Auteur Topic: Zelfkennis versus verslaving  (gelezen 8828 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Nathan

  • Gast
Zelfkennis versus verslaving
« Gepost op: 12-08-2015 18:00 »
Omdat verlichting zo schimmig kan zijn: want iedereen is het tegenwoordig, lijkt het wel. Maar als je vraagt wat er dan veranderd is aan iemands leven, blijkt eigenlijk heel weinig en zit men nog gewoon vast aan van alles.

Voor mij is het duidelijk, waar ultieme zelfkennis is, is er geen ruimte voor verslaving.
Hier zomaar wat vragen en antwoorden, misschien herken je er wat in.
Advies voor de (onder)zoeker  ;)

Hoe raak ik van me verslaving af?
– Allicht heb je al diverse pogingen gedaan, niet waar?
Maar heb je jezelf ooit toegestaan er gewoon naar te kijken, zonder het plaatje verslaving? Heb je ooit naar jezelf gekeken zonder oordeel? Want wie zegt dat je moet veranderen?
Dat wil ik natuurlijk.
– Weet je dat zeker? Misschien wil je alleen maar van je verslaving af omdat bijvoorbeeld je partner het wil of je godsdienst.
En wie zegt dat jij ervan moet van jezelf, waarom zit je dan nu nog aan je verslaving vast?
Ik val steeds terug en weet niet waarom?
– Misschien wil je te graag, heb je bijbedoelingen. Wil je jezelf alleen maar overwinnen, jezelf volkomen weten te beheersen. En is dat liefde?
Hoe bedoel je?
– Ergens is het een geschenk als je weet te stoppen. Het heeft namelijk niet alles te maken met de bewuste wil. Diep in jezelf moet je ook het pad volgen. En hoe bereik je jezelf daar, als je alleen maar jezelf bewust bewust bent en niet onderbewust bewust?
Je kunt bewust een zaadje in de donkere aarde stoppen maar de rest gaat onbewust verder. Je kunt water geven af en toe, bewust. Zorgen dat er voldoende licht is, e.d. Maar aan de andere kant kun je helemaal niets doen, dan vertrouwen op het natuurlijke.
Zo behoor je samen te werken met jezelf. Begrijp je?

(…)

Ik haat mezelf, dat ik niet weet te stoppen!

– Dat heeft helemaal geen zin, jezelf daarover haten. Je kunt beter gewoon naar jezelf kijken, als je jezelf weer iets ziet doen, waarvan je dacht dat je het niet meer zou doen.
Mag ik mezelf dan niet haten, daarom verachten?
– Jezelf kwellen is niet het antwoord toch, wat je wil? Het genereert helemaal niets. Laat jezelf met rust. Maar wees enkel bewust wat je wel wil.
Maar ik wil niet meer terugvallen!
– Met haat schep je innerlijke verdeeldheid, terwijl je juist op Een lijn moet komen met jezelf. Jezelf straffen schept ook weer verzet in je, tegen welke verandering dan ook. Aan de andere kant behoor je jezelf niet uit het oog te verliezen, zoals een jong puppie op straat!

(…)

Heb je toevallig een methode voor me, zodat ik kan stoppen met mijn verslaving?
– Je bent zelf het antwoord. Je behoort daarin 100% op jezelf te vertrouwen. Twijfel creeert innerlijke verdeeldheid.
Ja maar het lukt me niet?
– Wees een licht voor jezelf. Anders had je allang baat gehad bij de een of andere methode maar omdat je innerlijk nog altijd overhoop ligt met jezelf, lukt het inderdaad niet! Er zit een nee en een ja in je. Daarom gaat het niet. De ja of de nee wil domineren, de een over de ander. Dat lukt, tijdelijk. Maar nu zeg je echt te willen stoppen, waarom vertrouw je dan niet helemaal op jezelf?
Ik weet niet hoe…
– Een: je bent er al en je bent al bewust, je neemt al waar. Je kunt niet je aanwezigheid ontkennen en je waarnemen aan of uitzetten, klopt dat?
OK…
– Nu hoef je enkel je hardnekkige gewoonte bewust te zijn als deze weer van zich laat horen of de neiging ernaar. De kunst is dan jezelf in geen enkele richting te duwen, er enkel naar te kijken. Dat de waarnemer het waargenomene is. En daarin ligt het antwoord. Want als je diep in je hart ergens vanaf wil, zul je op zulk moment doordringen in dat wat is, zoals het is. En verander je vanzelf.
Maar als je denkt jezelf te moeten veranderen, zal dat je mogelijk niet lukken. Je verandert of niet, en dat laatste gaat over dat je enkel bijdehand probeert te zijn. Je kunt jezelf niet veranderen, vanuit de ik-positie.
Verandering vraagt onschuld. Geen bemoeienis, vanuit een of ander zelfbeeld.
« Laatst bewerkt op: 12-08-2015 18:03 door Nathan »

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #1 Gepost op: 16-08-2015 13:49 »
Omdat verlichting zo schimmig kan zijn: want iedereen is het tegenwoordig, lijkt het wel. Maar als je vraagt wat er dan veranderd is aan iemands leven, blijkt eigenlijk heel weinig en zit men nog gewoon vast aan van alles.

Voor mij is het duidelijk, waar ultieme zelfkennis is, is er geen ruimte voor verslaving.

In boeddhisme wordt gesproken over ketening. Verslaving aan drugs, aan aangename gevoelens of mentale staten in zijn algemeenheid, kun je denk ik dan plaatsen onder de keten van zintuiglijke begeerte. Hier wat meer informatie over de ketens: http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,2120.0.html

Wat ik wel zie in het onderricht is dat wordt erkend dat ketens sterk zijn. Ze zijn hardnekkig, houden langdurig aan, houden langdurig greep op de geest, zelfs al ben je al flink gevorderd op het pad, bijvoorbeeld een eenmaal-terugkerende.

Over het algemeen wordt volgens mij het afstand doen van de ketens besproken als iets wat geleidelijk gebeurt. De training is geleidelijk, de vordering is geleidelijk, het zuiveren gaat geleidelijk. En die geleidelijkheid wordt afgewisseld met momenten van radicaal inzicht. Dat is anders dan bij Krishnamurti denk ik die alleen maar radicaliteit onderwees. In boeddhisme gaat dit samen op.

Inzicht lijkt binnen deze visie niet zo radicaal, zo krachtig, dat het zeg maar ogenblikkelijk alle ketens direct doorsnijdt en je meteen van een onverlichte geest, geketend aan sterke gewoonten en oer-instincten, ogenblikkelijk voortaan volledig bevrijd bent van deze ketens. Misschien is dat wel mogelijk, maar toch wordt volgens mij in het theravada boeddhisme meer een weg van geleidelijkheid weergegeven met daarin momenten van radicaal en bevrijdend (in zekere mate) inzicht.

Het afstand doen van die ketens is een proces van zuiveren. Het zuiveren wordt vergeleken met het zuiveren van goud in de grond. Je moet de goudrijke grond eerst grof spoelen om de grove vervuiling, zand en grind bijvoorbeeld, te verwijderen. En de vervolg methoden van zuiveren worden steeds subtieler om de subtielere verontreinigingen te verwijderen. Deze volgorde van grof naar middelgrove naar fijnere bezoedelingen dat geldt voor het zuiveren van goud, wordt ook van toepassing geacht op de geest. De grove zijn relatief het gemakkelijkst te verwijderen.

Wat overblijft na de behandeling is zuiver goud. Dit zuiver goud is bewerkbaar, behandelbaar, smeedbaar, soepel. Vervuild goud is dat niet. Dat is bros. Daar kun je bijvoorbeeld geen sieraden van maken. Zo ook met de geest. De vervuilde geest, de niet gecultiveerde geest is ook niet soepel, niet hanteerbaar. Een ongecultiveerde geest, een geest met bijvoorbeeld veel zintuiglijke begeerte (verslaving bijv.) of kwade wil of traagheid, rusteloosheid, twijfels, bij zo'n geest kun je ook er van uit gaan dat wijsheid verzwakt is. Dus je kunt dan wel een beroep doen op iemands wijsheid, maar je moet er rekening mee houden dat precies zulke elementen als kwade wil, verslaving, juist die wijsheid verzwakken. Dus dan is wijsheid wrs niet de beste ingang te genezing.

Zuiver goud was er altijd al in het stadium dat het in de grond zat. Het moest alleen nog ontdaan worden van vervuiling. Het doel van zuiveren is dus ook om dat wat er al is, naar voren te brengen. De behandeling veroorzaakt dus niet zuiver goud.

Zo ook met het zuiveren van geest. De behandeling genaamd 'beoefening van dharma' veroorzaakt niet de oorspronkelijke zuiverheid van geest, verlichting, Boeddha-Natuur, maar brengt wat er altijd al was en is, naar voren, door het verwijderen van bezoedelingen die bijkomstig zijn.

De zuiverheid is in de vervuilde staat evengoed aanwezig. Als dit niet zo zou zijn, is zuivering überhaupt onmogelijk. Je kunt ook water niet zuiveren tot schoon water als zuiver water niet al aanwezig is in de vervuilde staat. Het is omdat vervuiling en water zich nooit echt vermengd hebben dat zuivering mogelijk is. Zo hebben bezoedelingen van geest zich ook nooit echt vermengd met ons. Daarom is zuivering mogelijk.

Zuiveren haalt dus bijkomstige zaken, vervuiling, weg maar creeert niet het zuivere. Daarom is beoefening ook geen conditionering. Hier is ook de Boeddha-Dharma op gebaseerd. De geest vrij van hebzucht, haat en begoocheling, zeg maar het resultaat, de vrucht, is op geen enkele wijze product van conditionering, van training, van tijd, of methode. Het was er altijd is, is er al, en wordt alleen maar al gaandeweg steeds meer onthuld als de bezoedelingen uitgewist worden.

Maar er blijft op het pad, in het leven van de beoefenaar, langdurig sprake van dominerende of overheersende neigingen. Dat kan blijkbaar prima samen gaan met voortschrijdend inzicht.
Oer-instincten, zoals de wil om te leven of overleven, ego-honger, hunkering naar liefde, naar aandacht, erkenning, verbeelding etc. ze zijn bijzonder hardnekkig.

Wat ook meespeelt is dat ze ook latent aanwezig kunnen zijn. Ze lijken dan alleen maar afwezig en overwonnen. Totdat je in een situatie komt dat ze in alle hevigheid weer actief worden, bijvoorbeeld bij het sterven. Over de latente neigingen zie: http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,2240.0.html

Je kunt denk ik wel zeggen dat wanneer er sprake is van ultieme wijsheid ook de overheersende neigingen zijn ontworteld. Maar je moet er rekening mee houden denk ik dat er zeer sterke conditioneringen bestaan, oer-instincten, die langdurig aanhouden en ook met bepaalde niveaus van inzicht toch nog altijd nog niet overwonnen zijn. Een arhat heeft ze wel overwonnen, net als een Boeddha. Siebe niet.

Siebe

Nathan

  • Gast
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #2 Gepost op: 20-08-2015 09:13 »
Je kunt denk ik wel zeggen dat wanneer er sprake is van ultieme wijsheid ook de overheersende neigingen zijn ontworteld. Maar je moet er rekening mee houden denk ik dat er zeer sterke conditioneringen bestaan, oer-instincten, die langdurig aanhouden en ook met bepaalde niveaus van inzicht toch nog altijd nog niet overwonnen zijn. Een arhat heeft ze wel overwonnen, net als een Boeddha. Siebe niet.

Siebe
Ik vraag me dan af bij dit stukje: waar is jouw arhat?

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #3 Gepost op: 20-08-2015 17:50 »
Je kunt denk ik wel zeggen dat wanneer er sprake is van ultieme wijsheid ook de overheersende neigingen zijn ontworteld. Maar je moet er rekening mee houden denk ik dat er zeer sterke conditioneringen bestaan, oer-instincten, die langdurig aanhouden en ook met bepaalde niveaus van inzicht toch nog altijd nog niet overwonnen zijn. Een arhat heeft ze wel overwonnen, net als een Boeddha. Siebe niet.

Siebe
Ik vraag me dan af bij dit stukje: waar is jouw arhat?

Ik las in een nrc-bijlage van zaterdag over de vijf obsessies van ons brein.
Een korte weergave van dit artikel:

Die vijf obsessies zijn: 1. status, 2. zekerheid, 3. autonomie, 4. erbij horen, 5. eerlijkheid.

Ons brein zoekt voortdurend naar signalen die ons vertellen waar we staan in de pikorde. Als onze status wordt bedreigd willen we vechten of vluchten. Zekerheid gaat over het voorspellen van de toekomst. Het brein probeert voortdurend patronen te herkennen. En wanneer iets anders verloopt dan verwacht dan trekt dat onmiddellijk al je aandacht. Autonomie is het gevoel dat je controle hebt over wat er gebeurt. Erbij horen gaat over je veilig voelen bij anderen. De ontmoeting met andere mensen leidt doorgaans eerst tot wantrouwen en vijandige gevoelens. Pas wanneer er iets 'gezamenlijks' wordt besproken (het weer oid) of gedaan (drinken) ontstaat er vertrouwen en verdwijnt de innerlijke onrust. Eerlijkheid draait om de vraag of je fair wordt behandeld. Wanneer anderen meer lijken te krijgen dan jij leidt dit tot hevige sociale pijn en de behoefte dit recht te zetten.

Onderzoek laat zien dat onze hersenen straf en beloning op deze vijf gebieden even serieus neemt als fysieke pijn en plezier. Volgens Rock (de 'neuro-expert') gaat je brein van de statusbedreigende vraag 'mag ik je een advies geven' net zo hard in de alarmstand als bij snelle voetstappen in een donker steegje.

Mensen reageren bijna altijd irrationeel en overdreven binnen deze vijf gebieden. Het verzoek 'even normaal' te doen heeft geen enkele zin. Deze vijf gebieden vormen de modus operandi van de menselijke soort".

Anders gezegd: de arhat zit waarschijnlijk niet in het brein :D

Het irrationele vind ik heel herkenbaar. Je kunt alles wel verstandelijk benaderen, netjes in cognitieve therapien etc. maar je bent en blijft ook vooral een irrationeel geprogrammeerd wezen.

Als je kijkt naar wat een mens verzameld heeft aan neigingen dan zijn er natuurlijk wel goede tendensen, altruistische bijvoorbeeld, maar toch overheersen vooral ego-centrische neigingen. Heel centraal staat toch dat gevoel of die overtuiging dat er iets bedreigd wordt.

De dreiging dat je gezondheid afneemt, je kracht, je geestelijk gezondheid (verwarring, dementie oid), je baan verliest, je binnenkort het leven verliest, dierbaren verliest, status verliest etc. Door al die dreiging is er ook geen werkelijk gevoel van geborgenheid of veiligheid. En wie kan je nou werkelijk beschermen ook?
Hele God-gelovige mensen worden ook dement. Wie beschermt hen tegen die aftakeling? Op cynische momenten geloof ik dat er geen bescherming is. Alles kan je elk moment afgenomen worden.
Je kunt van de ene dag op de andere, is mijn gevoel erbij, een niveau van verlichting bereiken en de volgende dag misschien wel een hersenbloeding waardoor je niks meer kan. Wat kan je beschermen?

Een kind staat er niet bij stil, leeft volledig naief maar als je ouder wordt ga je leven met het besef van zulke bedreigingen. Dat verkrampt je natuurlijk. Je zoekt naar een soort oplossing er voor als mens.
Ik geloof dat de Boeddha dit ontdekt heeft, gevonden. Een ultieme toevlucht. Een toevlucht die geen geloof behoeft, geen visie is, geen houvast is, maar op een natuurlijke manier, ongeforceerd, geneest van de behoefte aan zekerheid en houvast. 

Het helpt niet veel er over na te denken of over te redeneren want nogmaals, dat eindigt de irrationele angsten niet, dat lost onwetendheid ook niet op, dat maakt ook geen einde aan egocentrische neigingen. Het is natuurlijk wel erg fijn dat de Boeddha onderwezen heeft dat zo'n ultieme toevlucht bestaat en dat het mogelijk is werkelijk vrij te worden, ongeforceerd en ongedwongen, van angsten. Boeddha belichaamt dit.

We moeten toch allemaal sterven en dus loslaten. Welke gehechtheid we dan ook hebben, deze zal het stervensproces niet vergemakkelijken. Ik hoop dat jij en ieder anders nog in dit leven de ultieme veiligheid vindt en op ongedwongen manier, zonder enige arrogantie of verbeelding, waarlijk vrij bent.

Siebe

Nathan

  • Gast
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #4 Gepost op: 20-08-2015 19:27 »
Anders gezegd: de arhat zit waarschijnlijk niet in het brein :D
Boeddha is al vijfentwintighonderd jaar dood. Zijn leer wordt op diverse manieren begrepen en geïnterpreteerd. Zijn er volgens jou nu levende arhats, ken je er een, Siebe?

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #5 Gepost op: 20-08-2015 20:28 »
Anders gezegd: de arhat zit waarschijnlijk niet in het brein :D
Boeddha is al vijfentwintighonderd jaar dood. Zijn leer wordt op diverse manieren begrepen en geïnterpreteerd. Zijn er volgens jou nu levende arhats, ken je er een, Siebe?

Nee, Boeddha is niet dood Nathan. Boeddha is nooit geboren, nooit enige dag ouder geworden, nooit gestorven.

Wat arhats betreft, die zijn er vast maar ik kan dat niet goed beoordelen.

Siebe

 


Nathan

  • Gast
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #6 Gepost op: 21-08-2015 18:23 »
Anders gezegd: de arhat zit waarschijnlijk niet in het brein :D
Boeddha is al vijfentwintighonderd jaar dood. Zijn leer wordt op diverse manieren begrepen en geïnterpreteerd. Zijn er volgens jou nu levende arhats, ken je er een, Siebe?

Nee, Boeddha is niet dood Nathan. Boeddha is nooit geboren, nooit enige dag ouder geworden, nooit gestorven.

Wat arhats betreft, die zijn er vast maar ik kan dat niet goed beoordelen.

Siebe
Siddharta Gautama werd geboren en stierf als iedereen, Siebe. Hij wilde ook niet als een god worden gezien.
Jammer dat je geen arhat(s) kent. Want ik begrijp dat je nog het nodige worstelt en zij juist niet!

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #7 Gepost op: 21-08-2015 20:51 »
]Siddharta Gautama werd geboren en stierf als iedereen, Siebe. Hij wilde ook niet als een god worden gezien.
Jammer dat je geen arhat(s) kent. Want ik begrijp dat je nog het nodige worstelt en zij juist niet!

 Ik wantrouw mensen die zeggen niet te worstelen of voorbij conflict te zijn. Ik wantrouw jou ook omdat jij je zo overduidelijk vervreemdt van de onderwerpen waarover je praat. Of het nu gaat over verslaving, over de schaduw, over de draak, wat dan ook, het gaat nooit over Nathan's draken, schaduwkanten, dwangmatig handelen, verslavingen etc. Ik vermoed dat jij het gewoon niet kunt verdragen dat je iets omlaag gaat in status, dat iemand anders jou als een gewoon mens ziet, ja, ook je worstelingen kent, lerende bent, verward bent en niet zoveel weet.  Ja, zo wordt gewaarzijn een fort.

Siebe

Nathan

  • Gast
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #8 Gepost op: 22-08-2015 09:34 »
]Siddharta Gautama werd geboren en stierf als iedereen, Siebe. Hij wilde ook niet als een god worden gezien.
Jammer dat je geen arhat(s) kent. Want ik begrijp dat je nog het nodige worstelt en zij juist niet!

 Ik wantrouw mensen die zeggen niet te worstelen of voorbij conflict te zijn. Ik wantrouw jou ook omdat jij je zo overduidelijk vervreemdt van de onderwerpen waarover je praat. Of het nu gaat over verslaving, over de schaduw, over de draak, wat dan ook, het gaat nooit over Nathan's draken, schaduwkanten, dwangmatig handelen, verslavingen etc. Ik vermoed dat jij het gewoon niet kunt verdragen dat je iets omlaag gaat in status, dat iemand anders jou als een gewoon mens ziet, ja, ook je worstelingen kent, lerende bent, verward bent en niet zoveel weet.  Ja, zo wordt gewaarzijn een fort.

Siebe
Ik vind het oprecht jammer voor je, dat je geen arhat kent, die je kan bezoeken. Je geeft echt helemaal vanuit jezelf aan, dat je echt worstelt met het een en ander en dat je weg daardoor (mogelijk?) veel langer zal zijn.

Klopt, ik ben een mens. Maar ik show hier niet met mijn persoonlijke problemen en ik aanbid geen goden, ook niet in de vorm van (een) Boeddha.

PS Hier vind je een persoonlijk gesprek met mij over verslaving, misschien ervaar je daar wel meer openhartigheid door: https://soundcloud.com/nondualiteit/persoonlijk-gesprek-met-nathan
« Laatst bewerkt op: 22-08-2015 10:08 door Nathan »

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #9 Gepost op: 22-08-2015 12:55 »
Ik vind het oprecht jammer voor je, dat je geen arhat kent, die je kan bezoeken. Je geeft echt helemaal vanuit jezelf aan, dat je echt worstelt met het een en ander en dat je weg daardoor (mogelijk?) veel langer zal zijn.

Klopt, ik ben een mens. Maar ik show hier niet met mijn persoonlijke problemen en ik aanbid geen goden, ook niet in de vorm van (een) Boeddha.

PS Hier vind je een persoonlijk gesprek met mij over verslaving, misschien ervaar je daar wel meer openhartigheid door: https://soundcloud.com/nondualiteit/persoonlijk-gesprek-met-nathan

Bedankt. Ik heb het beluisterd.

Ik denk dat het goed zou zijn wanneer je met een boeddhistisch leraar bespreekt dat je verlicht bent. Of heb je dat al eens gedaan?

Siebe



Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #10 Gepost op: 22-08-2015 18:03 »
Ik vind het oprecht jammer voor je, dat je geen arhat kent, die je kan bezoeken. Je geeft echt helemaal vanuit jezelf aan, dat je echt worstelt met het een en ander en dat je weg daardoor (mogelijk?) veel langer zal zijn.

Ach weet je Nathan, er zijn duizenden, zo niet miljoenen therapeuten, behandelaars, gidsen, coaches, stralende individuen die allemaal hongerig hun netten uitwerpen in de zee van spartelende naar adem snakkende vissen. Als vissers zitten ze op de boot van hun geluk en verlichting, ingebeeld of niet, het doet er niet toe. Ze vissen.

Ja, de vissers pretenderen stuk voor stuk heel wat. Hun therapieën, hun counseling, hun raad, hun inzichten, het is als het aas aan de haak. Lokvoer. De dobber van verwachting moet op en neer gaan. Hopend dat iemand bijt.

Mijn ervaring is, vergeet het maar. Er is gewoon geen therapie, geen counseling, geen raad, geen inzicht, dat wel even als een quick fix jou zal helpen. Het beeld dat Boeddha gebruikt, van een gestage training, gestage vordering, gestage zuivering, dat is denk ik realistischer. Alle andere beloften is eigenlijk vooral visserslatijn.

Mijn ervaring is, alle mensen, vooral ook hulpverleners, die willen leeglopen. Leeglopen met hun 'inzichten', leeglopen met hun kennis, leeglopen met hun raad. Want ze willen belangrijk zijn, er toe doen. Het heeft in feite niet echt met hulpverlenen te maken. Bij jou volgens mij ook niet. Mensen willen respect, aanzien, bewonderd worden, belangrijk zijn, hun diepte etaleren en lopen leeg op vissen die naar lucht happend hulp zoeken in het giftig geworden water van hun eigen geest en lijf.

Miljarden contacten zijn er dagelijks tussen visser en vis. Het mist eerlijkheid en integriteit. Het is allemaal spel. Het bekende komedie van de wereld. De ene speelt patient, vis, en de ander speelt voor therapeut, visser. De ene weet zogenaamd en de ander is zogenaamd onwetend.

De boot van de visser heet "wijs". Wie gelukkig is, is visser. Wie lijdt is vis. Zo wordt het spel in de wereld gespeeld. Zo straalt de visser. Zo komt ie aan zijn trekken. Zo voert ie zichzelf. En zo vaart ie verder op de zee met spartelende vissen, zijn netten altijd in het water en af en toe eens een visje aan de haak.

Siebe



Nathan

  • Gast
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #11 Gepost op: 23-08-2015 07:56 »
Ja, de hulpverlening kan een egotrip zijn, net als het hier schrijven van ellenlange verhandelingen over de leer van de Boeddha, Siebe.

Ik ontmoet mensen in het licht van zelfkennis. Gewoon met elkaar samen denken over het vraagstuk waar de persoon die bij mij komt mee zit. En dat is vaak een alcohol probleem. Dat is nogal een verborgen probleem.

Het is opvallend hoe vol wantrouwen jij zit. Daarom ken je ook geen arhat, ook al zeg je wel te geloven in hen. Het is goed verlichte vrienden tot je gezelschap te kunnen rekenen.  :)

Het heeft geen zin de Boeddha steeds de hemel in te prijzen en verder iedereen om je heen te wantrouwen, die misschien net een stapje verder is.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #12 Gepost op: 23-08-2015 12:38 »
Ja, de hulpverlening kan een egotrip zijn, net als het hier schrijven van ellenlange verhandelingen over de leer van de Boeddha, Siebe.

Daar spreekt ook weer geen enkele dankbaarheid uit Nathan, Triest dat je alleen nog maar op je eigen woorden, gedachten en inzichten kunt geilen. Inzicht, het nieuwe porno voor de geest?

Ik ontmoet mensen in het licht van zelfkennis. Gewoon met elkaar samen denken over het vraagstuk waar de persoon die bij mij komt mee zit. En dat is vaak een alcohol probleem. Dat is nogal een verborgen probleem.

Jij noemt dat in ieder geval 'een ontmoeting in het licht van zelfkennis'. Maar is er sprake van waarachtige zelfkennis bij jou? Ik raad je aan dit uit te werken met een goede boeddhistische leraar. Je moet natuurlijk niet denken dat omdat je geen lust meer hebt naar porno, snoep, alcohol oid dat je verlicht bent. Ga het eens aan met een boeddhistisch leraar. Vertel dat je denkt of vindt dat je verlicht bent. Werk het uit.

Het is opvallend hoe vol wantrouwen jij zit. Daarom ken je ook geen arhat, ook al zeg je wel te geloven in hen. Het is goed verlichte vrienden tot je gezelschap te kunnen rekenen.  :)

Dat zou ik wel willen, maar het komt zoals het komt

Het heeft geen zin de Boeddha steeds de hemel in te prijzen en verder iedereen om je heen te wantrouwen, die misschien net een stapje verder is.

Mensen die hun eigen geluk of vrijheid als het ware uitbaten en dat zijn gaan zien als bewijs of teken van hun spirituele succes en of hun wijsheid, daar moet je zeker mee oppassen is mijn ervaring. Dat gaat in wezen enkel om macht, dominantie, strijd.

Ik raad aan, denk vooral niet dat iemand die gelukkiger is of oogt, ook verder is. En daarmee samenhangend, bezie je eigen lijden of verwardheid niet als een teken dat je minder ver bent. Het tegendeel zou zomaar waar kunnen zijn.

Vrijwel niemand in de wereld heeft kennis van de geest, maar iedereen doet alsof Nathan. Vrijwel niemand in spiritueel hulpverlenersland is integer genoeg om toe te geven dat men niet weet waar men mee bezig is. In wezen is er geen werkelijk inzicht, noch in de problemen van mensen, noch in de oplossingen noch in zichzelf. Zo staat het er gewoon voor. Onverlichten proberen onverlichten te helpen. De blinde probeert de blinde te leiden. Als je eerlijk bent naar jezelf erken je dat jij ook geen werkelijk direct inzicht hebt in de problemen en oplossingen van mensen noch ten diepste in jezelf.  Maar hulpverlenen, mensen leiden, mensen zogenaamd tot inzicht brengen, geeft een kick en heerlijk roes van inzicht. Zo is het, niet anders.

Siebe





Nathan

  • Gast
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #13 Gepost op: 23-08-2015 14:10 »
Ons contact hier heeft vaker tot niets geleid, Siebe.
Jammer!
Daarom stel ik hier voor 'de discussie' te staken. En je te vragen niet langer te reageren op mijn stukjes als je toch maar een doel ermee hebt. Alles naar beneden te halen. Goddank dat ik geen boeddhist ben. Maar dat zegt natuurlijk niets over de Boeddha zelf.  :D
Fijne dag nog!

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #14 Gepost op: 23-08-2015 19:30 »
Ons contact hier heeft vaker tot niets geleid, Siebe.
Jammer!
Daarom stel ik hier voor 'de discussie' te staken. En je te vragen niet langer te reageren op mijn stukjes als je toch maar een doel ermee hebt. Alles naar beneden te halen. Goddank dat ik geen boeddhist ben. Maar dat zegt natuurlijk niets over de Boeddha zelf.  :D
Fijne dag nog!

Als Kalu Rinpoche een teaching geeft, dan merk ik aan alles dat het hem er niet om gaat te tonen hoe vrij hij is, hoe gelukkig, hoe verlicht of hoe wijs. Mijn indruk is, bij jou draait het in de kern nog altijd om hele gewone menselijke verlangens zoals de hunkering naar aandacht, aanzien, status. Nee, ik denk, verwarring is nog niet echt opgelost. De wortel is nog niet uitgegraven. Ik ben er allerminst gerust op.

Het beste lijkt me je verlichting te bespreken met een boeddhistisch leraar. 

Siebe




Nathan

  • Gast
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #15 Gepost op: 23-08-2015 20:15 »
Ons contact hier heeft vaker tot niets geleid, Siebe.
Jammer!
Daarom stel ik hier voor 'de discussie' te staken. En je te vragen niet langer te reageren op mijn stukjes als je toch maar een doel ermee hebt. Alles naar beneden te halen. Goddank dat ik geen boeddhist ben. Maar dat zegt natuurlijk niets over de Boeddha zelf.  :D
Fijne dag nog!

Als Kalu Rinpoche een teaching geeft, dan merk ik aan alles dat het hem er niet om gaat te tonen hoe vrij hij is, hoe gelukkig, hoe verlicht of hoe wijs. Mijn indruk is, bij jou draait het in de kern nog altijd om hele gewone menselijke verlangens zoals de hunkering naar aandacht, aanzien, status. Nee, ik denk, verwarring is nog niet echt opgelost. De wortel is nog niet uitgegraven. Ik ben er allerminst gerust op.

Het beste lijkt me je verlichting te bespreken met een boeddhistisch leraar. 

Siebe
Zou dit een spiegeltje kunnen zijn, Siebe?
Maar waarom zouden we verder gaan met een discussie?  ???

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #16 Gepost op: 23-08-2015 22:30 »
Zou dit een spiegeltje kunnen zijn, Siebe?
Maar waarom zouden we verder gaan met een discussie?  ???

Het is toch wel een serieuze zaak want je voordoen als verlichte, pretenderen een arhat te zijn, terwijl je dat niet bent, is een ernstige overtreding, dat kan iedereen wel aanvoelen, lijkt me. Helemaal als dat een manier is geworden om klanten te zoeken, leerlingen probeert te verzamelen, indruk wilt maken, etc.  Een grotere poppenkast, een groter bedrog is nauwelijks denkbaar.
Ik hoop dat dit niet je bedoeling is, en dat je verlichting geen verbeelding is, maar ik ben er beslist niet gerust op. Je zou me een stuk geruster maken als je je verlichting bespreekt met een boeddhistisch leraar.

Siebe

 






Nathan

  • Gast
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #17 Gepost op: 24-08-2015 06:53 »
Ik breng mijn boodschap simpelweg in eenvoud en niet in ellenlange zogenaamde boeddhistische betogen, waardoor je door de bomen dan niet meer het bos ziet.
Ik ben geen boeddhist. Ik bespreek gewoon een bepaald onderwerp. Zoals keuzeloos gewaarzijn. Als ik zeg dat begrepen te hebben, zeg ik niet een arhat te zijn, dat doe jij. Terwijl je ook zegt geen arhat te kennen. Je schept nogmaals verwarring, ook hier in deze discussie, wat volgens mij nergens naar leidt.


Nathan

  • Gast
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #18 Gepost op: 24-08-2015 07:18 »
Omdat verlichting zo schimmig kan zijn: want iedereen is het tegenwoordig, lijkt het wel. Maar als je vraagt wat er dan veranderd is aan iemands leven, blijkt eigenlijk heel weinig en zit men nog gewoon vast aan van alles.

Voor mij is het duidelijk, waar ultieme zelfkennis is, is er geen ruimte voor verslaving.
Hier zomaar wat vragen en antwoorden, misschien herken je er wat in.
Advies voor de (onder)zoeker  ;)

Hoe raak ik van me verslaving af?
– Allicht heb je al diverse pogingen gedaan, niet waar?
Maar heb je jezelf ooit toegestaan er gewoon naar te kijken, zonder het plaatje verslaving? Heb je ooit naar jezelf gekeken zonder oordeel? Want wie zegt dat je moet veranderen?
Dat wil ik natuurlijk.
– Weet je dat zeker? Misschien wil je alleen maar van je verslaving af omdat bijvoorbeeld je partner het wil of je godsdienst.
En wie zegt dat jij ervan moet van jezelf, waarom zit je dan nu nog aan je verslaving vast?
Ik val steeds terug en weet niet waarom?
– Misschien wil je te graag, heb je bijbedoelingen. Wil je jezelf alleen maar overwinnen, jezelf volkomen weten te beheersen. En is dat liefde?
Hoe bedoel je?
– Ergens is het een geschenk als je weet te stoppen. Het heeft namelijk niet alles te maken met de bewuste wil. Diep in jezelf moet je ook het pad volgen. En hoe bereik je jezelf daar, als je alleen maar jezelf bewust bewust bent en niet onderbewust bewust?
Je kunt bewust een zaadje in de donkere aarde stoppen maar de rest gaat onbewust verder. Je kunt water geven af en toe, bewust. Zorgen dat er voldoende licht is, e.d. Maar aan de andere kant kun je helemaal niets doen, dan vertrouwen op het natuurlijke.
Zo behoor je samen te werken met jezelf. Begrijp je?

(…)

Ik haat mezelf, dat ik niet weet te stoppen!

– Dat heeft helemaal geen zin, jezelf daarover haten. Je kunt beter gewoon naar jezelf kijken, als je jezelf weer iets ziet doen, waarvan je dacht dat je het niet meer zou doen.
Mag ik mezelf dan niet haten, daarom verachten?
– Jezelf kwellen is niet het antwoord toch, wat je wil? Het genereert helemaal niets. Laat jezelf met rust. Maar wees enkel bewust wat je wel wil.
Maar ik wil niet meer terugvallen!
– Met haat schep je innerlijke verdeeldheid, terwijl je juist op Een lijn moet komen met jezelf. Jezelf straffen schept ook weer verzet in je, tegen welke verandering dan ook. Aan de andere kant behoor je jezelf niet uit het oog te verliezen, zoals een jong puppie op straat!

(…)

Heb je toevallig een methode voor me, zodat ik kan stoppen met mijn verslaving?
– Je bent zelf het antwoord. Je behoort daarin 100% op jezelf te vertrouwen. Twijfel creeert innerlijke verdeeldheid.
Ja maar het lukt me niet?
– Wees een licht voor jezelf. Anders had je allang baat gehad bij de een of andere methode maar omdat je innerlijk nog altijd overhoop ligt met jezelf, lukt het inderdaad niet! Er zit een nee en een ja in je. Daarom gaat het niet. De ja of de nee wil domineren, de een over de ander. Dat lukt, tijdelijk. Maar nu zeg je echt te willen stoppen, waarom vertrouw je dan niet helemaal op jezelf?
Ik weet niet hoe…
– Een: je bent er al en je bent al bewust, je neemt al waar. Je kunt niet je aanwezigheid ontkennen en je waarnemen aan of uitzetten, klopt dat?
OK…
– Nu hoef je enkel je hardnekkige gewoonte bewust te zijn als deze weer van zich laat horen of de neiging ernaar. De kunst is dan jezelf in geen enkele richting te duwen, er enkel naar te kijken. Dat de waarnemer het waargenomene is. En daarin ligt het antwoord. Want als je diep in je hart ergens vanaf wil, zul je op zulk moment doordringen in dat wat is, zoals het is. En verander je vanzelf.
Maar als je denkt jezelf te moeten veranderen, zal dat je mogelijk niet lukken. Je verandert of niet, en dat laatste gaat over dat je enkel bijdehand probeert te zijn. Je kunt jezelf niet veranderen, vanuit de ik-positie.
Verandering vraagt onschuld. Geen bemoeienis, vanuit een of ander zelfbeel
« Laatst bewerkt op: 24-08-2015 07:27 door Nathan »

Nathan

  • Gast
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #19 Gepost op: 24-08-2015 07:33 »
Ik vind het oprecht jammer voor je, dat je geen arhat kent, die je kan bezoeken. Je geeft echt helemaal vanuit jezelf aan, dat je echt worstelt met het een en ander en dat je weg daardoor (mogelijk?) veel langer zal zijn.

Klopt, ik ben een mens. Maar ik show hier niet met mijn persoonlijke problemen en ik aanbid geen goden, ook niet in de vorm van (een) Boeddha.

PS Hier vind je een persoonlijk gesprek met mij over verslaving, misschien ervaar je daar wel meer openhartigheid door: https://soundcloud.com/nondualiteit/persoonlijk-gesprek-met-nathan

Bedankt. Ik heb het beluisterd.

Ik denk dat het goed zou zijn wanneer je met een boeddhistisch leraar bespreekt dat je verlicht bent. Of heb je dat al eens gedaan?

Siebe
Ik heb helemaal geen behoefte aan een zogenaamde boeddhistische leraar, Siebe. En dat ik wel of niet verlicht ben, staat hier helemaal niet ter discussie. Waar heb je het in hemelsnaam over?

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Zelfkennis versus verslaving
« Reactie #20 Gepost op: 24-08-2015 13:01 »
Ik breng mijn boodschap simpelweg in eenvoud en niet in ellenlange zogenaamde boeddhistische betogen, waardoor je door de bomen dan niet meer het bos ziet.

Ik heb een flink verslag gepost ja van Kalu Rinpoche's meer dan 2 uur durende teaching over de natuur van geest. Wie geïnteresseerd is in wat een boeddhistisch meester te zeggen heeft over de oorzaak van verwardheid, van lijden, hoe dit werkt in de geest, is die lengte volgens mij geen punt. Ik heb wel overwogen om het in delen te posten maar zo is het wel oke.

Ik vond de teaching erg mooi. Het drukt mijns inziens ook de kern van beoefening uit. Waar doen we het allemaal voor? Waar zijn we mee bezig? Wat is de kwaal? Wat is de remedie? 

Het gaat over de kern van de zaak. De kern van de zaak is niet zozeer goed doen, is niet beheersing, is niet ontwikkeling van kwaliteiten, niet conditionering maar ontdekken wat nog niet ontdekt is, zien wat nog niet gezien is. 

Deze teaching beschrijft mijns inziens heel mooi wat er aan de hand is. Hoe geest, doordat het zichzelf nooit gezien heeft, ook al sinds beginloze tijd, zichzelf verward. Het oog ziet zichzelf niet, of iets anders gezegd, heeft geen oog voor haar eigen aanwezigheid.  Omdat er een gebrek is aan directe ervaring van geest domineert de perceptie dat geest een waarnemend wezentje is, een zelf, een subject, verdeeld in Siebe en Nathan.

In de kern zijn we als boeddhisten bezig dit te doorzien.  Woorden, zoals die van Kalu Rinpoche en de Boeddha zijn hierbij als een vinger die naar de maan wijzen. Behulpzame middelen. Maar we moeten het zelf ontdekken en rechtstreeks zien wat geest is wie of wat we zijn.

Het meest elementaire aspect van lijden en verwardheid is dit niet kennen van onszelf, het niet direct gezien of ontdekt hebben van de natuur van geest. Hierdoor overheerst nu op gewoontevolle en dwangmatige wijze de indruk dat we een soort zelfstandige waarnemer zijn, een zelf, ego, een soort geestelijk wezentje. Als er een waarneming is, heb je ook de indruk dat er iemand is die waarneemt. Dat.

De perceptie van geest of onszelf als een wezentje, zet natuurlijk een hele andere dynamiek, bijvoorbeeld hele andere emoties en daden in gang, dat wanneer zo'n perceptie ontbreekt. Maar vrijwel ieder wezen heeft deze perceptie van ego en vrijwel ieder wezen is op deze manier ook ego-centrisch.

Toch, er is ergens bij veel mensen denk ik ook wel de intuitie,  dat geest eerder zoiets is leegte/ruimtelijkheid en helder licht dan een soort wezentje. Maar het geloof dat geest een wezentje is dringt zich voortdurend op gewoontevolle, dwangmatige wijze razendsnel toch weer naar de voorgrond. Het is alsof de intuitie, de wijsheid die van oorsprong ook aanwezig is bij ons, nog niet die indruk van een wezentje-te-zijn kan verdrijven. Wolken komen deze wijsheid aldoor versluieren. De zelf-perceptie die dan ontstaat doet ons volledig de oorspronkelijke intuitie van onszelf als ruimte/leegte en licht vergeten. Verblinding.

Als we er gedurende ons leven op leren vertrouwen, en dit zelfs direct gaan zien, dat onze natuur ruimte/leegte en helder licht is, dat het in essentie helemaal geen wezentje is, dan zal zowel ons leven en sterven gemakkelijker worden. Als boeddhisten proberen we deze natuur van geest te ontdekken of direct te zien om zo een einde te maken aan het lijden en de verwardheid die ontstaat onder invloed van de alsmaar hardnekkig opdringende perceptie dat we een wezentje zijn, een waarnemer, een zelf. We proberen, met al ons gestuntel er bij, in ellenlange verslagen of in krachtige termen, in woordloze gebaren of via miljarden woorden, recht te doen aan dat wat intuitief waar is.


Siebe

 


+-Laatste berichten

[Algemeen] Re: Het boeddhisme van Hein Thijssen by Dorje Gisteren om 21:23
[Algemeen] Re: Het boeddhisme van Hein Thijssen by Siebe Gisteren om 20:33
[Algemeen] Re: Het boeddhisme van Hein Thijssen by Bodhiboom Gisteren om 19:50
[Algemeen] Re: Het boeddhisme van Hein Thijssen by Dorje Gisteren om 19:07
[Algemeen] Het boeddhisme van Hein Thijssen by Bodhiboom Gisteren om 15:34
Powered by EzPortal