Auteur Topic: Verlichting, de ultieme drug  (gelezen 2958 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline teksten.BA

  • aanvraag voor lidmaatschap
  • Eerwaarde
  • *
  • Berichten: 1614
Verlichting, de ultieme drug
« Gepost op: 30-08-2009 15:18 »
De waarheid is niet in woorden te vatten.
« Laatst bewerkt op: 22-11-2009 18:20 door Lekenvolgeling »

Offline teksten.Y1010

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 890
Re:Verlichting, de ultieme drug
« Reactie #1 Gepost op: 30-08-2009 21:29 »
Ik ben niet Verlicht, en ik verwonder me elke dag over het leven. Ik snap er niets van, en ik geef toe dat ik niet anders kan. Alledaags he?

Ja dat is alle dagen hetzelfde liedje en toch verwonder ik me elke dag. ;D

Online gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 704
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re:Verlichting, de ultieme drug
« Reactie #2 Gepost op: 02-09-2009 00:20 »
Verlichting als concept
We bezoeken allemaal dit forum om te discussiëren over het Boeddhisme. Dat betekent dat we allen iets zien of denken te zien in het Boeddhisme en wellicht ook dat wat Boeddha de Verlichting noemde. Wat is dat eigenlijk, die Verlichting? Het is een vrij onduidelijk en paradoxaal fenomeen, als we er eens goed naar kijken. Ik bedoel hiermee te zeggen dat je de term uitsluitend kunt kennen uit wat je gehoord hebt van je leraar of uit de diverse boeken die beschikbaar zijn over het Boeddhisme. Anders zou je er nooit van gehoord hebben en je leven hebben geleid zoals je dat gewend bent. Het is eigenlijk een vreemde en tegenstrijdige aantrekkingskracht, die van de Boeddhistische Verlichtingservaring. Het zou betekenen dat het menselijke egoïsme wordt doorzien en dat je al je lagen aan ego laat varen omdat je daadwerkelijk inziet dat het “ik” als zodanig een vals concept is. Dit wordt over het algemeen “bereikt” via meditatie en in het contact met een leraar die je begeleidt in het proces naar de zelfrealisatie of Verlichting. Maar weten we eigenlijk wel waar we aan beginnen?

Herhaling is de toverkracht van de reclame
Het is maar de vraag of we echt een levende leraar kunnen vinden. Over het algemeen wemelt het van mensen die meditatiecentra leiden, Boeddhistische verenigingen bevolken of anderszins. Het is als het zoeken naar een naald in een hooiberg, want welke leraar is degene die je echt kan helpen? Maar goed. Wanneer je de geschriften leest, of dit nu Boeddhistische zijn of van andere religies, dan wordt de leraar eigenlijk altijd voorgespiegeld als een bijzonder iemand, vaak nog met bijzondere krachten ook. Wat trekt ons aan tot dat beeld van iemand die ons op een bijzondere wijze zal leiden tot het ultieme, het uiteindelijke, de Verlichting? Het klinkt bijna alsof Boeddha’s helden zijn.  Als je de weg maar volgt van de sangha, dan komt het vanzelf goed. Althans, zo lijkt het. Maar is het lid worden van de club, het tekenen van het toelatingsregister en het je houden aan de Boeddhistisch voorgeschreven levenswijze wel de juiste weg? Natuurlijk zeggen de geschriften dat het Boeddhisme de juiste weg is uit het lijden. Maar het Christendom schuift op zijn beurt Jezus Christus naar voren als de ultieme leraar, en de Islam zegt dat Mohammed het Zegel der Profeten was. Ik moet zeggen dat dit alles riekt naar persoonsverheerlijking. De grote leraar wordt door de volgelingen op het voetstuk geplaatst. Waarom? Dit appelleert namelijk aan ons beeld van wat een grote leraar zou moeten zijn. We nemen geen genoegen met minder. Er zijn hele godsdienstoorlogen voor uitgevochten, enkel en alleen om het beeld wat men had van wat de beste leraar zou moeten zijn te bevestigen. Dit is exact wat we wensen, dromen. Dat we de beste leraar zoeken, vinden en dat die ons dan zal helpen. Maar wat voor een hulp verwacht je eigenlijk?

De geromantiseerde leraar
Ik zeg niet dat je het Boeddhisme niet zou moeten onderzoeken, dat je geen leraar zou moeten zoeken. Ik zeg alleen dat het beeld van wat we over het algemeen hebben over leraren niet erg juist is of blijkt te zijn. De geromantiseerde afbeeldingen van goden, Boeddha’s, Bodhisattva’s enzovoort lijken aantrekkelijk en bijzonder. We accepteren blijkbaar het alledaagse niet, en zoeken naar het bijzondere, iets dat ons hogelijk zal verbazen en ons de ultieme gelukzalige ervaring zal bieden. Maar feit is dat leraren nooit zijn zoals we ze verwachten, als ze waarachtig zijn tenminste. Er zijn genoeg charlatans die zich kleden als een heilige, zich sereen en statig voortbewegen en je zegenen. Wat een geruststellend gebeuren… Maar eigenlijk doet zo’n nep-leraar niets anders dan je ego bevestigen. Je zoekt iets moois, dus vind je het. Dat is de eeuwige gerechtigheid van dit alles. En als zo’n “heilige” dan ook nog een hele schare leerlingen om zich heen heeft verzameld, dan denk je zeker te weten dat je goed zit. Want ons egoïsme wordt aangetrokken tot de macht van het getal. Als één persoon zegt dat we naar links zouden moeten gaan en duizend anderen beweren dat rechts de juiste weg is, dan kiezen we er zonder verder over na te denken de rechterkant. Het is echter de vraag wie waarachtig is, dat weten we niet. Dat is namelijk niet aan de buitenkant te zien. Ik denk dat je altijd op de hoede moet zijn voor dat wat je denkt te zoeken, want is dat niet een droombeeld, een wens van hoe een bepaalde leraar zou moeten zijn? Want wat leer je van iemand die je over je bol aait en zegt dat het allemaal goed is en je vanzelf Verlicht zal raken als je maar zijn leefregels volgt?

De wet van de remmende voorsprong
Feit is dat bijvoorbeeld Milarepa bij Marpa kwam en dat Marpa een gewone man was met een gezin waarvoor hij zorgde. Hij leefde niet in een klooster, maar in een gewoon huisje. Hij leek zich aan geen enkel geschrift te houden, en ook niet aan bijzondere leefregels. Vaak blijkt dat waarachtige leraren doodgewoon zijn, net als jij en ik. Niks “heiligen”. En ze zijn er al helemaal niet op uit om je te zegenen, ze maken het je daarentegen lastig. Zo lastig zelfs, dat je het liefst zou vertrekken. Het lijkt alsof ze je vooruitgang zelfs remmen. Dat is ook vaak gebeurd, dat leerlingen zijn vertrokken omdat een leraar ze niet aanstond. Het enige wat een waarachtige leraar lijkt te doen, is je op je huid zitten, je ego in de grond stampen. Het lijkt op het eerste gezicht voor een buitenstaander alsof de leerling een masochist is en de leraar een sadist. Maar blijkbaar is het een hele klus om het ego de das om te doen en je open te stellen voor dat wat is. Voor wie je bent, met alle zogenaamde tekortkomingen, angsten, wensen en wat dan ook. Het is een ontmaskering, geen zegening. Een leraar gaat de worsteling aan met je egoïsme, met je reclame-maken-voor-jezelf. Want dat is wat er met iedereen gebeurt en gebeurd is vanaf de geboorte. Je komt als een klein maar onbewust Boeddha-tje ter wereld, en vervolgens begint de samenleving je te kneden. Het is een logisch proces, wat de maatschappij doet is goed. Het kan niet anders, als je niet zou worden opgevoed, blijf je een dier. Het mensenkind is zelfs zo kwetsbaar, dat het niet lang te leven heeft zonder de bescherming van zijn vader en moeder. Het kind moet zijn zuiverheid afleggen en datgene leren wat de opvoeding te bieden heeft. Het is een harde wereld en dus is een sterk ego nodig. Als je niet voor jezelf opkomt, trek je altijd aan het kortste eind, zo leert bijvoorbeeld het Kapitalisme waar we mee te maken hebben. Gevolg: we ontwikkelen een egobolster, een fort, een pantsering die ons beschermen moet. Het probleem is echter dat de samenleving dan wel leert hoe je moet overleven, maar je niet helpt te realiseren wie of wat je daadwerkelijk bent. Dat zoek je zelf maar uit, met alle gevolgen van dien. Iedereen klampt zich vast aan zijn pantser, het ego omdat je niet beter weet. De waarachtige leraar zegt dan opeens dat dit ego je grootste belemmering is tot jezelf. Wat is dat nou! We lijden al genoeg onder ons leven en willen nu maar eens dat er iets hogers en vooral Verlichts komt! Maar hoe komt iemand op de weg van het zoeken naar zichzelf? Eigenlijk moet iedereen zich er rekenschap van geven wat nu de daadwerkelijke reden is dat je geïnteresseerd bent in een zoeken naar je ware aard. Wat is dat voor een vreemd verlangen? Blijkbaar is er iets in de mens dat zoekt naar waarachtigheid, maar het kan ook zijn dat dit verbastert in een egotrip. Want Verlichting lijkt de ultieme trip, de reis naar de gelukzaligheid. Welke gelukzaligheid? Het zoeken naar Verlichting kan een drug zijn, en sommige mensen eindigen ook in het druggebruik. Ze beginnen met het zoeken naar een uitweg uit hun lijden, en als dat niet op de één of andere manier lukt kan drugs een uitweg bieden. Want drugs veranderen je bewustzijnstoestand, het kan je emoties versterken. Maar is dat wat je zoekt?

Waar is het nu?
Ik beweer niet dat je zoeken niet waarachtig kan zijn. Maar de valkuilen van de geest zijn ontelbaar. Het ego wil altijd iets bijzonders, hogers ervaren. Terwijl het er juist om gaat om dit verwarrende proces te doorbreken. Het strikt alledaagse is de waarheid en de werkelijkheid. Want dat is wat je krijgt, niets meer, niets minder. Alle dromen over wat voor een ervaring je ooit hebt gehad of welke je nog gaat krijgen, of dat nu spiritueel is of niet spelen zich af in je geest, de geest van het verlangen naar de toekomst of de nostalgische blik naar het verleden. Beiden zijn volstrekt illusoir en leiden je af van de werkelijkheid om je heen. Openheid zul je nooit ervaren op deze manier, omdat openheid maar op één moment kan bestaan, en dat is in het nu. Je denken probeert immer om het nu te omzeilen door beloften te zoeken in het verleden of in de toekomst. Het is één groot spel om het bewuste moment van het nu te ontlopen. Want slechts in het heden krijg je de kans om open te zijn. In het nu leven is voor de mens echter helemaal niet zo interessant. Want dat betekent dat je zonder pretenties en zonder alle mooie verhalen gewoon hier-en-nu bestaat en in het moment bent. Je kunt zoals gezegd niet open zijn in het verleden, omdat dit voorbij is en alle eventuele herinnering aan een zeldzaam open moment verhinderen je in het nu-en-hier open te zijn. Dat geldt tevens voor de toekomst, de tijd waarin je de Verlichting projecteert. Die Verlichting is de ultieme drug, het ultieme zelfbedrog, want het streven naar die Verlichting is vals. Je gaat er namelijk van uit dat je nu en hier on-Verlicht bent en dat je via je inspanningen ooit Verlicht zal worden. Maar wat is dat dan? Niet dat mooie en hogere, datgene wat wonderlijk is en je haren te berge zal doen stijgen van bewondering. Nee, het is gewoon het simpele nu, het moment waar niets te bereiken valt. In het moment van nu kun je geen kant op, je zult jezelf moeten accepteren zoals je daadwerkelijk bent, zonder al die poespas. En dat is voor ego de grootste bedreiging. En het “ik” wil helemaal niet worden opgeheven, het wil zichzelf bestendigen, desnoods ten koste van de religie en spiritualiteit die je zoekt. Het past de heilige geschriften netjes in haar bureaucratische proces en gaat er vervolgens mee aan de haal. Debatteren doet het ego graag, en debatteren is op zichzelf niet slecht, maar het “ik” doet alsof de kennis die het gelezen heeft nu van hem of haar is, zonder daarbij die kennis zelf daadwerkelijk ervaren te hebben c.q. gerealiseerd.

Daarom is het gevolg van alle waarachtige spiritueel zoeken dat je klem zal komen te staan. Er valt niets te bereiken, die Verlichting al helemaal niet. Je zult er ongetwijfeld zwaar in teleurgesteld raken. Het is de ultieme illusie, en dat is waar je achter moet zien te komen. Dit de ultieme illusie noemen zonder dit persoonlijk te doorvoelen en het persoonlijk te ervaren zal trouwens ook niet veel helpen. Want of ik het nu zeg of iemand anders, het ego zal er geen nacht minder om slapen, het past dit verhaal gewoon simpel in binnen haar verdedigingswerken. Dus vandaar dat de waarachtige leraar je ego keihard de grond in zal stampen, tot er niets van over is. Is dat de Verlichting die je wilt? Kies nu zelf…

Staan in de wijde wereld
Ik vermoed dat het bovenstaande mij wellicht niet in dank wordt afgenomen, want ik zeg dingen die ingaan tegen het standaard-Boeddhisme of wat dat dan moge zijn c.q. wat iemands opvatting is van het Boeddhisme. Ik wil niemand kwetsen, maar wees alsjeblieft voorzichtig op je persoonlijke weg. Als je een illusie rijker wilt zijn, ga dan door met dromen. Zoek je op een waarachtige manier naar jezelf, kijk dan uit voor de valkuilen die overal liggen op je pad. Niet omdat ik het zeg, want ik ben niets beter dan wie dan ook. Het klinkt ook nogal arrogant dat ik hier eventjes de mooie presentator kom uithangen. Maar dat is niet mijn bedoeling, ik ben bloedserieus. Ik geef toe dat ik in alle valkuilen ben gevallen die ik hierboven opnoem. Ik sta open en bloot onder de hemel en vraag me af waar ik toch al die tijd mee bezig ben geweest. Ik heb niet de beschikking over wonderbare krachten, ik beschik over een net zo hard ego dan wie dan ook. Ik ben niet Verlicht, en ik verwonder me elke dag over het leven. Ik snap er niets van, en ik geef toe dat ik niet anders kan. Alledaags he? ;)

Een mooie tekst die je geschreven hebt.


http://www.suttas.net/suttas/samyutta-nikaya/56/sn56-11-dhammacakkappavattana-sutta.php#12


Citaat
Drie rotaties en twaalf toestanden

...'Dit is de Edele Waarheid over lijden'...'Dit lijden, een Edele Waarheid, dient volledig begrepen te worden'...Dit lijden, een Edele Waarheid, is volledig begrepen'...

...Dit is de Edele Waarheid over de oorsprong van het lijden'...'Deze oorsprong van het lijden, een Edele Waarheid, dient verlaten te worden'....'Deze oorsprong van het lijden, een Edele Waarheid, is verlaten'...

...'Dit is de Edele Waarheid over het einde van het lijden'... 'Dit einde van het lijden, een Edele Waarheid, dient men te verwerkelijken'...Dit einde van het lijden, een Edele Waarheid, is verwerkelijkt'...

...'Dit is de Edele Waarheid over de weg naar het einde van het lijden'...'De weg naar het einde van het lijden, een Edele Waarheid, dient men te ontwikkelen'... 'De weg naar het einde van het lijden, een Edele Waarheid, is ontwikkeld'.

Citaat
Persoonlijke kennis van de Boeddha

"Monniken: zolang mijn kennis en visie over deze Vier Edele Waarheden zoals ze werkelijk zijn — met hun drie rotaties en twaalf toestanden — nog niet grondig helder was, beweerde ik niet dat ik de Hoogste Ontwaking behaald had: de correcte Volledige Ontwaking die onovertroffen is in deze wereld ....

"Maar sinds mijn kennis en visie over deze Vier Edele Waarheden zoals ze werkelijk zijn — met hun drie rotaties en twaalf toestanden — grondig helder werd, beweer ik wel dat ik de Hoogste Ontwaking behaald heb: de correcte Volledige Ontwaking die onovertroffen is in deze wereld

 Hoe moeten en  kunnen we deze tekst  begrijpen ?
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

 


+-Laatste berichten

[Denk je het of weet je het...] Re: Aanvliegroute en landing in de Dhamma by Dorje Gisteren om 23:52
[Denk je het of weet je het...] Re: Aanvliegroute en landing in de Dhamma by Dorje Gisteren om 22:44
[Het gewone leven] Re: Is de wereld veilig? by Siebe Gisteren om 21:26
[Denk je het of weet je het...] Re: Aanvliegroute en landing in de Dhamma by Siebe Gisteren om 20:53
[Het gewone leven] Re: Is de wereld veilig? by Noel Gisteren om 20:14
Powered by EzPortal