Auteur Topic: Coronavirus en de dood  (gelezen 5303 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #50 Gepost op: 24-08-2020 20:42 »
Het enige wat wij kunnen doen is mogelijkheden aanreiken. Het is volledig aan jou om die dingen aan te nemen of zelfs van de daken te schreeuwen dat wij helemaal ongelijk hebben.

Maar wij merken wel dat jij het soms moeilijk hebt met jouw pad, en dan geven wij suggesties.

Als ik boeddhisten zichzelf hoor inpraten (lees wijsmaken want ze zien en weten het niet echt) dat het wedergeboorte proces zo gevuld is met lijden, dat individueel bestaan zo gevuld is met lijden, en dat je je hier--- daarom---zo snel mogelijk van moet willen zien te bevrijden, door nooit meer iets te voelen, iets te zien, horen, denken, willen, proeven, meemaken, gewaarworden,  dan voel ik gewoon geen contact. Dit zijn niet mijn spirituele broeders en zusters.

Ik heb toch ook wel mijn portie leed,  en ook dierbaren erg zien lijden en aftakelen en sterven, maar ik heb gewoon geen motivatie om te willen ontsnappen of drang me te bevrijden van elke mogelijkheid op leed ervaren.

Nee, ik wil juist leven en daarom beoefen ik de Boeddha-Dhamma. De Boeddha-Dhamma heb ik altijd gezien om naar het licht toe te groeien, als het ware, om volledig te leven, om er echt te zijn, volledig. Al dat gezeur of nooit meer geboren worden, het houdt me totaal niet bezig, en ik kan dit ook niet zien als dhamma-broeders en zusters. Voor mijn gevoel zijn die mensen juist verloren in hun ego-centrisch verlangen niet te lijden, terwijl zij misschien wel denken dat ik verloren ben :) Ze doen maar....ga dan maar voor de eeuwige slaap, of eeuwige ongeboren helderheid, of eeuwige vrede of eeuwig niks voelen en waarnemen, doof daar dan maar in uit, als je dat zo graag wilt.


lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #51 Gepost op: 24-08-2020 20:56 »
En Siebe kan hier ook maar weerstand tegen hebben, doordat er zien is. Zien, wetendheid is er altijd, het is geen doodsheid, geen leegte zonder helderheid. Het is heldere leegte, bedekt door de onwetendheid Dorje/Siebe te zijn.

Ja, ja, heldere leegte spreekt zeker, en denkt, en neemt beslissingen en heeft plannen, wil seks, voelt zich wijs, handelt, vertoont activiteit.
Dorje is zeker heldere leegte of leegte is zeker Dorje. Hoe kan Dorje dan handelen? Kan heldere onbegrensde leegte ook al handelen?
Is Dorje dan toch niet heldere ongeboren leegte?




Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 853
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #52 Gepost op: 24-08-2020 21:33 »
Het enige wat wij kunnen doen is mogelijkheden aanreiken. Het is volledig aan jou om die dingen aan te nemen of zelfs van de daken te schreeuwen dat wij helemaal ongelijk hebben.

Maar wij merken wel dat jij het soms moeilijk hebt met jouw pad, en dan geven wij suggesties.

Als ik boeddhisten zichzelf hoor inpraten (lees wijsmaken want ze zien en weten het niet echt) dat het wedergeboorte proces zo gevuld is met lijden, dat individueel bestaan zo gevuld is met lijden, en dat je je hier--- daarom---zo snel mogelijk van moet willen zien te bevrijden, door nooit meer iets te voelen, iets te zien, horen, denken, willen, proeven, meemaken, gewaarworden,  dan voel ik gewoon geen contact. Dit zijn niet mijn spirituele broeders en zusters.

Ik heb toch ook wel mijn portie leed,  en ook dierbaren erg zien lijden en aftakelen en sterven, maar ik heb gewoon geen motivatie om te willen ontsnappen of drang me te bevrijden van elke mogelijkheid op leed ervaren.

Nee, ik wil juist leven en daarom beoefen ik de Boeddha-Dhamma. De Boeddha-Dhamma heb ik altijd gezien om naar het licht toe te groeien, als het ware, om volledig te leven, om er echt te zijn, volledig. Al dat gezeur of nooit meer geboren worden, het houdt me totaal niet bezig, en ik kan dit ook niet zien als dhamma-broeders en zusters. Voor mijn gevoel zijn die mensen juist verloren in hun ego-centrisch verlangen niet te lijden, terwijl zij misschien wel denken dat ik verloren ben :) Ze doen maar....ga dan maar voor de eeuwige slaap, of eeuwige ongeboren helderheid, of eeuwige vrede of eeuwig niks voelen en waarnemen, doof daar dan maar in uit, als je dat zo graag wilt.
Nu begrijp ik er niets van.
Jij bent toch zelf altijd de verdediger van die interpretatie op dit forum.

Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #53 Gepost op: 24-08-2020 22:18 »
Het enige wat wij kunnen doen is mogelijkheden aanreiken. Het is volledig aan jou om die dingen aan te nemen of zelfs van de daken te schreeuwen dat wij helemaal ongelijk hebben.

Maar wij merken wel dat jij het soms moeilijk hebt met jouw pad, en dan geven wij suggesties.

Als ik boeddhisten zichzelf hoor inpraten (lees wijsmaken want ze zien en weten het niet echt) dat het wedergeboorte proces zo gevuld is met lijden, dat individueel bestaan zo gevuld is met lijden, en dat je je hier--- daarom---zo snel mogelijk van moet willen zien te bevrijden, door nooit meer iets te voelen, iets te zien, horen, denken, willen, proeven, meemaken, gewaarworden,  dan voel ik gewoon geen contact. Dit zijn niet mijn spirituele broeders en zusters.

Ik heb toch ook wel mijn portie leed,  en ook dierbaren erg zien lijden en aftakelen en sterven, maar ik heb gewoon geen motivatie om te willen ontsnappen of drang me te bevrijden van elke mogelijkheid op leed ervaren.

Nee, ik wil juist leven en daarom beoefen ik de Boeddha-Dhamma. De Boeddha-Dhamma heb ik altijd gezien om naar het licht toe te groeien, als het ware, om volledig te leven, om er echt te zijn, volledig. Al dat gezeur of nooit meer geboren worden, het houdt me totaal niet bezig, en ik kan dit ook niet zien als dhamma-broeders en zusters. Voor mijn gevoel zijn die mensen juist verloren in hun ego-centrisch verlangen niet te lijden, terwijl zij misschien wel denken dat ik verloren ben :) Ze doen maar....ga dan maar voor de eeuwige slaap, of eeuwige ongeboren helderheid, of eeuwige vrede of eeuwig niks voelen en waarnemen, doof daar dan maar in uit, als je dat zo graag wilt.
Nu begrijp ik er niets van.
Jij bent toch zelf altijd de verdediger van die interpretatie op dit forum.

welke interpretatie verdedig ik?





Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #54 Gepost op: 24-08-2020 22:53 »
Nu begrijp ik er niets van.
Jij bent toch zelf altijd de verdediger van die interpretatie op dit forum.


Op het moment dat zich dit voordoet, dit uitblijven van trekken en afstoten, is er diep inzicht in de werkelijkheid zoals die is (en niet zoals we die maken met onze verbeelding): verschijnselen komen op en gaan weer, ze hebben geen essentie, en ze zijn aanleiding tot lijden als er hechting naar optreedt. Dit inzicht wordt aangeduid met alwetendheid, niet omdat je dan kennis hebt van alles (het helpt je niet met kennis over economie, of kwantummechanica bijvoorbeeld, zulke kennis heeft zeker zijn nut, maar is beperkt in de zin dat het nooit tot weten van de aard van de werkelijkheid zelf kan leiden), maar het is een weten van de aard van alles, echt alles. De aard is: dat alles komt en gaat, geen essentie heeft en lijden geeft door gehechtheid er aan. Het is ook geen esoterische kennis, noch exoterische kennis, want er is in dat inzicht geen binnen en geen buiten meer, geen ik en geen ander, geen bestaan en geen niet-bestaan. Er is gewoon het inzicht in de werkelijkheid zoals die is, niet zoals de geest het verbeeldt.

Ik denk toch dat jij de tilakkhana niet toepast zoals wordt onderwezen

Dus de dukkha contemplatie heeft te maken met het zien dat de khandha’s pijnlijk zijn en hun beeindiging (bij de dood van een arahant) plezierig.

De Tilakkhana

Dukkha nupassana, het beschouwen van het dukkha kenmerk in alle mentale en fysiek verschijnselen, wordt zo uitgelegd dat je de khandha’s ziet als een ziekte, een puist, een pijl, een calamiteit, een aandoening, als een plaag, een ramp, een verschrikking, bedreiging,  als geen bescherming, als geen beschermplaats, geen toevlucht, gevaar, als de wortel van onheil, moordzuchtig, als onderhevig aan aantastingen, als Mara’s materialistische aas, als verbonden met (het idee van) geboorte, het idee van verouderen, verbonden met ziekten, verbonden met smart, geweeklaag, wanhoop, bezoedeling.

Anatta nupassana, de khandha's zien: als wezensvreemd, leeg, als nutteloos, hol, niet-zelf

Anicca nupassana, de khandha zien: als vergankelijk, desintegrerend, onbetrouwbaar/grillig, heengaand, niet-aanhoudend, onderhevig aan verandering, als geen kern bezittend,  als iets wat sowieso vernietigd wordt, als verbonden met het idee van de dood.

Terwijl de vijf aggregaten verbonden zijn met dit alles, is Nibbana dat niet. Nibbana is geen plaag, niet grillig en niet onbetrouwbaar, niet pijnlijk, geen pijl, houdt aan, is bescherming, toevlucht, niet-leeg (not-empty), het is de kern, ongeboren, niet-verouderend, doodloos etc.

Siebe vind Boeddha Dhamma te negatief, te levens-verwerpend, maar Siebe vind Dorje te positief, te weinig oog hebbend voor de verschrikking van het leven. 

Begrijpen wie begrijpen kan!

Ik begrijp het zo, dat Siebe wel goed begrijpt waar Boeddha Dhamma werkelijk om gaat: het beëindigen van lijden, maar dat Siebe hier niet akkoord mee is en er dus een eigen draai aan geeft (Siebisme): niet het beëindigen van lijden, maar het leven te vieren, echt te leven, echt te zijn, volledig!

Siebe's intuïtie hier is denk ik wel juist: Boeddha Dhamma kan geen egocentrisch verlangen zijn niet meer te willen lijden. Boeddha Dhamma moet toch leiden naar iets positiefs en liefdevol, iets dat zelf geen plaag is, niet grillig is en niet onbetrouwbaar, niet pijnlijk, geen pijl, iets dat zelf niet komt en gaat, bescherming biedt, toevlucht biedt, en niet-leeg is, iets dat ongeboren, niet-verouderend, doodloos is, enzovoort.

Maar wat Siebe maar niet vat, is dat het enkel Siebe is, die dit positieve in de weg staat. Dit niet grillige, altijd betrouwbare, niet-pijnlijke, niet komend en gaande, altijd aanwezige, doodloze, verouderloze, geboorteloze, ... is juist dat wat overblijft als de gehechtheid aan mens/wezen te zijn (dat wat geboren is, pijn heeft, komt en gaat, tijdelijk is, veroudert en dood gaat) los gelaten is.

Wat overblijft als Siebe en zijn vasthouden aan continuering van individuaiteit losgelaten wordt, is juist het niet grillige, altijd betrouwbare, niet-pijnlijke, niet komend en gaande, altijd aanwezige, doodloze, verouderloze, geboorteloze Nibbana. Er is daar niets negatiefs aan, het is pure Citta, schitterend, lichtgevend, het enige echte dat er is.

Het doodloze, verouderloze, geboorteloze slaat op zuivere Citta, Citta nog voor het vervuild is door een ik (subject) die alles (objecten) ervaart. Dat is de positieve boodschap: als je de gehechtheid aan alles opgeeft, ultiem ook aan de conituering van individualiteit, dan is er puur licht, Nibbana: doodloosheid, verouderloosheid, geboorteloosheid.

Maar Siebe wil dit eigen maken, wil dit mijn maken, wil dit voor zichzelf hebben, wil dit als mens beleven, en dat... dat is onmogelijk. Was dat mogelijk dan had Boeddha ons nooit moeten verwijzen naar het beëindigen van de continuering van wezen te zijn.

Het eiland dat Siebe zo graag wil vinden in zichzelf, is al aanwezig, is altijd al aanwezig geweest, het is de zuivere Citta, de onbevlekte Citta onder al de lagen van gehechtheid aan wat dan ook, die het bedekt. Om deze terug te ont-dekken, moet Siebe al zijn gehechtheden (de bevlekkingen) en uiteindelijk ook de meest hardnekkige gehechtheid, die aan zichzelf, opgeven, dan kan Citta weer schitteren in al zijn puurheid. En vermits die Citta aanwezig is in ieder levend wezen (het is juist niet eigen, het is van niemand, het is niet mij, niet mijn, niet mijn zelf), is dit juist niet het egoïstisch verlaten van alle wezens, maar is het juist een verbinden met alle wezens. Het is het meest liefdevolle, altruïstische dat er mogelijk is: een eiland worden voor alle levende wezens!

Dus je begint met het zoeken naar een eiland voor jezelf, maar als je dit gevonden hebt, kan dit zelf er nog uit wegvallen, en dan en pas dan word je een eiland voor iedereen. Zo negatief is dit nu ook weer niet, toch?

« Laatst bewerkt op: 24-08-2020 23:04 door Dorje »

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #55 Gepost op: 25-08-2020 00:52 »
Hou ajb eens op alles voor mij zo in te vullen.

Dat over dukkha nupassana zit heel anders Dorje. Dat heeft niks te maken met dat ik denk dat jij de verschrikkingen van het leven niet kent. Weer zo'n onnodige invulling. Waarom vul je alsmaar alles in en vraag je nooit eens om wat meer uitleg?

Ik zal het je nu wel uitleggen. Voor een volledig verlichte is het volgens mij geen trucje of handigheidje dat alle geconditioneerde verschijnselen anicca zijn, dukkha zijn en anatta zijn. Sabbe dhamma anicca, sabbe dhamma dukkha, sabbe dhamma anatta.

Nergens wordt het zo uitgelegd zoals jij dat doet, namelijk, dat alle verschijnselen anicca zijn en anatta en dus als je er aan hecht...ook dukkha. Die draai geef jij er aan maar zo is echt niet bedoeld volgens mij. De crux is nu juist dat alle geconditioneerde verschijnselen anicca zijn, anatta EN dukkha. Een volledig verlichte weet en kent het zo.

Ik begrijp dit zo: voor een volledig verlichte is de beeindiging van alle verschijnselen, van alle gewaarwordingen en gevoelens, het ultieme welzijn. In de sutta's vraagt iemand ook ergens, wat kan er nu gelukkig zijn aan de beeindiging van waarneming en gevoel? En de Boeddha onderwijst en kent dit dus als het ultieme welzijn. Vanuit dit licht bekeken is alleen al het loutere feit van het terugkomen van gevoelens en waarnemingen een soort inwerking, weer contact, inslag, inprent.
Daarom wordt het sa-upadisesa Nibbana dat een arahant belichaamt als hij gewoon leeft en zijn dingen doet volgens mij ook nog wel gezien als een onvolledig soort Nibbana en het parinibbana, dat de arahant na de dood realiseert, als het ultieme, omdat dan alle gewaarwordingen en gevoelens ook voorgoed eindigen.

Ik zie heus wel positieve zaken in de Boeddha-Dhamma, anders was ik natuurlijk allang gestopt met alles, maar ik denk dat ik in de kern zaken toch anders waardeer dan de Boeddha.



« Laatst bewerkt op: 25-08-2020 00:54 door Siebe »

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #56 Gepost op: 25-08-2020 11:43 »
Nergens wordt het zo uitgelegd zoals jij dat doet, namelijk, dat alle verschijnselen anicca zijn en anatta en dus als je er aan hecht...ook dukkha. Die draai geef jij er aan maar zo is echt niet bedoeld volgens mij.

In de sutta die wordt beschouwd als de eerste toespraak staat:

De eerste edele waarheid


"En dit, monniken, is de Edele Waarheid over de oorsprong van het lijden: het is het verlangen welk tot verder bestaan leidt, verbonden is met plezier en lust, en hier en daar naar genot zoekt. In het kort: verlangen naar genot, verlangen naar bestaan, en verlangen naar niet–bestaan".


en

De derde edele waarheid

"En dit, monniken, is de Edele Waarheid over het einde van het lijden: het is het complete verdwijnen en ophouden van verlangen; het verlaten, opgeven, afstand doen en bevrijd zijn van verlangen"
http://www.suttas.net/suttas/samyutta-nikaya/56/sn56-11-dhammacakkappavattana-sutta.php

Bevrijding is dus het complete verdwijnen en ophouden van datzelfde verlangen dat oorzaak is van lijden. Het is geen detail, lijkt me, dat bedoeld wordt het verlangen dat naar verder bestaan (wedergeboorte) leidt.

Verlangen dat naar verder bestaan leidt



Ik begrijp dit zo: voor een volledig verlichte is de beeindiging van alle verschijnselen, van alle gewaarwordingen en gevoelens, het ultieme welzijn.

Dat is de vijfde edele waarheid dan: de edele waarheid van Siebe.
De derde is dat gehechtheid de oorzaak van lijden is, zoals je hierboven aangeeft en niet de verschijnselen zelf.
Het is gewoon zo dat zolang er verschijnselen worden waargenomen, dan is er lijden.
Volledige bevrijding in dit leven betekent: het proces dat verschijnt en dat waarneemt niet meer eigen te maken. Het niet meer eigen maken is de gehechtheid er aan opheffen, is volledige bevrijding in dit leven. Derde edele waarheid. Ik vind geen nieuwe edele waarheid uit.
Het gevolg hiervan is: beeindigen van wedergeboorte, parinibbana. Als de oorzaak tot wedergeboorte opgehoffen is, is er nibbana met overblijfsel van nog verschijnen van waarneming (en zolang dit niet eigen gemaakt wordt blijft nibbana behouden), na de dood is er nibbana zonder overblijfsel van nog verschijnen van waarneming.

Ook al staat dat nergens in de sutta, het is wel exact wat de derde edele waarheid zegt: niet het leven is de oorzaak van leiden, maar de gehechtheid er aan.

Dit is in geen enkele tegenspraak met dat alle verschijnselen (zoals ze verschijnen aan iemand die ze waarneemt) anicca, anatta EN dukkha zijn. Dit is en blijft zo. Verschijnselen geven geen lijden op zich, een plant lijdt niet aan het afsnijden van zijn bladeren, er treedt in een plant geen waarnemer op, noch waarneming.

Het ultieme welzijn voor een iemand die waarneemt is dus wel degelijk het beëindigen van alle verschijnselen, van alle gewaarwordingen en van alle gevoelens. Maar als door overblijfsel van waarneming die nog blijft verschijnen, tot lichaam en geest volledig uit elkaar vallen, er nog lijden verschijnt, dan blijft Nibbana behouden op voorwaarde dat deze waarneming niet meer eigen gemaakt wordt: dat is mijn, dat ben ik, dat is mijn zelf.

Een boeddha getuigt van volledige bevrijding in dit leven, doordat hij getuigt en niet gehecht is aan zijn getuigenis. Siebe getuigt van zijn angst voor die volledige bevrijding omdat hij zo gehecht is aan de getuigenis van die Boeddha. Pas als alle hechting, inclusief aan de pali sutta's, opgeheven kunnen worden, zal Siebe bevrijdt zijn. Tot zolang zullen wij geduld met hem moeten hebben hier op het forum, ontzettend veel geduld.

Daarom wordt het sa-upadisesa Nibbana dat een arahant belichaamt als hij gewoon leeft en zijn dingen doet volgens mij ook nog wel gezien als een onvolledig soort Nibbana en het parinibbana, dat de arahant na de dood realiseert, als het ultieme, omdat dan alle gewaarwordingen en gevoelens ook voorgoed eindigen.

Dat is dan zo als een arahant nog steeds de gewaarwordingen die nodig zijn (in de handelingen die gebeuren) eigen maakt. Zo'n arahant kent nog geen volledige bevrijding, kent alleen maar een bevrijding die komt (als er geen waarnemning meer is) en gaat (als er waarneming is en die eigen gemaakt wordt). Zo'n arahant heeft zijn eigen volledige bevrijding gerealiseerd in de toekomst, maar omdat hij geen volledig bevrijding heeft gerealiseerd in het hier en nu, kan hij ook geen volledige bevrijding aanwijzen, is hij geen boeddha. Pas als het eigen maken van waarneming die nodig is om te getuigen zelf ook wegvalt, is er aanwijzen van volledige verlichting, volledig boeddhaschap. Hetgeen wat jij nu net zo belangrijk vind: niet egoïstisch je eigen lijden beëindigen en iedereen zomaar in de steek laten.

En toch is het nog iets anders dan wat jij er van maakt: volledige verlichting in dit leven realiseren is niet blijven terugkomen als mens, de gehechtheid aan mens zijn is volledig opgeheven, wedergeboorte is volledig beëindigd, het resterend waarnemen dat blijft verschijnen wordt gewoon volledig benut om anderen te helpen zich ook te bevrijden. Maar na de dood, blijft de volledige verlichting behouden, maar dan zonder verdere waarneming, parinibbana. Hetzelfde als waar de arahant in terecht zal komen, maar dan al veel vroeger, blijvend gerealiseerd, zodat het kan aangewezen worden voor andere levende wezens: boeddhaschap.

Ik weet dat dit niet is terug te vinden in de pali sutta's, maar de pali sutta's zijn ook maar samenraapsels dor mensen. Deze samenraapsels verheerlijken als wat de Boeddha allemaal letterlijk gezegd en aangewezen zou hebben is jezelf beperken. Dat is de beperking die je op een gegeven moment moet kunnen achter je laten, zoals grote leermeersters, zelfs in het Theravada doen, hier Bhikkhu Bodhi aan het woord:


Where the Path Divides: Early Buddhism and the Bodhisattva Ideal
Bhikkhu Bodhi
 
 
De Pali Nikaya's en verwante teksten van hetzelfde genre worden beschouwd als de meest betrouwbare gegevens die we hebben over de oorspronkelijke leer van de Boeddha Gotama. Omdat de Boeddha zelf niets heeft opgeschreven, hebben we natuurlijk geen directe toegang tot wat hij echt leerde. Maar de Nikaya's en bijbehorende teksten kunnen redelijkerwijs worden opgevat als een weergave van de leer van de Boeddha, zoals de oude boeddhistische gemeenschap ze heeft begrepen en bewaard voor het nageslacht. Teksten van verschillende vroege scholen (opgenomen in Pali, Sanskriet, Gandhari en Chinese vertaling) komen nauw genoeg overeen om te getuigen van hun oudheid. Hoewel ze misschien pas in de eerste eeuw v.Chr. Zijn opgeschreven, dragen ze de kenmerken van een mondelinge literatuur die eeuwenlang via mond-tot-mondreclame werd overgedragen voordat ze op palmbladeren, schors en papier werden getranscribeerd.
Nu houden deze bronnen consequent arahantschap in stand als het hoogtepunt van het boeddhistische spirituele leven. De Boeddha zegt dat het doel van zijn leer de beëindiging van het lijden is, en de arahant is de persoon die het einde van het lijden heeft bereikt. We vinden nooit in de vroege sutta's dat de Boeddha zijn discipelen expliciet aanspoorde om een bodhisattva-pad te volgen. Zulke teksten vermelden zelfs geen systematisch bodhisattva-pad dat verschilt van een pad naar arahantschap. Een bodhisattva ontdekt eenvoudig het verloren pad naar nirvana zonder hulp, vernietigt alle verontreinigingen en onderwijst vervolgens - als Boeddha - de Dharma aan de wereld. Zijn arahant discipelen volgen het pad en bereiken het doel onder zijn leiding.
In de vroege verhandelingen gebruikt de Boeddha het woord bodhisatta(in Pali) om naar zichzelf te verwijzen voor zijn verlichting, waardoor de toepassing ervan wordt uitgebreid tot zijn onmiddellijk voorafgaande leven in de Tusita-hemel. Maar hij spreekt niet van een "bodhisattva-carrière" als iets dat hij gedurende vele eeuwen bewust heeft nagestreefd. Expliciete formuleringen van een bodhisattva-pad duiken voor het eerst op in werken die ongeveer uit de tweede eeuw v.Chr. Dateren, met name de Jataka's, de verhalen over de vorige levens van de Boeddha. Deze eerste verslagen van de altruïstische daden van de bodhisattva dienen echter meer om de prestaties van de bodhisattva te verheerlijken dan om een paradigma voor anderen te emuleren. Hun doel is niet om het bodhisattva-pad voor te schrijven, maar om toewijding aan de Boeddha op te wekken als degene die onzelfzuchtig zwoegde om de weg naar bevrijding te vinden voor louter stervelingen zoals wij. De Mahayana-soetra's, die het bodhisattva-ideaal verdedigen, begon te verschijnen vanaf de eerste eeuw v.Chr., drie of meer eeuwen na het overlijden van de Boeddha. Hoewel dit ongeveer de tijd is waarin de Pali-sutta's werden opgeschreven, blijkt uit intern bewijs dat de Mahayana-soetra's vanaf het begin literaire documenten waren, producten van een tijdperk waarin schrijven gewoon was geworden.
Niettemin brengt methodische reflectie een verwarrend probleem aan het licht in de hermeneutiek. De archaïsche sutta's geven ondubbelzinnig aan dat de Boeddha zelfs de grootste van de arahant-discipelen in spirituele status overtreft. Terwijl de arahants hun eigen bevrijding hebben bereikt, stelt de Boeddha bevrijding van lijden beschikbaar voor anderen. Hij is 'de beste van wezens', 'de onovertroffen trainer van te temmen personen', 'leraar van goden en mensen', 'de enige persoon die in deze wereld is geboren voor het goede, welzijn en geluk van de wereld.' soorten kennis en spirituele krachten die hem uitrusten om het uitstekende pad naar verlichting te ontdekken en te onthullen. Bovendien verwijzen de oude teksten herhaaldelijk naar meerdere boeddha's. Ze noemen zes Boeddha's die aan Gotama voorafgaan, en een Boeddha met de naam Metteyya die hem in de verre toekomst zal opvolgen.
Wanneer we synoptisch de suprematie van de Boeddha's in het spirituele domein bekijken, hun onderscheidende functie om anderen te bevrijden, de herhaling van het bereiken van Boeddhaschap gedurende de kosmische tijd, en het principe dat onze bestemming het gevolg is van onze daden in het verleden, kunnen we de contouren van een bodhisattva-carrière impliciet in de eigen leer van de historische Boeddha. Het lijkt dus bijna onvermijdelijk dat er mensen zijn geweest die hem hebben ontmoet en zo onder de indruk waren van zijn persoonlijkheid dat ze de wens vormden om in de toekomst het allerhoogste boeddhaschap te bereiken. Dit zouden beginnende bodhisattva's van hedendaagse Boeddha zijn geweest.
Maar als dit het geval was, zouden dergelijke personen dan de Boeddha niet hebben benaderd en om begeleiding gevraagd die geschikt is voor hun aspiratie? In de Nikaya's zien we vaak monniken de Boeddha naderen en om advies vragen over hoe ze arahantschap kunnen bereiken. Het lijkt dus redelijk om te veronderstellen dat degenen die naar Boeddhaschap streefden hetzelfde zouden hebben gedaan en dat de Boeddha op een passende manier zou hebben gereageerd. De vraag rijst dan waarom we in de archaïsche teksten zelfs geen spoor van leringen op het bodhisattva-pad vinden. Als er een causale achtergrond is voor het besef van verlichting als een Boeddha in plaats van als een arahant, waarom zwijgen de Nikaya's hierover? Waarom wijzen ze niet op de mogelijkheid van Boeddhaschap zelf als een object van aspiratie? Waarom bevatten ze geen beschrijving van een bodhisattva-carrière?
Hoewel er geen sutta's die deze vragen behandelen, bewaard zijn gebleven in de tekstverzamelingen die op ons zijn neergekomen, blijft de afwezigheid van dergelijke verhandelingen een puzzel die treurig voor het aangezicht van ernstige boeddhistische reflectie hangt - een puzzel die helaas nooit zal worden opgelost . Het beste wat we kunnen doen is hypothesen voorstellen, geen definitieve verklaringen. Het kan zijn geweest dat een dwingende behoefte aan consistentie en compactheid in de Dharma vereiste dat soorten spirituele ervaringen die die criteria te streng testten, werden uitgesloten. De leer van de Boeddha toont consequent dat de hele praktijk samenvalt met arahantschap. Hoe de oefening ook zou kunnen worden geformuleerd - of het nu gaat om de Triple Training, het Noble Eightfold Path, de Four Foundations of Mindfulness,
Maar de archaïsche suttas geven ook aan dat de Boeddha zelf niet eenvoudig een arahant was. Hij deed meer dan het uiteindelijke doel van zijn eigen leer bereiken en verzet zich derhalve volledig verklaarbaar binnen zijn kader. Misschien wilde hij, door consistentie als zijn standaard aan te nemen, opzettelijk voorkomen dat een mogelijke concurrent zou worden geïntroduceerd in de vorm van een bodhisattva-ideaal. In dat geval kan zijn leer als een wiskundig systeem zijn dat consistentie en coherentie bereikt door bepaalde axioma's voor te stellen, waarvan de waarheid nooit binnen het systeem zelf kan worden aangetoond. In het geval van de leer van de Boeddha is het axiomatische uitgangspunt het feit van boeddhaschap, dat slechts gedeeltelijk in het systeem kan worden opgenomen, voor zover boeddhaschap arahantschap als een van zijn dimensies omvat, maar niet in zijn geheel,
Of het kan zijn dat een van de bovenstaande premissen gewoon verkeerd is. Misschien zijn de speciale attributen die de teksten aan de Boeddha toeschrijven, producten van een latere periode. Misschien is het idee van een veelvoud aan boeddha's, hoewel genoemd in de archaïsche suttas, een latere interpolatie. Misschien is de veronderstelling dat er een duidelijke koers moet zijn die uitmondt in Boeddhaschap niet gerechtvaardigd. Of misschien werden de teksten gefilterd om de vermelding van een bodhisattva-pad uit te sluiten. We kunnen dit nooit met zekerheid weten.
Wat we kunnen weten, is dat de Boeddha indruk maakte op zijn directe volgelingen en de vroege generaties boeddhisten, als een buitengewoon wezen dat ver boven zijn tijdgenoten uittorent. Het verschil dat verscheen tussen een arahant als een volledig gerealiseerd wezen en een Boeddha als degene die volledige realisatie mogelijk maakt voor anderen, opende een veld voor speculatie en spirituele verkenning. In de eeuwen na de ondergang van de Boeddha zouden pogingen om dit veld te doorkruisen een nieuwe spirituele held zien inbreken op het boeddhistische toneel, de bodhisattva of aspirant voor toekomstige boeddhaschap. Dit cijfer inspireerde niet alleen een nieuwe boeddhistische beweging, de Mahayana, maar drong ook door in de oudere scholen, zodat vroege scholen zoals de Theravada uiteindelijk alternatieve wegen voor het uiteindelijke doel gingen herkennen: de weg van de discipel naar arahantschap en de weg van de bodhisattva naar boeddhaschap. Het is deze polariteit die de vormen van het Boeddhisme regeert die vandaag op ons zijn neergekomen, zowel in tradities als in elke belangrijke traditie.[/color][/font]


Wat de pali sutta's ook voorschrijven mijn beste Siebe, ik volg mijn inuitie en ga voor volledig boeddhaschap, niet mijzelf bevrijden door weg te vluchten van samsara, maar door samsara helemaal te doorgronden en de ware oorzaak van lijden met wortel en al uit te trekken: gehechtheid (derde edele waarheid). Volledige bevrijding realiseren in dit leven zelf.

Voor de rest komt het volledig op hetzelfde neer: wedergeboorte voorgoed beëindigen. Ik ga dit NIET uit de weg, zoals jij, ik ga gewoon nog een stapje verder, live with it, of blijf je dood-ergeren.

« Laatst bewerkt op: 25-08-2020 12:04 door Dorje »

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #57 Gepost op: 25-08-2020 11:49 »
https://suttacentral.net/an9.34/en/sujato

Dit is een sutta in een serie die gaat over die 9 verblijven of progressieve beeindigingen (8 jhana's plus beeindiging van waarneming en gevoel). Ter info, sannavedayitanirodha wordt niet gezien als een jhana.

In deze serie sutta's wordt volgens mij ook duidelijk dat vanuit Nibbana bekeken, vanuit volledige beeindiging (dus het laatste stadium), alle verschijnselen en alles wat je ervaart, een soort aandoeningen zijn (dukkha). Wat bijvoorbeeld in de vierde jhana nog wordt ervaren, gelijkmoedigheid, is een aandoening in de volgende jhana oneindige ruimte. De basis van nietsheid is in de volgende jhana een aandoening, etc.
Zoiets lees ik er in.

Daar waar niks gevoeld wordt, dat is in de volledige beeindiging van waarneming en gevoel, dat is ultiem welzijn.

-“Just that is the pleasure here, my friend: where there is nothing felt.

Iemand die het zo kent, ziet op de juiste manier...hij ziet...de beeindiging van de khandhas is ultiem welzijn en geluk.

Daarom zegt Patisambhidamagga ook:

"De vijf khandha’s ziend als pijnlijk (dukkha) kiest hij zoals het is; ziend hoe de beeindiging van de khandha’s Nibbana is, dat plezierig is, betreedt hij de zekerheid van juistheid". 

De beeindiging van de khandha's kan al in dit leven worden ervaren.

Dus de khandha's zien als dukkha, niet na gehechtheid, maar zien als dukkha.
Volgens mij leert deze serie sutta's dat ...gewaarwording van wat dan ook, is een soort aandoening, affliction, dukkha. En de totale beeindiging van gewaarwordingen, het einde van cognitie, is ultiem welzijn, daar waar niks wordt gevoeld.

Lezen jullie iets anders?




Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1072
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #58 Gepost op: 25-08-2020 12:18 »
Beste Siebe, ik ga mij niet mengen in lange discussies over de soetra’s, ik denk ook niet dat mens hele leven moet worden geleefd aan de hand van soetras. Op die manier maak je je eigen wijsheid ondergeschikt aan wat er geschreven staat, terwijl je eigenlijk je eigen wijsheid moet zien te ontwikkelen, niet moet doodslaan.

Ik heb veel sympathie voor jou standpunt dat je wilt leven, niet het leven wilt gaan beëindigen. Maar toch dan bij de Boeddha dhamma wilt blijven. Ik zie geen reden waarom dat niet zou kunnen, er is veel dat binnen de Dhamma gedaan kan worden om je vrede, mindfulness en geluk te bevorderen.

Wat je dan na zoveel tijd beoefenen ontdekt over de uiteindelijke doelen van het boeddhistische pad is iets individueels, dat is nu nog niet te zeggen. Er is niks mis mee om die dingen open te laten, om te zeggen, misschien ontdek ik na zoveel jaar beoefenen hoe het zit. Zolang de beoefening deel uitmaakt van een stap die bevorderlijk is op zich, maakt het niet zoveel uit welke realisaties er nog zullen komen.

Maar alleen door de soetras te lezen kom je op een pad waar je probeert alles te begrijpen, overzicht te krijgen van allerlei andere mensen hun paden, en dat lijkt mij niet heilzaam.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #59 Gepost op: 25-08-2020 12:29 »
Lezen jullie iets anders?

Ik lees exact hetzelfde er in. Maar wat hier ontbreekt is waarom gehechtheid dan toch aangewezen wordt als oorzaak van het lijden en niet waarneming.

De oplossing van dit raadsel is erg eenvoudig. Waarneming op zich is het probleem niet, als de waarnemer die de waarneming doet eigen gemaakt is, is de waarneming een probleem. Zolang er waarneming eigen gemaakt is (dit gebeurt uit gehechtheid aan de waarnemer te zijn) is en blijft elke waarneming lijden geven. In sannavedayitanirodha valt elke waarneming weg en is er dus ook geen waarnemer, en kan er dus geen enkele hechting zijn, noch aan een waarneming, noch aan een waarnemer, en dus ultiem welzijn. Uit sannavedayitanirodha komt waarneming weer aanzetten en omdat de gehechtheid aan waarnemer te zijn niet opgehoffen is, geeft dit uiteindelijk weer lijden en blijft dit lijden geven tot gehecht zijn aan waarnemer onvermijdelijk ook wegvalt doordat waarnemer zelf wegvalt (dood: gelijkaardig aan sannavedayitanirodha, maar dan nu permanent), of doordat gehechtheid aan de waarnemer zelf opgehoffen is terwijl waarnemer en waarneming zich nog blijven voordoen (tijdens het leven).

Hoe kan een Boeddha getuigen van volledige bevrijding hier en nu? Getuigen gebeurt vanuit waarnemen (luisteren naar de vraag, antwoorden op de vraag). Pas als er waarneming kan zijn en bevrijding hiervoor niet verloren wordt, kan hier rechtstreeks over getuigt worden. Pas als er horen van de vraag is en antwoord geven maar zonder dat dit horen eigen gemaakt wordt en zelfs dit antwoorden eigen gemaakt wordt (het is gewoon wat er gebeurt, wat er verschijnt), dan blijft volledige bevrijding behouden. Er kan dan zelfs pijn zijn, en lichaam die hier last van heeft en dus moeilijkheid om te waarnemen, moeilijkheid om te luisteren en te antwoorden en dus de noodzaak voor het ontlasten van deze pijn, maar dit alles is maar een bedekking voor de volledige bevrijding die gerealiseerd is, als er eigen maken is van die pijn: dit is mijn, dit gebeurt aan mij, dit gebeurt aan mijn zelf, of eigen maken van dit lichaam dat pijn heeft, of eigen maken van geest die de pijn ervaart.

Heb je hier nog iets tegen in te brengen?

« Laatst bewerkt op: 25-08-2020 12:40 door Dorje »

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #60 Gepost op: 25-08-2020 12:53 »
Het is niet zo dat de Boeddha met de 3e edele waarheid onderwijst dat tanha de enige oorzaak is van lijden. Er is nooit 1 oorzaak voor iets. Alles ontstaat in een combinatie van oorzaken en voorwaarden.

Voorbeeld uit de sutta's:
-“Wat is de directe (voorgaande, proximate cause) oorzaak van lijden? Er dient gezegd te worden: geboorte”. (SN12.23)

Alle schakels in PS leiden tot 'die hele berg lijden'. Dus onwetendheid leidt tot lijden, abhisankhara's, bewustzijn, contact, gevoel, begeerte, gehechtheid, worden, geboorte, leidt weer tot verouderen, en dood, de hele berg lijden. Lijden wordt niet door 1 ding veroorzaakt. Je moet lijden veel meer zien als een loop of patroon dat de geest neemt. Dat wordt onderwezen met Paticca Samuppada. Dit patroon is in dit leven te zien en over meerdere levens (upatti PS en pavutti PS) werkzaam.

Dus hieruit kun je al opmaken dat je gehechtheid niet moet behandelen als DE enige oorzaak van lijden.

Waarom onderwees de Boeddha tanha dan als de 3e edele waarheid van de oorzaak van lijden? Omdat hij hierin de weg zag die een einde maakt aan dit patroon dat steeds weer leidt tot lijden. Hij zag dat je deze schakel kunt uitschakelen zeg maar. Je kunt daar de keten die leidt tot lijden verbreken, PS.

De stap van tanha naar upadana, waardoor geen bhava (worden/nieuwe bestaansvorm) meer ontstaat, en dus ook geen geboorte (jati) meer plaatsvindt en dus ook ook niet meer de hele hoop lijden van wanhoop, verdriet, pijn, verouderen, geweeklaag, en smart zal ontstaan.
Dit kan begrepen worden als hier en nu en over meerdere levens bekeken. Beide wordt bedoeld. PS is in dit leven en over meerdere levens werkzaam.
De Abhidhamma legt dit uit. Zie eventueel puredhamma.net.

De derde edele waarheid betekent op geen enkel manier dat alleen tanha leidt tot lijden want onwetendheid leidt ook tot lijden en contact en worden en geboorte en alles wat behandeld wordt in PS. Dat moet goed begrepen worden. De opheffing van lijden gaat veel meer om het opheffen van een patroon.
Wat de Boeddha doet is dat hij onderricht geeft waardoor mensen/wezens gaan inzien hoe dit hele patroon van Paticca Samuppada werkt.

Dat wat wezens begeren (tanha), honger naar hebben, dorst, dat trekken ze naar zich toe, maken zich eigen (upadana), en hoewel wezens geloven dat dit de manier is om hun lijden/onvrede op te lossen, welzijn te realiseren, bescherming te verkrijgen, geeft de Boeddha juist aan dat dit patroon juist doorbroken moet worden want alleen dan zullen de volgende stappen.. worden...geboorte...verouderen, wanhoop, smart, ellende, dood, stoppen.

Dus hetzelfde patroon waarin wezens investeren en heil in zien, tanha gedreven zoeken, brengt ze keer op keer onheil, onvoldaanheid, onvrede want er is geen waarachtig heil, bescherming te verwachten van iets wat zelf ontstaat en eindigt. Ook dit mag je weer zien binnen 1 leven en over meerdere levens. In Boeddha's leer geldt beide.

De Boeddha geeft vooral aan dat we het patroon moeten zien te doorbreken van het onwetend heil, bescherming, toevlucht zoeken in het geconditioneerde, in samsara, in iets dat zelf ontstaat, en eindigt, want precies dat onedel zoeken, dat onwetend zoeken, dat verbindt je keer op keer weer met de realiteit van lijden.

Als we PS zien zien we de Dhamma en zien we Boeddha. Dit gaat verder dan alleen gehechtheid (upadana) zien als oorzaak van lijden.
Heel belangrijk is te begrijpen dat de Boeddha nooit tanha heeft onderwezen als de enige oorzaak van lijden maar in het verbreken van de keten op dit punt van tanha naar upadana stort de rest in. Als tanha oplost verdwijnt ook upadana. Je geest gaat niet meer zaken eigenmaken. Je wordt niet meer een hongerige geest, je wordt niet meer een deva, je wordt niet meer een agressief dier, je wordt niet meer een lustig dier, je wordt meer een dronkaard, je wordt niet meer...het worden is weg en je komt dus niet meer in een bepaalde sfeer (bhava), niet in dit leven meer, en niet meer na de dood. Je wordt in dit leven al niet meer geboren in een bepaalde sfeer en na de dood ook niet meer. Dit is een totale bevrijding van samsara.

Dus de stap van tanha naar upadana verbreken. En dat doe je door inzicht te ontwikkelen in tanha als oorzaak van lijden, inzicht in de vier edele waarheden, inzicht in PS...als je dat allemaal hebt heb je juiste visie en zit je op het pad dat een einde maakt aan lijden.



Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #61 Gepost op: 25-08-2020 13:13 »
De Boeddha geeft vooral aan dat we het patroon moeten zien te doorbreken van het onwetend heil, bescherming, toevlucht zoeken in het geconditioneerde, in samsara, in iets dat zelf ontstaat, en eindigt, want precies dat onedel zoeken, dat onwetend zoeken, dat verbindt je keer op keer weer met de realiteit van lijden.

Precies! De Boeddha geeft aan dat we het patroon moeten zien te doorbreken van onwetendheid (geloven dat verschijnselen blijvend zijn, een essentie hebben en werkelijk kunnen bevredigen), door onwetendheid met betrekking tot de verschijnselen op te heffen wordt bevrijding gerealiseerd, niet door de verschijnselen zelf op te heffen of te vermijden.

Dat is juist het hele punt. Bedankt om dit te bevestigen!

Het is niet de verschijnselen zelf die dukkha geven maar de onwetendheid er over waardoor gehechtheid ontstaat. Er staat nergens, toch niet in de edele waarheden dat dat waaraan gehecht wordt zelf het probleem is.

Dat staat er wel in de uitleg van de Tilakkhana, omdat dit er van uit gaat dat er nog gehechtheid is aan waarnemer te zijn. Dan klopt het perfect, dan is alles anatta, anicca en dukkha. Klopt als een bus.

Maar vanuit de bevrijde visie bekeken (het bevrijdt zijn van onwetendheid met betrekking tot de verschijnselen) zijn de verschijnselen zelf niet het probleem op zich, maar ze te houden voor iets blijvends, iets met een essentie en iets bevredigends, en dus iets waar men aan hechten kan. Als de verschijnselen zelf het probleem zouden zijn, dan en alleen dan kan volledige bevrijding maar gerealiseerd zijn als er zich geen verschijnselen zich voordoen, en was er nooit een Boeddha geweest die van volledige bevrijding had kunnen getuigen. Ik vraag je specifiek hiervan: heb je hier nog iets tegen in te brengen?



lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #62 Gepost op: 25-08-2020 13:31 »
Maar vanuit de bevrijde visie bekeken (het bevrijdt zijn van onwetendheid met betrekking tot de verschijnselen) zijn de verschijnselen zelf niet het probleem op zich, maar ze te houden voor iets blijvends, iets met een essentie en iets bevredigends, en dus iets waar men aan hechten kan. Als de verschijnselen zelf het probleem zouden zijn, dan en alleen dan kan volledige bevrijding maar gerealiseerd zijn als er zich geen verschijnselen zich voordoen, en was er nooit een Boeddha geweest die van volledige bevrijding had kunnen getuigen. Ik vraag je specifiek hiervan: heb je hier nog iets tegen in te brengen?

eeuuhh, pieker, wroet, wroet...zoek...zoek....dat zal toch wel.......eeuhhh...eeuhhh :P

Je kunt het ook omkeren...als verschijnselen of bestaan niet het probleem is, -en dat is een visie die ik het liefst omarm- (maar daar gaat het niet om, het gaat er om wat Boeddha-Dhamma is) waarom dan een einde willen maken aan geboorte? Dan zou ik denken...zorg er dan voor dat je juist weer geboren wordt! Waarom wordt niet elke Boeddha constant weer geboren als mens om jouw boodschap over te brengen? Waarom opgaan in parinibbana als verschijnselen en bestaan het probleem op zich niet is?

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #63 Gepost op: 25-08-2020 13:43 »
De Boeddha geeft vooral aan dat we het patroon moeten zien te doorbreken van het onwetend heil, bescherming, toevlucht zoeken in het geconditioneerde, in samsara, in iets dat zelf ontstaat, en eindigt, want precies dat onedel zoeken, dat onwetend zoeken, dat verbindt je keer op keer weer met de realiteit van lijden.

Precies! De Boeddha geeft aan dat we het patroon moeten zien te doorbreken van onwetendheid (geloven dat verschijnselen blijvend zijn, een essentie hebben en werkelijk kunnen bevredigen), door onwetendheid met betrekking tot de verschijnselen op te heffen wordt bevrijding gerealiseerd, niet door de verschijnselen zelf op te heffen of te vermijden.

wat PS ook zegt....door de tanha-upadana stap op te heffen...hef je ook worden (bhava) op, geboorte (jati)-verouderen en dood, en de hele berg lijden die met geboorte ontstaat.

Dat geboorte wordt opgeheven is natuurlijk niet maar een onbelangrijk detail. Toch?


Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #64 Gepost op: 25-08-2020 13:51 »
eeuuhh, pieker, wroet, wroet...zoek...zoek....dat zal toch wel.......eeuhhh...eeuhhh :P

Je kunt het ook omkeren...als verschijnselen of bestaan niet het probleem is, -en dat is een visie die ik het liefst omarm- (maar daar gaat het niet om, het gaat er om wat Boeddha-Dhamma is) waarom dan een einde willen maken aan geboorte? Dan zou ik denken...zorg er dan voor dat je juist weer geboren wordt! Waarom wordt niet elke Boeddha constant weer geboren als mens om jouw boodschap over te brengen? Waarom opgaan in parinibbana als verschijnselen en bestaan het probleem op zich niet is?

Dat is echt zo moeilijk niet.

Onwetendheid leidt tot gehechtheid, gehechtheid leidt tot wedergeboorte, hef onwetendheid op, dan is gehechtheid opgeheven, dan is wedergeboorte opgeheven.

Zelfs uit onwetendheid breken en zien dat de verschijnselen en bestaan op zich het probleem niet zijn, wil niet zeggen dat weder-geboorte zo maar verder kan gaan, zonder opnieuw in onwetenheid en dus in gehechtheid te vervallen. Het is één ding om bevrijdt te blijven terwijl verschijnselen zich nog voordoen in dit leven waarin onwetendheid volledig opgehoffen is, dit kan maar doordat er helderheid is, dit kan maar doordat er juist geen enkele gehechtheid meer is. Geboorte (ontstaan) komt enkel voort uit onwetendheid, uit onhelderheid, uit gehechtheid. Geboorte verder laten gaan, is dus de helderheid die gewonnen is, terug inleveren, en dan begint alles van voor af aan... opnieuw onwetendheid (voorwaarde voor geboorte), opnieuw gehechtheid, opnieuw een pad te gaan, opnieuw bevrijden...

Dat is wat men in het Mahayana hoog prijst: de blijvende verlichting opgeven, terug bloot stellen aan onwetendheid, helderheid en gehechtheid, opnieuw geboren worden en dan maar hopen dat de onwetendheid op tijd opnieuw doorbroken wordt zodat je anderen weer kan helpen. Trekt zeer sterk op Siebisme. Go for it, zou ik zeggen.
;-)


Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #65 Gepost op: 25-08-2020 14:00 »
wat PS ook zegt....door de tanha-upadana stap op te heffen...hef je ook worden (bhava) op, geboorte (jati)-verouderen en dood, en de hele berg lijden die met geboorte ontstaat.

Dat geboorte wordt opgeheven is natuurlijk niet maar een onbelangrijk detail. Toch?

Neen, dat is nu juist het hele punt, worden kan maar in onwetendheid... bevrijdt blijven is dus nooit meer onwetend zijn, is dus nooit meer begeren, is dus nooit meer geboren worden, verouderen en dood en de hele berg die lijden weer opnieuw doet ontstaan met geboorte.

Daarom zeg ik altijd dat wedergeboorte sowieso doorbroken wordt door Nibbana, maar dat wil niet zeggen dat volledige bevrijding niet gerealiseerd kan worden in dit leven van verschijnselen zelf. Als dit niet kon, was er geen Boeddhisme, dan was er geen Boeddha die volledige bevrijding aangewezen kon hebben. Dan was Boeddhisme een speculatie van iemand die even bevrijding kende als alle waarneming even weg was, en er maar van uit ging dat die bevrijding opnieuw gevonden zou worden na de dood. Enkel iemand die volledig bevrijdt kan blijven no matter what, weet met zekerheid dat die bevrijding ook niet meer weg zal vallen na een gebeurtenis als de dood. 


lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #66 Gepost op: 25-08-2020 17:29 »
Hmmm...ik vind de lijn toch wel dat iets-gewaarworden in feite altijd een soort aanslag betekent. Dat maakt de sutta wel duidelijk die ik postte, toch? Dingen voelen wordt toch behandeld als een aanslag, belasting, affliction, hoe gering ook. Het wegvallen van alle gevoelens word behandeld als ultiem welzijn. Zelfs aangename gevoelens of neutrale zijn een soort aanslag. Ik trek uit de sutta de conclusie dat cognitie in wezen behandeld wordt als een aanslag.

In alle jhana's is er nog aanslag, hoe subtiel ook. In de jhana van de nietsheid is er nog de aanslag van de basis van nietsheid. Die aanslag verdwijnt in de volgende jhana, de sfeer van noch waarneming noch niet waarneming. Ook die sfeer bevat nog een soort aanslag en alle affliction of aanslag is pas verdwenen in het stoppen van cognitie. De mentale processen zijn zo verstild, beeindigd, dat het hele proces van waarnemen en voelen stilvalt. Deze staat ken ik niet. Dus wat het is om in die staat te zijn weet ik ook niet. Zou interessant zijn iemand dit te horen beschrijven.
Op een den duur komen weer formaties op gang, als je in die staat bent, en komt het normale bewustzijn zeg maar weer terug, waarnemend en voelend. De sutta die hier boven staat, behandelt mijns inziens cognitie als aanslag. Ben je dat met me eens?

Als de sutta's dit beschrijven geloof ik wel dat het wegvallen van cognitie, het eindigen van gevoelens en waarnemingen, het ultieme welzijn is maar ik zou dit het liefst zelf verifieren. Ik heb geen idee wat er dan nog in die staat is.  Je zou kunnen speculeren dat er dan alleen helderheid is, of alleen gewaarzijn, maar ik weet het niet. Iemand die in deze staat is, vertoont nauwelijks nog kenmerken van leven. Ademhaling merk je niet, waarschijnlijk ook niet of nauwelijks hersenactiviteit maar hij/zij is wel warm.

Door zo'n sutta neig ik er wel toe dat een bevrijding tijdens leven, dus met cognitie, ook nog altijd een soort aanslag met zich meebrengt. Dit lijkt me ook niet irreeel want ook voor een arahant is hevige hitte discomfortabel, of extreme koude, of verwondingen, of ziekten en kwalen. Gevoelens verdwijnen niet en onaangename dus ook niet. Dat een Boeddha en arahant discomfort kunnen ervaren wijst er toch wel op dat de bevrijding van lijden toch niet compleet is nog?

Ja, wat betekent het dat er bijvoorbeeld hevige onaangename gevoelens ontstaan, zoals hevige pijnen, zoals bij de 16e Karmapa t.g.v. zijn ziekte, (hij gebruikte volgens mij geen pijnbestrijding, en zelfs toen hij bloed op hoestte, moest ie hartelijk daarom lachen terwijl de doktoren schrokken) en dat je toch hiervan onthecht bent? Betekent onthecht -zijn dat je niks meer voelt. Dat denk ik niet. Betekent onthecht-zijn dat er geen zintuiglijk contact is? Als je onthecht bent leef je dan los van de khandha's?




Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #67 Gepost op: 25-08-2020 19:03 »
Hmmm...ik vind de lijn toch wel dat iets-gewaarworden in feite altijd een soort aanslag betekent. Dat maakt de sutta wel duidelijk die ik postte, toch? Dingen voelen wordt toch behandeld als een aanslag, belasting, affliction, hoe gering ook. Het wegvallen van alle gevoelens word behandeld als ultiem welzijn. Zelfs aangename gevoelens of neutrale zijn een soort aanslag. Ik trek uit de sutta de conclusie dat cognitie in wezen behandeld wordt als een aanslag.

Ik wil jou niet overtuigen, ik plaats er gewoon naast hoe dat ik het zie, je doet er mee wat je wil, heb er iets aan, of laat het, maar trek er niet altijd tegen ten strijde. Je mag je vasthouden aan wat er letterlijk in de sutta's staat, ik zie het anders en op zo'n manier dat het niet in tegenspraak is met de sutta's, het is dat dat jij moeilijk vind, en steeds maar voor mij en voor jezelf wilt bewijzen dat het fout is. Just take it, or leave it:

Het ultieme welzijn voor een iemand die waarneemt is dus wel degelijk het beëindigen van alle verschijnselen, van alle gewaarwordingen en van alle gevoelens. Maar als door overblijfsel van waarneming die nog blijft verschijnen, tot lichaam en geest volledig uit elkaar vallen, er nog lijden verschijnt, dan blijft Nibbana behouden op voorwaarde dat deze waarneming niet meer eigen gemaakt wordt: dat is mijn, dat ben ik, dat is mijn zelf.

Er kan dan zelfs pijn zijn, en lichaam die hier last van heeft en dus moeilijkheid om te waarnemen, moeilijkheid om te luisteren en te antwoorden en dus de noodzaak voor het ontlasten van deze pijn, maar dit alles is maar een bedekking voor de volledige bevrijding die gerealiseerd is, als er eigen maken is van die pijn: dit is mijn, dit gebeurt aan mij, dit gebeurt aan mijn zelf, of eigen maken van dit lichaam dat pijn heeft, of eigen maken van geest die de pijn ervaart.



In alle jhana's is er nog aanslag, hoe subtiel ook. In de jhana van de nietsheid is er nog de aanslag van de basis van nietsheid. Die aanslag verdwijnt in de volgende jhana, de sfeer van noch waarneming noch niet waarneming. Ook die sfeer bevat nog een soort aanslag en alle affliction of aanslag is pas verdwenen in het stoppen van cognitie. De mentale processen zijn zo verstild, beeindigd, dat het hele proces van waarnemen en voelen stilvalt. Deze staat ken ik niet. Dus wat het is om in die staat te zijn weet ik ook niet. Zou interessant zijn iemand dit te horen beschrijven.
Op een den duur komen weer formaties op gang, als je in die staat bent, en komt het normale bewustzijn zeg maar weer terug, waarnemend en voelend. De sutta die hier boven staat, behandelt mijns inziens cognitie als aanslag. Ben je dat met me eens?

Zoals meestal ben ik het met je eens, alleen stopt het daar niet (voor jou wel). Er is een sutta (maar ik weet niet meer de welke) die zeer duidelijk beschrijft dat het niet gaat om in die niet-belasting van het voorgaande wegvallen van iets te blijven hangen, maar van daaruit in wijsheid te zien hoe dat wat weggevallen is weer opkomt. Wat dan gezien wordt is dat alles wat weer opkomt iets is dat komt en gaat (anicca), dat het geen essentie heeft (anatta) en dat het nooit bevrediging kan geven (dukkha) en dus dit zo in wijsheid zien heft de gehechtheid er aan op en dus ook de belasting die de hechting geeft. Dit wil NIET zeggen dat er geen pijn meer kan opkomen, dit wil gewoon zeggen dat gezien is dat pijn (object) en de ervaarder van pijn (subject) beiden dingen zijn die opkomen, geen kern hebben en geen echte bevrediging kunnen geven. Het is dan niet dat lichaam geen last meer heeft van wat opkomt, en zelfs niet dat geest niet meer belast is door wat opkomt, het is dan dat dat lichaam en die geest niet meer eigen gemaakt worden. Dat is bevrijding door in wijsheid zien opkomen. Hoe dieper je gaat in de jhana, hoe subtieler de zaken zijn die je kan vaststellen als ook maar iets dat opkomt, geen essentie heeft en geen bevrediging kunnen geven. Hetgeen dan gezien wordt in wijsheid is dan wat bevrijdt, niet het blijven hangen in die steeds subtielere state, tot dat er geen enkele waarneming meer is. Op die manier kan je, niet door in een staat te blijven hangen, waar je toch maar max. 7 dagen in kan vertoeven, bevrijding realiseren, maar kan de bevrijding die erin gerealiseerd is intact blijven door in wijsheid te zien dat wat toch terug opkomt niet ik, niet mijn, niet mijn zelf is. Op die manier is er volledige bevrijding door zien, door zien dat de verschijnselen zelf het probleem niet zijn, maar de gehechtheid eraan, die door dit zien opgehoffen kan worden.

Door zo'n sutta neig ik er wel toe dat een bevrijding tijdens leven, dus met cognitie, ook nog altijd een soort aanslag met zich meebrengt. Dit lijkt me ook niet irreeel want ook voor een arahant is hevige hitte discomfortabel, of extreme koude, of verwondingen, of ziekten en kwalen. Gevoelens verdwijnen niet en onaangename dus ook niet. Dat een Boeddha en arahant discomfort kunnen ervaren wijst er toch wel op dat de bevrijding van lijden toch niet compleet is nog?

Hoe vaak moet ik het nog herhalen? Dit is alleen maar zo als dit lijden dat nog opkomt eigen gemaakt is. Door in wijsheid alles weer te zien opkomen dat ervoor was weggevallen, wordt dit eigen maken van wat er juist weer opkwam dus wat er ervoor niet meer was, dus iets dat komt en gaat en geen blijvende essentie heeft in zichzelf, doorbroken. Er komt dan nog pijn op, er komt dan nog discomfort op voor lichaam of voor geest, maar dat lichaam en die geest zijn doorzien als dat ben ik niet, dat is niet mij, dat is niet mijn zelf. Volledige bevrijding is hier dus niet meer door aangetast.
Als je dit nu eens wil uitprinten en boven je bed hangen, dan hoef ik het in de toekomst niet steeds weer opnieuw uit te leggen. Dat zou mij enorm veel energie besparen en dan zou ik eindelijk weer terug in stilte kunnen wegzakken, wetende dat ik jou niet piekerend achter laat. Want ik wil ook weer niet egoïstisch zijn en gewoon wegvluchten van je steeds maar weer blijven rond de pot draaien en daardoor jezelf in de knoop blijven denken, dat zou niet echt boeddhistisch van mij zijn, noch Siebistisch, dus offer ik mijn teruggaan naar de stilte om verder te ontdekken maar steeds weer op. De vraag is, heeft het wel zin? Ik weet het nog altijd niet. Daarom blijf ik toch maar door gaan. Je weet maar nooit...




Ja, wat betekent het dat er bijvoorbeeld hevige onaangename gevoelens ontstaan, zoals hevige pijnen, zoals bij de 16e Karmapa t.g.v. zijn ziekte, (hij gebruikte volgens mij geen pijnbestrijding, en zelfs toen hij bloed op hoestte, moest ie hartelijk daarom lachen terwijl de doktoren schrokken) en dat je toch hiervan onthecht bent? Betekent onthecht -zijn dat je niks meer voelt. Dat denk ik niet. Betekent onthecht-zijn dat er geen zintuiglijk contact is? Als je onthecht bent leef je dan los van de khandha's?

In deze verschijningsvorm ben ik verschenen als een man voor mijn vrouw, als vader voor mijn kinderen, als werknemer voor mijn baas. Dit alles moet niet achtergelaten worden, dat zou nogal meedogenloos zijn voor mijn vrouw en kinderen, ook als ik verder als een plant zou gaan leven. Het enige dat achtergelaten kan worden is dat je geluk afhankelijk is van dat leven. Als je dat kan achterlaten dan kan je nog steeds vollebak leven, je verantwoordelijkheid dragen, liefdevol en aanwezig zijn voor partner en kinderen, en toch niet meer afhankelijk zijn van dit leven. Je blijft dan in vrede, gelijkmoedig en bevrijdt, in goede en in kwade dagen. Je hebt dan geen ups meer nodig, noch krijgen downs je nog klein. Dat is de meest diepzinnige manier van onthecht zijn: niet het leven zelf verwerpen, maar je afhankelijkheid van het leven afwerpen, je gehechteid aan het leven opgeven.

Wat ik steeds probeer duidelijk te maken: wanneer je de oorzaak van het lijden (onwetendheid in verband met dat alles dat verschijnt, inclusief lichaam en geest, dat het blijvend zou zijn, eigen zou zijn, werkelijk comfort kan geven en daardoor gehechtheid aan van alles en nog wat dat verschijnt, inclusief gehechtheid aan lichaam en geest) met wortel en al uittrekt, dan hoeft het leven zelf niet verworpen te worden, dan blijft volledige bevrijding aanwezig, wat er ook gebeurt, en bloed ophoesten is dan gewoon iets dat gebeurt, dat verschijnt, maar niet aan wat je werkelijk bent, wat je werkelijk bent is dan die zuivere Citta, kennen voordat het opgedeeld is in kenner en dat wat gekend wordt, voordat het bedekt is door allerlei formaties.

Dit is een alternatieve zienswijze die niet zo sterk voor komt in de pali sutta's, het is een raadesel waarom niet, maar het raadsel is al lang opgelost, zowel in Theravada, als in Mahayana. Meesters hebben dit zelf ontdekt en hebben er van getuigd, ook Theravada woumonnikmeesters.

Als je zo sterk blijft vasthangen aan de sutta's, sluit je zo'n ontdekking voor jezelf helemaal uit. En dat vind ik jammer voor jou (en voor mij, want dat zou mij enorm veel type-werk besparen).

Mag ik nu beschikken?
:)


lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #68 Gepost op: 25-08-2020 20:53 »
Vooralsnog kan ik niet spreken vanuit kennis over 'wat ik werkelijk ben'. Ik heb geen antwoord hierop. Leef ook niet met en vanuit een antwoord hierop. Eigenlijk bevalt me dat wel. Ik ben iemand geweest die heel erg op zoek was altijd naar zichzelf, wie ben ik?, maar juist in het volledig opgeven van zo'n zoektocht heb ik mezelf weer wat meer teruggevonden. Andere mensen kunnen wel ontdekt hebben dat ze ongeboren gewaarzijn zijn, heldere leegte, het absolute, eerlijk, ik weet hier helemaal niks van. Ik jaag ook geen antwoorden meer na. Ik laat me de antwoorden ook niet voorzeggen. Ik hoef ook niet bij een bepaald antwoord uit te komen. Ik koester ook geen ideeen als: 'iedereen komt bij hetzelfde antwoord uit'. Ergens koester ik mijn niet-weten wie/wat ik ben, dat ook niet voelt als onwetendheid. Mijn indruk is ook dat mensen die op dit vlak van identiteit weters zijn geworden, die worden zwaar en belast ipv lichtvoetig en soepel. 

Eigenmaken
vind een moeilijk concept. Ja, we hebben het er al veel over gehad. Wanneer ben je nou zonder eigenmaken en hoe toont zich dat? Als de Boeddha zijn rugpijn helemaal niet eigenmaakte waarom wilde hij dan even gaan liggen om die pijn toch te ontlasten? Als iets een last voor je is, discomfortabel, zoals bij de volledig verlichte Boeddha diens rugpijn, dan kun je toch niet zeggen dat je die pijn totaal niet eigenmaakt? Hoe kan een Boeddha, die geen eigenmaken meer heeft, toch last hebben van die pijn?
Er zijn ook teksten waarbij mensen ondraaglijke pijnen hadden die steeds heviger werden. Zij pleegden soms zelfmoord. En van zo'n persoon werd volgens mij gezegd dat ie een arahant was wiens taak er al op zat. Een arahant heeft geen eigenmaken meer, maar waarom heb je dan zo'n last van pijn?

Betekent geen-eigenmaken meer, echt wel dat je nergens meer last van hebt?
Geeft dit toch niet aan dat het sa-upadisesa Nibbana van de arahant en Boeddha gewoon nog niet een volledige beeindiging van lijden is maar wel van al het toekomstig lijden? (want geen geboorte meer in samsara). Zo legt Lal het uit, en ik denk ook dat dit het meest in lijn is met de sutta's.

Siebe



« Laatst bewerkt op: 25-08-2020 21:02 door Siebe »

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #69 Gepost op: 25-08-2020 21:32 »
Het heeft dus toch geen zin.

(je kan maar niet los komen van het idee dat de Tathagata iemand is: een lichaam en/of een geest)

Op naar de stilte!

Het ga je goed Siebe!

P.s. van dat ontlasten heb ik al uitgelegd. Dat arahants het eigenmaken nog niet volledig afgelegd hebben, dat is mij gaandeweg ook al helemaal duidelijk geworden... En Lal heeft het enkel over arahantschap, niet over boeddhaschap.


« Laatst bewerkt op: 25-08-2020 22:58 door Dorje »

Offline Buddha Amitabha

  • Mahayana boeddhisme
  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 97
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #70 Gepost op: 26-08-2020 08:02 »
Dat het sterven, de dood onvermijdelijk is, weet ieder mens. Er is niets aan te doen, niets aan te veranderen. En zelfs dáár probeert men aan te sleutelen (ik bedoel niet zo zeer in medisch opzicht), er van alles bij te bedenken of te fantaseren zelfs.

Wat betreft de vereenzelviging met het bestaan, iedereen is van meet af aan van nature volledig geïdentificeerd met het leven. Het bestaan is op zichzelf een vereenzeviging. En wat die volledige identificatie aangaat, hier valt vrijwel niet aan te ontkomen, laat staan dat je er vanaf zou kunnen komen. De mens is onafgebroken geïdentificeerd met alles, hij of zij wordt bijna volledig bepaald door de situatie, de omgeving, etc.

Zelfs zij, die beweren dat ze het weten, de kennis hebben en het inzicht, zijn nog steeds gepreoccupeerd met het leven. Wanneer je er mee aan de slag gaat om de vereenzelviging te doorbreken, te relativeren, blablabla, dan zit je er nog immer aan vast. Misschien nog wel vaster, omdat je dan meent goed bezig te zijn. Terwijl dat maar zeer de vraag is. De gedachte dat men er los van geraakt, of losser, is meestal een illusie, en een heel gevaarlijke. Ik beweer niet dat er geen ongehechtheid (het andere uiterste, het tegenovergestelde van gehechtheid) zou "bestaan", maar tot op heden ben ik nog niemand tegen gekomen die zogenaamd volledig onthecht zou zijn.

Spirituele heldenverhalen, ook van de Boeddha, of wie dan ook, laten mij in dit kader volledig koud. Er wordt in dat kader veel te veel in extremen geredeneerd. Deal er maar eens mee, met de dood, het sterven. Hoe je er ook over denkt, het is en blijft toch onvermijdelijk.

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #71 Gepost op: 26-08-2020 10:28 »
Er is niets aan te doen, niets aan te veranderen.

...

Wat betreft de vereenzelviging met het bestaan, iedereen is van meet af aan van nature volledig geïdentificeerd met het leven. Het bestaan is op zichzelf een vereenzeviging. En wat die volledige identificatie aangaat, hier valt vrijwel niet aan te ontkomen, laat staan dat je er vanaf zou kunnen komen. De mens is onafgebroken geïdentificeerd met alles, hij of zij wordt bijna volledig bepaald door de situatie, de omgeving, etc.

Citaat
Bezoeker: De Boeddha’s en de Rishi’s zijn er met z’n allen niet in geslaagd de wereld te veranderen.

Maharaj: De wereld is niet vatbaar voor verandering. De wereld veroorzaakt steeds weer pijn en biedt geen veiligheid. Zie haar zoals zij is en laat je angsten en verlangens vallen. Als de wereld je niet meer in haar greep heeft, wordt zij een paradijs. In de wereld kun je alleen maar gelukkig zijn als je vrij bent van de wereld.

Uittreksels van: Shri Nisargadatta Maharaj. 'Ik ben zijn'.

Zo "eenvoudig" kan het zijn.
;)

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #72 Gepost op: 26-08-2020 11:52 »
Het heeft dus toch geen zin.

(je kan maar niet los komen van het idee dat de Tathagata iemand is: een lichaam en/of een geest)

Op naar de stilte!

Het ga je goed Siebe!

P.s. van dat ontlasten heb ik al uitgelegd. Dat arahants het eigenmaken nog niet volledig afgelegd hebben, dat is mij gaandeweg ook al helemaal duidelijk geworden... En Lal heeft het enkel over arahantschap, niet over boeddhaschap.

Rupa is rupa, vedana is vedana, sanna is sanna, sankhara is sankhara en vinnana is vinnana en Nibbana is Nibbana. Niks van dit alles is Ik of mijn voor iemand die weet en ziet. Zoals ik het begrijp wordt dat in de sutta's bedoeld met...'de zaken met wijsheid zien'.

Met wijsheid zien betekent eigenlijk, zonder verbeelding, niet-conceptueel, direct. En als het zo wordt gezien, stoppen ook alle ideeen over identiteit. Dit speelt niet meer voor iemand die weet en ziet. Alles is gewoon wat het is, noch Ik noch mijn. Als de zaken zo met wijsheid worden gezien kunnen de asava's  ogenblikkelijk worden vernietigd. Kamasava, ditthasava, bhavasava en avijjasava houden op. Dan is er juiste bevrijding, samma vimutti, gerealiseerd door zien met wijsheid.

Jij lijkt deze Boeddha-staat, dit Boeddha-leven, dit Boeddha-domein al helemaal te kennen van binnenuit en te weten wat het allemaal precies inhoudt.  Kun jij wel loskomen van je pretentie tot weten Dorje? Je kunt wel constant mij van alles aansmeren en verwijten, domheid, niet begrijpen, sektarisme, het boven-wereldlijke Pad niet zien, de clues steeds niet begrijpen, etc. etc.  maar zit jij niet heel erg vast aan een pretentie tot weten? Mag ik je dit teruggeven? Ik krijg zoveel over me heen van jou, geef ik je ook eens iets terug waar je wellicht wat mee kan.



Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 853
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #73 Gepost op: 26-08-2020 12:11 »
Dat het sterven, de dood onvermijdelijk is, weet ieder mens. Er is niets aan te doen, niets aan te veranderen. En zelfs dáár probeert men aan te sleutelen (ik bedoel niet zo zeer in medisch opzicht), er van alles bij te bedenken of te fantaseren zelfs.

Wat betreft de vereenzelviging met het bestaan, iedereen is van meet af aan van nature volledig geïdentificeerd met het leven. Het bestaan is op zichzelf een vereenzeviging. En wat die volledige identificatie aangaat, hier valt vrijwel niet aan te ontkomen, laat staan dat je er vanaf zou kunnen komen. De mens is onafgebroken geïdentificeerd met alles, hij of zij wordt bijna volledig bepaald door de situatie, de omgeving, etc.


Ik dacht dat de onthechting juist de zelfzucht betreft. Zich onthechten van zichzelf in het middelpunt van het bestaan te plaatsen.
Niet het onthechten van het zelf, maar wel onthechten van de verkeerde visie omtrent dat zelf.


De ander is het probleem, het leven is het probleem.
Terwijl de ander en het leven net zo goed deel uitmaakt van dat zelf, een zelf dat groter is dan mijn zelfzuchtige visie hieromtrent. Een wijze, intelligente visie.


Dat geeft dood en leven een andere dimensie.
Wat maakt het dan uit of ik boeddhaschap realiseer of dat die ander het realiseert.


Ik ben een druppel in de oceaan, zowel oceaan als druppel.
« Laatst bewerkt op: 26-08-2020 12:14 door gouden middenweg & de wilde natuur »
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1072
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #74 Gepost op: 26-08-2020 12:14 »
Citaat
Bezoeker: De Boeddha’s en de Rishi’s zijn er met z’n allen niet in geslaagd de wereld te veranderen.

Maharaj: De wereld is niet vatbaar voor verandering. De wereld veroorzaakt steeds weer pijn en biedt geen veiligheid. Zie haar zoals zij is en laat je angsten en verlangens vallen. Als de wereld je niet meer in haar greep heeft, wordt zij een paradijs. In de wereld kun je alleen maar gelukkig zijn als je vrij bent van de wereld.

Uittreksels van: Shri Nisargadatta Maharaj. 'Ik ben zijn'.

Zo "eenvoudig" kan het zijn.
;)

Ja een mooie quote van Nisargadatta, dat trekt mij wel aan, het is een eenvoudige maar sterke verwijzing naar het vinden van vrede. Uiteindelijk is er niks wat echt zo heel erg belangrijk is, hou die angsten en verlangens maar losjes vast, en laat ze op het juiste moment gaan.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #75 Gepost op: 26-08-2020 12:17 »

Citaat
Bezoeker: De Boeddha’s en de Rishi’s zijn er met z’n allen niet in geslaagd de wereld te veranderen.

Maharaj: De wereld is niet vatbaar voor verandering. De wereld veroorzaakt steeds weer pijn en biedt geen veiligheid. Zie haar zoals zij is en laat je angsten en verlangens vallen. Als de wereld je niet meer in haar greep heeft, wordt zij een paradijs. In de wereld kun je alleen maar gelukkig zijn als je vrij bent van de wereld.

Uittreksels van: Shri Nisargadatta Maharaj. 'Ik ben zijn'.

Zo "eenvoudig" kan het zijn.
;)

Ik ken geen aanwijzingen dat de Boeddha na zijn volledige verlichting opeens ging beweren dat de wereld een paradijs is. Sterker, dat ging hij juist niet doen. Zijn perceptie was dat de wereld in brand staat, met de vuren van haat, hebzucht en begoocheling. Dat is geen perceptie van een paradijs, eerder van een hellewereld.
« Laatst bewerkt op: 26-08-2020 12:37 door Siebe »

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #76 Gepost op: 26-08-2020 12:47 »
Dat het sterven, de dood onvermijdelijk is, weet ieder mens. Er is niets aan te doen, niets aan te veranderen. En zelfs dáár probeert men aan te sleutelen (ik bedoel niet zo zeer in medisch opzicht), er van alles bij te bedenken of te fantaseren zelfs.

maar is ook niet de kerngedachte van elke religie onsterfelijkheid? Wie/wat je echt bent dat sterft niet? De ziel, die volgens christenen, geloof ik, eeuwig is?
als we nou maar inzien wie/wat we echt zijn? Is er via zelfkennis geen uitweg uit geboorte en dood?
in de boeddha-dhamma komen ook termen voor als het doodloze, ongeschapenen, ongeborene....

is dat dan allemaal maar waan, fantasie, een reactie op de angst voor de dood, of zit er iets in?




Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #77 Gepost op: 26-08-2020 13:14 »
Ik ken geen aanwijzingen dat de Boeddha na zijn volledige verlichting opeens ging beweren dat de wereld een paradijs is. Sterker, dat ging hij juist niet doen. Zijn perceptie was dat de wereld in brand staat, met de vuren van haat, hebzucht en begoocheling. Dat is geen perceptie van een paradijs, eerder van een hellewereld.

De wijze past zijn antwoord aan de leerling aan. De leerling is op zoek naar geluk, maar kan het geluk niet maken in de wereld, noch ziet hij dat Boedgha's en Rishi’s de wereld gelukkiger hebben kunnen maken. Het antwoord is dat de wereld nooit een gelukkige plek zal zijn, tenzij je je angsten (het verwerpen) voor hoe je niet wilt dat de wereld is en je verlangens (hoe je graag zou hebben dat de wereld is) los kan laten. Dit kan een beweging in gang zetten naar meer bevrijding dan blijven hangen in angsten en verlangens.

Een wijze leerling ziet elk antwoord van de wijze als een context bedoeld voor de specifieke leerling waaraan iets aangewezen wordt. En voelt dan ook geen behoefte om die context aan te vallen. De wijze leerling neemt dit niet letterlijk voor zichzelf, de wijze leerling weet dat het finaal niet gaat om geluk, of paradijs, maar dat het gaat om de nog niet zo wijze leerling op een ander spoor te krijgen, een spoor wat nog past binnen zijn verwachtingspatroon (geluk vinden) (anders gaat de leering het niet aan), maar de leerling toch op weg zet om zijn angsten en zijn verlangens los te laten. Wat de leerling dan ontdekken kan, maar daarom nog niet hoeft te weten (want dat verwerpt hij het weer), is dat het ook niet om het paradijs (gelukkig zijn) gaat.

De wijze leerling leest er in:

"De wereld is niet vatbaar voor verandering. De wereld veroorzaakt steeds weer pijn en biedt geen veiligheid."

En: "Zie haar zoals zij is en laat je angsten en verlangens vallen."

En: "Als de wereld je niet meer in haar greep heeft, is zij een geen [belasting] meer. In de wereld kun je alleen maar [bevrijdt blijven] zijn als je vrij bent van de wereld.

...

Het gaat niet eens om je eigen geluk, ik gebruik dit zelf niet graag, maar het is wel de insteek voor bijna 99 procent van de zoekers op het boeddhistische pad, dus het is niet onverstandig daar te beginnen, de liefde en het mededogen, het willen delen, komt als alles goed gaat vanzelf wel aanzetten, dan wordt het allemaal zoveel voller: volle leegte!


Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #78 Gepost op: 26-08-2020 13:16 »
Kun jij wel loskomen van je pretentie tot weten Dorje? Je kunt wel constant mij van alles aansmeren en verwijten, domheid, niet begrijpen, sektarisme, het boven-wereldlijke Pad niet zien, de clues steeds niet begrijpen, etc. etc.  maar zit jij niet heel erg vast aan een pretentie tot weten? Mag ik je dit teruggeven? Ik krijg zoveel over me heen van jou, geef ik je ook eens iets terug waar je wellicht wat mee kan.

Ga je gang... daar waar het mij raakt, kwetst en boos maakt, daar is nog werk aan de winkel. Ik zal het heel eerlijk bekijken.


Offline marcel

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3157
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #79 Gepost op: 26-08-2020 13:23 »

Bezoeker: De Boeddha’s en de Rishi’s zijn er met z’n allen niet in geslaagd de wereld te veranderen.

Maharaj: De wereld is niet vatbaar voor verandering. De wereld veroorzaakt steeds weer pijn en biedt geen veiligheid. Zie haar zoals zij is en laat je angsten en verlangens vallen. Als de wereld je niet meer in haar greep heeft, wordt zij een paradijs. In de wereld kun je alleen maar gelukkig zijn als je vrij bent van de wereld.

Uittreksels van: Shri Nisargadatta Maharaj. 'Ik ben zijn'

Zo "eenvoudig" kan het zijn.
;)

oho...aha...gewoon mijn angsten en verlangens laten vallen
en hop..daar liggen ze en ik ben vrij
« Laatst bewerkt op: 26-08-2020 13:28 door marcel »
inner peace and love
is the only revolution

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #80 Gepost op: 26-08-2020 13:32 »
Zo "eenvoudig" kan het zijn.
;)

oho...aha...gewoon mijn angsten en verlangens laten vallen
en hop..daar liggen ze en ik ben vrij

De eenvoud zien is echt niet zo moeilijk, er bij blijven... dat is pas moeilijk.
Vandaar: zo eenvoudig "kan" het zijn, maar "is" het daarom nog niet.

Ok, zo?






Offline marcel

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3157
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #81 Gepost op: 26-08-2020 13:34 »
ok
inner peace and love
is the only revolution

Offline marcel

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3157
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #82 Gepost op: 26-08-2020 13:41 »
[...]Ik ken geen aanwijzingen dat de Boeddha na zijn volledige verlichting opeens ging beweren dat de wereld een paradijs is. Sterker, dat ging hij juist niet doen. Zijn perceptie was dat de wereld in brand staat, met de vuren van haat, hebzucht en begoocheling. Dat is geen perceptie van een paradijs, eerder van een hellewereld.

dan lees ik dat met de wereld de skhanda's bedoeld worden

de wereld waarin we leven is gewoon de wereld
en volgt haar loop en processen
die wereld is gewoon veranderlijk
inner peace and love
is the only revolution

Offline Buddha Amitabha

  • Mahayana boeddhisme
  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 97
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #83 Gepost op: 26-08-2020 15:03 »
[...]Ik ken geen aanwijzingen dat de Boeddha na zijn volledige verlichting opeens ging beweren dat de wereld een paradijs is. Sterker, dat ging hij juist niet doen. Zijn perceptie was dat de wereld in brand staat, met de vuren van haat, hebzucht en begoocheling. Dat is geen perceptie van een paradijs, eerder van een hellewereld.

dan lees ik dat met de wereld de skhanda's bedoeld worden

de wereld waarin we leven is gewoon de wereld
en volgt haar loop en processen
die wereld is gewoon veranderlijk

Precies. Er is een meditatie techniek uit de Bhairava Tantra die luidt: "Door verandering, verteer verandering." Een zeer krachtige en wijze waarheid: het enige wat we meemaken of ervaren is de onafgebroken verandering. Zowel binnen als buiten onszelf. Echter... Zo op het eerste gezicht lijkt dit zo logisch, zo gemakkelijk zelfs. En dat geldt tevens voor de uitspraken van Sri Nisagardatta Maharaj, of wie dan ook. Het zijn stuk voor stuk mooie uitspraken, van authentieke Leraren.

Maar als je de dood in de ogen kijkt, blijft er van al die mooie uitspraken helemaal niets over. Niet dat ze niet waar zijn, maar geconfronteerd met het sterven staan we met een mond vol tanden. En herinneren we die mooie uitspraken geenszins. Dan weten we het niet meer, wat zijn al die lessen waard, als het geen eigen zeer diepe ervaring kent?

Mooi preken kan iedereen. De dood is de allergrootste spirituele uitdaging. Er is niets mee te vergelijken. Als je niet weet hoe daarmee om te gaan, wat ga je dan doen? :)

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #84 Gepost op: 26-08-2020 15:21 »
Mooi preken kan iedereen. De dood is de allergrootste spirituele uitdaging. Er is niets mee te vergelijken. Als je niet weet hoe daarmee om te gaan, wat ga je dan doen? :)

De enigste manier om daar op een goeie manier mee om te gaan is nu al te sterven voor je gestorven bent.
Lees: nu al al je angsten en verlangens laten vallen.

En dat... dat is een proces. Je gaat het aan of niet.



Offline Buddha Amitabha

  • Mahayana boeddhisme
  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 97
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #85 Gepost op: 26-08-2020 15:35 »
Mooi preken kan iedereen. De dood is de allergrootste spirituele uitdaging. Er is niets mee te vergelijken. Als je niet weet hoe daarmee om te gaan, wat ga je dan doen? :)

De enigste manier om daar op een goeie manier mee om te gaan is nu al te sterven voor je gestorven bent.
Lees: nu al al je angsten en verlangens laten vallen.

En dat... dat is een proces. Je gaat het aan of niet.

"Laten vallen"? Ik heb dat al zo vaak gehoord en gelezen... Wie laat iets vallen? En wat? Je angst? De angst voor de dood?! Volgens mijn ervaring laat je helemaal niks vallen. Doorleefd en daadwerkelijk waarachtig inzicht, met je hele wezen dus, en niet slechts met je denken, laat niks vallen. Het valt dan vanzelf. Je angst voor de dood, gesteld dat je die hebt - en volgens mij heeft ieder mens die - laat je niet vallen. Hooguit val je in het sterven, de dood in. Welk houvast heb je dan nog? Helemaal Niets.

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #86 Gepost op: 26-08-2020 15:49 »
"Laten vallen"? Ik heb dat al zo vaak gehoord en gelezen... Wie laat iets vallen? En wat? Je angst? De angst voor de dood?! Volgens mijn ervaring laat je helemaal niks vallen. Doorleefd en daadwerkelijk waarachtig inzicht, met je hele wezen dus, en niet slechts met je denken, laat niks vallen. Het valt dan vanzelf. Je angst voor de dood, gesteld dat je die hebt - en volgens mij heeft ieder mens die - laat je niet vallen. Hooguit val je in het sterven, de dood in. Welk houvast heb je dan nog? Helemaal Niets.

Eens! Ik gebruik gewoon de woorden van de quote. Het zijn maar woorden, ze verwijzen naar (ook in de quote) "Zie de wereld zoals zij is...", in wijsheid zien lost de angsten en verlangens op. Inzicht dus.

Ok zo?


Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1072
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #87 Gepost op: 26-08-2020 16:36 »
Volgens mijn ervaring laat je helemaal niks vallen. Doorleefd en daadwerkelijk waarachtig inzicht, met je hele wezen dus, en niet slechts met je denken, laat niks vallen. Het valt dan vanzelf.

Dat ben ik wel met je eens, dat je eigenlijk niks ‘laat vallen’ maar dat ze vanzelf vallen met slechts een heel klein zetje van realisatie als je daar klaar voor bent. Het is bijna onmogelijk dingen te laten vallen die daar nog niet rijp voor zijn, die nog telkens in je gedachten terug komen.

Over de dood, dat ben ik niet helemaal met je eens. De angst voor de dood loslaten is iets dat in stages gebeurt is mijn ervaring, terwijl je kijkt naar wat de dood voor je betekent. Je voorbereiden om de wereld los te laten is er een, realiseren dat jij het lichaam niet bent en afscheid nemen van het lichaam is er nog een, er zijn er wel meer.
« Laatst bewerkt op: 26-08-2020 17:41 door Bodhiboom »
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #88 Gepost op: 26-08-2020 17:31 »
Jullie zijn allemaal erger dan Siebje, de intellectueel...Hij heeft nog iets van een beginnersgeest tenminste...Jullie boefjes, jullie zijn Weters geworden. De beginnersgeest is volledig weggevaagd door de verbeelding van zien, van weten, het verbeelde Pad. Oh wat zijn jullie toch wetend...Ik ben niet jaloers op jullie.
Jullie staan stijf van weten.

Alles is jullie al bekend, er valt voor jullie niks meer te ontdekken, jullie zijn al Rishi's, ware zieners. Verlichting, het mechanisme van verlichting, de berg, de weg naar de berg, er is niks meer verborgen voor jullie Weters....alles is al bekend. Het verbaast me dat jullie niet al vliegen door de lucht, zo wetend zijn jullie.

Willen jullie me niet iets beloven? Als de wereld voor mij ooit een paradijs wordt, hoop ik dat iemand mij wakker schudt. Kan ik op jullie steun vertrouwen?

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #89 Gepost op: 26-08-2020 17:37 »
Willen jullie me niet iets beloven? Als de wereld voor mij ooit een paradijs wordt, hoop ik dat iemand mij wakker schudt. Kan ik op jullie steun vertrouwen?

Op mij kan je rekenen!
;)



« Laatst bewerkt op: 26-08-2020 17:41 door Dorje »

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1072
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #90 Gepost op: 26-08-2020 17:44 »
Jullie zijn allemaal erger dan Siebje, de intellectueel...Hij heeft nog iets van een beginnersgeest tenminste...Jullie boefjes, jullie zijn Weters geworden. De beginnersgeest is volledig weggevaagd door de verbeelding van zien, van weten, het verbeelde Pad. Oh wat zijn jullie toch wetend...Ik ben niet jaloers op jullie.
Jullie staan stijf van weten.

Mooi gezegd Siebe, en een tijdige waarschuwing. Ik probeer zelf alleen vanuit ervaring te spreken, maar zelfs dan wil ik het nog wel eens iets te stelligs neerzetten op papier.
Bij elke inademing breng ik kalmte tot mijn lichaam;
Bij elke uitademing glimlach ik naar de wereld.

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #91 Gepost op: 26-08-2020 19:08 »
Willen jullie me niet iets beloven? Als de wereld voor mij ooit een paradijs wordt, hoop ik dat iemand mij wakker schudt. Kan ik op jullie steun vertrouwen?

Op mij kan je rekenen!
;)

dank!  :) ik reken op je

Offline Buddha Amitabha

  • Mahayana boeddhisme
  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 97
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #92 Gepost op: 26-08-2020 19:55 »
Jullie zijn allemaal erger dan Siebje, de intellectueel...Hij heeft nog iets van een beginnersgeest tenminste...Jullie boefjes, jullie zijn Weters geworden. De beginnersgeest is volledig weggevaagd door de verbeelding van zien, van weten, het verbeelde Pad. Oh wat zijn jullie toch wetend...Ik ben niet jaloers op jullie.
Jullie staan stijf van weten.

Alles is jullie al bekend, er valt voor jullie niks meer te ontdekken, jullie zijn al Rishi's, ware zieners. Verlichting, het mechanisme van verlichting, de berg, de weg naar de berg, er is niks meer verborgen voor jullie Weters....alles is al bekend. Het verbaast me dat jullie niet al vliegen door de lucht, zo wetend zijn jullie.

Willen jullie me niet iets beloven? Als de wereld voor mij ooit een paradijs wordt, hoop ik dat iemand mij wakker schudt. Kan ik op jullie steun vertrouwen?

Ik zie nergens iets terug van jouw zogenaamde "beginnersgeest"... :P

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #93 Gepost op: 27-08-2020 11:45 »
Het heeft dus toch geen zin.

(je kan maar niet los komen van het idee dat de Tathagata iemand is: een lichaam en/of een geest)

https://www.boeddhaforum.nl/index.php?topic=2622.msg20036#msg20036

zie ook de volgende 2 posten in bovenstaande link die gaan over de aard van de Tathagata. 

"Just as a blue, red, or white lotus flower, though born in the water and grown up in the water, rises above the water and stands [39] unsoiled by the
water, even so, though born in the world and grown up in the world, I have overcome the world and dwell unsoiled by the world. Remember me, brahmin, as a Buddha" (fragment AN 4.36)

Ik denk dat je de Tathagata niet moet zien als gelijk aan de khandha's (1 of als verzameling) omdat ie onthecht is, vrijgemaakt van de khandha's. Maar omdat ie volledig onthecht is en vrijgemaakt is van de khandha's moet je het denk ik ook weer niet zo voorstellen dat de Tathagata volledig los staat van de khandha's,  een volledige transcedente Tathagata.

Maar dit staat open voor discussie
« Laatst bewerkt op: 27-08-2020 14:23 door Siebe »

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #94 Gepost op: 27-08-2020 17:31 »
Citaat
Tathāgata (Sanskrit: [tɐˈtʰaːɡɐtɐ]) is a Pali and Sanskrit word; Gautama Buddha uses it when referring to himself in the Pāli Canon. The term is often thought to mean either "one who has thus gone" (tathā-gata) or "one who has thus come" (tathā-āgata). This is interpreted as signifying that the Tathāgata is beyond all coming and going – beyond all transitory phenomena. There are, however, other interpretations and the precise original meaning of the word is not certain.

Bron: https://en.m.wikipedia.org/wiki/Tath%C4%81gata

lushan

  • Gast
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #95 Gepost op: 27-08-2020 20:12 »
Wat vond je van mijn eerdere behandeling van dit onderwerp Dorje?
https://www.boeddhaforum.nl/index.php?topic=2622.msg20036#msg20036

Ik ben dit allemaal al eens langsgelopen. Dat ik de Tathagata begrijp als lichaam en geest en dat dit fout is, is denk ik overdreven, net als wanneer je de Tathagata alleen verstaat als dat wat niet komt en gaat Daar zit ik nu ergens. Elk identificatie lijkt onjuist.

Wat haal jij uit de volgende sutta?
 https://suttacentral.net/sn22.85/en/sujato

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1617
Re: Coronavirus en de dood
« Reactie #96 Gepost op: 27-08-2020 21:38 »
Wat vond je van mijn eerdere behandeling van dit onderwerp Dorje?
https://www.boeddhaforum.nl/index.php?topic=2622.msg20036#msg20036

Mijn excuses Siebe, ik heb het niet gelezen, het is jouw persoonlijk proces met de sutta's. Wat je hieronder schrijft daarentegen, dat boeit mij wel.

Ik ben dit allemaal al eens langsgelopen. Dat ik de Tathagata begrijp als lichaam en geest en dat dit fout is, is denk ik overdreven, net als wanneer je de Tathagata alleen verstaat als dat wat niet komt en gaat Daar zit ik nu ergens. Elk identificatie lijkt onjuist.

Dat is mooi genuanceerd, de middenweg. Daar ben ik altijd voor te vinden.

Wat haal jij uit de volgende sutta?
 https://suttacentral.net/sn22.85/en/sujato

Mooie sutta! Ik heb altijd een lichte voorkeur voor de vertaling van Bhikkhu Bodhi:

Citaat
“He does not become engaged with form, cling to it, and take a stand upon it as ‘my self.’ He does not become engaged with feeling … with perception … with volitional formations … with consciousness, cling to it, and take a stand upon it as ‘my self.’ These same five aggregates of clinging, to which he does not become engaged and to which he does not cling, lead to his welfare and happiness for a long time.”
...
And now that I have heard this Dhamma teaching of the Venerable Sāriputta, my mind is liberated from the taints by nonclinging.”

Bron: https://suttacentral.net/sn22.85/en/bodhi

Dit behoeft toch geen verdere uitwijding, toch?

Fijn Siebe, mijn Dhamma broeder. Telkens vinden we elkaar wel weer terug, na een tijdje strijd. Voor mij mag de strijd wel stilaan stoppen, voor jou?

« Laatst bewerkt op: 27-08-2020 21:41 door Dorje »

 


Laatste berichten

[Media en Nieuws] Stillwater op Apple TV+ by Bodhiboom 17-09-2020 18:21
[Het gewone leven] Re: Boeddhisme en wereldproblemen by w-AARDIG 16-09-2020 20:40
[Het gewone leven] Re: Heel de kleur van je hart..... by bolletje 16-09-2020 20:10
[Het gewone leven] Re: Boeddhisme en wereldproblemen by Dorje 16-09-2020 19:41
[Het gewone leven] Re: Boeddhisme en wereldproblemen by w-AARDIG 16-09-2020 19:01
Powered by EzPortal