Auteur Topic: Tilakkhana en Angst  (gelezen 819 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Tilakkhana en Angst
« Gepost op: 02-01-2020 13:18 »
Hoi,

De sutta's onderwijzen dat contemplatie over de Tilakkhana zou moeten leiden tot een proces van ontnuchtering, van desillusie en ontgoocheling (Nibbida) en het afzwakken van passie of hartstocht.

Wat ik merk, is dat het bij mij eerder het tegendeel oproept. Het constante besef van vergankelijkheid, van instabiliteit, het besef dat het allemaal niet onder controle is, maakt mij eigenlijk ongeruster. Ik ben al een ongerust typje, angstig aangelegd, en door ervaringen is dat ook niet afgezwakt. Het lijkt alles alleen maar erger te maken.

Verstandelijk kan ik de Tilakkhana wel begrijpen, volgens mij is er niks mis mee. Maar emotioneel me er echt toe verhouden kan ik kennelijk (nog) niet.

Hoe beleven jullie dit, en hoe denken jullie hierover?


Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 803
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #1 Gepost op: 02-01-2020 13:49 »
Hoi,

De sutta's onderwijzen dat contemplatie over de Tilakkhana zou moeten leiden tot een proces van ontnuchtering, van desillusie en ontgoocheling (Nibbida) en het afzwakken van passie of hartstocht.

Wat ik merk, is dat het bij mij eerder het tegendeel oproept. Het constante besef van vergankelijkheid, van instabiliteit, het besef dat het allemaal niet onder controle is, maakt mij eigenlijk ongeruster. Ik ben al een ongerust typje, angstig aangelegd, en door ervaringen is dat ook niet afgezwakt. Het lijkt alles alleen maar erger te maken.

Verstandelijk kan ik de Tilakkhana wel begrijpen, volgens mij is er niks mis mee. Maar emotioneel me er echt toe verhouden kan ik kennelijk (nog) niet.

Hoe beleven jullie dit, en hoe denken jullie hierover?

Hoi PV,

Tegelijk met deze 'niet' kwaliteiten reflecteer ik over de 'wel' kwaliteiten, hun positieve tegenhangers.
Dukkha --> Sukkha, door de Positieve Voorschriften te gaan volgen bereik je juist positieve kwaliteiten. Die overigens ook wat meer permanent zijn maar dat hoort bij Anitiya.
Anitiya --> De Dharma is juist niet samengesteld en daardoor permanent.
Anatman --> Wees blij dat je in positieve zin kunt veranderen inplaats van permanent je huidige zelf met alle beperkingen te blijven. Je zou ook kunnen zeggen dat Nibbana, dat vaak in samenhang met de drie Lakshanas genoemd wordt, met name de tegenhanger van Anatta/Anatman is. Er is inderdaad geen persoonlijk innerlijk onveranderlijk zelf, er is juist een overstijgen van je hele oude zelf waardoor er een nieuw Verlicht persoon kan ontstaan.


With folded palms,

<Ujukarin>
« Laatst bewerkt op: 02-01-2020 13:56 door Ujukarin »

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #2 Gepost op: 02-01-2020 13:55 »
Kennis van de onzekerheid en veranderlijkheid van het bestaan, alsmede de illusie van het "zelf" kan instemming van het verstand hebben. Je kunt het met je denken beredeneren. Maar dat wil niet automatisch zeggen dat je emotioneel er als het ware rijp voor bent, voor deze kennis.

Ik vraag me af of het juist is als je meer angst en onrust gaat ervaren door een bepaalde beoefening. Het kan ook tijdelijk zijn, dat de beoefening de onrust en angst aanvankelijk vergroot en uitvergroot, en dat daarna het vanzelf tot rust zal komen.

Het is niet zo gemakkelijk om daarover een éénzijdig antwoord te geven. Met angst en onrust werken is lastig, en kan je ook de verkeerde weg wijzen. Vaak is dan een coach of leraar nodig, die weet waar hij of zij je het beste in kan steunen.

Misschien is het zaak om de suttra's even een tijdje los te laten en je concentratie te richten op rustgevende meditatie, samatha bijvoorbeeld.

Het leven lijkt misschien chaotisch, onzeker en vol van leed. Maar het is ook een ongelofelijk wonder. Dat liefde mogelijk is, is ronduit fantastisch. Dat we er mogen zijn, ondanks alle pijn en lijden is al een wonder op zichzelf. Ik weet dat dit misschien niets helpt, zeker niet als je in de onrust en angst verkeert, maar het is en blijft een wonder dat we er zijn.

Dankbaarheid kan de vrucht zijn van meditatie, loslaten kan heilzaam werken. Samatha heeft mij al veel opgeleverd, ik heb er zelfs ooit diverse emotionele blokkades door verloren. Want als het zelf, de mind, het verstand tijdelijk terzijde wordt gelaten, verliest het haar dagelijkse greep en krijgen je emoties een openheid om zich te uiten. Dat kan variëren van huilen, duizeligheid of zo, of anderszins. Maar de reiniging hiervan was bij mij diep voelbaar. Dit is echter niet actief op te roepen, eerder te ondergaan wanneer zoals gezegd het verstand als het ware wordt losgelaten in rust. Het kan soms lang duren voordat emoties hun gezicht laten zien, zeker als ze diepgaand zijn weggedrukt.

Ik ben een emotioneel ingesteld mens, emoties zijn soms erg verwarrend of minder te controleren dan we zouden willen. Met als gevolg dat we juist gaan proberen die emoties te beheersen, met een averechts effect. De culturele opvoeding die we krijgen doet daar eigenlijk ook niet zo veel goed aan. Natuurlijk moet je soms je emoties beheersen in sociale situaties. Maar dat betekent vaak eerder onderdrukking dan zuivering.

Veel sterkte met het verwerken en/of werken met angst en onrust. Los laten kan wonderen verrichten.

Ik zeg ook hier weer uitdrukkelijk, dat ik uit eigen ervaring spreek, en vooral dat ik niemand wil beleren of bekritiseren.

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1123
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #3 Gepost op: 02-01-2020 14:50 »
De sutta's onderwijzen dat contemplatie over de Tilakkhana zou moeten leiden tot een proces van ontnuchtering, van desillusie en ontgoocheling (Nibbida) en het afzwakken van passie of hartstocht.

Wat ik merk, is dat het bij mij eerder het tegendeel oproept. Het constante besef van vergankelijkheid, van instabiliteit, het besef dat het allemaal niet onder controle is, maakt mij eigenlijk ongeruster. Ik ben al een ongerust typje, angstig aangelegd, en door ervaringen is dat ook niet afgezwakt. Het lijkt alles alleen maar erger te maken.

Verstandelijk kan ik de Tilakkhana wel begrijpen, volgens mij is er niks mis mee. Maar emotioneel me er echt toe verhouden kan ik kennelijk (nog) niet.

Ik denk dat je daar je vinger op de zere plek legt. Verstandelijk begrijp je het maar emotioneel heb je het nog niet echt verwerkt. Ik vond dit best een moeilijke stap, want emotioneel is er de tendens om een snel oordeel te vellen over dat soort dingen, en dat gaat vaak niet gepaard met wijsheid. Dus mijn advies zou zijn om wijsheid bij die contemplatie te betrekken, om langzaam na te denken, niet te oordelen.

Als ongerustheid en angst iets is wat makkelijk bij jouw naar boven komt, dan duid dat gewoonlijk wel op een mate van gehechtheid aan veiligheid of andere zaken. Vaak is het juist een goede zaak als deze gevoelens naar boven komen, want dan pas kan je ze goed zien. Het helpt om de wortel van dit soort hechtingen duidelijk te krijgen, en dat onderzoek is iets dat heel erg bij deze contemplatie past.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #4 Gepost op: 02-01-2020 20:29 »
https://suttacentral.net/sn22.51/en/sujato

waarom werkt het toch niet zo?

een verslaafde weet uit eigen ervaring ook wel dat diens aangename gevoelens door de drugs opgewekt komen en gaan. Ze zijn vergankelijk. Toch, dat besef van vergankelijkheid leidt bij een verslaafde niet tot desillusie en leidt niet tot minder begeerte, eerder tot meer begeerte.

Ik denk dat de verslaafde in een lastig pakket zit en ik voel met hem/haar mee. Als je stopt met je verslaving lijdt je nog meer. Catch-22.


Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 803
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #5 Gepost op: 03-01-2020 10:19 »
https://suttacentral.net/sn22.51/en/sujato

waarom werkt het toch niet zo?

een verslaafde weet uit eigen ervaring ook wel dat diens aangename gevoelens door de drugs opgewekt komen en gaan. Ze zijn vergankelijk. Toch, dat besef van vergankelijkheid leidt bij een verslaafde niet tot desillusie en leidt niet tot minder begeerte, eerder tot meer begeerte.

Ik denk dat de verslaafde in een lastig pakket zit en ik voel met hem/haar mee. Als je stopt met je verslaving lijdt je nog meer. Catch-22.
De kunst is dan ook vergelijkbaar met het verstrekken van Methadon aan een Heroine-junk, en dan langzaam afbouwen ;-)
Door te reflecteren op
  • Sukkha, bijvoorbeeld de vijf positieve leefregels allen gebaseerd op Metta.
  • De Dharma, zo ongeveer het enige dat wel substantieel en blijvend is.
  • Nirvana, of in ieder geval elke Hogere bewustzijnsstaat die jij kunt ontwikkelen juist omdat er geen permanent Atman/Zelf is
kan die emotionele positiviteit ontstaan waardoor je kunt omgaan met het realiseren dat de drie Lakshanas je leven beheersen en je 'onder je potentieele niveau blijven vastzetten'. Je in de modder vasthouden terwijl je daar nu juist als een Lotusbloem bovenuit wilt groeien. Deze positieve reflecties helpen je die energie opbrengen, en omgaan met het besef van vergankelijkheid van de modder juist doordat het andere ONvergankelijk is...

With folded palms,

<Ujukarin>

Offline MaartenD

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 663
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #6 Gepost op: 03-01-2020 10:31 »
In aanvulling op Ujukarin's bericht hierboven:

De sutta die Passievrucht aanhaalt begint als volgt: "Aniccaññeva, bhikkhave, bhikkhu rūpaṃ aniccanti passati." "Vorm, oh monniken, is werkelijk vergankelijk/veranderlijk." Deze tekst is aan monniken gericht. Ik ben sterk van mening dat we moeten uitkijken met ons al te zeer te spiegelen aan de sutta's die niet direct aan ons gericht zijn. De Boeddha gaf elke bezoeker of elke groep bezoekers woorden die voor hen passend waren.

We zien nu dat Passievrucht met grote kennis de sutta's leest en er veel van begrijpt. Wat ik wil meegeven is dit: je hoeft niet. Van jou kan niet worden verwacht wat wel verwacht kan worden van een bhikkhu.

Waarom werkt het toch niet zo? Omdat voor allerlei doorgronden eerdere zaken doorgrond moeten worden. Vooraleer je dat voor elkaar hebt, hoef je de volgende stap ook niet te zetten. Sterker nog, het is in sommige gevallen af te raden al te snel door te rennen naar latere stadia.

Het is dit en dat, het één en het ander: positiviteit opgewekt door reflectie, waar Ujukarin heel goed op wijst, werkt. Tegelijkertijd heeft de verslaafde nu eenmaal om te gaan met de gevolgen uit het verleden - noem het kamma, als je wil. Patronen in de geest kunnen enorm sterk zijn. Die breek je niet zomaar af alleen maar omdat je dat wil. Is dat trouwens geen vorm van hechting, die vaak tegen ons werkt?

Het helpt hopelijk ook te weten dat allen hier het beste wensen en hulp willen bieden waar die gewenst is en waar we dat kunnen geven.

Met warme groet,

Maarten

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #7 Gepost op: 03-01-2020 11:41 »
Maarten, het stilstaan bij anicca, dukkha en anatta wordt gezien als het hart van de leer. De zaken zien zoals ze zijn, heet het. Dit zou moeten leiden tot een proces van ontgoocheling, desillusie, het zat worden om te investeren in dat wat toch komt en gaat en blijft komen en gaan. Waarom zou je gaan investeren in zoiets? Dat is het idee van Nibbida, dat je je afkeert van het geconditioneerde.

Ik denk ook dat dit pas kan werken als je eerst een stevige basis hebt van geluk, veiligheid zoals Ujukarin lijkt voor te stellen. Anders wordt je alleen maar naargeestig van anicca, dukkha en anatta. Dat heb ik. Ik word er naargeestig van te beseffen dat alles elk moment stuk kan gaan, dat je zelf elk moment dood kunt neervallen, dat de zaken niet onder controle zijn. Ik vind er niks an. Op de een of andere manier kan ik daar emotioneel niet mee overweg.

Ik wil van dit leven ook geen probleem maken dat overwonnen moet worden. Is boeddhisme niet te beoefenen vanuit een houding die het leven volledig omarmt, in plaats van zich er van afkeert?
Ik denk het niet. Niet volgens de Pali overlevering. Passieloosheid, hartstochtloosheid ontstaat door desillusie en desillusie door wijsheid. Je moet het zat worden, dit bestaan, elk bestaan.

Dat werkt op mij niet bevrijdend, maar eerder deprimerend. Het enige wat eigenlijk niet deprimerend is, in mijn beleving, is dat er een beeindiging van lijden mogelijk is, maar als je dan ziet hoe extreem en radicaal dat is, namelijk, elke bestaansdrang volledig uitblussen, dan is dat ook weer zo extreem, vind ik. Ik vind op dit moment alles veel te extreem.

Ik kan me ook niet spiegelen aan die mensen die kennelijk het bestaan, samsara, zo zat zijn dat ze inderdaad nooit meer willen worden wedergeboren ergens in samsara en voorgoed willen uitdoven, nooit meer een lichaam en geest. Ik vind dit niet vertrouwenwekkend. Ik vind het triest. Donker.

Ja, ik zal wel te jong zijn van geest, onrijp, belast, opgezadeld met negatief kamma, maar ik kan ook niet om mijn eigen beleving heen. Wat ook meespeelt is dat ik dingen anders waardeer dan de Boeddha in de Pali sutta's. Het hoogste geluk is volgens mij nooit iets van jezelf alleen. Het is allemaal fraai hoor als je eigen geest ontlast is, tijdelijk of permanent, maar het blijft ook maar gewoon iets van jou zelf alleen. En het mooiste of hoogste geluk is toch wat tussen wezens gebeurt, samen, vriendschap, liefde, zorg, genegenheid. Samen echt plezier hebben, vriendschap, echt welkom zijn, daar kan geen jhana tegenop.

Als je naief bent, kind, of kinderlijk, dan heeft het leven tenminste nog iets leuks. Of in roes.




« Laatst bewerkt op: 03-01-2020 12:21 door Passievrucht »

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #8 Gepost op: 03-01-2020 12:10 »
Er zijn enige opmerkingen te plaatsen bij het zich verregaand verdiepen in de suttra’s als de Pali-Canon en bijvoorbeeld de Abhidhamma. Deze sutta’s zijn namelijk zeer sterk ingebed in de plaatselijke situatie en context van het moment waarop de Boeddha zijn leringen daadwerkelijk uitsprak. Dit geldt trouwens voor vele, en hoogstwaarschijnlijk zelfs voor alle waarachtige religieuze geschriften.

De Boeddha was als leraar namelijk zeer bedreven en kundig in het aanpassen van zijn boodschap aan het begripsniveau van wie hij voor zich had (brahmanen, monniken, leken, e.a), op die plaats, en op dat specifieke moment. Hij deed dat hoogstwaarschijnlijk, om de maximale (heilzame) invloed te kunnen bereiken. Dat betekent echter ook, dat zijn wijsheden, zoals die zijn neergeschreven in de suttra’s, sterk afhankelijk zijn van de specifieke context op dat moment, toen en daar. Wanneer we geen kennis van deze context hebben en de daarmee gepaard gaande specifieke wijsheid, kan men tot een volledig verkeerd inzicht komen en/of foutieve interpretaties maken. Dit is het effect wat eigenlijk steeds optreedt tussen de tekst en de lezer van die tekst: op welke wijze interpreteer je dat wat je leest?

Het lezen van de suttra’s is op zichzelf prima, alleen is het de vraag of je daardoor een volledig en juist systematisch inzicht verwerft in wat de Boeddha's leer feitelijk was, en is. Je kunt ongewild en onbedoeld te maken krijgen met verwarring en speculatie.

Ook hier teken ik aan, dat ik niemand de les wil lezen, of bekritiseren.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #9 Gepost op: 03-01-2020 12:38 »
Ja, als je openlijk gaat spreken over moeilijkheden, obstakels, lijden, dan staan er meteen mensen op die je er graag op wijzen wat je allemaal fout doet. Want dat je iets fout doet, is zeker, anders zou je immers wel stralen en de wereld verlichten.

Offline MaartenD

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 663
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #10 Gepost op: 03-01-2020 12:47 »
Met warme woorden proberen mensen te helpen. Dat is tenminste wat ik zie. Wellicht doen we dat niet goed. Hulp bij spirituele ontwikkeling houdt toch echt soms een wenk in of een suggestie het eens op een andere wijze te zien.

Laat ik nog een vraag stellen, enerzijds betreft het techniek, anderzijds een oprechte nieuwsgierigheid: Wat voor soort antwoord zou voor jou juist zijn, Passievrucht? Wat precies is het gat in je begrip of desnoods in je kennis dat je opgevuld zou willen zien?

Ik meen dat het bijzonder goed werkt om zoiets scherp te hebben. Het antwoord is dan meestens dichtbij.

Met warme groet,

Maarten

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #11 Gepost op: 03-01-2020 13:25 »

Ik heb meerdere keren controle verlies meegemaakt, (rand)psychotisch geweest. De eerste keer was dat ook een soort angstpsychose. Langdurig ervoer ik angst en paniek omdat ik zulke rare dingen meemaakte.
Ik kon mezelf niet meer geruststellen of tot bedaren brengen zeg maar. Zelfs in slaap vallen vond ik doodeng. Ik was wel aanspreekbaar en niet volledig hoteldebotel maar wel angstig en paniekerig.

Ook wat ik met dierbaren heb meegemaakt, heeft mij opgezadeld met een sterk gevoel van onveiligheid.
Je kunt op verschrikkelijke manieren sterven. Het leven is onbetrouwbaar, grillig, ook vooral onverschillig, hard, onvoorspelbaar, genadeloos, niet onder controle.

Ik merk dat ik zelfs niet in de buurt kom van een gevoel van vertrouwen en veiligheid of een soort geborgenheid of het basisgevoel dat ik bestand bent tegen dit leven. Vroeger had ik dat veel meer, maar dit is verdwenen.

Ik merk dat mijn geest erg gericht is geraakt op controle, veiligheid, bescherming. Het stilstaan bij anicca, dukkha en anatta zou, idealiter, je juist stabieler moeten maken, passielozer maar bij mij lijkt het alleen maar de neiging om alles veilig te stellen te versterken. Verstandelijk weet ik wel dat het allemaal niet onder controle te houden is, maar als dat echt blijkt, schiet ik toch in de stress.


Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #12 Gepost op: 03-01-2020 13:48 »
Je openheid is zeer te waarderen, Passievrucht. Hopelijk duid je niet op mijn bijdragen hier, als je aangeeft dat er altijd wel mensen zijn die je gaan vertellen dat je iets fout doet. Ik zie eerlijk gezegd ook niemand op dit forum, die dat probeert. Dat zou ook niet aardig zijn, en zeer zeker niet aansluiten op jouw angst en je onrust.

Ik probeer wat te schrijven dat mogelijk behulpzaam kan zijn, maar omdat ik je niet persoonlijk ken, is dat nogal moeilijk. En zelfs áls ik je persoonlijk zou kennen, is het nog lastig om een wenk of advies te formuleren. Eigenlijk is het beter om een luisterend oor te verlenen, en geen adviezen te geven. Luisteren naar de ander kan voor die ander al een hele opluchting zijn. Dan hoeven we niet meteen met adviezen klaar te staan.

Dat is op dit forum, waar we elkaar niet kunnen zien, niet mogelijk, en kunnen we slechts bijdragen leveren, reacties plaatsen. Ik vind het heel erg naar dat je soms zo klem zit. Daarom zei ik hierboven al (weer een advies) "laat het allemaal even los". Maar dat is gemakkelijk gezegd, vanaf deze kant.

Dat je zelfs in een heuse klemsituatie bent terecht gekomen, vind ik zonder meer verdrietig, want dat gun ik natuurlijk niemand. Ik moet je bekennen dat ook ik zeer stormachtige perioden heb doorgemaakt in mijn leven. Zo rond mijn 23ste levensjaar was het zelfs zo erg, dat dit bijna mijn leven heeft gekost.

Als het echt niet meer gaat, zoek dan hulp en blijf niet rondmodderen (weer een advies, sorry). Dat je mensen hebt zien sterven op een nou niet zo leuke manier is inderdaad een versterkende factor in je angst, dat kan ik me heel goed voorstellen. Het leven is eenmaal onvoorspelbaar, dat is het risico er van. Dan hadden we niet geboren moeten worden, maar daar hadden we immers geen invloed op. Er zit helaas niks anders op, en dat zeg ik liever tegen mezelf, dan het leven te aanvaarden.

Vorig jaar heb ik een TIA gehad, geen pretje, kan ik je vertellen. Ik heb er gelukkig niets aan overgehouden, maar ik moet mijn hele leven verder bloedverdunners slikken. Ik ben de eerste periode toch wel bang geweest dat ik een nieuwe aanval zou kunnen krijgen. Gelukkig is dat niet gebeurd, en ben ik er nu vrij rustig onder. Dat betekent uiteraard niet dat ik daarmee wat wil afdoen aan jouw problemen, maar helaas kunnen we allen iets gaan mankeren, jong of oud.

Ik hoop van harte dat je toch wat innerlijke rust zult krijgen.

Hartelijk groeten van Buddha Amitabha ;)

Offline nico70+

  • Eerwaarde Verzoek
  • *****
  • Berichten: 978
    • facetten van het boeddhisme
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #13 Gepost op: 03-01-2020 14:30 »

Beste siebe passievrucht,

Met belangstelling heb ik je “lijdensverhaal” gevolgd. Je hebt angst, je wilt veiligheid en bescherming. En dat laatste heb je nog niet ontdekt in de leer van de Boeddha.
Toch is het einddoel van die leer het zijn zonder angst, een leven zonder zorgen, zoals ik in de “Bloemlezing over Nibbana”  heb proberen duidelijk te maken.
          Je hebt angst omdat je bang bent iets of iemand te verliezen. Maar de Boeddha onderwees dat alles wat samengesteld is, veranderlijk en vergankelijk is. Niets dat en niemand die in het bestaan is getreden, blijft eeuwig bestaan. Het bestaan is maar tijdelijk. Ook de hoogste god zal eens van het goddelijk leven afscheid moeten nemen. Niets blijft gelijk. Dat is iets dat wij moeten accepteren. Er is wel een reclame met de woorden: “Ik wil zo blijven als ik ben,”  en met de een of andere creme probeert men het verouderingsproces te stoppen. Maar verandering zal er komen, onherroepelijk.
      Omdat alles verandert en vergaat, ontstaat er frustratie. Dat komt omdat men aan een bepaalde situatie of een bepaald persoon gehecht is geraakt, omdat men iets wel of niet wil hebben. Wie jong is, wil niet graag oud en gebrekkig worden. Wie sterk is, wil dat graag blijven. Maar door ziekte kan ook de sterke mens heel zwak worden.
          Dat iets verandert en vergaat moet geaccepteerd worden. Wij kunnen dat niet tegenhouden, wel in bepaalde gevallen verlangzamen.
          Omdat verandering niet aanvaard wordt, volgt frustratie, leed. Zo kan datgene wat eerst voor een aangenaam gevoel zorgde, daarna een oorzaak worden voor lijden. En dat komt omdat alles hier onvolmaakt is en omdat wij ons eraan hechten. Alles hier is onvoldaan, onafgewerkt, onvolmaakt. En daardoor is het een bron van lijden, leed, frustratie.
            Wij worden geboren, worden ouder en sterven. Tijdens dat hele proces hebben er onafgebroken veranderingen plaats. En wij kunnen er niet voor zorgen dat iets ongewijzigd blijft. Als wij dat wel willen, dan is dat alleen maar een bron van frustratie, leed, dukkhā.

          Als eerste moet dus geaccepteerd worden dat alles en iedereen hier veranderlijk en vergankelijk is.

          Als die waarheid aanvaard wordt, als men niet meer tegenstribbelt, wordt men rustiger.

Met vriendelijke groet
Nico

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1123
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #14 Gepost op: 03-01-2020 14:47 »
Ik vind het een veelzeggende realisatie Passievrucht, als jij er zo over denkt. Jij hebt per slot van rekening veel tijd geïnvesteerd in het leren van de sutra’s, het is een belangrijk deel van je leven geworden als ik mij niet vergis. Maar wat jij hier zegt is dat eigenlijk, in jouw emotionele hart, ben je het niet eens met de leer van de Boeddha. Dat moet toch wel een flinke interne schommeling teweegbrengen.

Zelfs de naam die je hebt gekozen, “passievrucht”, spreekt er toe dat wat je doet voortkomt uit passie, hartstocht. En om er nu bij stil te staan dat dit lijdt tot ontgoocheling, desillusie, uitdoven, dat zal toch wel heftig voor je zijn. Als dit het hart is van de leer dan is dat moeilijk voor de mens.

Ik denk ook dat dit pas kan werken als je eerst een stevige basis hebt van geluk, veiligheid zoals Ujukarin lijkt voor te stellen. Anders wordt je alleen maar naargeestig van anicca, dukkha en anatta. Dat heb ik. Ik word er naargeestig van te beseffen dat alles elk moment stuk kan gaan, dat je zelf elk moment dood kunt neervallen, dat de zaken niet onder controle zijn. Ik vind er niks an. Op de een of andere manier kan ik daar emotioneel niet mee overweg.

Ik heb wel gehoord dat een gevorderde beoefenaar van boeddhistische meditatie gemakkelijk een gevoel van geluk kan genereren. Wat dat betekent, denk ik, is dat je sowieso al een beetje afstand hebt gedaan van je natuurlijke emoties. Het zou kunnen dat dat komt van meditatie, of van een ander langdurig proces.

Citaat
Ik kan me ook niet spiegelen aan die mensen die kennelijk het bestaan, samsara, zo zat zijn dat ze inderdaad nooit meer willen worden wedergeboren ergens in samsara en voorgoed willen uitdoven, nooit meer een lichaam en geest. Ik vind dit niet vertrouwenwekkend. Ik vind het triest. Donker.

Ik ben het wel met je eens. Als je kijkt naar een heel mensenleven, dan zijn tijden waarin het lijden overheerst toch in de minderheid. De meeste mensen hebben voor het merendeel geluk, gezondheid, hier en daar plezier. Ziekte, ouderdom en dood zijn een mindere periode aan het eind van het leven.

Maar de meeste mensen zien die balans niet echt, en daar zit wel een bepaalde wijsheid van het boeddhisme. Als je lang genoeg kijkt naar vergankelijkheid en lijden in het hier en nu, dan kom je ook wel een gebalanceerd perspectief tegen, dat het leven niet alleen lijden is maar ook genot en plezier en geluk en vreugde.

Citaat
Als je naief bent, kind, of kinderlijk, dan heeft het leven tenminste nog iets leuks. Of in roes.

Ik denk dat er altijd wel dingen zijn waar je plezier van ondervind. Een zomerse duik in de zee, een wandeling door de bossen, en knorrende poes die even op je schoot komt zitten. Dat noem ik geen roes, maar een weloverwogen plezier.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline MaartenD

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 663
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #15 Gepost op: 03-01-2020 15:02 »
Passievrucht, m'n hart gaat naar je uit.

Vanzelfsprekend ga je aan van alles twijfelen als je zulke dingen meemaakt en met zulke herinneringen worstelt.

Ik wil je op het hart drukken hulp te zoeken als je dat nog niet al gedaan had. Professionele hulp. Ik bedoel zeer zeker niet te zeggen dat je gek bent, trouwens. Ik zie het zo: als je pijn aan je been hebt omdat dat gebroken is dan ga je naar de eerste hulp. Dat verdien je gewoon. Niemand doet daar moeilijk over. Als je met geestelijke zaken worstelt dan kun je ook naar de eerste hulp. Die heet anders en je huisarts is het eerste aanspreekpunt.

Mogelijk is het beter om de oplossing voor het moment even niet in boeddhistische termen te zien. Dat is niet erg. Dat mag gewoon.

Misschien heb je al een heel traject achter de rug en denk je, wat zeurt die vent toch. In dat geval sorry.

Met warme groet,

Maarten

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1123
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #16 Gepost op: 03-01-2020 15:23 »
Ik wou hierover toch nog wat toevoegen...

Ook wat ik met dierbaren heb meegemaakt, heeft mij opgezadeld met een sterk gevoel van onveiligheid. Je kunt op verschrikkelijke manieren sterven. Het leven is onbetrouwbaar, grillig, ook vooral onverschillig, hard, onvoorspelbaar, genadeloos, niet onder controle.

Ik merk dat ik zelfs niet in de buurt kom van een gevoel van vertrouwen en veiligheid of een soort geborgenheid of het basisgevoel dat ik bestand bent tegen dit leven. Vroeger had ik dat veel meer, maar dit is verdwenen.

Ik merk dat mijn geest erg gericht is geraakt op controle, veiligheid, bescherming. Het stilstaan bij anicca, dukkha en anatta zou, idealiter, je juist stabieler moeten maken, passielozer maar bij mij lijkt het alleen maar de neiging om alles veilig te stellen te versterken. Verstandelijk weet ik wel dat het allemaal niet onder controle te houden is, maar als dat echt blijkt, schiet ik toch in de stress.

Dit zijn toch tekenen van trauma, van schokken en reacties die zich hebben ingebed op het emotionele niveau. Wat je erover denkt is eigenlijk secundair geworden, het gaat erom om te voelen wat er omgaat in je emoties. Het is eigenlijk meer het domein van een psycholoog dan een spiritueel leraar. Doch echter er zijn wel manieren om ermee om te gaan.

Iets meer dan een jaar geleden moest ik mijn flat uit, en werd ik dus ook geconfronteerd met wat het betekent om je veiligheid te verliezen. Het veroorzaakte bij mij ook de nodige onrust. Wat ik deed is ik ben een flinke tijd bezig geweest met de verbeelding, om mij in te beelden hoe het zou zijn om te leven zonder een stabiel dak boven je hoofd, om dakloos te leven en vooral te overleven. Wat het deed is bij mij ontkrachtte dit het angstbeeld dat ik had, door het als het ware in de fantasie te doorleven.

Ik heb wel enige ervaring met geestelijke hulpverleners en ik moet zeggen dat ik je niet aan zou raden om met zo’n probleem bij de reguliere ggz aan te kloppen. Als je je een privé psychotherapeut kunt veroorloven, dan is dat een betere weg.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #17 Gepost op: 03-01-2020 18:36 »
Bedankt allen. Heb zelf ook het idee, en ervaring tot nu toe, dat ik hier met de Boeddha-Dhamma niet ga uitkomen. Heb hulp gezocht ook bij GGZ. Binnenkort zal ik wel bericht krijgen over hoe en wat.

Offline marcel

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3169
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #18 Gepost op: 03-01-2020 18:59 »
Goed man!


Ben benieuwd.
Wens dat je iemand treft waarmee het klikt.
« Laatst bewerkt op: 03-01-2020 19:03 door aanwezig »
inner peace and love
is the only revolution

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #19 Gepost op: 03-01-2020 19:27 »
Ik vind het een veelzeggende realisatie Passievrucht, als jij er zo over denkt. Jij hebt per slot van rekening veel tijd geïnvesteerd in het leren van de sutra’s, het is een belangrijk deel van je leven geworden als ik mij niet vergis. Maar wat jij hier zegt is dat eigenlijk, in jouw emotionele hart, ben je het niet eens met de leer van de Boeddha. Dat moet toch wel een flinke interne schommeling teweegbrengen.

Ik ben begonnen bij mahayana en dat vond ik inspirerend, bezielend, vol licht. Ik vind het theravada boeddhisme best wel donker, droog ook, erg verstandelijk. Er zit weinig gevoel of hart in.
Misschien moet ik dat dan maar als conclusie omarmen, dat het theravada mijn hart niet opent en dat het toch niet echt bij me past.
« Laatst bewerkt op: 03-01-2020 20:23 door Passievrucht »

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 803
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #20 Gepost op: 04-01-2020 10:43 »

Ik ben begonnen bij mahayana en dat vond ik inspirerend, bezielend, vol licht. Ik vind het theravada boeddhisme best wel donker, droog ook, erg verstandelijk. Er zit weinig gevoel of hart in.
Misschien moet ik dat dan maar als conclusie omarmen, dat het theravada mijn hart niet opent en dat het toch niet echt bij me past.

Ik ben bang dat dit nogal aan je gekozen Theravada-school/leraren ligt. Dat gevoelloze is een valkuil van Theravada, net zoals doordraven-zonder-balans een valkuil bij Mahayana kan zijn. Maar boeken zoals

https://www.amazon.com/One-Dharma-Emerging-Western-Buddhism/dp/0062517015

(en de hele IMS school van Goldstein/Kornfield) brengen nadrukkelijk emotie, compassie, positiviteit erin. En in Nederland bijvoorbeeld bij Jotika Hermsen en Frits Koster. Dus als je wel bij Theravada wilt blijven dan zou ik zeker bij die bronnen eens gaan snuffelen. Is je smaak breder kijk dan toch maar weer eens bij scholen met Mahayana-invloeden zonder datgene dat je ooit bij het Mahayana tegen ging staan...

With folded palms,
<Ujukarin> / van een der weinige Triyana-scholen ;-)

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #21 Gepost op: 04-01-2020 11:34 »
Ik had dat beter niet kunnen schrijven.  Het zegt meer over mij dan over theravada. Maar bedankt voor je tips.

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #22 Gepost op: 04-01-2020 12:39 »
Geeft niet, Passievrucht, het is een begrijpelijke reactie. Bedenk echter, dat Mahayana zonder het Theravada boeddhisme waarschijnlijk nooit zou hebben bestaan. Ergens moet het licht beginnen. De Boeddha heeft het aangestoken, en Theravada heeft het verder gedragen tot Mahayana.

Theravada is de basis, zonder basis kan er geen bloei voortkomen. Verwijder de basis, en de bloem zal verdorren. Dat zou ongeveer hetzelfde zijn, als dat christenen bijvoorbeeld het Oude Testament uit hun Bijbel zouden verwijderen, zoals de gnosticus Marcion ooit wilde. Verwijder het oude, de basis van de religie, en het nieuwe zal niet meer goed te begrijpen zijn. Laat staan wat dit zal doen met de heilzame werking ervan...

Dit betekent trouwens geenszins, dat ik Theravada zou beschouwen als "oud" of minder belangrijk dan het Mahayana boeddhisme. Oud, nieuw, hoog, laag, dat verraadt slechts een denken in niveau's. Waarheid is wat werkt, of mensen het nu kwalificeren als oud of nieuw, hoog of laag. Alles heeft zo zijn waarde, en ik heb al eerder aangegeven dat ondanks dat ik mezelf reken tot Mahayana, ik het Theravada boeddhisme beschouw als zeer gezaghebbend.

Gooi niets weg, je kunt namelijk niets wegdoen uit een religie. Wie de schoen past, trekke hem aan...
« Laatst bewerkt op: 04-01-2020 12:40 door Buddha Amitabha »

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #23 Gepost op: 04-01-2020 13:02 »
Duidelijk BA. Ik geloof alleen niet dat waarheid is wat werkt.

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #24 Gepost op: 04-01-2020 13:06 »
Duidelijk BA. Ik geloof alleen niet dat waarheid is wat werkt.

Dat mag je zelf weten. Er komt een tijd dat je zult beseffen... laten we er niet op vooruit lopen. Maar ik stel je een simpele vraag: als een bepaalde meditatietechniek niet werkt, niet bij je past, blijf je die dan toch beoefenen? Tot zover... Je hoeft geen antwoord te geven, hoor.

Heel veel sterkte, en vooral liefde toegewenst.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #25 Gepost op: 04-01-2020 13:24 »
Neem het geloof in een liefdevolle God. Ik denk dat het niks uitmaakt of die God nu echt bestaat of niet, het geloof er in kan werken. Het kan gevoelens geven van geborgenheid, van leiding, geruststelling, je welkom voelen, gewenst zijn etc. Geloof doet heel veel. Ik kan een volledig verbeelde vrouw in mijn fantasie me voorstellen, en mijn lichaam reageert daarop alsof het echt is. Illusie werkt. Ik kan een film bekijken die puur illusie is, niks gebeurt echt, maar ik kan er zo in opgaan alsof het werkelijkheid is. Ik kan bang worden, ik kan blij worden van een film, illusie werkt. Ik kan zelfs een pil krijgen waarin geen enkele werkzame stof zit en toch kan die pil reacties veroorzaken.

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #26 Gepost op: 04-01-2020 13:52 »
Neem het geloof in een liefdevolle God. Ik denk dat het niks uitmaakt of die God nu echt bestaat of niet, het geloof er in kan werken. Het kan gevoelens geven van geborgenheid, van leiding, geruststelling, je welkom voelen, gewenst zijn etc. Geloof doet heel veel. Ik kan een volledig verbeelde vrouw in mijn fantasie me voorstellen, en mijn lichaam reageert daarop alsof het echt is. Illusie werkt. Ik kan een film bekijken die puur illusie is, niks gebeurt echt, maar ik kan er zo in opgaan alsof het werkelijkheid is. Ik kan bang worden, ik kan blij worden van een film, illusie werkt. Ik kan zelfs een pil krijgen waarin geen enkele werkzame stof zit en toch kan die pil reacties veroorzaken.

Sorry mijn beste, maar je vat iets wat ik heb beschreven totaal verkeerd op. Ik spreek niet over een geloof in metafysische zaken. Ik spreek slechts over wat werkt, is waarheid. Jij haalt er een heel universum bij, terwijl ik slechts zeer praktisch aangeef dat bijvoorbeeld Mahayana goed bij mij past. De meditaties werken en de theorie van de leer past ook. Het past beter dan sommige zaken in het Theravada boeddhisme. Maar ik blijf groot respect houden voor alle richtingen in het boeddhisme.

Draaf niet door op één enkel woord, wat je volgens mij uit de context haalt. Je rent nu als een stier af op het woord "geloof", je haalt er zelfs God bij. Natuurlijk jouw keuze, maar je mist helaas daardoor het punt wat ik wilde maken. Ik spreek hier nergens over een geloof, nergens. Sorry, maar je hebt dus blijkbaar niet begrepen waar ik feitelijk op doelde. En als ik het niet afdoende heb uitgelegd, wat ik bedoel, dan spijt mij dat. Dan is dat mijn tekortkoming.

Nog een fijne dag toegewenst.

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1123
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #27 Gepost op: 04-01-2020 16:34 »
Neem het geloof in een liefdevolle God. Ik denk dat het niks uitmaakt of die God nu echt bestaat of niet, het geloof er in kan werken. Het kan gevoelens geven van geborgenheid, van leiding, geruststelling, je welkom voelen, gewenst zijn etc. Geloof doet heel veel. Ik kan een volledig verbeelde vrouw in mijn fantasie me voorstellen, en mijn lichaam reageert daarop alsof het echt is. Illusie werkt. Ik kan een film bekijken die puur illusie is, niks gebeurt echt, maar ik kan er zo in opgaan alsof het werkelijkheid is. Ik kan bang worden, ik kan blij worden van een film, illusie werkt. Ik kan zelfs een pil krijgen waarin geen enkele werkzame stof zit en toch kan die pil reacties veroorzaken.

Hohum. Maar als je nou een effect wilt bewerkstelligen in de echte wereld, dan moet je toch kennis nemen van de wetten van de natuur. Als je gaat zaaien met denkbeeldig zaad, krijg je geen oogst. En ook, als men kanker heeft, dan werkt een pil zonder werkzame stof ook niet.

Dus het zou eerlijker zijn om te zeggen, illusie werkt in sommige gevallen tot op bepaalde hoogte.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline MaartenD

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 663
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #28 Gepost op: 04-01-2020 17:07 »
Passievrucht schrijft misschien niet in direct antwoord op wat eerder bedoeld werd maar hij raakt wel een wezenlijk punt. Wat werkt voor mensen en wat werkelijkheid is, is niet hetzelfde.

Ik wil echter de woorden eens van de andere kant bekijken. Er is, tenminste in mijn visie, één werkelijkheid. Mogelijk bevat die meerdere wereldsystemen, sferen, universa of wat dan ook naast elkaar. Dat zou kunnen. Echter, die werkelijkheid is. Ons geloof, onze voorstellingen, ideeën, hoop en verlangens veranderen daar helemaal niets aan. We kunnen geloven in een liefhebbende god maar het universum bestaat nu al op zo'n manier dat die god bestaat of niet bestaat. Geen paternoster verandert dat.

De Boeddha heeft geleefd en gepredikt, zo geloven velen van ons. Het universum is nu al op zo'n manier dat dit gebeurd is of niet, of gebeurd is maar niet precies op de manier die ik of Passievrucht of Bodhiboom zich voorstellen. De bovenstebeste man sprak (iets als) Pali of niet. Géén van onze ideeën verandert dat ooit.

Hierin zit de sleutel tot het begrip dat mij zelf een flink stuk op weg hielp met mijn eigen angsten en frustraties. Wat ik denk is hoe dan ook niet zo heel belangrijk in kosmische zin. Het helpt me ook te waarderen dat er mensen zijn die juist in mahayana hun (narratieve) plek hebben gevonden. Persoonlijk zie ik de warmte in de theravada zelf wel en kan ik - hoe zal ik het zeggen? - het 'protestantse' karakter ervan wel waarderen. Dat is echter een geheel ander gesprek.

Siebe, het ga je goed. Blijf vooral hier schrijven of doe juist kalm an, net hoe het je uitkomt. Je bent welkom bij mij precies zoals je bent. Ik vermoed met enige zekerheid dat dit ook voor anderen hier geldt. Ik waardeer je enorme openheid enorm en moet bekennen dat ik nu beter inzie wat je woorden betekenden.

Moge je vrij zijn van onzekerheid, vrij van angsten, vrij van pijn. Moge je rust vinden, waar dan ook en in welke woorden dan ook. Moge je op je gemak zijn. Moge je vrij zijn van ziekte en pijn. Moge het goed met je gaan. Moge je gelukkig zijn.

Met warme groet,

Maarten

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #29 Gepost op: 04-01-2020 17:16 »
Ja, ja ik vat het misschien wel te filosofisch op maar ik vind het ook nogal wat om te beweren dat waarheid is wat werkt. Achter jouw beweringen, BA, zit natuurlijk ook een heel universum. Dat proef ik altijd heel duidelijk. Dat verwijt ik je natuurlijk niet, maar soms zie ik je dingen schrijven die in jouw universum kennelijk heel vanzelfsprekend zijn, onbetwijfelbaar, maar waarvan ik, ja best vaak, denk, huh?

Jij schrijft dingen als 'het bestaan heeft je zo gewild', 'waarheid is wat werkt',  'het leven moet geleefd worden, en is geen probleem wat opgelost dient te worden', en zo veel meer van dat soort opmerkingen die tussen neus en lippen door gedaan lijken te worden en mij juist erg opvallen. Ik denk dan ook vaak, daar zit een heel universum achter, maar of het echt allemaal zo is?

Bodhiboom, onderzoekers hebben kennelijk vastgesteld dat na een placebo echt fysieke veranderingen kunnen plaatsvinden. De geest is echt een wonderbaarlijk is. Men weet niet precies hoe dit werkt, heb ik begrepen. Bij placebo's kunnen ook bijwerkingen ontstaan zoals misselijkheid, droge mond of hoofdpijn. Dit is niet ingebeeld.

"Uit onderzoek bij parkinsonpatiënten in Vancouver, Canada, is gebleken dat het injecteren van een zoutoplossing (een placebo) zorgde voor een verhoogde productie van dopaminen, hetgeen de symptomen van parkinson verminderde". https://nl.wikipedia.org/wiki/Placebo_(middel)#Bijwerkingen_van_een_placebo

Volgens mij kun je ook prima werken met bepaalde formules van Newton over zwaartekracht. Ze werken maar er is alleen geen zwaartekracht :) Is een wetenschapper het er mee eens dat waarheid is wat werkt?
 

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #30 Gepost op: 04-01-2020 17:20 »
Bedankt Maarten, lief van je. Jij ook alle goeds!

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #31 Gepost op: 04-01-2020 17:30 »
Ja, ja ik vat het misschien wel te filosofisch op maar ik vind het ook nogal wat om te beweren dat waarheid is wat werkt. Achter jouw beweringen, BA, zit natuurlijk ook een heel universum. Dat proef ik altijd heel duidelijk. Dat verwijt ik je natuurlijk niet, maar soms zie ik je dingen schrijven die in jouw universum kennelijk heel vanzelfsprekend zijn, onbetwijfelbaar, maar waarvan ik, ja best vaak, denk, huh?

Jij schrijft dingen als 'het bestaan heeft je zo gewild', 'waarheid is wat werkt',  'het leven moet geleefd worden, en is geen probleem wat opgelost dient te worden', en zo veel meer van dat soort opmerkingen die tussen neus en lippen door gedaan lijken te worden en mij juist erg opvallen. Ik denk dan ook vaak, daar zit een heel universum achter, maar of het echt allemaal zo is?

Bodhiboom, onderzoekers hebben kennelijk vastgesteld dat na een placebo echt fysieke veranderingen kunnen plaatsvinden. De geest is echt een wonderbaarlijk is. Men weet niet precies hoe dit werkt, heb ik begrepen. Bij placebo's kunnen ook bijwerkingen ontstaan zoals misselijkheid, droge mond of hoofdpijn. Dit is niet ingebeeld.

"Uit onderzoek bij parkinsonpatiënten in Vancouver, Canada, is gebleken dat het injecteren van een zoutoplossing (een placebo) zorgde voor een verhoogde productie van dopaminen, hetgeen de symptomen van parkinson verminderde". https://nl.wikipedia.org/wiki/Placebo_(middel)#Bijwerkingen_van_een_placebo

Volgens mij kun je ook prima werken met bepaalde formules van Newton over zwaartekracht. Ze werken maar er is alleen geen zwaartekracht :) Is een wetenschapper het er mee eens dat waarheid is wat werkt?

Je noemt nu een aantal van mijn opmerkingen, one-liners, zo je wilt. Je stelt dat je denkt dat er een heel verhaal of een ervaring achter dit soort opmerkingen schuilt, en vraagt je af of dit allemaal wel waar of werkelijk is. Maar je vraagt mij nooit om verduidelijking of opheldering, dat is dan weer wat mij opvalt.

En ik heb al eerder aangegeven, dat als je iets niet past, je dat gewoon kan laten vallen of negeren. Maar toch doet het je blijkbaar wat, want waarom blijven dit soort zaken, one-liners, zo aan je knagen. Dat is wat ik me dan ook afvraag.

"Waarheid is wat werkt" is uitsluitend bedoeld als dat je een klik ervaart met bepaalde meditatietechnieken dan wel welke weg of richting in het boeddhisme je het beste past. Zeer praktisch bedoeld dus. Niets meer, niets minder. Ik bedoel er niets metafysisch mee, er zit verder niks achter.

Je lijkt om welke reden dan ook, datgene wat ik beschrijf niet zo te vertrouwen. Natuurlijk mag je het grondig met me oneens zijn, dat is uiteraard geen enkel probleem.

Vredevolle groet,

Buddha Amitabha :)
« Laatst bewerkt op: 04-01-2020 17:33 door Buddha Amitabha »

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #32 Gepost op: 04-01-2020 17:54 »
BA,

Ik vraag in de regel niet meer door op wat je schrijft omdat mijn indruk is geworden dat je dat vervelend vindt. Ja, bepaalde opmerkingen van jou blijven hangen ja. Ik denk de wereld er achter wel een beetje te kunnen aanvoelen. Jij hebt een soort godsdienstige sfeer om je heen hangen. Bedoel ik niet vervelend maar zo proef ik dat. Het kan zijn dat je zelf heel anders uitlegt, maar zo proef ik het.

Het is nu duidelijk hoe je bedoelde dat waarheid is wat werkt. Ik sta er zelf een beetje dubbel in. Ik denk dat door contemplatie over anicca, dukkha en anatta ik wel iets realistischer in het leven ben komen te staan, terwijl ik sterke neigingen had om te dromen en op de een of andere manier ook hele hoge verwachtingen had van dit leven. Hartstocht is bij mij sterk. Dat betekent trouwens ook vaak een stevig en ferm niet-willen, een vurige kant, een bozige kant.

Jij vindt dat liefde bevrijd. Is ook blijven hangen. Dat zeg je ook tussen neus en lippen door.
Je zegt vaak zoveel in 1 zin. Daar zit een hele wereld achter. Nee, ik ga er maar niet op in.
Ik laat jou zelf maar een stap naar voren zetten, als je dat wilt.




Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1123
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #33 Gepost op: 04-01-2020 18:57 »
Bodhiboom, onderzoekers hebben kennelijk vastgesteld dat na een placebo echt fysieke veranderingen kunnen plaatsvinden. De geest is echt een wonderbaarlijk is. Men weet niet precies hoe dit werkt, heb ik begrepen. Bij placebo's kunnen ook bijwerkingen ontstaan zoals misselijkheid, droge mond of hoofdpijn. Dit is niet ingebeeld.

Dat klopt ook wel, het placebo effect is zeer krachtig, vooral vergeleken bij de werking van psychiatrische medicijnen. Maar het is ook weer waar dat veel kanker patiënten proberen zichzelf gezond te mediteren, en op zijn hoogst rekken ze hun levensduur een klein beetje. Er zijn limieten aan wat je met het placebo effect, of mind-over-body, kan doen.

Citaat
Volgens mij kun je ook prima werken met bepaalde formules van Newton over zwaartekracht. Ze werken maar er is alleen geen zwaartekracht :) Is een wetenschapper het er mee eens dat waarheid is wat werkt?

Een oud wetenschappelijk model is niet noodzakelijk ineffectief. Nieuwere modellen komen dichter bij hoe de werkelijkheid echt is. Dat betekent niet dat je de realiteit kan negeren.

Soms werkt illusie wel... vraag het aan iemand die met tovertrucs werkt. Of aan een researcher die met psilocybine aan het experimenteren is. Maar het is beperkt in hoever je ermee kan gaan.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #34 Gepost op: 04-01-2020 20:38 »
Duidelijk.

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #35 Gepost op: 04-01-2020 23:34 »
BA,

Ik vraag in de regel niet meer door op wat je schrijft omdat mijn indruk is geworden dat je dat vervelend vindt. Ja, bepaalde opmerkingen van jou blijven hangen ja. Ik denk de wereld er achter wel een beetje te kunnen aanvoelen. Jij hebt een soort godsdienstige sfeer om je heen hangen. Bedoel ik niet vervelend maar zo proef ik dat. Het kan zijn dat je zelf heel anders uitlegt, maar zo proef ik het.

Het is nu duidelijk hoe je bedoelde dat waarheid is wat werkt. Ik sta er zelf een beetje dubbel in. Ik denk dat door contemplatie over anicca, dukkha en anatta ik wel iets realistischer in het leven ben komen te staan, terwijl ik sterke neigingen had om te dromen en op de een of andere manier ook hele hoge verwachtingen had van dit leven. Hartstocht is bij mij sterk. Dat betekent trouwens ook vaak een stevig en ferm niet-willen, een vurige kant, een bozige kant.

Jij vindt dat liefde bevrijd. Is ook blijven hangen. Dat zeg je ook tussen neus en lippen door.
Je zegt vaak zoveel in 1 zin. Daar zit een hele wereld achter. Nee, ik ga er maar niet op in.
Ik laat jou zelf maar een stap naar voren zetten, als je dat wilt.

Ik sta eerlijk gezegd een beetje verbaasd over het feit dat je meent dat ik het vervelend zou vinden als je zou doorvragen op bepaalde uitspraken die ik doe of heb gedaan. Op dit forum gaat het helaas meestal zo, dat er eigenlijk bijna helemaal niet doorgevraagd wordt (in de trant van: Leg dat en dat eens uit?, Wat bedoel je daar en daar mee?). Eerder gaat men kritiek leveren op de reactie van de ander, dan wel gaat men dat wat de ander heeft bijgedragen afzwakken of zelfs onderwerpen aan een vergelijkend oordeel. Ik besef dat dit nogal negatief klinkt, en natuurlijk is dat slechts één kant van de medaille. Ik zeg hier met klem bij, dat ik jou wat dit betreft niet persoonlijk wil noemen in dit kader. En ook ik zal me ongetwijfeld regelmatig hebben vergist in wat de ander nu daadwerkelijk bedoeld heeft. Het is zo gemakkelijk om met een oordeel te komen over wat de ander te zeggen heeft, dat is echter een gevaarlijke raadgever. Althans, dat is mijn mening.

Verder stel je dat ik een of andere "godsdienstige sfeer" om me heen zou hebben. Ik begrijp niet zo goed waar je dat uit opmaakt. Maar ik zal het maar als een compliment opvatten. Het boeddhisme is in wezen een levensfilosofie, ook al wordt het vaak als een religie omschreven. Het boeddhisme spreekt bijvoorbeeld niet over God (zoals in de woestijnreligies) en heeft dat ook niet per sé nodig. Laat ik het zo stellen: ik beschouwde mijzelf ooit als een fervent boeddhist, maar dat blijkt uiteindelijk niet volledig mijn weg te zijn, althans... tot op zekere hoogte juist wel. Maar ik heb ook andere levenservaringen opgedaan, die niet binnen de boeddhistische leer vallen. Die zelfs sterker lijken dan het boeddhisme. Misschien is het dat wat je tussen de regels van mijn bijdragen door proeft. Ik houd me echter netjes aan de hier geldende regels, dat we hier feitelijk over het boeddhisme spreken.

Waarom dan toch op een Boeddhaforum reageren? Omdat ik mijn visie wil delen binnen de kaders van dat boeddhisme. Want ik heb er veel over gelezen en er veel ervaring mee opgedaan. Ik probeer dus bij te dragen en evt hulp te bieden waar nodig. Gratis en voor niets. Ik heb ervaren dat je je gaven moet inzetten ten dienste van de ander, noem het maar de weg van de boddhisattva. Ik ben min of meer een autodidact geworden, die het liefst niets beter wil weten dan de ander, doch eerder hulpvaardig wil zijn. Misschien klinkt dat raar, maar voor mij is het volkomen natuurlijk.

Dit betekent dat ik dus niet volledig trouwplichtig ben aan de Boeddha, de sangha en de leer. Dat is me te eng, te smal, ik pas niet precies in dat keurslijf, althans, niet meer. Daar blijk ik uiteindelijk te eigenzinnig voor te zijn. Ik neem aan dat dit geen probleem is op dit forum. Ik draag geen missie uit, ik probeer niemand iets op de mouw te spelden, ik deel slechts mijn ervaringen met het boeddhisme.

Mocht dit geen goedkeuring kunnen wegdragen van dit forum, deze sangha en het hulpvaardig zijn jegens elkander, dan is hier voor mij misschien geen plaats (meer), omdat ik geen overtuigd boeddhist meer ben. Ik zeg dit volledig open en eerlijk, uit mededogen en uit wat de Boeddha liefdevolle vriendelijkheid noemt.

Maar misschien gaat dit gevoel, deze intuïtie ooit weer weg. Tegen die tijd, als dat al zal gebeuren, zal ik als vanzelf weer zwijgen en verdwijnen. Nu is het voor mijn gevoel echter nodig om te spreken, te schrijven. Vandaar...
« Laatst bewerkt op: 05-01-2020 10:00 door Buddha Amitabha »

Offline teksten Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 3720
Re: Tilakkhana en Angst
« Reactie #36 Gepost op: 05-01-2020 14:09 »
Duidelijk. Wat mij betreft, spreek je vrijuit, zoals je zelf wilt en/of gepast vindt.

 


Laatste berichten

[Kunst en cultuur] Niet-weten by Bodhiboom Vandaag om 16:06
[Algemeen] Re: Boeddhisme en de psychologie by Bodhiboom Vandaag om 15:14
[Sereniteit] Re: "ontwikkeld" en "gerealiseerd" . by smaragd Vandaag om 14:12
[Algemeen] Re: Boeddhisme en de psychologie by gouden middenweg & de wilde natuur Vandaag om 13:04
[Algemeen] Re: Boeddhisme en de psychologie by Bodhiboom Vandaag om 12:59
Powered by EzPortal