Auteur Topic: Houvast  (gelezen 844 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1405
Re: Houvast
« Reactie #50 Gepost op: 24-02-2021 19:14 »
Ik vind het wel ver gaan hoor Dorje om helemaal zonder verwachtingen te zijn en alles zonder verwachtingen te doen. Ik ga dat niet aanleren.

Het niet-verwachten komt wel overeen met de manier waarop ik denk en leef. Ik heb niet echt positieve verwachtingen van mensen maar ook geen negatieve. Ik heb het lang geleden afgeleerd.
We have been to the moon, we have charted the depths of the ocean and the heart of the atom, but we have a fear of looking inward to ourselves because we sense that is where all the contradictions flow together.
― Terence McKenna

Offline Buddha Amitabha

  • Mahayana boeddhisme
  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Boeddha Forum Sangha aanvrager
  • *
  • Berichten: 278
Re: Houvast
« Reactie #51 Gepost op: 24-02-2021 19:23 »
Wat "helpen" aangaat. Aan de vruchten (h)erkent men de boom. In praktische zin anderen helpen, kan zeer zeker tot op zekere hoogte dienstbaar zijn. En dankbaarheid voortbrengen. Op spiritueel vlak is behulpzaam zijn uiterst moeilijk. Ten eerste kun je je afvragen wat de drijfveer is om de ander te willen helpen. Ten tweede is van belang, of de ander wel daadwerkelijk om hulp vraagt. Maar al te vaak wil men ongevraagd advies geven, een ander omwille van het eigen "meesterlijke" gevoel (dat verre van meesterlijk is) "helpen". Vaak valt dat niet in goede aarde, omdat de ander immers zelf niet het gevoel heeft dat hij of zij zonodig hulp nodig heeft. Degene die hulp wil bieden wordt dan als een bemoeial ervaren. En de hulpbieder kan gefrustreerd raken, omdat hij of zij merkt dat de goedbedoelde hulp helemaal niet aankomt.

Het meest veilige is dus, om zelf niet zomaar actief te acteren en hulp te willen bieden. Beter is om af te wachten totdat mensen zelf om hulp vragen, vooral op het spirituele vlak. Eigenlijk is het zo - volgens mijn ervaring - dat we hooguit een richting kunnen wijzen in spirituele zin, maar niet helpen. Dat stemt denk ik ook tot realisme, rust en nederigheid. Want alles komt vanzelf op je pad, als je geen haast hebt, je kennis niet zonodig hoeft te etaleren en een afwachtende houding aanneemt. Het is over het algemeen verstandig om gewoon te luisteren naar wat de ander zegt. En niet klaar te staan met allerlei adviezen. Ook al heeft men echt hulp nodig. Dat geeft namelijk vanzelf aan waar iemand staat en mogelijk enige richting nodig heeft. Ik zou er uiterst voorzichtig mee omgaan.

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1849
Re: Houvast
« Reactie #52 Gepost op: 24-02-2021 19:46 »
Eigenlijk is het zo - volgens mijn ervaring - dat we hooguit een richting kunnen wijzen in spirituele zin, maar niet helpen.

...

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1849
Re: Houvast
« Reactie #53 Gepost op: 24-02-2021 19:50 »
Mag ik je attenderen als het wel weer komt aanzetten?

Ik vind het wel ver gaan hoor Dorje om helemaal zonder verwachtingen te zijn en alles zonder verwachtingen te doen. Ik ga dat niet aanleren.

Niet dus.
Case closed.
:)

Offline the innerspace

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 475
Re: Houvast
« Reactie #54 Gepost op: 24-02-2021 21:30 »
Ik vind het wel ver gaan hoor Dorje om helemaal zonder verwachtingen te zijn en alles zonder verwachtingen te doen. Ik ga dat niet aanleren.

Oké dan.
Zolang je maar niets van mij verwacht.
;D

 ;D....van jou niet

Offline the innerspace

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 475
Re: Houvast
« Reactie #55 Gepost op: 24-02-2021 21:40 »
@BA, wat bedoel jij met mensen helpen op spirituele vlak?

Offline the innerspace

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 475
Re: Houvast
« Reactie #56 Gepost op: 25-02-2021 22:29 »
Ik vind het wel ver gaan hoor Dorje om helemaal zonder verwachtingen te zijn en alles zonder verwachtingen te doen. Ik ga dat niet aanleren.

Oké dan.
Zolang je maar niets van mij verwacht.
;D

ach, verwacht jij niks van je kinderen, je partner, van mij, je baas, jezelf?

Zijn wij echt zo verschillend in dit opzicht?

Ik denk dat het al heel wat is als verwachtingen niet te hoog gespannen zijn, en dat je een beetje flexibel bent, zoals ik :)

Niks van anderen verwachten vind ik eigenlijk een teken dat je de Ander hebt opgegeven.

Ja, Dorje, daar heb je niet van terug he! Dorje met de mond vol tanden. Eindelijk eens stil dankzij Siebje.

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1849
Re: Houvast
« Reactie #57 Gepost op: 26-02-2021 10:49 »
Oké dan.
Zolang je maar niets van mij verwacht.
;D

ach, verwacht jij niks van je kinderen, je partner, van mij, je baas, jezelf?

Neen, gewoonlijk niet, en als het dan toch eens gebeurt, dan zie ik het, bekijk ik het en is het meestal even snel weer weg dan het opgekomen is.

Ook naar mijn vrouw niet. Telkens ik vroeger wel verwachtingen heb gehad naar een vrouw, is dat altijd slecht afgelopen.

Ook naar mijn kinderen niet. De oudste is nu in de puberteit, de moment dat ze zich af gaat zetten tegen alle verwachtingen, ze klaagt dan wel eens dat ze zich zo moeilijk kan afzetten tegen mij. 
:D

Ook naar mijn baas niet, ik verwacht niet dat hij zich zo of zo naar mij gedraagd, ik gedraag mij wel naar het werk dat mij te doen staat, maar gedraag mij gewoon niet naar de verwachtingen die "hij" daarbij naar mij heeft en dat botst wel regelmatig, maar ik verwacht dan ook niet dat er geen botsingen kunnen zijn. Als je verwachtingen beantwoordt met verwachtingen loopt het meestal ook weer slecht af. Met mijn baas en ik is het nog nooit slecht afgelopen tot nu toe. Hij kan altijd vaststellen dat het werk prima gedaan is, ondanks de botsingen door het niet voldoen aan zijn niet bij mij passende verwachtingen (bvb. dat ik volgzaam zou moeten zijn, hem altijd gelijk moet geven, ...).

Ook naar mezelf niet. Ik verwacht niets, maar heb wel ambities en kijk met nieuwsgierigheid uit hoe dat deze zich ontplooien, zonder naar een bepaald vooropgezet resultaat toe te werken.

Zijn wij echt zo verschillend in dit opzicht?

Tuurlijk, iedereen is verschillend, iedereen is uniek en iedereen is voortdurend in verandering, in evolutie, gaat door allerlei fasen heen ... Waarom vergelijkingen maken? Als ik jou was, zou ik dat vergelijk en het jezelf als referentie nemen in het kijken naar anderen, gewoon achter wege laten, of toch tenminste onderzoeken wat het met je doet en of het wel heilzaam is. Als ik jou was, zo schrijf ik het, de verwachting dat je bent of wordt als mij, heb ik niet. Ik reageer gewoon op wat je schrijft, je kan er iets mee of niet.

Ik denk dat het al heel wat is als verwachtingen niet te hoog gespannen zijn, en dat je een beetje flexibel bent

...

Niks van anderen verwachten vind ik eigenlijk een teken dat je de Ander hebt opgegeven.

Niks van anderen verwachten is eigenlijk je eigen projecties van hoe de ander volgens jou zou moeten evolueren, los laten, zodat de ander zijn eigen evolutie kan maken. Het is een opgeven van jouw projecties, niet het opgeven van de ander, integendeel. Het is de ander in zijn authenticiteit plaatsen.

Met kinderen opvoeden is er wel bijsturing nodig, dat is opvoeden zoals het zou moeten zijn, gewoon bijsturen, niet sturen. Als je verwachtingen hebt naar je kinderen dan ga je ze daar naar sturen. Als je geen verwachtingen hebt, dan stuur je ze nergens naar toe, maar stuur je gewoon bij als ze uit de bocht dreigen te vliegen, als ze hun kansen dreigen te verspelen doordat ze zich overgeven aan neigingen waardoor hun algemene, authentieke, zelfontplooiing in het gedrang komt: luiheid, (scherm-)verslaving, verkeerde visies op de wereld, de ander en zichzelf, ... . Dat zijn geen verwachtingen, dat heet liefde. En hoe onvoorwaardelijker (hoe minder verwachtingen op resultaat of wederdienst) hoe echter deze liefde is.

Anecdote:

Mijn vader had veel verwachtingen naar mij, mijn moeder was hier heel anders in. Ik was redelijk goed in wiskunde, dus mijn vader stippelde voor mij een onderwijsloopbaan uit als burgerlijk ingenieur (universitaire ingenieursopleiding). Ik volgende Latijn-Wetenschappen-Wiskunde, met 8 uur wiskunde (de enige richting met 2 uur extra school per week). Ik poogde prima te voldoen aan de verwachtingen van mijn vader. Ik studeerde hard en als ik te had sturdeerde kwam mijn moeder mij altijd bijsturen: "jongen, leer toch niet te hard, met een beetje minder punten en een beetje meer genieten van het leven, kom je er ook wel").

Toen ik 18 werd, begon ik, danzij de aanmoedinging van mijn moeder vooral het leven te proeven en te proeven wat er echt in mij zat, meer te ervaren waar mijn echte passie lag, en die lag niet in de wiskunde, in 40h per week achter een bureau zitten berekeningen te maken en mensen aan te sturen, maar meer in het leven en de mens daarin ten volle zich te laten ontvouwen zoals het zich ontvouwen wil. Ik heb uiteindelijk beslist, tegen de verwachting van mijn vader in, om niet voor Burgerljk ingenieur te gaan, maar voor indurstrieel ingenieur (minder theroretisch, minder zwaar, technischer, ...) als compromis, voor de verwachting van mijn vader, met veel moeite kon hij dat toch laten gebeuren, hij en ik wisten dat ik de capaciteit had, maar niet uit luiheid, maar uit geen perspectief zien voor mezelf in die richting, ben ik er niet voor gegaan. Mijn vader had hier moeite mee, mijn moeder stond achter mij.

Een compromis maken, als het over je eigen leven gaat, kan zich op den duur ook beginnen wreken en dat heeft het gedaan. Dat eerste jaar was heel theoretisch, en hoewel ik de bloemekes tijdens het jaar goed buiten zette, blokte ik tijdens de blok-periode de sterren er van af en kwam er zo zelfs met onderscheiding nog van af. Het tweede jaar werd techischer (electronica, electriciteit, labo's) en daardoor moeilijker, maar ik kwam er nog zonder herxamens van af.

En dan belandde ik in het derde jaar (nog twee te gaan). Toen werd het zo technisch, en toen kwam de drang om meer met het leven en mensen bezig te zijn zo sterk op (ik begon mij te verdiepen in psychologie, religie, spiritualiteit, sociale enganementen, ...), dat ik begon te twijfelen of ik hiermee wel verder zou gaan. De eerste tussentijdse examens vielen zwaar tegen, ik ging dit niet halen. Ik wist van mijn eigen dat als ik zou doorgaan, en desnoods elk jaar zou dubbelen, dat ik dat diploma zeker wel zou binnen halen, zelfs al was het zo technich geworden, wat mij echt niet lag. Maar ik zag voor mijzelf geen toekomst meer als ingenieur.

Toen heb ik iets gedaan wat wel heel erg tegen de verwachtingen van mijn vader inging. Ik ben gestopt. Mijn vader was in alle staten, en heeft maanden geen woord meer tegen mij gezegd. Mijn moeder stond achter mij.

Uit angst dat ik nu een andere keuze zou maken en daar weer hetzelfde ging tegenkomen, heb ik zelfstandig beslist een sabat jaar te nemen, een jaar zonder opleiding of doelstelling, een jaar om het leven te ontdekken en de richting die het met mij uit wilde. Als vrije student proefde ik van de universitaire opleiding psychologie, want dat boeide mij heel erg, maar nog meer tijd stak ik in allerlei vrijwilligerswerken in de sociale sector en vond daar echt mijn ding in. Ik bloeide helemaal open, had mij vrij gemaakt van alle verwachtingen, die van mijn vader, die van de maatschappij, en daardoor ontdekte ik zoveel in mijzelf, een vreugde, een passie, die van binnen uit kwam en zijn eigen richting uitging tegen alle verwachtingen in. Ik verliet zelfs de piste van universitaire opleding psychologie, hoewel ik hier alle interesse en capaciteiten voor had, neen, ik had ervaren dat ik veel sneller iets men mensen wou gaan doen en daarom besloot ik voor maatscappelijk werker te gaan (MAAR een bachelor opleiding).

Mijn vader die mij ondertussen zag openbloeien, zag dat ik sterk, zelfstandig en gedreven in het leven kwam te staan. Ik herinner mij nog, zoals wel vaker dat we samen in de auto zaten, in ijzige stilte, maar dat hij opeens de stilte doorbrak met de woorden "Ik zie dat het je heel goed gaat, en ik ben zo blij dat te zien, ik sta nu helemaal achter je beslissingen die je genomen hebt", dat was nogal een moment, we vlogen elkaar in de armen en onze band is sindsdien zo goed geworden.

Zo zie je maar: verwachtingen leiden tot het stuur willen overnemen voor de ander, liefde stuurt gewoon bij waar nodig, en als je de liefde in jezelf volgt, dan kunnen op den duur ook verwachtingen op jou, bijgestuurd worden.


Ja, Dorje, daar heb je niet van terug he! Dorje met de mond vol tanden. Eindelijk eens stil dankzij Siebje.

Is dat je verwachting Siebe? Ai, ai, ai...
:D

Sinds ik geen verwachtingen meer heb naar jou, ben ik zooo bevrijdt!
Ik 'wens' jou gewoon hetzelfde toe.
:D

En ik hoop dat jij ook nog steeds een mond vol tanden hebt.

« Laatst bewerkt op: 26-02-2021 11:15 door Dorje »

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1405
Re: Houvast
« Reactie #58 Gepost op: 26-02-2021 11:40 »
Mooie anecdote Dorje, heel pakkend.
We have been to the moon, we have charted the depths of the ocean and the heart of the atom, but we have a fear of looking inward to ourselves because we sense that is where all the contradictions flow together.
― Terence McKenna

Offline marcel

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2954
  • een goed voorbeeld is van onschatbare waarde
Re: Houvast
« Reactie #59 Gepost op: 26-02-2021 13:14 »

Ook naar mijn kinderen niet. De oudste is nu in de puberteit, de moment dat ze zich af gaat zetten tegen alle verwachtingen, ze klaagt dan wel eens dat ze zich zo moeilijk kan afzetten tegen mij.
 

...misschien kan ze bij Siebe in de leer....

inner peace and love
is the only revolution

Offline the innerspace

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 475
Re: Houvast
« Reactie #60 Gepost op: 26-02-2021 13:52 »
Dank Dorje. Ik snap wel beter nu hoe het thema verwachtingen bij je leeft.

Vooral jouw vader verwachtte dat je een bepaalde richting zou opgaan. Je volgde die verwachtingen in eerste aanleg op. Kwam er achter dat dit niet echt jouw weg was. Ja zo snap ik dat jij vindt dat als je iets van anderen verwacht, je ze niet in hun authenticiteit zet.

Ik heb er hele andere associaties bij.

Als iemand mijn boormachine leent, verwacht ik wel dat ie terugkomt. Zo simpel is het. Ik ben niet verwachtingsloos en dat vind ik ook niet gewenst.
Het is normaal dat ie de geleende boor terugbrengt. Als ie dit niet doet zeg ik er wat van. Ik vind ook dat je in zulke gevallen er ook wat van moet zeggen.
Hierin nonchalant doen, en net doen alsof het je allemaal niks uitmaakt, werkt niet. Van beide kanten verlies-verlies. Als je laat weten dat je het niet leuk vind is dat waarachtig, eerlijk, open, en misschien ook leerzaam voor die ander.

Als jij iemand helpt, stel, en je gaat merken dat die ander eigenlijk misbruik maakt van de situatie, mag je dan verwachten dat die ander dat niet doet? Lijkt me wel.

Stel dat iemand eigenlijk alleen maar zijn eigen verhaal wil doen, en als jij eens je verhaal wil doen, luistert ie niet. Alsof jij niet bestaat. Niets bent.
Mag je van mensen verwachten dat ze je zien staan?

Mijn ervaring is: je verwacht toch dingen van anderen. Je kunt daar maar beter open over zijn naar jezelf en anderen. Hoe meer je wegslikt, inslikt hoe ongunstiger voor jezelf maar ook voor anderen. En jezelf wegcijferen op die manier, terwijl je wel allerlei zaken van mensen verwacht, maakt je alleen maar depressief.
Daarom, leer open communiceren over je behoeften en wat je verwacht en ziet.


« Laatst bewerkt op: 26-02-2021 13:53 door the innerspace »

Offline the innerspace

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 475
Re: Houvast
« Reactie #61 Gepost op: 26-02-2021 14:15 »

Ook naar mijn kinderen niet. De oudste is nu in de puberteit, de moment dat ze zich af gaat zetten tegen alle verwachtingen, ze klaagt dan wel eens dat ze zich zo moeilijk kan afzetten tegen mij.
 

...misschien kan ze bij Siebe in de leer....

 :o

Ik heb geen kinderen maar als ik kinderen zou hebben, zou ik ze zeker aanmoedigen om hun eigen intrinsieke motivatie te vinden en volgen, en ze niet een kant opduwen die Ik wil. Ik heb trouwens daar ook geen ideeen bij. Ik vind het ergens nogal gewoon dat kinderen hun eigen intrinsieke motivatie moeten vinden en volgen. Ik zou eerder in de gaten houden dat ze niet maar doen wat anderen van hen verwachten.

Ik vind het ook nogal triest te lezen dat een vader of moeder zo teleurgesteld kan worden in hun kind als die niet doet wat zij voor hen bedacht hebben qua studie of werk. Een vader die maanden niks tegen Dorje zegt als ie het spoor verlaat wat vader voor hem bedacht had. Dat vind ik wel heftig.
Maar gelukkig kwam er later wel een groot gebaar van verzoening, respect, intimiteit. Mooi.

Mijn vader vond altijd dat ik het beste maar, net als hem, in de fabriek zou kunnen gaan werken na de middelbare school en me dan stapje voor stapje opwerken in de fabriek. Ik heb nooit me verplicht of geroepen gevoeld om te doen wat mijn vader wilde of goed leek of zag als mijn toekomst. Ik was jong al heel authentiek :) Ik vond leren gewoon leuk. In de wereld moet je leren met een doel (baan bijvoorbeeld) maar dat heeft me ook nooit aangesproken. Ik leerde omdat ik leren leuk vond.

Laat de dochter van Dorje maar even bij oom Siebe in de leer komen.
« Laatst bewerkt op: 26-02-2021 14:19 door the innerspace »

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1849
Re: Houvast
« Reactie #62 Gepost op: 26-02-2021 15:15 »
Laat de dochter van Dorje maar even bij oom Siebe in de leer komen.

No way!

;D

Offline the innerspace

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 475
Re: Houvast
« Reactie #63 Gepost op: 26-02-2021 16:55 »
Laat de dochter van Dorje maar even bij oom Siebe in de leer komen.

No way!

;D

Och wee, och wee, de dochter van Dorje is verloren!




Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1405
Re: Houvast
« Reactie #64 Gepost op: 26-02-2021 21:15 »
Om humor te gebruiken en toch duidelijk te zijn van mening, dat is een kunst die slechts weinigen beheersen.
We have been to the moon, we have charted the depths of the ocean and the heart of the atom, but we have a fear of looking inward to ourselves because we sense that is where all the contradictions flow together.
― Terence McKenna

Offline the innerspace

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 475
Re: Houvast
« Reactie #65 Gepost op: 27-02-2021 13:15 »
Onwetendheid, houvast, en de vier edele waarheden

In de geest is een drang om te zoeken naar geluk, bescherming, veiligheid, redding, toevlucht, welzijn, vrede. De onwetende geest zoekt dat door hier of daar aan vast te klampen. De door onwetendheid beinvloede geest gelooft in de  boodschap van diens verlangens op dit gebied. Als ik maar dit of dat heb (kan ook op spiritueel gebied zijn) dan...dan ben ik beschermt, veilig, gelukkig etc. Het gaat altijd om iets hebben wat je nog niet hebt. De door onwetendheid beinvloede geest is altijd zoekende naar iets of iemand om zich aan vast te klampen in de hoop dat dan het geluk komt, de vrede, rust, bescherming. Het hecht aan van alles. Aan lichaam en geest, aan ideeen, aan andere mensen, aan een geloof, spullen, muziek, wat dan ook etc.

Het is eigenlijk niet moeilijk in te zien dat dit niet de weg is, vind ik.  De weg van het vastklampen, dus het volgen van je verlangens, het geloven in de boodschap achter je verlangens, leidt alleen maar tot groeiende afhankelijkheid van waar je je aan vastklampt, groeiende angst dat daar iets aan verandert, rusteloosheid.
Het vastklampen kan niet anders dan leiden tot toenemende hulpeloosheid. In extreme zin zie je dit bij verslaving. Het vastklampen, het heil zoeken in iets of iemand, leidt altijd tot toenemende hulpeloosheid. Het kan je niet anders dan alleen maar kwetsbaarder maken. Hoe moet vastklampen werkelijk beschermen?

De weg van vastklampen en hechten kan nooit gaan werken. Daarom, de derde edele waarheid van de beeindiging van lijden komt door het opgeven van dezelfde verlangens waarvan we nu heil, bescherming, geluk, vrede verwachten. Daar zit de ware bescherming, vrede, beeindiging van lijden.
Onze verlangens kunnen ons niet beschermen. Het volgen van verlangens is als het bijten van een vis in aas. Je bent de klos.

Er kan maar 1 uitkomst zijn van gehechtheid: afhankelijkheid, wanhoop, rusteloosheid, kwetsbaarheid, wankelbaarheid, in het kort: lijden.

Als we zien dat in feite niks zoveel waard is om aan vast te klampen, en als je de nadelen van vastklampen echt ziet, en voelt, (lijden) dan zie je de Dhamma en is onwetendheid een stukje opgelost. Dan zie je ook dat de weg naar vrede en bescherming niet kan komen van het hunkerend zoeken naar geluk, vrede, bescherming in iets of iemand, maar in het opgeven daarvan. Niet vastklampen, houvast zoeken, is de weg, maar het loslaten en overstijgen van dezelfde verlangens waarmee je nu zoekt naar heil, bescherming, geluk. Dan heb je een begin gemaakt aan het begrijpen van de vier edele waarheden.

Maar het begint natuurlijk allemaal bij het inzien dat dezelfde verlangens waarvan we nu geluk, heil, en bescherming verwachten, juist oorzaak is van lijden.
Dat zien is de tweede edele waarheid zien: de oorzaak van lijden.
En aanvoelen of zien dat het afzwakken en verdwijnen van diezelfde verlangens, vrede en bescherming is, is het begrijpen van de derde edele waarheid.
Het Pad zien betekent dat je ziet dat je niet meer die verlangens moet geloven en niet moet versterken maar juist een ontwikkeling in gang moet zetten van het niet meer volgen en versterken van diezelfde verlangens waarvan we nu ons heil verwachten.

Dit gaat niet ineens. Ook het begrijpen en realiseren van de vier edele waarheden is een graduele zaak. Onwetendheid lost ook niet ineens op.
« Laatst bewerkt op: 27-02-2021 13:25 door the innerspace »

Offline the innerspace

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Sangha lid
  • *
  • Berichten: 475
Re: Houvast
« Reactie #66 Gepost op: 28-02-2021 13:39 »
https://suttacentral.net/an3.103/en/sujato

Onwetendheid en houvast of gehechtheid, belicht vanuit assada, adinava en nissarana

-“Vriend Sariputta, er wordt gezegd, ‘onwetendheid, onwetendheid’. Wat nu, vriend, is onwetendheid, en op welke manier is iemand ondergedompeld in onwetendheid?”
“Hier, vriend, begrijpt de niet geinstrueerde wereldlijke persoon niet zoals het werkelijk is het ontstaan en heengaan/eindigen, de voldoening, het gevaar, en de ontsnapping in het geval van vorm, gevoel, waarneming, mentale formaties en bewustzijn. Dit, vriend, wordt onwetendheid genoemd en op deze manier is iemand ondergedompeld in onwetendheid”.
(SN22.131)

Voldoening zien

Gehecht raken is eigenlijk niet abnormaal want er is nou eenmaal bevrediging te halen in de wereld. Er zijn bijvoorbeeld aangename smaken te proeven, mooie dingen en mensen te zien, fijne dingen te ruiken en tactiel te voelen etc. Het geeft een goed, blij, gelukkig gevoel in de geest. Een geest-gemaakt-geluks-gevoel (somanassa vedana). En dat fijne gevoel wil je weer voelen. Dat is het patroon achter gehecht raken. Dit heet assada in de Leer. Assada ditthi, de visie van bevrediging of voldoening.

Wat heeft dit te maken met onwetendheid? Dat je het totale plaatje hierbij niet ziet.

Gevaren zien

Dat je de gevaren, risico's, slechte consequenties niet ziet van het najagen van blije of gelukkige gevoelens bij zintuiglijke waarnemingen. Maakt het je werkelijk gelukkig? Doet het je echt goed? Oog hebben voor de gevaren, nadelen, risico's en slechte gevolgen er van is wijsheid, en is een stukje onwetendheid minder. Denk bij gevaren maar aan verslaving, toenemende afhankelijkheid. Als je welbevinden echt afhankelijk wordt van zintuiglijke ervaringen gaat het bergafwaarts met je.

Wat ik zelf ook wel heb ervaren is dat je eigenlijk steeds extremere prikkels nodigt hebt om hetzelfde geluksgevoel te krijgen. Bij seks en porno zie je dit ook vind ik. Het begint leuk en onschuldig maar het wordt al snel steeds extremere porno.  Alles went.  Smaken die eerst verrukkelijk waren en waarmee je je helemaal gelukkig en blij voelde, verliezen die werking op een bepaald moment ook weer. Dan moeten er weer nog lekkerder smaken komen. Men zegt ook dat als je ouder wordt je steeds moeilijker zintuiglijke bevrediging kunt krijgen omdat de werking van je zintuigen afzwakt.
Gericht zijn op bevrediging leidt ook tot hitte in de geest. De geest koelt niet af, integendeel, van dat najagen van blije en gelukkige gevoelens bij de zintuigen verhit de geest en je lijden neemt toe. Het leidt niet tot heil.

Het onderricht geeft niet alleen de gevaren in dit leven aan van het zoeken naar zintuiglijke bevrediging maar ook over meerdere levens. Het houdt je gebonden aan lagere werelden waar lijden relatief intens is. Bevrediging van je zintuigen kan ook zo'n belangrijke zaak worden voor jezelf dat je gewetenloos kan worden en morele grenzen overschrijdt. Waardoor je verbaal en fysiek makkelijk kan overgaan tot wandaden en donker kamma verzamelt waar je later weer last van zult krijgen. De nadelige consequenties van gericht zijn op zintuiglijke bevrediging zien heet adinava.

Je ziet dan al veel meer het totale plaatje. Je weet dat gericht zijn op zintuiglijke bevrediging niet zo onschuldig is als het lijkt. Ook geluksgevoelens door de zintuigen zijn vergankelijk, niet vast te houden. Pas op dat je er niet teveel op gericht raakt.
Een stukje onwetendheid is dan weg. Je bent niet meer zo naief.

Als je de nadelen ook niet ziet van de geest gemaakte blije en gelukkige gevoelens (somanassa vedana) bij zintuiglijke aangename gewaarwordingen (sukha vedana), dan ga je ze natuurlijk ook niet verzaken. Geen afstand van doen. Dan zoek je daarin je houvast en verwar je dit met het zoeken naar geluk, welzijn, met vrede, heil. Dit is een stukje onwetendheid over lijden/geluk, de oorzaak, de beeindiging en de weg.

Ontsnapping zien

Onderdeel van onwetendheid is ook dat je de ontsnapping uit dit geheel niet kent, het edele achtvoudige pad dat leidt naar Nibbana. Dit heet nissarana.

In algemene zin kun je wel zeggen dat als je niet de nadelen van iets inziet dan volg en voedt je dat ook. Maar het oog hebben voor de nadelen, van kwalijke gevolgen van bijvoorbeeld zintuiglijke verlangens, is een aspect van wijsheid, van het verdwijnen van onwetendheid (zie bovenstaand sutta fragment).

Als we het totale plaatje zien; de vluchtigheid van blije en gelukkige gevoelens bij wat we via de zintuigen ervaren, de onmogelijkheid om dit te kunnen vasthouden,
de  bevrediging die er is niet ontkennen en zien, de gevaren en nadelige consequenties  er van ook inzien, en de ontsnapping zien en kennen dan is onwetendheid opgelost en is er wijsheid. Dan kennen we ook de vier edele waarheden.





« Laatst bewerkt op: 28-02-2021 14:02 door the innerspace »

 


Laatste berichten

[Denk je het of weet je het...] Re: Innerlijke wijsheid by the innerspace Vandaag om 12:32
[Denk je het of weet je het...] Re: meningen by the innerspace Vandaag om 12:04
[Theravada Boeddhisme] Deel 4, Doctrines van een Zelf in de Sutta-Pitaka, Vervolg by the innerspace Vandaag om 11:48
[Denk je het of weet je het...] Re: meningen by Bodhiboom Gisteren om 23:00
[Denk je het of weet je het...] Re: Innerlijke wijsheid by Dorje Gisteren om 22:56
Powered by EzPortal