Auteur Topic: Liefde, leven, lachen, dans  (gelezen 1200 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3132
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #50 Gepost op: 28-05-2020 14:56 »
ja dat is wel waar
als het besef van 'vastklampen',
krampachtig 'vasthouden aan',
'overdreven identificatie met'
en de gevolgen daarvan
ons door te leven
nog niet duidelijk zijn,
is het beter om dat expliciet te benoemen

dan is dat plaatje wel completer
« Laatst bewerkt op: 28-05-2020 15:39 door marcel »
niks is wat het lijkt

Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #51 Gepost op: 28-05-2020 19:15 »
Ik wou nog even terugkomen op de oorspronkelijke topic, het is toch wel interessant dat bij veel soorten modern boeddhisme niet echt de nadruk word gelegd op het uitdoven en het verlaten van Samsara. Als je de sutra’s leest die aan monniken werden gegeven dan kom je het veel tegen, maar als je kijkt naar bijvoorbeeld Thich Nhat Hanh dan legt hij de nadruk op mindfulness en stilte en vrede.

Je hebt dus best ook zelfs binnen het boeddhisme keus over hoe je de dingen benaderd. Vaak word er zelfs door meditatie leraren niet echt gesproken over de jhana’s en hoe die verbonden zijn met het uitdoven. Maar ik denk dat het uitdoven ook heel erg te maken heeft met hoe je kijkt naar de wedergeboorte.

Een groot deel van het verhaal van de Boeddha berust op zijn visioen van wedergeboorte. De soetra zegt dat hij zag dat hij honderd duizenden keren was geboren, en vanuit dat perspectief is het idee van uitdoven wel aantrekkelijk. Maar voor iemand die hiernaar kijkt en zegt, ik heb alleen maar kennis van dit ene leven, en mijn geheugen en trauma’s verdwijnen hierna voor een eventueel volgend leven, dan lijkt uitdoven een heel andere soort propositie.

Ik denk dat daar ook een cultureel verschil zit tussen boeddhisme in het westen en in het verre oosten. Als je niet bent grootgebracht met dat concept van wedergeboorte dan gaat het er later ook moeilijk in.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #52 Gepost op: 28-05-2020 21:26 »
Ik wou nog even terugkomen op de oorspronkelijke topic, het is toch wel interessant dat bij veel soorten modern boeddhisme niet echt de nadruk word gelegd op het uitdoven en het verlaten van Samsara. Als je de sutra’s leest die aan monniken werden gegeven dan kom je het veel tegen, maar als je kijkt naar bijvoorbeeld Thich Nhat Hanh dan legt hij de nadruk op mindfulness en stilte en vrede.

Je hebt dus best ook zelfs binnen het boeddhisme keus over hoe je de dingen benaderd.

Gevaar....Ernstig Siebisme!

Zelf vind ik het idee van bloei mooi, of de wens echt jezelf te zijn, en geen machine die constant maar vanuit bekende patronen overal op reageert.
Volledig jezelf zijn, als iets wat anders is, in kwaliteit, dan reagerend.

Dit is misschien een hele wereldlijke benadering van de Dhamma, of psychologische benadering, maar ik kan het heel goed zo verstaan.
De Boeddha als iemand die gewoon volledig zichzelf was, in alle situaties.

Jung, de psychiater onderkende zo'n soort kracht (het Zelf) in ons die streeft naar zelfverwerkelijking. Zelfkennis leidt tot zelfverwerkelijking.

Ergens kun je aanvoelen dat je gedrag ingegeven door neigingen, door gewoonte-krachten niet echt helemaal uit jezelf komt, niet echt authentiek jezelf is.
Die gewoonte-krachten kleven je aan, dat wel, maar toch kun je als mens aanvoelen dat die gewoontekrachten niet echt jezelf zijn.
Je hebt hiervoor volgens mij geen kennis van boeddhisme nodig, hoewel de Boeddha dit natuurlijk ook leerde.
Maar zelfs al ken je het boeddhisme niet, je kunt toch aanvoelen wat echt uit jezelf komt en wat niet.

Voor mezelf heb ik geconcludeerd dat alles wat niet helemaal vanuit jezelf komt, dat is beperkt, daarin komt niet echt wijsheid en mededogen mee.
Oke, ik leg de lat zo misschien wel erg hoog, ik wil er ook niet veroordelend over doen, maar er is verschil. Dat probeer ik te beschrijven.

Ik ben het er totaal niet mee eens dat er geen zelf is, in de zin, dat wij niet zouden kunnen uitmaken wat waarachtig zelf is omdat er geen zelf zou zijn. In dat geval zou elk gedrag even authentiek, even jezelf zijn. Ik vind dit niet waar. Als een mens nou juist ergens door verward wordt is dat zijn innerlijke wijsheid en weten hem/haar constant roept. Het is alsof je als mens leeft met een spiegel, maar niet zozeer een spiegel die weet wat heilzaam is en niet, of wat moreel is en niet, maar wel wat authentiek jezelf is en wat niet.

En als mens wil je authentiek jezelf zijn. Dat is de roeping. Je wilt ook echt als jezelf in de wereld zijn. Volledig. Bevrijding en jezelf zijn, zijn hetzelfde.

Hoog spel Siebje, zo'n uitspraak! Oke, maar ik zie het zo. Wedergeboorte en beeindiging er van is voor mij niet de crux. De leer beschrijft in wezen alle belemmeringen waarom we niet onszelf zijn, te weten, tanha, anusaya, asava, kilesa. Als die je beheersen, ben je niet jezelf. Als dat niet meer je beheerst, ben je jezelf, zonder moeite. Het is een roeping. Jezelf zijn is je ware missie, je ware taak, je roeping, en is niks anders dan het verlangen naar bevrijding.

Je verzamelt kamma als je niet jezelf bent in een situatie. Dhamma gaat over groeien, bloeien, groeistuipen ook. Je weet als mens wat er in je zit en dat is veel meer dan je laat zien. Dat is het lijden. Het lijden is dat je je verstopt en vaak maar een slap aftreksel van jezelf toont. Het lijden is dat je niet echt jezelf kunt zijn, volledig,  omdat tanha's, asava's, kilesa's, anusaya's je gevangen hebben. De oorzaak van lijden is niet onwetendheid, want je bent niet onwetend. Als je onwetend zou zijn, zou je niet lijden, maar juist omdat je niet onwetend bent, lijdt je. De oorzaak van je lijden is wetendheid, wijsheid. "Dat is me weer een Siebisme"...Jazeker. Ik heb er voor gewaarschuwd.

Hoe zou je tevreden over jezelf kunnen zijn als je eigenlijk constant de ervaring hebt dat je niet uit de verf komt? En waarom kom je niet uit de verf? Tanha, asava, anusaya, kilesa.

Als je jezelf bent, ben je ook niet immoreel. Immoraliteit vereist altijd dat je niet jezelf bent.
Situaties waarin je echt jezelf was achtervolgen je ook niet. Er blijft niks aan je kleven. Je hoeft niks goed te maken, uit te praten, hebt nergens spijt van.
Als je niet jezelf bent achtervolgt dat je maar. Dit is de betekenis van kamma verzamelen en rijping van kamma.
Als je jezelf bent is er van een karmisch actief bewustzijn geen sprake.
Als je reactief bent wel.
Het reactieve bewustzijn (kamma vinnana) achtervolgt je met een besef dat er iets niet helemaal klopte.
Dat is de betekenis van dukkha.
Wil het kloppen (samma) dan moet je jezelf zijn.

Een Boeddha is zichzelf. De ultieme zegen. Bevrijding. Uit de verf.
Niet jezelf zijn, de last.

Vergeet het nu allemaal maar, Kauw er niet op, probeer het niet te begrijpen.
Het is Siebisme, dus universeel geldig ;D
Laat je maar raken. Je weet dat het waar is. Niet? Oke dan niet.

Kom maar uit de verf Boeddhaatjes!




Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3132
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #53 Gepost op: 29-05-2020 05:43 »
Aha

Siebe
is
los

krachtig
gesproken

geen beter
boeddhisme

dan Siebisme
als je Siebe bent



wat het boeddhisme mij vooral heeft aangereikt is:

-de uitleg van anatta
en
-de uitleg van concentratie meditatie

daar was ik van mezelf
niet gemakkelijk
achter gekomen

annica en dukha
had ik zelf wel al ervaren,gezien,ontdekt
« Laatst bewerkt op: 29-05-2020 09:10 door marcel »
niks is wat het lijkt

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 773
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #54 Gepost op: 29-05-2020 07:14 »

Een groot deel van het verhaal van de Boeddha berust op zijn visioen van wedergeboorte. De soetra zegt dat hij zag dat hij honderd duizenden keren was geboren, en vanuit dat perspectief is het idee van uitdoven wel aantrekkelijk. Maar voor iemand die hiernaar kijkt en zegt, ik heb alleen maar kennis van dit ene leven, en mijn geheugen en trauma’s verdwijnen hierna voor een eventueel volgend leven, dan lijkt uitdoven een heel andere soort propositie.

Ik denk dat daar ook een cultureel verschil zit tussen boeddhisme in het westen en in het verre oosten. Als je niet bent grootgebracht met dat concept van wedergeboorte dan gaat het er later ook moeilijk in.


Voor mij is het wedergeboorte aspect voor een deel mythologie om de spirituele boodschap, "volg de geestelijke levenswijze en die levenswijze zal je de vrede schenken die je zoekt" ingang te doen vinden bij mensen die in wedergeboorte geloven.


Langs de andere kant, de vrede die je zoekt kan nooit louter egoïstisch zijn, zo zit een mens niet in elkaar. Ik denk dat iedereen wel beseft dat zijn streven en realiseren in dit leven, gevolgen geven die zijn eigen leven overstijgen. En als het mogelijk is dan wil een mens er een positieve bijdrage aan leveren.
De complexiteit van het bestaan maakt dat we niet met kennis van zaken kunnen spreken wat nu precies de gevolgen zullen zijn.
Omdat je niet weet wat je kan doen, kan ik als mens proberen te negeren dat ik wel degelijk levensoverschrijdende gevolgen schep. Maar ook dan blijk ik zitten met een onbehaaglijk gevoel.


Maar als ik me inzet binnen mijn mogelijkheden en beperkingen, dan heeft het wel een plaats in mijn leven.
Tegelijkertijd besef ik dat de ander niet zoveel een ander is. Ik weet dan wel niet wat de precieze positieve gevolgen zijn voor de ander, daar ergens in de toekomst, maar ben wel blij voor die ander.En het spijt me voor de negatieve gevolgen, maar ik had niet de bedoeling de negatieve gevolgen te veroorzaken, maar is een gevolg van mijn kennis van zaken hoe ik het anders zou kunnen doen.


Je hoeft helemaal niet in wedergeboorte te geloven om toch motivatie te ervaren om het geestelijke pad te zoeken en te volgen. Een pad dat meer "liefde, leven, lachen, dans" in je leven schenkt dan een leven van zelfbedrog, verzuring, wraakzucht, blinde woede enz.
 

Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3132
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #55 Gepost op: 29-05-2020 09:38 »
dat vind ik wel weer herkenbaar
en helder geformuleerd gm&wn
niks is wat het lijkt

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #56 Gepost op: 29-05-2020 12:26 »
Siebisme formuleert het boeddhisme als een hoopgevend iets. Je kan de tralies van tanha, anusaya, asava en kilesa's verzwakken, buigen, en er uit stappen. Bevrijd! Bevrijd!

Het valt niet mee, want tralies zijn gemaakt van mentaal staal. Ook al zijn ze leeg, onwezenlijk, ze zijn zo hard als staal. Ze hebben de neiging steeds weer terug te buigen in hun oorspronkelijke stand. Maar bovenal, er is de angst om überhaupt door de tralies naar buiten te stappen. Er de angst voor lijden, de angst voor het onbekende, de angst voor vrijheid, de angst voor leven.

De kern vraag is dan ook, wil je wel er uit? Je zou denken dat niemand vrijwillig achter tralies zit maar dit is niet waar. We zijn gewoontedieren. De tralies zijn gevangenis maar ook bescherming tegelijkertijd. Beklemming maar ook veiligheid. Functioneel en disfunctioneel.

De geest kan niet omgaan met vrijheid is mijn eigen ervaring. Het is alsof het te ijl, te abstract, te leeg, te open is. Geconfronteerd met die openheid gaat de geest meteen weer paden aanleggen in die openheid. Het timmert meteen weer alles dicht want de geest houdt niet van openheid!

De geest wil altijd iets als doel hebben, dus vult ie de dagen in, bijna ritueel,. Dat is veilig. Zo laat opstaan, dan dit doen, dan dat, dan slapen. Alles volgens strak schema. Als er maar structuur, invulling is. Geen invulling is wel leuk voor een weekje maar niet lang.

Wat is dat toch met de geest dat ie altijd maar naar invulling/structuur zoekt? De geest houdt niet van openheid en is alsmaar bezig met dichttimmeren.
Ochtend ritueel, avondritueel, de geest met zijn behoefte aan structuur, maakt eigenlijk overal een routine van.
Afwassen gaat op dezelfde manier. Eerst de kopjes, dan...Douchen gaat op dezelfde manier. Stofzuigen gaat op dezelfde manier. Eten, neuken, alles...
De geest maakt van alles een gewoonte, een routine-matig iets. 

Geef de geest openheid en hij bouwt een gevangenis. Geef de geest een gevangenis en hij wil openheid. Het is bizar.

Hij is nooit tevreden. Zit ie teveel klem in routines, en lijkt ie eindelijk zijn zin te hebben, dan welt in de geest automatisch de neiging op om uit die sleur te willen verbreken omdat het onleefbaar is. Ja zeg! De Dhamma beschermers staan op. Toornig wordt je dan. Maar verbreekt ie de sleur, dan gaat ie gewoon weer andere routines aanleggen.
Zucht...

Wat een figuur, die geest! Het is me een baasie hoor.

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #57 Gepost op: 29-05-2020 14:03 »
Voor mij is het wedergeboorte aspect voor een deel mythologie om de spirituele boodschap, "volg de geestelijke levenswijze en die levenswijze zal je de vrede schenken die je zoekt" ingang te doen vinden bij mensen die in wedergeboorte geloven.

Wedergeboorte en kamma biedt ook het perspectief dat de door jezelf ontwikkelde kwaliteiten in dit leven (bijvoorbeeld wijsheid) niet verloren gaan voor een volgend leven. Je begint niet steeds weer bij het begin. Wedergeboorte en kamma biedt zo ook het perspectief van ontwikkeling en spirituele evolutie.

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3132
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #58 Gepost op: 29-05-2020 14:18 »
Siebisme formuleert het boeddhisme als een hoopgevend iets. Je kan de tralies van tanha, anusaya, asava en kilesa's verzwakken, buigen, en er uit stappen. Bevrijd! Bevrijd!

Het valt niet mee, want tralies zijn gemaakt van mentaal staal. ..

naast het toedienen van tegengif,
het ontwikkelen van positieve
kwaliteiten en inzicht,
is het ook een beetje:

if you don't use it, loose it

zeg maar: voedt het gewoon niet
als je ze niet te eten geeft
gaan ze op den duur ook vanzelf dood
« Laatst bewerkt op: 29-05-2020 14:21 door marcel »
niks is wat het lijkt

Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #59 Gepost op: 29-05-2020 15:27 »
Je hoeft helemaal niet in wedergeboorte te geloven om toch motivatie te ervaren om het geestelijke pad te zoeken en te volgen. Een pad dat meer "liefde, leven, lachen, dans" in je leven schenkt dan een leven van zelfbedrog, verzuring, wraakzucht, blinde woede enz.

Dat is zeker waar. Ik denk dat veel mensen in hun leven zich niet goed bewust zijn van wat ze willen. Ze zijn zo bedolven onder het hele plaatje van huisje boompje vriendje beestje dat de economische vraagstukken op de eerste plaats worden gezet en alles gaan domineren.

Veel soorten boeddhisme kunnen je absoluut helpen met het vinden van meer vrede, en dat is een grote stap naar meer liefde, leven, lachen en dans. Vaak kom je dan wel af van je innerlijke tendensen naar negatieve emoties, en kan je de bronnen van die innerlijke tendensen blootleggen en er mee om leren gaan.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #60 Gepost op: 29-05-2020 15:36 »
Wedergeboorte en kamma biedt ook het perspectief dat de door jezelf ontwikkelde kwaliteiten in dit leven (bijvoorbeeld wijsheid) niet verloren gaan voor een volgend leven. Je begint niet steeds weer bij het begin. Wedergeboorte en kamma biedt zo ook het perspectief van ontwikkeling en spirituele evolutie.

Maar wie of wat is de erfgenaam van die kamma? Je eigen persoonlijkheid, geheugen, enzo gaan verloren in de transmissie, dus kan je nog wel zeggen dat jij dat zelf bent? Je evolueert een stukje kamma, maar wie ben jij?
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #61 Gepost op: 29-05-2020 17:21 »
Siebisme formuleert het boeddhisme als een hoopgevend iets. Je kan de tralies van tanha, anusaya, asava en kilesa's verzwakken, buigen, en er uit stappen. Bevrijd! Bevrijd!

Het valt niet mee, want tralies zijn gemaakt van mentaal staal. ..

naast het toedienen van tegengif,
het ontwikkelen van positieve
kwaliteiten en inzicht,
is het ook een beetje:

if you don't use it, loose it

zeg maar: voedt het gewoon niet
als je ze niet te eten geeft
gaan ze op den duur ook vanzelf dood

Ja, dat is ook hoe ik het zoveel mogelijk probeer toe te passen.

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #62 Gepost op: 29-05-2020 17:29 »
Wedergeboorte en kamma biedt ook het perspectief dat de door jezelf ontwikkelde kwaliteiten in dit leven (bijvoorbeeld wijsheid) niet verloren gaan voor een volgend leven. Je begint niet steeds weer bij het begin. Wedergeboorte en kamma biedt zo ook het perspectief van ontwikkeling en spirituele evolutie.

Maar wie of wat is de erfgenaam van die kamma? Je eigen persoonlijkheid, geheugen, enzo gaan verloren in de transmissie, dus kan je nog wel zeggen dat jij dat zelf bent? Je evolueert een stukje kamma, maar wie ben jij?

Volgens Lal loopt er gedurende je leven, in het mentaal domein, dus niet in het fysieke domein, een soort recorder mee van alles wat je meemaakt. Sommige mensen hebben zo'n perfect geheugen in dit leven dat ze in detail kunnen herinneren wat ze op die en die dag meemaakten. Dit is ook de reden, zegt men, dat je je vorige geboorten zo in detail kunt herinneren. Dit wordt nama gotta genoemd.

https://puredhamma.net/key-dhamma-concepts/memory-brain-mind-nama-loka-kamma-bhava-kamma-vipaka/?highlight=nama%20gotta

Neigingen zouden ook niet verloren gaan.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 773
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #63 Gepost op: 30-05-2020 05:26 »
dat vind ik wel weer herkenbaar
en helder geformuleerd gm&wn


Bedoel je daar ook mee dat je het moeilijk hebt om te begrijpen dat Marcel eigenlijk niet bestaat, maar dat het in de kern , een ik ben ik ervaren is in het hier en nu. En dat het altijd een ik ben ik ervaren in het hier en nu is ?


En als je dood gaat dat er inderdaad een ontbinding is.
Maar dat er in het universum wel nog altijd "ik ben ik, in het hier en nu" zullen verschijnen.
En dat deze "ik ben ik ervaren, in het hier en nu" mede de gevolgen zullen dragen van "jou" levenswijze.


En dat de gevolgen anders zullen zijn, wanneer het leven van "Marcel" gekenmerkt is door "onwetendheid", of wanneer het leven van "Marcel" gekenmerkt is door "helderheid".


Samenvattend, het blinde proces zorgt er voor dat "ik ben ik ervaren, in het hier en nu" verschijnt in het universum in een toestand van onwetendheid.
En wijsheid zorgt ervoor dat de toestand van onwetendheid kan transformeren in helderheid.


Boeddha is het ideaal van helderheid, en Dhamma is het ideaal van wijsheid.


Klopt het allemaal 100%, waarschijnlijk niet. Maar zo lees ik de geschriften, in combinatie met wat ik waarneem.
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3132
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #64 Gepost op: 30-05-2020 06:21 »
Bedoel je daar ook mee dat je het moeilijk hebt om te begrijpen dat Marcel eigenlijk niet bestaat, maar dat het in de kern , een ik ben ik ervaren is in het hier en nu. En dat het altijd een ik ben ik ervaren in het hier en nu is ?
...dat dan net weer niet helemaal...
daar is geen moeilijkheid
mijn woorden zouden niet zijn
'ik ben' ervaring,
maar: er is 'zijns' ervaring
de term 'altijd' gaat mij te ver

En als je dood gaat dat er inderdaad een ontbinding is.
Maar dat er in het universum wel nog altijd "ik ben ik, in het hier en nu" zullen verschijnen.
idem

En dat deze "ik ben ik ervaren, in het hier en nu" mede de gevolgen zullen dragen van "jou" levenswijze.
ja dat wel

en dat de gevolgen anders zullen zijn, wanneer het leven van "Marcel" gekenmerkt is door "onwetendheid", of wanneer het leven van "Marcel" gekenmerkt is door "helderheid".
ja dat wel

Samenvattend, het blinde proces zorgt er voor dat "ik ben ik ervaren, in het hier en nu" verschijnt in het universum in een toestand van onwetendheid.
En wijsheid zorgt ervoor dat de toestand van onwetendheid kan transformeren in helderheid.
ja

Boeddha is het ideaal van helderheid, en Dhamma is het ideaal van wijsheid.
voor een antwoord hierop wil ik eerst vragen
wat jij bedoeld met het woord 'ideaal'.

Klopt het allemaal 100%, waarschijnlijk niet. Maar zo lees ik de geschriften, in combinatie met wat ik waarneem.
met 'het' bedoel je de overlevering?
dan : ja
« Laatst bewerkt op: 30-05-2020 07:18 door marcel »
niks is wat het lijkt

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 773
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #65 Gepost op: 30-05-2020 08:13 »
Bedoel je daar ook mee dat je het moeilijk hebt om te begrijpen dat Marcel eigenlijk niet bestaat, maar dat het in de kern , een ik ben ik ervaren is in het hier en nu. En dat het altijd een ik ben ik ervaren in het hier en nu is ?
...dat dan net weer niet helemaal...
daar is geen moeilijkheid
mijn woorden zouden niet zijn
'ik ben' ervaring,
maar: er is 'zijns' ervaring
de term 'altijd' gaat mij te ver


Er is "zijns" ervaring, is net nog een tikkeltje mooier dan "ik ben". Dus ja, ok.

"Altijd" is misschien inderdaad iets te ver, omdat ik moeilijk iets zinnigs te vertellen heb over altijd.
Maar het was ook eigenlijk niet zo letterlijk bedoeld, maar eerder een handig woord om iets uit te drukken namelijk de constatatie, dat "ik" me wel zogezegd door de tijd, en de ruimte beweeg. Desondanks is het ... hier en ... nu.
Hoewel ik zogezegd verouder, is dit zijns ervaren in zekere zin tijdloos, het ondergaat geen veroudering. Zodra het aanwezig is, is het op die wijze aanwezig.

@ ideaal :
Superlatief van helderheid, symbool van helderheid.
Superlatief van wijsheid, symbool van wijsheid.

nog een toevoeging : in religieuze/spirituele context : hoogste object van verering, toewijding/ devotie. Hoogste levensdoel. Heilige bezieling. Het is tegelijkertijd van deze wereld, in deze wereld, maar ook niet van deze wereld, hoger dan deze wereld, buiten deze wereld.

Tegelijkertijd waard om naar te streven en onbereikbaar. Maar ook onbekend, verstandelijk niet te vatten. Maar ergens voel je het wel vaag aan waar het om gaat.
De onovertroffen innerlijke vrede die voortdurend aanwezig is zonder verstoringen.

@het :
Mijn interpretatie van de geschiften, klopt het allemaal voor 100%, waarschijnlijk niet, maar zo lees/begrijp ik ze wel in combinatie met wat ik waarneem.
« Laatst bewerkt op: 30-05-2020 14:26 door gouden middenweg & de wilde natuur »
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3132
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #66 Gepost op: 30-05-2020 09:50 »
kan dit wel volgen
we lijken hetzelfde
te bedoelen :)
niks is wat het lijkt

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 773
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #67 Gepost op: 30-05-2020 14:28 »
kan dit wel volgen
we lijken hetzelfde
te bedoelen :)


Heb nog wat toevoegingen gedaan.
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3132
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #68 Gepost op: 30-05-2020 15:51 »
ok
beetje dramatiek erin....
soms vaag
soms minder vaag
soms helderder
niks is wat het lijkt

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 773
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #69 Gepost op: 01-06-2020 12:31 »

Het is mijn ervaring dat Ik-besef helemaal kan verdwijnen. Dat is zelfs heel normaal. Bij slapen verdwijnt het gewoon. Onder narcose verdwijnt het.
In het hier en nu, tijdens waken, kan het Ik-besef wel onveranderlijk lijken, op zichzelf bestaand, niet veroorzaakt, maar als ik dat even afzet aan het slapen, of aan narcose, dan is die onveranderlijkheid van het Ik-besef natuurlijk een soort perceptuele illusie die bij de waakfase hoort.




The Longer Discourse to Saccaka
Mahā Saccaka Sutta (MN 36)


bron : https://www.accesstoinsight.org/tipitaka/mn/mn.036.than.html (in google chrome rechtsklikken en vertalen nederlands kiezen)
of ook : bron : https://www.dhammatalks.org/suttas/MN/MN36.html


'Ik herinner het me, Aggivessana, in de laatste maand van het hete seizoen, na de maaltijd, terugkomend van mijn aalmoezenier, mijn buitenste gewaad in vieren gevouwen, liggend aan mijn rechterkant, en in slaap viel terwijl ik opmerkzaam en alert was.'
« Laatst bewerkt op: 01-06-2020 12:33 door forumbeheer »
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #70 Gepost op: 01-06-2020 14:06 »
In dat fragment staat volgens mij dat de Boeddha mindfull en alert in slaap viel,

-"I recall, Aggivessana, in the last month of the hot season, after the meal, returning from my almsround, setting out my outer robe folded in four, lying down on my right side, and falling asleep while mindful & alert."

Er staat niet dat hij tijdens het slapen mindful en alert was.

Maar stel dat iemand een besef van aanwezigheid behoudt tijdens diepe droomloze slaap of zelfs operaties of tijdens bewusteloos, wat bewijst dat dan?
Bewijst dat het bestaan van een eeuwig-Ik, toch een Atta?
Toch een eeuwig individueel bewustzijn? Toch een eeuwige ziener? Een eeuwige waarnemer?
Is dat volgens jou dan het onderricht van de Boeddha?

Ik denk eerder dat het aangeeft dat er een mentaal lichaam is, en door technieken of door trauma, kun je dat mentale lichaam bewust bewonen of je kunt er soms door de kracht van een bepaald trauma in belanden, als het ware. Sommige meesters zouden er zelfs astraal mee kunnen reizen.
Beheersing over het mentale lichaam wordt beschreven als de krachten die zich kunnen ontwikkelen.
Ik denk dat een Boeddha, als ie wil, moeiteloos, tijdens slapen aanwezig kan blijven, mindful en alert.

Maar ook dat mentale lichaam is evengoed tijdelijk, heb ik begrepen. Het is geen eeuwige ziel.

Maar goed, vraag maar na bij de meesters of stroming waaruit jij inspiratie put, wat dit soort ervaringen volgens hen betekenen.
Als zij het zien als een bewijs van een eeuwig zelf, een eeuwige ziel, een eeuwige waarnemer, een eeuwige getuige, zijn het dan nog boeddhisten?

Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #71 Gepost op: 05-06-2020 10:23 »
Tja... ik ben er nog niet helemaal uit. Ik krijg zo de impressie dat ik een beetje teveel spirituele vrede tot me heb genomen, een beetje teveel andermans dhamma heb gevolgd. In de plaats daarvan heb ik het gewone leven hard nodig, het lachen, het dansen, het creatief zijn. Naar bloemen kijken, genieten van het gezoem van de bijen. In een oogopslag de wolken in mij opnemen, en kijken naar de ochtend.

De Dhamma is mooi, en bevat veel vrede, maar het pad naar ontmoediging, ontgoocheling, uitdoven vind ik nogal extreem en wat depressief aandoen. Ik vind het beter om bij het leven te blijven, wij zijn per slot van rekening op deze aarde om bewust te zijn van de cosmos. De aarde is een gift van God, gegeven om ons te helpen leren, heeft Osho wel eens gezegd.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #72 Gepost op: 05-06-2020 12:57 »
Ik kan je overwegingen wel aanvoelen Bodhiboom.

Ik geniet van de natuur en andere zaken, bij tijd en wijle. Dat komt zoals het komt. Het is niet zo dat ik nu een hele sterke behoefte meer voel dat bewust op te zoeken. Maar ik kan genieten van alleen maar buiten zijn, in het groen, of fietsend, wandelend. Het hele idee dat de Boeddha genieten afwees lijkt me echt een groot misverstand, zoals Dorje ook vaak al heeft gezegd. Genieten is 1 ding, verlangen naar genot is gewoon wat anders. Wat de Boeddha aangeeft is dat verlangen naar genot dat is niet voordelig, dat is de keten. De keten is niet het genieten.

Ik voel zelf heel duidelijk dat ik met al die drift in mezelf echt niks van werkelijke waarde zal verliezen als dat verdwijnt. Of het nu de aandrang is om te genieten, de aandrang om te bestaan, de aandrang om niet te bestaan (slapen, roes, er niet meer willen zijn), ik zie er geen enkel voordeel meer in. Ik denk ook dat godsdienst aangeeft dat dit niet Gods wil is. Al die aandrang in jezelf, die drift, de hartstocht is je eigen wil, ego's wil. Die wil heb ik herkent als onvoordelig, onheilzaam. Ik denk dat dit niet zo verschillend is in Godsdienst.

Ik denk dat als je eerlijk naar jezelf bent het niet mis kan gaan. Dus, als dingen gewoon niet goed voelen voor jou, dan is dat zo.




Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #73 Gepost op: 05-06-2020 14:01 »
Ik denk dat als je eerlijk naar jezelf bent het niet mis kan gaan. Dus, als dingen gewoon niet goed voelen voor jou, dan is dat zo.

Ik denk dat je daar wel gelijk in hebt. Er zijn dingen die goed voor je zijn die niet altijd direct plezierig voelen, zoals een zware inspanning op de sportschool, maar die dingen leer je kennen. Zoals hartig eten, een andijvie stamppot is niet lekker op dezelfde manier dat een ijsje lekker is, maar het is wel voedzaam en smakelijk. Na verloop van tijd ben je eraan gewend.

Het vasthouden aan de Boeddha dhamma is ook zoiets, je kan er helemaal in opgaan. Ik heb best veel gelezen en besproken erover, veel beoefend over de afgelopen vijf jaren, en dat heeft mij ook veel gebracht. Maar nu kom ik uit op een punt waar ik voel dat bepaalde delen van het Boeddhistische pad mij in conflict brengen met een levensovertuiging, een geloof dat diep binnen in mij zit en waar ik toch veel van mijn doen op heb gebaseerd.

Dus het is een kwestie van wat laat ik los, mijn oude geloof of die aspecten van de Dhamma? Mijn intuïtie zegt dat het oude geloof juist is, dat ik daar een goede balans vind van leven in vreugde en spontaniteit en creativiteit, dat ik niet voor eeuwig door kan gaan met dingen los te laten.

Ajahn Chah heeft wel eens gezegd, “laat een beetje los, krijg een beetje vrede; laat meer los, krijg meer vrede; laat alles los, krijg complete vrede.” Wel mooi voor een Thaise woud monnik, en je kan het een tijdje toepassen als westerling, maar er zijn toch bepaalde delen van het leven die je niet zomaar kan laten gaan omdat ze je van binnen bepalen.

Als je goed kijkt en zoals je zegt Siebe eerlijk bent tegenover jezelf, dan kom je bepaalde stellingen tegen die jou maken wat je bent. Als je daar tegen in gaat dan raak je stukken kwijt van je intuïtief opgebouwde geheel, je raakt je basis kwijt. Datgene wat je aantrok naar dhamma in het begin kan je ook verliezen.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #74 Gepost op: 05-06-2020 19:23 »
Ik wens je alle goeds Bodhiboom. Ik snap heus wat in je leeft. Dit soort dingen moet je toch helemaal met jezelf uitkomen. We kunnen met elkaar communiceren hier en dat helpt wel denk ik maar ergens sta je er toch alleen voor in dit soort dingen. Dat weet je zelf ook als geen ander omdat je dat zelf ook al meerdere malen hebt aangegeven.
Ik ben zelf niet zo'n levenslustig figuur die wil feesten, vieren, dansen, lachen, gezelligheid wil, wil reizen,  etc. Het komt wel eens voor maar dat zijn meer een soort bevliegingen, dat ebt weer weg, is steeds weer gebleken.

Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #75 Gepost op: 05-06-2020 20:34 »
Ach ja, ik zal vast de eerste niet zijn die met deze dingen naar voren komt. Wel nog een interessant citaat uit Thich Nhat Hanh’s boek The Heart of the Buddha’s Teachings, uit hoofdstuk 5:

Citaat
It is true that the Buddha taught the truth of suffering, but he also taught the truth of "dwelling happily in things as they are" (drishta dharma sukha viharin). To succeed in the practice, we must stop trying to prove that everything is suffering. In fact, we must stop trying to prove anything. If we touch the truth of suffering with our mindfulness, we will be able to recognize and identify our specific suffering, its specific causes, and the way to remove those causes and end our suffering.

Dit resoneert wel met mij, ik denk dat de teerling is geworpen en ik zal mijn intuïtie gelijk geven, en wat dichter bij het leven blijven. Alhoewel ik niet de Boeddha dhamma zal verlaten ga ik denk ik wel een beetje aanpassen wat ik ervan aanneem.

Ik realiseer me dat ik een beetje in de valkuil was gevallen van gewoon dingen accepteren, een of meer leraren te kiezen en dan alles te lezen en absorberen. De Boeddha zegt wel “toets de leer” maar dat is niet altijd even makkelijk, het automatisme neemt over.
« Laatst bewerkt op: 05-06-2020 21:00 door Bodhiboom »
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #76 Gepost op: 06-06-2020 13:33 »
Ach ja, ik zal vast de eerste niet zijn die met deze dingen naar voren komt. Wel nog een interessant citaat uit Thich Nhat Hanh’s boek The Heart of the Buddha’s Teachings, uit hoofdstuk 5:

Citaat
It is true that the Buddha taught the truth of suffering, but he also taught the truth of "dwelling happily in things as they are" (drishta dharma sukha viharin). To succeed in the practice, we must stop trying to prove that everything is suffering. In fact, we must stop trying to prove anything. If we touch the truth of suffering with our mindfulness, we will be able to recognize and identify our specific suffering, its specific causes, and the way to remove those causes and end our suffering.

Dit resoneert wel met mij, ik denk dat de teerling is geworpen en ik zal mijn intuïtie gelijk geven, en wat dichter bij het leven blijven. Alhoewel ik niet de Boeddha dhamma zal verlaten ga ik denk ik wel een beetje aanpassen wat ik ervan aanneem.

Ik realiseer me dat ik een beetje in de valkuil was gevallen van gewoon dingen accepteren, een of meer leraren te kiezen en dan alles te lezen en absorberen. De Boeddha zegt wel “toets de leer” maar dat is niet altijd even makkelijk, het automatisme neemt over.

Ik denk ook dat het goed is te zien dat het bij het afzwakken van hartstocht het gaat om wat wij driften kunnen noemen of aandrangen of reflexen, een soort blind functioneren onder invloed van gewoonte-krachten. Ik denk niet dat je opdroogt tot een opgedroogde worm en alle levendigheid als water uit een spons uit ons geperst wordt door het Pad. Nee, het leven wordt juist bevrijd uit de beklemming van die gewoonte-krachten, die tanha's, asava's, anusaya, kilesa's. We komen tot leven.
Ik heb (volgens mij net als jou ook) geen vertrouwen in een Dhamma die leidt tot somberen, en depressieve neigingen ondersteunt, en de dood ziet als ware verlossing.

Offline marcel

  • wat is dit
  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3132
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #77 Gepost op: 06-06-2020 13:50 »
[.]
« Laatst bewerkt op: 07-06-2020 21:39 door marcel »
niks is wat het lijkt

Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #78 Gepost op: 06-06-2020 16:02 »
Ik denk niet dat je opdroogt tot een opgedroogde worm en alle levendigheid als water uit een spons uit ons geperst wordt door het Pad. Nee, het leven wordt juist bevrijd uit de beklemming van die gewoonte-krachten, die tanha's, asava's, anusaya, kilesa's. We komen tot leven.
Ik heb (volgens mij net als jou ook) geen vertrouwen in een Dhamma die leidt tot somberen, en depressieve neigingen ondersteunt, en de dood ziet als ware verlossing.

Nee, zo zie ik de Dhamma ook niet. Veel boeddhisten zijn gelukkige, vredige mensen, maar het valt me wel op dat je ze niet zo vaak ziet lachen of dansen. Die echt uitbundige vrolijkheid, de tendens om het leven te vieren, is er vaak uitgewrongen, er komt een soort stilte voor in de plaats. En daar moet je denk ik wel voor oppassen, dat je je spontaniteit en levendigheid niet verliest.

En als ik kijk naar sommige delen van de leer dan denk ik wel dat daar een bepaalde somberheid uit zou kunnen komen, en die delen van de leer passen niet bij mij.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1460
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #79 Gepost op: 07-06-2020 16:04 »
Nee, zo zie ik de Dhamma ook niet. Veel boeddhisten zijn gelukkige, vredige mensen, maar het valt me wel op dat je ze niet zo vaak ziet lachen of dansen. Die echt uitbundige vrolijkheid, de tendens om het leven te vieren, is er vaak uitgewrongen, er komt een soort stilte voor in de plaats. En daar moet je denk ik wel voor oppassen, dat je je spontaniteit en levendigheid niet verliest.

En als ik kijk naar sommige delen van de leer dan denk ik wel dat daar een bepaalde somberheid uit zou kunnen komen, en die delen van de leer passen niet bij mij.

Als ik even vanuit de eigen ervaring spreek, dan kan ik niet anders dan bevestigen dat er een soort van... afvlakking zou ik het echt niet noemen, maar een soort van gelijkmoedigheid is ontstaan, een minder dramatisch reageren op pijnlijke zaken en dus een minder uitbundig reageren op plezierige zaken. Klopt. Dus, als je daar bang voor bent, dan is dit terecht. Als je bang bent dat je manier van in het leven staat gaat veranderen, wat het sowieso zal doen, of je nu met Boeddhisme bezig bent of niet, dan is dit terecht. Dat deze verandering nadelig zal zijn voor jezelf of voor anderen, dat is dan weer onjuist begrip.

Laat ik het even tastbaar maken. Het zou helpen als je wat ervaring had met bewust dromen, zoniet, neem het van mij aan (of zoek het op, er zijn heel wat fora rond lucide dromen): elke bewuste dromer kampt met hetzelfde: het bewust zijn van de droom valt steeds weg als men te zeer opgaat in de ervaring, en dat vind elke dromer die bewust is geworden nu net zo jammer. Toen men helemaal bewust was van de droom, had men volledige vrijheid in de droom en dit gaat gepaard met een vredig gevoel. In die vrede kan je volledig genieten van wat de droom te bieden heeft, pas echt, want ervoor, voor je wist dat het een droom was, droomde je enkel dat er genieten was. Dus de helderheid van geest die gepaard gaat met het weten dat je aan het dromen bent, maakt de beleving van de droom juist zoveel intenser. Daarom zal je veel bewuste dromers horen getuigen dat zo'n bewuste droom haast echter (intenser) dan het echte leven aanvoelt. MAAR als je hier te uitbundig van gaat genieten (je gaat helemaal op in het genieten), dan verlies je die helderheid, dan verlies je je luciditeit en wordt de droom weer een gewone droom, waarin je droomt dat je uitbundig geniet, maar niet meer weet dat je aan het dromen bent, de vrijheid is dan weg, de vrede is dan weg… er is dan ervaring, en genieten, maar niet meer zo helder bewust. En neem het van mij aan, als je een tijdje later wakker wordt en je herinnert wat er gebeurt is, dan zal je steevast zeggen: "had ik maar wat rustiger gebleven in de droom, dan had mijn luciditeit veel langer kunnen aanhouden.

Welnu, in het werkelijke leven is dit hetzelfde, ergens helemaal in opgaan, hoe aangenaam en spontaan dat ook lijkt te zijn, gaat steeds gepaard met inboeten op helderheid. En eens je echt wakker geworden bent tot wat helderheid echt is, ga je steeds meer verkiezen helder te blijven dan op te gaan in een ervaring. Niet omdat die echt uitbundige vrolijkheid, de tendens om het leven te vieren, er is uitgewrongen, niet omdat je aan spontaniteit en levendigheid hebt ingeboet, maar omdat je spontaan eerder kiest om bij die levendigheid, die intensheid te blijven die een heldere geest jou biedt en dat je met vallen en opstaan geleerd hebt dat dit maar lukt door gelijkmoedig, niet te uitbundig, niet te depressief te reageren op wat er in die helderheid allemaal verschijnt.

Daarom wordt je meestal niet alleen vrediger, maar ook gematigder, minder uitbundig, maar ook minder dramatisch, minder problematisch, minder slingerend tussen je goed voelen en je slecht voelen, je helder voelen, en je verward voelen, je gelukkig voelen en je ongelukkig voelen. Voor een buitenstaander lijkt dit vlakker, saaier, minder intens, voor je zelf weet je dat het juist intenser is, dat die vrede en helderheid er kan zijn als alles voor de wind gaat, ervaringen aangenaam en erg genietbaar zijn, maar dat die vrede en helderheid er nog steeds is, als niets meer voor de wind gaat, ervaringen onaangenaam en zelfs pijnlijk zijn. Dat is gelijkmoedigheid. Het gemoed blijft gelijk in goede en in slechte tijden. Dit is een enorme sprong voorwaarts in een vredig, helder, gelukkig en stabiel leven, geen inboeting.

Betekent dit dat je dan niet meer geniet? Nee hoor, ik durf zelfs zeggen dat je dan juist veel meer geniet, niet enkel van het zand onder je voeten, op een zonnige dag, maar evengoed van de hagelbui die er op volgt, zonder dat je daarvoor sadistische neigingen moet hebben. Het genieten is dan van de helderheid die het je geeft en zowel die zwoele wind door je haren op het strand, kunnen jou dit geven, als die hagelbui die pijnlijk op je lichaam inslaat. In dit laatste geval loop je niet joelend rond van "laat maar komen die pijn", pijn blijft iets dat je gaat vermijden, je gaat nog steeds schuilen voor die hagel, maar het neemt je helderheid niet meer af, je blijft helder, het blijft jou wakker houden, in plaats van dat je overvallen wordt door de gedachte "waarom moet mij dat nu overkomen?", enzovoort, hetgeen de droom terug induceert.

Ik denk dat je niet zozeer angst moet hebben dat je je spontaniteit en levendigheid gaat verliezen, ik denk dat je eerder angst moet hebben voor wat ego er van maakt, om jou te weerhouden die weg te gaan, die zijn heerschappij dreigt aan te tasten.

Voor wat het waard is, gewoon eens een andere manier om er naar te kijken. Als het je niet bevalt, … je bent vrij (dat gevoel heb je toch) en je weet de prullemand zijn.



Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 773
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #80 Gepost op: 08-06-2020 21:18 »
Nee, zo zie ik de Dhamma ook niet. Veel boeddhisten zijn gelukkige, vredige mensen, maar het valt me wel op dat je ze niet zo vaak ziet lachen of dansen. Die echt uitbundige vrolijkheid, de tendens om het leven te vieren, is er vaak uitgewrongen, er komt een soort stilte voor in de plaats. En daar moet je denk ik wel voor oppassen, dat je je spontaniteit en levendigheid niet verliest.

En als ik kijk naar sommige delen van de leer dan denk ik wel dat daar een bepaalde somberheid uit zou kunnen komen, en die delen van de leer passen niet bij mij.

Als ik even vanuit de eigen ervaring spreek, dan kan ik niet anders dan bevestigen dat er een soort van... afvlakking zou ik het echt niet noemen, maar een soort van gelijkmoedigheid is ontstaan, een minder dramatisch reageren op pijnlijke zaken en dus een minder uitbundig reageren op plezierige zaken. Klopt. Dus, als je daar bang voor bent, dan is dit terecht. Als je bang bent dat je manier van in het leven staat gaat veranderen, wat het sowieso zal doen, of je nu met Boeddhisme bezig bent of niet, dan is dit terecht. Dat deze verandering nadelig zal zijn voor jezelf of voor anderen, dat is dan weer onjuist begrip.

Laat ik het even tastbaar maken. Het zou helpen als je wat ervaring had met bewust dromen, zoniet, neem het van mij aan (of zoek het op, er zijn heel wat fora rond lucide dromen): elke bewuste dromer kampt met hetzelfde: het bewust zijn van de droom valt steeds weg als men te zeer opgaat in de ervaring, en dat vind elke dromer die bewust is geworden nu net zo jammer. Toen men helemaal bewust was van de droom, had men volledige vrijheid in de droom en dit gaat gepaard met een vredig gevoel. In die vrede kan je volledig genieten van wat de droom te bieden heeft, pas echt, want ervoor, voor je wist dat het een droom was, droomde je enkel dat er genieten was. Dus de helderheid van geest die gepaard gaat met het weten dat je aan het dromen bent, maakt de beleving van de droom juist zoveel intenser. Daarom zal je veel bewuste dromers horen getuigen dat zo'n bewuste droom haast echter (intenser) dan het echte leven aanvoelt. MAAR als je hier te uitbundig van gaat genieten (je gaat helemaal op in het genieten), dan verlies je die helderheid, dan verlies je je luciditeit en wordt de droom weer een gewone droom, waarin je droomt dat je uitbundig geniet, maar niet meer weet dat je aan het dromen bent, de vrijheid is dan weg, de vrede is dan weg… er is dan ervaring, en genieten, maar niet meer zo helder bewust. En neem het van mij aan, als je een tijdje later wakker wordt en je herinnert wat er gebeurt is, dan zal je steevast zeggen: "had ik maar wat rustiger gebleven in de droom, dan had mijn luciditeit veel langer kunnen aanhouden.

Welnu, in het werkelijke leven is dit hetzelfde, ergens helemaal in opgaan, hoe aangenaam en spontaan dat ook lijkt te zijn, gaat steeds gepaard met inboeten op helderheid. En eens je echt wakker geworden bent tot wat helderheid echt is, ga je steeds meer verkiezen helder te blijven dan op te gaan in een ervaring. Niet omdat die echt uitbundige vrolijkheid, de tendens om het leven te vieren, er is uitgewrongen, niet omdat je aan spontaniteit en levendigheid hebt ingeboet, maar omdat je spontaan eerder kiest om bij die levendigheid, die intensheid te blijven die een heldere geest jou biedt en dat je met vallen en opstaan geleerd hebt dat dit maar lukt door gelijkmoedig, niet te uitbundig, niet te depressief te reageren op wat er in die helderheid allemaal verschijnt.

Daarom wordt je meestal niet alleen vrediger, maar ook gematigder, minder uitbundig, maar ook minder dramatisch, minder problematisch, minder slingerend tussen je goed voelen en je slecht voelen, je helder voelen, en je verward voelen, je gelukkig voelen en je ongelukkig voelen. Voor een buitenstaander lijkt dit vlakker, saaier, minder intens, voor je zelf weet je dat het juist intenser is, dat die vrede en helderheid er kan zijn als alles voor de wind gaat, ervaringen aangenaam en erg genietbaar zijn, maar dat die vrede en helderheid er nog steeds is, als niets meer voor de wind gaat, ervaringen onaangenaam en zelfs pijnlijk zijn. Dat is gelijkmoedigheid. Het gemoed blijft gelijk in goede en in slechte tijden. Dit is een enorme sprong voorwaarts in een vredig, helder, gelukkig en stabiel leven, geen inboeting.

Betekent dit dat je dan niet meer geniet? Nee hoor, ik durf zelfs zeggen dat je dan juist veel meer geniet, niet enkel van het zand onder je voeten, op een zonnige dag, maar evengoed van de hagelbui die er op volgt, zonder dat je daarvoor sadistische neigingen moet hebben. Het genieten is dan van de helderheid die het je geeft en zowel die zwoele wind door je haren op het strand, kunnen jou dit geven, als die hagelbui die pijnlijk op je lichaam inslaat. In dit laatste geval loop je niet joelend rond van "laat maar komen die pijn", pijn blijft iets dat je gaat vermijden, je gaat nog steeds schuilen voor die hagel, maar het neemt je helderheid niet meer af, je blijft helder, het blijft jou wakker houden, in plaats van dat je overvallen wordt door de gedachte "waarom moet mij dat nu overkomen?", enzovoort, hetgeen de droom terug induceert.

Ik denk dat je niet zozeer angst moet hebben dat je je spontaniteit en levendigheid gaat verliezen, ik denk dat je eerder angst moet hebben voor wat ego er van maakt, om jou te weerhouden die weg te gaan, die zijn heerschappij dreigt aan te tasten.

Voor wat het waard is, gewoon eens een andere manier om er naar te kijken. Als het je niet bevalt, … je bent vrij (dat gevoel heb je toch) en je weet de prullemand zijn.


Helder en goed beschreven.
ben blij dat je op het forum schrijft.
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1460
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #81 Gepost op: 09-06-2020 19:30 »
ben blij dat je op het forum schrijft.

Ben blij dat je het forum in stand houdt.

Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #82 Gepost op: 20-06-2020 15:07 »
Nee, zo zie ik de Dhamma ook niet. Veel boeddhisten zijn gelukkige, vredige mensen, maar het valt me wel op dat je ze niet zo vaak ziet lachen of dansen. Die echt uitbundige vrolijkheid, de tendens om het leven te vieren, is er vaak uitgewrongen, er komt een soort stilte voor in de plaats. En daar moet je denk ik wel voor oppassen, dat je je spontaniteit en levendigheid niet verliest.

En als ik kijk naar sommige delen van de leer dan denk ik wel dat daar een bepaalde somberheid uit zou kunnen komen, en die delen van de leer passen niet bij mij.

Als ik even vanuit de eigen ervaring spreek, dan kan ik niet anders dan bevestigen dat er een soort van... afvlakking zou ik het echt niet noemen, maar een soort van gelijkmoedigheid is ontstaan, een minder dramatisch reageren op pijnlijke zaken en dus een minder uitbundig reageren op plezierige zaken. Klopt. Dus, als je daar bang voor bent, dan is dit terecht. Als je bang bent dat je manier van in het leven staat gaat veranderen, wat het sowieso zal doen, of je nu met Boeddhisme bezig bent of niet, dan is dit terecht. Dat deze verandering nadelig zal zijn voor jezelf of voor anderen, dat is dan weer onjuist begrip.

Vandaag voel ik me vredig en gelukkig, ik voel me in contact met de Stilte, dat-wat-is. Maar ik voel ook een mate van spontane vreugde als ik naar buiten naar de blauwe lucht kijk.

Maar als ik mindful en boeddhistisch zou zijn, zou ik dan niet meer bezig zijn met het bewaken van mijn eigen geestestoestand? Zou ik dan niet meer gericht zijn op zorgen dat ik mij niet zou hechten aan de plezierige kanten van dit leven, in plaats van dat ik mijn aandacht simpelweg richt op de gewone wereld?

Ik denk dat er wel een gevaar bestaat dat die plichten, als je ze continu aanhoudt, komen te staan tussen jouzelf en je spontane belevenis van de wereld. Het simpele leven, genieten van een kopje koffie of je voeten in het zand van het strand.

Ik kwam vandaag een quote tegen uit mijn Advaita boek waarin stond,

Citaat
Who is the teacher who does not add any load to your head. They all say, “read this book”, or “do this practice”, and so they add to the burden on your mind. Don’t accept a teacher who gives you any weight, any thought, any practice. A teacher doesn’t add any weight, only a preacher adds weight.

En dat voelde mij wel als waar aan... je kan maar zoveel verplichtingen en praktijken in je hoofd hebben, voordat je het oorspronkelijke Zijn helemaal verduisterd. Na verloop van tijd gaat het niet meer om het worden, om de beoefening of om de regels, maar je moet al die dingen die niet voor jou hebben gewerkt loslaten.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #83 Gepost op: 20-06-2020 19:53 »
Vandaag voel ik me vredig en gelukkig, ik voel me in contact met de Stilte, dat-wat-is. Maar ik voel ook een mate van spontane vreugde als ik naar buiten naar de blauwe lucht kijk.

Maar als ik mindful en boeddhistisch zou zijn, zou ik dan niet meer bezig zijn met het bewaken van mijn eigen geestestoestand? Zou ik dan niet meer gericht zijn op zorgen dat ik mij niet zou hechten aan de plezierige kanten van dit leven, in plaats van dat ik mijn aandacht simpelweg richt op de gewone wereld?

Volgende week kijk je ook naar de blauwe lucht en veroorzaakt dat waarschijnlijk nare gevoelens, omdat je in de hitte zit, je huis niet meer koel wil worden, je planten verdorren, dieren en mensen zuchten onder de immer maar blauwe lucht. Het is toch allemaal heel betrekkelijk. Natuurlijk, het voelt nu goed, die vreugde bij een blauwe lucht maar die vreugde is ook maar gewoon anicca, dukkha en anatta. Het is enkel een mentale formatie die komt en gaat.

Spontane vreugde is denk ik overdreven.

Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #84 Gepost op: 20-06-2020 23:16 »
Het is enkel een mentale formatie die komt en gaat.

Zeker, Siebe, daar heb je gelijk in. Maar dhukkha is dat toch ook? Gewoon maar een mentale formatie die komt en gaat?

Is de wereld dan niet een mengeling van plezierig, onplezierig en niet-plezierig-noch-onplezierig? Het lijkt mij alsof er best veel fijne momenten zijn in de wereld.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 773
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #85 Gepost op: 21-06-2020 07:20 »
Voor mij is het duidelijk dat boeddhisme geen hedonisme propagandeert en dat het ook geen fanatisme propagandeert. Bekijk het met wijsheid.
Wanneer je leeft met de pali canon in je hand, dan lijkt mij dat weinig wijs. De pali canon dat zijn slogans, one-liners, propaganda.  Halsstarrig vasthouden aan religieuze geschriften heeft de neiging om het leven uit je leven te halen.


Voor mij is het duidelijk dat innerlijke vrede niet buiten mezelf te vinden is.
Iedereen weet wel dat je oneindig achter genot kunt aanlopen. Maar de meeste mensen zijn wel wijs genoeg om te beseffen dat het relatief is. En de meeste mensen lopen ook niet oneindig achter genot aan.
Wat ook waar is dat we allemaal op een bepaalde manier gevangen zitten in onze manier van leven. De oorzaak kunnen sociale conventies zijn.
Eén van die hedendaagse conventies is dat je moet genieten. Je zoekt het geluk op een terras, in de zon, met een glaasje wijn, een gezellig gesprek. Een ijsje, een etentje, een reisje, een avontuur, een uitstap.
Wat waar is dat de we er allemaal achter aan lopen., we hebben de neiging om die geluksmomenten te reproduceren. Meer, meer, meer. Hoewel we eigenlijk weten dat op een bepaald moment meer, meer, meer, niet meer geeft, maar minder.


Inderdaad is de mens slachtoffer van de menselijke blinde neigingen. Dat is zo voor de mens op het terras, maar ook zo voor de mens met de pali-canon in de hand.Het is voor iedereen een zoektocht om een voor ons juist antwoord te vinden op het negatieve van onze blinde neigingen.
Zie de waarheid van het lijden onder ogen zegt boeddha, dat slaat op de mens op het terras, dat slaat op de mens met de pali-canon in zijn hand, maar op de eerste plaats slaat dat op mezelf. Dat ik moet zien waar het bij mezelf knelt. Niet theoretisch, maar in de realiteit.
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #86 Gepost op: 21-06-2020 11:50 »
Mooi gezegd, Gouden Middenweg. Maar eigenlijk hoef je niet eens te zoeken naar momenten van geluk, ze zitten ingebakken in het bestaan. Je loopt buiten op weg naar de winkel, iets dat je moet doen, en een fris windje komt en streelt je gezicht, dat is toch ook fijn.

Verder is er in het mechanisme van keuze een manier om jezelf uit te drukken, om jou voorkeuren duidelijk te maken en dus ook hier en daar plezier te creëren. Vroeg op de ochtend, je staat op, en je maakt koffie of thee? Dat is ook jouw keuze. Het is natuurlijk voor ons om de voorkeur te geven aan iets dat ons plezier geeft. Je loopt door de markt en je koopt bananen of appels, iets heel simpels waarin je smaak zich uit.

Dus om te zeggen dat je geen plezier beleeft aan je keuzes, is eigenlijk iets averechts, iets tegennatuurlijks. Dat gebeurt merendeels tijdens het doen van dat wat gedaan moet worden, daar zijn wij de meeste dagen mee bezig, de noodzaken opvullen. Het is pas nadat het noodzakelijke is gedaan dat wij even kunnen gaan zitten met een drankje.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 773
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #87 Gepost op: 21-06-2020 12:43 »
Maar eigenlijk hoef je niet eens te zoeken naar momenten van geluk, ze zitten ingebakken in het bestaan. Je loopt buiten op weg naar de winkel, iets dat je moet doen, en een fris windje komt en streelt je gezicht, dat is toch ook fijn.


Je kunt zelfs zeggen, dat hoe beter het met je mentaal gaat, hoe makkelijker het is om geluk te ervaren. Als je gestresst bent en dan hoor je mensen die aan het lachen en aan het bazelen zijn, dan zou het kunnen dat het je stoort. Dat het je niet kan verdragen. Maar als je helder bent vanbinnen dan stoort het niet.
Gelijkmoedigheid is een vorm van lachen in het leven, is een heldere toestand, is een gelukstoestand. De kunst is juist bij moeilijke omstandigheden die gelijkmoedigheid te bewaren.

Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline Siebe

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 375
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #88 Gepost op: 21-06-2020 14:15 »
Het is enkel een mentale formatie die komt en gaat.

Zeker, Siebe, daar heb je gelijk in. Maar dhukkha is dat toch ook? Gewoon maar een mentale formatie die komt en gaat?

Is de wereld dan niet een mengeling van plezierig, onplezierig en niet-plezierig-noch-onplezierig? Het lijkt mij alsof er best veel fijne momenten zijn in de wereld.

Ja, dat is de aard van gewaarwordingen als mens. Voor andere wezens ligt dit anders.  Er zijn dieren die hebben vooral onaangename gewaarwordingen. En als je de Boeddha mag geloven zijn er helle wezens en preta's die vooral of alleen maar pijnlijke gewaarwordingen hebben. Deva's en Brahma's hebben overwegend aangename staten. Het is hoe kamma zich in de praktijk uitwerkt.

Maar de Boeddha leert om ook aangename gewaarwordingen zo te zien: 'dit is niet van mij, dit ben ik niet, dit is niet mijn zelf' en er niet op uit te zijn ze te willen ervaren.
De Boeddha leert eigenlijk dat het versterken van zintuiglijk verlangen ketent en niet leidt tot welzijn.
Wel het afzwakken en verdwijnen er van.
Ik geloof dat dit wijs is.


« Laatst bewerkt op: 21-06-2020 14:21 door Siebe »

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 773
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #89 Gepost op: 21-06-2020 22:35 »
Vandaag  ben ik een fietstocht gaan maken, ik ken de omgeving goed, en ik ben langs de mooiste wegen gaan fietsen. Er is een waarheid, en die waarheid zegt : schoonheid verheft het hart.
En inderdaad, voor het fietsen was ik een beetje nors, en gaandeweg tijdens het fietsen, nam de schoonheid het over, en werd ik als het ware één met de schoonheid, ik maakte deel uit van de schoonheid, en mijn norsheid verdween.


Wat ik begrijp van boeddhisme is oa, dat je niet teveel tijd moet verliezen met banale zaken. Zoek je innerlijke vrede, investeer dan in spirituele groei en verlies geen tijd met banale zaken. Ik omarm dit principe, maar tegelijkertijd is het een oneliner. Je kunt dat tot in het absurde doortrekken. Maar je kunt het principe ook op een zeer lakse manier in je leven toepassen, en dan blijft het een slogan, en leeft het niet.


Dingen nodig voor de bevrijding van de geest   http://facettenvanhetboeddhisme.nl/1.5.%20Het%202e-20e%20jaar%20na%20de%20Verlichting.html#_ftnref146
Citaat

20. Dingen nodig voor de bevrijding van de geest
       De 13e regentijd bracht de Verhevene door te Cālikā op de Calika-heuvel. In de nabijheid ervan lag het dorp Jantugāma, aan de oevers van de rivier Kimikāla. Gedurende deze tijd was de ouderling Meghiya de persoonlijke dienaar van de Boeddha. De ouderling werd aangetrokken door een mooi mangobosje dichtbij de rivier. Hij vroeg daarom aan de Verhevene toestemming om erheen te gaan voor meditatie. De Boeddha vroeg hem te wachten totdat een andere monnik kwam, maar Meghiya herhaalde zijn verzoek. De Verhevene stemde toen toe.

De ouderling vertrok, maar tot zijn grote verbazing werd hij gekweld door gedachten van zin-genot, kwaadwil en benadelen. Teleurgesteld keerde hij terug.

Daarop zei de Boeddha:
       “Meghiya, vijf dingen zijn er nodig voor de bevrijding van de geest van een onrijp persoon; vijf dingen voeren naar het rijp worden van hem, namelijk:

- (1) een goede vriend;
- (2) deugdzaam gedrag dat geleid wordt door de essentiële voorschriften van oefening;
- (3) goede raad die naar bedaardheid, kalmte voert en naar verdwijning van het euvele, naar verlichting en Nibbāna;
- (4) de inspanning om kwade gedachten op te geven en om heilzame gedachten te verkrijgen;
- (5) het verwerven van wijsheid die het ontstaan en vergaan van de dingen onderkent.”[147]

       En verder sprak de Verhevene: “De flakkerende, wispelturige geest is moeilijk te bewaken, moeilijk te beheersen. De wijze persoon maakt ze recht zoals een pijlenmaker een pijl recht maakt. Deze geest beweegt snel heen en weer zoals een vis die vanuit het water op het droge is geworpen. Daarom moet de sfeer van de hartstochten vermeden worden.”[148]


       Na de leerrede van de Boeddha bereikte de Eerwaarde Meghiya volmaakte heiligheid.[149]


Citaat


18. Leerrede tot Rāhula  [size=78%]http://facettenvanhetboeddhisme.nl/1.5.%20Het%202e-20e%20jaar%20na%20de%20Verlichting.html#_ftnref143[/size]
       In het twaalfde jaar na de Verlichting werd Rāhula 18 jaar. Hij was nog een novice (sāmanera). De Boeddha vertoefde toen weer in het Jetavana-klooster. Daar onderwees hij zijn zoon Rāhula in de leer. Hij sprak tot hem over het kenmerk van niet-zelf en over de elementen. Hij spoorde hem ook aan steeds oplettend te zijn en volmaakte gelijkmoedigheid van geest te ontwikkelen, een gelijkmoedigheid die ongestoord blijft door begeerte en afkeer.

       De Verhevene gebruikte als voorbeeld aarde, water, vuur, lucht en ruimte. Uit die elementen bestaat ook het lichaam. En die elementen zijn niet beschaamd of vernederd noch hebben zij ergens een afkeer van. Als op de grond gespuwd wordt, is de aarde niet vernederd noch vindt ze het walgelijk. Als iets met water gewassen wordt of als door vuur iets verbrand wordt, dan is dat water of dat vuur niet beschaamd noch vernederd, noch wordt het als walgelijk ondervonden. Wat de lucht ook wegwaait - iets moois of iets lelijks - ze wordt er niet door geraakt. En ook ruimte heeft nergens een afkeer van, is niet beschaamd of vernederd.


       Verder gaf de Boeddha aan Rāhula de raad liefdevolle vriendelijkheid (mettā) te beoefenen en mededogen (karunā). “Beoefen ook het beschouwen van de walgelijkheid van het lichaam om vrij te worden van begeerte. Beoefen het beschouwen van vergankelijkheid om vrij te worden van de verkeerde mening ‘ik ben’. Beoefen oplettendheid bij het ademhalen. Want wanneer dit gedaan en ontwikkeld wordt, brengt het grote vrucht en veel zegeningen.”[144]





Het is duidelijk dat de teksten zwaar neigen naar " Daarom moet de sfeer van de hartstochten vermeden worden."
maar tegelijkertijd moet men het wel begrijpen in het licht van "een gelijkmoedigheid die ongestoord blijft door begeerte en afkeer."

Je mag de schoonheid niet begeren, juist dat begeren is een verstoring van de schoonheid. Laat het voor wat het is, ga gewoon verder met beoefening.
Het is niet zo dat uiterlijke omstandigheden geen positieve invloed hebben, maar gelijkmoedigheid overtreft het.

Maar de onthechting van de wereld mag ook geen afkeer worden, ook daar blijft gelijkmoedigheid de boodschap.

(Voor alle duidelijkheid, ik beoefen geen walging van het lichaam, dat is voor mij iets teveel fanatisme)

« Laatst bewerkt op: 22-06-2020 06:42 door gouden middenweg & de wilde natuur »
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline bolletje

  • Sangha Nieuweling
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 302
  • Freedom can not be granted. It must be taken
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #90 Gepost op: Gisteren om 17:30 »
Bolletje is van een praktische dharma

klein maar fijn.


Het is allemaal maar net hoe je het interpreteert en toepast.

Ergens zegt een Rinpochee het volgende : Als er niets leuks gebeurt, hoop dan niet op iets leuks. Dus, neutraliteit, heb daar genoegen mee

Als er wel iets leuk gebeurt, prima, maar hecht er niet aan. Hou het op een afstandje

Als er iets kut gebeurt, word dan niet boos



Dit lijkt heel simpel en toch komt niemand er op. Althans, ik kwam hier nooit op, zelf.


Als er dus iets leuks gebeurt, wat vind je leuk ? Dansen ? Muziek luisteren ? Dingen sparen ? Dingen kopen  ? eten ? Seks, drugs, rock and roll. Leuke dingen. Dingen eten, drugs gebruiken, neuken etc. Een beetje grof gezegd, maar dat moet even, vind ik.


Leuke dingen is PRIMA, maar hou het op een gepaste afstand. Waarom ? Anders neemt het bezit van je. Gek genoeg sprak de Duitse filosoof Max Stirner hier ook over. Hecht je niet aan dingen. Je denkt dat je die dingen hebt, maar ze hebben jou en dan leef je niet autonoom/voor jezelf.

Het is dus niet : heb geen positieve ervaringen. Maar, zorg dat ze geen bezit over je nemen. Hou ze op een gepaste afstand. Blijf autonoom, zou je kunnen zeggen.

En dat doen, dat is allemaal makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Jij en ik spreken daar wel over, maar het doen is iets anders.


Offline Bodhiboom

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 883
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #91 Gepost op: Gisteren om 20:00 »
Het is niet zo moeilijk hoor bolletje, zolang je er maar geen waarde aan hecht. Als je dat doet dan kan je dingen makkelijk loslaten, zien dat dingen komen en gaan. Op die manier behoud je je veerkracht.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline bolletje

  • Sangha Nieuweling
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 302
  • Freedom can not be granted. It must be taken
Re: Liefde, leven, lachen, dans
« Reactie #92 Gepost op: Gisteren om 21:23 »

Het gaat wel beter dan eerst.

De westerse filosofie ziet verveling toch snel als iets 'slechts'. Ook de westerse maatschappij wilt geen verveling. Als jij je verveelt, moet je naar Disneyland Parijs gaan, of een dure auto kopen, of coke snuiven ofzo. Altijd moet je iets.

Boeddhisme is dapperder. Het loopt niet weg voor verveling. Als je voor verveling weg vlucht, dan vlucht je eigenlijk weg van het leven.

 


Laatste berichten

[Algemeen] Re: Liefde, leven, lachen, dans by bolletje Gisteren om 21:23
[Algemeen] Re: Liefde, leven, lachen, dans by Bodhiboom Gisteren om 20:00
[Algemeen] Re: Liefde, leven, lachen, dans by bolletje Gisteren om 17:30
[Dharma] Re: Niet-zelf in het uitdoven van verlangen by Bodhiboom Gisteren om 15:01
[Verlichting] Re: verlichting Mahā Saccaka Sutta (MN 36) by Bodhiboom Gisteren om 14:49
Powered by EzPortal