felt as if the void was inside myself rather than outside. Suddenly, there was no more
fear, and I let myself fall into that void. I have no recollection of what happened after
that.
I was awakened by the chirping of a bird outside the window. I had never heard such
a sound before. My eyes were still closed, and I saw the image of a precious
diamond. The first light of dawn was filtering through the curtains. Without
any thought, I felt, I knew, that there is infinitely more to light than we realize. That
soft luminosity filtering through the curtains was love itself. Tears came into my
eyes. I got up and walked around the room. I recognized the room, and yet I knew
that I had never truly seen it before. Everything was fresh and pristine, as if it had just
come into existence. I picked up things, a pencil, an empty bottle, marveling at the
beauty and aliveness of it all.
That day I walked around the city in utter amazement at the miracle of life on earth,
as if I had just been born into this world."
dat boek staat hier ook en nu je dit post en ik het herlees
life is a miracle
ik werd deze morgen heel vroeg gewekt door getik op het raam
dus ik heb de aandacht gericht en zag dat het een klein vleermuisje was dat zo heel en weer vloog en druk bezig was
ik heb het raam geopend in de vroege ochtend, het was wel heel warm en de koelte van de morgen was zalig
een magisch moment
het leven is zo eenvoudig mooi niet?

Basho Roshi

  • Gast
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #32 Gepost op: 23-07-2014 22:34 »
Nee, helaas, jij en IssaBoeddha lezen mijn stukje niet als mens.  Waarom herkennen jullie het niet? Dat is de cruciale vraag. Waarom sluit je er niet op aan via herkenning? Waarom distantieer je je er van?
Je gelooft dat ik de mentaliteit van een zieke of afwijking beschrijf? Ik denk het niet.

Veel kinderen kunnen het al niet met zichzelf uithouden. Worden negatief als ze niks te doen hebben, moeten aldoor bezig gehouden worden om zich wat goed te voelen. Hoeveel mensen hebben niet enorme moeite met niet meer werken? Ze kunnen het niet uithouden. Of wanneer mensen geen partner meer hebben. Of wanneer ze niet schrijven, niet dichten. Waarom ontploft een mens uit zichzelf? Waarom bouwt zich aldoor zoveel spanning op, onvrede, ongenoegen? Waarom kan een mens niet gewoon met zichzelf leven?

Je herkent het nog steeds niet? Jij acht het niet op jezelf van toepassing wat ik schrijf?
Ga hier nou gewoon eens als mens op in.

Siebe

Allereerst (b)lijkt uit je laatste schrijven dat je IssaBuddha en mij kennelijk beschouwt als degenen die jouw bijdragen niet “als mens” zouden lezen. Ik vraag me af hoe ik je stukken dan zou lezen, als een buitenaardse? Als een onaantastbare heilige op een hoogverheven top? Nee, Sybe. Ik ben een mens, net als jij, dus ik kan niet anders dan je bijdragen lezen als mens. Ten tweede lijkt het me niet handig als je mijn manier van jouw schrijfsels benaderen op één hoop gooit met de benadering door IssaBuddha. Laten we het hier zuiver houden: ik spreek voor mezelf, IssaBuddha spreekt hier voor zichzelf. Ik neem slechts de verantwoording voor mijn eigen schrijfsels, ik laat de verantwoording van de schrijfsels van IssaBuddha volledig op zijn conto. Ik respecteer IssaBuddha voor wat hij is en schrijft, en dat respect probeer ik voor iedereen hier op te brengen. Dat ik als Christen soms in de schrijfsels van IssaBuddha herkenning vind omdat hij ook over het Christendom schrijft, dat is een andere kwestie. Dat heeft als zodanig niets met Sybe te maken. Ik verzoek je vriendelijk en beleefd om je liever afzonderlijk tot mij te richten als je het tegen mij hebt, en afzonderlijk tegen IssaBuddha als je tegen hem praat. Laten we de zaken alsjeblieft niet gecompliceerder maken dan dat ze zijn.

Je vraagt je af waarom ik niet aansluit in de vorm van herkenning van wat je schrijft, en je constateert dat ik me zou distantiëren van je bijdrage(n). Dat is in ieder geval mijn bedoeling niet. Of ik herken wat je schrijft? Of ik het niet van toepassing acht op wat jij schrijft? Misschien niet, misschien wel. Ik kan het over het algemeen goed met mezelf vinden, en zelfs goed met mezelf uithouden. Is dat een antwoord op je vraag? Ik kan zelfs een hele dag niets doen, als ik dat zou willen. Zonder daardoor rusteloos te worden. Ik kan samen met de ander stil zijn, desnoods urenlang. Dan moet ik me natuurlijk wel vertrouwd vinden met die persoon, en hij of zij met mij. Er hoeft niet per se gepraat te worden, ik voel me op mijn gemak. Ik kan het dus met mezelf uithouden. Ik acht wat dit aangaat wat jij schrijft niet van toepassing op mijzelf, alhoewel ik het wel herken. Wanneer ik me niet lekker in mijn vel voel zitten, kan ik ook onvrede voelen, of spanning. Ook ik blijf gewoon een mens, net als iedereen.

Ik ben dus nu als mens in gegaan op wat je hebt geschreven, dat was je wens, Sybe. Maar ik wil er op wijzen, dat ik mezelf ben, en wat dat aangaat verschil van andere mensen. Iedereen is wat dat betreft uniek. Natuurlijk hebben we overeenkomsten, maar ook veel verschillen. Ik kan onmogelijk hetzelfde zijn als jij, ik weet niet eens wie je in het dagelijks leven bent, ik lees slechts je bijdragen. Dat is de beperking van onze woorden op een forum. Ik benadruk echter, dat ik een gewoon mens ben, en geen buitengewoon mens. Misschien heb ik veel bestudeerd, veel gemediteerd, veel gebeden en onderzocht. Zelfs tientallen jaren. Maar ondanks diverse inzichten in mezelf die ik denk te hebben ervaren, blijf ik een mens met fouten en gebreken. En geen haar beter dan wie dan ook. Dus ook niet beter dan jij. Er is volstrekte gelijkwaardigheid. Verder weet ik het ook niet, en weet ook niet verder wat nog te schrijven op je vraag.

Met beleefde groet,

Basho Roshi :)

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #33 Gepost op: 23-07-2014 22:36 »
Nee, helaas, jij en IssaBoeddha lezen mijn stukje niet als mens.  Waarom herkennen jullie het niet? Dat is de cruciale vraag. Waarom sluit je er niet op aan via herkenning? Waarom distantieer je je er van?
Je gelooft dat ik de mentaliteit van een zieke of afwijking beschrijf?

Ik lees en reageer op je stukje als een mens die met vallen en opstaan geleerd heeft het wel met zichzelf uit te houden.
Als je niks kunt met verbeelding, hou dan gewoon op je van alles te verbeelden over anderen.
Dan wordt het leven vanzelf een stuk eenvoudiger en mooier.

Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #34 Gepost op: 23-07-2014 22:44 »
"I cannot live with myself any longer." This was the thought that kept repeating itself
in my mind. Then suddenly I became aware of what a peculiar thought it was. `Am I
one or two? If I cannot live with myself, there must be two of me: the `I' and the `self'
that `I' cannot live with." "Maybe," I thought, "only one of them is real."

http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,2011.msg15415.html#msg15415
postje uit het boek van eck
IK KAN NIET MEER MET MEZELF LEVEN.
heel interessant om te onderzoeken
dus er is iets wat moet leven met zichzelf?
« Laatst bewerkt op: 23-07-2014 22:46 door Y1010 »

Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #35 Gepost op: 23-07-2014 22:52 »
Je moet niet doen alsof je voor mij die kaartjes verstuurt. Dit doe je enkel voor jezelf.

De waarheid is, dat ik het noch voor jou, noch voor me zelf verstuur.

Heb getwijfeld deze bijdrage te leveren hier komt ie toch.
Wanneer je iemand een reactie geeft en daarin
de opmerking maakt:

''Mij heeft het geholpen.
Misschien heb je er óók iets aan, Sybe.''
zie ,  is het een beetje vreemd
om vervolgens te reageren :

''De waarheid is, dat ik het noch voor jou, noch voor me zelf verstuur.''

Hoe wil je op deze wijze in gesprek geraken?

dirk, als ik op zie klik

verschijnt:

about:blank

niks dus alleen blanco

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #36 Gepost op: 23-07-2014 23:03 »
Kinderen zijn spontaan en zijn zoals ze zijn.

Geest is geen kind. Wij zijn geen kind. Onze natuur is geen kind. Let wel, dit is nooit zo geweest ook. Uiterlijk leek je misschien een kind maar de natuur van je geest is nooit een kind geweest. Geest is ook niet volwassen. Dat soort duidingen zijn niet van toepassing op geest. Dus waarom wil je iets zijn wat je niet bent?

Siebe



Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #37 Gepost op: 23-07-2014 23:24 »
Kinderen zijn spontaan en zijn zoals ze zijn.

Geest is geen kind. Wij zijn geen kind. Onze natuur is geen kind. Let wel, dit is nooit zo geweest ook. Uiterlijk leek je misschien een kind maar de natuur van je geest is nooit een kind geweest. Geest is ook niet volwassen. Dat soort duidingen zijn niet van toepassing op geest. Dus waarom wil je iets zijn wat je niet bent?

Siebe
het onderzoek naar wat geest is
het is niet erg zinvol dat te willen doorgronden met geweld
zoals ik het zie
is het een geschenk dat wordt gegeven als de tijd er is
net zoals de vrucht aan de boom komt als het moment daar is
gewoon aandachtig blijven

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #38 Gepost op: 23-07-2014 23:58 »

[grote knip]

Ik ben dus nu als mens in gegaan op wat je hebt geschreven, dat was je wens, Sybe. Maar ik wil er op wijzen, dat ik mezelf ben, en wat dat aangaat verschil van andere mensen. Iedereen is wat dat betreft uniek. Natuurlijk hebben we overeenkomsten, maar ook veel verschillen. Ik kan onmogelijk hetzelfde zijn als jij, ik weet niet eens wie je in het dagelijks leven bent, ik lees slechts je bijdragen. Dat is de beperking van onze woorden op een forum. Ik benadruk echter, dat ik een gewoon mens ben, en geen buitengewoon mens. Misschien heb ik veel bestudeerd, veel gemediteerd, veel gebeden en onderzocht. Zelfs tientallen jaren. Maar ondanks diverse inzichten in mezelf die ik denk te hebben ervaren, blijf ik een mens met fouten en gebreken. En geen haar beter dan wie dan ook. Dus ook niet beter dan jij. Er is volstrekte gelijkwaardigheid. Verder weet ik het ook niet, en weet ook niet verder wat nog te schrijven op je vraag.

Met beleefde groet,

Basho Roshi :)

Bedankt, dat je aansluiting zoekt vanuit je eigen ervaring doet me deugt. Ik had misschien ook alles moeten inleiden met wat meer context. Ik ben een aantal zaken anders aan het doen, en onthoudt mezelf ook van zaken waarvan ik vind dat het slechte gewoonten zijn.

Dat mezelf van dingen onthouden die ik gewend ben te doen, confronteert me met de kracht van gewenning. Puur ter illustratie (omdat ik niet inga op wat ik mezelf dan onthoud). Onthoud jezelf maar eens je lekkere broodjes, je lekkere visje, je lekker toetjes etc. Je zult merken dat je toch geleidelijk gehecht bent geraakt en dan keert het zich tegen je. Dan wordt het toch moeilijk uit te houden met jezelf.
Hoe dan ook sluipt gehechtheid er in en zonder twijfel is het er. Het wordt onderschat denk ik. We denken dat we vrijer zijn dan we zijn. Ontzettend gehecht zijn we aan gezelschap, contact, uitwisseling.

Siebe


Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #39 Gepost op: 24-07-2014 00:07 »
Ik lees en reageer op je stukje als een mens die met vallen en opstaan geleerd heeft het wel met zichzelf uit te houden

Jij bedoelt volgens mij dat je je lichaam, gewoonten etc meer en meer bent gaan accepteren en zo een bepaalde vrede daarmee gevonden hebt. Mijn stukje gaat over gehechtheid, afhankelijkheid, het erkennen er van. De pijn van gemis, van onthouding. Hoe afhankelijkheid zich tegen je keert. Hoe de zucht naar voldoening, het voedsel van voldoening zich tegen je keert. Mijn stukje gaat over IssaBoeddha die besluit in totale afzondering te gaan mediteren voor vele jaren, zonder computer, goede doelen, gezelschap, werk, lekker eten etc etc. Zou IssaBoeddha dan niet veel gemis ervaren? Misschien verteerd worden door verlangens? Gekweld door iets wat eerst een oorzaak van geluk leek? Hou je uit met jezelf?
Siebe


Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #40 Gepost op: 24-07-2014 08:05 »
Mijn stukje gaat over IssaBoeddha die besluit in totale afzondering te gaan mediteren voor vele jaren, zonder computer, goede doelen, gezelschap, werk, lekker eten etc etc. Zou IssaBoeddha dan niet veel gemis ervaren? Misschien verteerd worden door verlangens? Gekweld door iets wat eerst een oorzaak van geluk leek? Hou je uit met jezelf?

Ik zal het moeten uitproberen Sybe om je hierop een zinnig antwoord te kunnen geven.
Ik heb in dit leven een dierbare vrouw verloren aan kanker en een alcoholverslaving overwonnen. Een deel van de zaken die jij beschrijft heb ik dus doorleefd zonder in afzondering te hoeven gaan. Ik hou het nog steeds met mezelf en met het leven uit. Het zou me niets verbazen als dat in afzondering óók zo zal zijn.
Volgens mij bedoelen we dus beiden hetzelfde.

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2990
  • een goed voorbeeld is van onschatbere waarde
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #41 Gepost op: 24-07-2014 10:06 »

dirk, als ik op zie klik

verschijnt:

about:blank

niks dus alleen blanco

Dank je, heb de link er nu goed ingezet.
inner peace and love
is the only revolution

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #42 Gepost op: 24-07-2014 11:06 »
Mijn stukje gaat over IssaBoeddha die besluit in totale afzondering te gaan mediteren voor vele jaren, zonder computer, goede doelen, gezelschap, werk, lekker eten etc etc. Zou IssaBoeddha dan niet veel gemis ervaren? Misschien verteerd worden door verlangens? Gekweld door iets wat eerst een oorzaak van geluk leek? Hou je uit met jezelf?

Ik zal het moeten uitproberen Sybe om je hierop een zinnig antwoord te kunnen geven.
Ik heb in dit leven een dierbare vrouw verloren aan kanker en een alcoholverslaving overwonnen. Een deel van de zaken die jij beschrijft heb ik dus doorleefd zonder in afzondering te hoeven gaan. Ik hou het nog steeds met mezelf en met het leven uit. Het zou me niets verbazen als dat in afzondering óók zo zal zijn.
Volgens mij bedoelen we dus beiden hetzelfde.

Oke bedankt voor het delen. Ik ga verder niet door op wat je meegemaakt hebt. Niet echt de plek vind ik. Toch zouden je ervaringen wel waardevol kunnen zijn om te delen.

Siebe




Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #43 Gepost op: 24-07-2014 12:23 »
het onderzoek naar wat geest is
het is niet erg zinvol dat te willen doorgronden met geweld
zoals ik het zie
is het een geschenk dat wordt gegeven als de tijd er is
net zoals de vrucht aan de boom komt als het moment daar is
gewoon aandachtig blijven
[/quote]

Ervaringen van helderheid, gelukzaligheid, diepe sereniteit, frisheid, mysterie etc, de kans is groot dat ze gewoon weer zullen verdwijnen maar dat je er nog lang op teert zeg maar.  De kans is ook groot dat je er aan gehecht raakt en jezelf wijsmaakt dat je gerealiseerd bent, verlicht etc. Allerlei claims komen op in je geest. Gampopa had allerlei bijzondere ervaringen. Hij zag zelfs de mandala's van de Boeddha's. Maar Milarepa zei aldoor maar...niks bijzonders, gewoon doorgaan.
Pas op met ervaringen. Het kunnen demonen worden.

Siebe


















Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden, fragment uit de Mahayana Mahaparinirvana
« Reactie #44 Gepost op: 24-07-2014 14:30 »
fragment Uit hoofdstuk 21, Over zuivere activiteiten, Mahayana Mahaparinirvana

"Ik bid dat alle wezens het voedsel van de vreugde van Dharma verwerven en niet het voedsel van begeerte1 zoeken. Ik bid dat alle wezens het voedsel van prajnaparamita [transcedente Wijsheid] in overvloed verkrijgen en dat ze de onbelemmerde en beste wortel van het goede zullen hebben, die groter zal groeien. Ik bid dat alle wezens het stadium van de Leegte2 zullen begrijpen en bereiken en het onbelemmerde lichaam perfectioneren en zoals ruimte worden".
1 craving, hunkering, drang, (vurig) verlangen, 2 phase of the Void

Te lang, eindeloos veel levens hebben we onszelf helaas gevoed met het voedsel van begeerte. Nu is het niet meer uit te houden met onszelf. De drang ligt nu als een vurige gewoonte in de alaya en het is moeilijk het er mee uit te houden. Op een ongewilde en onbeheerste manier brandt je.
De bevrediging leek een vriend, het blijkt een vijand. Het leek een toevlucht van geluk, het blijkt het vuur van de hel.

De beloning ligt niet in bevrediging maar in het afzwakken en ontwortelen van begeerte. Wil je jezelf belonen, beloon jezelf niet. Gedraag je niet als junk op zoek naar een aangenaam gevoel. Hoe vaker je dat doet, hoe sneller je je onaangenaam voelt.

Daar waar het vuur van begeerte zich verspreidt is hooguit een tijdelijke opleving, maar gaandeweg ontstaat een dor en ellendig landschap. Daar waar het vuur van Dharma verspreidt is hooguit een tijdelijke dip maar gaandeweg ontstaat een vruchtbaar en rijk landschap.

Siebe

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2990
  • een goed voorbeeld is van onschatbere waarde
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #45 Gepost op: 24-07-2014 14:48 »
Ik zie het zo dat het niet zozeer de begeerte is
die het probleem vormt,
maar onze reactie erop.

Maar misschien zeg je wel hetzelfde...

Bovendien wil ik niets afdoen
aan je beschrijving van
de eerste edele waarheid
middels dit topic.
Alsmede ook de tweede.
Die naast ' begeerte'  ook wel:
' dorst'  of ' onwetendheid'  wordt genoemd.
« Laatst bewerkt op: 24-07-2014 14:55 door Dirk Knol »
inner peace and love
is the only revolution

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #46 Gepost op: 24-07-2014 18:08 »
IK KAN NIET MEER MET MEZELF LEVEN.
heel interessant om te onderzoeken
dus er is iets wat moet leven met zichzelf?

De indruk die we nu hebben van hoe de wereld is of hoe we zelf zijn, daarvan wordt gezegd dat die niet vastligt. Als wij nu menen dit lichaam te zijn, of als we menen dat een rots solide en ondoordringbaar is, dan is dat niet omdat het zo IS, maar omdat het op dit moment voor ons zo lijkt. En het lijkt zo omdat we al eindeloos veel levens zulke indrukken verzamelen. Een een meester die de alaya, het bewustzijn waar al die indrukken zich verzamelen en van waaruit ze op onze perceptie doorwerken, verschoond heeft, die weet dat ie niet dit lichaam is en van een meester als Milarepa wordt gezegd dat ie zich bijvoorbeeld moeiteloos door muren kon bewegen.

Misschien is het zoals met een bepaald mens. Er komt bijvoorbeeld een moment dan zie je die als vijand. Het is natuurlijk geen vijand noch een vriend, gewoon een mens. Maar als je nu eindeloos dat vijandbeeld voedt, daarin gelooft, daarin volhardt dan wordt dat werkelijk voor je. De kans dat je andere mensen dan als vijand ziet wordt ook groter. Dit is het aspect van geloof denk ik. Op een soortgelijke manier verzamelen we ook indrukken denk ik over objecten en over onszelf. Ze krijgen een soort kracht of invloed op onze perceptie. Het is niet omdat de dingen zo-zijn maar ze lijken zo voor-ons door geloof/verzamelde indrukken.

Voorlopig maar niet door een muur proberen te rennen:-)

Siebe bult op voorhoofd
 


















Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #47 Gepost op: 24-07-2014 18:59 »
je weet hoe ik het zie, dat we allen al verlicht zijn
er is niets nodig voor die verlichting
het stelt geen eisen

je doet altijd je best om het leven voor iedereen aangenaam te maken
of als dat niet gaat tenminste met compassie
dat geldt dus ook naar jezelf toe
ook met jezelf compassie hebben, je dus niet beoordelen als onuitstaanbaar

wb goden of demonen
de visie hierover in boeddhisme is dus niet zoals jij het ziet
je mag natuurlijk een andere visie daarover hebben
voor mij is die visie van je onjuist

geduld met je bult

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #48 Gepost op: 24-07-2014 19:57 »
Ik zie het zo dat het niet zozeer de begeerte is
die het probleem vormt,
maar onze reactie erop.

Wil je hier wat meer woorden aan besteden.
Siebe

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2990
  • een goed voorbeeld is van onschatbere waarde
Re:Met jezelf uithouden
« Reactie #49 Gepost op: 24-07-2014 20:25 »
Ik zie het probleem niet in de begeerte op zich,
een beetje begeerte is wel nuttig lijkt me,
maar in de overdrijving ervan.

Of in termen van identificatie:
een begeerte wordt meer een probleem
naarmate de identificatie ermee groter is.

Dan komt er uit begeerte bijvoorbeeld woede voort
wanneer je iets wat je begeert niet krijgt.
En vanuit die woede kun je bijvoorbeeld een moord plegen.
Enzovoorts.

Dan ontstaat er lijden.

Zoals met betrekking tot verlangen of begeerte geldt natuurlijk
hetzelfde voor afkeer of haat.
inner peace and love
is the only revolution

 


+-Laatste berichten

[Algemeen] Re: Verlichtingsliteratuur by Ujukarin Vandaag om 15:20
[Algemeen] Verlichtingsliteratuur by Bodhiboom Vandaag om 14:57
[Algemeen] Re: Woeddha by Bodhiboom Vandaag om 14:17
[Varia] Re: Over Hein Thijssen by Bodhiboom Vandaag om 13:40
[Algemeen] Re: Woeddha by Sybe Vandaag om 13:27
Powered by EzPortal